..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
خونه کجاست؟
جاییه که توش به دنیا اومدید؟
..:: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت ::.. .:: @bollbolljan_com ::.
جاییه که توش بزرگ شدید؟
یا مکانیه الان توش زندگی میکنید؟
یا جاییه که الان مشغول زندگی هستید؟
جاییه که ترکش کردید؟
جاییه که[شخصیت] شما رو شکل داده؟
اگه واقعاً میخواید بدونید،باید همه اینها رو ول و بهشون پشت کنید
یه نفر هست که میدونه ترک کردن واقعی خونه یعنی چی
پگی ویتسون،باتجربه ترین فضانورد ناسا
نه تنها اون و میشناسین بلکه حتی شاید دیده باشیدش
PEGGY: خب،من از صحبت کردن در مورد رکوردها متنفرم
اما یه چندتایی دارم
ملت اون سال ها رو دست کم میگیرند
که ما چطور با بیشترین زمان[صرف شده]در فضا برای هر فضانورد آمریکایی شروع کردیم
-در حدود 665روز
فقط یه ثانیه بهش فکر کنید
حالا وقت سفر به مریخه
که طولانی ترین سفرفضایی تک نفره در
میان تمام زنانِ دنیاست
-آو،آره،درسته
و این فقط اولشه
،ده پیاده روی فضایی ،اولین زن فرمانده و بقیه اش و
یادم نیست،آو،میدونم قدیمی ترین فضانورد،فضانوردِ زن
اینها رکوردهایی نیستن که دنبالشونم
به نظر میرسید که مطبوعات رو این نکته خیلی توجه نشون میدن
برای یه دخترِ کشاورز از آیوا،خیلی هم بد نبود
:هشت فضانورد کریس،نیکول،جِف،می،جِری
مایک،لِلَند و در نهایت پِگی
هرکدوم متفاوت از دیگری،و از جاهای متفاوت
اونها داستانهای متفاوتی برای گفتن دارند اما همشون به وسیله یه چیزتغییر کرده اند
"رفتن به فضا"
این (تغییر شناختی)نامیده میشه و اگه
اون چیزی رو که اونها دیدن، شما هم میدید، احساسی مثل اونها داشتید
خانه
اکثر ما هر روز خونه مون رو ترک می کنیم
ما بدون لحظه ایی درنگ میریم سرِکار
اما فقط یه لحظه تصور کنید که محل کارِ شما بالای سیاره ی زمین می بود
و بنابراین مسافرت هر روزه ی صبحگاهی یه ذره چالش برانگیز بود
-ما از بایکونور قزاقستان [به فضا] پرتاب میشیم
این دقیقاً همون جایی که یوری گاگارین به فضا پرتاب شد
این یه سفر بسیار سریع برای رسیدن به فضاست
بهتر از هر ماشینی که تا کنون وجود داشته
بهتر از هر شتابی که تا کنون تجربه کرده اید
تند رفتن حس خیلی خوبی داره
،هشت و نیم دقیقه بعد از ترک محل پرتاب
ما در مدار[زمین] هستیم
ایستگاه فضایی بین المللی
در چهارصد و دو کیلومتری بالای زمین قرار گرفته
اما اون حدود یک میلیون و ششصد و ده هزار کیلومتر دورتر
از اولین خونه ی پِگی است
[مزرعه ذرت]بیکونفیلد-آیوا
-در یک مزرعه بزرگ شدم و من فکر میکنم واقعاً یه
تجربه خوبی برام بود،اونجا من
تلاش و سختکوشی رو یاد گرفتم
-اون میگه که دوست داشته بره مریخ
-والدینم درهمون مزرعه زندگی کردند
برای پنجاه شصت سال
