ثروت؛ شهرت؛ قدرت‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏
مردی که همه چیزِ دنیا رو به چنگ آورده بود‏‏ ‏‏-‏‏شاهِ دزدان دریائی‏‏‏‏،‏‏‏‏ ‏‏‏‏«‏‏‏‏گلد راجر‏‏‏‏»‏‏‏‏-‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
در مراسم اعدامش‏‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏‏ حرفهائی زد که مردم رو به دریاها کشوند‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏
‏‏‏‏‏‏‏‏«‏‏‏‏‏‏‏‏ثروت و گنجینه‌ام‏‏‏‏‏‏؟‏‏»‏‏‏‏‏‏‏‏
‏‏‏‏‏‏‏‏«‏‏‏‏‏‏‏‏اگه می‌خواین‏‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏‏ مال شما باشه‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏»‏‏‏‏‏‏‏‏
‏‏‏‏‏‏‏‏«‏‏‏‏‏‏‏‏پیداش کنید؛ همشو اونجا گذاشتم‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏»‏‏‏‏‏‏‏‏
آدمائی که آرزوهاشونو دنبال می‌کنن‏‏‏‏،‏‏‏‏ قدم به سوی گرند لاین ‏(مسیر بزرگ)‏‏‏‏ می‌ذارن‏‏‏‏.‏‏‏‏
دنیا وارد ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏«‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏عصر باشکوه دزدان دریائی‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏»‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏ می‌شه‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏
همه‌ی آرزوهامونو کنارِ هم می‌ذاریم‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏
چیزائی رو که دنبالشون می‌گردیم پیدا می‌کنیم‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏
وان پیس‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏
چیزائی مثل قطب‌نما‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏ فقط وقتمونو تلف می‌کنن‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏
سکّانو می‌گیریم و دلو می‌زنیم به دریا‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏
حتی یه نقشه‌ی گنجِ قدیمی‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏
اگه واقعی باشه‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏ دیگه افسانه نیست‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏
وقتی زندگی‏،‏ آدمو از پا در میاره‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏ فقط باید‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏
به ریسمان دوستانمون چنگ بندازیم‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏
