..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
همون چیزی که تو رو متفاوت می‌کنه
باعث خاص بودنت میشه
ازتون می‌خوام امیدوار باشید
و یادتون باشه که همتون میتونید قهرمان باشید
اینکه زیر این ماسک کی هستم مهم نیست
کارایی که میکنم شخصیت منو تعریف می‌کنه
پشت این نقاب چیزی بیشتر از گوشت و خون نهفته
زیر این نقاب یه ایده هست
و ایده‌ها ضدگلوله‌ان
از کاغذ تا پیکسل های تصویری
بیش از هشتاد ساله که کمیک‌های دی سی
ایده‌های جدیدی پرورش داده
هر نسلی از خالق‌ها و نویسندگان کمیک ها دیدگاه و برداشت خودش از
شخصیت‌های ماندگار دی سی رو به تصویر کشیده
خیلی وقت‌ها از خودمون میپرسیم که چطور میتونیم ماهیت
و اصلیت این شخصیت رو برداریم
و جوری تغییرش بدیم
که نشون‌دهنده ی دنیای معاصر ما باشه؟
ما خوب یا بد به دنیا نمیایم
انتخابایی که می‌کنی سرنوشت تو رو مشخص میکنن
این فقط خود افسانه نیست که تغییر می‌کنه
بلکه نحوه‌ی روایت اون و اینکه چه کسی
اونو روایت می‌کنه هم، عوض میشه
دل تو دلم نیست که شما رو اون بیرون جلوی دوربین ببینم
تا به حال انقدر زن
قوی و زیبا یکجا ندیده بودم
این تاریخ ساز میشه
کاراکترهای دی سی شور و هیجان دارن
و من عاشق هیجانم
دنیا به داستانهایی احتیاج داره که نشون بده ما کی هستیم
و شخصیت آینده‌ی ما رو شکل بده
ولی آیا دنیای در حال گسترش دی سی
کاراکترهای ماندگار خودش رو تا نقطه‌ی فروپاشی
پیشرفت و تغییر میده؟
در حال حاضر دی سی به یه دوراهی رسیده
ما می‌خوایم بدون اینکه آسیبی به گذشته بزنیم
یه آینده بسازیم
کمیک‌ها به ما یه برداشتی از چیزهای ممکن میدن
اونا به ما یه تصویری از ذات بهترمون میدن
یه تصویر از آینده
اگه کمیک ها برای افراد زیادی نشون دهنده‌ی
آینده، امیدها و آرزوها باشن
و افراد سیاهپوست از جمع اون افراد جا بیفتن
پس دیگه ما بخشی از آینده نیستیم
و ما هیچ سهمی از امیدها و آرزوهای کسی نداریم
ما می‌خواستیم بخشی از اون امید و آینده باشیم
و من فهمیدم تنها راه انجام دادنش اینه که
خودمون دست به کار بشیم
تو دهه‌ی نود اطلاعات و آگاهی سازی زیادی در مورد شرایط
جامعه‌ی سیاهپوست در حال رخ دادن بود
و اون اوضاع جوی رو در جامعه
و دنیا به وجود اورد
که اصلا در کمیک‌ها نشون داده نمیشد
ایده این بود که یه عده خالق و نویسنده‌ی سیاه‌پوست دور هم جمع بشن
- و یه سری شخصیت خلق کنن - که تابحال مثل اونها
در کمیک‌ها دیده نشده
و گویای داستان واقعی ما باشن
ولی باید اون شخصیت رو به شکل تجربه و درک خودمون در میووردیم
دنیس کووان که یه هنرمند کارکشته بود به همراه دواین مک‌دافی
درک دینگل و مایکل دیویس
شرکت مایلستون مدیا رو در سال 1991 تاسیس کردن
و با اینکه کلی ایده داشتن
یه سرمایه‌گذار و نمایندگی فروش لازم داشتن
چیزی که دی سی اونموقع به ما نشون داده بود
این بود که اولا باید یه شریک بالقوه و آماده‌ی کار باشی
و ما هم آدمایی بودیم که نسبت به هدف و کاری که می‌خواستیم بکنیم
رو راست تر و صادق تر بودیم
واسه همین اول رفتیم سراغ دی سی
و واسه شرکتی که تو این حیطه قدیمی ترینه و چندین نفر به صورت مشترک مالکش هستن
خیلی عجیب و استثنایی بود
که بخواد ابداع کننده و توزیع کننده باشه
و ما همون کارو کردیم
با پشتیبانی دی سی مایلستون به اولین
شرکت کمیک بوکی موفقی تبدیل شد
که افراد رنگین پوست مالکش بودن
کاراکترهای اونا داستانهای اصلی و اولیه‌ی ابرقهرمان‌ها رو
به طور کلی عوض کردن
مثلا به جای اینکه یه موجود عجیب از یه سیاره‌ی دیگه
روی زمین فرود بیاد و خانوم و آقای کنت پیداش کنن
یه موجود عجیب از یه سیاره‌ی دیگه روی زمین سقوط می‌کرد
و برده‌ها پیداش میکردن
ما هنرمندا و نویسنده‌های دورگه‌ی آفریقایی- آمریکایی ای داشتیم
که یه سری شخصیت خلق میکردن و از طریق همون داستان‌های ابرقهرمانی
راجع به زندگیشون حرف میزدن و چیزهای خیلی شخصی و مهم رو
به همدیگه میگفتن و با هم ارتباط می‌گرفتن
هدف ما هرگز دست گذاشتن و حل کردن مشکلات نبود
هدف ما روایت داستان‌های فوق‌العاده بود
مسائل زیادی راجع به خشونت پلیس
و نابرابری نژادی وجود داشت
که مردم حتی خودشون رو درگیرش نمی‌کردن
و ما فکر و ذکرمون همین مسائل بود
یه طیف بزرگی از شخصیت‌ها
و هویت‌ها وجود داشت
و این تنوع درون تنوع، خیلی خیلی قوی بود
که همیشه با سرگرمی همراه بود ولی هرگز ترسی از
عصبانی کردن مردم و نشون دادن واقعیت نداشت
وقتی بچه بودم و کمیک میخوندم
- خیلی کم پیش میومد شخصیت‌هایی رو - تو کمیک ها ببینم که شبیه من باشن
و وقتی هم همچین شخصیتی میومد
تقریبا همیشه یا آدم بده‌ی داستان بودن
یا یه سری شخصیت‌های فرعی
اونا هرگز قهرمان داستان نبودن هیچوقت
من اون کمیک‌های اولیه‌ی مایلستون رو جمع کردم
و این حس رو داشتم که هرکسی می‌تونه یه قهرمان باشه
شخصیت‌های مایلستون توی نبردهای شاخ به شاخشون با ابرقهرمان‌های معروف
از همون اول مقاومت می‌کردن و سر حرفشون وایمیسادن
ولی موسس‌ها با یه مخالفت گسترده
توی صنعتی که اکثرا سفیدپوست بودن، مواجه شدن
ما سریع رفتیم پیش هیئت رئیسه توی شرکت دی سی
و افراد بازاریاب و فروشنده
از جاشون بلند میشدن و میگفتن نمیتونن
هیچ کمیک بوک سیاه‌پوستی رو بفروشن
این از جمله مشکلاتی بود که همیشه باید باهاش سروکله میزدیم
و افرادی که قرار بود به پیشرفت کارها ومحصولاتت کمک کنن
دقیقا همون افرادی بودن که فکر می‌کردن
محصولاتت ارزش پیشرفت و فروش نداره
زحمت و تلاشی که افراد مایلستون برای کارهاشون می‌کشیدن رو
تابحال هیچ آدم دیگه‌ای تو دنیا برای هیچ کاری نکشیده بود
اونا با شور و تعهد زیادی کار میکردن
مایلستون کارایی کرد که کمیک‌ها رو از چیزی که بودن تغییرداد
و با افرادی ارتباط گرفت که تابحال باهاشون ارتباط برقرار نکرده بودیم
همچنان که شخصیت‌های جدید طرفدارای بیشتری رو جذب کمیک‌ها میکردن
بتمنِ تیم برتون به پرده‌ی سینما برگشت
مایکل کیتون یکبار دیگه نقاب و‌ شنل رو‌ پوشید
به همراه یه گربه میشل فایفر
من زن گربه‌ایم
غرشم رو گوش کن
بروس تیم از اشتیاق روز افزون مردم
برای یه شوالیه‌ی شنل پوش اسرار آمیز الهام گرفت
و یه سریال انیمیشنی جدید رو طراحی و اجرا کرد
اون یه گاتهام تاریک و خشن رو به تصویر کشید
گاتهامی که اصلا شبیه نسخه‌ای که شنبه صبح‌ها پخش میشد نبود
- ♪ ما کوچولوایم ♪ - ♪ ما موچولوایم ♪
♪ ما همه یه خورده کوچولو موچولوایم ♪
انیمیشن صبح‌های شنبه اونموقع ها خب ....
