..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫با چنین بچه‌ای چجوری میشه ‫چنین کار‌های بی‌رحمانه‌ای کرد.
‫خب، می‌خوای چیکار بکنی؟
‫تو هم، همراهم میای؟
Tan
jun
da
i
tai
ki
‫داری خیلی به چیزهای ساده فکر می‌کنی ‫احساسات انسانی و عشق؟
do
Tan
ai
ra
ku
ki
mi
no
jun
kan
ga
e
go
to
da
i
tai
ki
do
ai
ra
ku
ki
mi
no
kan
ga
e
go
to
It
su
ka
‫امیدوارم یه روز متوجه بشی
wa
ka
ru
to
It
ki
ga
ku
ru
to
su
ii
ne
ka
wa
ka
ru
to
ki
ga
ku
ru
to
ii
ne
Nan
do
da
tte
‫‫یه عالمه زخم داری، که با هم ترکیب ‫ شدن و یه منظره‌ی ناراحت‌کننده شده
ki
tta
ha
Nan
tta
de
tsu
gi
do
ha
gi
mo
no
da
za
tta
de
tte
ki
tta
ha
tta
de
tsu
gi
ha
gi
mo
no
za
tta
de
“ i
ki
te
‫‫اون حتی معنی «زنده بودن» رو هم نمی‌دونه
ru”
no
tei
gi
“ i
mo
wa
ka
ra
na
i
ki
ma
te
ru”
no
tei
gi
mo
wa
ka
ra
na
i
ma
‫‫‫نیازی نیست چیز دیگه‌ای یا ‫ «فقط من و تو» باشیم رو بگم
Tada futari dake de hoka wa iwanakutemo ii
Ta
da
fu
ta
ri
da
ke
de
ho
ka
wa
i
wa
na
ku
te
mo
ii
‫‫‫یه حسی دارم که ما می‌تونیم همدیگه ‫ رو بفهمیم و همین برای الآن کافیه
ii
Wakariatte ikeru ki ga suru dakedo Mada sore de ii jan
Wa
ka
ri
at
te
i
ke
ru
ki
ga
su
ki
ga
ru
su
da
ru
ke
da
do
ke
Ma
do
da
Ma
da
so
re
de
ii
de
jan
ii
jan
‫‫‫من این دنیا، و نوری که فقط ‫تو نشونم می‌دی رو دوست دارم
Da
D
a
i
su
s
u
ki
k
i
na
n
a
se
s
e
kai
k
a
i
ki
k
i
mi
m
i
da
d
a
ke
k
e
ga
g
a
ku
k
u
re
r
e
ru
r
u
hi
h
i
ka
k
a
ri
r
i
de
d
e
‫‫باعث می‌شه دنیایی که از بین این ‫چشم‌های در هم شکسته می‌بینم
Hi
H
i
bi
b
i
wa
w
a
re
r
e
ta
t
a
ko
k
o
to
t
o
ba
b
a
ga
g
a
fu
f
u
re
r
e
te
t
e
ru
r
u
se
s
e
ka
k
a
i
wa
‫‫نورانی و روشن بشه
w
a
Su
be
S
u
te
b
e
ga
t
e
ho
g
a
ra
h
o
r
a
ka
ga
k
a
ya
g
a
ku
y
a
you
k
u
de
y
o
u
‫‫هیچ چیزی صد در صد قطعی نیست
d
e
Ta
T
a
shi
s
h
i
ka
k
a
na
n
a
mo
m
o
no
n
o
na
n
a
do
d
o
nai
n
a
i
ke
k
e
do
d
o
‫‫ولی تو می‌تونی منو ببینی، مگه نه؟
So
S
o
no
n
o
me
m
e
ni
n
i
bo
b
o
ku
k
u
wa
w
a
mie
m
i
e
ru
r
u
de
d
e
sho
s
h
o
‫‫وقتی آسمان و تاریکی همدیگه رو ملاقات ‫می‌کنن، به یاد بیار که رویاها بعدا ظاهر می‌شن.