می‌تونین بهش فکر کنین‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏
با گذاشتن رویاهامون کنارِ هم‏‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏‏
چیزائی رو که دنبالشون می‌گردیم پیدا می‌کنیم‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏
جیبمون پر از سکه می‌شه‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏
می‌‌خواین رفیق من بشین؟
آره‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏ آره‏‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏‏ می‌ریم به سفر دریائی‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏
آره‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏ می‌ریم‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
ای دزدان معلوم‌الحال‏‏‏!‏‏‏
چطور به خود جرأت دادین که به ‏‏‏«‏‏‏گوئینگ مری‏‏‏»‏‏‏‏‏‏،‏‏‏ که سکّانش‏‏‏،‏‏‏ در یدِ توانای ناخدا اوسوپِ بزرگه‏‏‏،‏‏‏ حمله کنیــن‏‏‏!‏‏‏؟
تاوان سختی خواهید داد‏‏‏!‏‏‏
هوی‏‏‏،‏‏‏ ببینم‏؛‏
یاد نگرفتین وقتی کسی حرف می‌زنه‏‏‏،‏‏‏ توجه کنین‏‏‏!‏‏‏؟
تموم شـــد‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏
بفرما‏‏‏!‏‏‏ اینم از پرچممون‏‏‏!‏‏‏
با اوسوپ‏‏‏،‏‏‏ چهار نفر شدیم؛
باید واسه خودمون علامت داشته باشیم‏‏‏.‏‏‏
این‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏به اصطلاح‏‏‏،‏‏‏ علامت ماس؟
چطوره؟ کف کردین؟
پرچم دزدای دریائی نماد مرگ و وحشته‏‏‏.‏‏‏
درسته که احساس وحشت توی این هست‏‏‏،‏‏‏ ولی وحشت از استعدادته‏‏‏.‏‏‏
خب از اول به بنده می‌گفتین‏‏‏!‏‏‏
چطور منی که یه نقاش نابغه‌ـم‏‏‏،‏‏‏ از قلم انداختین؟
نقاش نابغه‏‏‏!‏‏‏؟
من پنجاه ساله‏‏‏،‏‏‏ شغلم نقاشیه‏‏‏.‏‏‏
توی نقاشی‏‏‏،‏‏‏ همه‌ جلوی من لنگ می‌ندازن‏‏‏.‏‏‏
ایـــول‏‏‏!‏‏‏ پنجاه ســـال‏‏‏!‏‏‏؟
یعنی‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏الان پیرمردی؟
شاید نوه و نتیجه و نبیره هم داشته باشه‏‏‏.‏‏‏
بازم ایــــــول‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏
هوی‏‏‏!‏‏‏
بفرمائین‏‏‏!‏‏‏ شاهکار هنری رو نظاره کنین‏‏‏!‏‏‏
دینگ‏‏‏-‏‏‏دینگ‏‏‏!‏‏‏
کی گفت برای خودت پرچم درست کنی‏‏‏!‏‏‏؟
خب‏‏‏،‏‏‏ اینجوریش هم می‌شه‏‏‏!‏‏‏
ها؟ بدک نیستا‏‏‏!‏‏‏
خــوبه؛ خوشم اومد‏‏‏.‏‏‏
یعنی از این به بعد‏‏‏،‏‏‏ این علامت ماس؟
خـــب‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏اوسوپ‏‏‏!‏‏‏ یکی هم روی بادبان بکش‏‏‏!‏‏‏
خیله‌خب‏‏‏،‏‏‏ تمومـــه‏‏‏!‏‏‏
