..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫خانم‌ها و آقایان.
‫همون‌طور که مستحضریـد
‫امسال پنجمین سالِ ‫جمع‌آوری پول برای مدرسه‌ست.
‫اتفاقی که برام بسیار ارزشمنده.
‫مایلـم از نامزد عزیزم، ‫لیزی اِمزوُرت، برای حمایتش تشکر کنم.
‫درحال‌حاضر ۳۰۰ پوند بودجه کم داریم.
‫لطفاً توی مزایده همکاری کنید.
‫کی براش پول می‌ده؟ ‫چقدر زشتـه.
‫- کسی می‌خواد شروع کنه؟ ‫- دَه پوند!
‫دَه پوند. ‫ممنونـم، هونوریا.
‫- دَه پوند. ‫- دَه پوند داری؟ ‫پونزده پوند.
‫- بیست پوند. ‫- بیست پوند، هونوریا.
‫- دوباره. ‫- مطمئنـی؟ قیافه نداره. ‫بالاتر نبود؟
‫- بیست‌وپنج. ‫- بیست‌وپنج.
‫- سی! ‫- سی. ‫چت شده؟
‫عالیـه. ‫بالاتر نیست؟
‫بالاتر از سی پوند؟
‫۳۵۰ پوند.
‫عجب...
‫سرورم!
‫چه غیرمنتظره. ‫جناب دوک تشریف آوردن.
‫برنده‌ی مزایده مشخص شد.
‫جناب دوک!
‫- بیا. گُلدون بهت رسید. ‫- آره.
‫ممنونـم.
‫[ بوکانیرها ]
‫با حضورتون مفتخرمون کردین، سرورم.
‫امیدوارم مزاحم نشده باشم.
‫اختیار دارین. ‫خوش‌حال شدیم تشریف آوردین.
‫و ممنون بابت سخاوتمندی‌تون! ‫پیشنهاد بالایی دادین.
‫اون که چیزی نبود.
‫شاید برای یه دوک چیزی نباشه.
‫ولی برای ما فقیرفقرا مبلغ قابل‌توجهیـه.
‫دوک‌بانو...
‫آها. ایشون نصف‌شب فرار کرد.
‫دیگه ازم خسته شد.
‫سرش درد می‌کرد و نیومد.
‫چه حیف. ‫امیدوارم هرچه زودتر خوب بشن.
‫عروسی‌مون دو هفته‌ی دیگه‌ست.
‫مطمئنـم اگه نَن نیاد، ‫لیزی خیلی ناراحت می‌شه.
‫سلام. سه تا از این‌ها ‫و یکی از اون‌ها، لطفاً.
‫نَن!
‫- جینی. ‫- خودتـی؟
‫واقعاً اینجایـی؟
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫- من بیشتر. ‫- چقدر خوشگل شدی.
‫بذار معرفیت کنم. ‫این فرِدی‌ـه.
‫فرِدی، ایشون خاله‌تـه؛ نَن.
‫- چقدر بانمکـه. ‫- آره.
‫سلام، فرِدی.
‫قضیه چیـه؟ ‫تو چرا اینجایـی؟
‫وقتی فهمیدم کجایـین، سریع اومدم.
‫تِئو رو تنها گذاشتم تا کنار تو باشم. ‫کنار هر دوتون.
‫برنمی‌گردم.
‫خونه رو ببینی، عاشقش می‌شی. ‫البته کوچیکـه.
‫ولی نمای قشنگی داره و خیلی نُقلیـه.
‫انتظار مهمون نداشتیم. ‫نه بابا.
‫نه. ‫کلبه‌ی محقریـه.
‫اینجا...
‫اینجا عالیـه.
‫بیا بشین و تعریف کن.
‫زندگی دوک‌بانو چطوره؟
‫همه‌ش پی رقص و خوش‌گذرونی بودی؟
‫خوب بوده.
‫توی روزنامه‌ها درباره‌ت می‌خوندیم.
‫دوست داشتم همه‌ی نسخه‌ها رو ‫بخرم و برم روی پشت‌بوم داد بزنم
‫«این خواهر منـه ‫که داره دنیا رو تغییر می‌ده.»
‫ظاهراً که اوضاعت خوب بوده.
‫ولی الان اینجایـی.
‫با تِئو به مشکل خوردی؟
‫لیمو.
‫لیمو لازم دارم.
‫دارم سعی می‌کنم ‫اسم مهمون‌ها رو حفظ کنم.
‫همه‌ش...
‫ویلیامز، واتسون، ویلکینسون...
