‫الو، رون؟
‫آره، تازه کارمو تموم کردم، دارم برمی گردم خونه.
‫چه خبر؟
‫اسپیتز فایر رو یادته؟
‫خب، چطور ممکنه فراموشش کنم؟
‫در مورد اون موضوع که می‌خواست من در موردش تحقیق کنم...
‫می‌خواست در مورد خانواده‌ی گمشده‌ش تحقیق کنی، درسته؟
‫درسته.
‫توتو، به‌نظرت باید این کارو بکنم؟
‫خب، اون داشته توی تحقیقاتمون بهمون کمک می‌کرده،
‫و وقتی به خانواده‌ش فکر می‌کنم، ‫حس می‌کنم یه نفر باید این‌کارو انجام بده.
‫فکر می‌کردم همچین چیزی بگی توتو.
‫لطفاً بهش بگو که بهتره انجامش بدیم.
‫می‌خوای من بهش بگم؟
‫الان دنبال توـه.
‫چی؟ دنبال منه؟
‫پشمام از اون‌جا زیر نظرم داری!
شرمنده توتوتو، شنودت هم می‌کردم...
- ‫اوه؟ - ‫چه نحیف شده...
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
- S A Y A K A - A N I M E L I S T
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫11 پرونده‌ی قتل آفتاب‌پرست دیوانه
‫12 پرونده‌ی قتل یاداگامی-ساما (بخش اول)
‫شرمنده که مزاحم شدیم.
‫اینجا رو چه مبله شده!
‫البته هنوز کاراش تموم نشده.
ولی این‌طوری می‌تونیم ارباب رجوع یا هرکسی جز خودمون رو به این‌جا دعوت کنیم، نه؟
‫و اولین مشتری بازگشاییمون....
‫اسپیتزه.
‫امروز یه‌طورایی حالت خوب نیست.
‫اوه، نه این‌طور نیست.
‫یکم هول شده چون شرایط مبادله‌ی ‫عجیبی رو در ازای این پرونده پیشنهاد دادم.
‫شرایط مبادله؟
‫اگه بتونه واسه من از بلو فایلای مربوط به اردوی تمرینی خونین رو بیاره.
‫من فوراً دنبال خانواده‌‌ش می‌گردم، این پیشنهادیه که دادم.
‫فایلای پرونده؟
‫ولی اونا باید دست پلیس باشن، نه؟
- مقر پلیس متروپولیتن لندن - ‫اما من قبلاً فایلای حیاط اسکاتلند رو در مورد پرونده گیر آوردم.
‫اما یه بخش مهمش حذف شده بود...
‫به وسیله‌ی یه فرد ناشناس.
‫چطوری اونا رو گیر آوردی؟
‫اونش مهم نیست!
‫چیزی که مهمه اینه که اون فایلای مهم گم شدن.
‫اون تحقیقات یه عملیات همکاری بین بلو و پلیس بود.
‫هرچیزی که دست پلیسه، ‫ باید دست بلو هم باشه.
‫برای همین می‌خوام اسپیتز ‫به اون بلوی بی‌نقص نفوذ کنه...
‫و پرونده‌ی تحریف نشده رو برام بیاره.
‫با اون می‌تونی بی‌گناهیت رو ثابت کنی؟
‫اونم خیلی مهمه، ولی مسئله‌ای که برای من مهمه یه‌چیز دیگه‌ست.
‫موفو-سنسه گفت; اختلال کشتنِ قاتل من،
‫ممکنه توسط یه‌طور مداخله‌ی درمانی ایجاد شده باشه.
‫و من یه فکرایی در موردش دارم.
‫سه ساعته که ازش هیچ‌چیزی به یاد نمیارم،
‫زمانی که بعد از حادثه درمان شدم.
‫و سوابق اون‌ بازه‌ی زمانی پاک شدن‌.
‫پس اون‌موقع انجام شده؟
‫اگه بتونیم سر در بیاریم چه اتفاقی افتاده،
‫شاید بتونیم یه راهی برای مقابله باهاش پیدا کنیم.
‫و از همه‌ی اینا مهم‌تر،
‫باید کم‌کم بفهمیم کی پنج سال کارآگاهی کردن رو از من دزدیده.