حالا کشتی دزدای دریائی ‏‏‏-‏‏‏گوئینگ مری‏‏‏-‏‏‏ آمادس‏‏‏!‏‏‏
تو یه حیوون خاصّی‏!‏
گایمون و دوستای جون‏-‏جونیش‏!‏
مُردم‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏
خوبه از این طرف میریم؟
به نظر اوضاعش خرابه‏‏‏.‏‏‏
چی؟
وایسین‏‏‏!‏‏‏
خودِ خودشه‏‏‏!‏‏‏ همینه‏‏‏!‏‏‏ مطمئنم‏‏‏.‏‏‏
چیزی دیدی؟
چیز جالبیه؟
جزیره‌ی گنج افسانه‌ایه‏‏‏.‏‏‏
جزیره‌ی گنج افسانه‌ای؟
اسمشو شنیده بودم‏‏‏.‏‏‏
درسته‏‏‏!‏‏‏ این جزیره‌ایه که دزدای دریائی‏‏،‏‏ خوب می‌شناسنش‏‏‏.‏‏‏
یه افسانه‌ی عجیب هم داره‏‏‏.‏‏‏
افسانه‌ی عجیب؟
هر کی به جزیره نزدیک بشه‏‏‏،‏‏‏ با خشم خدا روبرو می‌شه‏‏‏.‏‏‏
نکنه افسانه‌ـش راست باشه؟ اینم خشم خداس؟
به نظر من که جالبه‏‏‏.‏‏‏
هی‏‏‏،‏‏‏ لوفی‏‏‏!‏‏‏ نکنه‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏!‏‏‏؟
درست حدس زدی‏‏‏!‏‏‏
بریـــم‏‏‏!‏‏‏ به طرف جزیره‌ی گنج‏‏‏!‏‏‏
ولی‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏این جزیره جداً عجیبه‏‏‏!‏‏‏
واقعاً؟
می‌گن یه گنج باور نکردنی‏‏‏،‏‏‏ توی جزیره‌ـس‏‏‏.‏‏‏
دزدای دریائی اینجا می‌اومدن‏‏‏،‏‏‏
ولی قبل از اینکه گنجو پیدا کنن‏‏‏،‏‏‏ پا به فرار میذاشتن‏‏‏.‏‏‏
ها؟ در می‌رفتن؟
مثلاً بعضی از دزدا‏‏‏،‏‏‏ یهو وسطای شب‏‏‏،‏‏‏ تبدیل می‌شدن به گراز‏‏‏.‏‏‏
یه یارو هم سیبیلاش بزرگ شد و‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
مث مار دور حلقش پیچید و خفه‌ـش کرد‏‏‏.‏‏‏
دروغ می‌گی‏‏‏!‏‏‏؟
مردم یه کلاغ‏‏‏،‏‏‏ چهل کلاغ‏‏‏،‏‏‏ زیاد می‌کنن‏‏‏.‏‏‏
منو نترسون‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏
من گشنمه‏‏‏.‏‏‏
یه چُرتی می‌زنم‏‏‏.‏‏‏
چه دل خجسته‌ای داری که همچین جایی خوابت می‌بره‏‏!‏‏
آره والّا‏‏‏!‏‏‏ این چه اعصابیه داره‏‏‏!‏‏‏؟
چته‏‏‏!‏‏‏؟ قلبم وایساد‏‏‏!‏‏‏
فقط خواستم برقصم‏‏‏،‏‏‏ حال و هوا عوض شه‏‏‏.‏‏‏
بس کن‏‏‏،‏‏‏ لوفی‏‏‏!‏‏‏
ایـ‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏اینا‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
دور شیــــن‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏
کی اونجاس؟
دور شین‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏
صدا از کجا میاد؟
من الهه‌ی نگهبانِ این جزیره‌ام‏‏‏.‏‏‏
اگه نمی‌خواین بمیرین‏‏‏،‏‏‏ بلافاصله جزیره رو ترک کنین‏‏‏!‏‏‏
الهه‌ی نگهبان؟
شماها دزد دریائی هستین؟
درسته‏‏‏!‏‏‏
خودم فکرشو می‌کردم‏‏‏.‏‏‏
اگه الهه‌ای‏‏‏‏،‏‏‏‏ پس چرا اینو می‌پرسی؟
گوش کنین‏‏‏!‏‏‏ اگه یه قدم دیگه توی جنگل بذارین‏‏‏،‏‏‏
