..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫پس سرهنگ بوده که همسر ‫آقای کلبورن رو دزدیده؟
‫اون قربانی نیست و شرور داستانه؟
‫آقای کلبورن اصلا اون مردی ‫نیست که به من القا کرده بودن.
‫باورم نمیشه که چطور ‫سرهنگ با تو رفتار کرد.
‫من هیچ وقت خودمو نمی‌بخشم.
‫توی این هفته‌ها ما بهت فشار می‌آوردیم ‫که اونو برای ازدواج در نظر بگیری.
‫دیشب...
‫ما اصرار کردیم که با اون برقصی.
‫همه‌ی ما فریب خوردیم.
‫به نظر میاد که قضاوت ‫من در مورد افراد افتضاحه،
‫حداقل در مورد مردا این‌طوره.
‫شاید بتونی از این یه درسی بگیری.
‫نباید به سربازا اعتماد کرد.
‫بهتره بچسبیم به...
‫هنرمندا؟
‫به عنوان مثال.
‫همه‌ی سربازا غیرقابل اعتماد نیستن.
‫من یه سربازی می‌شناسم ‫که از هر جهتی قابل تحسینه.
‫اصلا نمی‌دونم کی رو داری میگی.
‫فکر کنم برای اون بیشتر از ‫هر کس دیگه‌ای که این‌جا دیدم...
‫دلم تنگ میشه.
‫این عجیب نیست؟
‫چطور می‌تونیم با احساسات ‫خودمون غریبه باشیم؟
‫این اصلا عجیب نیست.
‫من شاهد رفتار شما...
‫در مهمونی رقص دیشب بودم، بانوی من.
‫همه‌ی ما شدیدا نگران هستیم.
‫و به من گفته شده وقتی برگشتی،
‫سعی کردی بچه رو بگیری.
‫نه.
‫من هیچ وقت به بچه‌ام صدمه‌ای نمیزنم.
‫بچه‌ات؟
‫منظورم این نبود....
‫بانو بابینگتون عزیزم.
‫باید کمکم کنی، دکتر.
‫من نمی‌تونم تشخیص بدم چی واقعیه...
‫و چی حاصل توهم و خیال منه.
‫بعضی وقتا می‌خوام سرمو بکوبم به دیوار...
‫تا از این افکار راحت شم.
‫خانم هیوود.
‫فکر کردم دیگه نمی‌بینمت.
‫میای داخل؟
‫ممنون.
‫حرفی که می‌خوام بزنم ‫زیاد وقتت رو نمیگیره.
‫من مردی نیستم که...
‫در ابراز احساساتش ماهر باشه، خانم هیوود.
‫صداقت هم زیبایی خودش رو داره،
‫این‌طور فکر نمی‌کنی؟
‫پس بذار اینو بگم که...
‫در هفته‌های گذشته،
‫من رفته رفته...
‫تو رو دوست خودم در نظر گرفتم.
‫و برای همین، اومدم یه ‫یادگاری رو به تو پیشکش کنم،
‫یه چیزی که با اون منو یادت بمونه.
‫فقط یه چیزی...
‫تا به ویلینگتون برنگشتی اینو باز نکن.
‫قول میدی؟
‫قول میدم.
‫خب.
‫پس دیگه خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫لعنتی!
‫متاسفانه اون نه تنها برای خودش...
‫بلکه برای اطرافیانش هم خطرناک شده.
‫کاپیتان دنهم، این که تو...
‫صبح عروسیت خواستی بیام این‌جا...
‫عمق نگرانی تو رو می‌رسونه.
‫و نگرانی شما به جا هست.
‫فکر می‌کنم هیستری اون به جایی رسیده...
‫که قابل بازگشت نیست.
‫این حرفا چیه!
‫باید یه درمانی باشه ‫که بتونیم اونو از این...
‫مرض نجات بدیم.
‫این یه مرض نیست، بانوی من!
‫متاسفانه وقتش رسیده که یه کار اساسی بکنیم.
‫منظورت این نیست که...
‫بفرستیمش تیمارستان.
‫می‌بینم که وسائلت رو...
‫جمع کردی، آقای لاکهارت.
‫تو که ما رو تنها نمیذاری؟
‫متاسفانه چرا، خانم هنکینز.
‫همین امروز میرم.
‫چه‌قدر حیف!
‫من آدم بی‌قراری هستم.
‫و این بی‌قراری می‌خواد تو رو کجا ببره؟
‫من توی کل قاره می‌گردم.
‫با یه همراه عزیز.
‫یه دوست؟
‫اون چیزی بیش از یه دوسته.
‫تبریک میگم،
‫آقای لاکهارت!
‫و این بانوی خوش‌بخت کی هست؟
‫در همین حد بگم که...
‫اون الهام‌بخش‌ترین مدلی هست که ‫یه هنرمند می‌تونه انتظار داشته باشه.
‫تموم شد.
‫خب، خانم لمب؟
‫من تو رو خوب کشیدم؟
‫کاملا.
‫من مقداری حساب و کتاب کردم.
