‫«شمیگدون! درِ ورودیِ نمی‌دونم کجا» ‫[فصل دوّم، قسمت دوّم]
‫«شمیکاگو»
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫♪ جاش داره توی بازداشتگاه می‌پوسه ♪
‫♪ بخاطر قتل السی ویل ♪
‫♪ وای جاش، چرا چنین کردی؟ ♪
‫من... من این کار رو نکردم. ‫مگه از همه‌چیز خبر نداری؟
‫من؟ کی می‌دونه؟
‫خودت.
‫به هر حال ملیسا واسم دنبالِ وکیله. ‫مشکلی واسم پیش نمیاد.
‫♪ نه، قراره تقاص پس بدی ♪
‫♪ وقتی‌که روی «صندلی» بنشوننت ♪
‫♪ مجازاتِ مرگ شمیگادی ♪
‫بیخیال.
‫چند وقت یکبار از صندلی استفاده می‌کنن اصلا؟
‫باشه... شاید هر چند وقت یکبار.
‫اما حتی در تاریک‌ترین اعماقِ یأس،
‫به ناگه دوستی غیرمنتظره، ‫با ظاهری حیرت‌انگیز نمایان می‌شه.
‫دوست؟ منظورت چیه؟
‫تکون بخور.
‫- اینجا بی‌سروپا. ‫- بخاطر چی؟
‫آشوب‌گری، تجمع غیرقانونی،
‫و پول درآوردن از قصه‌گویی‌های بی‌سروته.
‫من فقط قصدم گسترش شادی بود پسر.
‫ظاهرا یکمیش به کارت میاد.
‫درست رفتار کن خل‌وچل.
‫از دستِ شما بچه‌ها ‫با اون آرمان‌ها و اعتراضاتتون،
‫و عزم جزمتون برای ‫تحقق بخشیدن به رویاهاتون.
‫عشق و صلح، عشق و صلح.
‫حالا خفه. خون. بگیر.
‫دوستت دارم گروهبان ریورا.
‫خشم فقط اندوهیه که ‫تخلیه نشده.
‫توی جهنم می‌بینمت.
‫- سلام پسر. ‫- اوه حتما شوخیت گرفته.
‫من «توفر»ـم. با احترام.
‫سلام... من جاش هستم.
‫- واسه چی زندونی شدی جاش؟ ‫- به جرم قتل. ولی من بی‌گناهم، کاری نکردم.
‫نگران نباش. حرفت رو باور می‌کنم.
‫ممنون. ازت ممنونم.
‫هی! منم همینطور! منم بی‌گناهم.
‫- حرف تو رو هم باور می‌کنم. ‫- و منم به بانک دستبرد نزدم.
‫حرفت رو باور می‌کنم.
‫- آره، و منم به اون دختره اصلا دست نزدم. ‫- حرف تو رو هم باور می‌کنم کانرد.
‫- معلومه که... بعله. ‫- حرف همتون رو باور می‌کنم.
‫به نظرم همگیِ شما باید آزاد بشید.
‫عالیه.
‫می‌دونم که شرایط عذاب‌آوره جاش.
‫اما نباید نومید بشی.
‫احتمالا بهتر از اون چیزی که ‫فکرش رو می‌کنی، پیش رفتی.
‫آخه به من نگاه کن.
‫من الان 30 سالمه و هنوز نفهمیدم ‫هدفم از زندگی کردن چیه.
‫اوه، الان موضوع شدی تو؟
‫می‌دونی، همیشه فکر می‌کردم خاص‌ام.
‫که توی سرنوشتمه یه کار بزرگی انجام بدم.
‫فقط هنوز نفهمیدم که ‫این کار بزرگ چیه.
‫♪ این زندگی مثل معماست ♪ ‫♪ باید تکۀ گمشده رو پیدا کنید ♪
‫♪ و شخصی که بتونه اون تکه رو پیدا کنه ‫حتما خوشبختیش افزون می‌شه ♪
‫♪ شاعران از نور ستاره‌ها می‌خونن ♪ ‫♪ گربه‌ها با گولۀ نخ بازی می‌کنن ♪
‫♪ آخه چرا به نظر میاد ‫که هرگز رسالتم رو پیدا نمی‌کنم؟ ♪
‫♪ سنجاب‌ها توی جنگل مغز پیدا می‌کنن ♪
‫♪ سینه‌سرخ‌ها توی آسمون پرواز می‌کنن ♪
‫♪ من قراره چی باشم؟ ♪
‫♪ این من کیه آخه؟ ♪
‫♪ کِی قراره پیدا کنم ♪
‫♪ درِ ورودیِ نمی‌دونم کجا رو؟ ♪
‫درِ ورودیِ نمی‌دونی کجا رو؟
‫♪ ستارۀ دریایی اقیانوس رو داره ♪ ‫♪ و همۀ جوراب‌هامون می‌رن توی کمد ♪
‫♪ من فقط توی خیال اینم که ‫برای چیزهای بیشتری در نظر گرفته شدم ♪
‫♪ چوب‌پنبه‌ها جاشون روی بطریه ♪ ‫♪ عنکبوت‌ها هم‌نوع خودشون رو می‌خورن ♪
‫♪ زندگیِ من یه آوازه که ‫منتظره تا خونده بشه ♪
‫- ♪ شترها توی صحرا عشق‌بازی می‌کنن ♪ ‫- اینجوری نکن.