مامانم فوق العاده هیجان زده بود
،اولین باری که به خواهرم گفتم میخوام خلبان بشم
و پرواز رو یادبگیرم،بهم گفت: تو نمیتونی خلبان بشی
:تو فقط میتونی یه مهماندار هواپیما بشی.بعدش مادرم بهش گفت
"نه! تو میتونی هر چیزی که دلت میخاد بشی"
-و من فکر کردم که دو تا پِگی وجود داره،یکی که اینجاست و
اون یکی دیگه که با بقیه مردم فرق داره
،یه فضانورد برای یه عملیات
حداقل سه سال آموزش خواهد دید
هر لحظه در فضا از طریق آزمایش برنامه ریزی میشه
و تمرین هایی که باید گذرونده و تکمیل بشه
اما اولین چیزی که اونها میخان بدونن اینه که وقتی که ما بریم به مکان جدید
،دقیقاً ما چکار میکنیم دیدتون رو عوض کنید
رفتن به فضا شبیه اینه که من کل عمرم و در یه
اتاق نیمه تاریک و کسی که از نور فراریه زندگی کنم
زمین به نظر تابناک میاد،اون خیلی زیباست
CHRIS: وقتی برای اولین بار میخاستم برم فضا
اولین چیزی که میخاستم انجام بدم این بود که کلاه فضانوردیم رو وردارم و
بندهای صندلیم و باز کنم ،در بی وزنی شناور شم و برم به
کنار پنجره و دنیا رو تماشا کنم
NICOLE: اونچه که با چشمامون میدیدیم،اونچه که ما بعد از فکر کردن احساسش
میکردیم با قلبمون،میگفت: تو در حالِ تجربه کردنش هستی
اون ورای تصوراته
LELAND: ،اون اینقدر وحشتناک زیباست که
تو رو،تو ،تو میخای کلمات جدیدی برای توصیفش پیدا کنی
احساسی که حسش میکنی چون اون تو رو به شدت تحت تأثیر قرار میده
MIKE: این چیزیه که چشم انسان برای دیدنش کافی نیست
نگاه کردن به بیرون ِ پنجره ممکنه
...بالاترین اولویت عملیات نباشه
اما اون ماندگارترین تاثیر رو بر روی تمام فضانوردان داره
اون تفکرِ فضانوردان رو نسبت به جایی که ازش میان رو تغیر میده
PEGGY: نزدیکترین شهر به مزرعه والدینم،بیکونفیلد،آیوا است
وقتی که من در حال بزرگ شدن بودم اونجا 32 نفر جمعیت داشت و
و فکر مینم الان یازده نفر در اون هستن که یه شهر بسیار کوچیکه
WILL SMITH: بیکونفیلد شاید کوچکترین شهر آیوا باشه اما
اونجا مکانِ پر از داستانهای پر رمز و رازه
تغییر شکل های اعجاب انگیز
...انواع و اقسام گونه ها در آیوا و اطراف اون وجود داره
و وقتی یه نفر کلمه (پروانه) رو میگه شما همیشه فکرتون میره
سمتِ پروانه های پادشاه،چون اون
مشخص ترین نوعیه که من رشدشون رو دیدم
AUBREE: این یکی نوع بسیار خوبشه
-این بزرگه
-اونا همزمان احساس راحتی و صمیمیت میکنند
-میدونم
در بهار و تابستان تعداد زیادی پیله وجود داره
پیدا کردن اونا راحته چون اونا تنها روی این گیاهان وجود دارند
-خزیدن کرم های حشرات به اطراف همیشه جالب و سرگرم کننده است
و فهمیدن این قضیه که یه روزی قراره به پروانه تبدیل بشن
-شما دوست دارید به اطراف حرکت کنید اما نه خیلی زیاد.
