‫آنچه گذشت...
‫امروز چه روزیه؟
‫من قراره اولین مشتری‌هام رو ‫ببرم بهشون خونه نشون بدم.
‫پس اگه لوک از این استفاده کنه،
‫- اون مورمور لوکی‌اش بر می‌گرده؟ ‫- شخص خاصت.
‫روحتم خبر نداره.
‫یه تماس دیگه از طرف اون ‫روشل یا همچین اسمی داشتی.
‫خبریه؟
‫فقط می‌خواستم بهت بگم که...
‫لازمه چند روز دیگه از دفتر دور باشم.
‫- خونه. بذار برم بیرون. ‫- ما باهم خو گرفتیم، سوزان.
‫عجب آشفته‌بازاری.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫دنی، دستم بنده.
‫آره، اخراجشون کردم.
‫باربرهایی که فرستادی داغون بودن.
‫میز پیشدستی‌ام رو هم نمیدم دستشون...
‫چه برسه به کرباس‌های نقاشیم.
‫ای خدا، همه‌چی اینجا با من لج افتاده.
‫داستان پشت داستان.
‫وسایلم همش گم میشن.
‫رنگ‌ها و قلم‌موها،
‫جعبه‌معبه‌ها.
‫جای وسایل رو گم می‌کنم و...
‫دنی، دوباره بهت زنگ می‌زنم.
‫نه، نه، نه. ساعت 4 نمی‌تونم.
‫ساعت 4 با تنورث قرار دارم.
‫می‌خواد دوباره خونه‌ی لوئیس رو ببینه.
‫اگه می‌خریدش کمتر اونجا بود.
‫ساعت 2 می‌تونی؟
‫با دنیل و هالستر قرار دارم.
‫خیلی‌خب، ساعت 6 چطوره؟ ‫ساعت 6 می‌تونی؟
‫عجب گیری کردیم‌ها، زویی. ‫پس چی‌کار می‌تونی بکنی؟
‫می‌تونم ساقه‌ی گیلاس رو با زبونم گره بزنم،
‫و می‌تونم ساعت 4:30 بیام، ‫ولی مشتری ساعت 5 کار داره.
‫خب، بذارش تو تقویم.
‫بیا، یه کلوچه بخور.
‫صبر کن، هی، هی، هی! ‫باید درمورد نلگریو حرف بزنیم.
‫نلگریو. الان دارم میرم همونجا دیگه؟
‫آره، ولی یه دلال هنری کله‌گنده...
‫از نیویورک هست که تو رو می‌شناسه، ‫یا یه چیزهایی درموردت شنیده.
‫- دنی پورتفوی؟ ‫- آره.
‫ما رو استخدام کرده که کمک کنیم ‫یکی از هنرمندهاش وسایلشو جمع کنه،
‫بفروشه و بره. اونم سریع. ‫خیلی مضطرب به نظر میاد...
‫و دارم نقل‌قول می‌کنم: ‫"وسایل دارن خود به خود..."
‫"گم و گور و جابجا میشن".
‫- شبیه کار شعبده‌بازهاست. ‫- یا مجسمه‌سازه‌ها.
‫پس عجله‌ای نیست.
‫نمی‌دونم. آگوست اونجاست ‫و داره بررسی‌اش می‌کنه.
‫- هی. ‫- آگوست...
‫اولین نفری بود که از بنگاه رفت اونجا؟
‫آره. تو که وقتت پُر بود.
‫وقت زویی هم پُر بود. عجله دارن.
‫خیلی‌خب، باید همین الان برم اونجا.
‫- اسم مشتری چیه؟ ‫- آرورا نلگریو.
‫آره.
‫یه چیز دیگه. امروز صبح...
‫یه ایمیل از طرف سوزان برام اومد. ‫دیشب که پیداش نشد...
‫بهش پیام دادم و پرسیدم زنده‌ست یا نه.
‫- حالش خوبه. ‫- خدا رو شکر.
‫ولی مرخصی گرفته. می‌دونم.
