‫بابا!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یعنی بابا... حالش خوبه.
‫راستی. دیروز، بعد ضیافت باغ...
‫چی داری می‌گی؟!
‫وزیری که از سم خورد الان توی وضعیت بحرانی به‌سر می‌بره!
‫کسالت داری. هرچقدر می‌تونی بخواب!
‫به‌ لطف اون‌ها، یه دل سیر خوابیدم.
‫ولی تا ظهر خوابیدن هم زیاده‌روی‌ـه.
‫حالا دیگه نمی‌تونم بدون آرایش برم.
‫عه‌وا.
‫می‌تونستی یه روز مرخصی بگیری.
‫نمی‌تونم چنین چیزی رو قبول کنم. ‫لطفاً کاری بهم محول کنید.
‫ها؟ کک‌ومک‌هات.
‫بدون این‌ها احساس راحتی نمی‌کنم. ‫می‌شه بذارم بمونن؟
‫می‌فهمم چی می‌گی.
‫همه مدام اصرار داشتن بدونن اون ندیمه کیه.
‫عذر می‌خوام.
‫اشکالی نداره.
‫راستی، گائوشون از صبح اومده اینجا ‫و هنوز تشریف نبرده. می‌خوای چیکار کنی؟
‫به‌نظر حوصله‌ش سر رفته بود، برای همین ‫ازش خواستم علف‌های هرز رو بِکنه.
‫علف‌های هرز...
‫توی ضیافت باغ که جایگاه نسبتاً بالایی داشت.
‫واقعاً که آدم باملاحظه‌ایه.
‫مطمئنم به نوبه خودش دل ندیمه‌ها رو برده.
‫می‌تونم از اتاق پذیرایی استفاده کنم؟
‫مشکلی نیست. هونگ‌نیانگ.
‫چشم.
‫شاید اشتباه می‌کنم، ولی انگار ‫چشم‌های هونگ‌نیانگ هم داره برق می‌زنه.
‫جینشی-ساما ازم خواستن این رو بیارم خدمتتون.
‫این همون سوپی‌ـه که گیوکویو-ساما ‫قرار بود میل کنن، درسته؟
‫بله.
‫لطفشون رو می‌رسونه.
‫لطفاً ازش نخورید.
‫نمی‌خورم.
‫نقره فوراً زنگ می‌زنه. ‫این الان اکسیده شده و دیگه مزه‌ی خوبی نمی‌ده.
‫مزه‌ی خوب...
‫این رو با دست‌هات برداشتی؟
‫خیر، به کاسه دست نزدم.
‫فقط یه قاشق از محتویاتش برداشتم ‫تا از سم بودنش مطمئن شم.
‫شوپ شوپ شوپ.
‫بعدش، بلافاصله توی پارچه پیچیدمش.
‫لطفاً یه‌لحظه منتظر بمونید.
‫چلیک چلیک چلیک.
‫تلق تلق تلق.
‫پنبه، پودر سفیدکننده و یه فرچه.
‫بله.
‫می‌خواید با این‌ها چیکار کنید؟
‫توی عطاری‌ای که قبلاً‌ کار می‌کردم،
‫ظرف‌هایی رو که نمی‌شد لمس کنیم رو ‫به رنگ آغشته می‌کردیم.
‫این هم روشی مشابه همونه.
‫کاری نداره. این گلوله‌ی پنبه رو با کمی پودر می‌پوشونم.
‫به کاسه پودر می‌زنم...
‫و در مرحله‌ی آخر، اون مقدار اضافی رو پاک می‌کنم.
‫اینم نتیجه.
‫یه‌سری لکه‌های سفید هست.
‫اون لکه‌ها متعلق به فردی‌ان که لمسش کرده.
‫وقتی این کاسه رو با انگشت‌هات ‫لمس می‌کنی، لکه‌ای به‌جا می‌ذاره.
‫علی‌الخصوص روی نقره قابل‌مشاهده‌ست که زود زنگ می‌زنه.
‫برای همینه که نقره‌جات رو قبل از استفاده کامل پاک می‌کنیم.