‫این جمع بستانکاری‌ مغازه‌دارها...
‫و مهمان‌دارها از سرهنگ و افرادشه.
‫و این بدهی تو به سرهنگه.
‫مری...
‫عذرخواهی فایده‌ای نداره، تام.
‫در حال حاضر ما باید در مورد ‫کاری که باید انجام بشه تصمیم بگیریم.
‫ما باید از پس‌اندازی که...
‫- برای بچه‌هامون گذاشتیم قرض برداریم. ‫- قربان.
‫اوه، اموال سیدنی.
‫بالاخره اومد.
‫بذاریدش توی اتاق مطالعه.
‫چشم، قربان.
‫خانم هیوود.
‫شاید بهتر باشه ما شرایط کار رو تغییر بدیم.
‫کار ما تموم شد.
‫بابینگتون وقتی برگرده همسرش رو در حالی ‫که مجنون شده توی تیمارستان پیدا می‌کنه.
‫تیمارستان؟!
‫ما باید خیالمون راحت شه که ‫برای همیشه از دستش خلاص شدیم.
‫نباید اجازه بدیم که اون پول ما رو بگیره.
‫پول جورج.
‫البته.
‫توی صبحونه‌ی عروسی‌مون ‫لیوانش رو پر نگه دار.
‫اون می‌خواد به سلامتی خوشبختی ما بنوشه.
‫آره، همین کارو می‌کنه.
‫اون می‌خواست تو اینو داشته باشی.
‫ورق‌های بازیش.
‫همیشه امیدوار بودم که یه روزی اونو...
‫توی بازی ۲۱ شکست بدم. ‫[همون بلک‌جک]
‫برادر.
‫این دستخط سیدنیه.
‫من در مورد مکالمه‌ی دیشبمون فکر کردم.
‫باید عذرخواهی کنم.
‫زیادی حرف زدم.
‫تمنا دارم که هیچ وقت در ‫این مورد با کسی حرف نزنی.
‫من هیچی به کسی نمیگم.
‫من هم طعم دلشکستگی و خیانت رو چشیدم.
‫من قسم خوردم دیگه نزدیک عشق و ازدواج نرم.
‫و با این حال متوجه شدم که...
‫نمی‌تونم خود واقعیم رو مخفی کنم.
‫باید زندگیم رو بکنم.
‫وقتش نرسیده که ‫تو هم این کارو بکنی؟
‫آقای کلبورن!
‫دوشیزه لئونورا، قربان.
‫اونو پیدا نمی‌کنم.
‫"متاسفانه من شدیدا مریض ‫هستم و قدرت نوشتن هر چیزی...
‫که می‌خوام رو ندارم،
‫اما در این حد بگم که به‌خاطر این‌که...
‫تو رو از نابودی نجات دادم ‫عذاب وجدان نداشته باش.
‫اگه می‌خوای یاد منو زنده نگه داری،
‫باید رویای خودت رو ادامه بدی.
‫از ریسک کردن نترس...
‫وگرنه زندگی به چه دردی می‌خوره؟"
‫من کیفم رو جا گذاشتم.
‫فقط یه لحظه طول می‌کشه.
‫"اما مهمترین چیزی که...
‫باید به تو محول کنم...
‫محافظت از جورجیانا هست...
‫در برابر مردی که دنبال ‫بدست آوردن ثروت اونه.
‫اون مرد به هیچ اخلاقیاتی پایبند نیست.
‫اسم اون...
‫چارلز لاکهارت هست."
‫ما به تک تک خدمه‌ی خونه ‫گفتیم که کل ملک رو بگردن.
‫همه‌ی جاهای خونه رو جستجو کردیم.
‫نمیشه که همین‌جوری غیب شده باشه!
‫لئو!
‫آگوستا.
‫من بهش قول دادم.
‫آگوستا، یعنی که چی...
‫عیبی نداره.
‫اون اواخر دیشب منو بیدار کرد.
‫اون گریه می‌کرد.
‫اون گفت که صحبت‌های شما رو شنیده.
‫یه چیزی در مورد سرهنگ لنکس.
‫اون رفته که با اون حرف بزنه.
‫اومدی این‌جا که عضو ارتش بشی؟
‫من می‌خوام با سرهنگ لنکس صحبت کنم.
‫ما انتظار داریم که مهمونای بیشتری...
‫توی کلیسا به ما ملحق بشن؟
‫قطعا نه.
‫ما می‌خوایم این مراسم تا جای ‫ممکن سریع و بی‌سر و صدا انجام بشه.
‫خب، بانوی من، در مورد سریع بودن...
‫من سرودی رو انتخاب کردم ‫که پنج شیش بیت بیشتر نداره...
‫و به خواهرم نواختن ‫موسیقی مناسبش رو یاد میدم.
‫و صحبت‌های خودم رو...
‫به نیم ساعت محدود می‌کنم.
‫لازم نیست سرودی خونده بشه.
‫و اگه سخنرانی هم نکنی ‫چیزی از ما کم نمیشه.
‫آیین مراسم خاکسپاری برای ‫چنین رویدادی مناسب‌تره.
