‫حتی یه‌ذره هم حجب و حیا نداره.
‫انقدر سر غذا ناز می‌کنه.
‫حالا این‌طور هم نیست که بمیره.
‫خیلی سرده!
‫الحق که کیسه‌های سنگ‌ داغ دوای دردن، ولی...
‫همین‌که توی این هوا بی‌کار باشی خودش یه درده.
‫باد خیلی سرده.
‫نمی‌شد یه‌ چادری چیزی بگیریم؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫مثل اینکه این برنامه برای القای رقابت ‫بین چهارتا همنشین ترتیب داده شده.
‫ببین، اون ملکه‌ی مادره.
‫چقدر جوون به‌نظر میان.
‫واقعاً جوونن. آخه ملکه‌ی مادر وقتی امپراتور رو به‌دنیا آوردن فقط...
‫معلومه حسابی مایه گذاشته.
‫ملکه‌ی مادر دو فرزند دارن، امپراتور و برادر کوچکترشون.
‫شایعه‌ها می‌گن برادرشون انقدر بیمارن که نمی‌تونن جایی برن.
‫فکر کنم تا همین چند ماه پیش همین‌جا بود، اما...
‫عـــــه.
‫هـــــــا؟!
ما بی‌رنگ و روایم؟
‫ما ندیمه‌ها به بانومون خدمت می‌کنیم!
‫چه دلیلی داره خودمون رو بَزَک کنیم؟
شنیدی چی گفت؟
‫مشخصاً ضرر ندیمه‌های بی‌ریخت به بانو می‌رسه.
‫اونا ندیمه‌های لیفا-ساما‌ان.
‫آه امان از اینفا... باز جنگ نیابتی راه انداخته.
‫ما هم بریم.
‫خب از اون‌جایی که اون دختر زشته رو برای ‫کار آوردین، گمونم چاره‌ای ازتون ساخته نیست.
‫«دختر زشته»، منو می‌گه؟
‫واقعاً مایه‌ی ننگه که همچین آدمی این دور و اطراف باشه.
‫چی نالیدی؟
‫اینفا!
‫آروم بگیر!
هنوز متوجه من نشدن؟ اونم بعد از اون‌همه ‫اوقات خوشی که با هم توی کاخ بلور داشتیم؟
‫اگه انقدر به خودت غره باشی، به پدرم در موردت می‌گم!
‫پس... باید با بدنت یه‌کاری کنم که هیچ‌وقت نتونی بگی.
‫نـ ـ نــــــــــــــــــه!
‫بابا فقط یه شوخی به سبک روسپی‌ جماعت بود.
‫از مائومائو عذرخواهی کن.
‫هه هه.
‫چـ ـ چته یهویی زبونت بند اومد؟
‫خـ ـ خب، دلم براتون سوخت دیگه کافیه.
‫ممنونم باشیــــــــد!
‫مشکلش چیه؟
‫هی مائومائو، حالت خوبه؟
‫خودت خیلی خوشگلی ها ولی این...
‫من اذیت نمی‌شم. بعدم، وقتش نرسیده ‫سنگ‌های کیسه‌هاتون رو عوض کنید؟
‫هم توی فقر بزرگ شده،
‫عدم اعتمادش به مردا هم انقدر زیاده ‫که باعث شده صورت خودش رو خراب کنه...
‫دو ماه آزگار هم قلدری‌های توی کاخ بلور رو تحمل کرده...
‫ولی همچنان شکایتی که نمی‌کنه هیچ، مراقب ما هم هست...
‫خب طبیعیه که جینشی‌-سامایِ مهربون حواسشون بهش باشه.
‫دوباره... یه توهمی زدن.
‫حیا ندارین؟ لباس سرخ؟
‫بازم جنگ نیابتی؟
‫ندیمه‌های همنشین فرزانه و همنشین پاکن دیگه.
‫اصلاً با همدیگه کنار نمیان.
‫همنشین فرزانه چهارده‌سالشونه و دیرتر اومدن،
‫همنشین پاک سی‌وپنج سالشونه و ‫طولانی‌تر از همه این‌جا بودن.
‫معلومه که با همدیگه کنار نمیان.
‫به‌علاوه، قبلاً عروس و مادرشوهر بودن.
‫عروس و مادرشوهر؟
‫خب... یه‌ذره پیچیده‌ست.
‫قبلاً، یکی‌شون همنشین امپراتور پیشین بودن،
‫و اون یکی همنشین امپراتور فعلی‌مون بودن.
