‫همه‌چیز آماده‌ست.
‫آره.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ممنون از همگی که اومدن.
‫الان قتل انفجار آزمایشگاه رو براتون می‌گیم.
‫قتل؟
‫هیمنو-سان قربانی یه تله‌ی انفجار توی اتاق آزمایش شدن.
‫غیرممکنه!
‫این تهدید، ابزار اصلی مظنونه.
‫این نامه، که به آدرس آزمایشگاه ارسال شده، مهر اداری دیروز رو خورده.
‫اما شما کی تصمیم گرفتین که هیمنو-سان از اتاق آزمایش استفاده کنه؟
‫نیکی-سان؟
‫خـ ـ خب...
‫ما با قرعه‌کشی حول و حوش بعد از نیمه‌شب تصمیم گرفتیم.
‫پس یعنی مجرم نامه رو...
‫قبل از اینکه قرار بر استفاده‌ی هیمنو-سان از ‫اتاق آزمایش باشه، فرستاده.
‫مجرم پیش‌بینی کرده بود که اون توی قرعه‌کشی برنده می‌شه؟
‫شاید قرعه‌‌کشیه یه‌طوری دستکار شده بود.
‫خیر،
‫برای حل این معما،
‫ما باید بود دیدمون رو 180 درجه بچرخونیم.
‫مجرم نامه‌ی تهدید رو برای هرکسی که ممکن بود وارد اتاق آزمایش بشه نوشته بود...
‫و همه‌ رو پست کرده بود.
‫بعدش، زمانی که هیمنو-سان توی انفجار جونشون رو از دست داد...
‫اونی که برای هیمنو-سان بود رو ‫برداشته و به پلیس داده...
‫تا جوری نشون بده انگار که هیمنو-سان تمام مدت هدف بوده.
‫کسی واقعاً همچین کاری کرده؟
‫اما تنها کسی که می‌تونه همچین کاری بکنه...
‫اونیه که نامه‌ها رو گرفته.
‫درسته.
‫پروفسور مارویاما بابت سفر کاری نیستن،
‫پس این کار می‌افته به عهده‌ی کسی که در غیباشون مسئول آزمایشگاه هستن...
‫دستیار پرفسور آئویی.
‫مجرم شما هستین، درسته؟ پروفسور آئویی؟
‫کنجکاو بودم چی می‌‌خواین بگین، ‫ولی همه‌ی اینا صرفاً فرضیه‌ نیست؟
‫چرا من باید کسی با هوش هیمنو-کون رو بکشم؟ هیچ انگیزه‌ای برای این کار ندارم.
‫درسته، هیچ دلیلی برای اینکه شخص هیمنو-کون رو بکشین نداشتین.
‫اما هدف قتل نبوده. بلکه‌ روشتون بوده.
‫یه وسیله برای ایجاد یه انفجار برای اینکه کامپیوتر رو منفجر کنین.
‫ها؟ کامپیوتر؟
‫منظورتون کامپیوتریه که توی آزمایشگاهه؟
‫نقشه‌ی پروفسور آئویی این بود تا حادثه رو جوری جلوه ‫بده که کسی هدف گرفته شده تا بتونه...
‫تا بتونه به همراه قربانی از شر کامپیوتر هم خلاص بشه.
‫اما اینکه...
‫شروع این جنایت...
‫شما بودی که سرخود داده‌ها رو پاک می‌کردی، اوویگاوا-کون.
‫ها؟
‫چون هیمنو-کون این موضوع رو به دانشگاه گزارش داد،
‫پرفسور آئویی لازم داشت تا قبل از اینکه ‫اونا تحقیقات رو شروع کنن چیز دیگه‌ای رو از پایانه حذف کنه.
‫و‌ ـ وایسین!
‫چی دارین می‌گین؟ منظورتون از «چیز» دیگه‌ای چیه؟
‫داده‌های تحقیق ساختگی.
‫من همه‌ی مقاله‌‌های شما رو خوندم.
