‫دیگه وقتشه برگردم پیش رالف.
‫الان پیش خودش فکر می‌کنه ‫چه اتفاقی برای من افتاده.
‫من پرونده رو بردم.
‫می‌دونم خانم، ولی اینم می‌دونم ‫که چی رو از دست دادین.
‫خواهش می‌کنم باور کنید ‫که من اون مرد سابق نیستم.
‫محاله اجازه بدم به...
‫آگوستا اظهار عشق کنی.
‫درست فکر می‌کنم که توام با ‫سلیقه‌ی من موافقی، آرتور؟
‫برای انکارش بیخودی جنگیدم،
‫ولی من عاشقتم.
‫نه!
‫دیگه خیلی دیر شده!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫ما به زودی توی ساحل...
‫برای نوشیدن شامپاین و ‫بازی دور هم جمع میشیم.
‫ظاهرا از وقتی از لندن برگشتیم همش مشغول...
‫نوشیدن شامپاین با مونتروز...
‫و دوستانش هستی.
‫من داشتم پیروزیم رو جشن می‌گرفتم.
‫جورجیانا...
‫به خودت وقت دادی...
‫که افشاگری‌های دادگاه رو هضم کنی؟
‫من تمایلی ندارم که وقتم ‫رو صرف مسائل دادگاه بکنم.
‫برام سوال شده که احیانا تو رو ...
‫برای پیدا کردن مادرت مصمم نکرده؟
‫من پذیرفتم که گشتن دنبالش مایوس کننده‌ست.
‫از این به بعد، من فقط نگاهم به آینده‌ست.
‫ولی تو چی؟
‫دو هفته‌ی دیگه عروسیته.
‫حس می‌کنم داری برگشتنت ‫رو عقب میندازی، درسته؟
‫من می‌خوام مطمئن بشم که این ‫مرحله‌ی سخت رو به سلامت بگذرونی.
‫همون‌طور که می‌بینی، من کاملا سلامتم.
‫و من نمی‌تونستم قبل ‫از مهمونی فردای تو برم.
‫تام و مری لطف کردن ‫میزبان این مهمونی باشن،
‫ولی می‌ترسم که نکنه یه ‫مراسم خسته کننده باشه.
‫آرتور!
‫من و شارلوت...
‫قراره هری و دوستاش رو توی ساحل ببینیم.
‫بگو که توام میای.
‫عه، من...
‫مطمئن نیستم.
‫شما دو تا چتون شده؟
‫از زمان مهمونی تیراندازی،
‫هردوتون دل و دماغ ندارین.
‫منظورتو نمی‌فهمم.
‫باشه.
‫هرچیزی که شما دو تا رو ‫آزرده کرده، به نظر من...
‫بهترین راه مقابله با ‫مشکلاتتون فراموش کردنشونه.
‫ترجیحا با شامپاین.
‫می‌تونم متقاعدت کنم که ‫اسبتو زین کنی و همراهم بیای؟
‫خدایا، نه ممنون.
‫برای همچین کار سختی خیلی زوده.
‫برنامه‌ات این نبود که بعد ‫از مهمونی تیراندازی...
‫برگردی لندن، پنج روز گذشته...
‫و تو هنوز اینجایی.
‫من نمی‌خوام زیادی بمونم، برادر،
‫ولی هنوز آماده‌ی رفتن نیستم.
‫من دارم از آشنا شدن با ‫لئو و آگوستا لذت می‌برم.
‫و بانو دی کلمنت چطور؟
‫تا الان این شاید اولین...
‫دوستی من با یه خانم باشه.
‫و از اون‌جایی که هیچ‌کدوم از ما کمترین...
‫علاقه‌ی عاشقانه‌ای به هم نداریم،
‫به شکل فرح‌بخشی ساده‌ست.
‫شاید داری بزرگ میشی.
‫نه دیگه در این حد.
‫بهت گفتم دوشیزه لمب یه مهمونی...
‫برای جشن موفقیتش تو دادگاه گرفته؟
‫جفتمون دعوتیم.
‫می‌دونیم چه کسای دیگه‌ای حضور دارن؟
‫به نظرم خانم هیوود اونجا باشه،
‫اگر سوالت اینه.
‫می‌دونم آخرین صحبتات با اون...
‫طوری که امیدوار بودی پیش نرفت.
‫من باید نگاهم به آینده باشه، ساموئل.
‫به‌خاطر همین، بانو لیدیا و...
‫مادرش رو به صرف چای دعوت کردم.
‫پس خانم هیوود چی؟
‫می‌خوای وانمود کنی وجود نداره؟
‫احساساتت رو سرکوب می‌کنی؟
‫به نظرم این شعار روی نشان خانوادگیمونه.
‫آگوستای عزیزم،
‫با هر کلمه‌ای که می‌نویسی، ‫در روحم رخنه می‌کنی.
‫و هر روز که می‌گذره رنج جدایی...
‫سخت‌تر میشه.
‫من نمی‌تونم اجازه بدم که ‫شوهرخاله‌ات خوشبختیت رو خراب کنه.
‫اگه راهی برای با هم بودن باشه،
‫من پیداش می‌کنم.
‫و شما کجا تشریف داشتی؟
‫من دوست دارم قبل از ملاقات با...
‫آقای هنکینز زمانی رو به تفکر بپردازم.
‫با این آبروریزی مهمونی تیراندازی...
‫معلومه که زحمات اون به هدر رفته.
‫دوشیزه مارکام رو هدف گرفتی!
‫یا بهتره بگم سالی ۵هزار پوندش؟
‫من اصلا نباید از آقای کلبورن می‌پرسیدم...
‫که می‌تونم باهاش در تماس باشم یا نه.
‫عملکردم اشتباه بود.
‫ولی می‌تونم قسم بخورم...
‫از اون موقع نزدیکش نشدم.
‫برای بانوی من.
‫بوته‌ی خار؟
‫کی برای من بوته‌ی خار...
‫می‌فرسته؟
‫حاضرم حدس بزنم.
‫اون چیه؟
‫فقط یه گله.
‫ما توی گلخونه‌مون ارکیده نمی‌کاریم.
‫ولی به نظرم بانو دنهام بکاره، درسته؟
‫ممکنه.
‫من خیلی شفاف گفتم که سر ادوارد...
