‫اون دوستم داره، دوستم نداره.
‫دوستم داره، دوستم نداره.
‫خب، دوستت داره یا نه؟
‫کی؟
‫پسر قاضی.
‫طوری میگی انگار همیشه راجع‌به ویلیام حرف نمی‌زنی.
‫خب؟
‫آه...
‫اونم دوستت داره!
‫ویلیام و الیزابت زیر یه درخت نشستن و...
‫دارن بهم ابراز علاقه می‌کنن.
‫سلام، دخترا.
‫بیاین بریم. ‫نباید دیر به تشییع جنازه برسیم.
‫شنیدم ویلیام هم قراره بیاد.
‫از دستم عصبانی‌ان؟
‫قسم می‌خورم که کار من نبود.
‫چه کاری؟
- ‫این بد شگونه. - ‫بریم.
‫چخه!
‫الیزابت!
‫چخه! چخه!
‫برو رد کارت، موش‌گیر ملعون.
‫این شهر به اندازه کافی بد شانسی داشته.
‫[سیلم به سمت چپ، بوستون به سمت راست] ‫[به میدل‌تاون خوش آمدید]
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
- ‫خیلی‌خب، دیگه باید درست شده باشه. - ‫همین؟
‫نه، این بخش ساده‌اش بود.
‫بخش سختش ساختن پچ نرم افزاری‌ای بود...
‫تا بدون اینکه رئیسم متوجه تغییری بشه...
‫کنترل تراشه‌ کوانتومی‌تون رو به شما بده.
‫پس از الان به بعد، می‌تونیم بدون اینکه...
‫داده شخصی‌ای به رئیست ارسال بشه ‫جای بن رو پیدا کنیم.
‫- مطمئنی؟ ‫- صد در صد.
‫ممنون. ‫احساس می‌کنم برای اولین بار...
‫می‌تونم نفس بکشم ‫و فقط...
‫نمی‌دونم بدون تو چیکار می‌کردم.
‫من فقط خوشحالم که بالاخره پیش خودم اومدی.
‫خیلی‌خب، من باید برگردم سر کار...
‫و وانمود کنم که هیچ کدوم از این اتفاقات رخ ندادن.
‫برو به بن کمک کن، ‫حالا هرجا...
‫یا تو هر زمانی که هست.
‫اوه.
‫نه، این نمی‌تونه درست باشه.
‫چی نمی‌تونه درست باشه؟
‫- اوه. ‫- چیه؟ - ‫چی شده؟
‫خب، اینجا نوشته که بن در سال 1692 هستش.
‫تا حالا اینقدر به گذشته جهش نکرده بود.
‫- اوهوم. ‫- کجاست؟ - ‫یه جایی به اسم میدل‌تاون در ایالت ماساچوست.
‫- تا حالا اسمش رو نشنیدم. ‫- میدل‌تاون؟
- ‫می‌تونی سوابق شهر رو در بیاری؟ - ‫خب، چون به قرن 17ام برمی‌گرده،
‫سوابق قابل توجهی ازش وجود نداره.
‫ببخشید؟
- ‫تو دفعه قبلی هولوگرام بودی. - ‫نوبت منه.
- ‫به من نگاه نکن. ‫من اصلا اجازه ندارم... - ‫پام رو تو اتاق تصویربرداری بذارم.
‫ممنون.
‫و احتمالا چیزی تو اینترنت پیدا نمی‌کنی،
‫پس توصیه می‌کنم از آرشیوهای کتابخونه شروع کنی.
‫باشه؟ ‫موفق باشی.
‫فکر کنم همه دارن درمورد تو حرف می‌زنن.
‫هی.
‫دارن می‌گن که من ارتباطی...
‫با مرگ جوزایا داشتم.
‫نداشتی دیگه، درسته؟
‫الیزابت.
‫من عاشق جوزایا بودم.
‫نگو که واقعا فکر می‌کنی...
‫نه، نه، نه، معلومه که نه.
‫نذار روت تاثیر بذارن. ‫همش شایعه‌ست، درسته؟
‫نمی‌تونه بهت آسیبی برسونه.
‫پیس!
‫هی!
‫بن.
‫الان برمی‌گردم.
‫میرم دعا کنم.
‫- سلام. ‫- وای، خدای من.
- ‫خیلی مشتاق بودم که باهات حرف بزنم. - ‫یعنی هانا، اون بوسه...
‫آره ببین، می‌خوام حرف بزنم ‫ولی حرف زدن با تو...
‫یعنی حرف زدن با کل آدمای تو مرکز، درسته؟
‫منظورت ادیسونه؟ ‫می‌دونی که می‌تونی باهاش حرف بزنی...
‫آره، فقط می‌خوام از این قضیه بگذرم، باشه؟
‫- ولی... ‫- من دیگه...
‫اون بخش از زندگیم رو پشت سر گذاشتم.
- ‫باشه. ‫روی جهش تمرکز می‌کنیم. - ‫عالیه.
- ‫خب، من کجام؟ - ‫الان سال 1692 هستش.
‫- چی؟ ‫- می‌دونم. - ‫دقیقا...
‫سوابق تاریخی زیادی وجود نداره ‫که تو این جهش کمکت کنه،
‫ولی شایعات داغ زیادی درمورد این کلیسا هست.
‫خب چی دارن میگن؟
‫خب، اسم تو الیزابته.
‫تو خدمتکار بریجت اسمیت هستی،
‫که فکر کنم همدیگه رو دیدین.
‫همه گودی صداش می‌کنن.
‫- گودی؟ ‫- مخفف "همسر خوب".
‫که کنایه‌آمیزه چون ما...
‫الان تو مراسم ختم شوهرش هستیم.
‫- اوه. ‫ولی صبر کن، هیس!
‫کشیش اومد.
‫ما به خاطر مرگ جوزایا اسمیت جمع شده‌ایم،
‫که همسر جوانش گودی از او باقی مانده.
‫اول خشکسالی بزرگ به میدل‌تاون آمد.
- ‫خشکسالی؟ - ‫مردم دارن به خاطر...
