‫آنچه گذشت...
‫جنت به‌خاطر هدیه ناراحت شده بود
‫به عنوان یه نماد دادمش بهت. ‫برای اینکه نشون بدم ما کار رو...
‫می‌دونی چیزی نیست که من می‌خواستم
‫الان باورتون میشه؟ ‫[ جنت همیلتون ]
‫چی، سایمون؟ ‫از قبرش اومده بیرون؟
‫اگه اون وسایل کلیدهامون باشن چی؟
‫باشه، ولی کلید کجان؟
‫سلام، راندا
‫یه مایه‌ی دردسر به اسم جنت
‫توی جسم من داره زندگی می‌کنه
‫اصلاً نمی‌دونید چه کارهایی ازم برمیاد
‫اگه جسمم فردا پشت ‫میله‌های زندان نباشه شانس آوردم
‫مدی، خطری تهدیدت نمی‌کنه. ‫می‌تونی برگردی خونه
‫- سلام؟ ‫- سلام، مامان
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫فکر کردم مُردی. ‫کجا بودی؟
‫چرا زنگ نزدی؟ ‫حالت خوبه؟
‫صدمه دیدی؟ من...
‫چیزی که قبل از فرار کردنت بهت گفتم،
‫کاری که کردم...
‫اون کلبه‌ی مسخره رو خریدم
‫می‌دونم چقدر اذیتت کردم. من...
‫می‌دونم این همه سال ‫چقدر سختی کشیدی
‫خیلی خیلی متاسفم، مدی
‫دیگه هیچوقت اذیتت نمی‌کنم
‫اوه، حتماً خیلی گرسنته
‫چیزی برات درست کنم؟ ‫ساندویچی، تخم‌مرغی چیزی؟
‫حموم. فقط می‌خوام دوش بگیرم
‫نه، جنت، نه!
‫می‌تونم بیام داخل؟
‫برای نون‌تست دارچینی درست کردم
‫همونطوری که دوست داری
‫[ مدی ]
‫وقتی داشتی دوش می‌گرفتی ‫می‌خواستم زنگ بزنم به سایمون
‫اما گفتم حتماً دوست داری ‫خودت زنگ بزنی
‫سایمون، نیکول، زِیویر
‫خیلی نگرانت بودن
‫نمی...
‫فعلاً نمی‌خوام بقیه بدونن که برگشتم
‫فقط می‌خوام کنار تو باشم
‫نه هیچکس دیگه‌ای، ‫فقط من و تو، لطفاً
‫من میرم تا برای خواب آماده بشی
‫« ارواح مـدرسـه »
‫از کجا می‌دونستی ‫چطور باید خارج بشی؟
‫نمی‌دونستم. فقط فرار کردم
‫وقتی دوباره برداشتمش، ‫بازم اون نور رو دیدم
‫اون موقع فهمیدم که نامه...
‫باید برای ورود و خروج ‫نامه دستت باشه
‫پس یه کلیده؟
‫خب، داری میگی ‫آقای منفریدو اونجا بود؟
‫پس کلیدت یه در رو باز کرده... ‫درِ یه خاطره‌ی دردناک رو
‫و وقتی رفتی داخل، ‫دیدی که اونجا...
‫- جهنم شخصی خودته ‫- خب، ناراحت‌کننده‌ست
‫گفتی اتاق قرمز بود
‫و آخرین بار که ‫تو آقای مارتین رو دیدی
‫یه رنگ قرمز دیدی
‫آره
‫وقتی در رو باز کردم ‫و جنت وارد جسمم شد،
‫یه نور قرمز از پناهگاه بیرون اومده بود
‫حتماً آقای مارتین اونجا قایم شده،
‫داخل خاطرات دردناک
‫نمی‌دونم. اونجا مثل ‫یه هتل شیک نیست
‫شاید مشغول یه کار دیگه‌ایه
‫کی می‌دونه چه آزمایش‌های ‫عجیب و غریبی، مثل فیلم «جمعه‌ی عجیب»
‫اون تو داره انجام میده. ‫من که نمی‌دونم
‫شاید جنت فقط شروع ماجراست
‫باشه. باشه. آره، ‫فهمیدم ماجرا از چه قراره
‫می‌خواید من و والی ‫کلیدهامون رو برداریم
‫و در جهنم شخصی ‫خودمون رو باز کنیم
‫و مثل کارآگاه نانسی درو ‫اونجا رو بگردیم
‫من بودم می‌گفتم ‫پسران هاردی، اما آره
‫باشه، آره. با اینکه خیلی وسوسه‌انگیزه، ‫اما من اون کار رو نمی‌کنم
‫چارلی؟
‫مگه از راندا معذرت‌خواهی نکردی
‫چون مجبورش کردی ‫بر خلاف میلش یه کاری رو بکنه؟
‫- فرق داره ‫- چطور؟
‫واقعاً نداره
‫نه، فرق داره. ‫چون اگه آقای مارتین...
‫ببینید، اگه شما می‌خواید برید، ‫مهمون من باشید
‫اما من وارد اون جهنم نمیشم
‫قصد بازی با کلمات رو نداشتم
‫چارلی!
‫[ شردهد۹۹: هشدار! ‫این آهنگ باعث میشه به گریه بیُفتی: ]
‫[ انسرسیکر: برم دستمال ‫بیارم، سریع میام ]
‫انگار کار تیمی‌شون بهتر شده...