‫♪ صندلی کنار میز می‌شینه ♪
‫♪ من قراره چی باشم؟ ♪ ‫♪ این من کیه آخه؟ ♪
‫♪ کِی قراره پیدا کنم ♪
‫♪ درِ ورودیِ نمی‌دونم کجا رو؟ ♪
‫آم.
‫آم. هی پسر، مشکلت حل می‌شه.
‫تو جوونی.
‫کلی... مو داری هنوز، خیلی زیادم هست.
‫فقط باید صبور باشی.
‫تازه یه پسر سفیدپوست پولدارم هستی. ‫مشکلی پیش نمیاد واست.
‫ممنون پسر. می‌دونی چیه؟
‫اصلا ماموریتِ شخصیم اینه که ‫تو رو سوار اتوبوسِ خوشبختی کنم.
‫اتوبوس خوشبختی؟
‫خوش... این... یه سرنخه؟
‫راوی؟
‫هیجان‌انگیزه.
‫تنها چیزی که باید همراهی کنی... عشقه.
‫نه، من به وکیل نیاز دارم.
[بابی فلنگن] [وکیل باتجربۀ دادگستری]
‫ببخشید. من دارم دنبال آقای فلنگن می‌گردم.
‫بیخیال، آقای فلنگن پدرم هستن.
‫بعد از اینکه پروانۀ پزشکیش رو از دست داد.
‫«بابی» صدام کنید.
‫درسته، بله. عذر می‌خوام.
‫اما بله، خوبه خانم وکیل.
‫- خانم وکیل بودن چیز خاصی نیست. ‫- وای نه، هست.
‫من... موافقم. من دکترم.
‫اینطوری نیست که انتظار داشته باشیم ‫قاضی باشیم. دیوونه که نیستیم.
‫البته دقیقا قبل از دورۀ پریودیمون.
‫وای خودشه.
‫بله، فقط امیدوار بودم ‫بتونید به همسرم جاش کمک کنید.
‫که بخاطر قتل السی ویل، ‫همون رقاصه، راهی زندون شده.
‫توی شمیکاگو هیچ اتفاقی بی‌خبر ‫از من رخ نمی‌ده،
‫و هیچ اتفاقی هم قبل از ‫دریافتِ اُجرتم رخ نمی‌ده،
‫و من هم گرون‌ترین وکیل این شهرم.
‫به نظرت می‌تونی شیتیل و بندازی بالا؟
‫خب نمی‌دونم معنی حرفتون چیه اما... ‫قبل اینکه بریم پول نقد گرفتم.
‫بفرمایید اینم 20 تا.
‫به به خانم خرپول.
‫الان یه وکیل دست‌وپا کردی واسه خودت.
‫عالی شد، پس...
‫احتمالا می‌خواید بیشتر درموردم بدونید.
‫خب چی باید بگم؟ ‫یه داستانِ کلاسیکه.
‫لیسانسم رو از دانشگاه بوستون و دکترام ‫رو از نیویورک گرفتم. قوّتم رو هم از خداوند.
‫دانشکدۀ حقوق فقط دستِ رد بهمون می‌زد ‫با نه! نه، نه، نه، نه، نه، نه! گفتن‌هاشون.
‫اما بعد از مدتی، به نتیجه رسیدم.
‫ببین دنیا همش دست رد به سینه‌ام می‌زد.
‫اما کاشف به عمل اومد که این دستِ ردها ‫همیشه به معنای «نه» نیستن.
‫اوه، این موضوع اذیتم می‌کنه.
‫اما توی پرونده‌هایی مثل جاش ‫موفقیتی داشتید؟
‫بابی توی گذشته به سر نمی‌بره.
‫بلکه توی زمان حال با ‫سوم شخص می‌مونه.
‫خب اینم از کاری که قراره بکنیم.
‫اول توجهِ مطبوعات رو به خودمون جلب می‌کنیم.
‫بعدشم من دادگاه رو زیر فشار می‌ذارم.
‫باور کن، به محض اینکه ‫از جادوی خودم رو کنم،
‫هیچ هیئت منصفه‌ای ‫شوهرجونت رو محکوم نمی‌کنه،
‫حتی اگه دوباره کسی رو بکشه.
‫فقط بذارید بگم که جاش بی‌گناهه.
‫آها. خب اگه واقعا ‫از این بابت مطمئنی،
‫چرا با پیدا کردنِ قاتلِ اصلی ‫بهش کمکی نمی‌کنی؟
‫من؟ چطوری؟
‫متعارف‌ترین حالت رو پیشنهاد می‌کنم.
‫توی کلابی که السی کشته شد ‫یه کار رقاصی پیدا کن.
‫تو کار بقیه سرک بکش. ‫ببین چی می‌تونی پیدا کنی.
‫متعارف‌ترین حالتشه؟
‫فرصتت برای مصاحبه ‫امروز ظهره.