- ‫جیره‌بندی آب چاه گِله می‌کنن. - ‫این... هیس!
‫بعد مصیبت مرموز آمد.
‫مصیبت؟
‫هرچی که شوهر گودی رو کشته...
‫ظاهراً یه کشاورز و آهنگر رو هم کشته.
‫- پس قضیه یه بیماریه. ‫- ممکنه.
‫آخه الان در تاریخ مستعمراتی آمریکاییم.
‫مردم به شیوه‌های عجیب زیادی می‌مُردن.
‫ولی بعضی‌ از مردم معتقدن...
‫که این شاید مجازاتی برای شهر باشه.
‫مثلا از طرف خدا؟
‫و من دنیا رو به خاطر بدی‌شان مجازات می‌کنم.
‫مردم ترسیدن، بنابراین...
‫دنبال یکی می‌گردن تا همه اتفاقات بدی ‫که داره...
- ‫توی شهر می‌افته رو گردنش بندازن. - ‫و گودی رو مقصر می‌دونن؟
‫خب، میگن که اون یه...
‫چی؟
‫از خودتون بپرسید...
‫اگه اون امروز در این کلیسا...
‫و در میان ما مخفی شده.
‫باید گفت که خود شیطانه.
‫الیزابت بودی، درسته؟
‫خودمم.
‫چه کمکی ازم برمیاد...
- ‫قاضی بلادبورن. - ‫جناب قاضی؟
‫پسرتون چطوره؟
‫صبر کن، از کجا می‌دونی که اون یه پسر داره؟
‫حال ویلیام خوب نیست.
‫اونم همونطوری که جوزایا قبل از مرگش تب داشت، ‫تب داره.
‫آوردمش اینجا تا با کلام خداوند تطهیر بشه.
‫به شدت نگران ویلیامم هستم.
‫باید کاری باشه که بتونین براش انجام بدین.
‫یه کاری هست که می‌تونی باهاش کمکم کنی،
‫چون تو خدمتکار گودی هستی.
‫قبل از مرگ جوزایا، گودی غیرعادی رفتار نمی‌کرد؟
‫مثلا چطور؟
‫مثلا عوض شده بود.
‫شاید چیزهایی رو فراموش می‌کرد ‫یا دیر بیدار می‌شد...
‫یا توی جنگل میپلکید؟
‫ببخشید، چی؟
‫وای، گندش بزنن. ‫زیگی میگه...
‫که این آدم‌ها گودی رو زنده زنده سوزوندن.
‫چی؟ نه.
‫نه، قربان.
‫هر چی که شما به خاطرش گودی رو مقصر می‌دونین ‫حقیقت نداره.
‫خب، امیدوارم حق با تو باشه،
‫چون اگه اشتباه کرده باشی...
‫- ویلیام! ‫- ویلیام!
‫- اون به آب نیاز داره! ‫- ما تو خشکسالی هستیم!
‫داره می‌میره!
‫یکی براش آب بیاره!
‫- نبض نداره. ‫- ویلیام مُرده.
‫نه، پسرم.
‫این تقصیر توئه.
‫- من؟ ‫- تو این بلاها رو...
‫- به شهر ما نازل کردی! ‫- باید یه کاری کنیم.
‫اون الان در دستان خداونده.
‫ویلیام تو تاریخ اصلی مُرده،
‫پس کار زیادی از دستت برنمیاد.
‫صبر کن!
- ‫دختر خدمتکار داره چیکار می‌کنه؟ - ‫من...
‫یالا. یالا.
‫- اون زنده‌ست! ‫- زنده‌ست؟
‫ویلیام زنده موند!
‫من موفق شدم!
‫چرا همه اینطوری دارن نگام می‌کنن؟
‫خب، نکته جالب اینجاست که احیای قلبی ریوی ‫هنوز اختراع نشده.
‫پس الان همه دیدنت که یکی ‫رو از مرگ برگردوندی،
‫که باعث میشه خیلی شبیه به...
‫ساحره!
‫خواهش می‌کنم.
‫خیلی‌خب، خبر خوب اینه که ‫تو تاریخ رو تغییر دادی...
‫و جون اون پسره رو نجات دادی ‫ولی خبر بد اینه که...
‫حالا انگار تو و گودی هر دوتون قراره بمیرین.
‫شهروندان میدل‌تاون،
‫چیزی که زمزمه‌ و شایعه بود ‫حالا حقیقته.
‫دلیل خشکسالی و مرگ و میر در این شهر...
‫و دلیل اینکه...
‫چرا باید آب چاه‌مون رو جیره‌بندی کنیم...
‫ساحره‌ها هستن!
‫شهر ما همیشه سر چهار راه...
‫بوستون و سیلم قرار داشته.
‫حالا باید قدمی در حل مشکل برداریم...
‫واقعا حرفاش باعث تاسفه.
‫تا تصمیم بگیریم که میدل‌تاون قراره چه جور شهری باشه.
‫قراره شهری باشیم که تسلیم شرارت میشه؟
‫نه!
‫یا میدل‌تاون شهری خوب و درستکار...
‫مثل سیلم خواهد بود؟
‫بله!
‫- نه! ‫- گودی به خوابم اومد...
‫و بهم گفت که ساحره‌ست!
‫خدمتکارش هم توی خوابم بود!
- ‫خیلی‌خب، صبر کن... - ‫بوی گوگرد به مشام‌تون می‌خوره؟
‫به مشام من که می‌خوره!
‫این بوی شیطانه!
‫پس باید دادگاهی‌شون کنیم...
‫تا درمورد سرنوشت‌شون تصمیم بگیریم.
‫خواهش می‌کنم!
‫دیگه حماقت‌تون صبرم رو لبریز کرده.
‫این خشکسالی همه‌تون رو دیوونه کرده،
‫شما رو علیه دوست‌هاتون کرده.
‫باید از خودتون خجالت بکشین.
‫ساحره.
‫اگه اون دخترها ساحره‌ان ‫پس منم ساحره‌ام.
