‫یه نامه با مهرپستی 17 سال پیش به آپارتمانی اومد که رون مدیریتش رو به عهده داشت.
‫یه دعوتنامه از طرف یه مسافرخانه بود.
‫یه همراه یه منوی غذای کامل...
‫و یه زمرد بود.
‫کامو، کامو، کامو! کامو، کامو!
‫در حینی که من و رون توی راه رفتن به مسافرخانه برای حل معما بودیم...
‫وای! انگار که داریم روی درخت‌ها پرواز می‌کنیم!
‫به نظر این مسافرخانه جای هیجان‌انگیزی میاد.
‫اگه کارتون گیر شد، بهم زنگ بزنین.
‫خب، برعکس اون باغبانی که اون‌جاست،
‫حداقل با شما دو نفر می‌شه یه مکالمه‌ی درست داشت.
‫عذر می‌خوام که خودم رو معرفی نکردم! من آشپز ساکای هستم.
‫یادگاری مادر منم یه زمرده!
‫یه شروع خیلی جالب... برای ماجراجوی سردرآوردن از معما.
‫زیباست.
‫ماجراجویی برای حل معما به‌نظر جالب میاد!
‫ماجراجویی؟ چقدر مزخرف.
‫منم دعوت شدم. از آشناییتون خوشوقتم.
‫پس این...
‫مسافرخونه‌ی ریونیونه!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫عذر می‌خوام که منتظر موندین!
‫خب الا می‌تونیم سرو غذای شب رو شروع کنیم.
‫لطفاً بشینین سر جاتون.
‫واقعی نیست...
‫یه میز گرد؟
‫چه جالب. یه خرس تدی هم همراهیمون می‌کنه.
‫شوخیه دیگه، نه؟
‫ازمون می‌خواین با کسایی غذا بخوریم که اولین باره می‌بینیمشون؟
‫لیلی-سان، من تازه استخدام شدم، برای همین صرفاً هرکاری ازم می‌خوان رو انجام می‌دم.
‫متأسفم ولی هر سوالی که دارین رو باید ‫بذارین با کسی مطرح کنین که دعوتتون کرده.
‫واقعاً که برنامه‌ی جالبیه!
‫این همونه که می‌گن لحظه رو به آغوش بکش. از جذابیتای سفر کردنه.
‫اینم حتماً یه‌طور سرنوشته!
‫همه دور میز جمع شیم؟
‫من کلارکم، باعث خجالته ولی باید بگم خیلی گرسنه‌مه.
‫منم با دکتر کلارک هم‌نظرم.
‫از کجا می‌دونین من دکترم؟
‫یکم پیش که توی دستشویی بودین، به‌جای ‫خودکار این از جیبتون افتاد.
‫اوه، چراغ قوه‌‌ی خودکاریم!
‫و وقت‌ دست‌هاتونو می‌شستین،
‫آستین‌هاتون رو بالا زدین و ساعد‌هاتونم با دقت شستین.
‫پنج دلیل دیگه هم هست، ولی دوست دارین زودتر غذا بخورین، درسته؟
‫اوممم، فوق‌العاده‌ست.
‫و ایشون... یه راننده‌ی تاکسی هست.
‫چـ ـ چی؟
‫اوه، اشتباه گفتم؟
‫نـ ـ نه.
‫بی‌نظیره! محشره، کامونوهاشی-سان!
‫الان یعنی می‌تونن از کار همه‌ی ماها سر در بیارین؟
‫می‌شه گفت. اون خانم هم...
‫یه مدیر اجرایی هستن. حداقل از نظر ظاهری.
‫تو دقیقاً... چی هستی؟
‫کاملاً درست گفتی. ‫یه شرکت امنیتی دارم.
‫شما هم از خارج اومدی، اما توی به مسلط هستی.
‫پارتنرم که فوت شده ژاپنی بود، نمی‌تونم بنویسم و بخونم.
‫خوندن زبان‌ها سرگرمی منه.
‫پنج زبان دنیا رو صحبت می‌کنم.
‫منم خودمو معرفی می‌کنم.
‫اگه یه‌وقت توی دردسر افتادین، بیاین سراغ دفتر حقوقی بین‌المللی تایگر دان.
‫ممنون که منتظر موندین.
‫این اولین غذاست، سالاد گل قابل خوردن.
‫وای! زیباست!
‫و مواد مخفیش شیره‌ی شکر قهوه‌ایه.
‫مخفی نیست این!
‫خوشمزه‌ست!
‫ای وای...
‫این چیز شیرین تیره واقعاً خوشمزه‌ـــ
‫بس کن دیگه.
‫غذای دوم سوپ خرچنگ هست.
‫غذای سوم ماهیه، تازه و بخارپز شده توی شراب سفید با فوم.
