..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫نگاه...
‫بزن بریم! غذا، آب، ذخایر، هرچی میتونین پیدا کنین.
‫ساکت و سریع!
‫فرار!
‫اوه من واقعا باید دیگه شروع کنم رو پاهام فرود بیام.
‫چی؟
‫من کجام؟ ناین؟
‫ناین؟ آیا اینجاهایی رفیق؟
‫شورشی؟
‫لعنت، حتی ناکز رو هم میپذیرم تو این نقطه.
‫آیا این یه پارک شهریه؟
‫هاه، برام سواله آیا شورشیا درباره​اش میدونستن؟
‫وای.
‫کفشام و دستکشام ظاهر جدیدی دارن.
‫ولی چرا؟
‫باشه سونیک فکر کن.
‫اینجوریا نیست که جواب ها قراره از آسمون نزول کنن.
‫فرار!
‫اینجایین!
‫بهتون گفتم زیادی خطریه.
‫باید با هرچی که برامون باقی مونده سر کنیم.
‫ما هیچی نداریم! داره ضعفم میبره!
‫ما اینجا داریم تلف میشیم!
‫نه به این زودی ها.
‫- آه! بده بهم بده بهم بده بهم! ‫- بکش کنار!
‫مگر اینکه یه چیزی داشته باشی که مبادله کنی.
‫بچه ها! میتونین صدامو بشنوین؟
‫صبر کن... میشنوین یه چیزیو؟
‫درختا هستن! دارن با من حرف میزنن!
‫ما قبلا هم این بحث رو داشتیم.
‫درختا صحبت نمیکنن.
‫آره این چیزیه دلشون میخواد باور کنی.
‫بچه ها! بچه ها! کجایین؟
‫هاه؟
‫توت فرنگیم!
‫نه!
‫اوهوم، داریم تلف میشیم.
‫شورشی، ناکز، و... بیگ؟ ‫اینجا چیکار میکنین؟
‫اوه من چقدر خوشحالم شما خوبین. ‫و ما کجاییم؟
‫و اثری از ناین هست؟
‫و دقیقا چرا شبیه مردم غار نشین لباس پوشیدین؟
‫حالا این یه چیز جدیدیه.
‫اون دنبال ذخایر ماست.
‫اوه نه!
‫هاه؟
‫اوه پس این کاریه که انجام میدین. هاه!
‫چتون شده؟
‫هیچ میفهمین من چه سختی هایی اخیرا کشیدم؟
‫و بعدش به پس شما بچه​ها خوردم، ‫و اینم از آخرین اخبار برای شما.
‫هیچکی ازت نپرسید.
‫همگی، آروم بگیرین، تا من بتونم ‫جلوی منفجر شدن مغزمو بگیرم.
‫نه نه نه نه.....
‫حالا ما یه دقیقه پیش داشتیم تو ‫نیویوک با ربات​ها میجنگیدیم، درسته؟
‫هاه؟ روباسن چیه دیگه؟
‫هی، هی، هی، صبر بدین! ‫من آدم بده نیستم اینجا.
‫ما با هم دوستیم!
‫اونا نمیدونن من کیم. دوباره!
‫که بدین معناعه که من تو نیویوک نیستم ‫من تو یه مکان کاملا جدیدم
‫و شماها همه شماهای جدیدین
‫اوه دوباره نه!
‫پس این تپه سبز دگرگون یافته دیگه​اس.
‫حداقل این یکی گیاه داره.
‫آره... ولی مارپیچ باسکیج گیاه​های زیادی بزرگ داره که
‫نفس زندگی رو از اینجا میگیرن.
‫به لطف هیولا.
‫هیولا؟
‫آره زیادی سالم بنظر میرسه، مگه نه؟
‫زیادی سالم تعریف من ازش نیست.
‫درختا اونقدر بزرگن که دارن له میکنن ما رو.
‫و هیولا نمیزاره دست به غذاهای باقی مونده بزنیم.