‫از وقتی که شروع کرد مدام ‫بهش اصرار کردم یه تعادل...
‫بین کار و زندگی پیدا کنه، ‫و دقیقاً همین کارو کرد.
‫ولی خوشحالم که جدی‌اش گرفته.
‫خیلی خوشحالم.
‫خیلی.
‫خوشحاله.
‫خیلی.
‫- صبح‌بخیر. ‫- صبح‌بخیر.
‫اوضاع چطوره؟
‫همین الان کارم تموم شد.
‫مشتری چطوره؟
‫عصبی، بی‌تاب.
‫عین بقیه‌ی هنرمندها.
‫از شعبده‌بازش اثری نیست؟
‫فعلاً که نه.
‫قطعاً یه انرژی جالبی تو خونه هست.
‫ولی با این حد نزدیکی به اقیانوس،
‫همیشه تداخل زیادی پیش میاد.
‫یه بسته‌ی الحاقی نرم‌افزاری ‫برای خنثی کردنش هست، ولی...
‫یه کم هزینه داره.
‫این سه ماه سال بودجه یه خرده کمه.
‫به نظر حیاتی میاد که...
‫تکنولوژی‌مون رو به‌روز نگه داریم.
‫با توجه به از دست دادن...
‫سیستم‌های آنالوگ‌ترمون.
‫منظورت منم.
‫می‌تونی رُک بگی، آگی.
‫پرتاب سریعت رو از دست دادی، لوک.
‫باید پرتاب کات‌دارت رو قوی کنیم.
‫کاملاً بی‌ربط به موضوع، ‫یه روز مرخصی می‌خوام.
‫- یه روز؟ ‫- می‌دونم وقت...
‫مناسبی نیست.
‫اگه مهم نبود نمی‌خواستم.
‫باشه، حتماً. البته.
‫کمک می‌خواین؟
‫آره، ممنون.
‫خانوم نلگریو؟
‫- آرورا؟ ‫- آره.
‫آرورا، من لوک رومنم. ‫مأمور مشاور املاکی.
‫پس فکر کنم اون مرد گنده ‫با عینک عجیب‌ کارمند شماست.
‫آره، کارمند ماست.
‫یه جمله از پلوتارک نقل‌ کرد ‫و پرسید کجاهای خونه سرده.
‫کارش همینه.
‫ببین، به دنی گفتم تنهایی از پسش بر میام.
‫واقعاً دوست ندارم کارهام ‫از جلوی چشمم دور بشن.
‫مخصوصاً با اتفاقات عجیبی که افتاده.
‫واسه همین دلال هنری‌ات به ما زنگ زد.
‫اتفاقات عجیب یه جورهایی...
‫تخصص ما هستن.
‫قبلاً با دنی کار کردی؟
‫هفت هشت سال پیش یه گالری...
‫تو کنتیکات بود که مجسمه‌هاش...
‫اونقدرها که باید و شاید ثابت نبودن.
‫- اوه، شوخی نمی‌کنی. ‫- نه.
‫باشه. بگذریم.
‫باید اینجا رو بفروشم و برم نیویورک.
‫خب، چطوره با توضیح درمورد ‫اتفاقات عجیب‌ شروع کنی؟
‫خب، اولش فقط رو مُخ بود.
‫بعد اوضاع یه کم ترسناک شد.
‫وای.
‫چیز جالبیه.
‫وقت چیه؟
‫[وقتشه]
‫آگوست ریپلی.
‫روشل دکر.
‫تعجب کردم ازت خبری شد.
‫هفته‌هاست پیغام‌هامو نادیده می‌گیری.
‫نسبتاً سرم شلوغ بوده.
‫و حالا اینجایی.
‫چرا الان؟
‫کنجکاوی، دلتنگی.
‫اینجا عوض شده.
‫ازدرا الان مدرن‌ترین و پرکارترین...
‫آژانس توسعه‌ی دفاع و تکنولوژی...
‫تو آمریکای شمالی ـه.