‫به عبارت دیگه، اثرانگشت‌هایی که اینجا موندن
‫متعلق به کسی‌‌ان که کاسه رو ‫بعد از تمیز شدن لمس کرده؟
‫همین‌طوره.
‫از روی اندازه و جای قرارگیری اثرانگشت‌ها، ‫می‌شه به نحوه‌ی گرفتن کاسه توسط اون شخص پی برد.
‫کاسه به‌صورت...
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫گمون می‌کنم کاسه رو چهارنفر به دست گرفتن.
‫چهارنفر.
‫اول،‌ سه‌نفر که دو سمتِ کاسه رو لمس کردن.
‫کسی که سوپ رو ریخته،
‫کسی که کاسه رو برده،
‫و پیش‌مرگ لیشو-ساما.
‫ولی یکی دیگه هم بود.
‫یه «فرد ناشناس» که لبه‌ی کاسه رو لمس کرده.
‫به عقیده‌ی من کسی که غذا رو ‫مسموم کرده این فرد ناشناس بوده.
‫اگه این‌طوره، پس اثرانگشت پیش‌مرگ ‫روی کاسه‌ی همنشین عالی‌رتبه چیکار می‌کنه؟
‫مشخصه. پیش‌مرگ لیشو-ساما به‌نوعی ‫برای آزارواذیت ایشون، از قصد عوضش کرده،
‫بدون اینکه از مسموم بودنش باخبر باشه.
‫عوضش کرده؟
‫زورگویی‌ـه.
‫یه ندیمه به یه همنشین عالی‌رتبه زور می‌گه؟
‫مثل اینکه باورتون نمی‌شه.
‫می‌شه شفاف‌سازی کنید؟
‫قبل از هرچیزی باید بگم که ‫این‌ها همه صرفاً حدس‌وگمان منه.
‫مشکلی نیست.
‫شما لباسی که لیشو-ساما توی ‫ضیافت باغ به تن داشتن رو یادتونه؟
‫بله. تاجایی که یادمه صورتی پررنگ بود.
‫معمولاً، این‌طور تصور می‌شه که
‫اگه یه همنشین رنگی انتخاب می‌کرد که ‫با لباس گیوکویو-ساما در تضاد بود،
‫ندیمه‌هاش رنگ دیگه‌ای بهش پیشنهاد می‌کردن.
‫یا لاأقل، خودشون چیزی می‌پوشیدن ‫که باهاش همخونی داشته باشه.
‫اما با این‌حال، همه‌ی ندیمه‌هاشون ‫لباس سفید به تن کرده بودن.
‫با این‌‌کار، لیشو-ساما رو تبدیل به ‫مضحکه‌ای می‌کنن که از درک شرایط عاجزه.
‫ندیمه‌ها نباید جلوی درخشش بانوشون رو بگیرن.
‫حالا که فکرشو می‌کنم، اون روز...
‫حیا ندارین؟ لباس سرخ؟
‫ندیمه‌های آئودو-ساما داشتن ندیمه‌های لیشو-ساما رو
‫بابت شونه خالی کردن از کار سرزنش می‌کردن.
‫کاخ اندرونی مملو از دشمنه،
‫پس تنها کسایی که یه همنشین می‌تونه ‫بهشون اعتماد کامل داشته باشه،‌ ندیمه‌هاشه.
‫حدس می‌زنم ندیمه‌ها اون لباس رو ‫به بانوی جوان‌شون لیشو-ساما پیشنهاد کردن،
‫و ایشون اون لباس رو بدون اینکه بفهمه ‫هدف ازش تحقیر کردنشه، پوشیده.
‫ذره‌ای شک به دلش راه نداده.
‫نه فقط این، بلکه حتی سعی کرده با عوض کردن غذا ‫ایشون رو بیشتر مورد آزارواذیت قرار بده؟
‫بله، هرچند از مسموم بودنش مطلع نبود.
‫عاقبت باعث نجات جونش شد.
‫اما بازم کار خیلی زننده‌ایه.