‫آقای هنکینز بانو بابینگتون رو عفو کنید.
‫اون خیلی حالش خوش نیست.
‫ما باید نوشیدنی بخوریم.
‫با چه آرزویی می‌نوشیم؟
‫امیدوارم ازدواج شما با فرزندان‌تون...
‫پربار بشه.
‫متاسفانه یکمی دیر آرزو ‫کردی کار از کار گذشته.
‫به سلامتی همسر زیبام، کلارا.
‫ممنون که منو سر و سامون دادی.
‫نه، استر.
‫حق با کلارا هست.
‫بعد از اون افتضاح دیشب...
‫شاید بهتر باشه نوشیدنی نخوری، استر.
‫یه نوشیدنی که ضرری نداره.
‫تو به حقیقت اعتراف می‌کنی، ادوارد؟
‫یا من باید این کارو بکنم؟
‫خانم لمب؟
‫چند نفر اومدن به ملاقاتت.
‫چی شده؟
‫اون نقشه چیده که متقاعدت کنه دیوونه‌ای.
‫اون از عمیق‌ترین نقاط ضعفت...
‫سوءاستفاده کرد.
‫و از این بابت تا ابد شرمنده هستم که...
‫نه تنها در این مورد سکوت کردم...
‫بلکه توی این ظلم کمکش کردم.
‫این چرنده!
‫امکان نداره حرفشو باور کنی.
‫من به خودم می‌گفتم این به‌خاطر پسرمونه.
‫و تو مانع رسیدن ارث ‫و میراث به اون هستی.
‫ما هر نامه‌ای که بابینگتون ‫به تو فرستاد رو دزدیدیم.
‫ما کاری کردیم که...
‫حتی به چشمای خودت هم شک کنی.
‫و تنتور دکتر فیوکس...
‫تنتوری که تو بهش امید بسته بودی،
‫ما اونو با این...
‫شربت تریاک جایگزین کردیم.
‫متوجه نیستین که با این ‫دروغ‌ها می‌خواد به چی برسه؟
‫اون می‌خواد ما رو به جون هم بندازه!
‫تو خواستی من ببخشمت و منم بخشیدم.
‫تو سرپناه خواستی...
‫و منم قبول کردم!
‫فکر می‌کردم پشیمونی شما واقعیه.
‫چه‌قدر احمق بودم!
‫هر دوی شما...
‫نفرت‌انگیز هستید.
‫هیچ مجازاتی به اندازه‌ی ‫کافی برای شما شدید نیست!
‫نه، خاله.
‫حق کلارا نیست که تنبیه بشه.
‫اون هم به اندازه‌ی من این‌جا قربانیه.
‫ما نمی‌تونیم اونو طرد کنیم.
‫هم به‌خاطر خودش و هم به‌خاطر جورج.
‫این یه سرهنگه، مثل تو.
‫اون یه گردان هزارنفره رو رهبری می‌کنه.
‫اگه منم پسر بودم ‫می‌تونستم یه سرهنگ بشم.
‫یا شاید یه دوک.
‫والدینت می‌دونن که این‌جایی.
‫من والدینی ندارم.
‫مادرم مرده.
‫متاسفم که اینو می‌شنوم.
‫مدت کمی بعد از تولدم این اتفاق افتاد.
‫من هیچ وقت اونو نشناختم.
‫اما تو می‌شناختیش.
‫اسمش لوسی کلبورن بود.
‫من می‌خواستم تو رو ملاقات کنم...
‫تا ببینم حقیقت داره که ‫تو پدر واقعی من هستی.
‫چند سالته؟
‫من ماه اکتبر نه سالم میشه.
‫- عذر می‌خوام، سرهنگ. ‫- لئو!
‫خب، آقا؟
‫تو پدرمی؟
‫نه.
‫من پدرت نیستم.
‫اون مرد پدر توئه.
‫چرا نیومدی تا...
‫با من حرف بزنی؟
‫فکر می‌کردم عصبانی میشی.
‫نه، من عصبانی نیستم.
‫اما صرف‌نظر از هر چیزی که شنیدی،
‫من پدرتم...
‫و همیشه پدرت می‌مونم.
‫اما دیشب...
‫منظورم این بود که من پدری نیستم که...
‫تو لایقشی.
‫اما من تلاش می‌کنم بهتر باشم،
‫بهت قول میدم.
‫خوشحالم که تو پدرمی.
‫حتی با این‌که تو یه ‫سرهنگ نیستی، این فکر...
‫که شاید دخترت نباشم ناراحت‌کننده‌ست.
‫اونو می‌بری خونه؟
‫من می‌خوام با سرهنگ ‫برای آخرین بار حرف بزنم.
‫البته.
‫ممنون.
‫ازش بپرسیم که خواهرش رفته یا نه؟
‫من خداحافظیم رو کردم.
‫تو همیشه الگوی من بودی، فریزر.
‫اما برای اولین بار توی زندگیت...
‫تو مثل یه ترسو رفتار می‌کنی.