‫غذای چهارم یه غذای گوشتی. ‫شکار وحشی کباب‌شده‌ی سه‌باره.
‫عذر می‌خوام. من یهویی خستگی سفر طولانیم بهم غلبه کرد.
‫زودتر به اتاقم برمی‌گردم تا استراحت کنم.
‫غذا خیلی خوشمزه‌ بود.
‫خیلی بد شد.
‫می‌خواستم آخرین غذا؛ کیک با موس شاه‌بلوط رو میل کنین.
‫غذای شیرین؟ نه ممنون.
‫من هم دیگه سیرم، نمی‌خورم.
‫منم. فکر می‌کنم قهوه کفایت کنه.
‫اگه فقط اون روز کامیونمو نرونده بودم...
‫الان مجبور نبودم بیام این‌جا!
‫چی شده؟
‫همه‌ش خیلی خوشمزه بود، چرا یهویی همه رفتن.
‫راستش، رفتار همه جز میا-کون عجیب بود.
‫هروقت که یه غذای جدید میومد به‌هم می‌ریختن.
‫شاید فقط کسایی دعوت شدن که مواد اولیه‌ی غذاها رو دوست نداشتن!؟
‫الحق به همکارم! استنباط خوبی بود.
‫با همین فرمون، تا 100 دیگه یه کارآگاه خفن می‌شی.
‫پس یعنی توی قیامت می‌شم کارآگاه نابغه توتومارو؟
‫خب... فردا می‌تونیم از همه‌شون بپرسیم.
‫راست می‌گی.
‫گاردنر-سان؟ گاردنر-سان؟
‫گاردنر-سان!
‫چی شده؟
‫هی.
‫این اتاق اون باغبون غیراجتماعیه.
‫امروز صبح توی اتاقم از این‌جا یه صدای عجیب شنیدم.
‫منم توی اتاق بغلی‌ام، یه صدای ترکیدن عجیب شنیدم.
‫بعدش وقتی موقع رفتن برای صبحونه اومدم یه سرکی بکشم...
‫منوی دیشب رو دیدم که این‌جا نصب شده.
‫خودشم جواب نمی‌ده.
‫و منم کلید اتاق‌ها رو ندارم. تازه استخدام شدم...
‫پس من باید بتونم‌ـــ
‫من درو باز می‌کنم.
‫دری با این قطر رو می‌تونم باز کنم.
‫واقعاً؟ چه خفن.
‫پس از این کارا هم می‌تونین بکنین؟
‫مشکلش چیه؟ ‫من رئیس یه شرکت امنیتی‌ام.
‫خیلی وقت پیش یادش گرفتم.
‫می‌رم کیفمو بیارم.
‫باز شد.
‫گاردنر-سان؟
‫غیرممکنه!
‫باغبون اون‌جا روی زمین افتاده بود و گل‌ها اطرافش ریخته شده بودن،
‫و یه یخ‌شکن توی قلبش فرو رفته بود.
‫دیگه زنده نبود.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫چیزی شده؟
‫یه نفر کشته شده.
‫گاردنر-سان.
‫نه!
‫چقدر وحشتناک!
‫میا-سان، شما نگاه نکن.
‫یه یخشکن توی قلبش... و این گل‌ها.
‫لطفاً بهشون دست نزنین!
‫من افسر پلیسم.
‫شوکه شدم.
‫اگه اشتباه نکنم دیشب موقع شام ‫گفتین یه مدیر یه آپارتمانین.
‫اون من بودم.
‫افسر ایشکی، یه کارآگاه بااستعداد از ایستگاه پلیس کلان‌شهر هستن.
‫ساکای-سان، لطفاً با مقامات محلی تماس بگیرین.
‫بـ ـ باشه!
‫کلارک-سان، شما دکتر هستین، درسته؟
‫می‌شه ازتون کمک بگیرم؟
‫اوهوم، باشه.
‫و جا داره بگم، من دستیار افسر ایشکی توی صحنه‌های جرم هستم.
‫چرا این‌جا دراز کشیدی؟
‫سریع نبوده. به‌نظر قبل از مرگ خیلی اذیت شده.
‫ساعت مرگ سه یا چهار ساعت قبل بوده.
‫پس قبل از طلوع بوده.
‫کی همچین کار وحشتناکی کرده؟
‫افسر ایشکی! بیرون رو نگاه کن!
‫خاک رویی به‌هم ریخته.
‫یه نفر ردپاش رو پوشونده؟
‫پس یعنی مجرم از پنجره اومده داخل؟
‫غیرممکنه.
‫چی؟
‫پنجره قفله، ببین.
‫پس چطوری بوده؟
‫در اتاقم قفل بوده.