ما همه می دونیم که پیله ها به پروانه تبدیل میشوند
اما آیا این موضوع کمتر [کمتر از پروانه شدن کرم] شگفت انگیزه؟
این دقیقاً مثل همون دختر مزرعه از آیوا است که
تبدیل به یه فضانورد شد
کرم پروانه پادشاه عالی ترین نمونه تبدیل شکل در طبیعته
،وقتی که کرم در درون پیله به شکل شفیره اند،آن را حل
و به مایعی لزج و چسبنده تبدیل میکنند
و سپس به خوبی تبدیل به پروانه می شوند
کرم ها نمیدونند که یه دنیا عظمت پشتِ این گیاهان خابیده
اما اولین بار که پروانه تمیز و مرتب و آماده بشه برای پریدن
از بالا که به دنیا نگاه کنه،یه چشم انداز جدیدی از دنیا رو میبینه
فضانوردان وقتی زمین و ترک میکنند،عوض میشن
اونها دستخوش دگرگونی و تغییر میشن
خونه دیگه یه شهر نیست،اون چیزی بسیار بزرگتره
NICOLE: من فکر میکنم که زندگی در فضا
به من این فرصت و داده تا به مسائل
یه مقدار متفاوت نگاه کنم
واقعاً یه دیدِ جدید برام باز شده
MIKE: من به شهری که دارم زندگی میکنم یا جایی که به دنیا اومدم فکر نمیکنم
من به خونه فکر میکنم و خونه کلِ سیاره ی زمینه
این یک خونه برای همه ماست
-همونطور که من بزرگ شدم و به دانشگاه رفتم و فارغ التحصیل شدم
خونه من از آیوا به تگزاس گسترش پیدا کرد و بعد
[خونه ام شد]ایالات متحده و وقتی که رفتم به فضا
!کره زمین شد خونه ام
-نگاه کن
-داره میاد
اون خانم اونجاست
،بیست و هشت هزار کیلومتر بر ساعت سرعت حرکت ستاره است
-اون دختر تو نیست که اونجاست؟
امشب ستاره های زیادی تو آسمون وجود داره،اما تنها ستاره ی در حال حرکت اونه
خداحافظ پگی،زود برگرد خونه
WILL SMITH: فضانوردان تمام وقتِ آزادشون رو
صرف نگاه کردن به زمین از پنجره نمی کنند،همه آنها کاشفانی هستند که
که به صورت ذاتی به سمت اکتشافات در
دور دست ترین چیزها در فضا میروند
دیدِ آنها به سمت آن چیزی است که در بیرون از اونجا وجود داره
مسئله اینه،که پنجره ی بزرگِ ایستگاه فضایی بین المللی تنها نقطه
به سمت زمینه
برای دیدن عالم باید برید بیرون
شما فکر خواهید کرد که وقتی در فضا باشید،میتونید
پنجره های بیشتری داشته باشید،شما احتمالاً در حیاط خلوتتان
اتاق بیشتری دارید نسبت به فضانوردانی که در ایستگاه فضایی بین المللی هستند
اینجا خیلی فضا تنگ و محدوده
تا زمانی که به پیاده روی فضایی نرید،واقعاً فضا رو تجربه نمی کنید
PEGGY: رفتن به پیاده روی فرآیند ساده ایی نیست
اون، کار و آماده شدنِ زیادی رو میطلبه
اما همه میخوان این کار و انجام بدن چون[میگن] آه خدای من این منظره ی خارق العاده اییه
!در یه پیاده روی فضایی فقط تو هستی
!شناور
نه بالا،نه پایین
یه طرف یه مسیر چهارصد کیلومتری تا زمین و
طرف دیگه یه پهنه بی کران از ستارگان
اصلی ترین چیزی که فضانوردان به خاطر می سپارند،فکرِ ستاره ها
نیست،بلکه سیاهی است
با نگاه کردن به اون فضای خالی و پوچ،همه فضانوردان یه سوال مشابه رو میپرسند
آیا کسی اون بیرون هست؟