‫خب بگو ببینم سایز کفشت چنده؟
‫اوه، بذار اعتراف کنم.
‫من اصلا اهل رقص نیستم.
‫توی تجربۀ تئاترم، بیشتر ‫خوانندگی و بازیگری کار کردم.
‫بیا.
‫می‌رم موکل جدیدم رو ببینم ‫و خبرگزاری‌ها رو مبهوت کنم.
‫توی مصاحبه موفق باشی خوش‌رقص.
‫ممکنه جونِ شوهرت به این اتفاق بستگی داشته باشه.
‫همگیِ شما رویاهای بزرگی دارید ‫و تشنۀ شهرت‌اید.
‫حرارتش رو می‌تونم مثل ‫یه گوشتِ پخته شده احساس کنم.
‫اما بهای شهرت خستگی، ‫شأنتون و حتی پولتونه.
‫وای نه، من چک قبول نمی‌کنم، ‫پس این سوال رو ازم نپرسید.
‫ما دنبال رقاصی هستیم
‫که دقیقا به خوبیِ السیِ زنده باشه.
‫پس تردید نکنید.
‫پس بیاید کل ترکیب رو ‫از جلوی دیوار شروع کنیم.
‫پنج، شش، هفت، هشت! ‫[به زبان آلمانی]
‫دوباره! پنج، شش، هفت، هشت!
‫♪ باید غذا بخورم، باید غذا بخورم ♪
‫♪ دیشب شامم یه شمع بود ♪ ‫♪ دیشب شامم یه شمع بود ♪
‫♪ صاحبخونه داره زنگ می‌زنه ♪ ‫♪ چیزی ندارم دیگه ♪
‫♪ دیگه بیشتر از این نمی‌تونم تحمل کنم ♪ ‫♪ دیگه بیشتر از این نمی‌تونم ♪
‫♪ چطوری قراره بچه‌هام رو سیر کنم؟ ♪ ‫♪ آخه چرا انقدر بچه دارم؟ ♪
‫♪ گمونم مجبورم بچه‌هام رو بفروشم ♪
‫شرمنده دیر کردم.
‫سلام به همه.
‫یک، دو، سه، چهار، پنج، شش!
‫اوه شما چقدر لاغر و ظریف ‫و خوش هیکلید.
‫حس می‌کنم کنارتون حکم یه گاو رو دارم.
‫♪ این دختره کیه؟ واقعا افتضاحه ♪
‫- هی! ‫- ♪ باید از صحنۀ اجرا بره بیرون ♪
‫- ♪ باید از صحنۀ اجرا بره ♪ ‫- بله، شنیدم چی گفتید.
‫♪ این دختر هیچی از حرکات رقص حالیش نیست ♪ ‫♪ و قیافه‌اش رو عجیب و غریب می‌کنه ♪
‫♪ سرش رو تکون می‌ده ‫و پاهاش بدقواره‌ان ♪
‫بسیارخب، پس رقص بلدید.
‫البته بعضی‌هاتون اما کافی نیست.
‫باید بدونم چرا اینجایید.
‫گمونم از جایی شروع شد که ‫پدر و مادرم از هم جدا شدن.
‫دفتر مشاور ازدواجشون ‫کنار سالن رقص بود.
‫همیشه یواشکی می‌رفتم اونجا ‫تا صدای دعوای مادر و پدرم رو
‫نشنوم که رقابت می‌کردن ‫تا ثابت کنن زندگیِ کی داغون‌تره.
‫بعدش دیدم که ‫رقصیدن رو شروع کردم.
‫و عاشق مردهایی می‌شدم که...
‫...به اون شکل من رو نمی‌خواستن.
‫بابام نظامی بود.
‫می‌دونید، از اون‌هایی که سوت به دست‌ان.
‫همیشه خواهرها و برادرها ‫و خودم رو مجبور می‌کرد
‫که توی مهمونی‌های شام ‫برای مهمون‌ها اجرا کنیم.
‫خدایا که چقدر از این کارش متنفرم بودم.
‫و یه شب، بهش التماس کردم ‫که بذاره شامپاین بخورم.
‫جواب رد داد اما من ‫توجهی نکردم. اصلا.
‫یه دوست دختری داشت که ‫خیلی باکلاس بود.
‫یه لقب سلطنتی داشت. ‫اصلا شوخی نمی‌کنم.
‫همون آخرشب، کل بطری شامپاین رو داد دستم.
‫همونجا بود که ‫رقصیدنم شروع شد.
‫من چرا اینجام؟
‫من توی «بافلو» بزرگ شدم و به بلوغ رسیدم. ‫[دومین شهر بزرگ ایالت نیویورک]
‫همین.
‫بلوغ و شهر بافلو.
‫اوه.
‫شما مشکلات زیادی رو پشت سر گذاشتید.
‫حس بدی دارم، حتی با رقابت
‫یا فرض گذاشتن بر اینکه زندگی بهتری دارید ‫بخاطر اینکه خیلی لاغر و خوشگلید.
‫اما شاید...