اونا کارتونن یادتون نره که اونا کارتونن
شما نمیتونین اونا رو خیلی شل و پل کنید
و نمی‌تونین اونا رو ترسناک کنین
بهشون یذره خوشی و خنده و اینجور چیزا میدید
و ما مجبور نبودیم اینکارو کنیم
یه احساسی بود که در کل اینو بهمون می‌گفت
"بتمنی رو طراحی کن که خودت می‌خوای"
ما میدونستیم که چی نمیخوایم
ما نمی‌خواستیم این سریال
مثل هرسریال ماجراجویی دیگه‌ای که توی تلویزیون بود باشه
ما می‌خواستیم این شو برای بچه‌ها جذاب باشه
چون ما میدونستیم اونا اصلی‌ترین مخاطبان ما هستن
ولی در عین حال می‌خواستیم سریالی باشه که ما خودمون هم
به عنوان یه ادم بزرگتر نگاهش کنیم
همین که کارهای بروس رو روی طراحی‌ها
و فیلمنامه دیدم و بعد خود انیمیشن وارد ترکیبمون شد
و موزیکی که شیرلی واکر داشت بهش اضافه می‌کرد
و صدا گذاری‌ها ...
اونجا بود که یه رویا به حقیقت پیوست
[بتمن: سریال انیمیشنی اثر دنی الفمن]
بچه‌ها دوستش داشتن
بزرگترا دوستش داشتن
طرفدارای کمیک بوک دوستش داشتن
واقعا از معدود دفعاتی بود که
فرصت کار با یه تیم رو پیدا می‌کنی و همه
تو همون اولین بار میزنن تو خال و کار بلدن
سریال همون دشمن‌های کلاسیک و قدیمی بتمن رو به تصویر کشید
و در عین حال یه برگ برنده رو به گاتهام معرفی کرد ...
هارلی کویین از دیدنتون خوشوقتم
یار سرزبون دار جوکر ، هارلی کویین
هارلی کویین یه شروع ساده و سربه زیرانه داشت
من داشتم داستان یه قسمتی رو می‌نوشتم به اسم "لطفِ جوکر"
- و بعد به این فکر کردم که خب ... - جوکر باید یه دار و دسته‌ای داشته باشه
شاید یه چندتا آدم‌کش
و شاید یه دختری باشه
و اون تمام چیزی بود که بهش فکر کردم
گوش کنید، گوش کنید
وقتی که داشتم کاراکتر رو توی ذهنم می‌ساختم فکر کردم
چی میشه اگه این دختر بتونه جوک بگه و شوخی کنه و بقیه به شوخیاش بخندن
و به جوکر نخندن؟
خیلی جالبه که تو جعبه‌ داشبورد مردم چه چیزایی پیدا میشه
وقتی خالق همچین شخصیت‌هایی تو هر ظرفیتی باشی
مثل یه بچه‌ای هستی که داره توی یه گودال شن
با اسباب‌بازیای عمومی بازی می‌کنه
گرچه من خالق اون شخصیت هستم
ولی فقط واسه یه مدت زمان کوتاهی
میتونم باهاش بازی کنم
می‌خوام وقتی اهل گاتهام اسم هارلی کویین رو میشنون
از ترس به خودشون بشاشن
- یه همچین چیزی میخوام - میخوای که ...
این قسمت خیلی مثبت هیجده‌ عه
بفرما. بذار یه بار دیگه این سکانس رو پخش کنیم
شما وسط یه تیراندازی خونین و حسابی هستین
منِ *** عاشق علمم
میشه از ته دلت بگیش؟
منِ *** عاشق علمم
باید اشاره کنم که این سریال مال بزرگتراست
دیدنش رو برای بچه‌های کوچیک توصیه نمی‌کنم
- اگه یه سریال بزرگسالانه می‌خواید - می‌خواید که هارلی کویین باشه
فکر نمی‌کنید من دیوونه و آشوبگرم
و همش دردسر درست می‌کنم؟
اون خیلی عصبی و بدخلقه
من رسما بیشتر وقتی که تو اتاق ضبط بودم رو
صرف جیغ کشیدن و فحش دادن می‌کردم
که واقعا برای خودمم مثل روان درمانی بود
برو گمشو *** مگه نمی‌بینی دارم فکر می‌کنم؟
ممنون
با اینکه هارلی خیلی روان پریشه ولی خیلی متمرکز و حواس جمعه
و واقعا هوای تیمش رو داره
- کل این سکانس ... - آره
داری التماسش می‌کنی که درکت کنه
- و باورت کنه - آره
دوستت دارم ایو
داستان واقعا راجع به بزرگ شدنش هم به عنوان یه ادم بزرگسال و هم به عنوان یه زنه
و به عنوان کسی که اختیار سرنوشتش دست خودشه
چون مدت طولانی‌ای به جوکر وابسته بوده
واقعا قدرت‌مند کردن شخصیت زنه
اون یه مثال خوب از یه آدم عجیبه
اون نباید مردم رو بکشه
ولی یه مثال خوبه چون
می‌خواد پا رو از حد خودش فراتر بذاره
الان میخوای منو بکشی؟
نه، میخوام زنده نگهت دارم که ببینم وقتی میبینی من دارم این شهرو می‌گردونم
قیافه‌ت چطوری میشه
قبل از اینکه دی سی با پیشرفت دادن شخصیت‌هاش به موفقیت بزرگی برسه
تو اواخر دهه‌ی نود، کساد و روبه سقوط بود
مرد یخی وارد میشود!
ابرقهرمان‌ها تبدیل شدن به کسایی که کارای خودشونو تقلید میکنن و بی مزه شدن
بعد از شکست سرمایه گذارای کمیک بوک فروش کمیک ها هم کساد شد
و مایلستون بعد از فقط چهارسال فعالیت
تعطیل شد
نابودیش هم تبدیل به یه چیز بی اهمیت شد
دی سی که با یه بحران هویت میانسالی روبرو شده بود
دنبال این بود که با بهترین و بااستعدادترین آدم توی این صنعت قرارداد ببنده
اونا اول چشمشون به جیم لی، هنرمند راک استار
و شرکتش یعنی وایلداستورم افتاد
من در سال 1998 تو دی سی شروع به کار کردم
همونموقع بود که اونا وایلداستورم رو خریدن
یکی از دلایلی که شرکت رو فروختم
این بود که میتونستم وظایف و کارای کسب و کار رو
به دست افرادی بسپرم که توی دی سی کار می‌کنن
و این کار بهم وقت کافی میداد که برگردم به طراحی
و خلق شخصیت‌های کمیک بوکی
که این همون دلیلی بود که از اول بخاطرش
وارد این بیزینس شدم
جیم لی بعد از کاری که تو مارول انجام داد به دی سی اومد
و مثل همون موقعی که جک کیربی در اوایل دهه هفتاد از مارول
به دی سی اومد اینبار هم شرکت بنیانگذار تصاویر کمیکی
همونقدر ناپایدار و متزلزل بود
این کسیه که روایت داستانی کمیک بوک رو
برای کل یه نسل بازسازی کرده
هیچکس انتظار نداشت که اون سر از دی سی درآره
اونم نه فقط بعنوان یه کارمند ساده توی دی سی بلکه به عنوان کسی که
سرپرست آینده‌ی این شرکته
با پایان هزاره انرژی و اشتیاق جیم لی
و طراحی‌های پرجزئیات و دقیقش جون تازه‌ای به تصویر دی سی داد
و لیستی از شخصیت‌های خودش رو
برای قرن بیست و یکم مشخص کرد
به عنوان خالق ایده ها ما این داستانها رو تعریف می‌کنیم
چون این شخصیت‌ها رو دوست داریم
و عاشق روایت داستانیم
و همچنین این رو هم میدونیم که روایت داستان یه راه عالی
برای کنار اومدن با ترس‌ها و اضطرابهای شخصی خودمونه
به خصوص در طول دوران پر هرج و مرج بحرانی
که بارها و بارها بهمون ثابت شده
من داشتم روی یه داستان از واندر وومن کار می‌کردم
که توش جوکر کنترل نیروی هوایی یک رو بدست میگیره
و باعث میشه اونا توی میدان تایمز سقوط کنن
وقتی که کتاب داشت میرفت برای چاپ
حادثه‌ی یازده سپتامبر اتفاق افتاد (وقتی دوتا هواپیما به برج دوقلوی تو آمریکا خوردن)
ما خیلی سریع کتاب رو از قسمت چاپ برگردوندیم
ما باید داستان رو عوض می‌کردیم
واندر وومن میدان تایمز رو نجات داد
ولی مهمتر از اون آخر داستان
یه دعوای بزرگ بین سوپرمن و واندر وومن اتفاق افتاد
و توی صفحه‌ای تموم شد که ...