‫آره، نباید این حرف رو می‌زد.
‫ساحره! ساحره! ‫ساحره! ساحره!
‫- ساحره! ‫- ساحره!
‫- ساحره! ساحره! ‫- ساحره!
‫آه!
‫نظم رو رعایت کنید!
‫ساکت باشید!
‫هی، جن؟ ‫آره، ازت می‌خوام...
‫سریع کتاب‌هات رو برداری و برگردی.
‫الان می‌خوان بن رو به جرم ساحرگی دادگاهی کنن.
‫مطمئن نیستم از کجا شروع کنم.
‫بهمون بگو که شوهرت چطور مُرد.
‫خب، همونطوری که به سر ویلیام اومد.
‫جوزایا، اولش تب گرفت.
‫دو هفته طول کشید.
‫همش آب می‌خواست.
‫با جیره‌بندی هرچقدر که می‌تونستم ‫بهش آب دادم،
‫حتی سهم خودم رو هم بهش دادم.
‫ولی تبش بدتر شد.
‫سعی کردم چای‌ای که...
‫از داروگر خریده بودم ‫رو بهش بدم،
‫ولی اینم کمکی نکرد.
‫اون فرداش در آغوشم مُرد.
‫بگو که تو...
‫در ازای روح مردم این شهر خب...
‫با شیطان معامله کردی یا نه؟
‫چی؟
- ‫اگه حقیقت رو بهمون بگی... - ‫- ولی دارم حقیقت رو میگم! ‫- حقیقت رو میگه!
‫اگه به جادوگری اعتراف و توبه کنی،
‫دعا می‌تونه نجاتت بده، ‫ولی اگه دروغ بگی،
‫زنده زنده می‌سوزی،
‫و بهشت سرنوشتت رو رقم می‌زنه.
‫فکر می‌کردم تو سیلم ساحره‌ها رو دار می‌زدن.
‫فقط آتش می‌تونه اینجور شرارت رو تطهیر کنه!
‫قاضی بلادبورن،
‫شما عاقد عروسی ما بودین.
‫من تو مزارع شما بزرگ شدم.
‫من بازی پرش از روی طناب رو یادتون دادم.
‫ما باهم دوستیم.
‫من حقیقت رو میگم.
‫من ساحره نیستم.
‫جواب داد؟
‫گودی هنوزم می‌میره.
‫یالا، بن.
‫نذار کارشون رو بکنن.
‫به هیچ وجه.
‫پس انکارش می‌کنی؟
‫انکار می‌کنم ؟
‫شوخیت گرفته؟
‫اوه، به شدت جدی‌ام.
- ‫تو موهات رو نمی‌پوشونی. - ‫کلیسا نمیای.
‫گل‌های جلوی مغازه‌ات شکوفه می‌کنن...
‫ولی بقیه‌ی شهر دارن از خشکسالی رنج می‌برن.
- ‫چون من آبم رو با کربن تصفیه می‌کنم. - ‫تو هم بهتره امتحانش کنی.
‫در شهادت گودی اسمیت،
‫فهمیدیم که کمتر از یک روز...
‫قبل از مرگ شوهرش ‫تو دمنوشی براش تجویز کردی.
‫چای بابونه بود تا به خوابیدنش کمک کنه.
‫جواب آخرته؟
‫من ساحره نیستم.
‫- چیزی نشد؟ ‫- نه.
‫این قطعا کمکی نکرد.
‫حالا سوابق مورگان مک‌کنا رو...
‫هم توی لیست مُردگان شهر نشون میده.
‫من این فیلم رو دیدم.
‫از پایانش خوشم نیومد.
‫تو برگشتی.
‫آه.
- ‫عالی شدی. - ‫خب.
‫کجا بودی؟
‫مردم دارن علیه‌مون می‌شن. ‫جن کجاست؟
‫- هنوز بن رو نبردن روی جایگاه قضاوت؟ ‫- الانه که ببرنش.
‫- کجا بودی؟ ‫- اون باید بگه گناهکاره. - ‫چی؟ چرا؟
‫نوبت منه.
‫سلام.
‫شنیدم که نیاز به وکیل داری.
‫باید بگی گناهکاری.
‫دادگاه الیزابت بلیکر رو به جایگاه احضار می‌کنه.
‫من تو کتابخونه درمورد دادگاهی‌ ساحره‌های سلیم...
‫تحقیق کردم. ‫بیش از 20 نفر آدم مُردن،
‫و همه‌شون هم ادعای بیگناهی کردن.
‫ولی اونایی که گفتن گناهکارن...
‫و به جادوگری اعتراف کردن، عفو شدن.
‫اینو مثل یه توافق پیش از محاکمه بدون.
‫بهشون می‌گین که همه‌تون ساحره‌ هستین، ‫معذرت ‌خواهی می‌کنین،
‫همه زنده می‌مونن و جهش می‌کنی.
‫زیگی میگه 80 درصد احتمال داره که جواب بده.
‫این کافی نیست.
‫اگه دفاع خوبی نداری، پس به گناهت اعتراف کن.
‫اگه اعتراف کنم چی میشه؟
‫اگه توبه کنی، ممکنه بخشیده بشی.
‫همین؟
‫بدون هیچ قید و شرطی؟
‫خب، نمی‌تونی انتظار داشته باشی...
‫که جرمت عواقبی نداشته باشه.
‫یعنی خونه‌ی گودی، مغازه‌ی مورگان،
‫همه‌ی اینا رو می‌گیرن.
‫نه.
‫خیلی‌خب، این کاملا نامردیه.
‫این زن‌ها در هر صورت بدبخت می‌شن.
‫منم موافقم، ولی زیگی خیلی واضح گفت.
‫بن برای نجات گودی رفته اونجا.
‫اگه همه‌شون بگن گناهکارن، ‫احتمال زیادی وجود داره...
- ‫که بن جون گودی رو نجات بده. - ‫و همینطورم جون مورگان و الیزابت،
‫پس با یه تیر سه نشون می‌زنه.