‫و برای رسیدن به این هدف...
‫اگه بهم قول بدی اون فایلا رو برام پیدا کنی، ‫من هم دنبال خانواده‌ت می‌گردم اسپیتز.
‫کافیه رون.
‫چه فایلا رو به‌دست بیاری چه نه، باید دنبال خانواده‌ش بگردی.
‫انقدر مسئله رو ساده نبین، توتو.
‫شانس پیدا‌کردن خانواده‌ش خیلی پایینه.
‫ما که این‌جا در راه‫رضای خدا کار نمی‌کنیم!
‫ولی بازم، تو باید انجامش بدی.
‫وقتی یه‌نفر توی مخمصه‌ست، تو بهش کمک می‌کنی.
‫اسپیتز به ما کمک کرد، اون دوست‌ ماست، اینطور نیست؟
‫دقیقا همینو می‌خواستم! ممنون توتوتو!
‫از خودم خجالت کشیدم تعلل کردم.
‫چی؟
‫وقتی یه دوست برای من همه‌کاری می‌کنی،
‫شعار من اینه که منم برای اون همه‌جوره مایه بذارم.
‫من منظورم این نبود...
‫شرایطت رو قبول می‌کنم، رون-کون.
‫اگه بتونی برام برادر بزرگترمو ‫ پیدا کنی، منم اون فایلا رو میارم.
‫خب، اگه اصرار می‌کنی، باش.
‫این‌کارو نکن اسپیتز.
‫رون داره ماهرانه ما رو وادار می‌کنه طبق خواسته‌ی اون عمل کنیم.
‫اشکالی نداره توتوتو.
‫گمونم منتظرش بودم تا همین‌کارو بکنه.
‫به‌علاوه، بعد از شنیدن سرگذشت غم‌انگیز ‫رون-کون، این کمترین کاریه که ازم برمیاد.
‫وقتایی که مسئله حیاتی‌تره یهویی حرف‌ گوش‌کن می‌شی!
‫خب، حالا که تصمیمش گرفته شد، دیگه وقت رفتنه.
‫چی؟ از همین الان دست به کار می‌شی؟
‫وایسا! نمی‌تونی همینطوری پاشی بری اروپا یا هرجای دیگه.
‫نخیر، می‌ریم یاماناشی!
‫تو ژاپن؟
‫برادرم کل دنیا رو می‌گشت تا در مورد باورهای محلی تحقیق کنه.
‫اون یه قوم‌شناس بود.
‫روستایی که قراره بریم، یادامورا...
‫یکی از اون‌جاهاییه که چند‌باری اومد.
‫برادرم تابستون یازده سال پیش ناپدید شد.
‫منم اتفاقی توی تعطیلات مدرسه بودم، برای همین باهاش اومدم.
‫اوه، پس اون‌موقع ژاپن بودی.
‫یه مار! مار سفید.
- ‫هیس! - ‫یه صدایی می‌شنوم.
‫از این‌طرف.
‫هی رون!
آبشاره؟
‫فوق‌‌العاده‌ست.
‫اون داره چیکار می‌کنه؟
‫اون... یه معبد ‌محلی هوکوراست.
‫واقعا؟
‫کی اون‌جاست؟
‫شرمنده، از دستم در رفت.
‫نزدیک بود سرتو بزنه.
‫خطرناکه!
‫شرمنده، بیشتر حواسمو جمع می‌کنم.
اگه می‌خواین از این جلوتر برین، احتیاط کنین، باشه؟
‫از این شیب که پایین بریم، می‌رسیم به یادامورا.
‫این روستاییه که برادرم توش ناپدید شد.
‫من مخالفم! یاداگامی-ساما همچین چیزی رو تحمل نمی‌کنن.
‫درسته درسته! اینطوری آدمای بیشتری ناپدید می‌شن.
‫دارن در مورد چیزی بحث می‌کنن؟
‫هی.
شماها کی هستین؟
‫سلام شهردار! خیلی ‌وقته که همدیگه رو ندیدیم.
‫اوه! اگه درست یادم باشه....
‫درسته! تو اسپیتز-کونی...
‫امروز چندتا از دوستام رو هم همراهم آوردم.
‫ببخشید که مزاحم شدیم. اومدیم دنبال برادرم بگردیم.