‫چرا باید دست به همچین کاری بزنن؟
‫لیشو-ساما زمانی که خیلی کم‌سن‌وسال بودن ‫همنشین امپراتور پیشین شدن.
‫و بعدش بلافاصله کاخ اندرونی رو ترک کردن. ‫وضعیت ایشون با همه فرق داره.
‫یه زن باید از همه‌چیزش برای وقف خودش به همسرش بگذره.
‫ما همه این رو تو سنین خیلی پایین یاد گرفتیم.
‫به گمونم، از این منظر که بهش نگاه کنی، ‫وصلت با پسر همسر مرحومش
‫اوج بی‌شرمی به حساب میاد.
‫به‌نظرم اثرانگشتی که نزدیک گوشه‌ی کاسه‌ست
‫از فردی که سم رو اضافه کرده به جا مونده.
‫حتماً وقتی که داشته سم رو هم می‌زده ‫از گوشه‌ی کاسه گرفته بوده.
‫که این‌طور.
‫انگشت‌ها نباید محلی رو که قراره پذیرای ‫لب‌های اشرافی باشه، لمس کنن.
‫این رو از هونگ‌نیانگ یاد گرفتم.
‫عقلم بیشتر از این قد نمی‌ده.
‫می‌شه یه سؤال دیگه هم بپرسم؟
‫چه سؤالی؟
‫دیروز چرا سعی داشتی از اون پیش‌مرگ محافظت کنی؟
‫صرفاً جهت کنجکاوی می‌پرسم. ‫بازجویی یا امثالهم نیست.
‫زندگی یه دختر خدمتکار درمقایسه با ‫زندگی یه همنشین پشیزی نمی‌ارزه.
‫به‌خصوص اگه زندگی یه پیش‌مرگ باشه...
‫سعی می‌کنم این رو به جینشی-ساما توضیح بدم.
‫خیلی ممنونم.
‫به‌هرحال،‌ باید ازش ممنون باشم که دردسرِ ‫عوض کردن غذاها رو به جون خرید.
‫به لطفش تونستم اون سم رو بچشم.
‫ای کاش واقعاً اون سوپ رو قورت می‌دادم.
‫همه‌ش همین بود.
‫عجب. همیشه از نحوه‌ی بیانت، تحت‌تأثیر قرار می‌گیرم.
‫که این‌طور؟
‫این به‌وضوح کار خودی‌ـه، نه؟
‫شرایط که حاکی از اینه.
‫خیلی ساده جلوه‌ش می‌دی.
‫این قضیه خواب رو از چشمام گرفته.
‫حتی توان عوض کردن لباس‌هامم نداشتم.
‫می‌خوام دست از فکر کردن بردارم.
‫دارید می‌شید خود همیشگی‌تون.
‫چه اهمیتی داره؟ اینجا که کسی نیست.
‫من که هستم.
‫می‌شه یکم راحتم بذاری؟
‫خیر.
‫هیچ حرفم روت جواب نمی‌ده، نه؟
‫رابطه‌ی طولانی‌ مدتی داشتیم.
‫داشتنِ یه‌نفر که از بدو تولد ‫مراقبته هم سختی‌های خودش رو داره.
‫جینشی-ساما، یادتون رفت گیره‌ی سرتون رو بردارین.
‫آه، ای بابا. پاک فراموش کرده بودم.
‫توی موهاتون گم شده بود.
‫فکر نکنم کسی از مقام واقعی‌تون بویی برده باشه.
‫ترتیبشو بده.
‫دوباره دارید با بی‌دقتی ازش استفاده می‌کنید.
‫این چیزیه که فقط افراد خاصی می‌تونن ‫به سرشون بزنن، پس لطفاً خوب مراقبش باشید.
‫خودم می‌دونم.
‫نمی‌دونید.
‫خب دیگه، از حضورتون مرخص می‌شم.
‫بریم تو کارش...
‫عه راستی، هیچ گیره‌ی مویی گرفتی؟
‫یه چندتا.
‫که این‌طور!
‫پس...
‫می‌تونی از کاخ اندرونی بزنی بیرون!
