‫شرافت، جوان‌مردی ‫بوشیدو...
‫اینا اصولی بودن که به استاد عزیزِ استاد ‫اسپلینتر یعنی هاماتو یوشی انگیزه دادن.
‫استاد یوشی فرسنگ‌ها سفر کرد ‫تا به یه قلعه برسه.
‫اما ۴ جنگجوی ممتاز فوت ‫راهش رو سد کرده بودن.
‫اما توی این شب مخصوص ‫مهم نبودن نینجاها ۴تا باشن یا ۴۰۰تا
‫چرا که استاد یوشی انگیزه‌ای ‫داشت که بهش ناآشنا بود...
‫نفرت.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫نفرتی به بزرگی کوه‌های مرتفع که حتی ‫برای خود استاد یوشی هم تهدید حساب می‌شدن.
‫نفرتی که فقط با هدف انتقام شکل گرفته بود.
‫♪ لاکپشت‌های نینجای نوجوان جهش یافته ♪
‫♪ لاکپشت‌ها، بشمارید ♪
‫♪ یک، دو، سه، چهار ♪
‫- ♪ لاکپشت‌ها! ♪ ‫- ♪ زنجیره واکنش جهشی لاکپشتی ♪
‫- ♪ لاکپشت‌ها! ♪ ‫- ♪ نااُمیدمون نمی‌کنن ♪
‫- ♪ لاکپشت‌ها! ♪ ‫- ♪ با فن‌های نینجوتسو ♪
‫- ♪ لاکپشت‌ها! ♪ ‫- ♪ یه شهری شده نگم برات ♪
‫♪ لاکپشت‌ها، بشمارید ♪
‫- ♪ یک! ♪ ‫- ♪ لئوناردو همیشه خونسردیش رو حفظ می‌کنه ♪
‫- ♪ دو! ♪ ‫- ♪ عاقلشون مایکل‌آنجلوـه ♪
‫- ♪ سه! ♪ ‫- ♪ همه‌چی دونِ گروه داناتلوـه ♪
‫- ♪ چهار! ♪ ‫- ♪ مطمئن باش که مُشت اول با رافائل‌ـه ♪
‫- ♪ من عاشق... ‫- ♪ من عاشق...
‫♪ من عاشق لاکپشت بودنم ♪
‫♪ لاکپشت‌های نینجای نوجوان جهش یافته ♪
‫♪ لاکپشت‌ها، بشمارید ♪
‫♪ یک، دو، سه، چهار ♪
‫- ♪ لاکپشت‌ها! ♪ ‫- ♪ هیچکس رو دستشون نیست ♪
‫- ♪ لاکپشت‌ها! ♪ ‫- ♪ شردر نابودتون می‌کنه ♪
‫- ♪ لاکپشت‌ها! ♪ ‫- ♪ اون برادرهای نوجوون ♪
‫- ♪ لاکپشت‌ها! ♪ ‫- ♪ با بقیه برادرها فرق دارن ♪
‫♪ یک، دو، سه، چهار ♪ ‫♪ یک، دو، سه، چهار ♪
‫♪ لاکپشت‌های نینجای نوجوان جهش یافته ♪
‫«فصل: ۴ قسمت: ۲۲» ‫«داستان استاد یوشی»
‫حالِت خوبه داناتلو؟
‫فکر کردم داشتم ترمینال ‫رو به زمین وصل می‌کردم
‫اما اشتباهی قطعش کردم.
‫شرمنده مایکی، اما تلویزیون‌ها ‫قرار نیست امشب درست بشن.
‫نه، نـه! ‫من به تلویزیونم نیاز دارم!
‫بدون تلویزیون عزیزم می‌میرم!
‫خواهش می‌کنم، یکی منو ‫از زندگی پر از بدبختیم خلاص کنه.
‫منظورت زندگی پر از بدبختی ما با وجود توئه؟
‫پس با کمال میل مایکی.
‫رافائل.
‫برای امروز دیگه کار کافیه پسران من.