MAE: برای گفتن اینکه هیچ حیاتی در هیچ جای دیگه عالم وجود نداره
یه علم گسترده ایی لازمه
JERRY: میدونی،ریاضیات دروغ نمیگه
احتمالاً دروغ نمیگه و وقتی شما به این اعداد نگاه میکنید
مطمئناً گونه هایی از حیات در خارج از زمین وجود داره
باید یه گونه ی دیگه ایی از حیات اون بیرون باشه،باید وجود داشته باشه
مسئله فقط اینه که ما میتونیم اون و پیدا کنیم یا نه؟
برای فهمیدن اینکه آیا ما همسایگانی داریم،به تلسکوپ های بزرگی احتیاجه
و من دارم از تلسکوپ های خیلی بزرگ حرف میزنم،واقعاً بزرگ
این دیش یه گوشِ غول پیکره
که به امواج رادیویی که از اعماق عالم میاد گوش میده
به راستی میلیاردها صخره عجیب[منظور مثلِ زمین]
در عالم وجود داره،اما تا کنون نجوا وصدایی از آنها به گوش نرسیده
هیچی[به زبان اسپانیایی]
خب،پس بقیه کجان؟
...خب
حدود 402 کیلومتر از زمین تا
ایستگاه بین المللی فضایی و
حدود 402هزار کیلومتر تا ماه راهه
راه طولانیه،درسته؟
قدم های کودکانه
تا زحل یه میلیارد و 126 میلیون و 540 هزار و 800 کیلومتر
و تا لبه منظومه شمسی بیشتر از 9 تریلیون مایل [14/484/096/000/000 کیلومتر]
نزدیکترین سیاره،چهارسال و سه ماه نوری از ما فاصله داره
با سریع ترین سفینه فضایی مون،این سفر
هفده هزار سال طول میکشه تا برسیم و تازه !!این فقط همسایه بغلی مونه
سفر به ماورای آن،برای رسیدن به لبه کهکشان راه شیری
بیست و پنج هزار سال نوری طول میکشه
!و کهکشان ما یکی از تریلیون ها کهشکانه
بنابراین زندگی در جاهای دیگه ممکنه در
یه جای بسیار بسیار دوری باشه
و یه چیز دیگه ایی هم هست
هر موجود فضایی در خارج از اینجا ممکنه قادر نباشه بگه: سلام
ممکنه که اونها دهان یا حتی مغز هم نداشته باشند
این ستاره دریایی ها یه راهی رو پیدا کرده اند برای
به دست آوردن انرژی از نور خورشید
اگر حیات در هر جای دیگه ایی وجود داشته باشه،به انرژی ایی نیاز خواهد داشت
احتمالاً از آب و یه خورشید شبیه آنچه که در زمینه
اما شبیه این ستاره دریایی،اکثر مخلوقات بر روی سیاره ما
باهوش نیستند، اونا هیچوقت تلفن خونگی نمیخان
JERRY: احتمالاً زندگی در خارج از کره زمین هم وجود داره اما
برای پیدا کردن حیاتِ هوشمند،شانسِ خیلی خیلی خیلی کمی هست
JEFF: ما مطمئن نیستیم که [در این عالم] تنها هستیم،اما
به طور روحی-روانی،فرهنگی
قطعاً تنهاییم
NICOLE: تا جایی که ما میدونیم،تنها خودمان شبیه خودمان هستیم
WILL SMITH: فضا تقریباً به طور کامل خالی است
و سرگردانی و تنهایی مطلق در آن فضای خالی
کاملاً حس میشه
اون زمانی که زمین شروع کرد به واقعاً خوب شدن
پایین و بر روی زمین ما آبی بی نهایت ِآسمان رو میبینیم و
حیاتی که در اطراف ماست
اما برای فضانوردان قضیه متفاوته
،هر چیزی که اونا می بینند لم یزرع و بی حاصله
زندگی در یک مامن پرت و دنج[سیاره زمین] وجود داره
این بیشترین چیزیه که اونا میبینن و بیشترین چیزیه که از زمین درک میکنن