‫تماسی با تو نداشته باشه.
‫ولی همون‌طور که انتظار داشتم، ‫اون به فریب وحیله متوسل شده.
‫شما چاره‌ای براش نذاشتین.
‫بهم بگو که باهاش تنها نبودی.
‫این به شما چه ربطی داره؟
‫من دخترتون نیستم.
‫تو دیگه ارتباطی با اون مرد نداری.
‫از الان، تو هیچ‌وقت...
‫بدون همراه از خونه بیرون نمیری.
‫تو قبلا نگرانی‌هاتو شفاف گفته بودی، مری.
‫این یه راه‌حله، تام، یه ‫پیشنهاده از طرف خودم.
‫یه راهی برای بهبود اوضاع ‫اولدتاون، به‌جای خراب کردنش.
‫اگه تونستی یه دقیقه برای خوندنش وقت بذار.
‫نه، نمی‌تونم، متاسفانه ‫برای یه قرار مهم دیرم میشه.
‫چرا به حرفای من گوش نمیدی؟
‫تو یه همسر فوق‌العاده‌ای، ‫مری، و یه مادر فداکار.
‫ولی یه تاجر نیستی.
‫چیزایی هست که تو درکشون نمی‌کنی.
‫پس چرا فکرکردن به این ‫موضوع رو به من نمی‌سپری،
‫و من اداره کردن خونه رو بسپارم...
‫دست تو.
‫به نظر میاد تازگیا خیلی روحیه‌ی ‫خوبی پیدا کردی، بئاتریس.
‫فکر کنم علتش رو بدونم!
‫می‌دونی، برادر؟
‫چرا که نه، لطف خدا، خواهر.
‫نظر تو این نیست؟
‫و فکر نمی‌کنم توی این لطف تنها باشی.
‫من متوجه احساس هدفمند بودن بیشتری...
‫در تو شدم، سر ادوارد.
‫این‌طور گفته نشده که خداوند به کسانی ‫که به خودشون کمک می‌کنن، کمک می‌کنه...
‫آقای هنکینز؟
‫دقیقا همین‌طوره.
‫بیشتر می‌خوای؟
‫اونا دوستاش از باث هستن، ‫یه عده آدم نسبتا باکلاس.
‫ظاهرا اونا خیلی شیفته‌ی جورجیانا شدن.
‫یا شیفته‌ی ثروتش.
‫با یه سرگرمی چطورین؟
‫ببینیم کی می‌تونه...
‫تعداد بیشتری ماکارون رو ...
‫توی زمان کمتری بخوره؟
‫شاید نشنیده باشی،
‫ولی جورجیانا رهبر تحریم شکر بوده.
‫من دو پوند روی آرتور شرط می‌بندم.
‫من شرکت نمی‌کنم، ممنون.
‫اونا از اینکه توجه بهشون جلب بشه نمی‌ترسن.
‫این فقط یه سرگرمی کوچیکه، شارلوت.
‫تو شامپاین بیشتری لازم داری.
‫آرتور.
‫باید یه چیزی بپرسم.
‫تو داری از زمان مهمونی تیراندازی ‫از من رو برمی‌گردونی؟
‫من فکر کردم تو داری از من دوری می‌کنی.
‫به نظر میاد تو کاملا با دوستات مشغولی.
‫نه بابا.
‫اونا فقط یه حواس‌پرتین.
‫من خیلی بیشتر دوست دارم با تو باشم.
‫هری، اینجایی!
‫تو این چند روز خیلی کم دیدیمت.
‫از وقتی این باثیا رسیدن.
‫یا ممکنه که همه‌ی وقتت رو ...
‫برای همراهی با دوشیزه لمب می‌گذرونی؟
‫شما دو نفر کاملا جدانشدنی میشید.
‫خانم هیوود، ایشالا که حالتون خوبه؟
‫خیلی خوبم، ممنونم بانو لیدیا.
‫ما خیلی منتظر مهمونیت هستیم، دوشیزه لمب.
‫احتمالا،‌عه،‌برادران کلبورن هم حضور دارن؟
‫هر دوشون رو دعوت کردم.
‫خانم هیوود، باید بابت ‫توصیه‌تون تشکر کنم.
‫وقتی گفت و گو رو به سگا و اسبا کشوندم،
‫متوجه شدم آقای کلبورن...
‫واقعا مصاحب دلنشینی هستن.
‫خوشحالم.
‫و این احساس کاملا دو ‫طرفه بوده، چون که از ما...
‫دعوت شده فردا به هیریک پارک بریم.
‫ظاهرا از زمان مرگ همسرش هیچ کسی...
‫توجه اونو جلب نکرده.
‫یعنی تا الان نه.
‫- مادر. ‫- تو نمی‌تونی منو به‌خاطر هیجانم سرزنش کنی.
‫احتمالا به زودی می‌بینم که...
‫دو تا بچه‌هام سامون گرفتن.
‫متاسفانه هرچی برادرم سخت‌گیرتر بشه،
‫سر ادوارد جذاب‌تر به نظر میاد.
‫هوم، خب، میوه‌ی ممنوعه ‫همیشه وسوسه‌انگیزتره.
‫و وقتی جوون هستی، طبیعیه که...
‫در مقابل پدر و مادرت نافرمانی کنی.
‫باورم نمیشه شما تا حالا ‫سرکش بوده باشین، بانوی من.
‫من به شدت غیرقابل کنترل بودم.
‫کالسکه‌ی پدرم رو می‌دزیدم و...
‫با سرعت مرگبار می‌روندمش.
‫من هیچ‌وقت هیجانی مثل اون رو ندیدم.
‫منم خیلی سر به راه نبودم.
‫بعضیام ممکنه معتقد باشن که هنوز نیستم.
‫من این روزا هیجان رو ‫بیشتر در فعالیتهای آروم می‌بینم،
‫مثل همسریابی.
‫هوم، فکر کنم باید شکست رو بپذیرید،
‫حالا که برادرم قصدش رو در ‫مورد بانو لیدیا شفاف بیان کرده.
‫وای، و دوشیزه هیوود ‫برمی‌گرده خونه پیش نامزدش.
‫سوال من اینه حالا به چه ‫دلیلی باید توی سندیتون بمونم.