‫هـا؟ الان چی‌گفتی؟
‫می‌تونی از کاخ اندرونی بزنی بیرون؟
‫لطفاً بیشتر توضیح بده!
‫باشه...
‫وقتی توی کاخ اندرونی هستی ‫نمی‌تونی مردی رو از بیرون ملاقات کنی،
‫ولی اگه اجازه‌ی ویژه داشته باشی، ‫یه مرد می‌تونه یه زن رو به بیرون همراهی کنه.
‫هوم هوم، پس اون گیره سرهایی ‫که توی ضیافت باغ می‌دادن همچین داستانی داشت.
‫دقیقاً! تازه می‌تونی از گیره سرها استفاده کنی ‫تا از یکی بخوای از کاخ اندرونی ببرت بیرون.
‫گرفتم. ممنونم، شائولان. یه امتحانی می‌کنم.
‫قابلتو نداره.
‫مائومائو، ممنون واسه زالزالکا!
‫خوشمزه بود!
‫سرجمع چهارتا گیره‌ سر گرفتم.
‫دوتاشون از دست مردها بودن.
‫یا نه، از اونجایی که یکی‌شون ‫عضو مهمش رو از دست داده،
‫شاید بهتره «مرد» صداش نکنم؟
‫داروساز!
‫خب!
‫لی‌هاکو-ساما، یکی از خانم‌های کاخ اندرونی این رو فرستادن.
‫اوه، فهمیدم.
‫خدایا، نکنه اون گیره سری که ‫بابت دلگرمی دادمو جدی گرفته؟
‫ولی اگه یه خانم خوشگل باشه، حیف می‌شه...
‫فقط یه‌ دونه گیره سر به کاخ یشم دادم...
‫که یعنی...
‫اون یکی؟
‫خب... چطوری باید دست‌به‌سرش کنم...
‫عذر می‌خوام.
‫ممنون که منتظر موندید.
‫هوم؟ تو دیگه کی هستی؟
‫اینو خیلی بهم می‌گن.
‫تا حالا کسی بهت گفته ‫آرایش از این رو به اون روت می‌کنه؟
‫این یکی هم زیاد بهم می‌گن.
‫ولی بگذریم، من رو خبر کردی...
‫دلم می‌خواد برگردم پیش خانواده‌م.
‫خانواده‌ت؟
‫هیچ می‌دونی معنی این‌ها چیه؟
‫بهم گفتن به شرط اینکه شما ‫ضمانتم رو بکنید، می‌تونم موقتاً برم خونه.
‫خوب رویی هم داری.
‫تو که صرفاً یه ندیمه‌ای، از منی که ‫یه افسر نظامی‌ام می‌خوای ضمانتتو کنم؟
‫بله.
‫و صرفاً برای همین صدام کردی؟
‫بله.
‫نمی‌دونم کله‌خری یا خودِ خری.
‫خب دخترجون، داری سعی می‌کنی ‫از من برای خونه رفتنت سوءاستفاده کنی؟
‫نه، یقین دارم که می‌تونم در ازاش ‫چیز ارزشمندی بهتون پیشنهاد کنم.
‫هـــا؟
‫می‌تونم نظرتون رو به یه بازدید ‫از گل‌های خانه‌ی یشم جلب کنم؟
‫خـ ـ خونه‌ی یشم؟! حتماً شوخیت گرفته!
‫یه شب توی اون فاحشه‌خونه‌ی اعیونی ‫اندازه‌ی دستمزد یه‌سالم خرج برمی‌داره!
‫اگه نگرانید، می‌تونی یکی ‫از این معرفی‌نامه‌ها رو بهشون نشون بدید.
‫پایرین. جوکا. می‌می.
‫این‌طوری که بیشتر غیرقابل‌باوره!
‫اونا سه شاهدختی‌ان که حتی مقامات ‫عالی‌رتبه هم دستشون بهشون نمی‌رسه!
‫اگه باور نمی‌کنید که کاریش نمی‌شه کرد.
‫هــا؟!