‫من اومدم که ازت تشکر کنم.
‫که به لئونورا حقیقت رو نگفتی.
‫گفتنش چه فایده‌ای داشت؟
‫فقط امیدوارم بهتر از چیزی که...
‫از مادرش مراقبت ‫کردی، از اون مراقبت کنی.
‫هر چیزی که به دوشیزه هیوود گفتی...
‫یادمه وقتی که برای ‫اولین بار لوسی رو دیدم...
‫توی چه وضعی بود.
‫گم شده.
‫رها شده.
‫می‌دونم که می‌تونستم شوهر بهتری باشم.
‫اما هیچ وقت اونو رها نکردم.
‫تو کسی بودی که از ‫آسیب‌پذیری اون سوءاستفاده کردی.
‫تو بودی...
‫که اونو یه قربانی کردی.
‫تنها کاری که کردم این بود که...
‫جوری دلشو آروم کردم که شوهرش نمی‌تونست.
‫می‌دونی که حقیقت رو میگم.
‫معلومه که خانم هیوود عاشق توئه.
‫به خودت اعتماد می‌کنی که همون بلایی ‫که سر لوسی آوردی رو سر اون نیاری؟
‫تو لیاقت به زبون آوردن اسم اونا رو نداری.
‫کم کم داشتم نگران میشدم...
‫که نکنه نیای.
‫مطمئنی که هنوز ‫می‌خوای با من ازدواج کنی؟
‫با توجه به این که من...
‫دختر دورگه‌ی برده‌ای هستم...
‫که توطئه کرده ثروت مرد سفیدپوستی رو...
‫به چنگ بیاره که حتی پدرم نیست.
‫اینو توی دادگاه گفتی، مگه نه؟
‫جورجیانا...
‫و چون تو خواهرزاده‌ی اون هستی...
‫ثروتم بیشتر از من سزاوار توئه.
‫میشه حرف بزنیم...
‫این همیشه نقشه‌ی تو بود.
‫شکایت تو شکست خورد،
‫برای همین خواستی با ازدواج ‫با من پولم رو به دست بیاری.
‫هیچ کدوم از حرفات حقیقت داشت؟
‫آره!
‫هر چه‌قدر بیشتر تو رو می‌شناختم،
‫بیشتر از ته دل تحسینت می‌کردم.
‫هیچ چیزی عوض نشده.
‫ما هنوز می‌تونیم ازدواج کنیم،
‫هنوز می‌تونیم به کل دنیا سفر کنیم.
‫واقعا می‌خوای این‌جا بمونی؟
‫توی این محیط خفقان آور، با این آدمای مضحک؟
‫ما شاید مضحک باشیم،
‫آقای لاکهارت،
‫اما حداقل صادق و بی‌ریا هستیم.
‫این آدما به من محبتی نشون دادن...
‫که مردی مثل تو عمرا بفهمه.
‫این‌جا رو ترک کن، آقای لاکهارت.
‫همین حالا.
‫من در نظر گرفتم که...
‫چه مجازاتی مناسب جرم توئه.
‫من زحمتت رو کم می‌کنم.
‫فکر کنم برای همیشه از این خانواده طرد شدم.
‫چه فایده‌ای داره...
‫که تو رو بندازم بیرون...
‫وقتی که توی بی‌ارزش و ‫پست دوباره برمی‌گردی؟
‫پس به جای اون من پیشنهاد...
‫یه برنامه‌ی قاطعانه ‫برای اصلاح رو بهت میدم.
‫تو مشغول به اعمال شاقه، تعلیمات دینی...
‫و هر تحقیر روزانه‌ای که بتونم...
‫ابداع کنم میشی.
‫و در عوض،
‫وقتی باور کردم که واقعا توبه کردی،
‫در نظر می‌گیرم که...
‫یه پول تو جیبی مختصری بهت بدم.
‫ترجیح میدم توی جنگ کشته بشم.
‫حالا که ما به یه...
‫مزاحم فریبکار رسیدگی کردیم، نوبت اون یکیه.
‫اما چطور؟
‫اگه سیدنی این‌جا به جای من...
‫ایستاده بود چی می‌گفت؟
‫به من می‌گفت تنها راه پیروزی...
‫در برابر مردی مثل سرهنگ...
‫اینه که توی بازی خودش شکستش بدم.
‫تو خیلی ما رو نگران کردی، دوشیزه کلبورن.
‫آقای کلبورن؟
‫اون می‌خواست با سرهنگ لنکس حرف بزنه.
‫اما مشکلی که پیش نیومد؟
‫مشکلی پیش نیومد.
‫لاکهارت برای من یه رسواییه.
‫کاش زودتر متوجه فریبش می‌شدم.
‫جورجیانا،
‫یه چیز دیگه‌ای هست که باید بدونی.
‫یه چیزی که سیدنی توی نامه‌ی ‫خودش به تام بهش اشاره کرده بود.
‫چیه؟
‫در فرایند دفاع در برابر آقای لاکهارت...
‫سیدنی متوجه شد که ‫برخلاف چیزی که باور داری،
‫مادرت وقتی بچه بودی نمرده.