‫شاید وقتشه که دنبال یه ‫حواس‌پرتی جای دیگه باشم.
‫متاسفانه اونا دوستای واقعی نیستن.
‫اونا بلدن چطور خوش بگذرونن.
‫ولی ظاهرا تو یادت رفته.
‫مربوط به آقای کلبورنه، درسته؟
‫می‌دونی که هر چیزی رو می‌تونی به من بگی.
‫بعد از مهمونی تیراندازی، اون...
‫موقع قدم زدنم منو پیدا کرد.
‫بهم گفت عاشقم بوده.
‫و تا ابد شرمندگیش با ‫منه که، ما، همو بوسیدیم.
‫- تو نباید احساس شرم داشته باشی. ‫- من دارم ازدواج می‌کنم، جورجیانا.
‫ولی اگه اون احساساتشو ‫باهات درمیون گذاشته...
‫من به رالف تعهد دارم، ‫به خانواده‌ام تعهد دارم.
‫نمی‌تونم بشکنمش.
‫حق با تو بود.
‫برگشتنم به ویلینگدن رو عقب می‌نداختم.
‫چطور می‌تونم با رالف روبرو بشم؟
‫چطور می‌تونم بهش بگم؟
‫رالف!
‫شارلوت!
‫تو روزنامه خوندم دادگاه ‫دوشیزه لمب با خوشی تموم شده.
‫به‌خاطر همین اومدم که ببرمت خونه.
‫شما من رو شکست نمیدید، قربان!
‫بانو بلمانژ منصف و دلنشین ...
‫به زودی مال من میشه!
‫محاله،
‫مردک پست!
‫و پایان!
‫ما امیدوار بودیم این حواست رو پرت کنه.
‫بیا پرده‌ی دوم نمایش رو ‫بذاریم برای بعد، باشه؟
‫بدون تو ...
‫و آلیسون، پدرت برای برداشت محصول...
‫سردرگم شده.
‫ولی برای عروسیمون خیلی هیجان داره.
‫مادرت شروع کرده به تزیین کلیسا.
‫می‌خواستم زودتر بیام خونه، ولی،
‫نگران جورجیانا بودم.
‫ولی الان آماده‌ای که برگردی.
‫امشب یه مهمونیه.
‫برای جشن گرفتن پیروزی جورجیانا.
‫دلم می‌خواد توش شرکت کنم.
‫به‌خاطر اون.
‫یه شب دیگه بمونم، رالف.
‫بعدش میریم، قول میدم.
‫اگه این چیزیه که می‌خوای، قبوله.
‫حتی الان هم، بانوی من،
‫یه تب توی اولدتاون فراگیر شده.
‫بچه‌هایی اونجا هستن که به شدت بیمارن.
‫خب اگه وضعیت محل ‫زندگیشون باعث بیماریشون شده،
‫چرا می‌خوان اونجا بمونن؟
‫ما وظیفه داریم بهشون کمک کنیم،
‫نه اینکه مجبورشون کنیم از خونه‌هاشون برن!
‫خانم پارکر...
‫- آقای پرایس حرف شما رو قبول... ‫- خانم پارکر!
‫با این‌که خوشحالم که بالاخره...
‫قدرت بیان نظرت رو پیدا ‫کردی ولی ترجیح میدم...
‫علیه من ازش استفاده نکنی،
‫یا در مورد مسائل کاریم.
‫و حدس می‌زنم که آقای پرایس و شوهرت هم...
‫همین حس رو دارن.
‫خودش اومد.
‫صبح بخیر، بانوی من.
‫صبح بخیر خانم پارکر.
‫صبح بخیر.
‫یه نفر برام یه دسته خار فرستاده.
‫اونا تو رو یادم آوردن.
‫شیک اما خاردار.
‫ای پیر خرفت.
‫پیر، من؟
‫ولی ما هم سنیم.
‫چرند نگو، من هشت سال از تو کوچیک‌ترم.
‫قبلا نبودی.
‫ساکت باش.
‫خانم؟
‫دنبال من فرستاده بودی، دوشیزه لمب؟
‫فکر کنم روزنامه‌هارو خونده باشید.
‫بله.
‫پس، می‌دونید که دارن...
‫به شایعه‌سازی و حدس و گمان ‫در مورد من ادامه میدن.
‫اونا خیلی زود میرن سراغ یه شخص دیگه.
‫هرچند، این رو بدون قضاوت میگم،
‫اگه نمی‌خوای در موردت...
‫شایعه‌پراکنی کنن، انقدر ‫خودت رو تو چشم ننداز.
‫بهشون میگید دست بردارن ‫یا با عواقبش روبرو میشن.
‫متاسفانه قانون درمورد ‫مطبوعات اختیارات کمی داره.
‫اینم از نامه‌های امروز.
‫نامه‌ای از یه مردی که ادعا ‫می‌کنه فامیل دور منه.
‫یکی از یه زن که ظاهرا خواهر ناتنیمه.
‫فکر می‌کردم شکست لاکهارت درس عبرت میشه.
‫متاسفم، دوشیزه لمب.
‫ولی به عنوان یه خانم مجرد،
‫ توی موقعیت شکننده‌ای قرار داری.
‫یادت نره، لاکهارت به طرز ‫خطرناکی به پیروزی نزدیک شد.
‫من خواستم بیاید اینجا بهم کمک ‫کنید، نه اینکه بهم استرس بدید.
‫من هرطوری که بتونم کمک می‌کنم.
‫ولی باید روراست باشم.
‫تنها راهی که این ادعاها رو تموم می‌کنه...
‫اینه که یا از ثروتت دست بکشی،
‫یا یه شوهر پیدا کنی.
‫از مهمونی تیراندازی تو فکر حرفات بودم.
‫گفتی اکثر مردا ذائقه‌شون ‫قرقاول رو می‌پسنده،
‫ترجیح تو همیشه سیاه خروس بوده.
‫ترسیدم شوکه‌ات کرده باشم.
‫این کارو کردی.
‫ولی...
‫این شوک از شناخت خودم بود.
‫چیزهایی که من حتی برای خودم...
‫جرات اقرارش رو نداشتم،
‫تو در قالب کلمات گفتی.