‫منظور از نویز زمانیه که وقتی یه آزمایش تکرار می‌شه، نتیجه‌ها فرق کنه ‫هر چقدر این تفاوت بیشتر باشه یعنی صحت آزمایش کمتره.
‫و نسبت به بقیه، تقریباً هیچ نویزی توی تحقیقات شما وجود نداشت.
‫اساساً یعنی زیادی خوب بودن.
‫چی؟
‫پس داده‌ها ساختگی بودن؟
‫وایسا ببینم، کسی می‌تونه کل مقاله‌های پروفسور رو توی نصف روز بخونه؟
‫جدای این، این مطالعات «زیادی خوب» شما...
‫اغلب با سفرهای پرفسور مارومیا که منجر به عدم ‫حضورشون در آزمایشگاه می‌شد، همزمان بودن.
‫می‌شه حکایت همون که صاحبخونه نبوده و خونه پر از شیطون شده...
‫حرفی برای رد کردنش دارین؟
‫ای وای. مثل اینکه شماها هیچی نمی‌فهمین.
‫من با کارآمدی تمام به اینجا که هستم رسیدم...
‫چون کاملاً برای آزمایش‌هام آماده می‌شم.
‫همه‌ی عدم قطعیت‌ها رو از بین می‌برم.
‫این‌طور نیست؟
‫خب...
‫چقدر احتمال داره که یه انفجار همه‌ی هارد یک کامپیوتر رو نابود کنه؟
‫ما توی عصری زندگی می‌کنیم که داده‌هایی که با آتیش ‫از بین رفتن، امکان بازیابی دارن.
‫من هرگز نقشه‌ی جنایتکارانه‌ای که انقدر عدم قطعیت توش باشه، نمیکشم.
‫بدم نمی‌گه.
‫اگه هدف از بین بردن داده‌ها بوده باشه، ‫این نقشه خیلی آبکیه.
‫برای همین باید بود کاملاً مطمئن بشید.
‫برای همین بود که دیشب توی اتاق MRI بودین، درسته؟
‫کیس کامپیوتر رو توی یه پارچه یا بسته پیچوندین تا بهش نچسبه.
‫فقط باید به دستگاه MRI نزدیکش می‌کردین.
‫فهمیدم! میدان مغناطیسی!
‫آهن‌رباهای دستگاه MRI همه‌ی اطلاعات روی کیس رو پاک می‌کنه.
‫انفجار توی آزمایشگاه یه‌طور استتار بود.
‫نقشه رو جوری چید که انگار کامپیوتر توی انفجار از بین رفته.
‫شاهدی دارین؟
‫نه.
‫می‌دونستم.
‫هم با این موضوع و هم نامه‌ی تهدید،
‫هنوز از حد تصورات جلوتر نرفتین.
‫اگه من مشاوره‌ی دانشگاه شما بودم،
‫به این تئوری‌ای که نوشتین نمره‌ی مردودی می‌دادم.
‫اگه واقعاً حقیقت داره، پس چرا شاهدی نمیارین تا ثابتش کنه؟
‫شخصی که لایق استناد توی مقاله‌تون باشه.
‫شاهدی نیست.
‫و خود این مدرکه!
‫چی؟
‫دیشب تنها توی اتاق MRI بدون هیچ نمونه‌ی آزمایشی چیکار می‌کردین؟
‫ما هم دیشب هیچ داده‌ای از آزمایشی دریافت نکردیم.
‫نگهداری از اتاق MRI سنگینه. بدون هیچ استفاده‌ای رزروش کردین؟
‫شمایی که همیشه به دانشجوها می‌گین در این مورد مراقب باشن؟
‫همچنین نخ مطابق با پتویی که توی سطل زباله‌‌تون بود رو داخل دستگاه MRI پیدا کردیم.
‫اگه قصد دفاع ازخودتون رو دارین،
‫لطفاً شواهدی رو آماده کنین که ارزش بیان توی یه مقاله رو داشته باشن.
‫مثل اینکه چاره‌ای نیست. هر بهانه‌ی دیگه‌ای بی‌اثره.
‫منظورتون اینه...