‫♪ من یه دکترم ♪ ‫♪ و یه دکترای دکتری دارم ♪
‫♪ افتخار می‌کنم که بگن دکترای پزشکی دارم ♪
‫♪ اما هر زمانی که بچه‌ای به دنیا میارم ♪
‫♪ واسم سواله که کِی نوبتِ من می‌شه ♪
‫♪ حتی زمانی‌که عمل‌های سخت دارم ♪ ‫♪ عارضۀ زایمان دیستوشی شانه ♪
‫♪ عمل سزارینِ اورژانسی ♪
‫♪ روزها می‌تونن خیلی سخت پیش برن ♪
‫♪ و حس می‌کنم که ‫هیچوقت کافی نباشم ♪
‫♪ پس با این سایزم ♪
‫♪ دوست دارم که فرصت درخشیدن داشته باشم ♪
‫♪ و همچنین شوهرم رو از اتهام قل تبرئه کنم ♪
‫حرف زدن بسه! حالا برای نجات زندگیتون برقصید!
‫♪ امشب باید غذا بخورم ♪
‫♪ نه اینکه امشب توی خیابون کار کنم ♪
‫♪ امشب باید غذا بخورم ♪
‫وای صبر کنید. باید این کار رو کنیم.
‫تصمیمم رو گرفتم.
‫داستان‌هاتون خیلی متقاعدکننده‌ست، ‫اما باید بهترین رقاص رو استخدام کنم.
‫یه لحظه.
‫خیلی سخت بود نه؟
‫شوخی می‌کنید. ‫واقعا؟ مطمئن هستید؟
‫- اصلا اجراش رو دیدید؟ ‫- شنیدید که عمو آکتیویوس چی گفتن.
‫آقای کرت. انجامش بدید.
‫تو. شما استخدام شدید.
‫وای. وای.
‫آم، من... باشه. ‫خب فقط می‌خوام بگم
‫واقعا باعث افتخار بوده که
‫- با همگی شما تونستم برقصـم... بله. ‫- خفه.
‫یکی از همون‌ها.
‫فقط یه نفر رو می‌خواستن خب.
‫راستش رو بخوای، داشتن ‫چنین مویی سخته واقعا.
‫توی درخت گیر می‌کنه.
‫باید نگران کک باشی.
‫با یه نسیم به هم می‌ریزه.
‫♪ بابی وارد می‌شود ♪
‫کی؟
‫♪ حالا بابی وارد می‌شود ♪
‫سلام پسرها.
‫♪ بابی وارد می‌شود ♪ ‫♪ بابیِ عزیز ♪
‫همگی اینجایید؟
‫- همگی خوشحالید؟ ‫- وای آره!
‫♪ کمکمون کن بابی ♪
‫♪ کمکمون کن بابی، توروخدا ♪
‫♪ کمکمون کن بابی ♪
‫♪ ما رو از مسائل حقوقی نجات بده ♪
‫الان نمی‌شه رفقا.
‫با اینکه خیلی دوست دارم ‫براتون وقت بذارم،
‫فقط نمی‌تونم به درخواستتون رسیدگی کنم.
‫به به.
‫♪ بابی ♪
‫بابی فلنگن هستم، وکیل دادگستری.
‫معشوقه‌ـتون استخدامم کرد. مو خرماییِ ‫قدبلند و یکمی هم غرغرو بود.
‫زنمه.
‫خب... به نظرتون می‌تونید ‫من رو از اینجا بیرون بیارید؟
‫نمی‌دونم اما برای تلاشم پول می‌گیرم.
‫قبل از هرچیزی بگم که نیازی نیست ‫بهم بگی چرا این کار رو کردی. نمی‌خوام بدونم.
‫- من این کار رو نکردم. ‫- اینم نیازی نیست بدونم.
‫فقط چیزی که می‌گم رو انجام بده.
‫برنده شدنِ پرونده فقط با دوز و کلک، ‫چرت و پرت، و شور و حرارت رخ می‌ده.
‫چرت و پرت؟
‫ده درصد روند قضاییه و 90 درصدش تحسین شدن.
‫شانس آوردی چون من کارم ‫توی تحسین شدن خیلی خوبه.
‫کنفرانس مطبوعاتیت یک ساعت دیگه ‫شروع می‌شه، می‌بینمت.
‫یک ساعت دیگه؟ صبر کن...
‫کنفرانس مطبوعاتی؟ اما...
‫♪ کمکمون کن بابی ♪
‫♪ کمکمون کن بابی، توروخدا ♪
‫♪ کمکمون کن بابی ♪
‫♪ ما رو از مسائل حقوقی نجات بده ♪
‫دارم روش کار می‌کنم پسرها. ‫دارم روش کار می‌کنم.
‫♪ بابی! ♪
‫اما...
‫واقعا غافلگیر شدم ‫وقتی که گفتید من انتخاب شدم،
‫اما حتما یه استعدادی دارم، درسته؟
‫- حتما. ‫- وای، پشت این در چیه؟ ‫[صحنۀ جرم، وارد نشوید.]
‫ورود ممنوعه. دخترِ مردۀ لعنتی.
‫یک ساعت دیگه تمرین داری. ‫هیچ پشمی رو نزن.