توی صفحه‌ای تموم شد که سوپرمن
تو بغل واندوومن مچاله شده بود
و نشون دهنده‌ی افرادی بود که نتونسته بود نجاتشون بده
و واندوومن آرومش میکرد و بهش میگفت
که با هم از پسش برمیایم
و یادمه بخاطر همین با رئیس بخش ویراستاری
یه دعوای بزرگ داشتم
طبق باورای اون سوپرمن باید قهرمانانه و قوی می‌بود
و اون چیزی بود که این کشور بهش نیاز داشت
و منم سعی می‌کردم بهش توضیح بدم که این یه صحنه
چیزی از سوپرمن کم نمی‌کنه
و اینکه اون صحنه مال واندوومن بود
این کاریه که اون می‌کنه
تا همین امروز ...
خیلی خوشحالم که براش جنگیدم
و بنظرم تصمیم دی سی برای نگهداشتن اون صحنه تصمیم درستی بود
وقتی کشور قربانی یه عمل تروریستی میشه
ابرقهرمان‌ها تبدیل به قهرمانای واقعی میشن
شهروندان معمولی که هرچیزی که داشتن رو به خطر انداختن
که باور به انسانیت رو برگردونن
اکثر شرکتهای کمیک بوکی
میخواستن کاری کنن که به نفع قربانی‌ها
و نیروهای امدادی باشه
دی سی تصمیم گرفت یه کتاب چاپ کنه
کاور کتاب یه ادای احترام به یه کاور کلاسیک دی سی بود
"کمیک بوک بزرگ تمام آمریکایی"
یجورایی مثل اولین سالنامه‌‌ای بود که
تاحالا تو تاریخ کمیک چاپ شده
و ما تونستیم چندصدهزار دلار برای کار خیر جمع کنیم
و یه سری داستان‌هایی نوشتیم
که بنظرم قدرت واقعی دارن و حقیقتا تاثیر گذاشتن
هرچقدر دنیای ما پیچیده تر میشه
حالا چه بخاطر یه نیروی خارجی باشه یا یه درگیری داخلی
که داخل خود کشور در جریانه
ما بیشتر به این شخصیت‌ها تکیه می‌کنیم
اونا داستان‌های عالی ای هستن که به کمکشون
مسائل رو زیرسوال میبریم و به چالش می‌کشیم و در عین حال
به ما یادآوری میکنن که درنهایت
میتونی به این سختی‌ها و چالش‌ها غلبه کنی
و آدم بهتری باشی
دنیای پریشون بعد از حادثه‌ی یازده سپتامبر نیازمند ابرقهرمانی بود
که خود ترس رو شکست بده
اکشن
یه کارگردان بریتانیایی بدون هیچ سابقه‌ای تو کار کمیکی
بازگشت شوالیه‌ی تاریکی رو با گوش جان قبول کرد
اینجا بود که کریستوفر نولان وارد شد
با فیلمی به نام "بتمن آغاز می‌کند"
اونم در زمانی که ریبوت و بازسازی فیلم معنایی نداشت
که خیلی عادی فیلم‌ها و فرنچایزها
یا چیزای دیگه‌ای بازسازی بشه
و این ایده که می‌خواستن داستان دوباره آغاز بتمن رو
روایت کنن و میخواستن انقدر ریز و با جزئیات بگنش
حس محتول کننده‌ای داشت
من دوست داشتم که یه داستان ابرقهرمانی رو بردارم
و به یه سبک واقع گرایانه تعریفش کنم
پایه‌ی فیلم رو توی واقعیت گذاشتم
یه واقعیت اغراق شده
ولی هیچوقت به چشم یه فیلم کمیک بوکی
یا صرفا یه فیلم کمیک بوکی نگاهش نکردم
دوربین‌ها آماده لطفاً
همگی موفق باشید
اکشن
دومین قسمت سه‌گانه‌ی نولان
روی روانشناسی کاراکترها کار کرد
و دشمن دیرینه‌ی شوالیه‌ی شنل پوش رو
به یه تروریست تمام عیار تبدیل کرد
عصر بخیر خانم‌ها و آقایون
بنظرم جوکر یه پاسخ منطقی
به شخصیتی مثل بتمنه
چرا انقدر جدی؟
بخشیش بخاطر اینکه بتمن توی دوران اوج
- فاجعه و جرم گاتهام بزرگ شده - مثلا اینکه ماسک میزنه
از رو ساختمونا میپره و با جرم و جنایت مبارزه میکنه
من نمی‌خوام تو رو بکشم
آخه بدون تو چیکار کنم؟
تو منو کامل می‌کنی
بازی هیث لجر براش یه
جایزه‌ی اسکار بعد از مرگش به جا گذاشت
اولین جایزه‌ی اسکار برای یک تصویر سینمایی
از یه شخصیت کمیک بوکی
مردم بهم میگن از کدومش بیشتر خوشت اومد؟
من میگم بنظر من کریستوفر نولان
فقط یه فیلم درست کرد با سه بازی
ساختارش به همین زیباییه
کار کریستوفر نولان باعث شد
مردم دیگه نگن "عجب فیلم کمیک بوکی خوبی"
بلکه بگن "عجب فیلم خوبی"
سه گانه‌ی کریستوفر نولان با فروش
دو و نیم میلیارد دلار در سطح جهانی باکس آفیس رو تحت سلطه‌ی خودش دراورد
ولی این موفقیت ناشرهای تازه انتخاب شده
یعنی جیم لی و دن دیدیو
رو تحت فشار گذاشت تا صنعت رو به افول
کمیک بوک رو نجات بدن
مردم قبلنا ازم میپرسیدن
"تو کی رو رقیب خودت می‌دونی؟"
و منم می‌گفتم مارول رقیب من نیست
میگفتم فیلم و تلویزیون ، اینا رقبای منن
اگه اونا داور و صدای شخصیت‌ها بشن
اونوقت کاری که ما می‌کنیم بیخود میشه
برای ایده‌های خلاقانه دی سی دست به دامن نویسنده‌ی مورد علاقه‌ی طرفدارها
جف جانز شد چون اون یه نظر شجاعانه
راجع به یه شخصیت از دهه‌ی پنجاه داده بود بری آلن معروف به فلش
با خودم گفتم بهتره داستان شروعش رو بازسازی کنم
چون اون تابحال یه داستان آغازین مدرن نداشته
واسه همین رفتم سراغ سفر زمانی
و اینکه یکی هست که یه دانشمند مجرمه
مادرشون کشته شده بود
پدرشون بخاطرش رفت زندان
و فکر و ذکر اون این بود که بفهمه این کار کی بوده
و بخاطر همین زندگی احساسیش
کاملا بی حرکت و کدر بود
و بعد تبدیل به فلش شد که همین تمام چیزیه که
برای پیشرفت و حرکت بهش نیاز داری
مهم نیست چه اتفاق بدی میفته
تو فقط رو به جلو حرکت می‌کنی
همین که داستان رو چیدم
می‌دونستم که میخوام یه داستان در گذر زمانی دوساله برای بری آلن داشته باشم
و آخرین داستانی که میخواستم بگم
"فلش پوینت" بود که توش فلش در زمان به عقب برمی‌گرده
و مامانش رو نجات میده و تاریخ رو عوض می‌کنه
و این تبدیل میشد به یه ورژن دیوانه وار از دنیای دی سی
که توش همه‌چی به شدت خشونت آمیز بود
و این نسخه بخاطر تغییری که بری ایجاد کرده بود
متفاوت بنظر میرسید
لی و دیدیو با الهام از اون بخش از داستان "فلش پوینت"
حالا فرصت اینو داشتن که تک تک
خط‌های داستانی دی سی رو وارونه کنن
اونا اومدن پیشم و گفتن "ما می‌خوایم
دنیای دی سی رو دوباره بسازیم و می‌خوایم از این داستان برای اینکار استفاده کنیم"
حقیقت این بود که "فلش پوینت" اصلا واسه همچین چیزی طراحی نشده بود