‫عمیقاً عذر می‌خوام که وقت‌تون رو گرفتم.
‫و ـ وایسا...
‫واقعاً مایه‌ی تأسفه، ولی باید از شخص دیگه‌ای بپرسم.
‫لطفاً این موضوع رو فراموش کنید.
‫این دختره... آدمای دیگه‌ای هم داره؟!
‫تازه اونم گیره سر نقره و کوارتز سرخ؟
‫اونا قطعاً مال کسایین که خرشون بیشتر از من می‌ره.
‫این دختره دیگه کیه؟!
‫اگه این‌طوره، شاید حرفی که زد...
‫نه نه، بدجوری مشکوکه!
‫ولی اگه راست بگه، عمراً دیگه شانس اینو ‫داشته باشم که سه شاهدخت رو ببینم...
‫چه شکری بخورم؟!
‫خب، چیکار می‌کنید؟
‫تسلیمم.
‫تبریک می‌گم، مائومائو!
‫کی فکرشو می‌کرد تو قبل از ما بری...
‫خیلی خوشحالم!
‫حتماً باید شخص خوبی رو دیده باشی!
‫هوم، خیلی ممنون؟
‫چرا این‌قدر در موردش عادی رفتار می‌کنی؟!
‫نگران نباش، با خودم سوغاتی میارم.
‫چطوری با این یارو آشنا شدی؟
‫تصادفی گمونم؟
‫مطمئنم روحشم خبر نداره معنی گیره سرها چیه.
‫آره، مطمئنم. ای وای... دلم برای اون بنده خدا می‌سوزه.
‫واقعاً که سرگرم‌کننده‌ست.
‫موندم یعنی چه قیافه‌ای به خودش می‌گیره...
‫به گمونم که باز یه جروبحث دیگه تو راهه...
‫جینشی بالأخره موفق شد کارش را ‫به پایان برساند و زمانی برای ملاقات پیدا کند...
‫آن هم یک روز پس از اینکه مائومائو رفته بود.
‫مائومائو با یه نفر از اینجا رفت...
‫یه سفر سه‌روزه به خونه‌شون.
‫منطقه‌ی سرگرمی؛ جایی که ‫توش بزرگ شدم خیلی دور نبود.
‫با کاخ اندرونی فاصله‌ی زیادی نداره، ‫درست بعد از دیوارها و خندق بود.
‫کالسکه گرفته؟ چه ولخرجه.
‫خب، سه شاهدخت خانه‌ی یشم...
‫برای عموم تبدیل به بت شدن. حتی می‌پرستنشون.
‫فقط دیدنشون به تنهایی باعث افتخاره.
‫اوه، دارم می‌بینمش...
‫منطقه‌ی سرگرمیه!
‫دخترهایی هستن که وارد فاحشه‌خونه‌ها ‫می‌شن تا بتونن شبیه اون‌ها بشن.
‫ولی به این آسونی نیست.
‫حتی اگه به یه خدمتکار تبدیل بشن، ‫یا یه روسپی در حال آموزش،
‫هیچ تضمینی وجود نداره که موفق بشن.
‫پس اینجا خونه‌ی یشمه...
‫بله.
‫چه‌قدر باشکوهه.
‫اینجا یه فاحشه‌خونه‌ی قدیمی و پرآوازه‌ست،
‫هرچیزی برای عرضه دارن؛ ‫از روسپی‌های میان‌رتبه بگیر تا فوق عالی‌رتبه.
‫اوه، یه مدتی می‌شه، ننه‌جون.
‫بچه‌ها حالشون چطـ ـ
‫منظورت چیه که «یه مدتی‌ می‌شه» دختره‌ی کودن؟!
‫حالت خوبه؟! این پیرزنه مشکلش چیه؟!
‫این خانم پیر صاحب خانه‌ی یشمه.
‫یادش به‌خیر کمکم می‌کرد هرچی ‫سم خورده بودم رو بیارم بالا.
‫هـا، این همون مشتریه خوبیه که گفتی؟
‫صورتش که خوشگله و جثه‌ی خوبی هم داره.