‫سلام. دیشب کجا بودی؟
‫پیش سایمون داشتم درس می‌خوندم. ‫فکر کنم بهت گفته بودم
‫جدی؟ پس چرا لباس‌های کثیفت
‫بوی الکل میدن؟
‫بیخیال، زِیویر
‫همین چند روز پیش ‫از بیمارستان مرخص شدی
‫الان اصلاً شرایط شب بیرون موندن
‫- و جشن گرفتن و مشروب خوردن رو ندارری ‫- اون کار رو نکردم
‫شاید روی چیزی نشستم
‫باشه
‫خب، می‌خوام هر روز بعد از مدرسه ‫ساعت ۳ خونه باشی
‫تا زمانی که بتونی باهام صادق باشی ‫و بگی این چند وقت کجا می‌رفتی
‫و درگیر چه کاری هستی
‫[ سم‌زدایی دیجیتال - تا ۶ بعدازظهر ]
‫هارتمن میگه شرکت توش اجباریه
‫♪ Hazlett - I'm Not Ready To Go ♪
‫اوه...
‫امروز میایی مدرسه یا چی؟
‫اوه، گندش بزنن. من... آره
‫- چی گوش می‌دادی؟ ‫- هیچی
‫آها. و هیچی یعنی شردهد۹۹؟
‫بس کن
‫به‌خاطر همین گوشیت ‫تا صبح هی صداش میاد؟
‫چی؟ بیخیال. ‫حداقل بگو پسر نازیه یا نه
‫نمی‌دونم. فقط یه پسریه ‫که توی اینترنت باهاش حرف می‌زنم
‫باشه، اما عکسش رو ندیدی؟ ‫اینستا یا تیک‌تاکش رو ندیدی؟
‫نه، اونطور نیست
‫می‌دونی، داشتم فکر می‌کردم. ‫بعد از اینکه دیشب مدی رو دیدم،
‫نظرم درمورد داستان جنت عوض شده
‫- فکر می‌کنم حرف‌های سایمون درستن ‫- نه
‫چطور اینقدر مطمئنی؟
‫چون در اون صورت مدی مُرده،
‫فرار نکرده، و چون خیلی عجیبه
‫دخترا! دخترا، دیرتون میشه!
‫پنچ دقیقه‌ی دیگه آماده‌ام
‫[ مامان ]
‫با رجینا لوید تماس گرفتی
‫لطفاً پیغام بذار...
‫پس فقط می‌تونیم از کلیدهای ‫خودمون استفاده کنیم؟
‫اگه کلیدی داشته باشی
‫سال آخری‌ها، برای کارگاه امروز
‫لطفاً به کتابخونه مراجعه کنید
‫باورم نمیشه تا شب ‫باید اینجا باشیم
‫یه اتفاقی برای یه نفر می‌افته
‫و ما رو با تشکیل گروه ‫درمانی تنبیه می‌کنن
‫کسایی که هنوز ۶ سالشون ‫نشده رو بغل نمی‌کنم
‫می‌دونم. خدایا همین‌الان ‫من رو بکش
‫شما هم به چیزی که ‫من فکر می‌کنم فکر می‌کنید؟
‫ممکنه یه فرصت عالی برای دزدیدن
‫یکی از جسم‌های ناراحت ‫و فرار کردن از اینجا باشه
‫- نه ‫- چه مرگت شده؟
‫آهای؟ گفتی اون روزی ‫که جنت جسمت رو دزدید
‫از لحاظ روحی اوضاعت خراب بوده
‫و مگه آقای مارتین ننوشته بود
‫که مرور مجدد خاطران دردناک می‌تونه ‫به نقاط دسترسی یا نمی‌دونم چی منجر بشه
‫خب، این مدرسه قراره ‫پر از درد و رنج بشه
‫باور کنید
‫اون دو تیکه یخ تا ظهر ‫توی دستشویی آب میشن
‫فکر می‌کنید آقای مارتین ‫به این موضوع فکر نکرده؟
‫شاید باید بری خاطره‌ی ‫دردناکت رو ببینی
‫همین‌الان؟
‫صبح بخیر، مامانی
‫چندین ساله بهم مامانی نگفتی
‫خوب خوابیدی؟
‫بیا بشین اینجا
‫اوه، نه، نه. اون رو نخور. ‫می‌دونم خوشت نمیاد
‫نون‌تست فرانسوی درست می‌کنم
‫می‌دونی چیه؟
‫امروز باید بریم ‫یه عامله خوراکی بخریم
‫همه‌ی خوراکی‌هایی ‫که دوست داری رو بخریم
‫- سلام، چطوری؟ ‫- سلام. سلام. خیلی خیلی شرمنده‌ام
‫اشکالی نداره. آماده‌ی رفتنی؟
‫امروز نمی‌تونم بیام به جلسه
‫لحظه‌ی آخری بهم گفتن ‫باید برم سرکار. شرمنده
‫اوه. مطمئنی دلیلش همینه؟
‫یکی از اون هشدارها ‫که نگرفتی، ها؟
‫اوه، نه. نه. واقعاً حالم خوبه
‫دوست داشتم دعوتت کنم ‫داخل، اما...