‫من زندگیم رو دوست دارم، ‫هری، همون‌طوری که هست،
‫من هیچ‌وقت دوست ندارم ‫توی ترس و رسوایی زندگی کنم.
‫نگران اینم که خانواده‌ام ‫ممکنه چه فکری در موردم بکنن.
‫برادرم، مری...
‫اونا ممکنه اون‌طور که تو ‫انتظار داری غافلگیر نشن.
‫و اگه بخوام بهت بگم که...
‫ذائقه‌ام در مورد سیاه‌خروس...
‫با تو مشترکه،
‫چطور من، ما...
‫منو ببخش،‌این خیلی عجیب و ...
‫ناشناخته‌ست.
‫یه دوستی هست.
‫اون یه کلبه‌ی کوچیک توی ولز داره،
‫توی رود وای.
‫اونجا خیلی قشنگه.
‫آدم می‌تونه هفته‌ها بدون ‫دیدن هیچ‌کس دیگه‌ای اونجا باشه.
‫می‌خواستم بدونم که تو...
‫هیچ چیزی رو اندازه‌ی این نمی‌خوام.
‫پس تصمیمش گرفته شد.
‫این‌طور به نظر میاد.
‫من، آرتور پارکر...
‫... سیاه‌خروس دوست دارم.
‫مثل من، آرتور.
‫یه سیاه‌خروس منحصربه‌فرد.
‫بگیرش! اینه! همینه!
‫دوشیزه کلبورن.
‫یا بهتره بگم، سرهنگ کلبورن؟
‫پدرم میگه شما نزدیک خونه‌مون نشید.
‫بهم بگو،
‫نظرت در مورد یه ماموریت مخفی چیه؟
‫بیا عزیزم.
‫بهتره یکم هوا بخوریم.
‫نباید اجازه می‌دادم باعث عصبانیتم بشن.
‫خب، هیچ‌کس دوست نداره ‫سوژه‌ی شایعه و حرف درآوردن باشه.
‫منم خیلی از این موارد داشتم.
‫هرچند عنوان، در مقابلشون مثل حفاظه.
‫کافیه به بانو دی کلمنت نگاه کنی،
‫اگر به‌خاطر موقعیتشون نبود...
‫یه شخص طرد شده بودن.
‫باید منو ببخشی.
‫من و بانو لیدیا قراره به هیریک‌پارک بریم.
‫قوی باش، عزیزم.
‫من برات یه پیغام محرمانه دارم.
‫باورم نمیشه انقدر خودتو کوچیک کردی که ‫از یه بچه به عنوان پیام‌رسون استفاده کنی.
‫ببخشید.
‫- وقتی جواب نامه‌ام رو ندادی،‌سردرگم بودم. ‫- انصافا...
‫اون یه جاسوس کوچولوی خیلی لایقه.
‫بهم گفت که شوهرخاله‌ات تو خونه حبست کرده.
‫ادعا می‌کنه که می‌خواد ‫در برابر تو ازم محافظت کنه.
‫نمی‌تونم سرزنشش کنم.
‫اگه من جای اون بودم...
‫چطور، چطور می‌تونی ازش دفاع کنی؟
‫اون حقیقت رو نمی‌دونه.
‫که نیت من کاملا صادقانه‌ست.
‫که اگه من می‌تونستم،
‫همین لحظه ازت خواستگاری می‌کردم.
‫چی مانعت میشه؟
‫اون هیچ‌وقت اجازه‌شو نمیده.
‫تنها راهی که می‌تونیم باهم باشیم...
‫اینه که یجوری فرار کنیم.
‫هرچقدر هم مشتاق با تو بودن باشم،
‫هیچ‌وقت نمی‌تونم خودخواه باشم.
‫خوشبختی و شرافت تو...
‫تنها چیزایی هستن که برام مهمه.
‫پس آگوستای عزیزم...
‫متاسفانه باید باهات خداحافظی کنم.
‫صبر کن!
‫این تب رحم نداره.
‫دورا فیلکینز کوچولوی ‫بیچاره به شدت مریض شده.
‫من از دکتر فوکس خواستم ‫هرکاری می‌تونه انجام بده،
‫ولی شک ندارم شرایط زندگیشون...
‫توی این وضع نقش داشته.
‫به‌خاطر همین این پیشنهاد...
‫الان خیلی به موقع و حیاتیه.
‫تو هم این‌طور فکر می‌کنی؟
‫فکر من...
‫ادامه بده، عزیزم.
‫تس کوچولو که اون‌طور ‫برای یادگیری اشتیاق داشت.
‫باعث شد فکر کنم...
‫شاید بیارزه یه مدرسه بسازیم؟
‫عجب ایده‌ی فوق العاده‌ای.
‫ما می‌تونیم به همه‌ی ‫بچه‌های اونجا آموزش بدیم،
‫پسرا و دخترا.
‫ما، شارلوت؟
‫ایشالا شما باید مشغول آموزش ‫به بچه‌های خودمون بشی.
‫بله حتما.
‫قرار گذاشتم که...
‫امروز عصر آقای کلبورن رو ‫ببینم باهاش در مورد طرحام صحبت کنیم.
‫احیانا...
‫نمی‌خوای همراه من بیای، شارلوت؟
‫می‌تونی ایده‌ی مدرسه‌تو بهش بگی.
‫منصفانه نیست که...
‫رالف رو تنها بذارم.
‫رالف هم می‌تونه با ما بیاد!
‫مطمئنم از نظر آقای کلبورن مشکلی نداره.
‫من خیلی دوست دارم هیریک‌پارک رو ببینم.
‫و بیشتر با کارفرمای سابقت...
‫- آشنا بشم. ‫- راستش، مری،
‫پیشنهاد خودت به تنهایی گویا و کامله.
‫نیازی به همراهی ما نداری.
‫با همه‌ی این حرفا ‫خوشحال می‌شدم اگه میومدید.
‫باعث تقویت روحیه‌ام می‌شدید.
‫پس تصمیمش گرفته شد.
‫همه‌ی ما امروز عصر به ‫دیدن آقای کلبورن میریم.
‫تو نمی‌دونی چی می‌خوای.
‫خوب می‌دونم چی می‌خوام.
‫من از تو می‌خوام که نجاتم بدی.
‫کجا بریم؟
‫هر جایی!