‫با این حال تو دقیقاً شکل قبلی.
‫قضیه‌ی دارلا رو شنیدم.
‫خیلی متأسفم.
‫ما همه‌چی داشتیم جز زمان.
‫می‌خواستم تماس بگیرم ولی...
‫شاید اگه تو شرایط بهتری جدا می‌شدیم؟
‫زمان پیچیده‌ای بود.
‫یادته اون‌روز که میزت رو خالی کردی...
‫و با عصبانیت رفتی بیرون چی صدام کردی؟
‫ای داد.
‫"دختری که به میل خودش چاپلوسی ‫یه ماشین جنگی فاسد رو می‌کنه".
‫- ببخشید. ‫- نه، عذرخواهی نکن.
‫کم مونده بود همینو رو کارت ویزیتم چاپ کنم.
‫تاحالا فکر کردی اگه مونده بودی چی میشد؟
‫چه چیزهای بیشتری می‌دیدی ‫و کارهای بیشتری انجام می‌دادی؟
‫شاید الانم بیشتر از اونی که ‫فکر کنی دیدم و و انجام دادم.
‫بیشتر از پروژه‌ی ارباستر؟
‫اون یه اشتباه بود.
‫یه مرد جوون و مغرور...
‫مشتش رو برای تاریکی تکون می‌داد.
‫تو الگوریتمی که...
‫برای بازگردانی اطلاعات ‫طراحی شده بود رو برداشتی...
‫و طوری تغییرش دادی که داده‌ها رو...
‫می‌تونی بگی.
‫از اون‌دنیا جمع‌آوری کنه.
‫همه فکر می‌کردن دیوونه‌ شدی. ‫من فکر می‌کردم دیوونه شدی.
‫احمقانه بود.
‫اون برگشته، آگی.
‫و سراغ تو رو می‌گیره.
‫یادته می‌خواستیم...
‫مشکلات فردا رو بدون چاپلوسی...
‫یه سرمایه‌گذار ریسک‌پذیر آشغال که ‫هدف زندگی‌اش داشتن 5 درصد سهام...
‫هوایی که نفس می‌کشیم ‫و آبی که می‌خوریم بود حل کنیم؟
‫آره، ما سنت‌گراها و آرمان‌گراهایی...
‫که دنبال سنگ‌های جدید و بزرگتر...
‫برای پرت کردن سمت دشمن‌هامونیم.
‫بزرگ شو، آگی.
‫می‌دونی الان داریم رو چی کار می‌کنیم؟
‫تغییرات اقلیمی.
‫میکرو فیزیولوژی برای ‫جلوگیری از همه‌گیری بعدی.
‫تکنولوژی‌ای که از اشعه‌ی مادون‌قرمز...
‫برای استخراج مواد معدنی دلخواه...
‫از بستر سنگی بدون معدن‌کاری ‫یا فرکینگ استفاده می‌کنه.
‫کامپیوترهای کوانتومی که ‫می‌تونن به سوال‌هایی که...
‫هیچکس حتی اونقدری هوشش ‫قد نمیده که بپرسه جواب بدن.
‫دست بر قضا...
‫همه‌ی این‌ها کاربرد نظامی هم دارن.
‫به ازای هر گاوآهن، یه شمشیر.
‫اینهمه سال گذشته...
‫و یونیفرم پیش‌آهنگی هنوز اندازه‌اته.
‫دلم برات تنگ شده بود، شل.
‫بیا.
‫فکر کنم شما دوتا همدیگه رو می‌شناسید.
‫سه هفته پیش، بچه‌های آی‌تی‌مون...
‫متوجه چندتا حمله به ایمیل اسدرانتت شدن.
‫آدرس آی‌پی دستگاه سابقت ‫که تو ذخیره داشتیم رو...
‫ردیابی کردن و...
‫داشت دنبال تو می‌گشت.
‫این فوق‌العاده‌ست.
‫اجازه هست؟
‫لعنتی. چی‌کار کردی؟
‫وارد شدم.