‫- باید بری؟ ‫- آره. باید برم
‫آره. نه، اشکالی نداره. ‫من باید برم به جلسه
‫احتمالاً دیگه بهتره برم
‫- باشه ‫- آره
‫قرارداد معافیت از مجازاتم تصویب شد
‫پس صبح خیلی ‫مزخرفی رو سپری کردم
‫در واقع امروز باید برم مدرسه
‫و وسایلم رو جمع کنم
‫رسماً مجور تدریسم رو گرفتن
‫وای، خدا. ‫خیلی متاسفم
‫یه روز دیگه؟
‫- آره ‫- آره
‫رفیق، فکر کردم گفتی ساعت ۱۰
‫اون جلسه‌ی توی کتابخونه ‫داره شروع میشه
‫مدی داره میاد. ‫الان با زمان دنیای ارواح کار می‌کنه
‫می‌دونی می‌خوای چی بهش بگی؟
‫آره. آره. ‫در واقع همه‌ی حرف‌هام رو نوشتم
‫یکی از دوست‌هام هم بررسیش کرد
‫کدوم دوستت؟
‫اوضاع اینجا داره ‫عجیب میشه، سایمون
‫دنیای ارواح خیلی ‫عجیب و ترسناک شده
‫چی، پیانو یه نفر رو خورده؟
‫الان واقعاً هر چیزی ممکنه،
‫به همین دلیل باید بدونم ‫جسمم تقریباً کِی پیدا میشه
‫- درمورد پیانو چی گفتی؟ ‫- به اون هم می‌رسیم
‫اما اول، زِیویر می‌خواد ‫یه چیزی بهت بگه
‫من... آره. درسته
‫من...
‫مدی...
‫الان فرصت برای این کار داریم؟
‫یا الان یا هیچوقت، رفیق. یالا
‫مدی، من...
‫من...
‫آره، در واقع، فکر کنم بهتره...
‫برم به اون جلسه‌ی توی کتابخونه
‫یه صندلی برات نگه می‌دارم. ‫تو می‌تونی
‫- زِیویر! ‫- سایمون
‫توی محوطه‌ی دانشگاه برادر نیکول، ‫جنت رو پیدا کردیم
‫اونجا دیدیمش
‫- ولی گمش کردیم ‫- رفت کجا؟
‫نمی‌دونم. شرمنده. نمی‌دونم
‫فرار کرد، و بعدش حراست ‫دانشگاه اومد
‫- واقعاً... ‫- پس فرار کرده؟
‫یعنی واقعاً رفته؟ ‫یعنی ممکنه هیچوقت برنگرده؟
‫هول نکن. پیداش می‌کنیم، ‫باشه؟ قول میدم
‫[ روز همبستگی سال آخری‌ها ]
‫این جامعه در طول این ترم ‫سختی‌های زیادی رو تجربه کرده
‫رویدادهای اخیر روی همه‌ی ‫اساتید و دانش‌آموزها تأثیر گذاشتن
‫برای همین وقت گذاشتیم تا یاد بگیریم ‫چطور با هم ارتباط برقرار کنیم
‫تا بدونیم چطور باید ‫به یکی کمک کنیم
‫که داره زجر می‌کشه
‫من برمی‌گردم به اون دانشگاه ‫تا جنت رو پیدا کنم
‫شما هم میایید؟
‫- آره ‫- آره
‫[ پیام به مامان - میشه ‫لطفاً بهم زنگ بزنی؟ ]
‫دیشب نیومدی
‫بازی لچفیلد و اِسپلیت ریور بود
‫مهم‌ترین بازی فصل بود، ‫ولی کاپیتان ما نیومده بود
‫می‌دونی، فکر می‌کردم ‫حداقل میایی سری می‌زنی
‫به‌خاطر حرفی که درمورد ‫زِیویر زدم اینطور می‌کنی؟
‫- یه کاری پیش اومد ‫- چی؟
‫کلر
‫بعد از این می‌خوایم برگردیم ‫به دانشگاه، میایی؟
‫آره
‫امروز می‌خوایم درمورد احترام، ‫بهبودی و گوش دادن یاد بگیریم
‫به همین دلیل گوشی‌های ‫همه‌تون رو ازتون می‌گیریم...
‫تا مطمئن بشیم توی ‫یه محیط بدون مزاحمت هستیم
‫ممنون
‫[ دانشگاه ویسکانسین ]
‫هی، هی، هی. ‫شما چهار نفر گم شدید؟
‫کارگاه‌ها اون‌طرفن
‫امروز در اصل برای شما ‫برنامه‌ریزی شده،
‫و حتماً باید شرکت کنید
‫- تا ساعت ۶؟ ‫- درسته
‫باشه، واقعاً نمی‌تونی ‫ازمون انتظار داشته باشی...
‫می‌تونم، و انتظار دارم
‫سایمون، می‌دونم دانشگاه ‫نورث‌وسترن رو مد نظر داری،
‫و باور کنی یا نکنی، ‫سعی دارم کمکت کنم
‫حتی برنامه‌ی کلاس‌هات رو هم ‫عوض کردم،
‫ولی فهمیدم بازم کلاس‌های رو می‌پیچونی
‫و این سه نفر رو هم ‫از راه به در کردی
‫اگه امروز زودتر مدرسه رو ترک کنید، ‫موقتاً اخراج می‌شید
‫آینده‌تون در خطره، پسر
‫گوشی‌هاتون رو بدید، همین‌الان
‫برید
‫باشه. یالا
‫یالا. بریم توی کارش
‫داری چه غلطی می‌کنی؟ ‫برو وسط بازی، والی. همین‌الان!
‫والی، گفتم برو وسط!