‫این‌طور نیست که اینجا ‫کسی دلش برای من تنگ بشه.
‫به غیر از لئو.
‫وجدانم قبول نمی‌کنه این کارو بکنم.
‫تو،
‫توی این دنیا تنها کسی هستی که دوستش دارم.
‫و اگر گستاخانه نباشه،
‫تنها کسی که کمی به من اهمیت میده؟
‫اصلا گستاخانه نیست.
‫این ارزشمند نیست که به این فکر ‫کنیم همدیگه رو پیدا کردیم؟
‫و با این‌حال، تقدیر با ‫ظالمانه‌ترین شکل با ما برخورد کرده.
‫تقدیر ما رو سر راه هم قرار داده.
‫ولی این شوهرخالمه که ما رو از هم جدا کرده.
‫باید برگردی خونه،
‫قبل از اینکه اون دنبالت بگرده.
‫کی دوباره می‌بینمت؟
‫توی مهمونی خانم لمب شرکت می‌کنی؟
‫آره،
‫ولی مدام زیر نظرم داره.
‫خب این مهم نیست.
‫حتی اگه نتونیم با هم صحبت کنیم،
‫همین که صورتت رو برای بار آخر ببینم کافیه.
‫آخرین بار؟
‫چطور تحمل کنم که نزدیکت باشم،
‫با دونستن اینکه هرگز ‫نمی‌تونیم با هم باشیم؟
‫من قصد دارم از سندیتون برم.
‫خیلی لطف دارید که اصطبلتون ‫رو به ما نشون میدید، آقای کلبورن.
‫لیدیا خیلی منتظر این لحظه بود.
‫برخلاف معمول مادرم اغراق نمی‌کنه.
‫خب این دوست خوب من هانیباله.
‫متاسفانه اون همیشه با ‫افرادی که نمی‌شناسه...
‫خیلی مودب نیست.
‫مشکلی نیست.
‫تو خوب چهارنعل میری، هانیبال!
‫ولی فکر کنم یکم به چپ می‌کشیدش،
‫درسته؟
‫خیلی تیزبینانه بود.
‫من متوجه شدم نگه‌داشتن یه افسار...
‫روی زین،
‫و فورا رها کردنش لازمه‌ی این کاره.
‫امتحانش می‌کنم.
‫لیدیای من می‌تونه ‫وحشی‌ترین جونورا رو رام کنه.
‫آقای کلبورن، خونه‌ی خوبی دارین.
‫هرچند، خودم به عنوان ‫یه بیوه، تصور می‌کنم...
‫این بیشتر باعث تنهایی میشه.
‫خب، من خیلی تنها نیستم، علیاحضرت.
‫من آگوستا و لئونورا رو دارم، و اوم...
‫خب، همون‌طور که دیدید، یه اصطبل پر از اسب.
‫تا زمانی‌که من اسب‌ها رو داشته باشم...
‫و یه پیانو،
‫به نظرم می‌تونستم تا ماه‌ها...
‫ از مصاحبت با آدما صرف‌نظر کنم.
‫باهاتون موافقم.
‫واضحه که شما شبیه هم هستین.
‫یه کالسکه الان رسید که خانم پارکر و ...
‫خانم هیوود داخلش هستن.
‫و یه مرد.
‫ممکنه منو ببخشید؟
‫چه مزاحمت ناخوشایندی.
‫مخصوصا که تو داشتی ‫کارتو خوب انجام می‌دادی.
‫خانم هیوود!
‫آقای کلبورن،
‫ممنون که موافقت کردین منو ببینین.
‫امیدوارم مشکلی نداشته باشه،
‫ولی من به خودم اجازه دادم که از ...
‫دوشیزه هیوود بخوام به ما ملحق بشن.
‫نه اصلا.
‫و به نظرم شما آقای ‫استارلینگ رو دیده بودین.
‫آقای کلبورن.
‫خوشحالم دوباره می‌بینمتون، آقا.
‫شما اون مردی هستید که...
‫قراره با خانم هیوود ازدواج کنه؟
‫بله من همون مرد خوش‌شانسم.
‫رالف، ایشون دوشیزه لئونورا کلبورن هستن،
‫و دوشیزه مارکام رو قبلا دیده بودین.
‫برای صرف چای به ما ملحق میشید؟
‫بانو مونتروز و بانو لیدیا پیش ما هستن.
‫کیک هم داریم!
‫عه، اگه الان ...
‫- وقت مناسبی نیست... ‫- نه اصلا، بفرمائید.
‫من باید بازم بابت مزاحمتون ‫عذرخواهی کنم، علیاحضرت.
‫من شنیدم برای مطرح کردن یه پیشنهاد اومدین.
‫کنجکاو شدم بدونم چیه.
‫ما قراره در مورد یه طرح ‫برای اولدتاون صحبت کنیم.
‫طرحی که درصدده بهبود وضعیت زندگی...
‫کسانی که اونجا زندگی می‌کنن هست.
‫پیشنهادی که من کاملا ازش حمایت می‌کنم.
‫و خانم هیوود هم یه پیشنهاد دارن برای...
‫تاسیس یه مدرسه برای بچه‌های اونجا.
‫ایده‌ی قابل تحسینیه.
‫البته، خیلی تعجبی نداره که انقدر...
‫شما فکرت درگیر آموزش باشه، خانم هیوود،
‫از اونجایی که تو معلم سرخونه‌ی اینجا بودی،
‫درسته؟
‫یه مدت کوتاه.
‫ولی ایشون یهو رفتن،
‫و وقتی برگشتن،
‫با آقای استارلینگ نامزد شده بودن.
‫پس من باید ازتون عذرخواهی کنم...
‫که ایشون رو ازتون دزدیدم، دوشیزه کلبورن.
‫کی قراره ازدواج کنید،
‫دوشیزه هیوود؟
‫کمتر از دو هفته‌ی دیگه.
‫به هر دوتون تبریک میگم.
‫ممنونم.
‫ما خیلی منتظر اون روزیم، مگه نه، شارلوت؟
‫خیلی امید دارم که...
‫پسرم و دوشیزه لمب هم ازدواج کنن.
‫و شما باید خیلی مشتاق ‫باشین برای دوشیزه مارکام...
‫یه همسر پیدا کنین، آقای کلبورن.