عذاب الهی گریبانتونو می‌گیره‏‏‏.‏‏‏ همینو می‌خواین؟
برام مهم نیست؛ اصلاً چرا همچین سؤالی می‌پرسی؟
این دیگه کیه‏‏‏!‏‏‏؟
یارو خیلی عجیبه‏‏‏!‏‏‏
زبونتو گاز بگیر‏‏‏،‏‏‏ پسره‌ی کلاه‏‏‏-‏‏‏حصیری‏‏‏!‏‏‏
این دیگه چجورشه؟
همه‌ی آدمیزاد‌هایی که برای گنج‏‏ اومدن اینجا رو‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
تبدیلشون کردم به همچین چیزایی‏‏‏.‏‏‏
یعنی واقعاً الهه‌ای‏‏‏!‏‏‏؟
عجب چیزای عجیبی اینجاس‏‏‏!‏‏‏؟
این شیره؟
خوک نیست؟
تـ‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏تو دیگه چی هستی‏‏‏!‏‏‏؟
من آدم لاستیکی‌ام‏‏‏.‏‏‏
میوه‌ی شیطانی خوردم‏‏‏.‏‏‏
میوه‌ی شیطانی؟ امکان نداره‏‏‏!‏‏‏
وقتی دزد دریائی بودم‏‏‏،‏‏‏ یه چیزایی شنیده بودم‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
دزد دریائی بودی؟
نـ‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏نخیر‏‏‏!‏‏‏ چیزی درباره‌ی گذشته نگفتم‏‏‏.‏‏‏
نمی‌خوام گذشته رو یادم بندازین‏‏‏!‏‏‏
چی می‌گی؟ خودت اول گفتی‏‏‏!‏‏‏
ببینم؛ تو واقعاً الهه‌ای؟
خفه شو‏‏‏!‏‏‏
حالا که نمیرین‏‏،‏‏ عذاب الهی رو بچشین‏‏‏!‏‏‏
کار خودتو کردی‏‏‏،‏‏‏ جناب الهه‏‏‏!‏‏‏
چـ‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏چرا طوریت نشد‏‏‏!‏‏‏؟
اونجا‏‏‏!‏‏‏
تکون نخور‏‏‏!‏‏‏
گفتم تکون نخور‏‏‏!‏‏‏
غیر ممکنه‏‏‏!‏‏‏
جناب الهه‏‏‏!‏‏‏
تپانچه اثری روی این نداره‏‏‏.‏‏‏
ولی خوشم نمیاد غافلگیر بشم‏‏‏.‏‏‏
هـ‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏هیولاااا‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏
اونجا‏‏‏!‏‏‏
پس تپانچه‌ـس‏‏‏.‏‏‏
کجا رفت؟
این دیگه چیه؟
این‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏الهه‌ـس؟
تکون می‌خوره‏‏‏.‏‏‏
زود بلندم کنین‏‏‏!‏‏‏ کمک کنین پا شم‏‏‏!‏‏‏
آدمه‏‏‏.‏‏‏
چه باحاله‏‏‏!‏‏‏ بوته‌ـس؟
کجاش شبیه الهه‌ـس‏‏‏!‏‏‏ می‌خواد خرمون کنه‏‏‏.‏‏‏
خفه شین‏‏‏!‏‏‏ کمکم کنین دیگه‏‏‏!‏‏‏
حالا عصبانی نشو‏‏‏!‏‏‏
امروزو از سرتون می‌گذرم‏‏‏.‏‏‏
وایسا‏‏‏!‏‏‏
‏‏‏‏-‏‏‏‏لوفی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏ ‏‏‏‏-‏‏‏‏هوی‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ لوفی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
خوبه‏‏‏،‏‏‏ حالا بهتر شد‏‏‏.‏‏‏
خیلی دوسِت دارن‏‏‏،‏‏‏ جناب الهه‏‏‏!‏‏‏
تا امروز از اینا استفاده کردی تا کسایی که میان اینجا رو فراری بدی‏‏‏،‏‏‏ نه؟
ولی اولین بارمه می‌بینم یه آدم توی جعبه زندگی می‌کنه‏‏‏.‏‏‏