‫مربی، نمی‌تونم
‫من توی همین بازی مُردم
‫- باعث افتخارم بشو، عزیزم ‫- مامان؟
‫محض رضای خدا، ‫اینقدر ترسو نباش
‫توپ دست اونه
‫والی کلارک، به سمت زمین حریف میره
‫توی خط ۴۰ یارده، ‫الان به خط ۳۰ یارد رسید
‫وای، خدا
‫کلارک یه ضربه‌ی بد می‌خوره. ‫روی زمین افتاده
‫چه... این چه جهنمیه؟
‫اوضاع والی کلارک ‫خوب به نظر نمی‌رسه
‫واقعاً ناامیدکننده‌ای
‫قفلش رو درست کردم
‫گذاشتمش بیرون گفتم ‫شاید بخوای بازم بندازیش گردنت
‫تکالیف مدرسه‌ت ‫توی اون کیف کنار میزن
‫هر هفته می‌رفتم سراغش
‫به اون مدرسه برنمی‌گردم
‫مدی
‫چه اتفاقی برات افتاد؟
‫باشه
‫دارم میرم فروشگاه
‫مطمئنی نمی‌خوای همراهم بیایی؟
‫فقط یه قولی بهم بده
‫قول بده وقتی برمی‌گردم ‫توی خونه می‌بینمت
‫اوه هی. چارلی رو ندیدی؟
‫والی؟ چی شده؟
‫رفتی توی زمین؟ ‫وارد خاطره شدی؟
‫والی، چی شد؟
‫چیزی ندیدی؟
‫هیچی ندیدم
‫چیز به درد بخوری ندیدم. شرمنده
‫باشه، گل رس رو ‫با یه دستت نگه می‌داری،
‫و با اون یکی دستت ‫خیسش می‌کنی
‫و با یه حرکت مستقیم و یکنواخت ‫دستت رو به سمت پایین فشار میدی
‫- می‌خوای تو انجامش بدی؟ ‫- من...
‫ببخشید، می‌خواید ‫من تنهاتون بذارم؟
‫می‌دونی، شاید بهتر باشه ‫با یه جاسیگاری شروع کنیم
‫سلام. اینجایی
‫می‌خواستم این رو بهت پس بدم،
‫و بگم نتونستم وارد خاطره‌ت بشیم
‫خودم بهش گفتم
‫ببینید، میشه برای یک دقیقه هم که شده ‫درمورد اون خاطرات حرف نزنیم؟
‫اومدم اینجا تا فراموشش کنم
‫آره، درک می‌کنم
‫الان والی رو دیدم، ‫و فکر نکنم اصلاً ارزشش رو داشته باشه
‫مدی
‫برم پیداش کنم ببینم ‫اصلاً باهام حرف می‌زنه یا نه
‫- از کلید خودش استفاده کرده؟ ‫- فکر نکنم کلید داشته باشه
‫- واقعاً نمرده ‫- درسته
‫اما اگه داشت، ‫احتمالاً ازش استفاده می‌کرد
‫فرقی هم نمی‌کرد ‫چقدر ترسناک باشه
‫قبلاً مُردی، می‌دونی؟
‫بدترین اتفاقی که می‌تونه بیُفته چیه؟
‫یه چیز تیز ببر
‫جنت ممکنه الان نزدیک ماسکگون باشه
‫و من با چشم‌بند ‫دارم دور خودم می‌چرخم
‫اگه اینقدر مقاومت نکنی، ‫الکی دور خودت نمی‌چرخی
‫این یه تمرین اعتماده، سایمون. ‫باید به من اعتماد کنی
‫می‌دونی، یه‌کم سخته ‫به آدمی اعتماد بکنم
‫که جلوی یه گلدون ‫ادریسی هول کرد
‫تو که گفتی خودم کمکت می‌کنم
‫می‌دونی، یه فکر جدید دارم. ‫فقط در خروجی رو نشونم بده
‫اگه گیر افتادم، میگم ‫نمی‌دونستم دارم کجا میرم
‫- رفیق، خفه شو. دهنت رو ببند ‫- خودت خفه شو
‫رفیق، امروز قیافه‌ش رو ندیدی!
‫اگه قیافه‌ش رو می‌دیدی،
‫مجبور بودی تا آخر عمرت...
‫اوضاع شما دو نفر چطوره؟
‫هنوز داریم روی اون موضوع اعتماد ‫کار می‌کنیم، آقای هارتمن
‫هوم
‫اگه امروز شلوار جین ‫پاتونه یه قدم بیایید جلو
‫اگه تک فرزند هستید ‫یه قدم بیایید جلو
‫حالا، اگه فکر می‌کنید توسط ‫خانواده‌تون درک نشدید
‫یه قدم بیایید جلو
‫اگه با پیدا کردن محصولات ‫مو یا پوستی
‫که با نوع مو یا رنگ پوست شما مطابقت ‫داشته باشه مشکل دارید، یه قدم بیایید جلو
‫- کلویی، واقعاً؟ ‫- چیه؟
‫می‌دونی که شرکت دیور کانسیلر ‫مورد علاقه‌ی من رو دیگه تولید نمی‌کنه
‫اگه طی چند هفته‌ی گذشته ‫احساس اضطراب یا پریشونی داشتید
‫یه قدم بیایید جلو
‫ساندرا!
‫- سلام ‫- کلانتر بکستر
‫شرمنده که چند وقته بهت سر نزدم
‫این هفته خیلی...
‫خب، راستش، بیش‌تر ‫توی بیمارستان بودم
‫تا توی کلانتری
‫می‌خواستم بهت بگم که ‫هنوزم دارم دنبال جسد...
‫دنبال مدی می‌گردم
‫زِیویر چطوره؟
‫- شنیدم... ‫- آره، حالش خوبه. خداروشکر
‫خب...