اونا یجورایی این ایده رو قاپیدن
چون این یه فرصت توی یه زمان باز بود
و ما می‌خواستیم همه چی رو عوض کنیم
دنیای دی سی با پنجاه و دو عنوان مختلف دوباره راه اندازی شد
که این یه اشاره به تعداد سیاره‌ی زمین توی چندجهانیه
شرکت برای اولین بار یه سری
نسخه‌های چاپی و در قالب دیجیتال
به صورت همزمان منتشر کرد
"پنجاه و دوی جدید" در اصل فرصتی بود
که طرفدارای جدید پیدا کنیم تا یه نقطه‌ی ورود جدید
برای پیدا کردن شخصیت‌هامون پیدا کنیم و اونا رو مدرن و امروزی کنیم
و به سن خودمون نزدیکشون کنیم که دیگه ابرقهرمان‌های زمان
پدرها و پدربزرگ هامون نباشن
برای اینکه تاثیر به اون بزرگی داشته باشیم
باید کاری می‌کردیم که در مقیاس
چیزی باشه که تابحال انجامش ندادیم
برید بالا ممنون قربان
اینجا تو وسط منهتن طرفدارا
در انتظار منتشر شدن نسخه‌ی جدید شماره یک
"لیگ عدالت" هستن
من لباس سوپر گرل نسخه‌ی "52 جدید" رو پوشیدم
منم قناری سیاه
بخاطر این "پنجاه و دوی جدید" مردم واقعا
راجع به این ریبوت هیجان زده بودن این شانس تازه
که دوباره وارد این جهان بشن و داستان
این شخصیت‌ها رو با یه دید جدید بخونن
داستان‌هایی که دیگه مثل قبلیا تکراری نیست
چه باحاله
بفرمایید
اونوری برو
حالا نامردی باشه یا نه
دی سی بین طرفدارها به این معروفه
که همش همه چیزو بازسازی می‌کنه
بزرگترین سرتیترهای جلب توجه کننده
یه چیزایی مثل این بود " ما کل خط زمانی رو از اول بازسازی کردیم
و نه فقط با نسخه‌های اولیه‌ی جدید
بلکه با یه پیوستگی کاملا جدید" این کار جواب داد
این سرتیتر ها باعث شد خواننده‌ها به مغازه‌های کمیک بیان
ولی یه گروه خاصی از مخاطب‌ها بودن
که حس میکردن یذره در حقشون نامردی شده
بنظر من کسایی که مسئولن میدونن دارن چیکار میکنن
و امیدوارم همه چی عالی پیش بره
ولی ریسک بزرگیه
اصولا به عنوان یه طرفدار تو اینطور فکر می‌کنی که
اگه من رئیس بودم اینکارو با شخصیت‌ها می‌کردم
این داستانها رو مینوشتم
و لیست میکردم
و وقتی تو همچین موقعیتی قرار میگیری
با خودت میگی که یا خدا
حالا با این چیکار کنیم؟
ما میخواستیم به گذشته احترام بذاریم
ولی در عین حال می‌خواستیم
یه آینده‌ی جدید رو شکل بدیم
یه بخشی از هدفم این بود که یه ذره خودنمایی و شیک بودن رو
به دی سی اضافه کنم
باید یکاری کنیم که مردم هیجان کاری که
الان می‌خوایم بکنیم رو بیشتر از هیجان چیزی که تو بچگی میخوندن داشته باشن
و ماموریت ما همین بود و "52 جدید"
تحقق اون ماموریت بود
و این کسب و کار رو حسابی داغ کرد
همچنان که دی سی به دنبال گسترش طرفداراش بود
نشون داد که تمایل داره راجع به شخصیت‌هاش
ریسک‌های بزرگتری کنه
و این جهان داستانی رو تکامل بده و وارد بازی‌های ویدیویی بشه
من کل زندگیم بازی‌های ویدیوی کردم
ولی تابحال سراغ جزئیات و چم و خمش نرفتم
نوشتن داستان یه بازی ویدیویی بر اساس "تیمارستان آرکهام"
واقعا چالش برانگیز بود
یه تجربه‌ی جذاب برای یه تماشاچی گذرا
با چیزی که یه گیمر تجربه می‌کنه اصلا یکی نیست
سری بتمن "آرکهام" ژانر ابرقهرمانی فانتزی رو
با اکشن ماجراجویی ترکیب کرد
و بازیکنها تجربه‌ی اینو داشتن که بتونن
با آزادی تمام یه دنیای بزرگ و باز رو کاوش کنن
این غرق شدن در بازی باعث شد بازی‌های نقش آفرینی
وارد یه مرحله‌ی دیگه‌ای بشن
برای بالابردن سهم دی سی با یکی از موفق ترین
و بحث برانگیز ترین فرنچایز بازی‌های ویدیویی
یعنی مورتال کمبت همکاری کرد
مورتال کمبت یه جهان فوق خشنه
و دی سی اینطوری نیست
کمیک بوک ها و بازی‌های ویدیویی بخش بزرگی از بچگی من بودن
من هرگز دلم نمی‌خواست سر بتمن رو قطع کنم
حس میکردم این یجورایی رد شدن از خط قرمزه
ولی ما واقعا باید کاری می‌کردیم
که اون محدوده‌ و کالبد شخصیت‌های دی‌سی رو
به یه مرحله‌ی جدیدی میرسوند
اون با سر ، ولی اونو پوشش نمی‌ده
و کاملا میتونی دستش رو ببینی
اد بون هیئت رئیسه رو راضی کرد تا بهش اجازه بدن
یه دنیای خشن دی سی
با سبک مبارزه‌ی مورتال کمبت بسازه
و اسمش رو گذاشت "بی‌عدالتی‌"
تا اون موقع سوپرمن توی داستانهای دی سی
یه پسر نمونه و پیشاهنگ بود
و ما واقعا این سوال تو ذهنمون بود
که اگه سوپرمن تبدیل به آدم بدی بشه چی؟
اگه سوپرمن واقعا آدم بکشه چی؟
ما نمی‌خواستیم همینطور بی وقفه
یه داستان تکراری رو بسازیم
یه باور ظاهری هست که میگه این شخصیت‌ها مهم و حساسن
- و تو نمیتونی بهشون دست بزنی - باید مثل ظرف چینی بذاریشون توی قفسه دست زدن ممنوع
اونا شکستنی‌ان اگه دست بزنی ممکنه خراب بشن
ممکنه اینو خراب کنی، اونو خراب کنی
و حقیقت اینه که اونا اصلا اونطور نیستن اونا مثل الماس سفت و سختن
و این یعنی تو باید ریسک کنی
باید تلاش کنی
انگار ما داشتیم
تیکه‌ی موردعلاقه‌ی خودمون از مولتی ورس رو
مثل یه تیکه کیک میبریدیم
ما با گفتن این داستانهای فوق‌العاده
به محکم شدن جای بازی‌های ویدیویی کمک کردیم
برای جذب بازیکن‌ها از تمام سنین ...
اون لباس فضانوردیت جدیده؟
بازی‌های لوگوی دی سی شخصیت‌ها رو
به مسیر کاملا متفاوتی هدایت کرد
این تعامل و ارتباط دو طرفه به طرفدارها این شانس رو داد
که بتونن فارغ از نژاد جنسیت و استایل
هر شخصیتی رو تجسم و بازی کنن
حالا بچه‌ها با انجام این بازی‌های ویدیویی
اولین ورود خودشون به دنیای خیالی رو تجربه می‌کنن
و این اولین برخورد اونا با این شخصیت‌هاست
خوندن یه داستان یعنی تو داری توی تصوراتت
اون داستان رو با اون شخصیت‌ها زندگی می‌کنی
ولی بازی کردن اون داستان به بازیکن
به خصوص بازیکنای جوون این فرصت رو می‌ده
که داستان خودشون رو خلق کنن
بازی‌های ویدیویی دی سی ایده‌هایی رو تو ذهن کاشتن
که جای دیگه‌ای رشد کرد
بتمن! واو!