‫اوه، نه، نه، نه.
‫داره تمام داده‌ها...
‫و برنامه‌نویسی اصلی‌اش رو پاک می‌کنه.
‫و به نظر میاد که داره...
‫سرورهای اسدرا رو هک می‌کنه.
‫خدای من، داده‌های 6 میلیارد دلاری.
‫- اکثرشون غیرقابل جایگزینن. ‫- امیدوارم بکاپ گرفته باشین.
‫سرورهای ابری خودِ بکاپ هستن.
‫- ای داد. ‫- نمی‌فهمم.
‫این یه واکنش به رمز عبور مدیریتیه...
‫که ما تو برنامه‌نویسی‌اش گذاشتیم.
‫پس حق با تو بود.
‫داره سراغ منو می‌گیره.
‫رمز عبوری که من داخل کد ‫اصلی‌اش گذاشتم رو می‌خواد...
‫تا مطمئن بشه واقعاً خودمم.
‫یه رمز عبور ریشه‌ای؟ اونو یادته؟
‫بذار ببینم. مال خیلی سال پیشه.
‫یک، دو، سه...
‫آگی.
‫دسترسی به کل داده‌های ارباستر می‌خوام.
‫هرچی که می‌دونه.
‫نه. نه، نه، نه.
‫اصلاً حرفشم نزن.
‫لعنتی.
‫باشه.
‫- می‌خوام بگی. ‫- قبوله.
‫- به شرافت پیش‌آهنگی قسم؟ ‫- محض رضای خدا، برو دیگه.
‫[پروفسور ریپلی، کلی حرف باهات دارم!]
‫درست بعد از این که خونه رو ‫برای فروش گذاشتم شروع شد.
‫انگار...
‫مسخره‌ست.
‫چی؟
‫انگار به احساساتش لطمه وارد کردم.
‫اصلاً مسخره نیست.
‫هر خونه‌ای یه موجود زنده‌ست.
‫بعضی‌هاشون بیشتر از بقیه.
‫وقتی اومدم اینجا بچه بودم.
‫دانشگاه هنر رو ول کرده بودم.
‫تازه طلاق گرفته بودم ‫و الکل رو ترک کرده بودم.
‫حتماً سخت بوده.
‫نه در مقایسه با چیزی که ول کردم.
‫یه صدایی اینجا طنین‌انداز شد. ‫باهات حرف زد.
‫تقریباً بالافاصله.
‫قلم‌موی تو دستم یه انگیزه‌ای داشت...
‫که هیچوقت حس نکرده بودم.
‫نمی‌دونم میشه اسمش رو ‫اعتماد به نفس گذاشت یا نه،
‫ولی آرامش‌بخش بود.
‫من واقعاً اینجا یه هنرمند شدم.
‫انگار تونستم پرواز کنم.
‫دل کندن همیشه سخته.
‫انگار کلی چیز هیجان‌انگیز پیش روته.
‫من هیچ‌جا جز اینجا جدی نقاشی نکردم.
‫- اگه نتونم چی؟ ‫- چرا، می‌تونی.
‫صرفاً چون همیشه کارها رو ‫به روش خاصی انجام می‌دادی،
‫دلیل نمیشه نتونی ازش بگذری...
‫و همون کارو به همون خوبی انجام بدی.
‫فقط یه جور دیگه.
‫مگه نه؟
‫گمونم خواهیم فهمید.
‫خیلی‌خب، اون باربرها رو خبر کن.
‫بیا سریع از اینجا بزنیم بیرون.
‫تمام اطلاعاتی که درمورد ‫ملک نلگریو داریم همینه؟
‫- کمه، نه؟ ‫- نمی‌فهمم.
‫اون ملک حداقل صد سال قدمت داره.
‫هنوز یه خروار پاورقی واسه مطالعه هست.
‫این چیزیه که نیم‌ساعته پیدا کردم.