‫پروفسور واقعاً شما کشتینش؟
‫من کجا اشتباه کردم؟
‫شما هفته‌ی گذشته اصلاً از آزمایشگاه استفاده نکردین، نه؟
‫چرا مردی که با تحقیقاتش به این جایگاه رسیده باید چنین کاری بکنه؟
‫جواب ساده‌ست.
‫شما انقدر برای کارایی ارزش قائلید که ‫هیچ آزمایش بیهوده‌ای رو انجام نمی‌دین.
‫چون به هر حال می‌دونستین، اون کامپیوتر قراره نابود بشه.
‫یک عمر کارآمدی در نهایت سنگ پای خودم شد.
‫پس یعنی...
‫درسته. کار من بود.
‫هیمنو-سان انقدر... انقدر به شما باور داشت.
‫چیکوری-چان...
‫برای محافظت از خودت، دانشجویی رو که ازت ‫یه بت ساخته بود رو عین یه چیز دور ریختنی، کشتی.
به هیچ جات بر نمی‌خوره؟
‫نه، بابت کاری که با هیمنو-کون کردم ناراحتم.
‫درست طوری که انگار قبلم دو تکه می‌شه.
‫هیچ عذرخواهی‌ای کافی نیست.
‫می‌شه دست از گفتن چیزهایی بردارین که از ته قلبتون نیست؟
‫حذف یه رقیب آینده‌ حین انجام این کار... ‫این هم به‌نظرتون کارآمد بود، نه؟
‫خوبه. پس درکم می‌کنی.
‫فکر می‌کردم فقط مادرم فکرهام رو درک می‌کنه.
‫همیشه برای ساخت یه مرد بزرگ، چندتا قربانی ضروریه.
‫هیمنو-کون تونست برای ستاره‌ای که انقدر تحسینش می‌کرد مفید باشه،
‫یه تیر و دو نشون، نه؟
‫تو...
‫احساسات اون...
‫تو... حقی برای زندگی توی این دنیا نداری.
‫رون؟
‫ولی دارو رو خورد.
‫نگران نباش توتو. دارو داره کار می‌کنه.
‫این به اراده‌ی خودمه.
‫منو به خنده ننداز.
‫مردی به ذکاوت من حق زندگی نداره؟
‫در اون صورت، شما آدمای عادی هم چنین حقی ندارین!
‫بمب؟!
‫محض اطمینان آماده‌ش کردم.
‫برای من قطعیت همیشه اولویت داره.
‫اگه همه‌ی شما نابود بشین، اونوقت من تا آخرش یه پروفسور بااستعداد باقی می‌مونم.
‫نگران نباش، مامان!
‫کی گفت می‌تونی بمیری؟
‫تا آخر عمرت برای هیمنو-کون تقاص پس می‌دی.
‫یالا! آروم باش!
‫انقدر دست و پا نزن! آروم بیا!
‫مامان! مامان!
‫کارت خوب بود، ایشکی توتومارو.
‫بله.
‫من می‌خواستم بیشتر با هیمنو-سان حرف بزنم...
‫می‌خواستم بیشتر باهاش دوست بشم.
‫اوهوم.
‫اما... هیمنو-سان دیگه هیچوقت بر نمی‌گرده.
‫سعیمو می‌کنم تا مهارت‌هامو تقویت کنم...
‫و نهایت تلاشمو می‌کنم تا درخدمت آدم‌هایی بزرگی مثل پرفسور آئویی باشم.
‫برای همین... برای همین...
‫منم باید بیشتر و به جای هیمنو-سان هم تلاشمو بکنم.
‫درسته. منم‌ــ
‫ها؟
‫کاموکیو-سان؟
‫عوارض دارو!
‫رون!
‫کاموکیو-سان!
‫شیرین...
‫شیره‌ی شوکر قهوه‌ای!
‫«شیره‌ی شوکر قهوا‌ی»؟
‫بازم خواب از سه‌سالگیم...
‫جوری که گفتم «شیره‌ی شکر قهوه‌ای» عجیب بود.