درسته! واو!
وقتی دیان نلسون به ریاست رسید
دی سی کمیکز اسمش رو به دی سی اینترتینمت تغییر داد (سرگرمی دی سی)
و بدنبال این بود که به طور جدی از این شخصیت‌ها
تو کل فضای رسانه استفاده کنه
من به قدر کافی این شخصیت‌ها و داستانشون رو دوست دارم
بنظر من اونا میتونن توی همه‌چی باشن و با همه‌چی سازگارن
اونا میتونن تطبیق داده بشن چون من می‌خوام اونا رو همه جا ببینم
وقتی گروه طرفدارای ابرقهرمان‌ها به بالاترین حد خودش رسید
مارول و دی سی برای برتری توی سینما با هم رقابت کردن
ولی هیچکدوم از رقبا هنوز تلویزیون رو کامل تسخیر نکرده بودن
وقتی دی سی با گرگ برلانتی مذاکره کرد
یه تهیه کننده‌ی پرکار درام و هوادار قدیمی کمیک بوک
این شخصیت‌ها از یه دنیا بودن
ولی با هم دیگه فرق داشتن
و تفاوت‌هاشون چیزی بود که در نهایت
باعث می‌شد از بقیه فاصله بگیرن ولی
همین تفاوت بخشی از قهرمان بودنشون بود
و من یه بچه‌ای بودم که در خفا همجنسگرا بودم
و اونا یجورایی دوست من بودن
یادمه اونطوری باهاشون ارتباط گرفتم
و حس میکردم که انگار اینا هم افرادی بودن که یه رازی داشتن
من یادمه از اسم و شخصیت مستعارشون هم
به اندازه‌ی شخصیت ابرقهرمانیشون خوشم میومد
اولین سریال برلانتی تو سال 2012 پخش شد
و راجع به یه میلیاردر به اسم الیور کویین بود که با جرم و جنایت مبارزه می‌کرد
با اسم مستعار گرین ارو ... (کماندار سبز)
نیمه رابین هود، نیمه بتمن
اکشن!
ایده راجع به مردی بود که
برای جامعه‌ای انتقام میگیره
که حس می‌کنه طرد شده
ما اونو گذاشتیم برای بخش آخر قسمت اول
و شاهد این بودیم که گرین ارو یه شخصیت رو میکشه
هیچکس نباید راز منو بفهمه
و فکر می‌کنم اونموقع این برای مخاطب‌ها
خیلی شوکه کننده بود که به سرعت
باعث شد مردم بفهمن قرار نیست از روی داستان
بفهمن ما می‌خوایم چیکار کنیم
امیدوارم یه قهرمان بشه
من قبلنا فکر میکردم که ویجلنتی هم یه جنایتکاره
ولی بنظر میاد هرکی که هست
حاضره کلی فداکاری کنه تا
به مردم شهر کمک کنه
این یجورایی باعث میشه اون قهرمان باشه مگه نه؟
وقتی از شخصیتی استفاده می‌کنی که جزو سه‌تای بزرگ نیست (بتمن، سوپرمن و واندر وومن)
می‌تونی بیشتر خوش بگذرونی و چیزای بیشتری امتحان کنی
چون دیگه شخصیت اونقدری بزرگ نیست که
درگیر انتظارات مخاطب بشی
"ارو" طرفدارای زیادی رو جذب کرد
و بعد از فقط دو فصل
از برلانتی خواسته شد که مسئولیت یه ابرقهرمان‌ دیگه رو به عهده بگیره
و دنیای تلویزیونی دی سی رو با سریال فلش گسترش بده
اونا بیست سال پیش تلاش کردن یه سریال فلش بسازن
اونا نتونسته بودن با تکنولوژی اون زمان شبکه تلویزیونی
ماهیت اصلی قدرت‌های اون شخصیت رو
اونطوری که باید به تصویر بکشن
سه دو یک اکشن
ما می‌خواستیم روی سرعتش تمرکز کنیم
و کاری کنیم مخاطب احساس کنه که داشتن اون سرعت چه حسی داره
و اون نزدیکترین ارتباط من با سرعت
از زمان بچگیم و حسی که اونموقع داشتم بود
سریال‌های بیشتری مثل "سوپرگرل" ساخته شد
که هرکدوم ترکیب ویژه‌ای از احساس
شوخ طبعی و نمایشی دیدنی بودن
تا الان مورد علاقه‌ی من سوپر گرل بوده
شعار و هدفش که
امید، یاری و همدلی برای همه‌ست
در طول تمام کامیک‌ها تا به الان باهاش بوده
عاشق مهربونیشم
و عاشق اینم که چقدر به مردم اهمیت میده و واقعا کمکشون می‌کنه
و می‌خواد تغییری ایجاد کنه
زمین دیگه فقط یه قهرمان نداره
حالا منو داره
دنیای منسجم تلویزیونی
به ارو ورس (دنیای ارو) معروف شد
اونا همین کارو با کمیک بوک ها میکردن
ما داشتیم دنیا رو جوری میساختیم
که احتمالا اول اونا داشتن اینطور میساختنش
و داشتن جهان‌ها رو اینطوری گسترش میدادن
من همیشه این حس رو داشتم که کمیک بوک ها در کل
بیشتر مناسب تلویزیون و سریال هستن تا فیلم
چون ذاتشون یه حالت سریالی و داستان گونه‌ست
اینطوری بود که انگار اون حالت هنری بیشتر بهش میخوره
ما واقعا تحت تاثیر بلندپروازی های
اونا قرار گرفتیم و اینکه چطور
دنیای دی سی رو زنده کردن و به تصویر کشیدن
اونا شروع کردن به ساختن پایه‌های اصلی کمیک ها
و روایت داستانی خودشون رو درست کردن
ما یجورایی از این بابت ناراحت بودیم که
اونا انگار دارن مخاطبایی کمیک بوک ها رو دنبال می‌کنن
جایگزین میکنن چون اونا هم میتونستن بالاخره
از همین سریال‌های تلویزیونی چیزی که عاشقشن رو ببینن و بهش برسن
وقتی کل حیطه‌ی این صنعت پر از شخصیت‌های دی سی شد
شرکت تصمیم گرفت که تغییر مکان بده
انتشاراتی دی سی بعد از هشت دهه
دفترهاش توی نیویورک سیتی رو تعطیل کرد
برای بعضیا این به معنی پایان یک دوره بود
کمیک ها میان و میرن مردم عوض میشن
- ولی احساساتی که اینجا تجربه کردیم - احساسات کسانی که از روز اول اینجا بودن
واقعا شکوهمند بود
و می‌خوام از همتون بخاطر اینکه اینجایید
- و بخشی از این روز پایانی هستید تشکر کنم - درسته
به سلامتی!