‫نمی‌خواید صبر کنید که به سن لیدیا برسه.
‫بله واقعا این‌طوره.
‫تا زمانی که بتونیم فردی ‫که شایسته باشه رو پیدا کنیم.
‫شایسته از نظر شما، شوهرخاله.
‫چون فکر و احساس من...
‫واضحه که اهمیتی نداره.
‫ببخشید.
‫فکر می‌کنم بهتره برم...
‫اطراف باغ یه دور بزنم.
‫منم باهاش میرم.
‫از بعد ملاقات امروز صبحمون،
‫نتونستم دست از فکر کردن بردارم.
‫یه مرد توی زندگیش نیاز داره بخنده،
‫و من توی هم‌نشینیم ‫باهات توی چند هفته‌ی اخیر...
‫بیشتر از این همه سال خندیدم.
‫و لذت‌های زیادی توی زندگی وجود داره...
‫که لازمه با کسی شریکش بشی..
‫و من فکر کردم ازت بخوام...
‫امیدوارم یه بار دیگه نخوای سوار...
‫اون ارابه‌ی مرگت بشم.
‫من داشتم بهت پیشنهاد ازدواج می‌دادم نادون.
‫ازدواج؟
‫می‌خوام روی زانوم بشینم،
‫ولی دو تا پیش‌خدمت و یه بالابر لازمه که...
‫دوباره بلند بشم.
‫خب؟
‫نه!
‫وایسا وایسا، عجله نکن، در موردش فکر کن.
‫نیازی نیست!
‫من بانو دنهام هستم.
‫من می‌خوام این عنوان رو نگه دارم.
‫و همین‌طور ثروتم رو.
‫هیچ مقدار خنده نمی‌تونه ‫اینو جبران کنه، می‌تونه؟
‫پناه بر خدا!
‫نه، بیا بریم، یه چای بخوریم.
‫داشتیم بهم نامه می‌دادیم.
‫ما حتی تونستیم یکی دو بار همو ببینیم.
‫ولی الان شوهرخاله‌ام ممنوع ‫کرده از خونه خارج بشم.
‫من رو زندانی کرده.
‫برام سخته باور کنم ایشون این کار رو ...
‫بدون دلیل قانع کننده کرده باشه.
‫چرا باید اون معین کنه که من کی ‫رو می‌تونم دوست داشته باشم یا نه؟
‫اگه پدر و مادرم زنده بودن...
‫فقط می‌خواستن منو خوشحال ببینن.
‫میشه بگی این آقای محترم کیه؟
‫از خانواده‌ی خوبیه.
‫روحیه‌ی شاعرانه‌ای داره.
‫مهربون‌تر از هر کسیه که می‌شناسم.
‫بااین‌حال، شوهرخاله‌ام هنوز اونو ‫به اندازه‌ی کافی خوب نمی‌دونه.
‫من مطمئنم که اون فقط تلاش ‫می‌کنه آینده‌ی مطمئنی داشته باشی.
‫یه آینده‌ی غم‌انگیز،
‫با افتادن تو یه ازدواج ناموفق.
‫به جای بودن با مردی که...
‫عاشقش شدم.
‫اگه قراره تو و اون واقعا با هم باشید،
‫یه راهی پیدا می‌کنید.
‫قضیه چیه؟
‫شما گفتین به یه حواس‌پرتی احتیاج دارین.
‫آره ولی این کاملا اون چیزی ‫نیست که تو فکرم بود.
‫امیدوار بودم اگه یکم ‫هیجان به سندیتون بیارم،
‫ممکنه ترغیب بشید که بمونید.
‫یه دور مسابقه.
‫ولی باید سرعت معقول رو حفظ کنیم.
‫من باید شان خودم رو در نظر بگیرم.
‫خود بودیکا هیچ‌وقت انقدر قوی نبود!
‫چطور جرات کردی منو شکست بدی؟
‫این خیلی دور از ادب بود!
‫برای امروز کافیه؟
‫قطعا نه!
‫برنده باید دو دور از سه دور رو ببره!
‫دکتر فوکس!
‫به خونه خوش اومدید. ‫[به آلمانی]
‫چطور ممکنه، دوشیزه؟
‫توی غیبت کوتاه من، شما به زبان مادریم...
‫مسلط شدین.
‫من خوشحال میشم خاطراتتون ‫از پایتخت رو تعریف کنید، دکتر.
‫مخصوصا توصیفتون در مورد گوشی پزشکی!
‫شما واقعا تونستین هر ضربان قلب رو بشنوین؟
‫به بلندی صدای طبل، دوشیزه!
‫آقای دکتر!
‫می‌بینم که از کلان‌شهر برگشتید.
‫من برای احوال‌پرسی ‫از بیمار مشترکمون اومدم.
‫باعث خوشحالیه که بگم تحت حمایت من،
‫ظاهرا در باورهای سر ادوارد ...
‫یه تغییر ناگهانی رخ داده.
‫درواقع با جسارت میگم که...
‫ایشون در نبود شما تکامل پیدا کرد.
‫واقعا؟ ‫[آلمانی]
‫دوشیزه هنکینز...
‫از پیشرفت سر ادوارد توی نامه‌هاش گفته بود.
‫نامه‌ها؟
‫فقط چند تا یادداشت کوتاه بود.
‫شما خیلی متواضع هستین!
‫خواهرتون چشمان تیزبینی دارن!
‫خیلی خوب سخنوری می‌کنن!
‫به جرات می‌تونم بگم ‫استعداد رمان‌نویسی دارن.
‫که این‌طور.
‫خب، حالا که برگشتی، ‫مطمئنم دیگه نیازی به...
‫ادامه‌ی این نامه‌نگاریا نیست.
‫بیا، خواهر.
‫ما مجبوریم برای مهمونی ‫دوشیزه لمب آماده بشیم!
‫ما عصر دلپذیری توی هیریک‌پارک داشتیم.
‫عه، خوشحالم.
‫آقای کلبورن و خواهرت واقعا بهم میان.
‫درست مثل تو و دوشیزه لمب.
‫دارم فکر می‌کنم،
‫وقتشه که رابطه‌تون رو رسمی کنید.
‫ما فقط چند هفته‌ست که رابطه‌مون مطرح شده.
‫همین قدر کافیه.
