‫آدام...
‫دیـ ـ دیگه نمی‌تونم.
‫آه، باشه.
‫مشکلی نیست. برو یه‌کم بخواب.
‫ارباب... این چیه؟
- ‫یه بچه. - ‫تازه متولد شده.
‫یه نوزاده.
‫چیزه...
‫بگذریم، ازت می‌خوایم که توی ‫بزرگ کردنش بهمون کمک کنی.
‫به‌خاطر شرایط‌مون نمی‌تونیم از کس دیگه‌ای کمک بخوایم.
‫این فیلوملاست.
‫لطفاً.
‫من و ایریس هردو کم‌خوابی داشتیم.
‫منم یه چرتی می‌زنم.
‫فیلوملا... ساما.
‫کم‌کم برگردیم؟
‫بله، ارباب.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫عنکبوتِ سطحِ آب، یک رشته‌ی نقره بچرخانید.
- ‫عـــرصــه را بر بــی‌آزار تـــنـــگ مــکــن، که عاقبت گریبان‌گیر عصیانش شوی - ‫عـــرصــه را بر بــی‌آزار تـــنـــگ مــکــن، که عاقبت گریبان‌گیر عصیانش شوی
‫گوسفند شیشه‌ای، موهای نقره‌ای را ببافید.
‫آینه‌ی نقره، شکلِ خطر را نمایان کن.
‫خطراتی که ممکن است گریبان‌گیر ‫این کودک شوند را برپوشانید.
‫این باید تبش رو کم کنه.
‫منم بازی.
- ‫یه‌کمش رو بذار توی یخچال باشه. - ‫امروز نمی‌شه.
‫چشم.
‫مدتی می‌شه که ندیدم از جادوگری استفاده کنید،‌ ارباب.
‫اون یه طلسم ابتدایی برای انتقال علائم به یه عروسک بود.
‫طلسم‌ها بخش مورد علاقه‌م توی جادوگری هستن.
‫هرچند که معمولاً نباید ازشون روی بچه‌ها استفاده کرد.
‫اوه، داری توی این کارها پیشرفت می‌کنی.
‫عموماً تصور نمی‌شه که پری‌های دست‌ساز ‫نسبت به تنظیمات اولیه‌شون تغییری داشته باشن.
‫آفرین به خودم.
‫یعنی من دارم رشد می‌کنم؟
‫معلومه که کردی.
‫همه توی این خانواده رشد کردن.
‫شکست می‌خوری، برای پیدا کردن راه‌حل تلاش می‌کنی،
‫و وقتی موفق شدی، دوباره شکست می‌خوری.
‫توی خونه‌ی قبلی‌مون اجازه‌ی شکست خوردن نداشتیم.
‫اون خونه چه خونه‌ای می‌شه؟
‫آه، هنوز در موردش بهت چیزی نگفتم.
‫سارجنت‌ها همیشه کسی رو داشتن که بهش خدمت کنن.
‫تخصص ما انجام کثیف‌کاری‌های بقیه‌ی مردمه.
‫خلاص شدن از شر افرادی که ارباب‌هامون ازشون خوششون نمیاد.
‫شکنجه کردن مردم برای گرفتن اطلاعات.
‫یه‌روزی، ایریس رو بهمون فروختن...
‫به‌عنوان یه موش آزمایشگاهی برای جادوگریِ من.
‫ازش برای تمرین خویشتن‌داری استفاده کن تا کسی رو نکشی.
‫چشم.
‫تکون نخور، لعنتی!
‫من هیچ‌وقت جلوی امثال شماها سر خم نمی‌کنم!
‫بگذریم، به لطف ایریس بود که من سربه‌راه شدم.
‫وارث بالقوه مادرش، اصل‌و‌نسبش و اسم خاندانش رو رها کرد.
‫و حالا هم اینجاست.
‫مادرتون...
‫اون من رو به چشم گستره‌ای از خودش می‌بینه.