So
ra
to
utsu
ro
ma
ji
wa
ru
to
ki
Ma
ki
Ma
ta
yu
me
no
sa
ki
fu
ri
kae
ri
‫دکتر مورو!
‫دیدنِ دوباره‌تون باعث افتخاره!
‫می‌دونستم اگه پاریس باشین، ‫حتماً اینجا پیداتون می‌کنم.
‫با به خاطر آوردن مسیر اینجا من‌ـو تحت‌تأثیر قرار دادی، شماره‌ی 69.
‫همم؟ اینایی که باهات‌ـن، کی‌اند؟
‫دست‌شون هم سلاحه.
‫دوستات‌ـن؟
‫اونا طرفداراتونن، دکتر!
‫ها؟!
‫توی راهِ اینجا، بهشون از آزمایشاتِ ‫فوق‌العاده‌تون گفتم.
‫کاملاً با ایده‌هاتون موافق بودن،
‫و خیلی برای همکاری باهاتون مصّر بودن.
‫همینطوری که می‌تونی ببینی، اونا شکارچی‌ـن.
‫اونا حتماً هم در دستیاری و هم نگهبانی، به درد بخورن.
‫خیلی...
‫... فوق‌العاده‌س!
‫دست، دست، دست، دست برای تو!
‫خدا رو شکر. اگه معلوم میشد شما آدمایِ بدی، ‫هستین که برای گرفتن من اومدین،
‫مجبور می‌شدم، بگیرم بکُشمتون.
‫بیاین، بیاین، همگی! زود باشین!
‫سور و ساتِ لازم‌ـو برای مهمون‌هامون فراهم کنین!
‫وانیتاس، اون...
‫با یکم چابلوسیِ به اندازه،
‫خیلی هیجان‌زده میشه و حتی چیز‌هایی رو ‫که ازش نپرسیدیم هم مُقُر میاد.
‫چی سرِ خون‌آشام‌ـایی که ربوده بود، اومده؟
‫یعنی تنها کسی که پشت این ‫قضیه‌ست خودشه؟
‫ذره، ذره‌ی اطلاعاتی که میشه ‫از حلقومش در آورد، رو بیرون می‌کشیم.
‫بعدش هم، می‌ذاریم شکارچی‌ها داشته باشنش،
‫یا خودم می‌گیرم، می‌کشمش.
‫خیلی ممنونم.
‫اینا همون انسان‌های ارتقاء یافته‌ن ‫که وانیتاس ازشون می‌گفت؟
‫حالا، بذارین یه بار دیگه خودم‌ـو معرفی کنم!
‫اسمِ من موروئه.
‫شماره‌ی 69، حتماً، بهتون ‫همین‌ الآنش هم گفته، ولی...
‫اینجا در مورد خون‌آشام‌ـا تحقیق می‌کنم!
‫سؤال دارم!
‫بگو... بگو.
‫دکتر، دکتر!
‫بله؟!
‫ برای چی رویِ خون‌آشام‌ها تحقیق می‌کنین؟
‫جانم؟
‫منظورش اینه که می‌خواد از ‫زبون خودتون بشنوه‌.
‫اینطوریه پس، این روحیه‌تون واقعاً، تحسین بر‌انگیزه!
‫حقیقتش اینه، یه روزی دوست دارم خون‌آشام بشم!
‫اولین باری که کلیسا باهام ارتباط برقرار کرد،
‫اولین باری که کمکشون کردم فقط ‫برایِ ارضایِ حس کنجکاویم بود.
‫اما هر چی بیشتر در موردِ خون‌آشام‌ـا یاد گرفتم،
‫بیشتر یه چیزی بود که ذهنم رو مشغول خودش می‌کرد!