‫همه‌شون
‫واو دارن.
‫حوصله‌ت رو سر بردم؟
‫به‌هیچ‌وجه.
‫نمی‌دونم یه‌هو هِکتور چش شد.
‫ماجرای کمک مالی ‫و عروسی خیلی درگیرمون کرده.
‫حالا خودت چطوری؟
‫البته اگه سؤالم مسخره نیست.
‫بی‌حس
‫بودم.
‫- ولی حالا حواسم جمع شده. ‫- نیازی نیست توضیح بدی.
‫الان هوشیارتر شدم.
‫انگار ماه‌ها زیر آب بودم
‫و حالا اومدم روی سطح.
‫دارم دوباره نفس می‌کِشم.
‫زنم هم ولم کرد. ‫پیش می‌آد دیگه.
‫ولی باز هم از دردش کم نمی‌کنه.
‫زندگی‌م که تموم نشده، لیزی.
‫اتفاقاً فکر می‌کنم تازه شروع کردم.
‫چی می‌خوای، تِئو؟
‫یه نوشیدنی دیگه.
‫برای اول کار.
‫واقعاً؟ ‫کُنچیتا...
‫- می‌بینمت. ‫- با اجازه.
‫فکر کنم خود خودشـه. ‫خیلی جذابـه.
‫هم خوشتیپـه و هم باهوش.
‫عاشقش شدی، دیکی؟
‫منظورم برای مِیبل‌ـه.
‫به نظرت به هم نمی‌آن؟
‫پیش‌پرداخت مادرش هم ‫خرج بدهی‌ها شد.
‫می‌دونم. خودم پرداخت کردم.
‫اگه مِیبل از همچین جَوون ‫برازنده‌ای خوشش نیاد، پس...
‫تو باهاش ازدواج کن.
‫بانو؟
‫خودم می‌تونم. ‫ممنون، جِرالد.
‫ولی واقعاً نمی‌فهمم ‫چطوری یه‌شبه فاسد شدن.
‫بااین‌که حیف می‌شه، ‫ولی باید بریزیمشون دور.
‫از جمعیت فرار کردی، بلانش؟
‫فکر می‌کردم بانوی ارشد
‫برای این کارها خدمتکار داره.
‫ظاهراً این کار روحیه رو تقویت می‌کنه.
‫پس امیدوارم مزاحم نشده باشم.
‫به تینتاجل نامه فرستادم، ‫ولی برگشت خورد.
‫پس از کجا فهمیدی اینجائـم؟
‫وقتی اوضاع خوب نبود، ‫همیشه می‌اومدی اینجا.
‫منظورت زمانیـه که ‫با مادرم دعوا می‌کردم؟
‫جیغ و فریاد و پرتاب بشقاب‌ها...
‫تازگی متوجه شدم
‫که شاید حق با اون بوده
‫و واقعاً صلاح من رو می‌خواسته.
‫شنیدم دوک‌بانو حالش خوب نیست.
‫و با توجه به ملاقات قبلی‌مون، ‫احساس می‌کنم...
‫اگه جسارت می‌کنم، بگو. ‫ولی...
‫داری جسارت می‌کنی.
‫دوک‌بانو رفته.
‫رفته؟
‫تِئو هم باهام حرف نمی‌زنه.
‫کم‌کم درست می‌شه.
‫ولی تا اون موقع
‫به‌عنوان مادرش، قراره ‫حسابی بهم سخت بگذره.
‫طبیعیـه.
‫احساس می‌کنم روش فعلی‌مون اشتباهـه.
‫احسنت.
‫اینجا راهروئـه.
‫که مشخصـه.
‫این هم اتاق‌خواب‌ها.
‫توی تخت من بخواب.
‫من طبقه‌ی پایین می‌خوابم.
‫فعلاً وسایلت رو پهن کن.
‫- باریکلا. ‫- بچه‌ی زرنگیـه.
‫می‌خوای بغلش کنی؟ ‫بیا.
‫آفرین.
‫چه لبخندی زد. ‫منتظر بود تو بیای تا بخنده.
‫ازش خوشت می‌آد؟
‫- چی؟ ‫- تو و گای...؟
‫- نَن. ‫- به‌خاطر تو از همه‌چی‌م گذشتم.
‫ولی این‌همه وقت ‫داشتی جای من زندگی می‌کردی.
‫درکت می‌کنم.
‫حاضرم دوباره برات این کار رو بکنم.
‫ولی الان اینجائـم ‫و احساس می‌کنم گای هنوز ازم دوره.