‫از اون سن شیره‌ی شکر قهوه‌ای دوست داشتی؟
‫توتو، چرا اون‌طوری لباس پوشیدی؟
‫اوه، از مراسم خاکسپاری هیمنو-سان برمی‌گردم.
‫سلام تو رو هم رسوندم، رون.
‫ممنون.
‫چیکوری-چان هم بالأخره تونست بدون گریه‌کردن خداحافظی کنه.
‫ درسته.
‫دیروز عالی بودی، رون.
‫تا آخرش تونستی سر از منطق عجیب و غریب مجرم در بیاری.
‫بهت که گفتم... از قدیما کارم تو خوندن ذهن مجرما خوب بود.
‫که این‌طور. فکر می‌کنم این مهارتیه که همه‌ی کارآگاه‌ها دارن.
‫اونو نمی‌دونم.
‫ولی، دوباره داشتم خاطرات قبل از شش سالگیم رو مرور می‌کردم،
‫ولی واقعاً یه تیکه هست که یادم نمیاد.
‫حس می‌کنم یه چیز خیلی مهمه، ولی...
‫من بیشتر چیزا رو از اون سن یادم نمیاد.
‫بیشترش در مورد پشت همستریه که اون‌موقع‌ها داشتم.
‫پس وقتی زل بزنی به پشت همستر اینطوری بزرگ میشی!
‫منظورت از «این‌طوری» دقیقاً چطوریه؟
‫قیافه‌ت! بخصوص قیافه‌ت...
‫آه، راستی، توی صندوق پستیت یه نامه‌ی عجیب بود.
‫نامه‌ی عجیب؟
‫داشت میفتاد، برای همین آوردمش.
‫به‌نظر خیلی قدیمی میاد، نوشته‌هاش هم کمرنگ شدن.
‫که این‌طور. راست می‌گی عجیبه.
‫نه؟
‫مهر پستش مال 17 سال پیشه.
‫چی؟
‫فهمیدی اون نامه‌ی مرموز چی بود؟
‫آره. یه دعوتنامه‌ست.
‫بازش کردی؟
‫اگه مال 17 سال پیشه، پس برای تو نیست، نه؟
‫اما به آدرس این ملکه که الان من مدیرشم.
‫17 سال پیش کی مدیرش بوده؟
‫اینجا مال مادربزرگ مادریمه،
‫اما اون‌موقع پدربزرگم مدیرش بود.
‫پدربزرگت؟
‫بعد از اینکه فوت شد، یه چندسالی مادرم مدیرش بود.
‫بعدش وقتی من از بلو اخراج شدم، ‫کلیدا رو داد بهم و خودش رفت.
‫اولین باره که در مورد مادرت بهم گفتی رون.
‫جدی؟
‫مامانم یکم آدم عجیبیه. الان رفته تا برای 50امین بار دنیا رو بگرده.
‫50 بار؟ چه خفن.
‫الحق که مامان خودته رون.
‫علاقه‌ت به شیره‌ی شکر قهوه‌ای هم از ایشونه؟
‫نه بابا.
‫پس به معما و پازل علاقه داشتن؟
‫تا جایی که من می‌دونم، به این چیزا علاقه‌ای نداشت.
‫یه چیزاییمون شبیه، ولی خیلی چیزامون هم شبیه نیست.
‫جدی؟
‫مثلاً، اون تحت هیچ شرایطی عصبانی نمی‌شه.
‫آره، تو توی دانشگاه حسابی قاطی کرده بودی.
‫از خودم ناامید شدم که اون‌طوری واکنش نشون دادم.
‫کارآگاه‌هایی که با احساساتشون معماها رو حل می‌کنن، بدترینن.
‫که این‌طور.
‫گفتی پدرت نبود، نه؟
‫قبل از اینکه من به دنیا بیام، بابت بیماری فوت شد.
‫اوه، متأسفم.
‫درگیرش نشو!
‫همیشه فقط خودم و مامانم بودیم، ‫برای همین کلمه‌ی «بابا» برام معنای چندانی نداره.