آنها شروع به درکِ متلاشی و داغون شدنِ پیوستگی ِ
جهان طبیعی می کنند
زمین شروع به فاش کردن الگوها،ارتباطات
فصل ها،ساختار ها و چرخه ها می کند
PEGGY: این برای من واقعاً روشن و واضحه که
حتی یه پروانه چقدر میتونه پیچیده باشه
-پروانه های پادشاه خاص اند به خاطر مسیر بسیار طولانی که سفر میکنند
پروانه ها زمستانِ آیوا رو دوست ندارند و به جنوب مهاجرت می کنند
AUBREY: پروانه ها تمام راه رو تا مکزیک طی میکنند
بعنوان مثال،اگه میخاستم برم مکزیک، نمیدونم کجا برم
یا مثلاً چطوری به اونجا برم و راه و پیدا کنم
این شبیه یه رمز و رازه
بعد از طی حدود 3220 کیلومتر،اونها تقریباً به اونجا میرسند
خانه زمستانی و یک جشن پیشواز در انتظارشونه
تا بهشون درود و تبریک بگه
بسیار خب، این فقط ممکنه که یه چیز فرعی باشه
اما رسیدنِ پروانه ها در یه
زمان مشخص بعنوان روزِ مرگ،به مدت طولانی
بخشی از یه فرهنگ شده
،این فقط پروانه ها نیستند که از آیوا به اینجا مسافرت میکنند
آنها به وسیله مهاجرت از
، از میانه غرب و دورترین نقاط شمال کانادا به همدیگه ملحق میشن
برای پناه بردن به جنگل های مرکزی مکزیک
این یکی از بزرگترین "بازگشت به خانه"ها بر روی کره ی زمینه
حتی با اینکه هر پروانه در اینجا یه خونه بسیار دوری از اینجا داره
و هر کدومشون زندگی رو بر روی یک گیاهی ،در یه جایی شبیه
به بیکونفیلد در آیوا آغاز کرده اند
،خیلی سخته که بدونیم هر پروانه از کجا اومده آیوا،مکزیک
از روی بالشون یا به صورت کلی؟
این پروانه ها نشون داده اند که زمین هیچ مرزی نداره
همه چیز به هم پیوسته است
معلومه اونچه که در وگاس اتفاق میفته،در وگاس باقی نمی مونه
این به بقیه زمین بستگی داره
و در دنیایی که همه چی به هم مرتبطه
کوچکترین کار می تونه نتایج جهانی داشته باشه
بطری های پلاستیکی رو که دور میندازیم در نظر بگیرید
خب،ممکنه اونا رو جلوی درب خونه ی یه نفر دیگه دور بندازیم
این خرچنگ گوشه گیر به دنبال یه خونه ی جدیده
به دست آوردن خونه خیلی سخته وقتی یه نفر دیگه
محله شما رو پر از آشغال میکنه
میلیون ها تن پلاستیک هر ساله به اقیانوس ریخته میشن
اما آشغال های یکی،گنجینه یه نفر دیگه میشه
خرچنگ های گوشه گیر معمولاً در بین آشغال های سرتا سر کره زمین پیدا میشن
پس از گذرندان مدت طولانی که یک خانه پلاستیکی میتونه باقی بمونه
اما هیچ جاندار دیگه ایی نمیتونه خودشو با شرایط محیطی مثل خرچنگ گوشه گیر وفق بده
همینطور که ما در حال تغییر زمین هستیم اکثریت حیات بر روی زمین در حال تقلا برای حفظ اون هستند
CHRIS: درست همین الان هفت و نیم میلیون نفر از ما
لامپی رو روشن کردند و سیفون توالت رو کشیدند و
در حال راندنِ اتومبیل هامون هستیم و بخاری روشن میکنیم
و هیچکدوم اینا رایگان به دست نمیاد
JEFF: وقتی از فضا به زمین نگاه میکنید
،شما محدودیت زمین و میفهمید
،نازکی جو رو
خیلی واضحه که زمین،شبیه هر سیستمِ محیطی دیگه ایی
