..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫«خون‌‌آشامِ ماهِ آبی»
‫‫روزی روزگاری، خون‌آشامی به نام وانیتاس وجود داشت ‫که توسط هم‌نوعان خودش تحقیر شده بود.
‫سایر هم‌نوعانش در شبِ ‫ماه قرمز متولد شده بودند،
‫‫ولی او به تنهایی، در شب ماه آبی ‫که بد شگون تعبیر می‌شود، متولد شد.
‫‫بقیه‌ی هم‌نوعانش از وانیتاس ‫ترسیدند و او را از روستا طرد کردند.
‫وانیتاس در حالی که در جنگل سرگردان بود،
‫با ترسش از تاریکی و سرمایِ ‫طاقت‌فرسای برف مواجه شد.
‫در همین حال، سوگندی یاد کرد.
‫که از تمامی خون‌آشام‌هایی که در شب ‫ماه قرمز متولد شده‌اند، انتقام می‌گیرد.
‫ای خون‌آشام‌ـای احمقی که منو اذیت کردید!
‫وقتی که این کتاب جادویی باز بشه، ‫با نفرینی بدتر از مرگ روبرو می‌شید!
‫وسیله‌ی خاصی که توسط وانیتاس ساخته شد،
‫کتابی بود که با قدرتی آغشته شد ‫تا نام حقیقی خون‌آشام‌ها را آلوده کند.
‫کسایی که کتاب من رو در دست بگیرن،
‫مثل من، مهتاب آبی ساکن ‫چشم‌ـاشون می‌شه،
‫و خیلی زود، به کسایی تبدیل می‌شن ‫که خون‌آشام‌ـا رو به کام مرگ می‌برن.
Tan
jun
da
i
tai
ki
‫داری به چیزهای ساده خیلی فکر می‌کنی ‫احساسات انسانی و عشق؟
do
Tan
ai
ra
ku
ki
mi
no
jun
kan
ga
e
go
to
da
i
tai
ki
do
ai
ra
ku
ki
mi
no
kan
ga
e
go
to
It
su
ka
‫امیدوارم یه روز متوجه بشی
wa
ka
ru
to
It
ki
ga
ku
ru
to
su
ii
ne
ka
wa
ka
ru
to
ki
ga
ku
ru
to
ii
ne
Nan
do
da
tte
‫‫یه عالمه زخم داری، که با هم ترکیب ‫ شدن و یه منظره‌ی ناراحت‌کننده شده
ki
tta
ha
Nan
tta
de
tsu
gi
do
ha
gi
mo
no
da
za
tta
de
tte
ki
tta
ha
tta
de
tsu
gi
ha
gi
mo
no
za
tta
de
“ i
ki
te
‫‫اون حتی معنی «زنده بودن» رو هم نمی‌دونه
ru”
no
tei
gi
“ i
mo
wa
ka
ra
na
i
ki
ma
te
ru”
no
tei
gi
mo
wa
ka
ra
na
i
ma
‫‫‫نیازی نیست چیز دیگه‌ای یا ‫ «فقط من و تو» باشیم رو بگم
Tada futari dake de hoka wa iwanakutemo ii
Ta
da
fu
ta
ri
da
ke
de
ho
ka
wa
i
wa
na
ku
te
mo
ii
‫‫‫یه حسی دارم که ما می‌تونیم همدیگه ‫ رو بفهمیم و همین برای الآن کافیه
ii
Wakariatte ikeru ki ga suru dakedo Mada sore de ii jan
Wa
ka
ri
at
te
i
ke
ru
ki
ga
su
ki
ga
ru
su
da
ru
ke
da
do
ke
Ma
do
da
Ma
da
so
re
de
ii
de
jan
ii
jan
‫‫‫من این دنیا، و نوری که فقط ‫تو نشونم می‌دی رو دوست دارم
Da
D
a
i
su
s
u
ki
k
i
na
n
a
se
s
e
kai
k
a
i
ki
k
i
mi
m
i
da
d
a
ke
k
e
ga
g
a
ku
k
u
re
r
e
ru
r
u
hi
h
i
ka
k
a
ri
r
i
de
d
e
‫‫باعث می‌شه دنیایی که از بین این ‫چشم‌های در هم شکسته می‌بینم
Hi
H
i
bi
b
i
wa
w
a
re
r
e
ta
t
a
ko
k
o
to
t
o
ba
b
a
ga
g
a
fu
f
u
re
r
e
te
t
e
ru
r
u
se
s
e
ka
k
a
i
wa
‫‫نورانی و روشن بشه
w
a
Su
be
S
u
te
b
e
ga
t
e
ho
g
a
ra
h
o
r
a
ka
ga
k
a
ya
g
a
ku
y
a
you
k
u
de
y
o
u
‫‫هیچ چیزی صد در صد قطعی نیست
d
e
Ta
T
a
shi
s
h
i
ka
k
a
na
n
a
mo
m
o
no
n
o
na
n
a
do
d
o
nai
n
a
i
ke
k
e
do
d
o
‫‫ولی تو می‌تونی منو ببینی، مگه نه؟
So
S
o
no
n
o
me
m
e
ni
n
i
bo
b
o
ku
k
u
wa
w
a
mie
m
i
e
ru
r
u
de
d
e
sho
s
h
o
‫‫وقتی آسمان و تاریکی همدیگه رو ملاقات ‫می‌کنن، به یاد بیار که رویاها بعدا ظاهر می‌شن.