‫و اون این بود که خون‌آشام‌ـا ‫یه گونه‌ی جدید انسانی‌ـن،
‫اوج تکامل!
‫برای همینه، می‌خوام زودتر، ‫زودتر، برم اون سمت.
‫لعنتی!
‫اون احمق‌هایِ کلیسا یه جوری ‫باهام رفتار کردن که انگاری من دیوونه‌ام.
‫لعنت!
‫به‌خاطر اوناس که یه عالمه وقت و ‫تلاش من همه‌ش به باد فنا رفت!
‫لعنت به همه‌شون!
‫واقعاً نمی‌تونین درک کنین، ‫چقدر می‌تونه سخت باشه!
‫بعد اینکه خون‌آشامِ ماهِ آبی، ‫اون روز به آزمایشگاهم حمله کرد،
‫و شما بچه‌ها رو ازم دزدید...
‫بیشتر از یکی بودن؟
‫... تمامِ ساخته‌هام و مکانِ تحقیقاتم همه نابود شدن.
‫به لطف اون جار‌‌‌‌‌‌‌و‌جنجال هم توجهِ ‫کلیسا به من جلب شد،
‫و نزدیک بود کشته بشم!
‫اون بدترین روز ممکن، برام بود.
‫پس اینطور شد. واقعاً ناراحت شدم.
‫نه، نمی‌خواد، من‌ـو ببخش! ‫از دستت اصلاً عصبانی نیستم.
‫شماره‌ی 69 تو یه مورد آزمایشگاهیِ فوق‌العاده بودی.
‫تو با رضایت توی هر آزمایشی شرکت می‌کردی.
‫حتی وقتی بریده و تشریح ‫می‌شدی، و تا سر حد مرگ می‌رفتی،
‫حتی یه بار هم شکایت یا گریه‌ای نمی‌کردی!
‫برای همین هم هست که انقدر ‫از برگشتن‌ـت خوش‌حالم!
‫اومدی که دوباره توی کار‌هام، بهم کمک کنی، مگه نه؟
‫البته که همینطوره، دکتر.
‫لحظه‌ای که خبرِ ناپدید شدن خون‌آشام‌ها رو ‫در پاریس شنیدم،
‫شستم خبردار شد که باید شما باشین که، ‫کمر همت برای تکمیل کارِتون بستین.
‫اما، دکتر، اینجا خونه‌ی شکارچی‌هایی ‫هست که، شما رو بیرون انداختن.
‫اینکه تک و تنها باشین، ‫باعث آزرده خاطر شدنتون نمیشه؟
‫اینکه مشکلی نیست.
‫هر چی باشه، الآن یه شخصِ ‫گردن کلفت پشتم‌ـه.
‫شخص گردن کلفت؟
‫درسته! یه هم‌رزمِ عالی که کار‌هایِ من‌ـو ‫درک می‌کنه و ازم حمایت می‌کنه.
‫به لطفِ اون ناجی، من می‌تونم به ‫این آزمایشگاه قدیمیِ خوبم برگردم!
‫اون شخصی که ازش صحبت می‌کنین، دقیقاً کی‌ـه؟
‫سؤالِ اشتباه. این چیزیه که ‫حتی با تو هم نباید در میون بذارم.
‫فراموشش کنین. این‌‌ـو ببینید!
‫چشم‌هایِ خون‌‌آشامِ تازه برداشت شده!
‫درست قبل از مُردن و خاکستر شدنشون،
‫بخش‌هایی از بدن که برای ‫آزمایش‌هام لازمه رو قطع می‌کنم.
‫عــــــــــــه؟!
‫شماره‌ی 69؟ ‫رنگ چشم‌هات عوض نشدن؟
‫آره، انگاری واقعاً شدن.
‫اونا قبلاً آبی تیره بودن، ‫و حالا روشنن،
‫درست مثل مس سولفات.