یه ظرفیت محدودی برای تحمل داره
PEGGY: ،بزرگترین خطر برای سیاره ی ما
من فکر میکنم ما احتمالاً ظرفیت تبدیل شدن به بزرگترین خطر برای سیارمون رو داریم
اما یه جای امیدواری برای همه ی ما وجود داره
چون یه چیز دیگه ایی هم وجود داره که تغییر کرده
چیزی که میتونه به نجاتِ خونه ی با ارزشمون کمک کنه
-بسیار خوب،میخوایم سفر کنیم
کریسمس 1968
یه فضانورد این عکس و گرفت
اون بسیار محبوب و داغ و دست به دست شد وقتی که چنین چیزهایی انجامشون ساده نبود
چون اون اولین باری بود که ما تا اون موقع یه
تصویر رنگی از سیاره مون میدیدیم
-چون سیاره ی کوچولوئه زمین همیشه عکس خراب کنِ ماه بوده
این یه معامله عالی بود
که به ما نشون داد که جهان ما چقدر زیباست
اونقدری که عکس ها نمیتونن اون رو به درستی نشون بدن
PEGGY: وقتی ما[فضانوردان] از پنجره بیرون و نگاه میکنیم و
اقیانوس های زیبا رو میبینم،سرزمین های سرسبز رو
،لایه نازکِ جو که از زمین محافظت میکنه
اون به شما حس این و میده که این جایی که
داریم زندگی میکنیم چقدر خاص و ویژه است
CHRIS: ،این یه تصادف جالبه که در این برهه از تاریخ
جمعیت ما اینقدر در حال بزرگ شدنه که ما شروع به
تغییردادن در سرتاسر زمین کرده ایم و همچنین زمانیه که
ما پرواز های فضایی رو اختراع کرده ایم که به ما اجازه میده برای دیدنِ
کلِ زمین بعنوان یک مکان واحد
NICOLE: دیدن زمین از فضا مجبورم کرد که به خودم فکر کنم
و هر کس دیگه ایی که من زمین رو با او بعنوان یه زمینی سهیمم
در سرتاسر دنیا مردم جشن گرفتن و دوست دارند و در
هند،هر سال بهار،مردم زندگیِ جدیدِ
مادر ِ زمین رو با رنگها،جشن میگیرند
CHRIS: یکی بزرگترین تغییراتی که من فهمیدم
در درون خودم و در نتیجه ی پرواز به فضا بود
و اون تفاوت بین ما و اونهاییه که ناپدید شدن و از بین رفتن
-کسانی که در 92 دقیقه دور دنیا میچرخند
نه فقط یه بار،بلکه بار ها و بارها
کلِ دنیا رو میچرخند در درون یه مکانِ مشترک[زمین]
CHRIS: من فکر میکنم که این یه چشم انداز و دورنمایی ست که در درونِ فضانوردان تراوش میکنه
،من فکر میکنم این یه دورنمایه که
که یه چیز خوب برای همه است
LELAND: من واقعاً معتقدم اگه اکثر مردم بتوانند فرصتی رو
برای دیدن زمین از فضا داشته باشند
،نگاهی به غنای رنگ ها بندازند نگاهی به این حقیقت که اونجا
هیچ مرزی واقعی وجود نداره که ما رو جدا کرده باشه و میتونیم ببینیم که
حقیقتاً همه ما بعنوان انسان به هم متصلیم
آیا تا بحال در یه سفر چیزِ جدیدی دیده اید؟
چیزی که به شدت زیباست یا چیزی که
دیدِ شما رو نسبت به اون تغییر داده
حالا تصور کنید که به فضا سفر میکنید
شما چیزی رو خواهید دید که تعداد بسیار کمی از مردم تا حالا اون و دیده اند
فضانوردها احتیاج دارند که اینها رو به یکی بگن،به هر کی،به همه
به زودی اونها آماده ی برگشتن میشن ولی این واقعاً هم تلخه و هم شیرین
منظورم اینه که اونها به جایی برمیگردند که اونها رو ساخته اما