‫اوی، پس یعنی قتل اتاق دربسته بوده!؟
‫چقد وحشتناک!
‫وایسا، اگه یادم باشه...
‫ببین. یه فاصله بین پایین در و کف زمین هست.
‫مجرم بعد از قتل از این برای یه‌طور حقه استفاده کرده...
‫تا درو ببنده و یه قتل اتاق دربسته بسازه.
‫نیازی به اون کار نبوده.
‫چی؟
‫اگه قبل ار فتن دکمه‌ی روی دستگیره‌ی در رو فشار بدی،
‫از مدلیه که خودش قفل می‌شه.
‫حق با توـه.
‫اینجا معمای غیرقابل‌ درک‌تر...
‫گل‌های اطراف جسد و منوی نصب شده روی دیواره.
‫درسته. چه معنایی دارن؟
‫این...
‫یه زمرده.
‫بـ ـ بازم زمرد؟
‫افسر! تلفن‌ها کار نمی‌کنن!
‫نه تلفن ملک نه گوشی‌ها!
‫راست می‌گه!
‫تلفن ملک هم؟
‫ساکای-کون، اینجا چند راه به این‌جا منتهیه؟
‫تله‌کابینی که شماها باهاش اومدین و جاده‌ی کوهستانی.
‫جاده‌ی کوهستانی به‌خاطر رانش زمین بسته‌‌ست.
‫نکنه...
‫رون، یعنی...
‫بله. اگه مجرم خطوط تلفن رو قطع کرده تا تماس با بیرون رو قطع کنه،
‫تصور اینکه تمام راه‌ها رو بسته باشه زیاد سخت نیست.
‫پس یعنی تله‌کابین هم؟
‫خـ ـ خارج از سرویس؟
این طبق برنامه‌ست، ساکای-سان؟
‫نمی‌دونم. من تازه استخدام شدم.
‫اینکه خارج از سرویسه مشکل‌سازه.
‫آدمای اون پایین هیچ خبر ندارن این بالا یه اتفاقی افتاده.
‫توی این ناحیه هیچ مجموعه‌ی دیگه‌ای نیست؟
‫خارج از فصله، برای همین فقط ما بازیم.
‫پس یعنی کاملاً این‌جا گیر افتادیم؟
‫تـ ـ تو پلیسی، نه؟ یه‌کاریش بکن.
‫لـ‌ـ ـ لطفاً آروم باشید!
‫اول بیاید از جزئیات حادثه سر در بیاریم.
‫همه‌ی شماها دیشب چیکار می‌کردین؟
‫قتل قبل از طلوع اتفاق افتاده. ‫هرکدومشون توی اتاق خودشون بودن.
‫پس یعنی هیچ‌کسی هم توجیه‌زمانی نداره، توتو.
‫که این‌طور. درسته.
‫پس...
‫توتو!
‫فرار نداریم!
‫بقیه لطفاً به مسافرخانه برگردین!
‫کجا رفت؟
‫این‌جاست، توتو.
‫راه فراری نداری، ساسائوکا-کون.
‫چرا فرار کردی؟
‫مـ ـ می‌دونی چرا.
‫چون تو این‌جایی.
‫من؟
‫اون منوی غذای متظاهرانه، و اون روش قتل وحشتناک...
‫بعدم اون زمرد.
‫کاملاً مشخصه که می‌خوای برام پاپوش درست کنی!
‫پاپوش؟ چی داری می‌گی؟
‫من تو رو یادم نرفته.
‫شرمنده، ولی من تو رو نمی‌شناسم.
‫الکی خودتو نزن به اون راه.
‫راست می‌گه.
‫واقعاً چیزی نمی‌دونه! چون دوستشم می‌فهمم...
‫ها؟
‫دوستش باشی که چی؟ چه ربطی داره.
‫حداقل، من دشمن تو نیستم.
‫در مورد حرفای الانت بیشتر واسه‌م می‌گی؟
‫جریان مال خیلی وقت پیشه.
‫همین اول بگم! من بی‌گناهم.
‫از هیچ‌چیز خبر ندارم!
‫تو که از پلیسی! بهم قول بده اگه تعریف کردم دستگیرم نکنی.
‫خب، اون به شرایط بستگی داره.
‫اما اگه همون‌طور که گفتی، اگه خارج ‫از کنترلت بوده، ازش چشم‌پوشی می‌کنیم!
‫اوی! واسه چی موافقت‌ـــ
‫خب... در موردش فکر می‌کنم.
‫به محض اینکه دیشب غذاها رو آوردن فهمیدم.
‫17 سال پیش، یه نفر که توی اینترنت باهاش آشنا شده بودم...
‫توی لندن برای صرف غذا دعوتم کردم.
‫دقیقاً همین منو بود.