‫این به قدرتی که در اختیارِ خون‌آشامِ ‫ماهِ آبیه، مرتبطه؟
‫شماره‌ی 69...؟!
‫چقدر جالب.
‫چقدر جالب! چقدر جالــــــبــــــــه!
‫شماره‌ی 69! یکیش رو می‌خوام!
‫اگه یکیش رو در بیارم برای تحقیق، ناراحت نمیشی، مگه نه؟!
‫شماره‌ی 69!
‫فکر کردی داری چیکار می‌کنی؟
‫دست نگه دار.
‫شرمنده، ولی نمیشه.
‫دکتر مورو، سؤال‌هایِ زیادی ‫هست که می‌خوام ازت بپرسم.
‫این 69 گفتن‌های پی در پی...
‫خطاب کردنِ مردم با عدد رو، تموم کن!
‫چشم‌هات قرمز‌ن.
‫خون‌آشامی؟!
‫باید ازت تشکر کنم، نوئه.
‫اگه یه حرکتی نزده بودی، ‫ کم کم داشتم به سمت کشتن اون مرد می‌رفتم!
‫تُف توش!
‫نوئه، محکم نگه‌ش دار!
‫اوه، ممم، باشه!
‫دکتر مورو، اون «شخص گردن کلفت» که می‌گفتی، کیه؟
‫شماره‌ی 69، 69! این خون‌آشام دیگه کیه؟! ‫این دیگه از کجا اومده؟!
‫می‌تونم تشریحش کنم؟!
‫آی آی! نه! شوخیه دیگه؟ بس کن!
‫تو...!
‫موسیو عنکبوت! ممنونم من‌‌ـو نجات دادی!
‫دیگه تمومه، دکتر.
‫این آزمایشگاهت رو نابود می‌کنم.
‫نــــــــــــــه!
‫چه خبره؟!
‫شارلاتان و نِئنیا،
‫مردِ نقاب پوش،
‫و دکتر مورو، همه‌شون مرتبطن؟
‫اوپس، فکر کنم دوست کوچولوم بیدار شد.
‫این همون حاملِ نفرینی هست که ‫دانته و بقیه دنبالش بودن؟!
‫اون علائمش همین الآن ظاهر شدن؟!
‫کجا با این عجله!
‫اوه، راستی قبل اینکه فراموش کنم، 69،
‫شماره‌ی 71 چیکار می‌کنه؟
‫می‌دونی دیگه، همونی که ‫خیلی بهت وابسته بود،
‫خون‌آشامِ ماهِ آبی، شماره‌ی 71 ‫هم، همراه تو با خودش برد!
‫اون اینجا همراهت، نیست؟
‫داداشی.
‫چرا انقدر از بابا متنفری؟
‫بابا آدم خوبیه. ما رو از ‫آزمایشگاه مورو نجات داد، یادته؟
‫برش گردون. برش گردون.
‫بابام‌ـو بهم برگردون!
‫وانیتاس! چی شده؟ حالت خوبه؟!
‫خودتو جمع و جور کن!
‫اون دیگه... چیه؟
‫اگه نمی‌خوای کمک کنی لطفاً عقب وایستا.
‫چی؟! خودت عقب وایستا، احمق!
‫حداقل بهم بگو، اون دیگه کوفتیه!
‫اسم دگرگون شده‌ش، شکارگر، «سایه» است.
‫حریصانه، همه‌ی موجودات زنده‌ی ‫توی راهش رو می‌بلعه.
‫عملیات معکوس هیچ تأثیری روش نداره!
‫باید حاملِ نفرین رو از ‫اونجا بیاریم بیرون!
‫نوئه!
‫چجوری؟!
‫عجب احمقی هستی.
‫بگو ببینم.
‫چرا داری خودتو به خطر می‌ندازی تا ‫به خون‌آشام‌ـایِ ماهِ سرخ کمک کنی؟
‫اونا بابا رو تبعید کردن.