‫اما استاد، قراره چیکار کنیم؟
‫نه تلویزیون، نه بازی؟
‫آدم‌ها تا الان چطوری توی یه همچین ‫دنیای کابوس‌واری دَووم آوردن؟
‫اتفاقاً قبل از تلویزیون و بازی ‫شرایط مردم خیلی هم خوب بود مایکل‌آنجلو
‫شاید بشه گفت حتی بهتر از الان بود.
‫آدم‌ها برای هم‌دیگه داستان تعریف می‌کردن
‫و به‌نظرم ما هم باید الان همینکار رو بکنیم.
‫کی می‌خواد اول داستان بگه؟
‫شاید لئو بتونه از ‫ماجراهاش با فرد باستانی بگه.
‫آره! یکی از داستان‌هات ‫با فرد باستانی رو بگو لئو!
‫خیلی دلم می‌خواد ببینم چه راه‌های جدیدی
‫برای کتک زدن دشمن‌ها یادت داده.
‫خب، راستش نمی‌دونم از کجا شروع کنم.
‫اما فرد باستانی یه‌بار ‫یه داستان بهم گفت
‫که فکر کنم شما خیلی خوشتون بیاد.
‫در مورد استادِ استاد ‫اسپلینترـه، هاماتو یوشی.
‫پس تعریف کن.
‫داستان در مورد یه دختریه.
‫دختر؟ ‫اون هم دشمن‌ها رو کتک می‌زده؟
‫ساکت باش رافائل!
‫خواهش می‌کنم ادامه بده لئوناردو.
‫خیلی‌خب، داستان توی توکیو شروع میشه
‫اوایل دهه ۶۰ میلادی.
‫ژاپن داشت سعی می‌کرد ‫دوباره سرپا شه.
‫بعد از حمله‌ی گودزیلا؟
‫نه، بعد از شکست توی جنگ جهانی دوم.
‫اون دوره توی ژاپن ‫دیدن بچه‌های یتیمی که
‫درخواست پول و غذا می‌کردن ‫عادی بود.
‫وای، ۵ یِن.
‫آروم باش یوشی، بذارش توی جیبت.
‫نه ماشیمی، اینکار درست نیست.
‫یوشی؟!
‫آقا، آقا ببخشید.
‫پولتون ازتون افتاد.
‫عجب.
‫شکم گرسنه و صداقت؟
‫سعی کنید با نهایت سرعتتون سکه رو از دست من ‫بگیرید، در اون صورت می‌تونید نگه‌‍ش دارید.
‫به این راحتی‌ها هم نیست.
‫جفتتون خیلی کُندیـ...
‫عجب سرعتی، حتماً استعداد ذاتی داری.
‫بیا، بریم با هم برات غذا بخرم.
‫میشه دوستم هم بیاد آقا؟ ‫لطفاً؟
‫خیلی‌خب، مشکلی نداره. ‫دوستت هم بیار.
‫دنبالم بیاید، هیچی هم نگید.
‫فرد باستانی اون دو بچه رو به خونه‌‍ش بُرد
‫و مثل بچه‌های خودش بزرگشون کرد.
‫اون دو بچه تبدیل به هنرجو شدن و ‫فرد باستانی بهشون نینجوتسو آموزش داد.
‫سال‌های سال اونا سخت تمرین و تلاش کردن
‫و تبدیل به دو مرد جَوون شدن.
‫به‌هم نزدیک‌تر شدن ‫با هم مثل برادر بودن
‫بهترین دوست‌های هم بودن ‫طوری که بدون هم‌دیگه هیچ کاری نمی‌کردن.
‫حتی هم‌زمان عاشق یه دختر شدن، تَنگ شِن.
‫خیلی خیلی خاطر خواه اون دختر بودن.
‫تنگ شن هم یه بچه‌ی یتیم بود ‫که فرد باستانی بزرگش کرده بود.
‫تنگ شن هم باهوش بود، هم زیبا و هم مهربون.
‫تنگ شن این امر رو وظیفه‌ی خودش دید ‫تا به خونه‌ی فرد باستانی سر و سامون بده.