So
ra
to
utsu
ro
ma
ji
wa
ru
to
ki
Ma
ki
Ma
ta
yu
me
no
sa
ki
fu
ri
kae
ri
‫می‌گن خون‌آشام‌ـا ظاهر شدن.
‫ای وای. جدی؟
‫خون‌آشام‌ـا سال‌ها پیش توی جنگ با ‫انسان‌ها نابود شدن، مگه نه؟
‫یعنی، تعدادی‌ـشون نجات پیدا کردن؟
‫دوباره ظاهر شدن تا ‫از ما انتقام بگیرن؟
‫خون‌آشام‌ـا فقط افسانه‌ن.
‫پدربزرگ من می‌گه یکیشون‌ـو دیده.
‫اون فقط یه داستان ترسناکه.
‫نیازی به نگرانی نیست. شکارچی‌های ‫کلیسا دست به کار شدن.
‫سردمه.
‫مطمئنی حالت خوبه؟ ‫می‌خوای ببرمت درمانگاه؟
‫نه، من کم‌خونی دارم. ‫چیزی برای نگرانی نیست.
‫ولی رنگت پریده.
‫بعد از اینجا، می‌رم دکتر.
‫اون تنها کسی هست که بهش ‫اجازه می‌دم من‌ـو معاینه کنه.
‫ولی، خیلی ممنونم.
‫کار بد نکن، مور!
‫خیلی گرمه.
‫می‌گم، اسم من آمِلیاـست.
‫می‌تونیم با همدیگه آشنا بشیم؟
‫بله! اسم اون مور هست.
‫لطفاً با این اسم صداش کنید.
‫نه، اسم اونو نگفتم...
‫مسافرین عزیز توجه فرمایید.
‫«لا بالین» به زودی به پاریس می‌رسد.
‫لطفاً از باقی‌مانده‌ی سفرتان ‫در میان آسمان لذت ببرید.
‫پاریس!
‫پاریس کجاست، مادمازل آملیا؟
‫فکر کنم هنوز نمی‌تونیم ببینیمش.
‫اوه، که اینطور. باعث تأسفه.
‫وقتی چنین چیز سنگینی می‌تونه ‫در آسمون شناور باشه...
‫قدرت آسترمایت خیلی عظیمه.
‫اولین باره سوار کشتی هوایی می‌شی؟
‫بله.
‫برای گشت و گذار داری ‫از پاریس بازدید می‌کنی؟
‫نه، دنبال یه چیزی هستم.
‫یه چیزی؟
‫کتاب وانیتاس.
‫این، اسم یه کتاب نفرین شده‌ست.
‫برگرفته از «خون‌آشام ماه آبی» ‫از افسانه‌هاست.
‫در موردش نشنیدی؟
‫زمان از دستم در رفت.
‫باید یواش یواش برای پیاده شدن آماده شیم.
‫خیلی سردمه.
‫هوی، واقعاً داری می‌ری؟
‫معلومه.
‫من می‌دونم هدفم توی ‫همین کشتی هوایی‌ـه.
از این لحظه، مسافران اجازه‌ی استفاده ‫از امکانات کشتی هوایی را ندارند.
‫مسافرانی که هنوز برای خروج حاضر نشده‌اند...
‫در مورد چیزی که یکم پیش گفتی...
‫واقعاً باور داری که چیزی به ‫اسم کتاب وانیتاس وجود داره؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی من نامه‌ای دریافت کردم که می‌گفت ‫ماهیت وجودش در پاریس تایید شده.
‫نامه از طرف استاد سابقم بود.