بچّه‌ی ته‌طاقاری صندوقچه‌ای هستی؟
آره‏‏‏،‏‏‏ چون برای والدینم مث گنج بودم‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
مسخره‌ـشو در آوردی‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏
نمی‌تونم از این جعبه بیام بیرون‏‏‏.‏‏‏
تا الان بیست ساله توی این جعبه گیر کردم و تنهائی روزگار گذروندم‏‏‏.‏‏‏
بیست سال‏‏‏!‏‏‏؟
بیست ساله توی این جزیره تنهائی‏‏‏!‏‏‏؟
موها و ریشمو ‌ببینین‏‏‏،‏‏‏ چقدر بلندن‏‏!‏‏
ابروهام به هم چسبیده‏‏‏.‏‏‏
بیست ساله با هیچ آدمی حرف نزده بودم‏‏‏.‏‏‏
شرایطمو درک می‌کنین؟
مگه خری؟
لال شی‏‏‏،‏‏‏ بچّه‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏
چی؟ همه اینجائین؟
آهای‏‏‏!‏‏‏ با این همه سر و صدا‏‏‏،‏‏‏ تا الان خوابیده بودی؟
این یارو دیگه چیه؟
ماشالا به حواس جمع‏‏‏!‏‏‏
یه آدمه که توی جعبه زندگی می‌کنه‏‏‏.‏‏‏
بچه‌ی ته‌طاقاری صندوقچه‌ای؟
آره‏‏‏،‏‏‏ چون برای والدینم مث گنج بودم‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
تو دیگه مسخره‌ـشو در نیار‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏
چند بار می‌خواین این شوخی بی‌مزه رو تکرار کنین‏‏‏!‏‏‏؟
زورو‏‏‏!‏‏‏ بیا کمک‏‏‏!‏‏‏
آخ‏‏‏،‏‏‏ آخ‏‏‏!‏‏‏ چیکار می‌کنین؟
بس کنین‏‏‏!‏‏‏ گردنمو می‌شکنین‏‏‏!‏‏‏
راست گفتی؛ در نمیای‏‏‏.‏‏‏
بی‌احتیاطی نکنین‏‏‏!‏‏‏
بعد از این همه سال که توی جعبه‌ام‏‏‏،‏‏‏
بدنم کاملاً توی صندوقچه‌ی گنج کیپ شده؛
اگه جعبه رو بشکنین‏‏‏،‏‏‏ بدنم هم پدرش در میاد‏‏‏.‏‏‏
عجب جعبه‌ی بلبل‌زبونی‏‏‏!‏‏‏
راستی‏‏‏،‏‏‏ شماها اصلاً کی هستین؟
یه چیزیتون با دزدای دریائی دیگه‏‏‏،‏‏‏ فرق می‌کنه‏‏‏.‏‏‏
من لوفی‌ام‏‏‏.‏‏‏
قراره پادشاه دزدای دریائی بشم‏‏‏.‏‏‏
چـ‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏چی‏‏‏!‏‏‏؟
می‌خوام پادشاه دزدای دریائی بشم و وان‌ پیسو پیدا کنم‏‏‏.‏‏‏
گفتی ‏‏‏«‏‏‏وان پیس‏‏‏»‏‏‏؟
نکنه به سرتون زده برین گرند لاین؟
نقشه‌ی گرند لاین هم داریم‏‏‏.‏‏‏
فکر کردین شوخیه‏‏‏!‏‏‏؟
اونجا عینهو جهنم می‌مونه‏‏‏.‏‏‏
دزدای دریائی‌ای رو دیدم که از گرند لاین فرار کرده بودن‏‏‏.‏‏‏
عین مرده‌ی متحرک شده بودن‏‏‏.‏‏‏
نمی‌دونم چیزِ وحشتناکی دیده بودن‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
یا به پستِ هیولا‏‏‏-‏‏‏میولایی خورده بودن‏‏‏،‏‏‏
ولی یه کلوم نمی‌تونستن حرف بزنن‏‏‏.‏‏‏
به علاوه‏‏‏،‏‏‏ یه عالمه شایعه درباره‌ی وان پیس وجود داره‏‏‏،‏‏‏