‫تا همین ۵ سال پیش...
‫اون هنوز امیدوار بوده ‫که دوباره تو رو ببینه.
‫اون اینو برات گذاشته ‫که اونو به یاد داشته باشی.
‫سیدنی سعی کرد که...
‫محل کنونی مادرت رو پیدا کنه،
‫اما موفق نشد.
‫اما کاملا ممکنه که...
‫اون هنوز زنده باشه.
‫عزیزم...
‫سرهنگ.
‫الان حوصله‌ی حرف زدن ندارم، پارکر.
‫متاسفم، حرفی که می‌خوام بزنم فوریه.
‫تو و افرادت از در دوستی وارد شدید...
‫و از این شهر...
‫سوءاستفاده کردید.
‫تو با دوشیزه هیوود رفتار زشتی داشتی.
‫تو به من و خانواده‌ام توهین کردی.
‫و من چنین چیزی رو تحمل نمی‌کنم.
‫می‌خوای چه کار کنی؟
‫تو ادعا می‌کنی مرد با شرافتی هستی.
‫من حالا ازت می‌خوام که اینو ثابت کنی.
‫تو...
‫تو داری منو با یه دوئل به چالش می‌کشی؟
‫این پولی هست که بهت بدهکارم.
‫۱۰۰ پوند.
‫می‌تونی همین الان بگیریش.
‫یا...
‫یا؟
‫می‌تونی شرط منو قبول کنی.
‫شرایطش چیه؟
‫اگه بردی، پول ما رو نگه دار،
‫و من خودم بدهی مغازه‌دارها ‫رو پرداخت می‌کنم.
‫اگه تو بردی چی؟
‫در این صورت تو بدهی خودت رو...
‫تا قرون آخر به شهر پرداخت می‌کنی،
‫و بدهی من به خودت رو پاک می‌کنی...
‫و سندیتون رو ترک می‌کنی و ‫هیچ وقت به اون برنمی‌گردی.
‫خیلی خب.
‫یه دور تاس بازی می‌کنیم.
‫اه...
‫نه.
‫این بار ما بازی رو انتخاب می‌کنیم.
‫سرهنگ.
‫دستت رو رو می‌کنی ‫یا یه ورق دیگه می‌خوای؟
‫من و برادر مرحومم هیچ ‫وقت نمی‌تونستیم در مورد...
‫ذات این بازی توافق کنیم.
‫من همیشه فکر می‌کردم این بازی شانسیه.
‫اما اون ادعا می‌کرد که برای ‫برنده شدن فکر و نقشه لازمه.
‫اگه من به شانس امید ‫می‌بستم تا الان مرده بودم.
‫همین‌طور اکثر افرادم.
‫تام.
‫با این حال،
‫من حالا یه بار هم در ‫برابر سیدنی برنده نشدم.
‫پس باید اعتراف کنم که شاید حق با اون بوده.
‫۲۰.
‫خب، سرهنگ.
‫می‌تونی با من مقابله کنی؟
‫یا تسلیم میشی؟
‫۱۹.
‫آقای پارکر برنده شد.
‫بفرما.
‫بیا.
‫خانواده‌هاتون رو سیر کنید.
‫تو نام پارکر رو سربلند کردی.
‫تو سیدنی رو سربلند کردی.
‫نه آرتور، هر دوی ما این‌کارو کردیم.
‫ماه عسلت کوتاه بود، دنهم؟
‫به این نتیجه رسیدم که ‫ازدواج به درد من نمی‌خوره.
‫دنهم!
‫خاله‌ی تو با یه نامه منو ‫از عمل اخیرت آگاه کرد.
‫و گفت که نمی‌تونی حق ‫کمیسیون خودت رو پرداخت کنی.
‫تو برای خودت و گروهان مایه‌ی ننگی!
‫تو لیاقت اینو نداری که اسم ‫خودت رو بذاری افسر ارتش.
‫از سر راهم برید کنار!
‫دلمون برای حضور پرشورت تنگ میشه.
‫همیشه قدمت روی چشم ماست.
‫دلمون برات تنگ میشه، عزیزم.
‫منم دلم خیلی برای همه‌ی شما تنگ میشه.
‫حداقل هفته‌ای یه بار ‫باید برام نامه‌ بنویسید.
‫متاسفم که نتونستی...
‫با کاپیتان فریزر خداحافظی کنی.
‫راستش همین یکم پیش به من سر زد.
‫چی گفت؟
‫اون گفت رفته رفته منو ‫دوست خوب خودش می‌دونه.
‫دوست؟
‫و اون یه هدیه‌ی کوچیکی ‫به من داد تا به یادش باشم،
‫اما ازم قول گرفت تا به ‫خونه نرسیدم بازش نکنم.
‫این یه کتاب شعره.
‫با یه گل، یه صفحه مشخص شده.
‫این شعریه که ویلیام برام فرستاد.
‫"چهره‌ی او مثل یه گل زیبا شکفت...
‫و در جا دل منو ربود."