‫اما امپراتور پیشین فوت شدن، خب؟
‫همنشین امپراتور پیشین، ‫ کاخ رو یک ‌بار ترک کردن،
‫اما به عنوان همنشین امپراتور فعلی برگشتن.
‫امپراتور پیشین پنج سال پیش فوت کردن.
‫اون‌موقع، همنشین آدوئو سی سالشون بود،
‫و همنشین لیشو نه سالشون بوده.
‫گمونم همه‌ش سیاسته، اما اینکه تو نُه سالگی صیغه بشی...
‫باورنکردنیه، نه؟ که توی نُه سالگی مادرشوهر باشی.
‫نُه سالگی... مادر...
‫مـ ـ مادر؟
‫همنشین امپراتور قبلی... لیشو-ساما بوده؟
پس اون مادرشوهر جوونه؟
‫حتماً دیدی متوجه شدی، ولی لیشو-ساما خیلی جوونن.
‫بله درسته.
‫عموماً، یه لباس سفید مناسب همنشین فرزانه‌ست،
‫ولی اون رنگ صورتی تیره...
‫واضحاً با گیوکویو-ساما همنشین گران‌قدر مغایرت داره.
‫شاید زیاد حواسش به شرایط نیست؟
‫ممنون بابت کیسه‌های سنگ‌داغ. بازم زحمتشو بکش.
‫بله.
‫خیلی سرده...
‫اگه سردتونه اینا رو بگیرید.
‫بیاید!
‫خیلی مهربونی.
‫که این گرم‌کن‌ها رو بین ندیمه‌های کاخ بلور هم تقسیم می‌کنی...
‫و تازه از گیوکویو-ساما هم اجازه می‌گیری.
‫خب...
‫گیره‌ مو؟
‫این‌طوریه که سعی می‌کنن کارگرهای مستعدی ‫که توی این باغ گل مخفی شدن رو استخدام کنن.
‫عـــه.
‫البته که، معانی دیگه‌ای هم پشتش هست.
‫که این‌طور.
‫گفتم؛ یه معنی دیگه‌ای هم داره ها!
‫معنی داره، ها؟
‫لطفاً این رو بپذیرید، بانوی جوان.
‫گمونم یه دونه از این‌ها به همه می‌ده ‫تا هیچ خدمتکاری احساس شرمندگی نکنه.
‫ممنونم.
‫من لیهاکو هستم. خوش‌وقتم!
‫عین یه سگِ گنده‌ست...
‫واق، واق!
‫اون این رو بهت داد؟ ببینم، ببینم!
‫صرفاً هدیه‌ی شرکت توی جشنه.
‫به‌نظرم لیاقتت بیشتر از این‌هاست.
‫مدتی می‌شه ندیدمت.
‫بله، مدت زیادی گذشته.
‫فقط برای همین اومدم.
‫لیفا-ساما...؟!
‫از اینجا می‌ریم. روز خوش.
‫این‌طوری ممکنه گیوکویو-ساما...
‫یه کاری بیشتر از اخم‌کردن انجام بده.
‫با این همه گیره‌ی سر چیکار می‌کنی؟
‫عــــــه.
‫از این‌ زاویه که می‌بینمش چه خوب به‌نظر میاد.
‫گمونم مقامش از چیزی که فکر می‌کردم بالاتره.
‫الحق که میون بقیه‌ی افسرای نظامی وصله‌ی ناجور به‌نظر نمیاد.
‫اوه، همون افسری که یه‌کم پیش دیدم.
‫خیلی دور نشسته، ولی نسبت به سنش، گمونم بازم قابل تحسینه؟
‫انگار خواجه‌ی پرزرق‌وبرق‌مون پیداش نیست، خب به من چه؟
‫مهم‌تر از همه، چشیدن غذاست.
‫اثری از کدرشدن توی تماسش با فلز نیست.
‫بوی عجیبی هم نمی‌ده.
‫ولی قورت‌دادنش هم بخشی از کار پیش‌مرگه...
‫حالا می‌ریم برای شست‌شوی دهان با آب... همم؟
‫زندگی یه پیش‌مرگ غذا بی‌ارزشه.
‫گمونم فقط منم که از خوردن سم لذت می‌برم.
‫می‌دونی چیه که خوبه؟ ماهی پُفی.
‫یه‌کم ازش می‌ریزی داخل سوپ...
‫اون حس سوزشش روی ‫زبون، خیلی شگفت‌انگیــــزه!
‫تـمـرکـز.
‫این بشقاب ماهی و سبزیجات ترش، غذای مورد علاقه‌ی امپراتوره.
‫چندباری توی کاخ اندرونی دیدمش.