‫ولی به چه قیمتی؟
- ‫این تنها راهشه. - ‫- نمی‌تونم این کارو کنم. ‫- بن.
‫قبول ندارم باور کنم که اومدم اینجا...
‫تا این زن‌ها رو قانع کنم ‫که درمورد هویت‌شون دروغ بگن.
‫اونوقت می‌میرن، بن ‫خودت هم دیگه.
‫تو تاریخ اصلی همچین اتفاقی افتاده.
- ‫که همین الانشم تغییرش دادم. - ‫پسرت!
- ‫ببخشید؟ - ‫من...
‫ویلیام رو به عنوان شاهدم فرا می‌خونم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫می‌تونه این کارو کنه؟
‫پدر؟
‫صبر کن.
‫زیگی میگه 93 درصد احتمال داره ‫که ویلیام کمکمون می‌کنه.
‫ایول!
‫دوستان، حداقل امیدوارم شما دوست‌هام باشین.
‫من یه بار نقل قولی خوندم که گفته بود،
‫"جادو صرفاً عملیه که هنوز درکش نمی‌کنیم".
‫نجات دادن جون ویلیام سحر و جادو نبود.
‫فقط چیزی بود که هنوز ازش سر در نمیاریم.
‫اصلا ترسیدن نداره.
‫درسته؟ ‫بهشون بگو، ویلیام.
‫چی میگی، ویلیام؟
‫اون ساحره‌ست یا نه؟
‫اون...
‫آه...
‫خب، اون...
‫ساحره‌ست.
‫- صبر کن، چی؟ ‫- می‌دونستم!
‫همه‌چی سیاه شد و بعد الیزابت رو دیدم،
- ‫نفسش به داغی شیطان بود. - ‫خیلی‌خب، بیخیال. ‫چی میگی...
‫اینجا چه خبره؟
‫همونطوری که کشیش گفته بود!
‫همونطوریه که اون گفته بود ‫و وقتی به هوش اومدم،
‫بوی گوگرد احساس کردم.
‫ساحره!
- ‫ساحره. - ‫ساحره.
‫ساحره! ساحره! ساحره!
‫ساحره! ساحره!
‫الیزابت بلیکر،
‫مورگان مک‌کنا و بریجت گودی اسمیت،
‫بدین‌وسیله شما به جرم جادوگری...
‫به مرگ محکوم می‌شید!
‫دستت درد نکنه.
‫معذرت می‌خوام.
‫93 درصد مطمئن بودم که جواب میده.
‫این خیلی عجیبه. ‫نمی‌دونم زیگی چش شده.
‫خودمون داشتیم خوب از خودمون دفاع می‌کردیم.
‫می‌خواستن زنده زنده بسوزونن‌تون.
‫- تو که مطمئن نیستی. ‫- نه، - ‫این یکی رو مطمئنیم.
- ‫یه راه خلاصی از اینجا پیدا می‌‌کنم. - ‫موفق باشی.
‫هنوزم وقت زیادی داریم، درسته؟
‫دارن وسط شهر یه کوپه هیزم جمع می‌کنن.
‫تا سحر وقت داریم.
‫جواب نمیده.
‫دیوارها رو امتحان کن.
‫ما زیر زمینیم.
‫راه خروجی نیست.
‫چرا دیوار خیسه؟
‫نزدیک چاه هستیم.
‫لابد نشتی داره.
‫کاش هرگز دچار این خشکسالی نمی‌شدیم.
‫اگه این شهر واقعا نفرین شده باشه چی؟
‫اوه، ولم کن بابا.
‫تنها نفرین این شهر حماقتشه.
‫این حرف رو نزن.
‫اونا دوست‌های منن.
‫فقط ترسیدن.
‫تو داری ازشون دفاع می‌کنی؟
‫نبایدم تعجب کنم.
- ‫تو یکی از اونایی. - ‫منظورت چیه؟
- ‫یعنی اینکه تو هرگز... - ‫برای خودت فکر نکردی.
‫چی؟
‫من تنها کسی‌ام که هرکاری همه می‌کردن ‫رو انجام ندادم.
‫اینایی که به اصطلاح دوست‌هات هستن ‫بهت گفتن به چی اعتقاد داشته باشی...
‫و کی رو دوست داشته باشی ‫و از کی بدت بیاد،
‫و تو هم هرگز هیچ کدوم از اینا ‫رو زیر سوال نبردی.
‫خب، حالا که تصمیم گرفتن از خودت متنفر باشن ‫چه حسی داره؟
‫خیلی‌خب.
‫قبول دارم، شنیدم که دخترها راجع‌بهت حرف می‌‌زدن،
‫ولی من چه بدی‌ای بهت کردم؟
‫بعد از اینکه قاضی گفت ‫چای من شوهرت رو کشته...
‫نشنیدم که جلوش ازم دفاع کنی.
‫هی، هی! ‫این فقط یه سوءتفاهمه.
‫اوه، تو دیگه بدتری.
‫- چی؟ ‫- دیدمت که تو کلیسا...
‫داشتی یواش با قاضی حرف می‌زدی.
‫از کجا معلوم، شاید تو این شایعه رو شروع کرده باشی!
‫من داشتم ازت دفاع می‌کردم!
‫دیگه نمی‌دونم باید چی رو باور کنم.
‫بوی گوگرد میاد؟
‫بامزه نیست، الیزابت.
‫- یه‌کم بامزه‌ست. ‫- دارم جدی میگم.
‫من دارم بوی گوگرد حس می‌کنم.
‫صبر کن. ‫منم بوش رو حس می‌کنم.
- ‫بس کن! - ‫چرا می‌خندی؟
‫چون منم بوش رو حس می‌کنم.
‫یه پدیده روانی...
‫به اسم قدرت تلقین هست.
‫ممکنه به خاطر استرس ‫داریم با همدیگه...
‫یه توهم بویایی رو تجربه می‌کنیم.
‫یا هم واقعا ساحره‌ایم،
‫و هنوز خودمون خبر نداریم.
‫خیلی‌خب، تا طلوع خورشید وقت داریم.