‫مهم‌تر از اون، باید آماده بشیم!
‫آماده؟
‫گفتم که نامه در اصل یه دعوتنامه‌ست دیگه.
‫دعوت شام توی اوبرجه.
‫اوبرج؟
‫منو رو توی مقدمه نوشتن.
‫واقعاً نوشتن. همه‌ی غذاهاشون خیلی باکلاسه.
‫طبق چیزی که من می‌بینم، به‌نظر یه‌طور نمونه‌ی خلاقانه از غذاهای فرانسویه.
‫هه.
‫و تاریخش هم دقیقاً برای امروزه.
‫باید بریم، نه؟
‫شوخی می‌کنی؟ مال هفده سال پیشه.
‫خیلی وقته که تاریخش گذشته!
‫حتی معلوم نیست رستورانه هنوز باز باشه.
‫توی بسته اینم بود.
‫باید بریم برش گردونیم.
‫معلومه حسابی قیمتیه.
‫سنگ قیمتی؟
‫یه زمرد.
‫اما...
‫قبل از اینکه بریم، بهتر نیست یکم در موردش تحقیق کنیم؟
‫انقدر بی‌فرهنگ نباش، توتو.
‫من فکر نمی‌کنم این دعوتنامه‌ی 17 ساله الان اشتباهی اومده باشه.
‫پس جریانش چیه؟
‫داریم می‌ریم ماجراجویی تا معما حل کنیم دیگه.
‫ماجراجویی؟
‫کامو، کامو، کامو! کامو، کامو! کامو! کامو! کامو!
‫خیلی وقت بود خوندنشو نشنیده بودم.
‫این‌طور وقتا کسی جلودارش نیست.
‫پشمام! انگار که داریم بالای درختا پرواز می‌کنیم!
‫این اوبرج به‌نظر جای هیجان‌انگیزی میاد.
‫می‌گم، می‌دونم الان پرسیدنش عجیبه ولی... اوبرج چیه؟
‫رستورانی که می‌تونی شب بمونی، گمونم بشه این‌طور گفت.
‫سلام. منم چون بار اولمه، یکم مضطرب بودم.
‫حالا که می‌بینم آدم‌های دیگه‌ای هم می‌رن خیالم راحت شد.
‫بارتون چقدر کمه. اهل این اطرافین؟
‫بابت کار از آمریکا اومدم. الان توی توکیو توی هتل اتاق گرفتم.
‫آمریکایی هستین؟ چه خوب ژاپنی بلدین.
‫شاید به نظر نیاد، اما به عنوان وکیل دنیا رو گشتم.
‫اگه به مشکلی خوردین، باهام تماس بگیرین.
‫یه فضای اداری وسط نیویورک، چقدر خفن.
‫در ازاش، این...
‫کارت ویزیت شیره‌ی شکر قهوه‌ای رو از من قبول کنین.
‫خیر! خود کارت خیره!
‫با این «خیر» اون «خیر» جمله ساخت!
‫مغزش چقدر سریع کار می‌کنه.
‫بر خلاف اون باغبان،
‫حداقل با شما دو نفر خوب میشه حرف زد.
‫با همدیگه با یه خط مترو اومدیم، ولی اصلاً یخش آب نمیشه.
‫اون گلا رو از کجا آورده؟
‫گفت از باغ خودش آورده.
‫30 دقیقه باهاش حرف زدم و فقط همینو ازش شنیدم.
‫به ری‌یونیون خوش اومدین!
‫با وجودی که این‌جا خیلی دوره...
‫شما!؟
‫ببخشید که خودمو معرفی نکردم! ‫سرآشپز ساکای هستم.
‫و ببخشید، اما بقیه‌ی کارکن‌ها نیستن.
‫برای همین خودم تنهایی کل این‌جا رو می‌گردونم.
‫و واقعاً عذر می‌خوام که نمی‌تونم خوش‌آمدگویی در خورتری داشته باشم.
‫باید سخت باشه. لطفاً نگران ما نباشین.