‫خب شهردار، امکانش هست بپرسم بحث در مورد چی بود؟
‫موقعیت بدی رو شاهد بودین، بحث در مورد ساخت‌و‌ساز سد بود.
‫یه غریبه می‌خواد که همه‌ی اهالی روستا، این‌جا رو تخلیه کنن.
‫وقتی اینطوری در موردم می‌گی انگار که من آدم بدیم.
‫من یه نماینده‌‌ی دولتم.
‫یاداگامی-ساما اجازه نمی‌ده این‌جا یه سد بسازی و شهرو غرق کنی.
‫دوباره خشم الهی یاداگامی-ساما رو سرمون نازل می‌شه.
‫یاداگامی-ساما؟
‫با حروف "خدای مار شب" نوشته می‌شه.
‫خداییه که می‌گن از زمان‌های قدیم از این روستا محافظت می‌کنه.
‫عــــــــــه.
‫آه، من یه قوم‌شناسم. اسمم موروی هست.
‫اومده بودم این‌جا تا در مورد یاداگامی تحقیق کنم، اما...
‫با توجه به هیاهویی که سر سد ایجاد شده، گویا الان وقتش نیست.
‫اول، بیاید همگی آروم باشیم.
‫قرار نیست امروز یا فردا، روستا رو سیل برداره، نه؟
‫دقیقاً. من فقط برای نظرسنجی اولیه اومدم.
‫اگه اجازه بدیم این‌کارو بکنی، انگار که مهر تأیید به‌کارت زدیم!
‫قبل اینکه بفهمیم می‌افتیم زیر سد.
‫وای وای. باید یکم بهتر بهشون آموزش بدی جناب شهردار.
‫به‌جای اینکه فقط ایمان به یاداگامی رو بکنی توی سرشون،
‫باید بهشون یاد بدی یکم ادب داشته باشن.
‫از فردا کار رو شروع می‌کنم.
‫اگه دخالت کنید، ازتون شکایت می‌کنم. حواستون باشه.
- ‫مرتیکه. - ‫بسه دیگه.
‫دیگه کافیه، پخش شید پخش شید!
‫بـ ـ ببخشید شهردار!
‫اگه این‌جا تهش بره زیر آب، من توی موقعیت خیلی بدی قرار می‌گیرم!
‫منم همین حسو دارم.
‫ولی این چیزیه که کشورمون ازمون می‌خواد.
‫اما بازم...
‫خب، همه‌تون شب می‌مونین، درسته؟
‫بله. می‌شه لطفاً دوباره کلبه‌ی مهمان رو قرض بگیرم؟
‫اون مأمورایی که یکم پیش دیدی اون‌جا می‌مونن.
‫من شما رو می‌برم خونه‌ی خودم.
‫وای، چه یهویی شد!
‫یکم پیش هوا صافِ صاف بود
‫ما به این‌طور بارون‌ها می‌گیم خشم یاداگامی-ساما.
‫یه‌وقتایی هست که حتی خداها هم نمی‌تونن خشمشون رو کنترل کنن، نه؟
‫خب حالا بیاید داخل.
‫ممنون که دعوتمون کردین.
‫تو این‌جا چیکار...؟
‫اوه، میلی-چان، خیلی وقته ندیدمت!
یکم پیش بالای آبشار تو بودی؟
‫می‌شناسیش؟
‫بله.
‫ایشون نوه‌ی شهردار، میلی‌-چان‌ـه.
‫اسپیتز-کون، خیلی وقته ندیدمت.
‫ایشون اجازه دادن شب رو این‌جا بمونیم.
‫واقعاً؟ لطفاً راحت باشین.
‫این برادر بزرگترمه.
‫این عکس مال روز قبل از ناپدید شدنشه.
‫داشتیم از روستایی‌ها در مورد افسانه‌ی یاداگامی می‌پرسیدیم.
‫بعدش به کلبه‌ی مهمان اون‌طرف رودخونه برگشتیم، تا بخوابیم.
‫وقتی روز بعدش چشم‌هام رو باز کردم،
‫برادرم هیچ‌جا پیداش نبود.
‫فکر کردم رفته بیرون، برای همین رفتم دنبالش بگردم، اما...