‫الان چه خبر شده؟
‫ظاهراً احضار روحه.
‫یکی خانم‌های جد ایان...
‫در قدیم به ساحره بودن متهم شده بوده، ‫پس امیدواریم...
‫که بتونه راهنمایی‌مون کنه.
‫دورتی؟
‫دورتی، صدامون رو می‌شنوی؟
‫ما صدات رو نمی‌شنویم.
‫انگار تماس زومش آنتن نداره.
‫خیلی‌خب، باشه. ‫از اول هم دقیقا همین رفتار تحقیرآمیز...
‫باعث دادگاهی شدن مردم...
‫به جرم ساحرگی شد. ‫بن چی گفت؟
‫جادو صرفاً علمیه که هنوز درکش نمی‌کنیم.
‫یعنی از سال 1692 هیچی یاد نگرفتیم؟
‫همه باید اینقدر مردم رو به خاطر انجام کارهایی...
‫که ازشون درکی ندارن، قضاوت نکنن.
‫خیلی‌خب.
‫مامان‌بزرگ دورتی چی داره میگه؟
‫خیلی‌خب، یه اسمی دارم دریافت می‌کنم.
‫نمی‌دونم. ارتباط قطع شد.
‫تو با بدبینی‌ات فراریش دادی.
‫یکی داره میاد.
ب‍ا‌م‍ا‌ب‍ی‍ن ‌رو‌ ب‍س‍رچ
‫لطفا، ما بیگناهیم.
‫با سم ولشیر وقتت رو تلف نکن.
‫اون از ما وحشت کرده. ‫بهمون کمک نمی‌کنه.
‫ولشیر. ‫این اسم رو از کجا می‌شناسم؟
‫فکر کنم این آخرین وعده غذایی‌تون باشه، ‫پس ازش لذت ببرین.
‫با خدا صلح کنین.
‫سم! ‫تو نمی‌خوای خون ما به دست‌هات آغشته باشن.
‫ما ممکنه جای خواهرها و دخترهات باشیم.
‫این حرف بی‌رحمانه‌ایه که به مَردی با همسر نازا بزنی.
‫اینطوری اسمش برام آشناست!
‫سال‌ها اسم فامیلی ولشیر در سوابق ماساچوست...
‫برده میشه، که از دختر اون هم شروع میشه،
‫- سابرینا ولشیر. ‫- مطمئنی؟
‫فکر کنم خودم بدونم که همسرم نازاست.
‫اشتباه می‌کنه، سابرینا...
‫هشت ماه دیگه به دنیا میاد.
‫یعنی همین الانشم یه ماه...
‫از بارداری همسرش گذشته. ‫هنوز خبر ندارن.
‫گوش کن چی میگم سم، تو هنوزم می‌تونی...
‫کار درست رو انجام بدی.
‫نجات دادن جان سه زن بیگناه...
‫میراثت میشه و علاوه بر این،
‫قراره دختر دار بشی.
‫همسرت بارداره.
‫می‌دونی، چند روز پیش همسرت یه سر اومد مغازه...
‫و یه مقدار ریشه زنجبیل ‫برای حالت تهوع گرفت.
‫بله، درسته.
‫می‌تونی اسمش رو سابرینا بذاری.
‫سابرینا.
‫ما همیشه می‌خواستیم اسم بچه‌مون ‫رو سابرینا بذاریم.
‫منو وسوسه نکن، ساحره.
‫قاضی بلادبورن هشدار داده بود که ‫یه کاری رو امتحان می‌کنی.
‫خدا کنه به خاطر بلایی که سر این شهر آوردی ‫در جهنم بسوزی.
‫یه لحظه فکر کردم ممکنه جواب بده.
‫بهش گفتم که اون کمکمون نمی‌کنه.
‫نمی‌دونم، فکر کنم سم خیلی هم کمکمون کرد.
‫خورشید می‌خواد طلوع کنه. ‫کارمون تمومه.
‫هنوز از نبودن‌مون خبردار نشدن.
‫فقط باید سریع حرکت کنیم.
‫- کجا می‌تونیم بریم؟ ‫- چطوره هرجایی برین...
‫که نمی‌خوان زنده زنده بسوزونن‌تون؟
‫بوستون. ‫می‌تونیم اونجا ناپدید بشیم،
‫- و از نو شروع کنیم. ‫- بوستون؟
‫با کدوم پول؟
- ‫نمی‌تونیم ریسک کنیم و به خونه‌ی من بریم. - ‫خونه‌ی قاضی بغل خونه‌ی ماست.
- ‫تو مغازه‌ام به اندازه‌ی سفرمون... - ‫پول و آب دارم.
‫سه زن تنها سفر کنن؟
- ‫یک شبانه‌روز طول می‌کشه. - ‫- عمراً موفق بشیم. ‫- اگه با اسب بریم موفق می‌شیم.
‫من دو اسب ماده قوی دارم.
‫گودی رو از شهر خارج کن ‫و بعدش جهش کن.
‫برنامه همینه.
‫بریم.
‫من به اندازه کافی توت خشک...
‫و دانه‌ی شنبلیله دارم که...
‫گرسنه‌مون نشه.
‫مغازه‌ام.
‫غارتش کردن.
‫چطور تونستن؟
‫متوجه نیستی، گودی؟
‫من در میدل‌تاون هیچ دوستی ندارم،
‫و حالا تو هم نداری.
‫پول رو بردن.
‫معلومه.
- ‫نگران نباشین. - ‫یه مقدار پول کم...
‫تو یه گلدان پشت مغازه قایم کردم.
‫هرچی می‌تونین بردارین ‫و بیاین پشت مغازه پیشم.
‫من اسب‌ها رو زین می‌کنم.
‫بیا.
‫این فقط یه مانع کوچیکه.
‫خیلی زود از اینجا می‌ریم.
ا‌را‌ئه‌‌‌ا‌ی ا‌ز‌ وب‌س‍ایت‌ ب‍ا‌م‍ا‌ب‍ی‍ن
‫الیزابت.