‫میشه اینو بذاری تو اولویت؟
‫بذارم تو اولویت؟
‫پس پروئیت و دنینگ چی؟
‫اون‌ها خونه‌های عادی‌ان. ‫زویی بهشون رسیدگی می‌کنه.
‫این‌یکی مهمه.
‫یه چیزی تو اون خونه هست ‫که حس‌ شوخ‌طبعی عجیبی داره...
‫و فکر کنم می‌تونه آسیب زیادی بزنه.
‫به هنر؟
‫و به هنرمند. نگاه کن.
‫ای داد.
‫وقتشه؟ وقت چی؟
‫اون یه خروار پاورقی رو بگرد و بهم بگو.
‫ای بابا.
‫نه، اون پیشنهاد رو انتقال نمیدم.
‫چون 40 درصد زیر قیمت درخواستیه، آقای کر.
‫نه. بهش بر می‌خوره. عصبانی میشه.
‫مردم دارن 10 درصد بالاتر از ‫قیمت درخواستی پیشنهاد میدن...
‫تا تو اون محله خونه بگیرن.
‫اگه اون پیشنهاد رو انتقال بدم، ‫فکر می‌کنه یه بی‌عرضه‌ام...
‫و تو یه احمق هستی و حداقل ‫درمورد یکی‌مون راست گفته.
‫خوشحال میشم بگم خانوم آیرلند...
‫در اسرع وقت بهت زنگ بزنه.
‫ولی الان نیست. خوش به حالش، نه؟ ‫باشه، خدافظ.
‫آخ.
‫- زویی، الان... ‫- از سوزان؟
‫آره، چی بهش گفتی؟
‫- هیچی. ‫- این کل بانک اطلاعاتی‌اشه.
‫تمام جزئیات تک‌تک فایل‌ها.
‫مشکلش چیه؟
‫از این حس خوشم نمیاد.
‫چه حسی؟
‫این حس دوشیزه‌ی درمونده بودن.
‫تو دوشیزه‌ی کسی نیستی.
‫گفتم که بعد از ترک شوهرم اومدم اینجا.
‫عوضی هیچوقت روم دست بلند نمی‌کرد.
‫فقط کوته‌فکر بود.
‫کینه‌جو و حقیر.
‫باعث میشد احساس کوچیک بودن کنم.
‫اولین شبی که به این خونه اومدم،
‫به خودم قول دادم دیگه نذارم...
‫کسی باعث بشه همچین حسی پیدا کنم.
‫فرداش نمی‌تونستم دست از نقاشی بردارم.
‫یادبود کوچیکی از وجود خودم شده بود.
‫چیزی بزرگتر از من که ثابت کنه ‫من قابل حذف شدن نیستم.
‫و حالا تحصنگاهم بهم پشت کرده.
‫تغییر سخته.
‫ولی تغییر احتمال به همراه میاره.
‫نهایتاً،
‫رو یه پا وایمسیتی و نگاه می‌کنی.
‫کم‌کم خیلی شبیه تقدیر به نظر میاد.
‫ولی اینو می‌دونی.
‫وگرنه بر نمی‌گشتی اینجا.
‫انگار اون آخریشه.
‫چند روز دیگه، آثارت...
‫تو یکی از مطرح‌ترین گالری‌های ‫نیویورک نمایش داده میشن.
‫تغییر از این بهتر میشه؟
‫خیلی باحاله.
‫آره.
‫می‌دونی، گذاشتن رمز عبور ریشه‌ای...
‫خلاف قوانینه.
‫پنج خطا. دیگه باید از بازی اخراج بشه.
‫می‌دونی چی واقعاً حرصمو در میاره؟
‫این که تو بهم اعتماد نداشتی.
‫یادم نمیاد...
‫هیچوقت تو چشم‌های هم زل زده باشیم...
‫و برای همدیگه رمزهای عبور ‫دلنشین رو زمزمه کرده باشیم.
‫"رابط شناسایی نشد" یعنی چی؟
‫این...
‫یه چیزهایی رو دیده.
‫و می‌خواد...
‫شخصاً به من بگه.
‫نه.