که هیشکی هنوز نمی‌دونه راستن یا دروغ‏‏‏.‏‏‏
از عصر دزدان دریائی تا الان بیست سال گذشته‏‏‏.‏‏‏
وان پیس دیگه فقط یه افسانه نیست‏‏‏،‏‏‏ بلکه یه رؤیا توی رؤیاس‏‏‏.‏‏‏
خب‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏گرند لاین کجاس؟
نمی‌دونم؛ تو می‌دونی‏‏‏،‏‏‏ بوته‏‏‏-‏‏‏اوسان؟
من از نقشه چیزی سر در نمیارم‏‏‏.‏‏‏
چی شد؟ عین منی که‏‏‏!‏‏‏
زبون دزدای دریائی اینجوریه؟
به هر حال‏‏‏،‏‏‏ اگه برسیم به گرند لاین‏‏‏،‏‏‏
تا بشه مرهون لطف قرار می‌گیریم و سه سوته می‌زنیم به چاک‏‏‏.‏‏‏
مطمئنم وان پیسو پیدا می‌کنیم؛ من و شانس رفیقیم‏‏‏.‏‏‏
این همه اعتماد به نفسو از کجا آوردی؟
حتماً پیداش می‌کنم و نشونت میدم‏‏‏.‏‏‏
نمی‌دونم چی بگم‏‏‏.‏‏‏
تو شبیهِ‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
تو شبیه منی؛ مث سیبی که از وسط له شده‏‏‏.‏‏‏
کجاتون شبیه همدیگه‌ـس؟
می‌دونستم‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
یه روز به آرزومون می‌رسیم‏‏‏.‏‏‏ ما از اولش هم همینجوری بودیم‏‏‏.‏‏‏
ما؟
کسی که دنبال گنجه‏‏‏،‏‏‏ جونش ارزشی نداره‏‏‏.‏‏‏
همین اشتیاق بود که زندگیمو عوض کرد‏‏‏.‏‏‏
وایـ‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏وایسا‏‏‏!‏‏‏ منظورت چیه؟
بیست سال پیش‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
وقتی دزد دریائی بودم‏‏‏،‏‏‏ با رفقام وارد این جزیره شدم‏‏‏.‏‏‏
اومده بودیم گنج این جزیره رو پیدا کنیم‏‏‏.‏‏‏
دویست تائی‏‏‏،‏‏‏ یه ماه تمامه اینجا رو می‌گردیم و فایده‌ای نداشته؛
تنها چیزی که توی این جزیره‌ـس‏‏‏،‏‏‏ همین صندوق خالیه‏‏‏.‏‏‏
بیاین بریم‏‏‏،‏‏‏ رفقا‏‏‏!‏‏‏
چی شده‏‏‏،‏‏‏ ‏‏‏«‏‏‏گایمون‏‏‏»‏‏‏؟ یه وقت جا نمونی‏‏‏!‏‏‏
آها‏‏‏!‏‏‏
اون بالا رو‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
یعنی کسی گشته؟
با اینکه ناخدا این جزیره رو یه ماهه گشته‏‏‏،‏‏‏
منم یه بار دیگه یه نگاهی می‌کنم‏‏‏.‏‏‏
چیزی که می‌دیدم‏‏‏،‏‏‏ باورم نمی‌شد‏‏‏.‏‏‏
پیداش کردم؛ این بالاس‏‏‏!‏‏‏
آهـــای‏‏‏!‏‏‏ بچه‌ها‏‏‏!‏‏‏
اون موقع بود که توی صندوقچه گیر کردم‏‏‏.‏‏‏
وقتی به هوش اومدم‏‏‏،‏‏‏ رفقام رفته بودن‏‏‏.‏‏‏
منو جا گذاشتـــن‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏
وایسا ببینم‏‏‏!‏‏‏
یعنی الان دیگه همه‌ی گنج مال خودمه‏‏‏.‏‏‏
اینجوری نمی‌تونم برم بالا‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏
در نمیام‏‏‏!‏‏‏ در نمیام‏‏‏!‏‏‏
آهـــــــای‏‏‏!‏‏‏ برگردیـــــن‏‏‏!‏‏‏