‫- بعداً می‌بینمت ‫- بعداً می‌بینمت
‫کلانتر!
‫[ بادام زمینی ]
‫واقعاً؟
‫نمی‌تونم... نفس بکشم
‫این‌بار چی گذاشتی توی دهنت؟
‫اپی‌نفرینم رو می‌خوام...
‫آقای مارتین توی خاطره‌ت بود؟
‫آره، اولش فکر کردم ‫بخشی از خاطره‌مه
‫مثل آقای منفریدو
‫اما بعدش... وقتی دیدم ‫داره فرار می‌کنه،
‫انگار اون اتاق بهم ‫اجازه نمی‌داد خارج بشم
‫اصلاً نمی‌تونستم تکون بخورم ‫تا اینکه یهویی از اونجا خارج شدم
‫تا زمین فوتبال دنبالش رفتم،
‫که خیلی فوق‌العاده‌ست
‫با توجه به اینکه دچار شوک ‫آنافیلاکسی شده بودم، اما...
‫چارلی، مجبور نبودی ‫اون کار رو بکنی
‫خودم دوست داشتم. من...
‫اما قبل از اینکه غیبش بزنه
‫روی اسکوربورد ‫نور قرمز رو دیدم
‫پس آقای مارتین ‫بدون کلیدهای ما
‫می‌تونه وارد خاطراتمون ‫بشه و خارج بشه،
‫و ما حتی با داشتن کلید چارلی هم ‫نمی‌تونیم وارد خاطره‌ش بشیم
‫- چرا؟ ‫- نمی‌دونم
‫کوئین توی دفترچه‌ی جنت ‫چیز دیگه‌ای پیدا نکرد؟
‫نه، هنوز مشغول خوندنشه
‫و این وسط ما باید چیکار کنیم؟
‫همه‌ش دنبال مردی بگردیم ‫که می‌تونه هر جایی بره
‫و چیزی بهمون نمیگه؟
‫- من برمی‌گردم توی خاطره ‫- والی؟
‫♪ Nemahsis - 󠁪coloured concrete ♪
‫- سلام، مدی. اومدم خونه! ‫- توی اتاقمم
‫خوشگل شدی
‫بیا بشین
‫بیرون فروشگاه بابای زِیویر رو دیدم
‫پلیس فکر می‌کنه تو ‫به قتل رسیدی، مدی
‫نمی‌تونم بهت بگم چقدر ‫سخت بوده، فقط برای من نه
‫برای همه
‫می‌دونم الان می‌خوای ‫حریم خصوصیت رو داشته باشی
‫اما به کلانتر بکستر گفتم که برگشتی
‫باید می‌گفتم
‫می‌خواد بیاد اینجا ‫و یه بیانیه‌ای ازت بگیره
‫اگه می‌خوای قبل از اومدنش
‫یه چیزی بهم بگی
‫هر چیزی درمورد اتفاقی که افتاد
‫اصلاً هر چیزی که خواستی
‫باید همین‌الان بگی
‫باشه، یه چیزی که مردم ‫درمورد من نمی‌دونن
‫اینه که من تپ‌دنس بلد بودم
‫توی دبیرستان که بودم،
‫می‌ترسیدم بقیه مسخره‌م کنن
‫اما بعدش رقص من رو دیدن
‫و همه‌چیز تغییر کرد
‫- اگه اشکالی نداره، نمی‌خوام چیزی بگم ‫- آره، اشکالی نداره
‫فکر کنم یه چیزی برای گفتن دارم
‫حرف زدن درموردش یه‌کم دردناکه
‫اما می‌خوام حرف بزنم
‫اخیراً یکی از دوست‌هام...
‫یکی که حداقل ‫فکر می‌کردم دوستمه،
‫یهویی باهام قطع ارتباط کرد
‫راستش، نباید اینقدر تعجبب بکنم
‫آخه گذشته‌ش هم همینطور بوده
‫از مردم سوءاستفاده می‌کنه، ‫و وقتی کارش تموم میشه،
‫وقتی دیگه نیازشون نداره،
‫دیگه بهشون بی‌توجهی می‌کنه، ‫انگار اونا اصلاً مهم نیستن
‫وقتی راهنمایی بودیم ‫یکی از دوست‌هاش رو پیچوند،
‫و فکر می‌کنید این موضوع ‫مال هزار سال پیشه، درسته؟
‫اما به محض اینکه اون دختر ‫یه دوست‌پسر پیدا کرد،
‫این مار بدون اطلاع دختره
‫با دوست‌پسرش می‌خوابه
‫- باشه، اون... ‫- کلر!
‫هی
‫- خیلی بد بود ‫- فقط تنهام بذار، نیکول
‫چیزی نگفت که خودت قبلاً
‫هزار بار بهش فکر نکرده باشی
‫والی، صبر کن
‫والی
‫میشه یه لحظه بمونی ‫و باهام حرف بزنی؟
‫از وقتی رفتی توی زمین ‫از من دوری می‌کنی...