‫هیولاها، درختای زیادی رشد کرده، نگاره​های گمشده...
‫وضعیت پر قلقیه.
‫فقط یه نفر هست که میتونست بهم کمک کنه اینو درک کنم.
‫من باید پیدا کنم....
‫تیلز؟ تیلز!
‫گرفتمت!
‫اون سریعه.
‫به اندازه​ای سریع که سر هیولا رو گرم کنه ‫درحالی که ما هرچی نیاز داریم رو برمیداریم.
‫چقدر خوشحالم تو رو میبینم! ‫دنیا همش اینجوریه...
‫تو باید پی ببری چه خبر شده...
‫اوخ! ای شلخته کوچولو...
‫هی، اروم بگیر. اون همین الان نجاتت داد.
‫ممنون بابت کمک، ای غریبه.
‫اسمم سونیکه، و قابلتونو نداشت.
‫ولی چرا اون به راحتی با دم​هاش پرواز نکرد؟
‫پرواز؟ منجی پرواز نمی​کنه.
‫صبر کن، منجی؟ ناموسا؟ ‫(منجی یعنی شلخته و کثیف)
‫و من پریم هستم.
‫هنگری.
‫نارلی. ‫ولی تو از قبل هم اینو میدونستی،
‫مگه نه؟ کی تو رو فرستاده؟
‫ببین، شما همگی شبیه یه دسته دوست داشتنی هستین
‫ولی من دارم سعی می​کنم راه برگشتم به خونه رو ‫پیدا کنم و دنبال یه سری جواب هستم.
‫آیا کسی بین شما درباره منشور پارادوکس میدونه؟
‫بسیارخب... نگاره کریستالی درخشانی که
‫شاید قدرت های واقعا عجیبی داشته باشه یا شایدم نه، چطور؟
‫تنها نشونه​ایه که من برای برگشتن به خونه دارم.
‫یه نگاره؟ ما نمیدونم...
‫چرا اینقدر طولش دادی که درباره​اش ازمون بپرسی؟
‫پس میدونی کجاست.
‫- میتونی منو ببری پیشش؟ ‫- البته.
‫ولی اول بیا به روستامون.
‫مطمئنم که میتونیم به هم کمک کنیم.
‫ما همیشه توی کنوپی (سایبان) زندگی نمی​کردیم.
‫برای سالیان سال، ما روی زمین زندگی می​کردیم.
‫هرچی که نیاز داشتیم رو از جنگل می​گرفتیم ‫تا زنده بمونیم.
‫و بعدش، هیولا ما رو به بالای درخت ها روند.
‫هرروز توی مارپیچ باسکیج یه دست​وپنجه نرم کردن ‫برای زنده موندنه.
‫- بدبختانه​است! ‫- وای! آروم!
‫لازم نیست عصبی بشی.
‫عصبی نیستم! گشنه​ام.
‫تا حالا سعی کردی با پوست درخت شکمتو پر کنی؟
‫پوست درخت؟ مگه هیچکدوم از این درخت​ها ‫میوه یا آجیل یا چیزی ندارن؟
‫داشتن، ولی به ته کشیده شدن.
‫این دلیلیه که ما باید علیرغم ‫هیولا بریم پایین دنبال غذا.
‫رسیدیم.
‫این روستای شماست؟
‫هی! از خونه​ام دور شو.
‫مال تو... آخه میگم، خیلی دهاتیه.
‫به همین خیال باش.
‫سونیک، ما میبریمت به... چیز... چیز...
‫- نگاره. ‫- دقیقا!
‫ولی... اولش تو کمکمون میکنی با ترتیب هیولا رو دادن
‫تا بتونیم ذخایرمون روجمع کنیم.
‫قبوله؟
‫هوف! ایناها واقعا به یکم کمک نیاز دارن.
‫خبر خوب، همگی!