‫هیچوقت پیداش نکردی؟
‫از همه‌ی روستایی‌ها پرسیدم، اما همه گفتن ندیدنش.
‫بعدش فوراً رفتم ایستگاه پلیس.
‫روستایی‌ها بهشون کمک کردن اعماق کوهستان رو بگردن،
‫ولی هیچ نشونی از اینکه از روستا خارج شده باشه وجود نداشت.
‫انگار که واقعاً ناپدید شده باشه
‫مثل اون افسانه‌های رازآلوده.
‫بگذریم رون-کون، اون...
عه؟
‫توفو، تسوکه‌مونو، و سبزی وحشی.
‫و یه عالمه شیره‌ی شکر قهوه‌ای.
‫می‌شه یکمی بخورم؟
‫با یه گاز کنده بده پایین.
‫مثل اینکه داره بهشون خوش می‌گذره.
‫بارون بند اومد.
‫شهردار زحمت کشید بهمون اتاقی رو داد که به رودخونه دید داره،
‫ولی شب که می‌شه، منظره‌ش زیاد هم خوب نیست.
‫پس اون کلبه‌ی مهمانه که مأموره توش می‌مونه؟
‫صبر کن.
‫چی؟!
‫چی شده؟
‫این چیه؟
‫یه مار بزرگ؟ داره بهمون چشم غره می‌ره!
‫دور یه نفر پیچیده شده.
‫بریم یه نگاهی بندازیم.
‫ما می‌ریم بیرون.
‫این تنها ورودی به کلبه‌ی مهمانه.
‫صبر کنید!
‫زمین به‌خاطر بارون گِلی‌ـه و هیچ رد پایی هم نیست.
‫کسی وارد یا خارج نشده.
‫در قفل نیست.
‫با اجازه.
‫اون صدای چی بود؟
‫کسی این‌جا نیست.
‫دستشویی هم خالیه.
‫ناپدید شدن؟
‫صبح روز بعد،
‫توی حوضچه‌ی آبشار نزدیک روستا،
‫مأمور که به طور غیرطبیعی مرده بود، پیدا شد.
‫روی گردنش کبودی‌هایی شبیه فلس مار بود.
‫گویا دلیل مرگش...
‫ضربه‌ای بوده که حین افتادن توی حوضچه به سرش خورده.
‫ آثار خفه‌شدن با چیزی مثل طناب داره،
‫ولی هیچ سلاحی پیدا نشده.
‫نگران نباش. من انتقامت رو می‌گیرم.
‫پس همه‌چیز رو بهم بگو، باشه؟
‫ولی واقعاً اون کبودی رو گردنش، شبیه فلس ماره.
‫یعنی یه مار خفه‌ش کرده؟ غیرممکنه.
‫چیزی که شما سه‌نفر دیدین، یاداگامی-ساما بوده!
‫یاداگامی-ساما مأمور رو از کلبه‌ی مهمان بیرون آورده!
‫ولی هیچ مدرکی دال بر ورود و خروج کسی به کلبه‌ی مهمان نبود.
‫یاداگامی-ساما باید می‌کشیدش بیرون.
به‌نظرت این به‌خاطر اراده‌ی خدا نبوده؟
‫خب...
‫بابابزرگ!
‫چرا هیچ کاری نمی‌کنی؟!
‫غریبه‌ها نباید وارد آبشار بشن!
‫باتوجه به شرایطشون بهشون اجازه دادم.
‫میلی، اسپیتز-کون الان یه کارآگاهه، و اون ‫آقایی که کنارشه یه پلیس از توکیوـه.
‫وای! یه افسر پلیسه؟
‫با افسر ایشکی آشنا شین. مردم ایشونو به‌عنوان یه کارآگاه بزرگ می‌شناسن.
آهان. واقعاً؟
‫و ایشون کی باشن؟
‫فکر کنم این آقا...
‫اوه! اون...
‫رون-کون یکی از دوستای بنده‌ست که با همدیگه علایق ‫مشترک داریم. ما با هم کاغذای بسته‌بندی کمیاب رو جمع می‌کنیم!
‫چه سرگرمی جالبی.
‫راستی، میلی-کون،
‫دیروز اون بالا کنار آبشار داشتی چیکار می‌کردی؟
‫داشتم...