‫- بیا این سرخاب واسه زانوهاته. ‫- زانوهام؟
‫به نظرت کانتور لازم دارن؟
‫اوه.
‫وای ملیسا. خداروشکر. ‫خیلی نگران شده بودم.
‫درمورد جاش شنیدم،
‫و می‌خوام که بدونی حتی ‫یه کلمه‌اش رو هم باور نمی‌کنم!
‫امکان نداره دوستم جاش، السی ‫رو کشته باشه! خیلی خیلی پاکه!
‫و هیچوقت درمورد دیگران اشتباه نمی‌کنم.
‫ممنونم.
‫و حالا قراره توی کلاب کار کنی!
‫اوه، بی‌صبرانه منتظرم که ‫زیر بال و پرم بگیرمت
‫و تماما هرچیزی که بلدم ‫رو بهت یاد بدم!
‫وای نه. جنی مجبور نیستی ‫چنین کاری بکنی.
‫نه، اصرار می‌کنم.
‫فقط امیدوارم اجازه ندی رویای ستاره ‫شدن خیلی زود بره توی سرت.
‫وای نه بیخیال. ببخشید شما؟
‫وای ملیسا، تو خیلی خوشمزه‌ای!
‫- یعنی... ‫- وای، خیلی حیرت‌انگیز می‌شه
‫که اینجا باشی! درواقع، ‫باید هم‌اتاقیم بشی.
‫اوه واقعا؟ صبر کن، یعنی...
‫خب طفلی السیِ بیچاره ‫حالا که مُرده
‫دیگه به اتاقش نیازی نداره و ‫منم هم‌اتاقیِ خوبی هستم.
‫کل روز درگیرم و ‫حتی کل شب درگیرترم.
‫آره، اونجا بودنم ‫می‌تونه بدردبخوره.
‫منظورم... برای این که ‫همه چیز بهم یاد بدی.
‫و می‌دونی، شاید
‫بتونیم بیشتر درمورد السی صحبت کنیم
‫و بگی کی ممکنه قصد کشتنش رو داشته باشه.
‫مطمئنم بحث‌های جالب بیشتری ‫برای صحبت کردن داریم تا اینکه
‫بخوایم درمورد قتل وحشتناک ‫و مرموز السی صحبت کنیم.
‫پس حل شد.
‫میای اتاقم و با همدیگه ‫فقط خوش می‌گذرونیم.
‫و دیگه هرگز اتفاقاتِ ‫بدی رخ نمی‌ده.
‫کسی دو تا سیگار داره؟
‫من و هم‌اتاقیم ملیسا داریم می‌میریم.
‫وای نه. راستش من مشکلی ندارم. ‫من سیگاری نیستم، پس...
‫وای، واقعا چه خوب شده.
‫فکر نکنم بتونم از پسش بربیام.
‫معلومه که می‌تونی. ‫فقط از برگه‌ات استفاده کن بچه‌جون.
‫آقایون و آقایونِ خبرگزاری،
‫همگی بنده رو می‌شناسید، ‫بابی فلنگن، وکیل دادگستری هستم.
‫- اوهوم، همینطوره. ‫- وای بیخیال.
‫با موکلم جاش اسکینر، متهم به قتل، ‫اینجا هستم.
‫سوال این نیست که «آیا جاش اسکینر، ‫السی ویل را بی‌رحمانه کشته یا خیر؟»
‫- نیست؟ ‫- سوال اصلی اینه که،
‫«محرکشون چی بوده؟»
‫حالا موکلم از روی بیانیۀ ‫از قبل تهیه شده‌ـشون می‌خونه.
‫اوه بله.
‫«السی ویل مستحقِ مرگ نبود.
‫اما حالا ایشون مُرده ‫و من در زندان هستم. چرا؟
‫این فاجعه و نقش من در آن ‫را فقط می‌توان به یک چیز ارتباط داد.
‫موسیقی جاز.»
‫می‌دونستم.
‫دوباره باید موسیقی جاز رو متهم قرار داد.
‫- موسیقیِ شیطانی. ‫- وای پسر.
‫«این جنایتِ وحشتناک بخاطر
‫موسیقی بی‌شرمانۀ آمیخته ‫با مشروب رخ داد»؟
‫جاز و مشروب. همیشه ‫با همدیگه اتفاق می‌افتن!
‫به سلامتیش می‌نوشم!
‫«خیلی شرمسارم که اجازه دادم ‫موسیقی جاز روحم رو آلوده کنه.»
‫«بخاطر کاری که کردم متاسفم،
‫و هرگز به موسیقی‌هایی چنین ‫شیطانی، بداهه،
‫هماهنگ و پیچیده...»
‫- «...ترانه‌هایی مانند...» ‫- بله.
‫- چرا نمی‌خونی؟ ادامه بده. ‫- نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫نمی‌تونم اینجا بایستم و بگم که ‫کسی رو بخاطر موسیقی جاز کشتم.
‫یعنی منم مثل بقیه تظاهر می‌کنم ‫که موسیقی جاز رو دوست دارم.