‫گربه‌ی ناز و عزیز من، مون شَتون،
‫از تو می‌خوام کتاب ‫وانیتاس رو پیدا کنی،
‫و صحّت‌ـش رو تایید کنی.
‫برای همین دارم به پاریس می‌رم.
‫مادمازل آملیا! حالت خوبه؟!
‫بهم دست نزن!
‫مادمازل آملیا، چشمات...
‫تو یه... خون‌آشامی.
‫پیدات کردم!
‫خب، فکر کردم پیدات کردم.
‫تو کی هستی؟!
‫منم می‌خواستم همین‌ـو ‫از تو بپرسم.
‫من فقط با اون کار دارم.
‫یه نصیحت دوستانه ‫اونو ول کن و برو.
‫اگه این کارـو نکنی...
‫...توی بد دردسری می‌افتی.
‫رد می‌کنم.
‫با وجود اینکه این زن‌ـه توی ‫بغلت‌ـه، خوب حرکت می‌کنی!
‫لعنت بهش. داره چیکار می‌کنه؟
‫سیم؟
‫هی، هنوز زنده‌ای، دکتر قلابی؟
‫من دکتر قلابی نیستم!
‫اون چشم قرمز‌ـو دستِ‌کم گرفتم...
‫پس اونم یه خون‌آشام‌ـه؟
‫بزن بریم.
‫سردمه، سردمه، سردمه...
‫همین الآنش هم دیر شده.
‫چه جای خوبی. دوستش دارم.
‫‫این مکان رو، اسم حقیقی‌ـت رو، به من می‌دی؟
‫مادمازل آملیا!
‫ببریدش درمانگاه.
‫من جلوشون‌ـو می‌گیرم.
‫نه!
‫مادمازل آملیا؟
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫‫مادمازل... آملیا...
‫نه... قدرتم داره تحلیل می‌ره.
‫من‌ـو... وِل... کن!
‫دیگه احساس سرما نمی‌کنم؟
‫خیلی گرممه. بیشتر! ‫بهم خون بیشتری بده!
‫داره چه اتفاقی می‌افته؟!
‫بس کن!
‫مادمازل آملیا!
‫خودت باید بدونی دیگه، نه؟
‫ما خون‌آشام‌ـا حق حمله به انسان‌ـا رو نداریم.
‫نمی‌تونم راحت حرکت کنم.
‫نکنه که...
‫سَم... ؟
‫ای خدا، بهت گفته بودم که
‫همونطوری که فکر می‌کردم علائمش بروز پیدا کرد.
‫سرمایِ غیر قابل تحمل.
‫اشک‌های سیاهی که از ‫چشم و سینه سرازیر می‌شن.
‫و سایه‌‌ی شاخه‌های نسترن.
‫اسمِ دگرگون شده‌ی تو، ‫نسترن، زندانِ شاخه‌ایه.
‫اسمِ دگرگون شده؟
‫این چیزیه که ما بهش می‌گیم اثر باقی مونده از ‫اسم حقیقی‌ای که توسط بیماری آلوده شده.
‫اسم حقیقیِ یه خون‌آشام درست مثلِ زندگی ‫خودش می‌مونه، و اسم اون آلوده شده.
‫برای همینه که میل خوردن به خون که ‫در حالت عادی قابل کنترل هست،
‫الان اجتناب ناپذیره.
‫هوی، دکتر قلابی! ‫فک زدن رو تموم کن و سریع تمومش کن، همین الان.
‫یه کم دندون رو جیگر بذار، کچل.
‫کچل نیستم!
‫می‌خوای اون خانم رو بکشی؟
‫یکی از شکارچی‌های کلیسا هستی؟
‫نکنه یکی از اون جلاد‌هایی ‫که اومدی اون دختر رو بکشی؟
‫من؟ شکارچی؟ جلاد؟
‫جالب بود!
‫هیچ‌کدوم.
‫‫‫من یه دکترم، و ‫تخصص‌ام توی خون‌آشام‌ـاست.
‫اومدم درمانش کنم.
‫یه جلدِ چرمیِ آبی، ‫صفحه‌هایی به تاریکی شب،
‫چرخ‌دنده گریمور که ‫به یه زنجیر نقره‌ای متصل شده...
‫امکان نداره، نکنه که...
‫«کتاب وانیتاس؟!»
‫حالا وقتِ برگردوندنِ اسمِ حقیقی‌ـته، نه؟
‫شاخه ها دارن تیکه تیکه می‌شن.
‫چه نورِ گرمی.
‫درست مثلِ...
‫نور بهاریِ خورشیده.