‫حدس بزنین کدوم مهمون ویژه​ای ‫میتونه از پس یه به اصطلاح هیولا بر بیاد
‫بدون اینکه حتی ذره​ای خسته​اش بشه؟
‫منم. واضحا منم.
‫بهتون کمک می​کنم. توت فرنگی برای همگی، هرچقدر میخواین!
‫یعنی میگی میتونیم دوتا توت فرنگی داشته باشیم؟
‫اون پیچ-پیچیه.
‫درمورد گیاه​ها شوخی نمی​کردی. ‫این پایین حتی بزرگ​تر بنظر میان.
‫- هوووش! ‫- درسته! ماموریت مخفی کاری.
‫باید خیلی بی سروصدا باشیم.
‫هیولا ممکنه هرجایی باشه.
‫هی! یکیو پیدا کردم!
‫گمونم روز خوش شانسیمونه.
‫وای! میدونی، شاید دلت بخواد ‫کمتر با گیاه​ها خشن باشی.
‫چرا طرف گیاه​ها رو میگیری؟
‫رفتن تو مخت.
‫اینم از بی سروصدا بودن.
‫هوووش! میخوای ما رو به کشتن بدی؟
‫- وایسا... چی... ولی اون... ‫- هوووش!
‫فرار!
‫تو نه! برو به حساب هیولا برس!
‫درسته! من حساب هیولا رو میرسم.
‫شما برین اون توت فرنگی​ها رو پیدا کنین.
‫بسیارخب هیولا خودتو نشون بده.
‫من دقیقا همینجام. بیا و بگیرم!
‫فرار!
‫کشتزار توت فرنگی! پیداش کردم!
‫هب بچه ها!
‫وای! بسیارخب تو خیلی سریع هستی.
‫اما چقدر سریع؟
‫وای!
‫اون پشت چیه؟
‫خودتو نشون بده هیولا!
‫آخ!
‫حالا که دوباره فکر می​کنم ‫تو به اندازه کافی ترسناکی.
‫این مکان به یه علف هرز نابود کن هیولاوار نیاز داره!
‫نمیتونم بزنم به دنده.
‫دیگه بسه! فرار بسه.
‫با چیزی که نمیتونم ببینم نمیتونم بجنگم.
‫ولی... حواس​های دیگه​ای هم دارم.
‫اینم از این.
‫تو هیولا نیستی.
‫فقط یه فلیکی غولپیکری.
‫از گفتنش پشیمون میشی.
‫گیرت انداختم!
‫میخوای برقصی؟ بیا پارتی بگیریم!
‫ها! و پایین بمون!
‫حالا میتونین بیاین پایین ‫من هیولا رو شکست دادم.
‫اون هیولا نیست. ‫اون حیوون دست​آموز هیولاست.
‫چی گفتی الان؟
‫اوخ!
‫سنبله؟ من از سنبله متنفرم!
‫اِیمی؟ تو هیولاعه هستی؟
‫اوه اون رفقا که بالان خیلی...
‫...اشتباه گرفتن.
‫تو به جنگلم آسیب رسوندی! من به تو آسیب میرسونم!
‫اِیمی، بسه! ما دوستیم! ‫تو ازم خوشت میومد، تا حدودی.
‫برو بیرون!
‫شاید بعد از این همه حرفا اونقدرام قوی نیست. ‫درست میگم؟
‫و بیرون بمون!
‫اول راستی، حالا این؟
‫اوه ایمی...
‫من نمیتونم بزنمت.
‫اوخ! بازنگری مختصر.
‫من اهل اینطرفا نیستم.
‫خشونت هیچوقت هیچیو درست نمی​کنه.
‫و جایی که من اهلش هستم، من و تو رفیقیم.
‫پس چطوره پتک بزرگت رو بزاری زمین ‫و فقط حرف بزنی، ایمی؟
‫اسم من تورن رز هست،
‫و تو کارت تمومه!
‫بفرما.
‫حالا آزادین، فلیکیای کوچولو.