‫چطور شدم؟
‫نه، نه، نه.
‫اوه، خواهرت رو بردن.
‫ولی تو نمی‌تونی سه نفر رو حمل کنی.
‫آب.
‫زغال چوب برای پاکسازی آبه.
‫اینو از کجا می‌دونستی؟
‫علم.
‫جادو.
‫الیزابت...
‫از کجا می‌دونستی که همسر سم بارداره؟
‫تو عجیب می‌زنی.
‫حتی حرف زدنت هم یهو تغییر کرده،
‫حیله‌گرانه‌تره.
‫تو ساحره‌ای؟
‫می‌تونی بهم بگی.
‫قول میدم که به هیچکس نگم.
‫فکر می‌کردم که ساحره‌ها ‫آدم‌های پیر ترسناکی هستن،
‫ولی من ازت نمی‌ترسم.
- ‫ریشه‌ی زنجبیل! ‫زن سم... - ‫از مورگان ریشه‌ی زنجبیل خریده بود، یادته؟
‫به خاطر ریشه‌ی زنجبیل بود.
‫اینطوری فهمیدم که همسر سم باردار بود.
‫از دخترها شنیده بودم.
‫می‌دونی که، مردم میدل‌تاون دوست دارن ‫پشت سر بقیه حرف بزنن.
‫قطعا همینطوره.
‫من می‌خوام باور داشته باشم که ‫هنوزم خوبی‌ای در این شهر مونده،
‫ولی اگه ترس تمام خوبی‌شون رو ‫از بین برده باشه چی؟
‫مثل تبی که جوزایای بیچاره‌ام ‫رو از پا در آورد.
‫متاسفم.
‫از دست دادن عشقت...
‫به جهنم.
‫داریم همه‌چی رو ول می‌کنیم می‌ریم.
‫بن، فکر نکنم جایی برین.
‫ولمون کرد رفت؟
‫کارمون تمومه.
‫ساحره‌ها فرار کردن!
‫اینجا گیر افتادیم.
‫یه راهی پیدا می‌کنیم.
‫بن، یکی داره میاد.
‫بجنب، اینجا قایم شو.
- ‫ویلیام؟ - ‫هیس!
‫دنبالم بیاین.
‫یه راهی پیدا کردم که از شهر خارج‌تون کنم.
‫عجله کنین.
‫این واسه اینکه برسونی‌شون به بوستون کافیه.
‫پنج دقیقه دیگه حرکت می‌کنین.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫بیا.
‫93 درصد احتمال داشت که بهت کمک کنه.
‫باورم نمیشه. ‫زیگی درست می‌گفت.
‫ممنون.
‫می‌دونیم که با این کار ‫داری چه خطری می‌کنی.
‫تو جونم رو نجات دادی.
‫منم جون تو رو نجات دادم.
‫بی‌حساب شدیم.
‫ویلیام، صبر کن.
‫می‌دونم که زندگیت ربطی بهم نداره.
‫شروع شد.
‫ولی من یه جورایی به خودم ربطش دادم.
‫تو نمی‌تونی اینطوری زندگی کنی،
‫که از بابات بترسی.
‫باهاش حرف بزن.
‫احساس واقعیت رو بهش بگو.
‫- اینجا! ‫- اینجا!
- ‫قایم شین. - ‫قایم شین.
‫ویلیام؟
‫ویلیام.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫الان باید خونه درحال استراحت باشی.
‫دلم سیب خواست.
‫منو ببخش.
‫سیبت رو یادت رفت.
‫بریم.
- ‫هی، بن در امانه. - ‫باید به زودی جهش کنه.
‫- خوبه. ‫- آره.
‫و من هیچ کمکی نکردم.
‫مجیک...
‫من اول قرار بود جهش‌گر باشم...
‫بعد هولوگرام شدم...
‫حالا هم بدترین کارآموز اینجام.
‫خب، قطعا بدترین نیستی.
‫جفری از بخش تحقیق و توسعه رو یادته؟
‫می‌دونم که اینو نمی‌خواستی.
‫و من خیلی دلم می‌خواد...
‫که ببینم به اتاق تصویربرداری برگردی...
‫آره. خب، بن تصمیمش رو گرفت.
‫منم باید به تصمیمش احترام بذارم.
‫همیشه قبول کردنش برام سخت بوده...
‫که بعضی آدم‌ها و چیزها رو...
‫نمی‌تونیم تغییر بدیم.
‫تو ازم پرسیدی که تو روز مرخصیم کجا رفتم.
‫رفتم دیدن حامیِ اعتیادم.
‫من...
‫- مجیک. ‫- آره.
‫این عالیه.
‫خب، رفتم تو پارک و حرف زدیم.
‫فوق‌العاده‌ست که چطور اجتماع اطرافت ‫می‌تونن بهت پر و بال بدن،
‫یا در خصوص شهر کوچیکی که بن رفته،
‫می‌تونن زمینت بزنن.
‫میشه بپرسم درمورد چی حرف زدین؟
‫کیمیاگری.
‫- کیمیاگری؟ ‫- هوم.
‫مثلا تبدیل جادویی فلزات به طلا؟
‫مثلا تبدیل یه وضعیت بد به خوب.
‫باشه.
‫چطور این کارو کنم؟
‫روی چیزهایی که می‌تونی تغییر بدی ‫تمرکز می‌کنی.
‫ببین، تو هیچ کنترلی روی اینکه...
‫بن چه تصمیمی می‌گیره نداری،
‫ولی همیشه حق نظری در خصوص ‫کسی که قراره باشی داری،
‫اینکه بخوای چقدر اونو ببخشی،
‫چقدر باهاش صبور باشی ‫و دوستش داشته باشی.
‫وقتی بفهمی که چه قدرتی بروی خودت داری،
‫اون موقع‌ست که یه وضعیت بد ‫رو به طلا تبدیل می‌کنی.
‫که به نحوی، یه جور جادوئه.
‫خب، می‌خوای تو بوستون چیکار کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫والدینم قبل از اینکه بتونن منو به اونجا ببرن فوت شدن.