‫شنیدم که داری پله‌های ترقی رو هم طی می‌کنی.
‫ننه جون، چرا داری اینا رو صاف تو روش می‌گی؟
‫هوی، پایرینو خبر کن.
‫امروز باید چای درست کنه.
‫چشم!
‫پایرین...
‫لی‌هاکو-ساما، زور بازوهاتون چه‌قدر زیاده؟
‫مرتب تمرین می‌کنم.
‫این‌طوری که...
‫از این‌طرف لطفاً.
‫دارم استرس می‌گیرم...
‫خوب خودتو نشون بده، باشه؟
‫باشه.
‫خب، چرا بدون اینکه یه کلمه بگی ‫ده ماهِ تموم غیبت زده بود؟
‫کاریش نمی‌شد کرد. نامه‌ای که فرستادم رو نخوندی؟
‫معلومه که خوندم! برای همینه که هواشو دارم،
‫اونم با اینکه فقط سلام‌علیک کردیم!
‫فهمیدم بابا. نصف حقوقم رو از کاخ اندرونی ‫به‌عنوان یه معامله‌ی ویژه، جلوجلو گرفتم.
‫این که برای پایرین کفایت نمی‌کنه.
‫نمی‌شه حالا در حد یه چای خوردن حسابش کنی؟
‫احمق! پایرین که اون عضله‌ها رو ‫ولشون نمی‌کنه به امون خدا.
‫می‌دونستم. ولی کاری از دست من برنمیاد...
‫این که نشد حرف! می‌زنم پای حساب خودت.
‫من که از این پول‌ها ندارم...
‫اگه این‌طوره، بازم مشتری خوب برامون بیار.
‫مثل همین یارو. جوونم باشه، ‫که بتونیم تا مدت زیادی بدوشیمش.
‫یعنی یه خواجه مشتری قابل‌قبولی می‌شه؟
‫راه نداره. روسپی‌ها هرکاری ‫برای به چنگ آوردنش می‌کنن...
‫و فاحشه‌خونه رو از کار بیکار می‌کنن.
‫ولی دلم به حال گائوشون یا ‫اون حکیم شارلاتان می‌سوزه...
‫مائومائو، بابات باید خونه باشه. برو یه سری بهش بزن.
‫یه خیابون می‌ری پایین و چهره‌ی شهر به‌کل عوض می‌شه.
‫آلونک‌های داغون، گداها و ولگردهای آبله‌زده.
‫اوضاع همونه که بود.
‫من اومدم، بابا.
‫اوه، خوش اومدی. یه مدتی می‌شه نیستی.
‫بالأخره اومدم خونه.
‫راستی، اون روز رفته بودم بیرون ‫برای کک‌و‌مک‌هام رنگ بگیرم، که...
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫هنوز مدت زمان خدمتم تموم نشده، ‫پس باید دو روز دیگه برگردم به کاخ اندرونی.
‫که این‌طور.
‫خوابم میاد، ولی دلم می‌خواد یه دوشم بگیرم.
‫فردا باید از حموم خونه‌ی یشم استفاده کنی.
‫باشه، همین‌کارو می‌کنم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫کاخ اندرونی؟ چرخ روزگارو ببین.
‫مائومائو ‫از کاخ یشم
‫خانه‌ی یشم - معرفی‌نامه - پایرین ‫خانه‌ی یشم - معرفی‌نامه - جوکا ‫خانه‌ی یشم - معرفی‌نامه - می‌می
‫این یک داستان تماماً تخیلی است. نام تمامی شخصیت‌ها، سازمان‌ها و... ساختگی‌ است. ‫همچنین هیچ ارتباطی با هیچ رویدادی در دنیای واقعی ندارد.
‫قسمـــــــــت
7
بازگشت به خانه
‫قسمـــــــــت
7
بازگشت به خانه
‫پیش‌نمایش قسمت بعد
‫قسمـــت
8
ساقه‌ی گندم
‫قسمـــت
8
ساقه‌ی گندم
‫قسمت بعد: «ساقه‌ی گندم»