‫معمولاً توش ماهی پشت‌آبی می‌ریزن، ولی امروز عروس دریایی‌ـه.
‫آشپز مسئول غذای امپراتور...
‫هیچوقت در مورد مواد اولیۀ غذای مورد علاقه‌ی امپراتور اشتباه نمی‌کنه.
‫غذای خاصی هم نیست که گیوکویو-ساما خوشش بیاد یا ازش بدش بیاد.
‫به‌نظر میاد خدمتکار اشتباه کرده.
‫گمونم اون ماهی دوست نداره.
‫جلوی امپراتور هم که نمی‌تونه نخوره.
‫کاش چنین چیزی رو نمی‌دیدم.
‫اون رو دیدی، لیهاکو؟
‫یکی از پیش‌مرگ‌های غذا کارش واقعاً هیجان‌انگیزه.
‫تماشای یکی که داره با ترس‌و‌لرز غذا می‌خوره چه لذتی داره؟
‫بیخیال حالا، یه نگاه کن.
‫عــاه؟ اون پیش‌مرگ... همون دختره‌ست که.
‫مـ ـ مگه چه‌قدر خوشمزه‌ست آخه؟
‫این...
‫سمّه.
‫سوپ همنشین گران‌قدر مسموم بوده؟!
‫سم بوده؟! مطمئنی؟
‫همنشین گیوکویو؟!
‫پیش‌مرگه قورتش داد که!
‫جناب وزیر!
‫دارید چیکار می‌کنید؟!
‫لباس رسمی خیلی تنگه.
‫هوی! جناب وزیر از سوپ خوردن و غش کردن!
‫داروساز...
‫عــاه.
‫داروساز!
‫روز خوش، جینشی-ساما.
‫مثل اینکه روز جنابعالی خیلی خوش بوده.
‫ای وای، این‌قدر در مورد سمه هیجان‌زده بودم که انگار بهش لبخند زدم.
‫دارید چیکار می‌کنید؟
‫می‌برمت درمانگاه!
‫سم رو آوردم بالا. مشکلی برام پیش نمیاد.
‫هرچند که از خدام بود قورتش بدم.
‫اگه قورتش می‌دادم، الان سم توی بدنم جریان پیدا می‌کرد، و...
‫جینشی-ساما، می‌گم...
‫چی شده؟
‫لطفاً بقیه‌ی سوپ رو بهم بدید.
‫تو انگار...
‫عقل تو کله‌ت نیست.
بنده ‫صرفاً مشتاق پیشرفتم.
‫بعد از اینکه رفتی، یه‌نفر سعی کرد ببینه سوپ ‫واقعاً مسموم بوده یا نه و از حال رفت.
‫کدوم احمقی بود این بزرگوار؟
‫وزیر بود. حالا این قضیه تبدیل شده به یه فاجعه.
‫پس از این استفاده کنید.
‫یه مایع تهوع‌آوره.
‫انقدری قوی درستش کردم که دل‌وروده‌ت رو زیر و رو کنه.
‫این که خودش سمه.
‫گیره‌ی جدید؟
‫پس خواجه‌ها هم گیره‌ی مو می‌گیرن؟
‫وایسا ببینم... یقه‌ش هم یکم به‌هم ریخته به‌علاوه ‫ خبری از ‫اون زرق و برق همیشگیش هم نیست.
‫برای همین توی ضیافت نبود؟
‫ولی در حال حاضر، بیشتر از همیشه ‫داره متناسب با سنش رفتار می‌کنه...
‫یا بهتره بگم، یه‌ذره جوون‌تر به‌نظر میاد.
‫یه‌جورایی این‌طوری ترجیحش می‌دم.
‫خودِ خودشه!
‫ایولا به داروهای کاخ!
‫حالت خوبه؟
‫بله، دیگه چیزی نیست.
‫خب، بیا در این مورد صحبت کنیم که ‫کی همنشین گیوکویو رو مسموم کرده.
‫در اون مورد می‌خوام یه‌نفر رو بیارید تا باهاش صحبت کنیم.
‫کی؟
‫همنشین فرزانه، لیشو-ساما رو خبر کنید.
‫جینشی-ساما، چه کمکی از من بر میاد؟
‫متأسفم که همچین جای نامناسبی آوردمتون.
‫کسی که می‌خواست باهاتون صحبت کنه، این ندیمه بود.
‫ها؟
‫هوم. یه ندیمه؟
‫عذر می‌خوام.
‫می‌دونستم.
چیزی که قادر به خوردنش نیستید، ماهیه؟
‫جریان چیه؟
‫بعضی از آدم‌ها، بعضی غذاها رو نمی‌تونن بخورن.