‫شما این دعوتنامه رو فرستادین؟
‫بذارین ببینم، آه بله.
‫منوی امروزمونه!
‫اما من فقط یه آشپز استخدامی‌ام، برای همین دعوتنامه ارتباطی به من نداره.
‫که این‌طور. صاحب کیه؟
‫نمی‌دونم... استخدام شدم، برای همین تا به حال ندیدمشون.
‫اوه، شرمنده معطلت کردیم. بازم ممنون.
‫ممنون بابت درکتون!
‫توی اوبرج منتظرتون می‌مونم.
‫لطفاً ساعت 6 برای صرف غذا تشریف بیارین.
‫خب، با اجازه.
‫به‌نظر سرش خیلی شلوغه.
‫اوهوم. معما همه‌ش داره پیچیده‌تر می‌شه.
‫چه معمایی؟
‫سلام!
‫سلام.
‫ببخشید که پریدم وسط حرفتون.
‫من میا کوستا هستم.
‫یه دبیرستانی‌ام که از ایتالیا اومدم.
‫سلام، من رون‌ام و اون توتو.
‫سلام.
‫تو هم دعوت شدی؟
‫بله، از طرف خاله‌م که توی ژاپن زندگی می‌کنه.
‫ژاپنیت خیلی خوبه.
‫چون فرهنگ ژاپنو خیلی دوست دارم، خودم یاد گرفتم.
‫عه؟ چه خفن.
‫خودت یاد گرفتی؟
‫بله!
‫بلد بودن یه زبون دیگه خیلی خفنه.
‫مثل اینکه آدمای زیادی از خارج به این‌جا اومدن.
‫منم بهش فکر کردم! راستی، اون معمایی که گفتین چی بود؟
‫این دعوتنامه که من گرفتم مال 17 سال پیشه.
‫وای! چه رمانتی!
‫توی بسته یه جواهر هم بود.
‫اوه، زمرد، چه تصادفی!
‫تصادف؟
‫یادگاری مادر منم زمرده.
‫راست می‌گی.
‫چه تصادف عجیبی.
‫و یه شروع جالب برای ماجراجویی حل یه معما.
‫بسیار زیبا
‫ماجراجویی برای حل معما خیلی باحاله!
‫چه ماجراجویی‌ای؟ مزخرفه.
‫و همون منو برای شام امشبه.
‫واقعاً مشتاقشم.
‫بازم که اون شیره‌ی مورد علاقه‌تو نمی‌ریزی روش؟
‫معلومه که می‌ریزم.
‫احیاناً... اون‌جا معما رو حل می‌کنین؟
‫چی؟
‫وای!
‫خیلی بزرگه!
‫میا-سان! چمدونتون!
‫مثل اینکه اینجا خیلی شلوغ و سرزنده شده.
‫قبلاً جایی همدیگه رو دیدیم؟
‫نه.
‫عذر می‌خوام.
‫منم به این‌جا دعوت شدم. خوشوقتم.
‫بله، خوشوقتم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫پس این...
‫اوبرج ری‌یونیون‌ـه!
دانشگاه توکیو
اتاق کنفرانس
‫22 پرونده‌ی قتل آزمایشگاه تحقیقاتی روانشناسی ( بخش دوم )
تهدید به هیمنو
تهدید به نیکی
تهدید به اوویگاوا
تهدید به ایمای
نتاهیگاشینه، توکیو
جناب کامونوهاشی
برسد به دست مدیر
بار
سالاد گل خوردنی سوپ خرچمنگ ماهی تازه‌ی بخارپز شده در شراب سفید شکار وحشی کباب‌شده سه‌باره کیک با موس شاه بلوط
وکیل تایگا دان
شیره‌ی شکر قهوه‌ای
خوشمزه‌ترین
شیره‌ی شکر قهوه‌ای
خوشمزه‌ترین
باغبان کنی گادنر
آشپز ساکای شوسکه
دبیرستانی میا کوستا
رئیس کمپانی امنیتی کارن لیلی
جراح بیل کلارک
راننده‌ی تاکسی تام ساسائوکا