‫اما بیخیال، موسیقی جاز ‫باعثِ مرگِ السی ویل نشد.
‫احسنت.
‫موکلم هذیون می‌گه.
‫همگی برید عقب. پروندۀ موسیقی جازش ‫از اون چیزی که فکر می‌کردیم بدتره.
‫- پس بخاطر کاری که کردی شرمنده نیستی؟ ‫- نه، معلومه که نه. من هیچ کاری نکردم.
‫قاتل می‌گه که شرمنده نیست!
‫- چطوری روزنامه‌اش آماده بود؟ ‫- حاضری دوباره انجامش بدی؟
‫حاضرم که دوباره نکشمش؟ بله.
‫- قاتل می‌گه که حاضره دوباره دست به چنین کاری بزنه! ‫- چطوری آخه...
‫آقایون، لطفا اجازه بدید ‫با موکلم صحبت کنم.
‫- راحت باش بابی، به اندازه کافی فهمیدیم. ‫- که بفرستیمش روی صندلی.
‫صبر کنید. صبر کنید. حالا که دارم فکر می‌کنم،
‫شا... شاید... شاید بخاطر جاز بوده.
‫یالا بریم.
‫- مراسم آخر؟ ‫- بهت زنگ می‌زنم.
‫جاش؟ جاش!
‫- مل! اینجام! ‫- جاش!
‫- هی! خبرهای خوبی دارم. ‫- وای خدایا. خداروشکر.
‫- استخدام شدم. ‫- کجا؟
‫من رقاصۀ جدیدِ کلابم.
‫آره یه جورایی، گمونم ‫توی مصاحبه ترکوندم.
‫هی عالیه.
‫اوه. خب ممنونم.
‫چه مهربون.
‫واقعا خوشحالم که توی مصاحبه ترکوندی عزیزم.
‫اما همچنین یکمی نگرانم که ‫قراره بخاطر قتلی که مرتکب نشدم
‫- قصاص بشم. ‫- بله. درسته... السی.
‫- و پاپوش دوختن واست. می‌دونم. ‫- آره.
‫خیلی شرمنده‌ام. گمونم فقط...
‫گرفتار زرق و برقِ این مصاحبه شدم.
‫- اما هی گوش بده، این کار رو کردم فقط بخاطر... ‫- اشکالی نداره.
‫...اینکه مدرکی پیدا کنم ‫تا بتونم تو رو از اینجا بیارم بیرون.
‫متعارف‌ترین حالته.
‫ممنونم عزیزدلم.
‫- واقعا قدردانتم. ‫- بله.
‫واقعا زیبا بود.
‫ایشون توفرـه.
‫از آشنایی با شما خوشبختم توفر.
‫- هیجان‌زده به نظر میای. ‫- ممنون.
‫وای کاشکی چیزی که بینتون هست رو می‌داشتم.
‫همش دارم دنبالش می‌گردم.
‫موضوع تو نیستی توفر.
‫درسته. شرمنده.
‫خب، کنفرانس مطبوعاتی چطور بود؟
‫خوب پیش نرفت. بدون بیانیه پیش رفتم، ‫و حالا همه می‌خوان که بمیرم.
‫- وای جاش... ‫- می...
‫واقعا فکر می‌کنی اینجا بمیرم؟
‫قطعا. همین باعث می‌شه ‫که کل ماجرا سرگرم‌کننده بشه.
‫سرگرم کننده؟ من...
‫می‌دونی چیه؟ نادیده بگیرش ‫و شاید گورش رو گم کرد.
‫شما من رو نمی‌شناسید.
‫خطا رفت.
‫- عمدی بود. ‫- هی، هی به من گوش کن.
‫می‌تونیم از اینجا نجاتت بدیم ‫بخاطر اینکه دارم روی پرونده کار می‌کنم.
‫نه تنها شغل قبلیِ السی رو گرفتم ‫بلکه توی آپارتمانش دارم زندگی می‌کنم.
‫پس می‌تونم سرنخ‌ها رو پیدا کنم
‫و بفهمم قاتل واقعی کیه ‫و بی‌گناهیت رو اثبات کنم.
‫- واقعا اینطور فکر می‌کنی؟ ‫- از این بابت مطمئنم.
‫از اینجا میاریمت بیرون،
‫و اون پایان خوش رو بدست میاریم، ‫حالا هرچیزی که هست.
‫- دوست دارم. ‫- منم دوست دارم.
‫پسر.
‫نگاهشون کن.
‫شاید یه روزی بتونم چیزی ‫که دنبالشم رو پیدا کنم.
‫موضوع تو نیستی توفر.
‫خب اینم از این کلبۀ فساد و شرارتِ ما.
‫زیبا نیست؟
‫چنین جایی توی محلۀ «پارک اسلوپ» ‫1.8‏ میلیون هزینه برداره.
‫خب وسایل کمی داری.
‫می‌دونی چیه؟ می‌تونی از ‫لباس‌های قدیمیِ السی استفاده کنی.
‫قطعا دیگه بهشون نیازی نداره.
‫اوه، گمون نکنم که اندازه‌ام بشن.
‫ظاهرا اینجا همه سایزشون کوچکه.