‫مثلاً من نمی‌تونم گندم سیاه بخورم.
‫بعد سم می‌خوری؟
‫بی‌خیالم شید دیگه. سعی کردم بهش مقاوم بشم.
‫اما، باعث شد گلوم ورم کنه و نفس کشیدن برام سخت بشه.
‫حتی یه ذره ازش باعث کهیر می‌شد، ‫برای همین تعیین مقدارش سخت بود،
‫و خیلی طول کشید تا خوب بشم.
‫منظورم از «نمی‌تونم بخورم» اینه.
‫لیشو-ساما، دلتون چطوره؟
‫اگه بخواید می‌تونم براتون ملین بیارم...
‫از کجا فهمیدی؟
‫مشخص بود که کاخ اندرونی غذای ضیافت باغ رو آماده کرده.
‫اما، توی سالاد سرکه‌دار مواد اولیه‌ای متفاوت از ‫مواد همیشگی استفاده شده بود.
‫به‌ نظر می‌رسه، غذای لیشو-ساما اشتباهی با غذای گیوکویو-ساما جابه‌جا شده بود.
‫که این‌طور.
‫ماهی خال‌مخالی نمی‌تونید بخورید؟
‫اوهوم...
‫مسئله دوست‌داشتن یا نداشتن یه غذای خاص نیست.
‫این‌دفعه به کهیر ختم شد، اما ‫می‌تونه باعث تنگی نفس بشه.
‫این که آگاهانه اینو بهشون بدید بخورن...
‫درست مثل مسموم کردنشونه.
‫تو... پیش‌مرگ غذاشونی درسته؟
‫بـ ـ بله!
‫کارایی که باید در مواقع اضطراری انجام بدی رو یادداشت کردم.
‫البته، پرهیز کامل از این غذاها بهترین راه حله.
‫لطفاً یه نگاهی بنداز.
‫خیلی سخت نیست.
‫اما، اگه خطایی صورت بگیره، حتی ‫حکیم کاخ هم نمی‌تونه درستش کنه.
‫ممکنه کشنده بشه.
‫لطفاً تحت هیچ شرایطی... فراموشت نشه.
‫خب دیگه به‌اندازه‌ی کافی ترسید!
‫جریان چی بود؟
‫من یه بنده‌ی ناچیزم. لطفاً بهم دست نزنید.
‫تو تنها کسی هستی که اینو بهم می‌گه.
‫پس بقیه صرفاً ملاحظه‌تون رو می‌کنن.
‫خب دیگه، باید به گیوکویو-ساما گزارش بدم...
‫صبر کن. چرا گفتی پیش‌مرگ غذا هم بیاد؟
‫منظورتون چیه؟
‫خودتو نزن به اون راه. ازم خواستی بیارمش.
‫تا بهش بگم در چه مورد احتیاط کنه.
‫خب، منظورت اینه کسایی که غذا ‫رو سرو می‌کردن اشتباه کردن؟
‫نمی‌دونم. من فقط یه ندیمه‌‌ام.
‫حداقل این سوالمو جواب بده.
‫هدف، همنشین فرزانه، صیغه لیشو بود، درسته؟
‫با فرض اینکه هیچ‌کدوم از غذاهای دیگه مسموم نشده باشن.
‫که این‌طور.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خسته شدم.
‫این هم با موضوع کتیبه‌های چوبی اون‌روز در ارتباطه؟
‫ندیمه‌ای که یکم‌پیش اومد هیچ جای سوختگی‌ای نداشت.
‫یعنی کار کیه...؟
‫قسمت بعدی: «بازگشت به خانه»
‫این یک داستان تماماً تخیلی است. نام تمامی شخصیت‌ها، سازمان‌ها و... ساختگی‌ است. ‫همچنین هیچ ارتباطی با هیچ رویدادی در دنیای واقعی ندارد.
‫قسمـــــــــت
6
ضیافت باغ
‫قسمـــــــــت
6
ضیافت باغ
‫پیش‌نمایش قسمت بعد
‫قسمـــت
7
بازگشت به خانه
‫قسمـــت
7
بازگشت به خانه
آدوئو همنشین پاک
امپراتور پیشین
ملکه‌ی مادر
امپراطور فعلی
لیشو همنشین فرزانه
‫۳۰ ساله
‫۹ ساله
آدوئو همنشین پاک
لیشو همنشین فرزانه
ملکه‌ی مادر
امپراتور فعلی
امپراتور پیشین
آدوئو همنشین پاک
لیشو همنشین فرزانه