‫داشتم توی این معبد برای یاداگامی-ساما پیشکش می‌ذاشتم.
‫این آبشار جاییه که ما برای محافظت از روستا قدردانیمون رو نشون می‌دیم.
‫رسمه که روستایی‌ها هر روز برای پیشکش کردن بیان.
‫شماها واقعاً باور دارین یاداگامی-ساما وجود داره؟
‫چـ ـ چطور جرئت می‌کنی همچین سوالی بپرسی؟ ‫معلومه که وجود دارن.
‫درست همون‌طور که تا الان وجود ‫داشتن و همینطور برای از الان به بعد!
‫درسته! همین عذابی که به سر مأمور نازل شد خودش مدرکه!
‫شماها این‌طور فکر نمی‌کنین؟
‫درسته! اون مورد خشم یاداگامی-ساما قرار گرفت!
- ‫برای همینه که ما از غریبه‌ها متنفریم. - ‫اونا کی پیداشون شد؟
‫گفتم الان بهمون حمله می‌کنن.
‫وقتی عقاید با چنین رفتار استثنایی‌ای همراه می‌شن،
‫گاهی‌اوقات می‌تونه شبیه حالتی مثل هیپونتیزم جمعی عمل کنه.
‫این دقیقاً چیزیه که این‌جا شاهدش بودیم.
‫واسه‌م سواله چی باعث می‌شه انقدر متعصب باشن.
‫اوضاع توی آبشار چطور بود؟
‫اوه، شما همون قوم‌شناسی.
‫موروی‌ام.
‫و شنیدم که شما هم کارآگاهین.
‫می‌دونین که غریبه‌ها نمی‌تونن وارد ‫آبشار شن، برای همین کنجکاو بودم.
‫این شایعه که یاداگامی-ساما مأمور رو کشته حقیقت داره؟
‫ما نمی‌دونیم یاداگامی-ساما بوده یا نه، ولی...
‫پس واقعاً مرگ بوده...
‫من در مورد افسانه‌ی خدایان که توی حومه‌ی شهر ‫ نسل به نسل منتقل شده مطالعه کردم.
‫ولی یاداگامی-ساما خیلی خاصه.
‫همون‌طور که می‌بینین افسانه‌ش هنوز زنده‌ست.
‫حتی گزارش‌های از قدرت ناپدید کردنش هست.
‫قدرت ناپدید کردن؟
‫پونزده‌سال پیش هم برنامه‌ای برای تأسیس یه سد بود.
‫اما وقتی زمان ساخت‌وسازش رسید، ‫همه‌ی ماشین‌آلات سنگین ناپدید شدن.
‫چی؟
‫و برادر شما هم یازده‌سال پیش این‌جا ناپدید شدن، درسته؟
‫آ ـ آره.
‫وقتی این‌جا توی این روستا وقت می‌گذرونین،
‫غیرممکنه که قدرت یاداگامی-ساما رو حس نکنید.
‫من یه‌بار از کوه افتادم و هوشیاریم رو از دست دادم.
‫اما وقتی به هوش اومدم، دیگه توی کوه نبودم.
‫به‌جای اون متوجه شدم توی دامنه‌ش دراز کشیدم.
‫مطمئنین؟
‫راستش، من اخیراً...
‫شیفته‌ی یاداگامی-ساما شدم،
‫تو فکر اینم که برای زندگی به این روستا بیام.
‫موروی-کون، دیروز وقتی بارون میومد شما داشتین چیکار می‌کردین؟
‫بـ ـ به من شک دارین؟
‫به معبدی رفتم که یاداگامی-ساما درونش قرار داره!
‫اوه، من اون‌جا بودم.
‫پوست ریخته‌‌شده‌ی یه مار بزرگ اون‌جا نگه‌داری می‌شه.
‫حتی چشم و نیش هم داره،
‫به علاوه‌ی طومارهای آویزون و دست‌نوشته‌هایی ‫ که یاداگامی-ساما رو به تصویر می‌کشن.
‫به عنوان یه موزه و مرکز بایگانی بشدت چشمگیر عمل می‌کنه.