از اون موقع تا الان‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
همون یه نگاهی که به گنج انداختم‏‏‏،‏‏‏ اصلاً از فکر و ذهنم بیرون نرفته‏‏‏.‏‏‏
وقتی هم که دزدای دریائی برای پیدا کردنِ گنج به جزیره می‌اومدن‏‏‏،‏‏‏
از این حیوونا استفاده می‌کردم تا فراریشون بدم‏‏‏.‏‏‏
اینجوری بیست سال از گنج مراقبت کردم‏‏‏.‏‏‏
اونا مال خودمن‏‏‏!‏‏‏
اهمم‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏شک ندارم؛ مال خودتن‏‏‏.‏‏‏
گایمون‏‏‏-‏‏‏سان‏‏‏،‏‏‏ خیلی‌خب‏‏‏!‏‏‏
من کمکت می‌کنم گنجتو بدست بیاری‏‏‏.‏‏‏
خدائی‏‏‏!‏‏‏؟
نکنه‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏!‏‏‏؟
تو فقط از دزدای دریائی می‌دزدی‏‏‏،‏‏‏ نه؟
آهای‏‏‏!‏‏‏ خیلی بی‌ادبی‏‏‏!‏‏‏
خب منم احساس سرم می‌شه‏‏‏.‏‏‏
اینجاس؟
خیلی وقت بود اینجا نیومده بودم؛
پس بالاخره وقتش رسید‏‏‏.‏‏‏
چه روز خوبیه‏‏‏!‏‏‏
ببینم چه می‌کنی‏‏‏،‏‏‏ کلاه‏‏‏-‏‏‏حصیری‏‏‏!‏‏‏
خیلی‌خــب‏‏‏!‏‏‏
گوموگومونـــــــو‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
موشـــــــــک‏!‏‏!‏‏!‏
بفرما‏‏‏!‏‏‏
چی شد؟ می‌بینیشون؟
داره چیکار می‌کنه؟
لوفی؟
چی شد پس؟
پیداشون کردم؛ پنج‌تا صندوقچه‌ـس‏‏‏.‏‏‏
پیـ‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏پیداشون کرد‏‏‏!‏‏‏
بالاخره جواهراتمو بدست آوردم‏‏‏!‏‏‏
می‌تونی جواهراتمو برام بیاری پائین؟
یالّا‏‏‏!‏‏‏ یالّا‏‏‏!‏‏‏
نــه‏‏‏!‏‏‏
چی‏‏‏!‏‏‏؟
گفتم نه‏‏‏!‏‏‏ بهت نمیدم‏‏‏!‏‏‏
مسخره‌بازی در نیار‏‏‏!‏‏‏ خنده نداره‏‏‏!‏‏‏
راست می‌گه‏‏‏!‏‏‏ اون جواهرات مال گایمون‏‏‏-‏‏‏سانه‏‏‏.‏‏‏
بده بهش‏‏‏!‏‏‏
آهای‏‏‏!‏‏‏ از این شوخیا نکن‏‏‏!‏‏‏
خیله‌خب‏‏‏!‏‏‏
مهم نیست‏‏‏.‏‏‏
خیلی هم مهمه‏‏‏!‏‏‏
راست می‌گه‏‏‏!‏‏‏
بیست ساله داری از گنج محافظت می‌کنی‏‏‏.‏‏‏
کلاه‏‏‏-‏‏‏حصیری‏‏‏،‏‏‏ تو‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
واقعاً مهربونی‏‏‏.‏‏‏
منظورت چیه؟
می‌دونستم‏؛‏ امکانش بود‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏!‏‏‏
گرچه فکرش هم آزارم میده‏‏‏،‏‏‏
ولی چیزی توشون نیست‏‏‏،‏‏‏ مگه نه؟
همه خالی‌ان‏‏‏.‏‏‏
غیر ممکنه؛ گنجی که بیست سال از عمرتو پاش گذاشتی‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏وجود خارجی نداره‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
این برای هیچ گنجی عجیب نیست‏‏‏.‏‏‏
گاهی آدم وقتی به گنج می‌رسه که یکی دیگه ورش داشته‏‏‏.‏‏‏
دنبال گنج گشتن‏‏‏،‏‏‏ برای دزدای دریائی خیلی سخته‏‏‏.‏‏‏