‫17 سال پیش...
‫اون‌موقع، من توی لندن راننده تاکسی بودم...
‫و به عنوان کار پاره‌وقت قاچاق می‌کردم.
‫قاچاق؟
‫کار غیرقانونی برای جابه‌جایی مواد مخدر یا محصولات قاچاق.
‫بقیه‌شو دیگه خودتون می‌دونین.
‫فقط بهم می‌گفتن از کجا مواد رو بردارم. ‫و نگاه کردن داخل بسته هم ممنوع بود.
‫و، کسی که توی اون رستوران بود برای جابه‌جایی چیزی باهام تماس گرفت.
‫مأموریت بی‌نهایت ساده بود.
‫یه مرد و زن باردارش دنبال تاکسی می‌گشتن.
‫بهم گفتن سوارشون کنم و به یه بیمارستان خاص ببرمشون.
‫همین.
‫هیچوقت فکرشو نمی‌کردم تهش این‌طوری بشه.
‫چی شد؟
‫خیلی زود بعد از اون کار، جسد له‌ولورده شده‌ی مرد توی رودخونه‌ی تمز پیدا شد.
‫تا امروز، سعی کردم خودمو مجاب کنم اون حادثه ربطی به من نداشته.
‫ولی... وقتی همه‌چیزو این‌طوری میکوبونی توی صورتم...
‫که این‌طور. پس اون مرد توی رستوران ازت استفاده کرد.
‫اون مرد حتماً آدم بده‌ی داستانه.
‫آره! یه بزدل حسابگر و مکار و ظالم.
‫و دقیقاً هم شبیه تو بود!
‫چی؟
‫من؟
‫قد، فیزیک، و حتی رنگ چشمات... دقیقاً شبیه اونه.
‫بعدم...
‫روی همه‌چیز شیره‌ی شکر قهوه‌ای می‌ریخت.
‫دقیقاً مثل تو!
‫وایسا بینم. من 17 سال پیش هنوز یه بچه بودم.
‫می‌دونم.
‫وقتی بهش فکر می‌کنم می‌فهمم.
‫ولی... ولی، تو دقیقاً شبیهشی.
‫ببخشید. زیادی داغ کردم.
‫اما تو اون زخم هلالی شکل زیر چشمی که اون داشتو نداری.
‫ولی... هرچی بیشتر بهت نگاه می‌کنم، بیشتر شبیهشی.
‫تو پسر اون مرد نیستی؟
‫این غیرممکنه.
‫پدر رون قبل از به دنیا اومدن رون مرده.
‫نه؟
‫ها؟ رون؟
‫ها؟
‫فـ ـ فعلاً، برگردین داخل.
‫وقتی اوضاع آروم شد، باز با همدیگه حرف می‌زنیم.
‫بـ ـ باشه.
‫اوی، چی شده؟
‫من عکس قدیمی مادر و پدرمو دیدم...
‫زخم هلالی‌شکل زیر چشم بابام...
‫ها؟ اما 17 سال پیش اون مرده بوده.
‫حالت خوبه، رون؟
‫مکس و مولی دیگه 3 سالشون شده ولی دایناسور بازی می‌کنن.
‫خیلی خسته‌کننده‌ست.
‫تو خیلی آدم جالبی هستی.
‫تو آدم بزرگی می‌شی، رون.
‫حتی از من که باباتم.
‫وای!
‫چی شده؟
‫کسی جیغ کشید؟
‫چه خبره؟
‫داشتم از کنار دستشویی رد می‌شدم... و روی زمین...
‫بازم منوی دیروزه...
‫کی داخله؟
‫اول داخل رو می‌بینیم، لطفاً همه این‌جا منتظر بمونین.
‫در حموم بازه.
‫بازش می‌کنم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ساسائوکا-سان!
نتاهیگاشینه، توکیو
جناب کامونوهاشی
برسد به دست مدیر
وکیل تایگر دان
باغبان لنی گادنر
آشپز ساکای شوسکه
دبیرستانی میا کوستا
رئیس کمپانی امنیتی کارن لیلی
جراح بیل کلارک
راننده‌ی تاکسی تام ساسائوکا
‫23 پرونده‌ی قتل‌های سریالی مسافرخانه‌ی کوهستانی ( بخش اول )
سالاد گل خوردنی سوپ خرچنگ ماهی تازه‌ی بخارپز شده در شراب سفید N شکار وحشی کباب‌شده سه‌باره کیک با موس شاه بلوط
خاج از دسترس
امروز خارج از سرویس است
سالاد گل خوردنی سوپ خرچنگ ماهی تازه‌ی بخارپز شده در شراب سفید شکار وحشی کباب‌شده سه‌باره کیک با موس شاه بلوط