‫معلومه که اندازه‌ات می‌شه. اینجا ‫همه‌چیز به راحتی کش میاد.
‫وای، گل‌ها رو نگاه کن.
‫حتما خیلی طرفدار داری.
‫وای نه. همشون رو ‫آقای کرت فرستاده.
‫صاحبِ کلابه و عملا...
‫صاحب همه‌چیز توی شمیکاگوئه.
‫آره. آره، باهاش آشنا شدم.
‫دوست داشتنی نیست؟
‫گمونم بشه گفت از وقتی‌که السی فوت کرده،
‫به همدیگه دلداری می‌دیم.
‫می‌دونی، السی سوگلیش بود. ‫اما حالا ظاهرا سوگلیش منم.
‫اوه.
‫اما به نظرت کارِ درستیه؟
‫ممکنه یکم زود باشه و ‫می‌دونی که رئیسته، پس...
‫باید از هر فرصتی برای دریافتِ ‫خوشبختی استفاده کنیم ملیسا.
‫ممکنه فردا دنیا به آخر برسه.
‫تازه آقای کرت بهم قول ‫ستاره شدن رو داده،
‫این چیزیه که همیشه می‌خواستم.
‫در بازه!
‫خانم‌ها.
‫آقای کرت 20 دقیقۀ دیگه ‫سر میز شام میان.
‫می‌خواد که این لباس رو بپوشید.
‫- وای خدای من. ‫- بازم گل؟
‫دیگه رسما داره باعث می‌شه ‫تبدیل به یه گیاه‌شناس تموم عیار بشم.
‫خیلی طول نمی‌کشه. ‫سریع آماده می‌شم.
‫حتما. بله.
‫بذارید ازتون بگیرمشون.
‫امیدوارم بدونی که چقدر خوش‌شانسی
‫که می‌تونی امشب توی کلاب اجرا کنی.
‫هرکسی که چنین خواسته‌ای داره، ‫بدستش نمیاره.
‫بله همینطوره.
‫منظورم اینه که معلومه همه ‫دلشون واسه السی تنگ می‌شه.
‫آره رقصیدنت رو دیدم.
‫نه، نه. می‌گم اتفاقی که ‫براش افتاد ناراحت‌کننده‌ست.
‫به خوبی می‌شناختیدش؟
‫- چرا می‌پرسی؟ ‫- از روی کنجکاوی.
‫اگه می‌خوای توی شمیکاگو خوشحال ‫باشی، به نصیحتم گوش بده.
‫توی مسئله‌ای که ارتباطی بهت نداره، ‫سرک نکش.
‫دلت نمی‌خواد به روز شوهرت بیفتی.
‫آماده شدم.
‫مطمئنا بیشتر می‌بینمتون.
‫بله، خوش بگذره.
‫ملیسا درمورد آقای کرت بهت بگم.
‫می‌دونم که به نظر یه دختر خنگم ‫که کارهای احمقانه و مسخره می‌کنه.
‫اوه... جنی نه. ‫نه، نه، منظورم...
‫و می‌دونم که آقای کرت ‫و من مورد عجیبی هستیم،
‫اما من فقط دارم کاری رو انجام می‌دم ‫که زنده بمونم. درست مثل همۀ ما.
‫فیعلا!
‫خیله‌خب، سرنخ. سرنخ.
‫باید دنبال سرنخ بگردم.
‫خب، شاید این یه سرنخی باشه.
‫اوه، شاید بهتره امتحانش کنم.
‫♪ وقتی‌که با همدیگه آشنا شدیم ‫قولِ ستاره‌ها رو بهم دادی ♪
‫♪ اما حالا عشقت بیشتر شبیه ‫به میله‌های زندونه ♪
‫♪ یه جورایی دارم حبس می‌کشم ♪
‫♪ محکوم به هیچ جرمی نشم ♪
‫♪ پس قبل از اینکه سیگار تعارفم کنی ♪
‫♪ من فرار می‌کنم ♪
‫♪ فرار می‌کنم ♪
‫♪ بدون همۀ اون زنجیرهایی که بهم زدی ‫به زندگیم ادامه می‌دم عزیزم ♪
‫♪ تموم سال‌هایی که کنترلم کردی ♪
‫♪ حالا دیگه امکان نداره بتونی نگه‌ام داری ♪
‫♪ شرمنده عزیزم اما دیگه راهی نیست که ‫بتونی جلوی رفتنم از زندون «سان‌کوئنتین»ـت رو بگیری ♪
‫اون چیه؟
‫اومدن.
‫- وای! ‫- بجنب توفر! بزن بریم!
‫- وای پسر می‌دونستم که سروکله‌ـتون پیدا می‌شه ‫- چی؟
‫خب جاش، آماده‌ای که سوارِ ‫اتوبوس خوشبختی بشی؟
‫واقعیه؟ من فکر می‌کردم ‫استعاره‌ست.
‫نه واقعیه پسر. ‫و واست جا گرفتیم.
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم کار درستیه یا نه.
‫ولی اتوبوس خوشبختیه ‫و اون لپرکانه گفت که...