‫اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫تو چیزی هستی که اینجا اتفاق افتاده.
‫تو و همنوع​هات که بالان، خرد و خمیر کردین،
‫و تقریبا همه چیو نابود کردین!
‫همنوع​های من؟
‫شما لاشخورا هرچی جنگل میتونست پیشکش کنه رو بردین
‫و اینو بجا گذاشتین.
‫من طبیعت رو بازمیگردونم. ‫زورکی، اگه مجبور باشم!
‫درسته! مال منه حالا!
‫اون درخشش.
‫هاه؟ آره!
‫این یعنی یه نگاره این نزدیکیا هست.
‫نگاره؟ نه! من قبلا اینو دیدم.
‫شبیه سبز کبیر هست.
‫چیز خیلی قدرتمندیه.
‫میتونی کمکم کنی تا این سبز کبیر رو پیدا کنم؟
‫این جنگل یکم منو توی دردسر انداخته.
‫ببین، باور دارم که میتونه کمکم کنه برگردم خونه.
‫و بعدش از شرم خلاص میشی.
‫باشه. بهت کمک می​کنم.
‫مادامی که به معنای این باشه که از جنگلم بیرون میری.
‫تا ابد.
‫میگی که لاشخورا همه اینکارا رو کردن؟
‫بله. ما قبلنا همه باهم بودیم در هماهنگی با طبیعت
‫ولی بعدش اونا حریص شدن، همیشه درحال برداشتن و ستاندن
‫هرگز درنظر نمیگرفتن چه ضرری ‫به دنیای اطرافشون دارن میزنن.
‫پس این دلیلیه که افتادی دنبالشون دورشون کردی ‫و اینجور شدی...
‫هرجوری که هست.
‫هی! قصد تعریف کردن داشتم.
‫آخه میگم، این خیلی کمترعجیبه تا نسخه قبلیت که دیدم.
‫- نسخه قبلی من؟ ‫- داستان طولانی داره.
‫اگه قبلا با بقیه توی هماهنگی زندگی می​کردی،
‫چرا صرفا راحت بقیه رو دور هم جمع نمی​کنی
‫و، میدونی، حل مسائل انجام بدی؟
‫اونا هم لیاقت زنده موندن رو دارن، نه؟
‫گاهی هم هست دست از زر زدن برداری؟
‫نه واقعا.
‫یه ذره هم از این خوشم نمیاد.
‫- داره با هیولا کجا میره؟ ‫- بهمون خیانت کرده.
‫اوخ!
‫گوش کن، متوجه​ام که تو و مردم درختی ‫سر مسائل باهم همنظر نیستین.
‫ولی اینکه صداشون کنی لاشخور یکم... شرورانه نیست؟
‫مگه دیگه چی باید بهشون بگم؟
‫نمیدونم، این چطوره
‫مردم شاد شاد باحال طبقه بالا ‫که فقط سعی دارن زنده بمونن؟
‫هیچ چیز باحالی توی نابود کردن نیست. این ‫تمام چیزیه که میدونن.
‫چطور وسط این همه خار عبور می​کنی؟
‫از این طرف!
‫بنگر... سبز کبیر!
‫نخل... این...
‫خارقلعاده​اس؟ بله.
‫حالا کارتو بکن و از جنگلم برو بیرون!
‫اگه حسم درست بگه، که همیشه هم میگه،
‫نگاره این پایین حفر شده.
‫پیداش کردم.
‫ولی نمیتونم بهش دست بزنم مگر نه من... ‫میدونی، پوووف!
‫خارقلعاده!
‫آره قشنگه، ولی باور کن این چیز...
‫مال منه!
‫من واقعا باید انتظارشو میداشتم.
‫نه! داری چیکار می​کنی؟ من بهش نیاز دارم!
‫انگار که من حاضرم قلب جنگلم رو به یه غریبه بدم.
‫تو فقط یه لاشخور دیگه مثل بقیه​اشون هستی.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.