‫بذار ببینم. یه "کی".
‫آره.
‫خیلی وقت بود...
‫که تو باهوش‌ترین فرد اینجا نبودی.
‫نسبتاً دلپذیره.
‫دانلود مستقیم.
‫این تنها گزینه‌مون برای انتقال ‫بدون از دست دادن اطلاعاته.
‫آره، ولی...
‫نمی‌دونیم چه بلایی سرت میاره.
‫تو یه خانواده داری. چهارتا دختر.
‫اون‌ها بزرگ شدن و هیچوقت زنگ نمی‌زنن.
‫از یه بازی واقعیت‌مجازی سخت بدتر نیست.
‫شکل همه‌جانبه‌ای از کنفرانس توصیفی.
‫تازه،
‫شاید داده‌ها یه کاربرد نظامی نشون بدن،
‫یه مسلسل فراطبیعی، یه بازوکای وجودی.
‫خیلی عوضی‌ای.
‫چه خبر شده؟
‫تمومش کن.
‫آرورا؟
‫وقتشه.
‫تمومش کن.
‫حالت خوبه؟
‫اون چه کوفتی بود؟
‫نمی‌دونم چی، ولی می‌دونم کِی.
‫[الان]
‫یه چیزی ازم می‌خواد.
‫می‌خواد نقاشی کنم.
‫و ترجیح میده الان بکشی.
‫اونجا رو ببین.
‫- [الان] ‫- کار خونه‌ست. باید باشه.
‫فکر نکنم.
‫اون نقاشی.
‫اوه.
‫اون نقاشی هتل و توله‌سگ و اسب‌ پونی؟
‫تو خونه بود.
‫برای ارزش‌های اردوگاهی‌اش نگهش داشتم.
‫یه باز گذاشتمش تو جعبه.
‫دوباره برگشته.
‫نقاشش توماس وارنر ـه.
‫از سال 1860 تا 1890 ‫با زنش ساکن اون خونه بوده.
‫اون تا حدی یه هنرمند بوده.
‫تو زمان خودش قدرشو ندونستن.
‫خب، چندین دانشگاه هنر ردش کردن.
‫از جمله آکادمی ملی.
‫اینو گوش کن. اون ارث پدرش رو...
‫خرج رشوه‌ دادن به منتقدین ‫برای گرفتن نقدهای خوب کرده.
‫یه هنرمند تلخ و مستحق. ‫به نظر میاد خودش باشه.
‫خب، نمی‌دونم.
‫طبق اطلاعاتی که پیدا کردم، ‫توماس ثروتمند و چاق و خوشحال...
‫به دلایل طبیعی مُرده.
‫نمی‌دونم اونقدری خودآگاهی داشته...
‫که بدونه چقدر آدم ضایعی بوده یا نه.
‫اینجا خونه‌ی منه.
‫نمی‌ذارم تو خونه‌ی خودم...
‫بهم زور گفته بشه.
‫آرورا؟
‫کجایی؟
‫آرورا؟
‫هی.
‫اونجایی؟
‫[وقتشه. تمومش کن]
‫آرورا؟
‫آرورا، تو این کارو کردی؟
‫آرورا.
‫توماس وارنر؟
‫نه!
‫هی.
‫باهم آشنا نشدیم.
‫آگی، مطمئنی؟
‫نمی‌دونیم چطوری میشه.
‫اینهمه اطلاعات.
‫هیجان‌انگیز نیست؟
‫هنوز نه.
‫آگوست؟
‫آگوست، صدامو می‌شنوی؟
‫خدای بزرگ.
‫آگوست؟
‫آگوست، چی دیدی؟
‫وای.
‫آگوست، چی دیدی؟
‫من...
‫هیچی ندیدم.
‫من...
‫همه‌چی رو دیدم.
‫زندگی...
‫و چیزی که بعدش میاد رو...
‫از دیدگاه سرد...
‫و منطقی دستگاهی که هیچوقت ‫نه می‌تونه زنده باشه نه بمیره دیدم.