عمر با ارزشتو می‌ذاری؛ جونتو به خطر میندازی‏‏‏،‏‏‏
ولی چیزی نصیبت نمی‌شه‏‏‏.‏‏‏
این بلا سرِ خیلیا میاد‏‏‏.‏‏‏
حالا نمی‌خواد ناراحت باشی‏‏‏،‏‏‏ اوسان‏‏‏!‏‏‏
‏‏‏«‏‏‏اوسان‏‏‏:‏‏‏ پیرمرد‏‏‏»‏‏‏
خوب شد توی این بیست سال ما اومدیم اینجا‏‏‏.‏‏‏
اگه تا سی‌ سال کسی نمیومد‏‏،‏‏ ممکن بود از شوق گنجت بمیری‏‏‏.‏‏‏
کلاه‏‏‏-‏‏‏حصیری‏‏‏!‏‏‏
لوفی‏‏‏!‏‏‏
تو‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
باید از یه راه دیگه بری دنبال هدفت‏‏‏.‏‏‏
حالا تنها چیزی که مونده وان پیسه‏‏‏.‏‏‏
یه بار دیگه با ما‏‏ دزد دریائی شو‏‏‏!‏‏‏
می‌خوای به تو ملحق بشم؟
تا حالا هیشکی بعد از دیدن وضعیت من‏‏‏،‏‏‏ باهام حرف نزده بود‏‏‏.‏‏‏
یادم نمیاد کِی به کسی اعتماد کردم‏‏‏.‏‏‏
ازت ممنونم‏‏‏!‏‏‏
واقعاً دلت می‌خواد اینجا بمونی‏‏‏،‏‏‏ اوسان؟
آره‏‏‏،‏‏‏ کلاه‏‏‏-‏‏‏حصیری‏‏‏!‏‏‏
درسته که دیگه گنجی نیست که مراقبش باشم‏‏‏،‏‏‏ ولی چیزای دیگه هستن‏‏‏.‏‏‏
چه چیزای دیگه‌ای؟
بیست ساله که توی خوشی و ناخوشی‏‏‏،‏‏‏ با این حیوونا زندگی کردم؛
نمی‌تونم به این راحتی ولشون کنم‏‏‏.‏‏‏
حالا که می‌دونم گنجی در کار نیست‏‏‏،‏‏‏ خیالم راحت شده‏‏‏.‏‏‏
از این به بعد می‌خوام اونجور که خودم می‌خوام‏‏‏،‏‏‏ زندگی کنم‏‏‏.‏‏‏
راستش داره از زندگی توی جعبه خوشم میاد‏‏‏.‏‏‏
که اینطور‏‏‏!‏‏‏ بد شد‏‏‏.‏‏‏ آخه آدم جالبی هستی‏‏‏.‏‏‏
رفقای جون‏‏‏-‏‏‏جونیت این حیوونای عجیبن؟
ولی خودِ اوسان از همشون عجیب‌تره‏‏‏.‏‏‏
چی گفتی‏‏!‏‏‏؟
تا بعد‏‏‏!‏‏‏ مراقب خودت باش‏‏‏!‏‏‏
خدانگهدار‏‏‏!‏‏‏
کلاه‏‏‏-‏‏‏حصیری‏‏‏!‏‏‏
به جای من تمام تلاشتو برای رسیدن به آرزوت بکن‏‏‏!‏‏‏
اگه توئی‏‏‏،‏‏‏ حتماً به آرزوت می‌رسی‏‏‏.‏‏‏
‏‏به گنج افسانه‌ای وان پیس می‌رسی‏‏.‏
بعد می‌تونی‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏تمام دنیا رو باهاش بخـــــــری‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏
وقتی بچه بودم‏‏‏،‏‏‏ همیشه نقشه‌ی گنجی که‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
توی فکرم بود رو دنبال می‌کردم‏‏‏.‏‏‏
منو به سرزمین موعود کودکیم ببر‏!‏‏‏
تا شاید اینجوری‏‏‏،‏‏‏ اونجائی که نمی‌شناسم‏‏‏،‏‏‏ راهمو گم نکنم‏!‏‏‏
رویای واقعیم‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
هنوز واقعیت پیدا نکرده‏‏‏،‏‏‏
ولی اگه دنیا عوض می‌شه‏‏‏،‏‏‏
منو وقتی ببر که هیچی نمی‌دونم‏!‏
منو با خودت ببر‏‏‏،‏‏‏ تا خاطراتمو فراموش نکنم‏‏‏!‏‏‏
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.