جایی رو ترک می کنند که اونها رو شکل داده
-آخرین روز در فضا
بعد از مجموع 665 روز و بالغ بر سه هیئت اعزامی مختلف
فکر کردن به اینکه من اونجا زندگی کردم کاملاً جادوییه
کمتر از دو سال از زندگیم،واقعاً شگفت آوره
ترک کردنش خیلی سخت بود چون میدونستم که برنمی گردم
!ای بابا
اما من خیلی هیجان زده بودم از برگشتن به خونه و
و بازگشت به زمین،میدونی
باد و رایحه ی هوا و بودنِ روی زمین
اما،بازگشت به خونه راحت نیست
مادرِ زمین از بازگشت شما خیلی هم خوشحال نیست و بغلش و به روی شما باز نمیکنه
-ما در قزاقستان فرود میایم،اون اطراف جمعیت خیلی زیادی نداره
بنابراین برای ما خیلی خطرِ آسیب دیدگی یا جراحت برای کسی در طول فرود وجود نداره
ما مانور داریم.تمام
CHRIS: جو زمین یه پوشش محافظ برای اطرافِ
سیاره ی ماست،و اون تششعات رو در خودش جذب میکنه
و زمین رو از سنگ های آسمانی حفظ میکنه و همچنین اون
از فضانوردان محافظت می کنه،به طور ناگهانی ما در اون طرفی که
که بدن محافظت میشه هستیم[داخل جو و روی زمین] و ما ضرورتاً[هنگام ورود] یک جسم خارجی محسوب میشیم
PEGGY: در طول ورود مجدد به زمین،صندلی کنار پنجره
جذابه
CHRIS: پروازِ -- (نامفهوم) روسی یه ذره
شبیه به پروازِ یه خونه ی شهاب سنگیه
LELAND: شما میتونید بیرون نگاه کنید و شعله های
نارنجی و ارغوانیِ 3000 درجه رو ببینید،اونها به شما اینقدر نزدیکند که
اون به شدت ترسناکه
CHRIS: ،شما با سرعت 27000 کیلومتر بر ساعت به پیش میرید
هشت کیلومتر در ثانیه و هر جوری که هست میخواید از شرِ
اون همه سرعت خلاص بشید و در نهایت ترمز کنید
بازگشت به زمین یکی از خطرناک ترین چیزهاییه که برای یه فضانورد وجود داره
CHRIS: بازگشت به خونه بی نهایت خطرناک و فرایند بسیار پیچیده ایی است
شما مجبورید سفینه تون رو کنترل کنید،پس شما میتونید تمومش کنید در
نقطه فرود و جایی که همه منتظر شما هستند
تیم جستجو و نجات نمیدونه
پگی دقیقاً کجا رو زمین فرود میاد اما یه چیزی
رو مطمئن هستند،که جاذبه اون و بالاخره به خونه اش میاره
PEGGY: روس ها هرگز وسیله هاشون رو برای
فرود روی سطح آب طراحی نکردند بنابراین یه زمین فرود برای اونها
و کار اونها[سفینه ها] باید باشه،و اینطوری[فرود اومدن] خیلی سریعه ولی خب جواب میده
وقتی اولین بار وارد جو میشیم
حدود هشت کیلومتری بالای سطح زمین چتر نجات باز میشه
بسیار خوب،حالمون خوبه
اکثر مردم این و با تصادف یه اتومبیل مقایسه میکنند
من میگم شاید اون و باید با تصادف دو تا اتومبیل مقایسه کرد
وقتی زمین به ما ضربه وارد میکنه و شما احساس میکنی همه چیز در حال فرو نشستن بود
و من میدونستم که داریم به خونه بر میگردیم
-پگی،به خونه خوش آمدی
PEGGY: بی نهایت سخته که بخام توصیف کنم چقدرهمه چیز
در دقایق اولیه سنگین حس میشه [به لحاظ فشار ناشی از ورود به زمین]
فقط بازوتون رو حرکت میدید و خیلی شبیه اینه که