واقعا غم انگیز بود، می‌دونی؟
و طبیعتا چالش برانگیز بود
ولی کارکنان واقعا فوق‌العاده بودن
ما هنوز تلاش می‌کنیم کتاب منتشر کنیم
چون کار ما یه کار ماهانه‌ست
وقتی تو زمینه‌ی کمیک کار میکنی
هرروز باید اینو به خودت یادآوری کنی
کار همینه
در نهایت این یه کسب و کاره
رئیس دی سی اینترتینمت دیان نلسون
گفت که این تصمیم و در نتیجه تعدیل نیرو
سخت ترین کار تو‌ی حرفه‌ش بوده
نقل مکان دی سی به غرب این رو مشخص کرد
اولین شرکت کمیک آمریکا
حالا توی قلب هالیوود جا گرفته بود
زک اسنایدر ، کارگردان اکشن برجسته
یه ایده‌ی جاه‌طلبانه‌ی کراس اوور
برای یه جهان سینمایی پیشرفته
توی "بتمن در مقابل سوپرمن، طلوع عدالت" مطرح کرد
بروس وین با کلارک کنت ملاقات می‌کنه
وای! عاشقشم
اسنایدر همچنین شخصیتی رو احیا کرد
که از دهه‌ی هفتاد توی حاشیه بوده
اون با توعه؟
فکر کردم با توعه
انتشار فیلم در سال 2016 مصادف بود با
هفتاد و پنجمین سالگرد واندر وومن
اون پاییز سازمان ملل واندر وومن رو
به عنوان سفیر افتخاری قدرتمند سازی
زنها و دختران انتخاب کرد
ما با همکارای جدید و غیر معمول کار می‌کنیم
و اتحادای خلاقانه شکل میدیم
تا بتونیم بیشترین مخاطب رو در سطح جهانی جذب کنیم
ولی اون امتیاز جرقه‌ای برای واکنش‌های منفی بود
بنظر من یه شخصیت خیالی کمیک بوکی
با اون سرووضع و لباسی
که انگار لباس خرگوشی پلی بویه اصلا در جایگاهی نیست
که بخواد به دخترا یا حتی پسرامون
این پیام رو بده که زنهای قوی توی دنیا چطورین
بنظر ما حتی محتوای پیامش ناسالم و سمیه
این بحث و جدل‌ها کارگردان، پتی جنکینز
رو اصلا نترسوند و اون دنبال این بود
که فیلم اختصاصی واندر وومن رو بسازه
طی پروسه‌ی ساخت فیلم واندر وومن
شما توی هر وجب این دنیا با موجی از مخالفت‌ها روبرو میشین
اینجا بمون من جلوتر میرم
من همیشه با ایمانم نسبت به بشریت درگیرم
مطمئنم همه همینطوریم
اینکه بحران اجتماعی رو توی
هر قدم از سیاره‌مون تحمل کنی
و ببینی که مردم چه تلخی و نفرتی رو
چه آنلاین یا چه تو دنیای واقعی سزاوارت میکنن
و با این حال واندر وومن چیکار می‌کنه؟
تو دنیای آدمها مراقب باش دیانا
اونها لیاقت تو رو ندارن
من در شرایطی بودم که همه اصلا
می‌ترسیدن واندر وومن رو خیلی جذاب نشون بدن
داری چیکار می‌کنی؟
نمیتونی اینکارو کنی چون تو هیچی ...
آخه تو هیچی نپوشیدی
و من همش میگفتم که ، خب خب شما اینکارو با سوپرمن نمیکنید
اینکارو با هیچکدوم این شخصیت‌ها نمیکنید
پس چرا با کاراکتر من اینطوری میکنید؟
تو کشور شما این زره حساب میشه؟
بحث اصلا خوابیدن باهاش نیست
بحث اصلا اون نیست
بحث اینکه اون رو شبیه رویای خودم کنم
رویای اینکه اگه میتونستم اونجوری همه چی رو داشته باشم
منم خوشگل و خوشتیپ میبودم همون طور که مردا اینطورین
بزرگتر و قوی تر و باحالتر و قدبلندتر میبودم
و تمام این چیزایی که ...
همه‌مون داریم
برید سراغشون، بشینید زمین اطراف رو نگاه کنید
ببینید می‌خواید چیکار کنید تو موقعیت قرار بگیرید
چک کنید ببینید توی خط قرار گرفتید؟
چک کنید که مثلا آیا تیرم قراره بهش بخوره؟ آیا این هدف خوبیه؟
آره هست. پس چشمتون رو از هدف برندارید
حقیتا من و پتی کلی
مکالمات خلاقانه راجع به این شخصیت داشتیم
تصور کلی اون از دیانا با تصور من یکی بود
واندر وومن، اون همه چیزه
اون می‌تونه آسیب پذیر و حساس باشه و در عین حال می‌تونه قوی و
خفن باشه و مبارزه کنه
واندوومن سینماها رو ترکوند
و به عنوان اولین فیلم ابرقهرمانی موفق
با کارگردانی و هنرمندی نقش اول زن، تاریخ ساز شد
انگشت تمام انتقادها به سمت اون صحنه‌ای بود
که توی سرزمین بدون مردها اون از بین سنگرها بلند میشه
اون در واقع نشون دهنده‌ی قدرتمند بودن طبیعی اون بود
و اینکه می‌تونه روی پای خودش وایسه
بنظرم اون صحنه در زمان فرهنگی درستی پخش شد
و برای مخاطب‌ها در سطح جهانی قابل تایید بود
واندر وومن درست قبل از یه جنبش جهانی
بر علیه خشونت جنسی پخش شد
جنبش #منم‌همینطور
هی هی، خشونت جنسی باید از بین بره
- منم همینطور - منم همینطور
شخصیت واندر وومن همیشه قابل درکه
حتی تو دهه‌ی 2040 یا 2090 هم درک کردنیه
ما همیشه درکش میکنیم چون اون یکی از ماست
یه تیم تمام ستاره به زودی در نوامبر 2017 برای ساخت یه فیلم دیگه جمع شدن
از فلش بگیر تا آکوامن و حتی ابرقهرمان‌های بیشتری
به این دنیای سینمایی پیوستن برای فیلم "لیگ عدالت"
دارم یه تیم از افرادی جمع می‌کنم
که توانایی‌های خاص دارن
ولی بعد از عملکرد ناامید کننده توی باکس آفیس
و وعده‌ی پخش آنلاین کارگردان ، زک اسنایدر شانس اینو پیدا کرد
تا نسخه‌ی اصلی و بازسازی شده‌ی
چهارساعته‌ی خودش رو منتشر کنه
بخشی از دلیل اینکه چرا دی سی امروز یه پدیده‌ی خارق‌العاده‌ی جهانیه
مشخصا بخاطر رسانه ...
فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونیه
ولی بنظرم روایت داستانی باید
تغییر کنه تا برای زمان معاصر خودش قابل درک باشه
در نهایت بنظر من روایت داستانی ما
از مهمترین عناصر برای تغییرات اجتماعیه
وقتی خبر "تاریخی دیگر
از دنیای سینمایی دی سی" رو اعلام کردم اصلا نمی‌دونستم بقیه ممکنه
چه واکنشی به یه بازسازی و یه ساختارشکنی
از دنیای دی سی داشته باشن و فارغ از هرگونه تفاوت نژادی
و بازنمایی شخصیت‌ها بهش نگاه کنن اینکه واقعا کمی وقت بذارن
تا مهربون باشن ولی خب نتیجه خوب نبود
نویسنده‌ی برنده‌ی اسکار ، جان رایدلی
در سریال پنج قسمتیش که در 2020 منتشر شد داستانهای مشکل ساز
گذشته‌ی دی سی رو اصلاح کرد و شخصیت‌هایی که
توی حاشیه بودن رو روی کار اورد و بهشون فرصت داد
اگه برای تغییر روایت داستانی تلاشی نکنیم
و داستان‌ها با وقتی که اومدیم با وقتی که رفتیم عوض نشده باشن
و متفکرانه‌تر نباشن پس واقعا به میراث واقعی شرکتهایی
مثل دی سی ادای دین نمی‌کنیم و چیزی به این میراث اضافه نمی‌کنیم
اگه به افرادی که امروز دارن تو دنیای دی سی
داستان نویسی می‌کنن نگاه کنید نظر من اینکه که این احتمالا
متنوع ترین جمعی از خالق‌ها و نویسنده‌هاست
که این دنیا تابحال به خودش دیده
وقتی جن لون ینگ رمان نویس تصویری تحسین شده
به دی سی ملحق شد به آثار گذشته تکیه کرد
تا یه داستان معاصر راجع به نژاد در آمریکا رو روایت کنه
سریع‌تر از گلوله
در سال 1946 شوی رادیوی سوپرمن
داستان "قبیله‌ی فیری کروس" رو پخش کرد (چلیپای چوبی که سر آن را سوزانده یا خونی کرده بودند)
داستان راجع به این بود که مرد پولادین
از یه خانواده‌ی چینی آمریکایی در مقابل
یه گروه رداپوش نژادپرست دفاع می‌کنه
در کمیک "سوپرمن کلن را نابود می‌کند"
ینگ ، داستان قدیمی رادیویی رو
با تصویری از یه خانواده‌ی آسیایی مدرن
که تازه به متروپلیس نقل مکان کرده بودن بازسازی کرد
موضوعاتی که اونا تو سال 1946 توی شوی رادیویی سوپرمن
راجع بهش حرف می‌زدن با شرایط حال حاضرمون هم عمیقا همخوانی داره
ما از این داستان به نحوی استفاده کردیم
تا اتفاقایی که توی دنیای امروزه‌مون در حال رخ دادن هست رو بررسی کنیم
تو ما رو جایگزین نمی‌کنی
البته بنظرم این
یکی از قدرت‌های کمیک های دی سیه
میتونی با بازتابی از گذشته
از زمان حال حرف بزنی و تمام این‌ها توی دنیاییه که
دهه‌ها قدمت داره
وقتی به بچه‌هام که یه رگ کره‌ای دارن نگاه می‌کنم و بزرگ شدنشون رو می‌بینم
متنفرم از اینکه اونا یه موقع حس شرمندگی داشته باشن ...