‫- نمی‌تونم ‫- چرا؟
‫چون اگه بمونم و به این فکر کنم
‫که توی اون زمین چه ‫اتفاق‌هایی می‌افته،
‫دیگه نمیرم توی خاطره
‫و باید برگردم اون تو
‫والی. بیا اینجا. ‫میشه بیایی اینجا؟
‫لطفاً یه نفس عمیق بکش
‫آقای مارتین هر سال مثل احمق‌ها ‫من رو توی اون زمین می‌چرخوند
‫و تمام این مدت می‌دونست ‫که اونجا چه خبره
‫ولی چیزی نگفت
‫نه به من، نه به چارلی، ‫نه به راندا
‫توی اون بازی چه اتفاقی می‌افته؟
‫گفتم نمی‌خوام درموردش ‫حرف بزنم، باشه؟
‫شرمنده بابت زمان انجام این کار
‫وکیل پیشنهاد داد که سریع ‫ماجرا رو تمومش کنیم
‫ببین، باید اعتراف کنم، درک، ‫هنوزم نفهمیدم ‫[ آقای اندرسون ]
‫تو یکی از بهترین معلم‌های ‫اینجا بودی، پرشور. متعهد
‫واقعاً اخراجش کردن
‫عاشق تدریسم. ‫بیش‌تر از هر چیزی دوستش دارم
‫پس چرا؟
‫پدرم به کمک نیاز داشت
‫و من تمام عمرم گندهایی ‫که اون میزد رو تمیز می‌کردم
‫ولی این‌بار...
‫خودم یه گند بزرگ‌تر زدم
‫ببین، فقط باید ۱۵ دقیقه ‫بهت فرصت بدم،
‫اما هر چقدر خواستی ‫اینجا بمون، باشه؟
‫[ آقای اندرسون ]
‫به نظرت اگه این رو ‫بکنم توی چشمم
‫می‌ذارن از مدرسه خارج بشم؟
‫لطفاً اون کار رو نکن
‫ببخشید، از اینا استفاده می‌کنی؟
‫نه، بخورشون
‫پدرت به دفتر زنگ زده، زِیویر
‫میگه باید باهات حرف بزنه
‫می‌بینی، سایمون
‫تو تنها کسی نیستی ‫که نمی‌تونی بهم اعتماد کنی، ها؟
‫تعجب نکردی ‫که اخراجش کردن، ها؟
‫نه. درک می‌کنم
‫اما آقای اندرسون ‫بهترین معلمیه که تا حالا داشتم
‫واقعاً به دانش‌آموز اهمیت می‌داد
‫و به‌خاطر من اخراج شد
‫اگه ما متوجه نمی‌شدیم که...
‫اون پول رو دزدید، مدی. ‫انتخاب خودش بود
‫آره. ولی از کجا معلوم ‫من تصمیم بهتری می‌گرفتم؟
‫منم مجبور بودم توی زندگیم ‫چندتا گندکاری رو تمیز کنم،
‫و همیشه نتیجه‌ی عکس می‌داد
‫- حقیقت نداره ‫- نداره؟
‫ببین حاضری برای کمک کردن ‫به من چه کاری بکنی
‫و حتی بهم نمیگی ‫توی اون بازی چه اتفاقاتی افتاد
‫چون اتفاق‌های بدی افتاد، مدی
‫وقتی مُردم، هیچ حسی نداشم
‫نه ترس، نه درد. فقط مُردم
‫اما توی خاطره، تمامی ‫اتفاقاتی که برام افتادن،
‫حس کردن ناامیدی مامانم،
‫حس کردن ناامیدی مربیم،
‫این حس که باید والی‌ای می‌بودم ‫که تماشاگرها می‌خواستن،
‫همه‌ی اینا، همه‌شون رو حس کردم
‫توی اون زمین همه‌شون رو ‫بارها حس کردم
‫پس برنگرد توی خاطره
‫حسی که من به آقای مارتین دارم ‫مثل حسیه که تو به آقای اندرسون داری
‫بهش اعتماد کردم. ‫اون رو الگوی خودم قرار دادم
‫فکر می‌کردم واقعاً ‫بهم اهمیت میده
‫و بعدش فهمیدم ‫که همه‌چیز دروغ بوده
‫پس اگه برگشتن به اون بازی
‫به این معنیه که می‌تونم ‫بالاخره باهاش روبه‌رو بشم
‫و به جواب‌هایی که می‌خوام برسم،
‫پس ارزشش رو داره، مدی
‫برای من ارزشش رو داره
‫شاید چارلی اشتباه می‌کرد
‫شاید... والی؟
‫والی؟
‫والی...؟
‫[ از پنجمین حلقه‌ی جهنم پیام میدم؟ ‫روز تو چطور می‌گذره؟ ]
‫اینجایی. اینجا چیکار می‌کنی؟
‫وقت استراحت برای دستشویی ‫رفتن بود، منم اومدم اینجا
‫الان داشتم با بابام حرف می‌زدم
‫- نیکول، مدی برگشته ‫- صبر کن
‫منظورم اینه که جنت برگشته، ‫اما خونه‌ی مدیه
‫بابام الان داره میره ‫به دیدن اون و ساندرا
‫- باید بریم ‫- خونه‌ی مدی؟
‫- آره ‫- صبر کن، سایمون چی پس؟
‫نمی‌دونه. یالا
‫صبر کن، منظورت از نمی‌دونه چیه؟
‫نمی‌تونیم به سایمون نگیم ‫که جنت برگشته
‫لحظه‌ای که به سایمون بگیم، ‫سریع از اینجا می‌زنه بیرون
‫و درنهایت اخراجش می‌کنن
‫باور کن، هارتمن از صبح ‫اون رو زیر نظر داره
‫و اگه خودمون گیر بیُفتم، ‫خودمون هم اخراج نمی‌شیم؟
‫- ما موقتاً اخراج بشیم بهتره ‫- چرا؟
‫نیکول، سایمون نباید ‫از مدرسه اخراج بشه
‫اون می‌تونه با مدی حرف بزنه. ‫ما نمی‌تونیم، باشه؟
‫آره
‫اوه، گندش بزنن!