‫ولی این شعر ویلیام نبود.
‫این شعر کاپیتان فریزر بود.
‫همیشه شعرا از طرف اون بود.
‫این از روی دوستی ‫به تو داده نشده، آلیسون.
‫من چی بهش بگم؟
‫بهش بگو که اون دل ‫تو رو به دست آورده...
‫همون‌جوری که تو دل اونو به دست آوردی.
‫امکان داره که دل خواهر ‫بدبین من نرم شده باشه؟
‫ببخشید،‌ آقا.
‫من دنبال کاپیتان فریزر می‌گردم.
‫اون رفته، خانم.
‫همه‌شون رفتن.
‫به هند منتقل شدن.
‫هند؟
‫همه‌ی ترس‌های من در ‫مورد این‌که اون منو ترک کنه...
‫این‌که دیگه منو دوست نداشته باشه،
‫همه‌ی اونا...
‫توهماتی توی ذهنم بودن، نه چیز دیگه.
‫توهماتی که توسط خودم ‫و ادوارد ایجاد شده بودند.
‫ادوارد از تو سوءاستفاده کرد.
‫اون هیچ احساسی نداره.
‫من هیچ فرقی با اون ندارم.
‫من دیدم که چطور به جورج نگاه می‌کنی.
‫تا حالا چنین عشقی رو ‫تجربه نکرده بودم، استر.
‫به قدری شدیده که منو می‌ترسونه.
‫امیدوارم یه روزی خودت اینو تجربه کنی.
‫چنین چیزی مقدر من نیست.
‫همه‌ی گیاها و تنتورهای ‫دنیا نمی‌تونن به من کمک کنن.
‫باید با چنین چیزی کنار بیام.
‫بانو دنهم لطف کرد و به ‫من پیشنهاد داد که توی یه کلبه...
‫در یه ملک توی کامبریا اقامت کنم،
‫به دور از چشم‌های کنجکاو و احتمال رسوایی.
‫تو اینو قبول می‌کنی؟
‫اگه قبول کنم جورج چطوری قراره زندگی کنه؟
‫در حالی بزرگ میشه که مایل‌ها از هر ‫جایی فاصله داره و فقط من کنارش هستم.
‫اگه بهش عشق ورزیده بشه،
‫بقیه چیزا چه اهمیتی دارن؟
‫ما بهش نرسیدیم.
‫اه.
‫اومد.
‫چه اتفاق عجیبی، مگه نه؟
‫هر کدوم از شما دنبال اون یکی بودین.
‫- توماس؟ ‫- بله، عزیزم؟
‫اه! بله.
‫بله، بیا آرتور، ما باید... آره...
‫به من گفتن که گروهان تو رفته.
‫اونا رفتن.
‫من استعفا دادم.
‫می‌خوای چه کار کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫خانواده‌ی من توی ایرلند کشاورزن.
‫این چیش خنده‌داره؟
‫من همیشه مصمم بودم ‫که زن یه کشاورز نشم.
‫به نظر میاد تصور بدی در مورد اونا داری.
‫من کتابت رو باز کردم.
‫اعتماد منو شدیدا خدشه دار کردی،
‫چون به طور صریح بهت ‫گفته بودم که این‌کارو نکنی.
‫من هیچ وقت نمی‌تونستم حدس بزنم...
‫که کاپیتان فریزر خشن ‫یه روح شعر دوست داره.
‫چون احمقم...
‫با خودم جنگیدم که ‫احساساتم رو از تو مخفی کنم،
‫فکر می‌کردم اون احساسات بیهوده هستند.
‫هیچ وقت به خودم اجازه ندادم ‫که امید داشته باشم تو بتونی...
‫یه سرباز زمخت و جنگ ‫دیده رو دوست داشته باشی.
‫اما آلیسون عزیزتر از جونم،
‫من حالا در مقابل تو ‫ایستادم و ازت می‌خوام...
‫که به من بزرگترین افتخار دنیا رو بدی،
‫تا شوهر عاشق پیشه‌ی تو بشم.
‫بله.
‫بله! بله!
‫۱۰۰ هزار بار بله!
‫کلارا؟
‫اه...
‫منو سختگیرانه قضاوت نکن.
‫واقعیت اینه که بعضی از ما ‫برامون مقدر شده که مادر باشیم،
‫و تقدیر بعضی‌هامون این‌طور نیست.
‫اون بچه الان برای توئه، استر.
‫تو به اون زندگی‌ای رو ‫میدی که من هیچ وقت نتونستم.
‫تو مادری میشی که اون لایقشه.
‫خانم ویتلی.
‫صبح بخیر، خانم هیوود.
‫دانش‌آموزای تو بیرون هستن...
‫و دارن با آقای کلبورن صبحونه می‌خورن.
‫با هم؟
‫انگار معجزه شده.
‫لونا به من میگه که تنهاست.
‫و دوست داره یه دوست سگ داشته باشه.
‫خودش اینو به من گفت.
‫فکر کنم یه سگ نژاد لورچر دیگه خوب باشه.
‫من از نژاد ماستیف خوشم میاد.