‫نه. ‫قراره دونفره بازی کنیم. ‫تو هم می‌آی؟
‫اصلاً. می‌دونی که ‫از این ورزش‌ها بدم می‌آد.
‫کی با تو بود؟ ‫با مِیبل بودم.
‫- ممنون واقعاً. ‫- درک می‌کنم.
‫من به‌شدت بااستعدادم.
‫کُنچیتا می‌گه پشت‌دست خوبی داری
‫و من هم یه دوست قدیمی دارم ‫که بَدجور می‌خوام شکستش بدم.
‫پس برو.
‫من با لیوان شراب حرف می‌زنم.
‫آماده‌ایـن؟
‫شما فوق‌العاده‌ای.
‫لطف داری.
‫کُنچیتا.
‫ضربه‌ی جلوی خوبی داری.
‫- خسته نباشی. ‫- شما بیشتر.
‫یه نوشیدنی بخوریم. ‫خسته شدین این‌قدر باختین.
‫صبر کن، مِیبل. ‫یه دور دیگه بریم.
‫می‌رم به هونوریا دلداری بدم.
‫خودم و خودت بزنیم.
‫دلت برام تنگ شد؟
‫ریچارد و کُنچیتا گذاشتن بیای؟
‫آره، زیاد از بدمینتون خوشم نمی‌آد.
‫فکر کنم هدف‌شون فقط ورزش نبود.
‫برن یکی دیگه رو پیدا کنن ‫که اون لُرد خسته‌کننده رو سرگرم کنه.
‫ولی از تو خوشش اومده.
‫فکر کنم الان داره ‫برنامه‌ی خواستگاری هم می‌ریزه.
‫چی؟
‫چطوری؟
‫شیر تموم کردیم. ‫- من می‌رم. ‫- من می‌رم.
‫شاید بهتره هر دو برین. ‫با هم.
‫حرف بزنین، دعوا کنین... ‫تا بالاخره سنگ‌ها رو وابکنین.
‫- ما که... دعوا نداریم. ‫- ما... مشکلی نداریم.
‫اونجا یه فانوس دریایی‌ئـه. ‫به ایتالیایی می‌شه «فارو».
‫- سال ۱۷۲۰ ساخته شد... ‫- گای، برام مهم نیست.
‫صحیح.
‫بریم کلیسا رو ببینیم؟
‫نه. این‌همه راه اومدم ‫که باهات حرف بزنم.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫- سعی می‌کنم طبیعی رفتار کنم. ‫- این وضعیت اصلاً طبیعی نیست.
‫راست می‌گی. ‫رفتار من عجیبـه.
‫- اون چراغ چه تاریخی ساخته شده؟ ‫- آخه شوکه شدم.
‫بی‌خبر پیدات شد.
‫توی نامه‌ت گفتی ‫اگه ناراحتـم، بیام پیش تو
‫اون چند ماه پیش بود ‫و جوابی هم نگرفتم. ‫- فکر کردم از زندگی‌ت راضی‌ای. ‫- پس نمی‌خوای اینجا باشم؟
‫نه... البته که می‌خوام.
‫باید قبل‌از این می‌گفتی ‫که به‌خاطرت همسرم
‫- دوست‌هام و شغلم رو ول نکنم... ‫- قبلش...
‫نَن، من کل زندگی‌م رو ول کردم
‫فقط چون تو ازم خواستی.
‫چقدر هم اینجا بهت سخت گذشته.
‫هر روز داری لذت می‌بری!
‫تو چقدر...
‫- چقدر چی؟ ‫- لوسـی!
‫لج‌بازی و خودخواه!
‫اولش باورم نشد.
‫توی بازار که دیدمت.
‫آخه همه‌جا تصورت می‌کردم، نَن.
‫هر جای رفتیم... هر شهری... ‫تو رو می‌دیدم.
‫دم غروب آفتاب ‫یه بستنی که می‌خوردم...
‫می‌گفتن بستنی‌ش فوق‌العاده‌ست
‫ولی برای من مزه نمی‌داد
‫چون دوست داشتم ‫کنار تو اون بستنی رو بخورم.
‫بریم خونه.
‫اصلاً نباید می‌اومدیم بیرون.
‫بریم بستنی بخوریم.
‫خواهش می‌کنم. ‫کاری نکردم.
‫هِکتور؟
‫چرا توی جشن خودت از بقیه قایم شدی؟
‫ظاهراً این جشن اونـه، نه من.