‫که این‌طور.
‫راستی، ارباب...
‫داره می‌سوزه.
‫آروم شد؟
‫بله.
‫به‌نظر می‌رسه رفتاری که باهاش داشتم ‫چیزی نبود که امروز می‌خواست.
‫ممنون، آلکیونه.
‫نجاتم دادی.
‫ارباب بهم گفتن که این مهم‌ترین وظیفه توی کل دنیاست.
‫هیچ‌چیز اولویت بالاتری از این نداره.
‫دختر خوب.
‫پسر، دلم می‌خواست یه دوربین داشتم.
‫تمام خنده‌ها، گریه‌ها، مسخره‌بازی‌ها...
‫همه‌شون توی یه لحظه محو می‌شن.
‫دوربین؟
‫نمی‌تونیم اجازه بدیم از عکسی علیه‌مون استفاده بشه، پس عکسی نداریم.
‫هرچی نباشه، داریم از دست یه ساحره‌ی ترسناک فرار می‌کنیم.
‫خانواده‌م عادت داشتن کلی عکس بگیرن.
‫دیوارهای خونه ازشون پر بود.
‫ارباب گفتن که مادرتون شما رو فروختن.
‫شرایط مالی‌مون توی یه چشم‌به‌هم‌زدن به خاک رفت.
‫ولی کی فکرشو می‌کرد آخرش با اون یارویی...
‫که وقتی فروخته شدم از سر عصبانیت بهش کله زدم، فرار کنم؟
‫حقا که زندگی غیر‌قابل پیش‌بینیه.
‫عصبانیت؟
‫اون یه بچه‌ی خوش‌پوش بود که توی دنیا هیچ دغدغه‌ای نداشت.
‫و بهم گفتن که قراره موش آزمایشگاهیش بشم. معلومه که عصبانی بودم.
‫شما از ارباب متنفرید؟
‫خودمم نمی‌دونم.
‫ولی... آخرش این دختر مامانی گیرمون اومد.
‫ولی می‌ترسم.
‫نمی‌دونم اگه واقعاً اتفاقی بیفته می‌تونم اون رو اولویت قرار بدم یا نه.
‫بالأخره، خودمم بچه‌ی کسی هستم که بچه‌ی خودش رو فروخت.
‫وظیفه‌ی من،
‫اینه که اگه شما یا ارباب هم چنین کاری ‫انجام بدید، از فیلوملا-ساما محافظت کنم.
‫می‌گم... آلکیونه، لطفاً امروز رو هم یادت بمونه.
‫تا اگه روزی رسید که من یا آدام نتونستیم خودمون بهش بگیم،
‫تو اونجا باشی تا براش در مورد ‫اوقات تلخ و خوش،‌ مثل امروز، تعریف کنی.
‫ژامبون، پنیر، بیکن، سیب‌زمینی، هویج،
‫فکر کنم تمام چیزهایی که لازم بوده رو خریدم.
‫خب، این کارها مایه‌ی نگرانیه.
‫اون هم توی شهر.
‫بانو گفتن بهتون اطلاع بدم که زنگ تفریح دیگه تموم شده.
‫زنگ تفریح،‌ ها؟
‫بهش می‌خوره که همچین حرفی بزنه.
‫یه حصار که آدم‌ها رو دور نگه داره.
‫خب، هنوز که کسی رو نفرستاده دنبال‌مون.
‫حدس می‌زدم که داره بازیمون می‌ده.
‫خونه‌بازی دیگه تمومه.
‫با دختری که به این سن و سال رسیده،
‫دیگه نمی‌تونیم اجازه بدیم به‌حال خودت آزاد باشی.
‫آدام-ساما، ازتون می‌خوایم که به عمارت برگردید.
‫پس اون منتظر بود که نوه‌ش به‌اندازه‌ی کافی ‫بزرگ بشه تا بتونه ازش به‌عنوان گروگان استفاده کنه.