‫نه.
‫این نور وجودِ خودته.
‫کسی که هدایت کننده بهاره، فلوریفل!
‫که اینطور، پس این اسم حقیقی‌ـت بود.
‫واقعا برازنده توئه.
‫اسم من...
‫اسم...
‫...حقیقی‌ام!
‫ازت ممنونم!
‫تکون نخورین!
‫دست‌ـا بالا.
‫شما همون مزاحم‌هایی هستین که ‫توی اتاق دیدبانی بودن!
‫خب، حالا چیکار کنیم؟
‫یه نصیحت دوستانه ‫سر راه ما قرار نگیرین.
‫اگه نرید کنار، توی بد دردسری-
‫آی!
‫احمق!
‫ماه آبی.
‫می‌بینم که ازش نمی‌ترسی،
حتی با اینکه نورِ آبی ‫قدرت خون‌آشام‌ها رو می‌دزده.
‫و نماد بد شانسیه.
‫اما، استاد...
در چشم‌های من، اون ماه ‫ خیلی هم زیباست.
‫چجوری ممکنه؟! ‫هنوز زنده‌‌ام! نمی‌فهمم.
‫چجوری روی زمین فرود اومدیم؟
‫اون موقع چه اتفاقی افتاد؟!
‫با اون دختر چیکار کردی؟
‫یه عملیات معکوس.
‫از کتابِ وانیتاس برای حذف دگرگونیِ فرمول استفاده می‌کردم.
‫به عبارت دیگه، بیماری‌هایی که ‫اسمِ حقیقی‌ـش رو آلوده می‌کردن.
‫فقط همین بود.
‫فقط همین؟
‫چجوری می‌تونی چنین چیزی بگی؟
‫اون شگفت‌انگیز بود.
‫استادم همه چیزو در موردش بهم گفته بود.
‫اسم حقیقیِ یه خون‌آشام زندگیش رو تشکیل می‌ده.
‫فرمولی بنیادی که موجودیت اون‌ـا رو شکل می‌ده!
‫نباید هیچ‌وقت توسط کسی گرفته بشه!
‫تو اسمش رو براش پس گرفتی، نه؟
‫عالیه! واقعا فوق‌العاده‌س!
‫مثل اون داستان‌های عامیانه، ‫کتابِ وانیتاس یه کتابِ نفرین شده نیست، نه؟
‫تا حالا ندیده بودم کسی با این ذوق زدگی ‫توی چشم‌هاش به کتاب نگاه کنه!
‫چیز خنده‌داری گفتم؟
‫سرگرم‌کننده بود. داره ازت خوشم میاد.
‫اسمت چیه؟
‫نوئه.
‫نوئه؟ فرزند کشتی؟
‫نوئه یا همون نوح. داره به داستان کشتیِ حضرت نوح اشاره می‌کنه.
‫من وانیتاس‌ام.
‫من این کتاب و اسم رو از خون‌آشامِ ‫ماه آبی به ارث بردم.
‫اما بازم انسانم.
‫قدرتت رو در اختیارم بذار، نوئه.
‫قدرت مبارزه‌ی فوق‌العاده و ‫یه بدن آموزش دیده،
‫مطمئنم که سپر خوبی می‌شی.
‫به هیچ وجه.
‫که اینطور، فهمیدم. ‫خیلی خوشحال شدی!
‫وایسا.
‫مطمئن بودم که چنین چیزی می‌گی!
‫می‌گم.
‫درست نمی‌گم؟
‫تعداد خون‌آشام‌هایی که اسم حقیقی‌شون ‫توسط مالادیز مورد حمله قرار می‌گیره، داره زیاد می‌شه.
‫اگه هیچ‌کاری برای پیدا کردنِ ‫دلیل اصلی انجام نشه،
‫خون‌آشام‌ها در آینده‌ای که ‫چندان هم دور نیست، منقرض می‌شن.
‫من مطمئن می‌شم که این اتفاق نمی‌افته.
‫هر کاری بخوام می‌کنم.
‫از روش‌هایی که انتخاب می‌کنم، استفاده خواهم کرد.
‫و مهم نیست که شما مردم چی می‌خواین!
‫خون‌آشام‌ـا رو نجات می‌دم.
‫اینجوری بود که همه چیز شروع شد.
‫این داستان اینه که چجوری وانیتاس رو دیدم و ‫با هم توی مسیرِ زندگی پا گذاشتیم.
‫چیزایِ زیادی بود که از دست دادیم و بدست آوردیم.