‫مگه این مراسم برای مدرسه نبود.
‫بله.
‫ولی الان نُقل مجلس شده
‫دوک عزیزمون که مبلغ زیادی اهدا کرده.
‫فردا صبح هم یادش می‌ره ‫همچین پولی داده.
‫مگه مهمـه؟
‫امروز فقط برای جمع‌آوری پول نبود.
‫می‌خواستم مردم رو آگاه کنم، ‫ولی نه آگاه از ایشون.
‫فکر می‌کردم این چیزها برات مهم نیست.
‫پس من رو دست‌بالا گرفتی.
‫لیزی.
‫لیزی؟
‫چیـه؟ چی می‌خوای؟
‫بگو چی‌کار کردم که ناراحت شدی.
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫دعوت شدم. ‫فکر کردم خوش‌حالـی که اومدم.
‫ما هم دوست داریم از این کارها بکنیم.
‫که بریم وسط معرکه و قهرمان باشیم.
‫قهرمان چیـه؟ ‫من هم مثل بقیه پیشنهاد دادم.
‫- فکر کردم ازم تشکر می‌کنین. ‫- چی؟
‫به‌خاطر حمایتم از مدرسه.
‫پنج سالـه که هِکتور ‫داره کمک جمع می‌کنه.
‫امروز تازه روز اول توئـه.
‫حق با هِکتوره. تو فقط به خودت ‫و غرور آسیب‌دیده‌ت اهمیت می‌دی
‫چون هیشکی نباید ‫جناب دوک رو ول کنه و بره.
‫فکر کردی خیلی تحفه‌ای؟
‫شاید نباید می‌اومدم.
‫اره، پس چرا اومدی؟
‫خودت خوب می‌دونی.
‫برمی‌گردم به جشن.
‫خب حالا چی؟
‫دیوارکشی هم دارم که واجب نیست.
‫صبر می‌کنیم ‫و امیدواریـم که آنابِل برگرده.
‫اگه برنگشت؟
‫پسرم می‌شه یه دوک بیوه.
‫شهرت آدم‌ها با کمتر از ‫این هم نابود شده.
‫من شهرتی نداشتم که نابود بشه
‫ولی یه دل داشتم
‫که بعداز شکسته‌شدنش، ‫با یه بطری شراب ناب فراموشش کردم.
‫واقعاً؟
‫فقط با مست‌کردن ‫تونستم یه هفته بعداز تو
‫با قضیه کنار بیام.
‫بسته‌ست.
‫باشه دفعه‌ی بعدی.
‫خوش اومدین. ‫ازطرف داماد هستین یا عروس؟
‫ما بستنی می‌خوایم، جناب.
‫ولی فردا برمی‌گردیم.
‫چرا فردا؟ ‫الان بیاین.
‫بفرمایید به عروسی. ‫دَر به روی همه بازه.
‫- واقعاً می‌شه؟ ‫- بله که می‌شه.
‫بیاین. ‫بیاین دنبالم.
‫ایتالیایی بلدی؟ ‫تا حالا
‫به این فکر کردی چی می‌شد اگه ما...
‫با هم فرار می‌کردیم؟
‫نه.
‫چون فکر می‌کنم بیش از حد ‫خوشبخت می‌شدیم.
‫- فکر می‌کنی؟ ‫- نه، مطمئنـم.
‫ولی خصلت آدم
‫طوریـه که همیشه ‫به راهِ نرفته فکر می‌کنه.
‫اگه با هم زندگی تشکیل می‌دادیم...
‫شاید از خروپف‌های من خسته می‌شدی
‫و من هم به‌خاطر صدای بلند ‫جویدن غذات، دوست داشتم خفه‌ت کنم.
‫همین‌که یه رؤیا باقی مونده، ‫جذاب‌ترش می‌کنه.
‫پس هنوز جذابـه؟
‫به‌شدت.
‫اینجاست...
‫- بله! بفرمایین! ‫- وای، اینجا رو!
‫لیزی؟ چی شده؟
‫چیزی نیست.
‫اگه اشتباه نکنم، این اولین
‫جر و بحث ما بود.
‫به‌خاطر شراب بود.
‫نه‌خیر، تقصیر من بود
‫که غرور برم داشت.
‫از دوک هم عذرخواهی می‌کنم. ‫نه.
‫باهاش حرف زدم.
‫براش مهم نیست.
‫آها.
‫هرلحظه ممکنـه یکی برگرده.
‫واقعاً؟ یا چون می‌ترسی، این رو می‌گی؟
‫بهش دست نزن.