یا بخوان از اون کسی که واقعا هستن
فاصله بگیرن
و بنظرم مهمه که محتوایی که خلق میکنیم
و داستانی که روایت می‌کنیم واقعا
باعث ارتقا و نمایش اهمیت متفاوت بودن باشه
اینکه چرا باید شکرگذار این تفاوت باشیم
و همین متفاوت بودن خودش یه ابرقدرته
اون عطش برای یه نگرش تنوع نژادی
باعث شد مایلستون مدیا در سال 2021 تقریبا سه دهه
بعد از تعطیلی و پایان کارش
دوباره راه اندازی بشه
ما باید مدام در حال تغییر روش انجام کارامون باشیم
باید مدام روح تازه‌ای به این شخصیت‌ها تزریق کنی
ولی میدونی چیه؟ بیا اینو امتحان کنیم
بیا اونو امتحان کنیم بیا اینو امتحان کنیم
بیا تازه نگهش داریم
با وجود دوتا از موسس‌های اصلی
رجینالدر هودلین، شخص با نفوذ هالیوود
داوطلب شد که به احیای شرکت کمک کنه
میدونستیم هدف ما اینه که نمیخوایم شرکتمون نوستالژی باشه
اگه می‌خوایم به وجود اصلی مایلستون وفادار بمونیم
نباید همش درگیر گذشته باشیم
ما باید شخصیت‌هامون رو با
شرایط قرن بیست و یکم وفق می‌دادیم
و خب ، حالا به روزترین مورد چیه؟
ما می‌خوایم رو شخصیت‌های قدیمی کار کنیم
می‌خوایم شخصیت‌های اصیل خلق کنیم
و می‌خوایم به اسم مایلستون مدیا وفادار بمونیم
بدون انکار میشه گفت که مایلستون مهمترین
دنیای ابرقهرمانی سیاه‌پوسته
بنظرم یه فشاری وجود داشت که اون کاراکترها
باید در زندگی روزمره با آگاهی جمعی مواجه بشن
شاید همچین چیزی هرگز از بین نمیرفت
ما خیلی از زمان خودمون جلوتر بودیم
وقتی شروع به انجام اون کار کردیم
راجع به چیزایی صحبت میکردیم که مردم
الان دارن راجع بهش حرف میزنن
الان زمان خوبی برای ماست که برگردیم
تا مسائل رو زیر سوال ببریم
و روی موضوعات مختلف تحقیق کنیم
به خصوص با آگاهی از اوضاع حال حاضر
یه حرکتی بین طرفدارها تو این چندسال اخیر اتفاق افتاد
که مسائل سیاسی رو از کمیک‌هایی که ما می‌سازیم کاملا جدا میکردن
جالبیش اینجاست که خیلی از شخصیت‌های کمیک‌های دی سی
ذاتا از همون اولش سیاسی بودن
دیگه اینو همه می‌دونن که دی‌سی ابرقهرمان‌ها رو خراب کرد
و احتمالا برای همیشه خرابشون کرد رفقا
دی سی شعار مهین پرستانه‌ی سوپر من "مسیر آمریکایی" رو حذف کرد
و "و فردایی بهتر" رو به جاش گذاشت
واو
چرا باید با چیزی ور بری
که اینقدر قدمت داره؟
اگه می‌خوای یه ابرقهرمان آگاه و دغدغه مند بسازی خب یدونه جدیدش رو خلق کن
امروز صبح که بیدار شدم
فهمیدم سوپرمن جدید، دوجنس‌گراست
بالاخره!
این روزا اگه یچیزی تو کمیک‌ها هست که دوستش نداری ، یه نفسی بکش
همین فردا همون رو عوض میکنن همیشه همینطوره
تو باید با جامعه تغییر کنی
مردم فقط بخاطر اینکه پسر سوپرمن
دوجنس‌گراست ، وحشت کردن؟
امروز زنده‌ای؟
این بازتاب دهنده‌ی کسیه که امروز هستیم
تو که نمیتونی تا ابد مثل سال 1966 داستان بنویسی
یا مثل 1986 ، چون دیگه 1986 نیست
و دنیا واقعا، واقعا خیلی فرق کرده
طرفدارای کمیک بوک پیچیده‌ان
هیچ طرفدارایی مثل اونا پراحساس و پرهیجان نیستن
و به همون اندازه راضی کردنشون هم خیلی سخته
وقتی به "واچ‌من" فکر می‌کنم فکر می‌کنم که
چقدر بدبین و شکاک بودم چون قضیه‌ی "واچ‌من" اینطوریه که
با طرفدارایی سروکار داری که فکر میکنن
به چیزی نباید دست بزنی
وقتی دی سی اعلام کرد که برای یه سریال تلویزیونی
به اسم "واچ‌من" یه برنامه‌هایی داره طرفدارا بدجور بدبین بودن و شک داشتن
خالق سریال، دیمون لیندلف که برای سریال علمی تخلیش یعنی "لاست" مشهوره (لاست: گمشده)
می‌خواست که این کمیک محبوب رو برای مخاطبای امروزی ، به روز کنه
وقتی که سیزده سالم بود و برای اولین بار "واچ‌من" رو خوندم
برام یه تجربه‌ی مقدس بود
هرچیزی که من از داستان پردازی بلدم رو اون یادم داد
"واچ‌من" اصلی در دهه‌ی هشتاد اتفاق می‌افته
سالهای ریاست جمهوری رونالد ریگان
تشویش موضوع هسته‌ای از ترس‌های بارز اون زمان جامعه بود
و دیمون گفت خب ، اگه من اینکارو انجام بدم
پس می‌خوام راجع به چی حرف بزنم؟
پس به جای اینکه بیاد مثل فیلم واچ‌من از سال 2009
جز به جز داستانهای کمیک واچ‌من رو همونطوری که بود روایت کنه
لیندلف و همکاراش یه روایت داستانی
کاملا جدید با شخصیت‌های کاملا جدید خلق کردن
- سلام کارآگاه - آنجلا تویی. درسته؟
نباید میدونستم کی هستی؟
و بعدش یه فکر جالبی به ذهنم رسید
که باهاش بتونم داستانم رو بگم و به نسخه‌ی اصلی هم ادای احترام کنم
و دیگه لازم نباشه نسخه‌ی اصلی رو تیکه پاره کنم
یکی از سوالهایی که واچ‌من هم تو نسخه‌ی اصلی
و هم تو نسخه‌ی ما میپرسه اینه که
چرا نقاب میزنی؟
چرا همچین کاری می‌کنی؟
اون خطی که ابرقهرمان‌ رو
از یه مزدور و از یه پلیس جدا می‌کنه کجاست؟
نقاب‌ها زندگی ها رو نجات میدن
نقاب‌ها آدما رو بی رحم می‌کنن
فکر کنم اچ بی او یا دی سی یا برادران وارنر یا هیچکس دیگه‌ای
فکرش رو نمی‌کرد که ما قراره شاه کلید کمیک بوک‌ها
که لزوما به سیاهیش معروف نیست رو برداریم
و تبدیلش کنیم به
عمیق‌ترین مناظره‌ی نژادی در حیطه‌ی ابرقهرمانی
قربان من با اف بی آی هستم
حقوق شهروندیتون داره نقض میشه؟
- اونها حقوقم رو برام ننوشتن ... - آها ببخشید. شوخی کردم
برام مهم نیست
ما واچ‌من رو آمریکایی کردیم
تا با مردم حس آشنایی داشته باشیم
برید سراغشون!