‫لعنتی! داره بهمون شلیک می‌کنه!
‫این در لعنتی رو باز کن!
‫به دستگیره‌ی در شلیک کن.
‫داریم میایم تو!
- ‫ارباب... - ‫ارباب.
‫آلکیونه!
‫ما بعداً میایم پیشتون.
‫نذار دست اون‌ها به فیلوملا برسه!
‫نه، مامان!
‫من جایی نمی‌رم!
‫مامان!
‫جلوتر منتظرمون بمون.
- ‫برو! - ‫من صاف پشت‌سرت میام!
- ‫مامان! - ‫شلیک نکنید! - ‫بچه رو می‌زنید!
‫نباید می‌ذاشتیم بچه از دست‌مون بره.
‫انتظار نداشتیم که جونت رو فدا کنی.
‫چی...
‫یه‌جور طلسم که آسیبی که دیدی رو به حمله‌کننده برمی‌گردونه؟
‫ولی خودت رو فدا کردی.
‫که چی؟
‫حالا که می‌دونم دنیای بیرون چه شکلیه...
‫هرگز...
‫به اون خراب‌شده برنمی‌گردم.
‫از اون بیشتر از هرچیز دیگه‌ای مطمئنم.
‫ترجیح می‌دم بمیرم تا برگردم.
- ‫نکنه... - ‫نکن!
‫مامان، چطوره آخرین شرط رو هم ببندیم؟
‫بیا مطمئن شیم که دیگه هیچ‌وقت شماها رو نمی‌بینم.
‫الحق که زندگیم گوهه.
‫حروم‌زاده‌ها. می‌دونید چند‌وقته با اون یارو بودم؟
‫تظاهر می‌کرد که از گل بهتره،
- ‫ولی اون فقط یه تخم‌سگ مغروره ‫که نمی‌تونه دست از تلافی کردن برداره. - TypeSet
‫این نفرین ازت محافظت نمی‌کنه، انتقام می‌گیره.
‫پس می‌خوای بهت اعتماد کنم؟
‫ببخشید.
‫مطمئنم تو در وهله اول نمی‌خوای آسیب ببینی.
‫مهم نیست.
‫کمکم می‌کنه خشم و تصمیمم به ترک اینجا رو فراموش نکنم.
‫اگه احساس گناه واقعاً خِرِتو گرفته باشه، ‫می‌ری یه جادوگر خیلی‌خوب می‌شی...
‫و یه‌روز من رو از این خراب‌شده نجات می‌دی!
‫هنوز قصد مردن نداشتم.
‫ارباب، آیریس-ساما، لطفاً خاطرتون جمع باشه، ‫چرا که این بچه من رو اینجا داره.
‫حتی اگه از بین برم، فیلوملا-ساما بدون شک...
‫پری دست‌ساز لعنتی، ‫مجبورمون کرد بیفتیم دنبالش...
‫وظیفه‌ای بهم محول شده بود.
‫پس من چرا...
‫یه سگ باهوش با یه استاد جدید...
‫تلاشت بیهوده‌ست.
‫تو کی هستی؟
‫من الان از دوشیزه فقط انتظار یه چیز رو دارم.
‫که شاخه‌ی طلایی را با خودش اینجا بیاره.
‫شاخه‌ای که پربار از میوه‌ی نیروی سفیده.
‫شاخه‌ی طلایی؟
‫چه صدای عجیبی. مثل عسل می‌مونه، شیرین و چسبناک.
- ‫دارواش‌ها؛ یک سرده گیاه نیمه‌انگلی از تیره صندلیان است. - ‫منظورش دارواش ـه.
‫الیاس.
‫قوی باش.
‫نگاهت رو ندزد.
‫اما توی چشم‌هاش خیره نشو.
‫اوضاع خوب نیست.
‫انتظار نداشتم خدایی مثل اون‫ توی همچین زمان حساسی پیداش شه.