‫باید بریم پسر. پلیس‌ها دارن میان!
‫♪ من فرار می‌کنم ♪
‫♪ فرار می‌کنم ♪
‫♪ دیگه شکی درش نیست ♪
‫♪ نمی‌ذارم دیگه شکارم کنی ♪
‫♪ یه زمانی تنها زندگی کردن ترسناک بود ♪
‫♪ اما بی‌صبرانه منتظر تنهایی‌ام ♪
‫♪ نیازمندِ عشقی سرشار از شور و حرارتم ♪
‫♪ از این «آلکاتر» خسته شدم ♪
‫بجنب جاش.
‫واقعا می‌خوای به یه نظام قانونِ ‫فاسد دل ببندی؟
‫آم. من...
‫به زندگیت فکر کن جاش. ‫اتوبوس خوشبختی داره صدات می‌زنه.
‫- جاش، جاش، جاش. ‫- جاش، جاش.
‫جاش، جاش، جاش! جاش، جاش، جاش!
‫♪ فرار می‌کنم ♪
‫♪ وقتِ فریاد کشیدنه ♪
‫♪ خسته از این دیوارهای دورم شدم ♪
‫♪ همین‌ها باعث شدن فکر کنم ‫تو ناجیِ منی ♪
‫♪ اما حالا رها خواهم شد ♪
‫♪ هرجایی که دلم بخواد می‌رم ♪
‫♪ فقط برای اینکه از «لین‌ورث»ـت فرار کنم ♪
‫- ♪ فرار می‌کنم ♪ ‫- جاش، جاش، جاش، جاش...
‫- ♪ فرار می‌کنم ♪ ‫- خیله‌خب، برو که رفتیم!
‫- ♪ وقتش رسیده که پس بزنم عزیزم ♪ ‫- یالا.
‫♪ دستی رو که باهاش بهم زخم زدی ♪
‫♪ دیگه از تموم اذیت‌هات خسته شدم ♪
‫♪ می‌دونی که لباس‌های ‫راه راه بهم نمیاد ♪
‫♪ فرار، فـــــرار می‌کنم! ♪
‫♪ هلفدونی هیچ جذابیتی نداره ‫پس فرار می‌کنم! ♪
‫اوه.
‫وای.
‫محشر بودی عزیزم. ‫عاشقت شدن.
‫می‌تونستم حسش کنم. فوق‌العاده بود.
‫واقعا فکر می‌کنی خوششون اومد؟
‫خوششون اومد؟ مبهوت شدن. ‫ماتشون برده بود. هیجان‌زده شده بودن.
‫هی «گیمبل». با من بیا.
‫اوه باشه.
‫ازت مطمئن نبودم اما چنین تشویقی ‫رو هم نمی‌شه نادیده گرفت.
‫از حالا به بعد، اینجا آماده شو.
‫جسد رو بردن ‫و بیشتر خون‌ها رو پاک کردن.
‫به هنرپیشگی خوش اومدی.
‫آها.
‫پلیس مدرکِ دیگه‌ای هم برده؟
‫واسه چی دیگه؟ ‫قاتل رو که دستگیر کردن.
‫راحت باش.
‫[خیابون کوئیک هفدهم، هر یکشنبه ساعت 11 صبح]
‫به مهمونی برمی‌گردی هم‌اتاقی؟
‫معلومه.
‫هی آدرس «خیابون کوئیک هفدهم» ‫جای خاصیه واست؟
‫نه، چطور مگه؟
‫هیچی همینطوری.
‫اگه جات بودم از خیابون کوئیک ‫دوری می‌کردم عزیزم.
‫واسه دخترهای جوونی مثل ما، ‫جای امنی نیست.
‫آره، دخترهای جوونی مثل ما.
‫بیا.
‫دیدی گفتم.
‫ظاهرا یه شبِ خطرناکِ دیگه ‫توی شمیکاگو داره سپری می‌شه.
‫خب حداقل می‌دونم «جاش» جاش امنه.
‫♪ کِی پیدا می‌کنم ♪
‫♪ در ورودیِ نمی‌دونم کجا رو ♪
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫♪ فرار می‌کنم ♪
‫♪ من فرار می‌کنم ♪
‫♪ وقتِ فریاد کشیدنه ♪
‫♪ خسته از این دیوارهای دورم شدم ♪
‫♪ همین‌ها باعث شدن فکر کنم ‫تو ناجیِ منی ♪
‫♪ اما حالا رها خواهم شد ♪
‫♪ هرجایی که دلم بخواد می‌رم ♪
‫♪ فقط برای اینکه از «لین‌ورث»ـت فرار کنم ♪
‫♪ فرار می‌کنم ♪
‫♪ وقتش رسیده که پس بزنم عزیزم ♪
‫♪ دستی رو که باهاش بهم زخم زدی ♪
‫♪ دیگه از تموم اذیت‌هات خسته شدم ♪
‫♪ می‌دونی که لباس‌های ‫راه راه بهم نمیاد ♪
‫♪ فرار، فـــــرار می‌کنم! ♪
‫♪ هلفدونی هیچ جذابیتی نداره ‫پس فرار می‌کنم! ♪