‫تو کل عمرم فقط همینجا رو شناختم،
‫جاده‌های سوت و کورش، ‫کلیسای کوچیکش،
‫دشت‌های بزرگش که توی تابستون ‫با دخترها روش دراز می‌کشیم،
‫آهنگ‌های تنبلانه می‌خونیم ‫و اونقدر توت می‌خوریم...
‫که دست‌هامون قرمز می‌شن.
‫دلت نمی‌خواد از اینجا بری.
‫چه چاره‌ای دارم؟
‫همه بهم پشت کردن،
‫حتی مورگان.
‫بن، وایسا! ‫وایسا!
‫اوه، اوه، اوه! ‫وایسا، وایسا، وایسا!
‫- چی؟ ‫- اوه، اوه. - ‫چرا؟ چرا وایسادیم؟
‫زیگی میگه که اگه گودی رو...
‫به اون چهارراه برسونی، جهش می‌کنی.
‫صدا داره از میدل‌تاون میاد.
- ‫مورگان رو گرفتن. - ‫- نه. ‫- متاسفم، بن.
‫تو جنگل گرفتنش.
‫می‌تونی بشنوی چی می‌گن؟
‫مورگان رو گرفتن.
‫بیا.
‫باید جلوشون رو بگیریم. ‫زود باش!
‫هی، چیکار می‌کنی؟
‫من به بوستون میرم.
‫ببین، اینجا خونه‌ی توئه ‫و مورگان به کمکت نیاز داره...
‫مورگان اصلا به فکر ما نبود که ‫ولمون کرد تا بمیریم!
‫شوهرم و دوست‌هام ترکم کردن!
‫اینجا هیچی برام نمونده!
‫تا جایی که بتونم دل شکسته‌ام رو...
‫از اینجا دور می‌کنم.
‫تو به خاطر مورگان نیومدی اینجا، بن.
‫اومدی تا جون گودی رو نجات بدی.
‫ولی روحت چی میشه؟
‫مثل قاضی حرف می‌زنی.
‫نمی‌تونم نگاه کنم که...
‫با دل تلخ و سرشار از تنفر از اینجا بری.
‫من این راه رو رفتم، گودی.
- ‫تهش بن‌بسته. - ‫اگه الان بری،
‫اونا مورگان و خدا می‌دونه چند نفر دیگه رو می‌کشن.
‫اون دلت رو رنجوند. ‫بهت پشت کرد.
‫ولی دلیل نمیشه که تو هم بهش پشت کنی.
‫ببین، تو الان به معنای واقعی ‫سر یه دوراهی هستی!
‫خب، چیکار می‌کنی؟
‫گمون کنم نقشه‌ای هم داری.
‫دقیقا که نه، ولی تا موقعی که برسیم اونجا ‫نقشه‌ای می‌کشم.
‫بسوزونیدش!
‫همه‌شون رو بسوزونید!
‫نقشه‌ای داری، درسته؟
‫اوهوم.
‫مورگان رو نمی‌بینم.
‫میرم جلوتر تا بهتر ببینم.
‫چطور این اتفاق افتاد؟ ‫چیزی نمونده که جهش کنه.
‫آره، تا اینکه جهش نکرد.
‫موندم تو چطور کاری می‌کنی که ‫سر مأموریتش بمونه.
‫- خیلی‌خب، چه چیزهایی می‌دونیم؟ ‫- خب، تو این روز...
‫در سال 1692 تازه صبح شده، درسته؟
‫اون یه کتاب ستاره‌شناسیه؟
‫آره، انگار مریخ در برج جوزا واپس‌گرا بوده،
‫که یعنی بن باید به ارتباطات تکیه کنه.
‫یا شایدم بهتره ازش اجتناب کنه...
‫ما وقت این مزخرفات رو نداریم، ایان.
‫ببخشید، ولی سیاره‌های زیادی داریم، ‫باشه، جن؟
‫ماه کامل شده و زحل هم‌راستا با نپتونـه،
‫که دلیل بارون ناگهانی رو توضیح میده.
‫ولی با بن کمکمون نمی‌کنه.
‫صبر کن، تو الان گفتی بارون؟
‫آره، من نمودارهای آسمان رو...
‫با این سالنامه‌ی کشاورزان قدیمی مقایسه کردم،
‫و ممکنه یه موقعی بعد از سحر بارون اومده باشه،
- ‫که میشه چند دقیقه‌ی دیگه. - ‫مگه چه فکری به ذهنت رسیده؟
‫خیلی‌خب، تو باید به بن بگی که...
‫پنجاه درصد احتمال داره بارون بیاد ‫و اون باید...
‫نه، من از این چیزها سر در نمیارم!
‫- خودت بهش بگو. ‫- اون نمی‌خواد منو ببینه.
‫فکر کنم بین حرف زدن با زن سابقش...
‫و زنده زنده سوزونده شدن،
‫حرف زدن با زن سابقش رو انتخاب می‌کنه.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- ببخشید.
‫- می‌دونم که گفتی... ‫- نه، هیچ مشکلی ندا...
‫خوبه، چون یه نقشه‌ای دارم.
- ‫اوه، خدا رو شکر. - ‫ایان میگه الاناست که...
- ‫بارون بیاد. - ‫اینجا خشکسالی شده، پس...
‫و مردم شهر اصلا نمی‌دونن که ‫خشکسالی قراره تموم بشه.
‫این عالیه. تو عالی‌ای.
‫- زمان دقیقش رو می‌دونیم؟ ‫- نمی‌دونیم.
‫پس یه جورایی باید به رحمت خدا متکی باشی.
‫کمک!
‫- کمک! ‫- ساحره! - ‫- ساحره! ‫- ساحره!
‫- دست به کار می‌شم. ‫- صبر کن، می‌خوای همینطوری...
‫دست به کار بشی؟
‫صبر کن، چیکار...
‫رحمت خدا، درسته؟
‫به خدا که کار من نبود!
‫- کار من نبود. ‫- ساحره! ساحره!