‫کاری کرد که مطمئن باشه ‫خانواده‌شون همیشه
‫بهش رسیدگی میشه و غذای خوبی می‌خورن.
‫و گاهی اوقات این رسیدگی بیشتر می‌شد
‫و حتی به مهمون‌های ‫ناخونده‌ی آشپزخونه هم می‌رسید.
‫ماشیمی متوجه مهمون ناخونده شد
‫و به‌نظرش تنها راهش از بین بردنش بود.
‫ماشیمی، نـه!
‫اما تنگ شن فقط یه موجود مظلوم و گرسنه دید.
‫و مثل همیشه اولین چیزی که به ذهنش اومد
‫رسیدگی کردن به اون مهمون ناخونده بود.
‫برای همین تصمیم گرفت اون موش کنجکاو ‫رو به‌عنوان حیوون خونگی نگه داره.
‫یوشی وقتی دید که تنگ شن خیلی ‫به اون موش علاقه پیدا کرده
‫تصمیم گرفت که برای جدیدترین عضو خانواده‌شون ‫خونه بسازه.
‫با اینکه هر دو پسر دلشون ‫پیش تنگ شن گیر کرده بود
‫اما به مرور زمان مشخص شد که ‫دل تنگ شن فقط برای
‫یکی از اون پسرها جا داره و اون یوشی بود.
‫یه شب وقتی که توی شهر داشتن می‌گشتن
‫به چیزی برخوردن که زندگی‌شون ‫رو برای همیشه تغییر داد.
‫نـه!
‫نزدیک نشید، خواهش می‌کنم!
‫چهار نفر به یه نفر؟ ‫جوان‌مردی حالی‌شون نیست؟
‫بیا تعداد رو برابر کنیم
‫و وضعیت رو درست کنیم.
‫بی‌باک و دست خالی، یوشی ‫ماشیمی رو به مبارزه‌ای
‫مقابل دشمن‌های شمشیر به دست کشوند
‫دشمن‌هایی که بعداً فهمیدن اسمشون ‫«فوت»ـه.
‫اونجا اولین باری بود که این دو مرد جَوون
‫از مهارت‌های نینجوتسوشون توی ‫یه مبارزه‌ی واقعی استفاده می‌کردن.
‫اون شب ماشیمی و یوشی فهمیدم که تمرین‌های ‫نینجوتسوشون کاملاً کارآمد و تأثیرگذار بوده.
‫اما این در مقابل فهمیدن هویت مردی ‫که به تازگی نجاتش داده بودن هیچی نبود.
‫چون اون مرد اصلاً انسان نبود ‫بلکه یه اوترام بود
‫اوترام‌ـی به نام «مورتو».
‫آقای مورتو تحت تأثیر ‫مهارتشون قرار گرفته بود
‫و از اونجایی که یوشی و ماشیمی ‫ذات واقعی آقای مورتو رو دیده بودن
‫بهشون چندتا پیشنهاد داد.
‫یا الان برید و با این رازی که امشب دیدید
‫زندگی کنید ‫یا خدمت به‌عنوان محافظ رو در نظر بگیرید
‫و تمام داستان رو بفهمید.
‫هر دو کنجکاوتر از همیشه ‫می‌خواستن بدونن داستان چیه.
‫آقای مورتو داستان اوترام‌ها ‫درباره‌ی درگیری چند صد ساله‌شون
‫با شردر و فوت‌ها ‫رو بیشتر از اونی که ما می‌دونیم
‫برای یوشی و ماشیمی تعریف کرد.
‫تا آخر داستان ‫دو مرد جَوون داستان
‫تصمیم گرفتن که به ‫محافظ اوترام‌ها تبدیل بشن.
‫اما فرد باستانی شدیداً مخالف این موضوع بود.
‫نه!
‫جای شما بین محافظان نیست.
‫شما نباید اینکار رو بکنید.
‫سرنوشت متفاوتی در انتظار توئه یوشی.
‫هیچ کدوم از شما آماده نیستید.
‫باید بیشتر آموزش ببینید.