‫ای تلفیق.
‫دُرد سایه‌های جنگل.
‫انبوهی از شاخه‌‌ها و برگ‌های پوسیده، ‫مرگ و زمستان.
‫فرزند قلمروی من.
‫در رؤیاهایت چه رایحه‌ی گندیده‌ای را به مشام می‌کشی،
‫درحالی که پوشیده از بی‌شمار پاره‌ی گوشت و پوست هستی؟
‫بابت این جلوه‌ی بدمنظر پوزش می‌طلبم، الهه‌ی زمستان و شب.
‫دخترم حتماً شما رو در جریان قرار داده...
‫که در سال پیش‌رو، میوه‌تون رو به مادر می‌دید.
‫هـــا؟
‫حتماً یه اشتباهی شده.
‫این دوشیزه هنوز جوانه.
‫درحال حاضر، تقدیم قربانی به شما برام مسئله‌ی دشواریه.
‫به‌زودی با آمادگی خدمت می‌رسم.
‫لطفاً فعلاً من رو ببخشید.
‫فایده‌ای نداشت؟
‫ولی این تنها گزینه‌ای‌ـه که دارم.
‫جنگ...
‫جنگ قریب‌الوقوع به مشامم می‌رسه.
‫هرچند، خبری از نیزه و شمشیر و سپر و کرنای جنگ نیست...
‫عجب، عجب.
‫تحت محاصره، هیچ‌کدوم برای ‫جست‌وجوی میوۀ عشق وقت ندارن.
‫گندش بزنن...
‫نمی‌خوام با هیچ‌کدومشون درگیر شم.
‫در این صورت...
‫چه مرادی داری،
‫پرندۀ کوچکی که تنها به‌قصد پرواز کردن، شکل جانوری را ‫به خود می‌گیرد که مظهر نبرد با منافقین است؟
‫چی...
‫چی می‌خوام؟
‫می‌خوام چیکار کنم؟
- ‫من- - ‫چیسه.
‫اگه حاضر نیستی از چیزی ‫که برات عزیزه دست بکشی،
‫نباید از مرادت با یه خدا حرف بزنی.
‫بچه ترسوی باهوش.
‫پس، من فعلاً بهت کمک می‌کنم،
‫اما فقط در ازای اینکه شاخه‌ی طلایی بعداً به دستم برسه.
‫چیه؟ راجع‌به چی حرف می‌زنن؟
‫اینجا چیکار می‌کنن؟
‫در پی پیکرم باش.
‫شکل اجمالی‌ام را بیآفرین.
‫مرا به خویش پایبند کن.
‫بگو.
‫چیسه، هیچ‌کدوم از ما دوتا نمی‌تونه ‫درخواست‌های یه خدای باستانی رو رد کنه.
‫نمی‌دونم این شرایط رو برامون ‫بهتر یا بدتر می‌کنه، ولی...
‫اگه الان چاره‌ای جز انجامش ندارم، اول ‫انجامش می‌دم و بعد تصمیم می‌گیرم.
‫با شناختی که ازت دارم می‌دونستم این رو می‌گی.
‫از من پیروی کن.
‫حالا که فراخونده شدی، بهتره اسمش رو بدونی.
‫زیبا، نبردگاه است.
‫زیبا، آسمانِ با لکه‌های خون است.
‫جلوی طلسم خوندن‌شون رو بگیرید!
‫اون یه خداست که تحلیل رفته!
‫واسطه رو قبل از این‌که اسمش رو بهش بده، بکشید!
‫فکر کردید اجازه می‌دم؟
‫اندوهت را به گوش برسان.
‫خون را از روی زرهت پاک کن.
‫ملکۀ کابوس‌ها که در شب قهقهه می‌زند؛
‫معشوقه‌ی قهرمانان، مادر جنگجویان...
‫تاج خاردار را بر سرت بیاور.