‫داری منو می‌ترسونی.
‫من...
‫منظومه‌ی جبار رو دیدم...
‫که با گریه‌ی ابدی ارواح طنین‌انداز میشد.
‫اتم‌هایی...
‫که با وزن ارواح تاب می‌خوردن...
‫و می‌کوشیدن دوباره متولد بشن.
‫تمام بخش‌های بیضی‌های آسمانی...
‫و اوربوروس اختری.
‫در آخر،
‫ارباستر نشونم داد که جوابی وجود نداره.
‫فقط سوالات عمیق‌تر...
‫و فوق‌العاده‌تر.
‫این که بهترین کاری که از دستمون برمیاد ‫اینه که اینقدر نگران مرگ نباشیم...
‫و روی زندگی تمرکز کنیم.
‫روی زندگی کردن.
‫همین؟
‫این حقیقت عمیق ماورایی بود؟
‫آدم فقط یه بار زندگی می‌کنه.
‫ساختن یه موشک کروز ازش سخته.
‫تو منو پذیرفتی و ازم محافظت کردی...
‫و هر طور که لازم بود تغییرم دادی.
‫حالا چی‌ می‌خوای؟
‫"تمومش کن". "الان".
‫"لطفاً".
‫قدم به قدمِ مسیر، این خونه...
‫سعی داشته با ما ارتباط برقرار کنه.
‫با تو.
‫یه چیزی ازت می‌خواد.
‫اون اهرم فشاره. اون قدرته.
‫اوه، آره. قدرت.
‫فکر کنم باید راهش بدی.
‫دوباره.
‫یه کلام از مردی که مجبور نیست ‫دوباره به تسخیر در بیاد.
‫من این موجودات رو درک می‌کنم.
‫دیگه صداشون رو نمی‌شنوم ‫و نمی‌تونم ببینمشون.
‫ولی اون‌ها رو می‌شناسم. ‫و یه چیزی تو این خونه...
‫در عذابه و تنها راهی که ‫می‌تونم باهاش حرف بزنم...
‫از طریق توئه.
‫فکر می‌کنی می‌تونی آتیش به پا کنی و بری.
‫یه چیزی تو همین مایه‌ها.
‫فکر کنم تو نقد عملکرد بعدی‌ام...
‫برام مشکل‌ساز میشه.
‫برگرد به ازدرا، آگوست.
‫برگرد پیش من.
‫کلی خوش می‌گذرونیم.
‫منابع خوب و نامحدودی نصیبت میشه.
‫خوبی ربط خیلی کمی به اتفاقات اینجا داره.
‫پس داری ردم می‌کنی؟
‫فقط کار رو.
‫فعلاً.
‫تصادفاً متوجه شدم...
‫اون غذاخوری شبانه هنوز بالای جاده‌ست.
‫جایی که یه زمان عاشق بودیم...
‫و می‌خندیدیم و خوش بودیم...
‫و رمزعبورهای ریشه‌ای‌مون رو...
‫به همدیگه نمی‌گفتیم.
‫هنوز مثل قبله؟
‫هیچی دیگه مثل قبل نیست، آگی.
‫همه‌چی عوض میشه.
‫بعضی چیزها...
‫بهتر میشن.
‫این مسخره‌ست.
‫فکر کنم بحث از خونه فراتره.
‫فکر کنم یه چیزی تو خونه‌ست...
‫که به هنر و نقاشی‌ات واکنش نشون میده.
‫بیا ازش برای برقراری ارتباط استفاده کنیم.
‫نمی‌دونم چی بکشم.
‫هرچی به ذهنت رسید.
‫آرورا؟
‫تو بهم بدهکاری.
‫ادامه بده.
‫من همه‌چی بهت دادم.
‫بهم بدهکاری.
‫همه‌چی بهت دادم. بهم...
‫- بهم بدهکاری. ‫- ادامه بده، ادامه بده.
‫من مهم بودم.
‫نه توماس.
‫من کوچیک نیستم.