عـــه؟
- ‫اما بنا به دلایلی، دیروز بسته بود. - تا اطلاع ثانوی بسته است - تا اطلاع ثانوی بسته است
‫دیگه‌ای چاره‌ای نداشتم جز اینکه به خونه‌ی ‫سوزوکی-سان که توش می‌مونم، برگردم.
چی شده؟
‫همین مکالمه‌ی یکم پیش...
‫یه‌چیزیش روی مخمه...
‫خب نظرتون چیه اتفاقات رو کنار هم بچینیم؟
‫موقع شام، وقتی به بیرون خونه‌ی شهردار نگاه کردیم،
‫می‌تونستیم ببینیم یه مار دور کسی پیچیده شده.
‫فوراً به کلبه‌ی مهمان رفتیم، با وجودی که بیرون گِلی بود،
‫ولی اثری از ردپا نداشت.
‫همه‌ی پنجره‌های اون‌جا میله داشتن.
‫که یعنی کسی وارد یا خارج نشده.
‫وقتی وارد کلبه شدیم، یه صدای بلند شنیدیم،
‫ولی هیچکسی بیرون نبود.
‫به‌نظرتون اون چه صدایی بود؟
‫صدای تلپورت یاداگامی؟
اینم جزء گزینه‌ها بود؟
‫من خودم عاشق داستانای غیبیِ به‌درد بخورم.
‫اما متأسفانه، هیچوقت اصل جنس به تورم نخورده.
‫پس فکر می‌کنی ممکنه پای یه مجرم دیگه در میون باشه؟
‫البته، نمی‌تونم بگم صد درصد مطمئنم...
‫دویست درصد مطمئنم!
‫بیشتر!
‫ببخشید که معطلتون کردیم. بفرمایید داخل.
‫اینکه ما یاداگامی-ساما رو توی این اتاق دیدیم که حقیقت داره.
‫چطور تونست ناپدید بشه؟
‫اوه! نکنه اتاق مخفی‌ای چیزی این‌جا هست؟
‫خب، ما همه‌ی این‌جا رو گشتیم.
‫گردوغبار زیر سقف دست‌ نخورده بود.
‫نشونه‌ای از اینکه کسی اون بالا باشه وجود نداشت.
‫دیوارها و میله‌ها هم محکمن نمی‌شه برشون داشت.
‫همه‌ی تشک‌های تاتامی رو هم برگردوندیم،
‫ولی جایی برای مخفی‌شدن نبود.
‫که این‌طور.
‫ولی یه سرنخ پیدا کردیم.
‫چی؟
‫این.
‫شیره‌ی شکر قهوه‌ای رون!
‫پس این‌جا بود!
‫دیروز که دویدیم بیرون توی دهنم بود، ولی یه‌جایی غیبش زد.
‫اوه نگاه کن، همه‌ی تشکای تاتامی رو کثیف کردی.
‫شرمنده، اون انداختتش.
‫که این‌طور.
‫در اون صورت، دیگه هیچ سرنخی نداریم.
‫هیچ... سرنخی...نداریم...
‫ها؟
‫پس یاداگامی واقعاً وجود داره...
‫و برادر من...
‫در برابر خدا قدرتی نداشته.
‫آنیکی...
‫یکم رفتارات شبیه بچه‌هاست، اما می‌تونی ‫یه‌کاری کنی تا مردم دوستت داشته باشن.
‫دوستای خوب پیدا کن، و راهی رو پیش بگیر تا به مردم کمک کنی.
‫ازت انتظارای زیادی دارم.
‫چرا...؟
‫چی شده، اسپیتز؟
‫یه مار سفید توی رودخونه‌ست.
‫یاداگامیه!
‫چی؟ من که چیزی نمی‌بینم.
‫وقتی شما افسرها به این‌‌جا اومدین، ‫بطری شیره‌ی شکر قهوه‌ای کجا بود؟
‫تشک‌های تاتامی که برداشته بودیم ‫رو برگردوندیم سر جاشون،
‫پس دقیقاً همون‌جایی بود که الان هست.
‫افسر ایشکی...
‫از چهرتون معلومه از کل ماجرای ناپدید کردن یاداگامی سر در آوردین.
عه؟
‫حلش کردی، نه؟ رون.
‫افسانه‌های زنده‌ای که توسط زنده‌ها خلق شدن.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.