‫استاد، ما حتی از آماده هم اونورتریم.
‫جسمانی شاید ‫اما قلبی
‫و ذهنی هنوز به تمرین بیشتری نیاز داری ‫پسرم.
‫محافظان نیروی خوب و با شرافتی هستن استاد.
‫من می‌خوام بهشون کمک کنم.
‫نه، حق نداری عضو محافظان بشی.
‫این حرف آخرمه.
‫اما هاماتو یوشی ‫و یوکیو ماشیمی
‫دنبال اجازه‌ی فرد باستانی نبودن.
‫اونا دیگه بچه نبودن.
‫برای همین رفتن و پیش ‫آقای مورتو و اوترام‌ها آموزش دیدن.
‫یوشی طی تمرین‌های زیاد ‫تا اولین رتبه پیشرفت کرد
‫و مقام محافظ برتر رو دریافت کرد.
‫اما ماشیمی پشت سر هم شکست خورد و رد شد.
‫طولی نکشید که عدم پیشرفت ماشیمی
‫تبدیل به حسادت شد.
‫در حالی که صمیمیت بین ‫یوشی و ماشیمی کم رنگ‌تر می‌شد
‫از اون طرف رابطه‌ی یوشی و ‫تنگ شن از همیشه صمیمی‌تر شده بود.
‫اما خارهای حسادت ‫بیشتر و بیشتر به قلب و روح ماشیمی
‫فشار میاوردن ‫تا اینکه یه فکری به سر ماشیمی زد.
‫تنگ شن!
‫ماشیمی، زهره ترکم کردی.
‫چـ...تو چه‌‍ت شده؟
‫تنگ شن؟
‫تنگ شن!
‫وای نه، تنگ شن.
‫اون شب، اوترام‌ها و مقر ‫فرماندهی‌شون در توکیو
‫توسط یکی از افراد خودشون
‫بزرگ‌ترین شکست رو متحمل شدن.
‫بهشون خیانت شده بود.
‫تمام خروجی‌ها رو ببندید.
‫نذارید کسی فرار کنه.
‫ماشیمی! ‫تو بهمون خیانت کردی؟
‫ماشیمی؟! ‫آخه چرا؟
‫چطور جرأت می‌کنی بپرسی چرا؟ ‫تو بهم خیانت کردی.
‫ما مثل برادر بودیم ‫اما تو همه چیز رو ازم گرفتی
‫و هیچی برام نذاشتی. ‫هیچی!
‫حالا من ازت همه چیزت رو می‌گیرم.
‫مِن‌جمله جونت.
‫اوترام‌ها، محافظان ‫روند تخلیه‌ی اُمگا ۹ رو آغاز کنید.
‫محافظ هاماتو یوشی!
‫باید از اینجا بریم!
‫از دستمون فرار کردن.
‫نگفته بودی سفینه‌ی فرار دارن.
‫مـ...من خبر نداشتم.
‫به جون خودم قسم می‌خورم!
‫آره، به جون خودت.
‫یوشی برگشت خونه تا به تنگ شن ‫داستان رو بگه
‫اما وقتی رسید که دیگه دیر شده بود.
‫نه.
‫تنگ شن.
‫نه.
‫نـه!
‫این تقصیر منه.
‫می‌دونستم ماشیمی توی قلبش ‫یه نیمه‌ی تاریک داره.
‫تقصیر شما نیست استاد ‫تقصیر ماشیمی‌ـه
‫و با جونش تقاص اینکارش رو میده.
‫مواظب باش پسرم، انتقام مثل ‫خرده چوبه.
‫ممکنه بره توی پوستت و باعث شه ‫زندگیت عفونت کنه.
‫اما گوش یوشی بدهکار نبود.
‫تمام فکر و ذکرش یه‌چیز بود.
‫اومدم سراغ یوکیو ماشیمی!
‫یوشی به مقر فرماندهی ‫شردر اومده بود تا انتقام
‫تنگ شن رو از یوشی بگیره ‫و هیچ چیز جلودارش نبود.