‫- کار من نبود. ‫- ساحره!
- ‫نه! - ‫تو رو خدا!
‫دست نگه دارین! دست نگه دارین!
- ‫دست نگه دارین! - ‫اونجاست!
‫تو به خاطرم برگشتی.
‫تو هنوزم دوستی توی میدل‌تاون داری.
‫منتظر چی هستین؟ ‫بگیرینشون!
‫نه! نه!
‫ویلیام، معنی این کارت چیه؟
‫بذار حرف بزنه.
‫من می‌خوام حرف‌هاش رو بشنوم،
‫که مطمئنم همه‌مون می‌خوایم بشنویم،
‫اگه من در دادگاه ترسو نبودم.
‫پس حرفت رو بزن.
‫همه حق دارن حرف آخرشون رو بزنن.
‫ممنون.
‫و امیدوارم که آخرین حرف‌هام نباشه.
‫مصیبتی در این شهر وجود داره.
‫و اسمش ترسه.
‫درک هم می‌کنم.
‫شما هیچ آبی ندارین.
‫همه‌ی دوست‌هاتون مریض شدن.
‫ترسیدین.
‫ولی شما همچین آدمی نیستین.
‫ما درمورد سرنوشت‌تون تصمیم گرفتیم، ساحره.
‫پس من مخالفت می‌کنم!
‫میگم بذاریم بهشت سرنوشت‌مون رو رقم بزنه.
‫ساده حرف بزن!
‫خب، اگه خدا می‌خواد زنده زنده سوزونده بشیم، ‫مشکلی نیست.
‫ولی اگه نمی‌خواد،
‫باران ببارد!
‫یالا.
‫باران ببارد!
‫یالا.
‫زود باش.
‫باران ببارد!
‫ما تو خشکسالی هستیم، دخترک احمق!
‫تو به پسرم...
‫یا به هیچ کدوم از مردم خوب میدل‌تاون صدمه نمی‌زنی.
‫می‌خواستی بهشت سرنوشت‌تون رو رقم بذاره،
‫خب بهش رسیدی، ساحره.
‫خودم می‌ندازمت توی آتش.
‫"بعد روی شما آب تمیز خواهم ریخت،
‫و شما تطهیر خواهید شد"!
‫خدا رو شکر!
- ‫جواب داد. - ‫چرت و پرتت جواب داد.
‫این یعنی چی؟
‫یعنی تو اشتباه می‌کردی.
‫قاضی اشتباه می‌کرد!
- ‫اون گمراهمون کرده! - ‫باید مجازات بشه!
‫بسوزونیدش!
‫نه، نه، نه!
‫خیلی‌خب، آدم سوزوندن بسه!
‫باشه؟
‫شما باید یه چیزِ دیگه رو بفهمین.
‫قاضی بلادبورن درمورد یه چیزی درست می‌گفت.
‫شما باید تصمیم بگیرین که چه شهری قراره بشین.
‫شهری که پشت سر بقیه حرف می‌زنین...
‫یا با بقیه حرف می‌زنین؟
‫شهری که ساحره‌ها رو می‌سوزونین...
‫یا یه چیزِ زیبا باهم می‌سازین؟
‫خیلی‌خب، واقعا من تنها کسی‌ام که هنوز ‫بوی گوگرد حس می‌کنه؟
‫کس دیگه‌ای هم بوش رو حس می‌کنه؟
‫- من بوش رو حس می‌کنم. ‫- پس توهم نزدم؟
‫باشه.
‫بو داره...
‫آه.
‫توی چاهتون گوگرد هست.
‫کم‌آبی، تب...
‫حتما خشکسایی باعث...
‫راکد شدن منبع آبتون شده.
‫چاه آلوده‌ست!
‫واسه همینم همه دارن مریض می‌شن.
‫جادوگری نیست.
‫تو منبع آبتون هیدروژن سولفید هست.
‫این تمیزش می‌کنه؟
‫زغال چوب، درسته؟
‫درسته.
‫بزرگاش!
‫بزرگاش رو بیارین.
‫من بهتره برم کمکشون کنم.
‫هی، خب...
‫خدانگهدار، گودی.
‫خونه‌ی من اون طرف میدانـه.
‫بیا بریم، ویلیام.
‫کمکمون کن.
‫خب...
‫خوشحالم می‌بینم که از من دل کندی.
‫- باشه حالا. ‫- آره.
‫خب،
‫اسم‌شون دیگه توی لیست مرگ نیست...
‫چون هیچ لیست مرگی وجود نداره.
‫- ایول! ‫- در میدل‌تاون نه ساحره‌ای سوزونده شده...
‫و نه دار زده شده.
‫و متاسفانه، این تمام اطلاعاتیه که دارم.
‫یه حسی بهم میگه که طوریشون نمیشه.
‫هی، خب درمورد ما...
‫ببین، خودم می‌دونم.
‫همه چیزهایی که قراره بگم رو نمی‌دونی.
‫خیلی‌خب، پس نمی‌خواستی بگی...
‫که وضعیت‌مون هنوزم پیچیده‌ست ‫و یه جوریه...
‫و نیاز به وقت بیشتری داری؟
‫آره باشه، همینو می‌خواستم بگم.
‫آره.
‫من ترسیدم.
‫واسه همینم دیگه نمی‌خواستم باهات کار کنم.
‫از اینکه ممکنه چی به سرم بیاره می‌ترسم.
‫ولی حالا بیشتر می‌ترسم...
‫که دوری کردن ازت ممکنه چی به سرم بیاره.
‫نمی‌خوام آدم کینه‌ای و عصبانی‌ای باشم...
‫که نمی‌تون با زن سابقش حرف بزنه.
‫و نمی‌دونم دوست بودن با تو...
‫چطوریه، ولی به گمونم...
‫سعی دارم بگم که...
‫اگه احساس می‎‌کنی که می‌خوای امتحانش کنی،
‫حاضری هولوگرام من باشی؟
‫چی...
‫رفقا، یه حسی بهم میگه که دیگه تو کانزاس نیستیم.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.