‫مطمئنی آماده‌ست ‫که باهام حرف بزنه؟
‫بهش گفتم داری میایی
‫خانم نواک، می‌تونم برم دستشویی؟
‫پنج دقیقه‌ای برگرد
‫میشه لطفاً زیربغلت رو جابه‌جا کنی؟
‫یه‌جورایی وصله به بدنم، نیکول
‫باشه، اما باید به منم وصل باشه؟
‫ببین، این رویداد ‫دیگه داره تموم میشه
‫شاید بهتر باشه برگردیم ‫توی گروه‌هامون،
‫منتظر بمونیم وقت تموم بشه، ‫و بعدش همه می‌ریم خونه‌ی ساندرا
‫اگه وایسیم تا تموم شه ‫و جنت دوباره فرار کنه چی؟
‫یا خدایی نکرده، یه خونه‌ی ‫دیگه رو آتیش بزنه؟
‫پس فقط باید بریم اونجا،
‫جنت رو پیدا کنیم، ‫وانمود کنیم مدیه، و بعدش...
‫- بیاریمش اینجا ‫- و اگه قبول نکرد؟
‫- بهش حق انتخاب نمی‌دیم ‫- اوه، باشه
‫خوبه، آره. فقط دست‌وپاش رو می‌بندیم ‫و میاریمش اینجا؟ چه باحال
‫مطمئنم بهش میگن آدم‌ربایی
‫خیلی‌خب، کسی نیست. بیا بریم
‫عالیه. پس منم سر راه ‫بست‌های کمربندیم رو برمی‌دارم
‫می‌خوام کمکت کنم
‫کیفت رو توی یه مجتمع ‫مسکونی خالی
‫کنار یه تشک پیدا کردیم
‫اونجا می‌خوابیدی؟
‫باشه، بیا یه‌کم برگردیم به عقب،
‫وقتی که توی اتاق دیگ بخار ‫خون پیدا کردم
‫اونجا کسی بهت صدمه زد، مدی؟
‫خودت به خودت صدمه زدی؟
‫مدی، باید... ‫باید یه چیزی بهم بگی
‫نه، من... نمی‌دونم
‫یادم نمیاد
‫آخر کدومش؟
‫نمی‌دونم
‫مدی، بخش من
‫زمان و منابع زیادی رو صرف تلاش ‫برای پیدا کردن تو کرد
‫و حالا می‌تونی کمکمون کنی
‫مخصوصاً اگه آدم خطرناکی اون بیرونه
‫که ممکنه این بلا رو ‫سر آدم دیگه‌ای هم بیاره
‫مامانت بهم گفت که دیگه ‫نمی‌خوای برگردی به مدرسه
‫چون توی مدرسه ‫کسی بهت صدمه زد؟
‫مدی
‫هی، چیکار می‌کنی؟
‫باید این مصاحبه رو ادامه بدیم
‫به هیچ عنوان. ‫معلومه که آسیب روحی دیده
‫شاید ماجرا یه چیز دیگه‌ایه
‫باید بری. همین‌الان
‫می‌دونم که ناراحت‌کننده‌ست
‫ناپدید شدن مدی روی ‫همه‌مون تاثیر گذاشت
‫حتی پسر خود من. ‫اون متهم شد به...
‫فکر کنم خودت بهش اتهام زدی
‫آره، خودم زدم. ولی خیلی‌های ‫دیگه هم بهش تهمت زدن
‫و از اون موقع مثل قبل نشده
‫بیش‌تر وقت‌ها حتی ‫نمی‌دونم اون کجاست
‫یا اینکه چرا باهام حرف نمی‌زنه
‫من فقط... من...
‫فکر کنم مدی...
‫ممکنه به این موضوع ‫ربطی داشته باشه
‫دخترت بهمون چندتا جواب بدهکاره
‫وقتی آماده بود ‫بهتون جواب میده
‫برو. همین‌الان
‫حالت خوبه؟
‫ممنون
‫خواهش می‌کنم
‫کلر، هی، زِیویر یا نیکول رو ندیدی؟
‫تمام مدرسه رو گشتم
‫- شرمنده. نمی‌خواستم... ‫- خوبم. حالم خوبه
‫واقعاً خوبی؟
‫اون رو از کجا آوردی؟
‫دزدیدمش
‫از دفتر مدرسه
‫چرا؟
‫دو روز پیش متوجه شدم ‫که کارت بانکیم کار نمی‌کنه
‫پس صبح به مامانم زنگ زدم
‫تا ببینم می‌تونه ‫برام درستش کنه یا نه
‫فقط برای پول ناهار. ‫یا هر چیزی
‫اما جواب گوشی رو نداد
‫پس الانم دوباره بهش زنگ زدم
‫و...
‫و چی گفت؟
‫چیزی نگفت
‫سه روز ازش می‌گذره
‫و هنوزم جواب گوشیش رو نمیده
‫وقتی والدینم داشتن طلاق می‌گرفتن،
‫از مامانم پرسیدم که می‌تونم ‫برای مدتی با بابام زندگی کنم یا نه
‫و به مدت ۳ ماه باهام حرف نزد
‫پس در مقایسه با اون، ‫این چیزی نیست
‫کلر، این درست نیست
‫متاسفم
‫کلویی راست میگه
‫من از مردم سوءاستفاده می‌کنم
‫و وقتی دیگه بهشون نیاز ندارم،
‫یا عصبانیم می‌کنن، من فقط...