‫من حذف نمیشم. من اینجا بودم.
‫من مهم بودم.
‫من اینجا بودم.
‫هرکی که هستی، بهش بگو و اونم به من میگه.
‫توماس نبود.
‫- آرورا نگام کن. ‫- توماس نبود. هیچوقت توماس نبود.
‫آرورا.
‫آرورا، حالت خوبه؟
‫برگشتی.
‫من توماس نیستم.
‫من کوچیک نیستم.
‫من اینجا بودم. من مهمم.
‫طرح‌ها.
‫اون چهره رو می‌شناسم.
‫اسمش اسکارلت وارنره. ‫اون زن توماس وارنر بوده.
‫طبق بایگانی‌های ما، ‫تنها چیزی که ازش مونده...
‫یه گواهی تولد، گواهی فوت...
‫سند ازدواج.
‫یادبودی از وجودش.
‫چیزی بزرگتر از خودش که ‫ثابت کنه اون قابل حذف نیست.
‫از وقتی که اومدم اینجا ‫دارم اون چهره رو می‌کشم.
‫اولین تصویریه که به ذهنم رسید.
‫حتماً همون شب اول بهت جذب شده.
‫وقتی قسم خوردی نمی‌ذاری...
‫دنیا باعث بشه احساس کنی ‫کوچیک و نامرئی هستی.
‫تمام مدتی که اینجا زندگی کردم ‫داشته از طریق من کار می‌کرده.
‫ولی گفت یه کاری ناتموم مونده.
‫یه کاری که قبل از رفتن باید انجام بدم.
‫توماس به اسب‌های کوچیک ‫و سگ‌های شکاری علاقه داشته.
‫ولی نقاشی اون...
‫مثل شنای موزون من...
‫تعریفی نداشته.
‫اینو می‌دونسته و رو مُخش بوده.
‫زنش خیلی از اون بهتر بوده.
‫بااستعدادتر و باانگیزه‌تره.
‫مجبور شده قایمش کنه.
‫تمومش کن.
‫خواسته‌اش همینه.
‫پرتره‌اش رو تموم کن.
‫از هدیه‌ای که اون بهت داد ‫استفاده کن و بعد پسش بده.
‫پس نقاشی‌اش رو تموم کنم؟
‫ثابت می‌کنم زنده بوده و مهم بوده.
‫روحش به آرامش می‌رسه.
‫پس من چی؟
‫اگه هدیه‌اش...
‫تنها چیزی بوده که باعث شده خاص باشم چی؟
‫هیچوقت معلوم نیست، مگه نه؟
‫ما چقدرمون رو مدیون بقیه‌ایم؟
‫اون‌ها کجا تموم میشن و ما شروع می‌شیم؟
‫ممکنه همه‌چی رو از دست بدم.
‫یا ممکنه بفهمی تمام تجربیات زندگی‌ات،
‫ازدواجت، شجاعتت، خونه‌ات، و اسکارلت...
‫همه ترکیب شدن تا تو رو ‫به کسی که هستی تبدیل کنن.
‫منحصر به فرد.
‫اصیل واقعی.
‫لوکِ عزیز،
‫تجربه‌ی جالب و کامل‌کننده‌ای...
‫تو بنگاه رومن داشتم.
‫تغییر به ندرت ساده‌ست.
‫اما زمانی می‌رسه که تغییر لازمه.
‫فهمیدم زمانش الانه.
‫آره، منتظرم.
‫ممنون از تیم و کمک و دوستی‌شون.
‫و ممنون از تو بابت فرصتی که بهم دادی.
‫ممنون.
‫لطفاً اینو به عنوان استعفام...
‫از بنگاه رومن در نظر بگیر.
‫همین الان بدون درنگ.
‫سوزان آیرلند.
‫[لوک: نمی‌تونی استعفا بدی]
‫[لوک: باید حرف بزنیم]
‫[سوزان: به اندازه‌ی کافی حرف زدیم]
‫[سوزان: خدافظ]
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.