‫همین الآنشم دیر کردی. ‫بلند شو و بهشون بگو.
‫می‌دونی که دیگه دلت نمی‌خواد ‫کسی به خاطرت بمیره.
‫وانیتاس!
‫لطفاً بلند شو!
‫وانیتاس!
‫نوئه، رولند و افرادش رو ‫از اینجا ببر بیرون.
‫این سایه، وقتی که زندگیِ مالکِ داخلش یعنی ‫اون حامل نفرین تموم بشه؛ از بین میره.
‫تا اون موقع، اگه بتونیم اینجا زندانیش ‫کنیم، نمی‌تونه به کسی آسیب بزنه.
‫نمی‌تونی نجاتش بدی؟
‫دیگه دیر شده.
‫نمی‌دونم چطوری یه حاملِ نفرین ‫رو، از سایه بکِشَم بیرون.
‫کاری دیگه‌ای از دستم برنمیاد.
‫نه خیر!
‫من الآن قصد تسلیم شدن ندارم!
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫وانیتاس.
‫چـ-چیه؟
‫فکر می‌کنی داخل شکمش چه جوریه؟
‫چی؟!
‫اگه نتونیم از بیرون کاری ‫بکنیم، میریم داخل!
‫نه، نه، نه صبر کن! اگه ‫بخورتت، می‌میری!
‫اگه می‌ترسی همینجا وایستا.
‫خودم هر کاری بتونم، می‌کنم.
‫هوی، صبر کن، نوئه!
‫وانیتاس، تو کی هستی؟
‫چرا الآن، اینجایی؟
‫من...
‫عجب احمقی هستی. اصلاً ‫چرا داری همچین کاری می‌کنی؟
‫خفه شو!
‫من یه پزشکم.
‫اینجام تا شما خون‌آشام‌ـا رو نجات بدم!
‫رولند! کمک کن!
‫ماریا، جورج! بیاریدش پایین!
‫این، همون حامل نفرینه.
‫نترس.
‫ما می‌تونیم برنده شیم.
‫اگه با همدیگه کار کنیم، نه؟
‫فکر کردم ریق رحمت‌ـو سر کشیدیم!
‫من‌ـو به خاطر حرفایِ مغرورانه‌ای ‫که یکم پیش زدم، ببخش.
‫واقعاً موقعیت‌ـو دستِ کم گرفتم.
‫واسه همین... خواستم ‫بهت هشدار بدم.
‫خدایی نمی‌دونم چرا هنوز زنده‌ایم.
‫توی کَتَم نمیره.
‫تونستیم نجاتش بدیم، وانیتاس.
‫ولی مورو فرار کرد.
‫خب، درسته، ولی...
‫فرار کنید!
‫چرا یهویی منفجر شد؟
‫حدس می‌زنم یک چنین مکانیسمی ‫در کار بوده که اگه یه اتفاق بد بیفته،
‫آزمایشگاه و همه‌ی بند و بساطِ ‫داخلش رو بزنه نابود کنه.
‫نوئه، این بچه‌ها بین همون خون‌آشامایی ‫بودن که مورو دزدیده بود، درسته؟
‫بله.
‫من ازشون مراقبت می‌کنم.
‫خون‌آشام‌ـا هیچ نقشی ‫توی حادثه‌ی اخیر نداشتن.
‫اگه چیزی شه، این ما شکارچی‌ها ‫بودیم که کل کار‌ـو خراب کردیم.
‫ما اونا رو به کنت اُرلوک تحویل می‌دیم.
‫قسم می‌خورم این اتفاق بیفته.
‫شما دو نفر هم باید ‫سریعاً از این مکان برید.
‫مهم نیست به چه دلیلی اومدید اینجا،
‫اگه بی‌اجازه وارد قلمروی شکارچی‌ها بشید،
‫دستگیر می‌شید و ازتون بازجویی می‌کنن.
‫قبل از اینکه دیر بشه، برید.