‫دیدم که داشتی با...
‫آقای آرتور پارکر بگو بخند می‌کردی.
‫بله، اون دوست خوبی شده.
‫ما داریم برای یه سفر به...
‫"دره‌ی وای" برنامه‌ریزی می‌کنیم.
‫جدا بهت پیشنهاد می‌کنم که...
‫ارتباطت با آقای پارکر رو تموم کنی.
‫چرا باید این کارو بکنم؟
‫خودت می‌دونی چرا.
‫من همیشه می‌دونستم که ‫تو... تمایلات خاصی داشتی.
‫امیدوار بودم که این شاید یه...
‫دوره‌ی گذرا باشه.
‫سبک‌سری‌های جوونی باشه.
‫ولی الان متوجه شدم که...
‫یه چیز خطرناک‌تره.
‫من همیشه مراقب بودم.
‫از این به بعدم مراقب هستم.
‫نه، هری.
‫این نمیشه ادامه پیدا کنه.
‫تو یه دوک هستی.
‫تو یه وظیفه‌ای داری.
‫که ازدواج خوبی داشته ‫باشی، و وارث به دنیا بیاری.
‫نام خانوادگی رو حفظ کنی،
‫و به گند نکشیش.
‫یا بدتر ...
‫... پای چوبه‌ی دار نبرنت.
‫من فقط به چیزی که برای تو...
‫بهتره فکر می‌کنم، پسر عزیزم.
‫ممنونم مادر.
‫خدایا، این چیه؟
‫ظاهرا به دروازه‌ها‌ی جهنم رسیدیم!
‫عقب بمونید، اراذل!
‫من دلم نمی‌خواد قربانی ‫این مسخره بازیا بشم.
‫به به، بانو دنهام، آقای پرایس و سر ادوارد.
‫خیلی خیلی خوش اومدین!
‫فکر می‌کردم قراره یه شام متمدنانه باشه.
‫ما هم همین‌طور.
‫ولی دوشیزه لمب برنامه‌های دیگه‌ای داشت.
‫خب باید قبولش نمی‌کردین.
‫خیلی منصفانه به نظر نمیومد.
‫تم مهمونی چیه؟
‫- اعماق تباهی؟ ‫- نه بانوی من.
‫تم برخاستن ققنوس...
‫از خاکستر هست.
‫هوم، چه ربطی داره؟
‫آقای کلبورن.
‫الان داشتم به شارلوت می‌گفتم چقدر ...
‫حالمون بده از بودن تو همچین جمعی.
‫خوشحالم که فردا به ‫آرامش ویلینگدن برمی‌گردم.
‫نظر شما هم همینه، خانم هیوود؟
‫بله.
‫آقای کلبورن، ما بازدیدمون از ‫هیریک‌پارک رو خیلی دوست داشتیم.
‫هم‌نشینی با شما خوشایند بود، علیاحضرت.
‫عه، عمو، میای بریم یه ‫دور توی مهمونی بزنیم؟
‫آره.
‫لیدیا از اون وقت در مورد هیچی به‌جز...
‫اصطبلهای باشکوهتون حرف نزده.
‫آقای کولبورن، شاید توی دیدار بعدیمون...
‫آرتور.
‫یه چیزی هست که باید در موردش حرف بزنیم. ‫- معلومه که ...
‫در مورد سفرمونه.
‫من یه کپی از ...
‫"مشاهدات در رودخانه‌ی ‫وای" آقای گیلپین به دست آوردم.
‫سرورانم، خانم‌ها و آقایون محترم،
‫زمان استقبال از مهمون افتخاریمون رسیده،
‫دوشیزه جورجیانا لمب!
‫من باید بدونم وقتی گفتی که...
‫نجاتت بدم، واقعی گفتی یا نه.
‫کاملا واقعی گفتم.
‫پس باید بهت بگم من یه ‫کالسکه دارم که منتظره.
‫قراره آتش‌بازی بشه...
‫که باعث حواس‌پرتی بقیه میشه.
‫که امشب بریم؟
‫من، من هیچی با خودم نیاوردم.
‫چه چیزی غیر از همدیگه نیاز داریم؟
‫آگوستای عزیز من، این تنها راهه.
‫یا امشب فرار می‌کنیم...
‫یا باید برای همیشه خداحافظی کنیم.
‫باورم نمیشه تا حالا انقدر ‫خوشحال دیده باشمت، آرتور!
‫این بیشتر از خوشحالیه.
‫خوشحالی زودگذره، من...
‫من راضیم.
‫حس می‌کنم انگار آینده‌ام ‫سرشار از زندگی و احتمالاته.
‫من هم داشتم به آینده‌ام فکر می‌کردم.
‫یه چیزی رو باهات در میون میذارم.
‫شاید وقتش رسیده که خبرم رو اعلام کنم.
‫کلبورن الان بهم در مورد چشم‌انداز تو...
‫برای اولد تاون تبریک گفت.
‫سعی کردم باهات حرف بزنم.
‫در عوض رفتی با اون صحبت کردی.
‫یه زن فقط می‌تونه برای مدت ‫کوتاهی قبل از غرشش ساکت باشه.
‫اگر ممکنه خواهش می‌کنم ‫یه لحظه به من توجه کنید.
‫اوایل امروز عصر،
‫دوک باکینگهام‌شایر...
‫این افتخار رو به من دادن ‫که ازم خواستگاری کنن.
‫و من با خوشحالی قبول کردم.
‫پس، این یه مهمونی برای جشن گرفتن...
‫نامزدی ماست.
‫شاید این اولین تصمیم ‫عاقلانه‌ای باشه که اون گرفته.
‫پس شما قبول می‌کنی،
‫که ازدواج یه عمل عاقلانه‌ست.
‫اون یه عنوان به دست میاره.
‫من عنوانم رو از دست میدم!
‫ولی فکر کردی چی به دست میاری؟
‫ما می‌تونستیم سال‌ها با لذت کنار هم باشیم.
‫یه نفر که باهاش بخندی.
‫بهش غر بزنی.
‫باهاش غذا بخوری.
‫ولی تو ترجیح میدی تو اون ‫خونه‌ی بزرگ تنها بمونی؟
‫به‌خاطر یه عنوان؟
‫به هر دوتون تبریک میگم.