‫پسره.
‫این کار رو نکن.
‫به‌به.
‫ازت ممنونـم
‫که مراقب بچه‌مون هستی.
‫- اسمش چیـه؟ ‫- دیگه برو.
‫جینی، خیلی خوب شدی.
‫این‌قدر از خونه‌ت دوری ‫و داری زندگی‌ت رو راحت با گای می‌گذرونی...
‫می‌دونم عذاب‌وجدان داری ‫که زندگی گای رو به هم ریختی.
‫فقط می‌ترسم یه‌روز
‫این پسر ازت بپرسه باباش کیـه
‫و مجبور بشی جوابش رو بدی.
‫نمی‌ذارم بچه‌م رو ببری.
‫درباره‌ی من چی فکر کردی؟
‫بچه به مادرش نیازه داره.
‫خدا شاهده قبلاً آدم بَدی بودم
‫ولی تو زندگی‌م رو تغییر دادی.
‫من دوستت دارم، جینی.
‫فقط می‌خوام برای پسرمون پدری کنم.
‫- دلم برات تنگ شده. ‫- گفتم برو، لطفاً.
‫اگه خواستی حرف بزنی، ‫این اسم هتل منـه.
‫می‌دونم زمان لازم داری، ولی...
‫لطفاً
‫خونواده‌ت رو فراموش نکن.
‫فقط مایـیم.
‫یادتـه؟
‫امیدوارم باز نخوای
‫- بدمینتون بازی کنم. ‫- نه‌خیر.
‫خوبـه. پس به جناب لُرد ‫بگو بره یکی دیگه رو پیدا کنه.
‫به نظرم اگه بهش فرصت بدی
‫خیلی با هم جور می‌شین.
‫پس درست حدس می‌زدم.
‫مگه بَده؟
‫هر دوتون پُرانرژی و باحالـین
‫و توی ورزش مثل همدیگه مهارت دارین.
‫من آدم خجالتی‌ای نیستم.
‫اگه از کسی خوشم بیاد، ‫قشنگ باهاش حرف می‌زنم.
‫مطمئنـی؟
‫من که ندیدم تا حالا ‫به کسی حتی نگاه کنی.
‫حداقل نه از زمان مایلز.
‫عزیزم، نمی‌خوای با یکی آشنا بشی؟
‫عین مادرم حرف می‌زنی.
‫اتفاقاً ازم خواست ‫برات یکی رو پیدا کنم.
‫یعنی داره بهت پول می‌ده
‫و هیچی بهم نگفتی؟
‫الان دارم می‌گم دیگه.
‫توی این کار حرفه‌ای‌ام.
‫اگه اجازه بدی، ‫برات یه آدم مناسب پیدا می‌کنم.
‫برای کورا هم همین ‫کار رو کردم و از اون‌موقع
‫- دخترها ریختن سر ما. ‫- می‌فهمی چی می‌گی؟
‫من یکی از مشتری‌هات نیستم
‫که بخوای با یه لُرد آشنام کنی.
‫من قدیمی‌ترین دوستتـم ‫و بقیه‌ی دوست‌هامون دارن ناپدید می‌شن.
‫کُنچیتایی که من می‌شناختم، ‫همه‌ش پی عشق واقعی بود.
‫هیچ‌وقت پول برات مهم نبود.
‫چون پول داشتم.
‫مثل این بود که وسط دریاچه باشم
‫و بگم آب برام مهم نیست...
‫الان یه بچه دارم.
‫حاضرم هر کاری بکنم تا مثل من و تو ‫یه آینده‌ی خوب داشته باشه.
‫پس بابت وقتی که گذاشتی، ‫حتماً از مادرم پول بگیر.
‫قبل‌از عروسی می‌رم فرانسه.
‫اونجا یه کلبه‌ی محقر دارم.
‫باهام بیا.
‫اگه خوشت اومد و آداب ‫غذاخوردنم برات آزاردهنده نبود
‫شاید دوست داشتی بیشتر بمونی.
‫پیشنهادت رو خیلی دوست دارم.
‫ولی نمی‌تونی قبول کنی.
‫تِئودور فکر می‌کنه بهم نیاز نداره
‫ولی می‌ترسم حضورم توی ‫هفته‌های آینده لازم باشه.
‫نمی‌دونم نتیجه چی می‌شه
‫ولی می‌دونم باید اینجا باشم.
‫به‌خاطر تِئودور.
‫تازه...
‫این‌طوری...