‫یوکیو ماشیمی، اومدم ازت انتقام بگیرم!
‫خودت رو نشون بده خائن!
‫ماشیمی.
‫ماشیمیِ قاتل، تو رو دعوت ‫به مبارزه تن‌به‌تن می‌کنم.
‫مبارزه‌ی تن‌به‌تن؟
‫با جهل و نادونی وارد ‫لونه‌ی زنبور شدی یوشی.
‫اصلاً مجبور نیستم تنها باهات مبارزه کنم.
‫ما ازت بیشتریم.
‫اشتباه می‌کنی یوکیو ماشیمی.
‫تو تنهایی.
‫هاماتو یوشی رو شکست بده ‫تا حقارتی که باعث شدی
‫در پایگاه اوترام‌ها متحمل بشیم رو ببخشم.
‫فقط در صورتی که بتونی یوشی ‫رو شکست بدی می‌ذارم زنده بمونی.
‫هر طور مایلید ارباب.
‫پس بالأخره داستانمون به پایان رسید یوشی.
‫داستانمون در کنار هم شروع شد
‫و حالا هم با هردومون در ‫مقابل هم به پایان می‌رسه.
‫داستان ما فقط با مُردن ‫یکی از ما به پایان می‌رسه.
‫یوشی، منو ببخش.
‫محافظ رو دستگیر کنید.
‫باید مجبورش کنیم ما رو به مقر جدید ‫اوترام‌ها هدایت کنه.
‫تعداد فوت‌ها از یوشی بیشتر بود ‫و یوشی هم نمی‌تونست بذاره
‫که دستگیرش کنن.
‫برای همین وقت رفتن بود.
‫یوشی این دفعه از دست شردر فرار کرد
‫اما دیگه زندگیش مثل قبل نشد.
‫من باید برم استاد.
‫می‌دونم.
‫جدای از برنامه‌های یک پیرمرد دیوونه
‫هر کسی باید سرنوشت خودش رو دنبال کنه
‫مهم نیست آخرش چی بشه.
‫خداحافظ پسرم.
‫خداحافظ پدر.
‫و یوشی هم سرنوشتش رو دنبال کرد
‫و به نیویورک اومد تا به اوترام‌ها
‫به‌عنوان محافظ برتر خدمت کنه.
‫خب کوچولو، اسمت رو می‌ذارم اسپلینتر ‫(خُرده چوب)
‫تا یادم باشه چیکار کردم
‫و توی چه کاری شکست خوردم.
‫و با هم یادآور تنگ شن، زیباییش ‫و مهربونیش و عشقش می‌شیم.
‫خب، فکر کنم دیگه بقیه‌ی داستان رو بلدیم. ‫[تی‌.سی‌.آر.آی]
‫چه داستان حوصله سر بری.
‫شاید اینطور باشه مایکل‌آنجلو ‫اما شاید هم نه.
‫در بهترین حالت ‫سرنوشت یک نیروی غیر قابل درکه.
‫اگر این اتفاقات نمیوفتاد ‫من هیچوقت به نیویورک نمیومدم.
‫و اوترام‌ها هم مجبور نمی‌شدن ‫به اینجا جا‌به‌جا بشن.
‫که یعنی اون ماده‌ی سبز هم دیگه وجود نداشت.
‫در نتیجه ما هم وجود نداشتیم.
‫بله، سرنوشت مثل یه پارچه‌ست ‫با الگوهای بی‌پایان در هم تنیده
‫و ما فقط نخ‌های اون حساب می‌شیم.
‫[ژاپن - زمان حال]
‫من اومدم ضمانت لاکپشت‌ها رو بکنم.
‫شما نباید برنامه‌تون رو عملی کنید.
‫دیگه خیلی دیر شده فرد باستانی.
‫ما تصمیم‌مون رو گرفتیم.
‫قضاوت سرنوشت لاکپشت‌ها ‫به دست ما انجام میشه.
‫ما مشخص می‌کنیم که ‫لاکپشت‌ها باید زنده بمونن...
‫یا باید زندگی‌شون پایان پیدا کنه.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.