‫- آرتور! ‫-بیا عزیزم
‫اونا دارن فریاد می‌زنن که بهتون تبریک بگن.
‫دوشیزه هنکینز.
‫در چنین مناسبت مبارکی،
‫برای رقص بعدی با من همراه میشید؟
‫متاسفانه باید درخواستتون رو رد کنم، دکتر.
‫ولی ممنون از پیشنهاد با محبتتون.
‫قبلا گفتی اگه من و این آقا...
‫واقعا قرار باشه با هم ‫باشیم، یه راهی پیدا می‌کنیم.
‫خب، اگه راهی وجود داشته باشه، ولی...
‫من مضطرب باشم که چی میشه، چی؟
‫اگه فرصتی برای با اون ‫بودن داری، از دستش نده،
‫وگرنه باید بقیه‌ی عمرت رو تلاش کنی...
‫فراموش کنی که چی می‌تونست اتفاق بیفته.
‫ممنونم.
‫آقای کلبورن کاملا خونگرم به نظر میاد.
‫با این وجود در حضور اون، تو...
‫راحت نیستی.
‫تو خودتی.
‫امروز موقع صرف چای هم همین‌طور بود.
‫من،‌ نمی‌دونم منظورت چیه.
‫تو علنا بهم خیانت کردی، مری.
‫مطمئن نیستم زنی که بهش ‫تبدیل شدی رو دوست دارم.
‫چقدر بد.
‫من نسبتا دوستش داشتم.
‫من سالهاست که نرقصیدم!
‫فکر کنم کسی رو نداشتم که باهاش برقصم.
‫تو یه رقاص فوق‌العاده‌ای، لوئیزا.
‫همیشه بودی.
‫این امیدبخشه، اینطور نیست؟
‫دیدن اونا که خوشبختی رو ‫توی زندگی در این سن پیدا کردن؟
‫ظاهرا برای همه‌ی ما امید وجود داره.
‫متوجه شدم شما و آگوستا ‫با هم صحبت می‌کردین.
‫من به اعتمادش خیانت نمی‌کنم.
‫بهره‌مندی از مشاوره‌های ‫شما براش ارزشمند بود.
‫دلش برای اونا تنگ میشه.
‫خانم‌ها و آقایون،
‫اگه با من بیاید به تفرج‌گاه،
‫وقت آتیش بازیه!!
‫الان میام پیشت.
‫میشه آتش‌بس اعلام کنیم؟
‫من می‌دونم که شما تا الان هر چیزی که...
‫فکر می‌کردید برای من ‫بهتره انجام دادین، شوهرخاله.
‫یه چیزایی هست که ما هیچ‌وقت در ‫موردش به توافق نمی‌رسیم، ولی...
‫من آماده‌ام که همه‌ی اینارو فراموش کنم.
‫خوشحالم.
‫برم عمو ساموئل رو پیدا کنم.
‫مطمئنی؟
‫وقتی بریم، راه برگشتی وجود نداره.
‫هیچ‌وقت مطمئن‌تر از الان نبودم.
‫سر ادوارد؟
‫سر ادوارد!
‫نمی‌تونم بدون اینکه ازت خواهش ‫کنم تجدیدنظر کنی از اینجا برم.
‫چطور می‌تونی با مردی ‫که نمی‌شناسیش ازدواج کنی،
‫چه برسه به اینکه عاشقش بشی؟
‫موضوع عشق نیست.
‫این برای محفوظ موندن ثروت و موقعیتمه.
‫من یه دوشس میشم.
‫ولی خوشبختیت چی؟
‫خوشبختی خودت چی؟
‫تو چرا دیگه این سوالو از من می‌پرسی؟
‫تو خودت رو به یه ازدواج ‫بدون عشق محکوم کردی...
‫درحالی‌که عاشق آقای کلبورن هستی.
‫ببخشید که حرفتون رو قطع می‌کنم.
‫ترسیدم آتیش بازی رو از دست بدی.
‫وای، خیلی ممنونم.
‫پیشنهاد مضحکت هنوز سرجاشه؟
‫معلومه.
‫خب، برخلاف چیزی که عقلم میگه،
‫قبول می‌کنم.
‫ناامید نشو، هری.
‫من راه‌های مخفیمو برای پیچوندنش پیدا کردم.
‫تو هم پیدا می‌کنی.
‫هنوز قانع نشدین که ممکنه دلایلی...
‫به‌جز خانم هیوود، برای موندن ‫توی سندیتون وجود داشته باشه؟
‫شاید یکی دو تا دلیل باشه.
‫آقای کلبورن.
‫برادرتون کجاست؟
‫مشکلی پیش اومده؟
‫متاسفانه بله.
‫می‌دونی، فقط چون دارم ‫ازدواج می‌کنم، آرتور،
‫معنیش این نیست که برای تو وقتی ندارم.
‫چرا باید با اون ازدواج کنی؟
‫دیره، رالف.
‫ما الان نمی‌تونیم بریم.
‫پس اول صبح میریم.
‫تنها چیزی که می‌خوام اینه که ‫تو رو از این مکان خارج کنم.
‫چرا؟
‫چون برات خوب نیست!
‫تو اینجا خودت نیستی.
‫هر بار که میای اینجا، با ‫حال خیلی بد برمی‌گردی.
‫ربطی به سندیتون نداره.
‫پس مربوط به چیه؟
‫چیو می‌ترسی به من بگی، ‌شارلوت؟
‫خواهش می‌کنم بهم بگو ‫که می‌دونی اونا کجا رفتن.
‫کی؟
‫ما فکر می‌کنیم آگوستا با ‫سر ادوارد دنهام فرار کرده.
‫ادوارد دنهام؟
‫شما تنها کسی هستین که اون به ‫حرفتون گوش میده، خانم هیوود.
‫بگید که بهم کمک می‌کنین پیداش کنم.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫مراقبم که خانم هیوود به سلامت برگشته باشه.
‫تو عاشق هری نیستی.
‫این ربطی به عشق نداره.
‫خوشبختی اون چی میشه؟
‫تو منو دوست داری، مگه نه ادوارد؟
‫چیزی که به من یاد دادید، خانم هیوود،
‫اینه که یه زن جوون حق داره ‫سرنوشتش رو خودش انتخاب کنه.