‫بهشون بی‌توجهی می‌کنم
‫این کار رو با مدی کردم
‫حتی امروز با نیکول هم ‫این کار رو کردم
‫مامانم می‌تونه ‫یه آدم عوضی باشه
‫ظاهراً منم دقیقاً شبیه اونم
‫می‌دونی چرا دیشب ‫مدی از دستم فرار کرد؟
‫چون من به معنای واقعی ‫کلمه آخرین آدمی‌ هستم
‫که دوست داره باهاش حرف بزنه
‫خدایا، حتی نتونستم ‫تنها کلمه‌ای رو بگم
‫که واقعاً اهمیت داره
‫اینکه واقعاً متاسفم
‫به‌خاطر زِیویر، به‌خاطر اینکه ‫بهش بی‌توجهی کردم، به‌خاطر...
‫مثل یه جنده رفتار کردم ‫به جای اینکه...
‫بهش بگم توی زندگیم چه خبره
‫باید باهاش صادق می‌بودم
‫نباید اون در رو باز می‌کردم
‫لولا
‫سایمون، بهش بگو من گفتم لولا
‫آه...
‫اسم اون سگ عروسکی‌ایه ‫که موقع مرگ بابام بهش دادش
‫کلر
‫می‌دونم حرفم رو باور نداری،
‫اما اون کسی که دیشب ‫توی مهمون دانشگاه دیدیش،
‫اون مدی نبود. ‫مدی نبود
‫مدی واقعی الان کنار من نشسته
‫میگه: «لولا سلام می‌رسونه»
‫اینطور نیست که حرفت رو ‫باور نداشته باشم، سایمون
‫فقط دلم نمی‌خواد ‫حقیقت داشته باشه
‫نمی‌خوام مدی بمیره
‫نمرده
‫- این صدا رو می‌شنوی؟ ‫- کدوم صدا؟
‫کدوم صدا؟ چه خبره؟
‫یه صدای وزوز عجیب وجود داره
‫که از همه‌جا میاد
‫و یه حسی دارم، ‫انگار تمام وجودم داره می‌لرزه
‫این صدا، این احساس...
‫قبلاً حسشون نکرده بودم، ‫اما بقیه بهم میگن
‫وقتی یکی می‌میره ‫این اتفاق توی مدرسه می‌افته
‫والی کدوم گوریه؟
‫یوری؟ یالا، بیا
‫باید بریم بفهمیم ‫الان چه اتفاقی افتاد
‫تو برو. من همین‌جا می‌مونم
‫واقعاً؟ الان یه نفر توی ‫این مدرسه مُرد و تو فقط...
‫می‌خوای اینجا بمونی ‫و یه گلدون دیگه درست کنی؟
‫آخرین باری که از این کلاس ‫بیرون رفتی کِی بوده؟
‫می‌دونی، بری یه میان‌وعده بخوری ‫یا طلوع خورشید رو ببینی؟
‫قبلاً مُردی، می‌دونی؟
‫بدترین اتفاقی که می‌تونه بیُفته چیه؟
‫باید برم چارلی ‫و راندا رو پیدا کنم
‫سایمون، داریم چیکار می‌کنیم؟
‫دنبال آدم‌هایی می‌گردیم ‫که نمی‌تونیم ببینیمشون. یالا
‫- سایمون! سلام، رفیق ‫- کدوم گوری دارید می‌رید؟
‫همه‌تون اینجایید. می‌دونستم
‫نمی‌تونستید نیم ساعت ‫دیگه بمونید، ها؟
‫با اینکه اونقدر واضح بهتون گفتم
‫مدی برگشته
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫دیشب رفته خونه
‫الان خونه‌ی مامانشه. ‫اون زنده‌ست
‫بچه‌ها، ظاهراً جنت...
‫والی؟
‫همه‌جا رو دنبالش گشتم
‫سانت به سانت اون زمین رو گشتم
‫آقای مارتین اونجا نیست
‫هیچ آمبولانسی نیومده،
‫هیچ ماشین آتیش‌نشانی‌ای نیومده، ‫هیچ اطلاعیه‌ای ندادن
‫هیچ جسدی وجود نداره
‫تنها زمانی که توی ‫این مدرسه یکی مرد
‫ولی جسدی نداشت...
‫وقتی بود که جنت ‫وارد جسم تو شد
‫منظورت چیه؟
‫اینکه ممکنه آقای مارتین الان ‫از مدرسه خارج شده باشه؟
‫توی جسم کَس دیگه‌ای؟
‫اینکه می‌تونه هر جایی ‫یا هر کسی باشه؟
‫الان همه‌چیز رو بدتر کردیم؟
‫- وقتمون رو هدر دادیم ‫- واقعاً؟
‫من که چیزهای زیادی یاد گرفتم
‫- هی، اون موقع... ‫- نگرانش نباش
‫جدی میگم، برای همه‌مون ‫روز عجیبی بود
‫♪ My Body - Perfume ♪
‫احمق‌ها! جونتون در خطره! ‫واقعاً نمی‌بینید؟
‫اونا دنبال شما هستن! ‫اونا دنبال همه‌مون هستن
‫همین‌الانش هم اینجا هستن! ‫شما نفرات بعدی هستید!
‫هیچکدوم از حرف‌هام رو ‫باور نمی‌کنید، نه؟
‫این دیگه چه وضعیه؟
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.