‫انتخاب خوبی بود، لئو.
‫خانم هیوود!
‫ما قراره یه سگ جدید بگیریم.
‫چه هیجان انگیز!
‫خانم هیوود.
‫می‌خواستم بدونم که میشه...
‫خصوصی صحبت کنیم.
‫البته.
‫فکر نکنم نظرت در مورد ‫ازدواج با من عوض بشه.
‫اگه این‌کارو بکنی دیگه لازم ‫نیست با این قضیه سر و کله بزنم.
‫ممنون، اما دوباره باید ‫این درخواست رو رد کنم.
‫بیشتر از هر وقت دیگه‌ای قانع ‫شدم که ازدواج به درد من نمی‌خوره.
‫بگذریم، من شدیدا باور دارم که شخص مناسب...
‫اون‌‌جا منتظر توئه.
‫وسط دریا؟
‫مثال زدم.
‫می‌دونی، من خودمو سرزنش می‌کنم.
‫به‌خاطر لاکهارت.
‫تو نسبت به اون تردید داشتی و من ‫پافشاری کردم که اونا رو نادیده بگیری.
‫اجازه دادم جذابیت اون منو گول بزنه.
‫اون هر دوی ما رو فریب داد،‌ آرتور.
‫تو مقصر نیستی.
‫و اون الان رفته.
‫بیا دیگه هیچ وقت بهش فکر نکنیم.
‫به این فکر کردی که چه کار می‌خوای بکنی...
‫وقتی به سن قانونی برسی...
‫و میراثی که داری بهت برسه؟
‫فعلا تنها فکری که توی ‫سرمه پیدا کردن مادرمه.
‫و فکرم در مورد جایی که می‌خوام برم عجیبه.
‫با این‌که مشتاق بودم از سندیتون فرار کنم،
‫کم کم دارم به این نتیجه میرسم ‫که شاید خوب باشه یکم دیگه بمونم.
‫باید بمونی!
‫بالاخره،
‫تو بخشی از خانواده‌ی ما هستی.
‫یه پارکر افتخاری!
‫خانم هیوود...
‫من به تو یه عذرخواهی بدهکارم.
‫برای چی؟
‫رفتار من قابل بخشش نبوده.
‫من دوبار اجازه دادم که ‫احساساتم به من غلبه کنند.
‫دوبار در مورد تو از موقعیتم به ‫عنوان کارفرما سوءاستفاده کردم.
‫جوری میگی که انگار ‫من هیچ تقصیری نداشتم.
‫تو معلم سرخونه‌ی دخترا هستی ‫و من ارباب این عمارت هستم.
‫من کارفرمای تو هستم.
‫این رفتار عمیقا ناشایست بود...
‫و من احساس پشیمونی و شرمندگی دارم.
‫من برای تو فقط همینم؟
‫یه عضو از خدمه‌ی خونه‌ات؟
‫در چنین شرایطی، درک می‌کنم که موقعیت تو...
‫توجیه ناپذیر شده...
‫و می‌خوای که هر چه زودتر از این‌جا بری.
‫امیدوارم تو دستمزد ارفاقی ‫۶ ماه آینده رو به عنوان...
‫جبران خسارتت قبول کنی.
‫پول برای من اهمیتی نداره!
‫به دخترا چی میگی؟
‫ما میگیم که با توجه به شرایط ‫تو به این نتیجه رسیدیم که...
‫یه توافق مشترک انجام بدیم.
‫نه.
‫این تصمیم توئه.
‫فقط تصمیم خودت.
‫خانم هیوود!
‫از این تصمیم پشیمون میشی.
‫این‌جوری بهتره.
‫به‌خاطر خودش.
‫زاندر...
‫دوباره خودت رو...
‫منزوی نکن.
‫خواهش می‌کنم.
‫بانو بابینگتون عزیز.
‫شنیدیم که می‌خوای بری.
‫و ما یه لحظه هم درنگ ‫نکردیم برای این‌که بیایم...
‫و برات آرزوی سلامتی در سفر کنیم.
‫خب،‌ می‌تونستید بیخیال بشید.
‫از هر دوی شما ممنونم.
‫این کیه؟
‫این جورجه.
‫پسرم.
‫چی بهش گفتی؟!
‫به تو ربطی نداره.
‫من دیدم که اون داره میره!
‫یه چیزایی هست که تو متوجهش نیستی!
‫من اینو می‌فهمم که اون ‫نور رو به‌ خونه‌ای آورد...
‫که قبل این‌که بیاد توش فقط تاریکی بود.
‫من اینو می‌فهمم که اون ‫ما رو دور هم جمع کرد.
‫می‌دونم که به من و لئونورا اهمیت داد...
‫که انگار خواهرای خودشیم!
‫من می‌فهمم اون تو رو دوباره...
‫یه انسان کرد.
‫ما قراره برگردیم به قبل؟
‫آگوستا!
‫چیه که ازش این‌قدر ترسیدی،‌ شوهرخاله؟
‫این که ما بالاخره خوشحال باشیم؟
‫برو دنبالش! خواهش می‌کنم!