و اینجا باید تلاش هوشیارانه زیادی برای حرکتِ بازوهاتون داشته باشید
بعد شما میگید : واو فضا خیلی حال داد
مکش جاذبه
،پگی فقط مشغول نگاه به فضا و یا سفر به اون نبود
بلکه اونجا زندگی کرد،پس داره به آیوا برمیگرده که خونه شه؟
یا تمامِ زمین[خونه شه]؟
یا اون بالا در ایستگاه فضایی؟
حقیقت اینه که، شبیه پروانه های پادشاه،همه ی اینها خونه شه
از احساسم که بیشتر یک زمینی ام یا یه زنِ فضایی مطمئن نیستم
فکر میکنم یه زنِ فضایی شدن باحال تره
LELAND: وقتی از فضا به خونه برگشتم
بعد از اینکه از لباس فضایی بیرون اومدم،یه وعده غذایی رو
بدون ینکه به صورت شناور هی ازم دور بشه داشتم و قادر بودم
سگ خونگی رو نوازش کنم و با والدین به صورت چهره به چهره حرف بزنم که این
احساس تعلق و ارتباط بیشتر با زمین رو بهم میداد
JERRY: میدونی بعد از تجربه فضا برمیگردی به زمین
من فکر میکنم به خاطراینکه آسمان واقعاً من رو تکون دادباید سپاس گذارش باشم
نمیدونی چقدر برگشتن به زمین خوبه
NICOLE: من نمیتونم صبر کنم برای اون احساس ِ نسیمی
که دوباره حسش کنم،میدونی اون بوی علفی که میخواستی
و اون و دوباره استشمام میکنی
CHRIS: این بویِ زمینه،بوی خونه
بوی دنیای طبیعی
این مافوق قدرتِ،این نوعی از درهم شکستنه
MAE: فقط به خاطر این که شما به صورت فیزیکی سطح زمین رو ترک کردید
به این معنی نیست که واقعاً زمین و ترک کردید
چون زمین بخشی از وجود شماست
MIKE: من فکر میکنم ما خیلی خاص هستیم،آره
ما ممکنه در مقایسه با کلِ عالم خیلی کوچولو باشیم ولی
من هر کسی رو از هر سیاره دیگه ای به چالش می طلبم تا
بیاد و یه مکان دیگه ایی رو به خوبی کره ی زمین ما نشون بده
من فکر میکنم ما قطعاً بهترین خونه رو در این قسمت[عالم] داریم
JEFF: این خونه ی ماست،زمین اینه،این تنها جاییه که ما داریم،این
این سنگِ عجیبیه[زمین] چون این مالِ ماست و ما اینجاییم و
،ما نمیدونیم اگه هر جایی دیگه ایی در عالم باشه
میتونه حیات رو حمایت کنه [و نگه داره]
ما خیلی خوش شانسیم برای داشتن چنین خونه ایی
MIKE: هیچ جا مثل خونه نیست
CHRIS: هیچ جا مثل خونه نیست
PEGGY: قطعاً هیچ جا مثل خونه نیست
WILL SMITH: برای هزاران و شاید ده ها هزار سال
ما جستجو میکنیم و میپرسیم
و حالا برای اولین بار در تاریخ ما
فرصت این و داریم که به پایین نگاهی کنیم،سوالات متفاوته و
جوابها هم متفاوته
ما میتونیم حالا دقیقاً اون شانسی رو که موجب میشه که به این جایی که هستیم ،بگیم خونه رو ببینم
...این[خونه] پیچیده است،تنظیمه،به هم متصله
کوکِ کوکه،اما شکننده است
دورنما همه چیزِ
از این پایین ،زمین یه خونه ی ساده است
از اون بالا،یه سنگِ عجیب و غریبه
(ادامه داره)
-دلتنگِ فضام
-چی گفتی؟
-تو میتونی ازم بخوای وقتی 95 سالم شد برگردم[به فضا]
-عاشقشم
-جوابم کاملاً مثبته
-میخوام برگردم
!به زنم چیز نگو
تو تلوزیون پخش نکن
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.