‫می‌تونیم رؤیامون رو ‫بیشتر زنده نگه داریم.
‫قراره زندگی‌شون رو با هم شروع کنن.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫بابت امروز ممنون.
‫من...
‫من می‌خوام تو خوش‌حال باشی، لیزی.
‫این روزها کل فکروذکرم همینـه.
‫معلومـه که خوش‌حالـم.
‫نترس، فرِدی. ‫نَن همیشه کمکمون می‌کنه.
‫اگه پیرتر شدیم، باز هم دوستم داری؟
‫منظورت چقدر پیره؟
‫۱۰۵ سال.
‫فکر کنم از ۱۰۶ سالگی ‫دیگه بیخیالت بشم.
‫دیگه بخوابیم.
‫مگه همین یه خواب نیست؟
‫روز شما چطور گذشت؟
‫یادمون رفت شیر بخریم.
‫تو چی؟ ‫چی‌کارها کردی؟
‫من...
‫همون کارهای همیشگی.
‫یه‌عالمه نوشیدنی و رقص‌وآواز.
‫مونده بودم برم ‫مجلس رقص یا جشن دورهمی.
‫آخرش تصمیم گرفتم ‫توی تخت خودم بخوابم
‫و دل‌تنگ عزیزانم باشم...
‫و فرِدی رو تماشا کنم ‫که با سقف حرف می‌زنه.
‫اینجا که واقعاً بهشتـه.
‫وقتی می‌دونی نمی‌تونی بری خونه
‫همه‌چی برات مثل زندان می‌شه.
‫[ جنجال عمومی به‌علت حمایت دوک‌بانو از حقوق زنان ]
‫فکر کردم فرار کردی.
‫بریم شنا کنیم؟
‫دوست این قسمت دریا رو ببینی...
‫نَن... چی شده؟
‫نگران نباش.
‫نگرانـم.
‫دیشب یکی از بهترین ‫شب‌های زندگی‌م بود.
‫ولی امروز که جینی رو دیدم، ‫نگرانش شدم.
‫می‌ترسم اتفاقی براش بیُفته..
‫هیچ‌وقت نمی‌تونه برگرده خونه
‫ولی اگه بتونم لایحه رو ثبت کنم، ‫دیگه آزاد می‌شه.
‫باید کاری که با هِکتور ‫شروع کردم رو تموم کنم.
‫داشتیم به نتیجه می‌رسیدیم
‫و فقط این‌طوری می‌شه ‫به خواهرم کمک...
‫باید دوک‌بانو باشی.
‫فهمیدم.
‫معذرت می‌خوام، گای. ‫جدی می‌گم.
‫پس اومده بودی تعطیلات.
‫البته توی تعطیلات ‫وسایلت رو پهن می‌کنی.
‫پس این چی بود؟ ‫یه سفر کوچیک؟
‫گشت‌وگذار؟ ‫نه، اشتباه برداشت نکن.
‫پس هوس نبوده، نَن. ‫چی بوده؟ ظلم به من؟
‫چرا اومدی؟
‫می‌دونی که دوست دارم اینجا بمونم.
‫هیچ‌جایی رو مثل اینجا دوست ندارم.
‫پس من هم اینجا ‫گوش‌به‌فرمان شما می‌مونم.
‫همین‌طور صبر می‌کنم
‫تا باز از مراسم مجلل رقص و شادی
‫و دل‌وقلوه گرفتن از شوهرت خسته بشی.
‫- من می‌ترسم. ‫- از چی؟
‫از این‌که برای زندگی‌ت تصمیم بگیری؟
‫نه! از این‌که دیگه ‫نتونم ببینمت و ببوسمت!
‫از این‌که دیگه نتونم ‫توی یه عروسی باهات برقصم.
‫اصلاً حق با توئـه. ‫قضیه فقط من‌وتو نیستیم.
‫کارهای مهم‌تر از ما داری.
‫- مهم‌تر از بستنی‌خوردن. ‫- فقط چون می‌خوام
‫به خواهرم کمک کنم، ازم متنفری؟
‫به‌خاطر رفتننت ازت متنفر نیستم، ‫به‌خاطر اومدنتـه.
‫به‌خاطر این‌که یه تیکه از ‫رابطه‌مون رو نشون می‌دی و باز می‌ری.
‫گای. گای!
‫من هم زندگی دارم، نَن.
‫لطفاً...
‫برگرد به قصرت.
‫برگشتی، جینی.
‫اسمش فرِدی‌ـه.
‫مطمئنـی؟
‫فردا ازم بپرس.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.