‫ازش بخواه که برگرده!
‫بهش بگو که اشتباه کردی!
‫اگه به‌خاطر ما این کارو نمی‌کنی...
‫به خاطر خودت انجامش بده.
‫با زمانی که برای تفکر داشتم...
‫تصمیم گرفتم که پیشنهادت رو قبول کنم.
‫فکر می‌کردم که قبول کنی.
‫به نظر می‌رسه زندان بدهکارها از ‫چنین شرایطی خیلی وحشتناک‌تر باشه.
‫خیلی مطمئن نباش.
‫و حالا که استر و کلارا ‫صحیح و سالم از این‌جا رفتن،
‫تمرکز کامل من روی توئه.
‫پسرم کجاست؟
‫اون داره میره سراغ یه زندگی بهتر،
‫از دست پدر پستش راحت شده.
‫حداقل حالا که دیگه کار نمی‌کنی،
‫ما می‌تونیم از بقیه‌ی تابستون لذت ببریم.
‫پدرم انتظار داره برم خونه.
‫دیگه تحملش تموم شده.
‫تو ما رو به عنوان دوست‌هات داری.
‫این دلیل کافی برای موندن نیست؟
‫تو می‌تونی کمکم کنی مادرم رو پیدا کنم.
‫امیدوارم همیشه با هم ‫دوست باشیم، جورجیانا،
‫چه نزدیک هم باشیم و چه نباشیم.
‫و البته هر کاری از دستم بر ‫بیاد انجامش میدم که اونو پیدا کنی
‫تو به عروسی آلیسون دعوت میشی،
‫پس طولی نمی‌کشه که ما همدیگه رو می‌بینیم.
‫امیدوار بودم که بمونی.
‫شارلوت.
‫آقای کلبورن اومده تو رو ببینه.
‫من در مورد...
‫مکالمه‌ی خودمون فکر کردم، خانم هیوود.
‫منم همین‌طور.
‫اومدم بهت بگم از شرایطی که در اون...
‫از هم جدا شدیم پشیمون هستم.
‫تو کاملا واضح حرفت رو زدی.
‫آگوستا از دست من عصبانیه و حقم داره.
‫اون پافشاری کرد که من ‫سریعا بیام و با تو حرف بزنم.
‫پس به‌خاطر درخواست آگوستا این‌جایی.
‫نه خواست خودت؟
‫نه.
‫خونه همین الانش هم جای ‫خالی تو رو حس می‌کنه.
‫و من اومدم ازت بخوام...
‫من تصمیم گرفتم سندیتون ‫رو ترک کنم، آقای کلبورن.
‫تو حرف درستی زدی.
‫ما اجازه دادیم که ‫احساساتمون بر ما غلبه کنند.
‫من احساسم رو با نوع ‫خاصی از علاقه اشتباه گرفتم.
‫اما الان فهمیدم،
‫هیچ وقت نمی‌تونم نسبت به مردی که...
‫احترام کمی به من میذاره محبت داشته باشم.
‫من خیلی دلم برای دخترا تنگ میشه.
‫اما من نمی‌تونم معلم سرخونه‌ی شما باشم،
‫اگه اومدی از من اینو بخوای.
‫ممنونم...
‫که این‌قدر صریح احساساتت رو گفتی.
‫دیگه کافیه!
‫آیا تو این مرد رو به ‫عنوان شوهر خود...
‫برای زندگی با همدیگه تحت مشیت الهی...
‫و برای سنت مقدس ازدواج می‌پذیری؟
‫آیا از اون اطاعت می‌کنی...
‫و بهش خدمت می‌کنی،
‫بهش عشق می‌ورزی، احترام میگذاری...
‫و بقیه رو...
‫فراموش می‌کنی تا برای...
‫باقی عمر هر دوتون...
‫بهش وفادار باشی؟
‫بله.
‫ما تا کی این‌جا نیستیم، پدر؟
‫نمی‌دونم.
‫ما زیادی خودمون رو توی خونه محصور کردیم.
‫ما به یه تغییر نیاز داریم.
‫همه‌ی ما.
‫تو باید به زودی بیای و با ما بمونی، عزیزم.
‫همه‌ی اتاق‌های رو به دریای ما پره...
‫حتی اونی که جورجیانا توش بود.
‫سندیتون داره با سرعت زیادی پیشرفت می‌کنه.
‫من برای تولد ۲۱ ‫سالگیم جشن میگیرم.
‫قول بده که برای اون جشن برگردی.
‫ببخشید که مزاحم شدم،
‫اما رقص بعدی به من قول داده شده.
‫آقای رالف استارلینگ ‫رو به شما معرفی می‌کنم.
‫شارلوت همیشه با شوق ‫زیادی از شما تعریف می‌کنه.
‫فکر کنم اون خبر خوشحال‌کننده‌ی...
‫ما رو بهتون گفته؟
‫چه خبری؟
‫من و رالف قراره با هم ازدواج کنیم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫از همراهی و شکیبایی شما در این فصل متشکرم.