‫نامت را اینجا بیاور.
‫نام موریگانِ الهه را اینجا بیاور.
‫درطول هزاران سال، مردم و زبانم رو از دست دادم،
‫و سرزمینم ازم گرفته شد.
‫پس از هزاران سال، توسط دوشیزه‌ای ‫از دوردست‌ها احضار شدم.
‫اینا دیگه چه کوفتی‌ان؟!
‫هم‌اکنون، مردان قوی و تازه‌نفسم، ‫این نبردی‌ست که منتظرش بودید.
‫از هم بدردیدشون.
‫تن‌شون رو بشکافید، استخوان‌هاشون رو ‫بشکنید و سر به نیستشون کنید.
‫دلیرانه زندگی کنید و با ترحم‌برانگیزی دزدی کنید.
‫به‌طرز اسف‌باری بگریزید و در کام شعله‌های آتش جان بسپارید.
‫آگاه باشید که هیچ جنگجویی در نبردگاه ‫موریگانِ الهه راه فراری ندارد!
‫آه،‌ طفلکی.
‫به خوابت هم نمی‌دیدی که اولین نبردت ‫به این‌صورت خاتمه پیدا کنه، نه؟
‫مثل این‌که به لطف اون می‌تونیم بدون ‫مورد حمله قرار گرفتن خودمون رو به عمارت برسونیم.
‫آخرکار به نفع‌مون شد، ولی اعمال ‫یه خدا واقعاً غیرقابل پیش‌بینی‌ان.
‫و همچنین مال تو.
- ‫چیسه؟ - ‫چیزی نیست.
‫بیا بریم.
‫فکر نمی‌کردم چاره‌ی دیگه‌ای داشته باشم.
‫فقط از اینکه هیچ‌یک از افراد حاضر در اینجا رو نمی‌شناسم، خوشحالم.
‫واقعاً می‌دونم که چطور انسان‌ها رو از گوسفندها متمایز کنم؟
‫ا‌ ـ اومدیم بیرون؟
‫ما کجائیم؟
‫تو ملک خاندان سارجنت.
‫خب،‌ حالا چی شد؟
- ‫خیلی چیزها. - ‫به‌نظر رنگت پریده.
‫بچه‌ها، گوش کنید ببینید چی می‌گم.
‫باید اهداف‌مون رو مشخص کنیم.
‫اهداف‌مون؟
‫چی برای ما در اولویته؟
‫باید این موضوع رو روشن کنیم، وگرنه ‫ممکنه آخرسر از هم رو برگردونیم.
‫چیسه و من فیلوملا رو زنده برمی‌گردونیم.
- ‫باشه؟ - ‫آره.
‫لوسی؟
‫من از اون و خانواده‌ش یه‌عالمه سؤال دارم که بپرسم.
‫زوئی؟
‫من می‌خوام لو- همه صحیح‌وسالم به خونه برگردن.
‫برای همین کمک‌تون می‌کنم.
‫شما چی، اینزورث سنسه؟
‫برای اینکه مطمئن بشم که شاگردم ‫به خودش دردسر اضافی نمی‌ده، هواشو دارم.
‫زاکرونی سنسه... رو بیخیال.
‫هوی!
‫به‌نظرم همه‌ی علایق‌مون باهم همخونی دارن.
‫پس قبل از هرچیزی، فیلوملا...
‫گرگینه؟!
‫خودشه!
‫بچه‌ها، جلوتر می‌بینمتون!
‫زوئی؟ چرا...
‫این کار منه.
‫بدون من برید!
‫درسته که این بهترین راه برای زمان خریدنه...
‫ولی...
‫به خشکی شانس...
‫امیدوار بودم که این رو وقتی لوسی ‫توی دردسر افتاد استفاده کنم، ولی...
‫اوضاع هیچ‌وقت بر وفق مراد پیش نمی‌ره، مگه نه؟
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.