‫و حالا،
‫در پایانِ این سفر...
‫... با دست‌ـایِ خودم می‌کشمش.
‫خاطره‌ی یک
وانیتاس - ‫سرگذشتی از آرزو‌های زنگ زده
Ahead in the empty distance
M
e
n
d
o
k
u
s
a
i
&
E
l
i
x
i
r
Ahead
‫جلوتر در فضایی خالی
in
the
empty
distance
Fading away unanswered
‫بدون گرفتن جوابی، محو می‌شی
Fading
away
un
answered
I turn off the lights to see
‫چراغ‌ها رو خاموش می‌کنم تا بتونم
I
turn
off
the
lights
to
see
All the colors in the shadow
‫همه‌ی رنگ‌هایی رو که در سایه هستن، ببینم
All
the
colors
in
the
sha
dow
Travels across an instant
‫سفری در یک لحظه به سوی
Travels
across
an
instant
‫جایی دور و فراتر از فردا
Far and beyond tomorrow
Far
and
beyond
tomorrow
I'm watching a faint breath
‫دارم نفس‌های ضعیفی رو تماشا می‌کنم
I'm
watching
a
faint
breath
Send a ripple through the water
‫که، موج‌هایی کوچک رو از طریق آب می‌فرستن
Send
a
ripple
through
the
water
When
I
lose
my
self,
I
become
yo
u
When
‫وقتی خودم رو گم می‌کنم، به تو تبدیل می‌شم
I
lose
my
self,
I
become
Ichi
kara
juu
leads
me
back
to
‫از یک تا ده من‌‌ رو به سمتِ-
Ichi
kara
juu
leads
me
back
to
Here,
inside
your
‫اینجا، درون این نقاب برمی‌گردونه-
veil
Here,
inside
your
veil
Finer
than
a
grand
view
‫که زیباتر از صحنه‌ای بی بدیعه
Finer
than
a
grand
view
We'll
take
‫ می‌ریم به سمتش
a
dive
We'll
take
Not
a
even
tides
can
dive
come
between
us
‫حتی این کشش‌ها هم نمی‌تونه ما رو از هم دور کنه
Not
even
tides
can
come
between
us
این تو بودی که این (مدت) دنبالش می‌گشتم؟
Was
it
you
who
I've
been
searching
for
‫زندگی‌ـم رو به تنهایی گذروندم و منتظرت بودم
Spent
my
life
alone
and
waited
for
‫خیلی مهربانانه و پایان ناپذیر
So
tenderly
and
endlessly
‫‫تو من‌ رو کامل می‌کنی، من‌ رو کامل می‌کنی
You
make
me
whole
you
make
me
whole
‫و دیوارهایی که
‫(دور خودم) ساختم
‫با هر لمس
و آغوش تو، ناپدید شدن
‫هر روز، هر شب،
هر نُتی که پخش کنم
‫من‌ رو کامل می‌کنی،
تو من‌ رو کامل می‌کنی
این تو بودی
‫ که (صداش رو) از پشت در شنیدم؟
‫وقتی گریه کردم و
‫ جایی برای رفتن نداشتم
‫زمان می‌گذره و
‫می‌گذره
‫هیچوقت باور نمی‌کنم تنها بمونم
‫در پایان ما از اول شروع می‌کنیم تا اینکه
دوباره همدیگه رو ببینیم
من‌‌‌ رو کامل می‌کنی
‫تو من‌ رو کامل می‌کنی،
I
‫من خودم‌ رو گم می‌کنم، خودم‌ رو گم می‌کنم
lose
myslef,
I
lose
myself
I
‫می‌دونم که هیچوقت تنها نیستم
know
I'm
never
alone
‫دست برنمی‌دارم، نوئه!
‫قدرتت رو در اختیارم بذار!
‫راه نداره.
‫چرا نـــه؟! مشکل چیه؟!
‫فقط به من گوش کن! ‫اگه هر چی می‌گم گوش کنی-
‫حالا که فکر می‌کنم، خیلی هم گشنمه!
‫بسه دیگه. واقعا رو اعصابی.
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫رسیدیم، وانیتاس.
‫می‌رم مور و چمدون‌هام رو بیارم-
‫چقدر می‌تونی احمق باشی؟!
‫چرا آخه باز برگشتی به کشتیِ هوایی؟!
‫اینجان! اون مزاحم‌ـا!
‫وای! خیلی بده!
‫ها؟
‫عــــــــــــــــــــــــــــــــــــه؟!
‫خاطره‌ی دو
‫ نوئه - در شهر گل‌ها