پس اگه مسئله‌ای مربوط به سال 2019 بود
همونا باید مسائل اونا در 2019 میشد
چون در غیر اون صورت دیگه قابل درک نبود
داستان حول محور کارآگاهی به نام آنجلا ایبار می‌چرخه
که با اسم قهرمانی خواهر شب و با نقابی بر چهره
با فساد پلیس و تروریست‌های سفیدپوست مبارزه می‌کنه
من بوی سفیدبرتری رو خوب حس میکنم (نژاد پرستی و برتر دونستن سفید پوستی)
و این یکی بدجوری بوی سفیدکننده می‌ده
اون ابرقهرمانیه که ابرقدرت نداره
ولی مهارتهای فوق‌العاده و ذهن باهوشی داره
تو هیچ ابرقدرتی نداری و باز همه رو نجات میدی
خود همین یه ابرقدرت حساب نمی‌شه؟
یک سال بعد از پخش خواهرشب یه قهرمان زن کاملا متفاوت
وارد پرده‌ی سینما شد
عاری از هرگونه ابرقدرت و سلامت روانی
سلام پسرا
هارلی عامل اصلی هرج و مرجه
من همیشه اینطوری بهش فکر می‌کنم
و بنظرم همین بهتره که هارلی لازم نیست همیشه
الگوی اخلاقی یا الگوی احساسی شما باشه
چون در اون صورت
آزادی عمل بیشتری برای رفتارش داره
و همین مثل خود اصلیشه
چیه؟
نقش آفرینی رابی در "پرندگان شکاری"
به کارگردانی کتی ین
هارلی کویین رو به یکی از جذاب‌ترین
و افسارگسیخته‌ترین شخصیت‌های دی سی تبدیل کرد
من عاشق هارلیم چون اون حسابی دیوونه‌ست
و واقعا همیشه بخشی از ما هست
که دلمون میخواد تو اون لحظه هرکاری دلمون میخواد رو انجام بدیم
مهم نیست که اون کار چی باشه
خیزش برق آسای هارلی تاکیدی بر جذابیت
ضد قهرمان ها بود و همچنین راه رو برای
"جوخه‌ی انتحار" جیمز گان هموار کرد
خب پس یه ترتیب کوچیک اولیه که روش کار کردم
سکانس از داخل اتاق شروع میشه دوربین رو از روی هارلی میاریم عقب تر
و اون با یه مسلسل میاد بیرون ...
و بعد همچنان که میاد جلو و شلیک می‌کنه
تمام این گلا و اسبای تک شاخ ازش بیرون میان
ابرقهرمان ها اغلب مثل خدایان و الهه‌ها و چیزایی از این قبیل
به تصویر کشیده میشن
ولی ابرقهرمان‌های من اینطوری نیستن
سلام بچه‌ها ببخشید دیر کردم
باید میرفتم دستشویی شماره دو
خوبه که فهمیدیم
یه نگاه عصبی بهشون بنداز
"شوخیت گرفته لامصب؟
- شلیک کردی تو صورتم؟" - - آره - ابرقهرمان‌های من
عوضیایی هستن که گیر افتادن
و دارن تو زمین خدایان و الهه‌ها بازی می‌کنن
اون واقعا به بقیه خال خالی پرت می‌کنه
"جوخه‌ی انتحار" کمیک بوک خوبی بود
به سبب تکنولوژی، فیلم ابرقهرمانی
غالب ترین شکل سینمایی
از روایت داستانی شد
ما می‌بینیم که ابرقهرمان‌ها روی پرده‌ی سینما
کارهایی رو میکنن که عین همون کارها رو
توی کمیک بوک ها انجام می‌دادن
و ما می‌تونستیم باورش کنیم
آره، اینطور میشه که ... آره اینطوریه که
احتمالا همش همینه، برش پرشی پرش، پرش ، پرش، پرش
پرش، بپر بپر بپر
جیمز کارگردان رویاپرداز و مبتکریه
از همین میتونی بفهمی که هدف پروژه
قراره خیلی بزرگ باشه
و شوخ طبعیش خیلی عجیب و بامزه‌ست
مثلا بعضی وقتا هرقدر یچیز دقیق تره گاهی حس می‌کنم که
خنده‌دار تر هم میشه
و حس شوخ طبیعیش خیلی عجیب و خاصه
دست
آره، این دست توعه ناناوه
خیلی خوبه
من داستان‌هایی رو میگم که خیلی زشت و زمختن
ولی اینکه توی همونا یچیز معنی دار پیدا کنی
یا ذره‌ای از ایمان به یه چیز بزرگتر
که واقعا برای من مهمه
و بنظرم همین ، اون داستانها رو کامل تر شکل میده
چون داستانها با احساسات واقعی و جدال واقعی انسانی شکل میگیرن
گروه ضدقهرمان "جوخه‌ی انتحار"
درست برخلاف سه‌گانه‌ی صالح مسیحیت بود
و ثابت کرد که دنیای وسیع و در حال گسترش دی سی
می‌تونه تقریبا برای همه جذاب باشه
ابرقهرمان‌ها، ابرشرورها، ضدقهرمان ها
برای هر آدمی تو این دنیا
یه شخصیت دی سی هست که اونا درکش کنن و‌ باهاش حس نزدیکی کنن
تو دو انتخاب داری
میتونی نابودگر این دنیا باشی
یا میتونی نجات دهنده‌ش باشی
وقتی من بچه بودم شخصیتی مثل بلک آدام
اصول اخلاقی خودش رو داشت
و اون برام چیز ارزشمندی بود
کمیک‌ها چیز فوق‌العاده‌این
میتونی باهاشون داستانهای تاثیرگذار راجع به هرچیزی روایت کنی
فقط لازمه شجاعت گفتنشون رو داشته باشی
گفتن این داستانها
با این شخصیت‌ها یه مزیته
ولی برای یه مدت زمان هم
محافظشون میشی
وقتی در حال پیشرفتی نباید
آدمایی که تو رو به اینجا رسوندن رو از دست بدی
و این همیشه چالش برانگیزه
و باید یه تعادلی ایجاد کنیم که مطمئن شیم
میتونیم هوادارای سرسخت رو راضی کنیم
و به قدری کارمون خوب باشه که طرفدار جدید پیدا کنیم
این یه ریزه‌کاری خیلی سخته
دی سی بیش از هشتاد سال
با خطر کردن و تکامل دادن داستان پردازی ها دووم اورده
یه ضرب‌المثل توی دی سی هست که میگه
"اساس کار انتشاره"
ما برای بازار کمیک بوک کمیک می‌سازیم
ولی ما میخوایم یه ایده‌ی جدید و باحال داشته باشیم
که افراد تلویزیون و سینما تابحال به فکرشون نرسیده
ما میتونیم هرکاری بکنیم
ما بودجه‌ی جلوه‌ی ویژه نداریم
کار ما پرورش داستانهای جذابه
و ما اصلا محدودیتی نداریم
هرچی که بتونیم رو میکشیم
خصوصا کمیک های دی سی ، به جایی تبدیل شد
که بتونی توش ایده‌های آزادانه داشته باشی و برخلاف چیزای دیگه رشد کنی
ایده هایی که الان دارن
اونجا گسترش داده میشن
قراره ایده‌هایی باشن که برای بیست و پنج
یا صد یا دویست سال آینده دنیا رو تسخیر می‌کنن
با هر نسلی از طراح‌ها و خالق‌ها
داستانهایی که روی صفحه
و روی نمایشگر میارن فهرست شخصیت‌های دی سی رو بیشتر میکنه
آره!
ولی اصل و هسته‌ی اونها حقیقی میمونه ...
قدرتی که باورمون به انسانیت رو برگردونه
و نویدی برای احتمالات بی انتها
آره!
همه‌ی ما باید به بچگیمون برگردیم و دوباره
کمیک بوک هامون رو برداریم و به خودمون یادآوری کنیم که
چرا ما جذب این داستانها شدیم؟
فقط محض قوی بودن می‌خوایم قدرت داشته باشیم؟
یا اینکه میخوایم قدرت داشته باشیم چون باور داریم
که میتونیم کار درست رو انجام بدیم؟
یه دلیلی هست که ما ابرقهرمان‌ها رو دوست داریم
اونا تجسم این ایده‌های عالین
و اونا برای همه‌ی ما الهام بخشن
در نهایت بنظر من، مردم
فقط محض سرگرمی به شخصیت های ما نگاه نمیکنن
بلکه اونا این قهرمان ها رو الگو قرار می‌دن
ما نقشی که در این راه داریم
و تفاوتی که میتونیم ایجاد کنیم رو می‌شناسیم
و ما همه برای این ماموریت متحد شدیم
گرگ‌، کله‌تو‌ تکون بده
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.