‫ولی، کاپیتان!
‫بقیه‌شو به ما بسپارید.
‫حالا، زود برید.
‫ممنونم، رولند!
‫دفعه‌ی بعد بیاید زیرِ ‫نور آفتاب همدیگه رو ببینیم.
‫خب، جورج، ماریا. اونا ‫رو به شما می‌سپارم.
‫بله، قربان!
‫رولــــنـــد!
‫سلام، اولیویر!
‫امروز موهات چه شهلا شده!
‫وقت جوک گفتن نیست!
‫اون لرزش دیگه چی بود؟! ‫ایندفعه چیکار کردی؟!
‫بعداً یه گزارش کامل ارائه می‌کنم.
‫ولی واسه الآن فراموشش ‫کن و بهم گوش بده، اولیویر.
‫باور نمی‌کنی، ولی با ‫یه خون‌آشام دوست شدم.
‫الآنه که مغزم منفجر بشه!
‫حالت خوبه؟ می‌خوای واست قرص بیارم؟
‫تقصیر توئه، خنگ خدا!
‫متوجهِ موقعیت هستی؟
‫اگه بقیه‌ی شکارچی‌ها بفهمن-
‫اگه بفهمن؟
‫دیگه نمی‌تونم اینجا بمونم؟
‫چند لحظه پیش، شاهدِ یه ‫صحنه‌ی تماشایی بودم.
‫یه انسان و یه خون‌آشام ‫داشتن با همدیگه می‌خندیدن.
‫واقعاً داشتن خوش می‌گذروندن.
‫بهم یاد داده بودن که انسان‌ـا و خون‌آشام‌ـا ‫هیچ‌وقت همدیگه رو درک نمی‌کنن.
‫هیچ وقت فکر نمی‌کردم برایِ ‫چیزی که تا الآن بهش باور داشتم،
‫به راحتی یه مثالِ نقض پیدا شه.
‫باید چیکار کنم، اولیویر؟
‫قلبم داره تند تند می‌زنه!
‫کاپیتان!
‫چیه؟
‫لعنت بهش.
‫این یارو واقعاً دنبال دردسره!
‫بالأخره اومدیم بیرون.
‫واقعاً عیبی نداشت؟
‫همه چیز‌ـو سپردیم دست رولند.
‫چمی‌دونم.
‫دیگه هیچ حامل نفرینی اونجا نیست، ‫پس به بقیه‌ی ماجرا اهمیت نمیدم.
‫مطمئم اگه امکانش بود، وانیتاس دلش ‫نمی‌خواست درگیرِ این ماجرا بشه.
‫ولی با این حال، انجامش داد چون ‫اونجا، حامل نفرین بود.
‫احتمالاً حس کرده به عنوانِ ‫یه پزشک، این وظیفشه.
‫خسته‌م.
‫آره.
‫منم خسته‌م.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫نه، وظیفه نبود. انگار داشت ‫به یه چیزی تکیه می‌کرد.
‫حتی اگه این رو بخواین یا نه،
‫من شما خون‌آشام‌ـا رو نجات می‌دم!
‫نکنه،
‫کسی که بیشتر از همه دنبال رستگاری‌ـه،
‫کسی که خواهانِشه،
‫خود وانیتاس‌ـه؟
‫ *بعد از اندینگ، ادامه داره*
‫خاطره‌ی ده
‫جایِ زخم - شماره‌ی 69
Ahead in the empty distance
Ahead
‫جلوتر در فضایی خالی
in
the
empty
distance
Fading away unanswered
‫بدون گرفتن جوابی، محو می‌شی
Fading
away
un
answered
I turn off the lights to see
‫چراغ‌ها رو خاموش می‌کنم تا بتونم
I
turn
off
the
lights
to
see
All the colors in the shadow
‫همه‌ی رنگ‌هایی رو که در سایه هستن، ببینم
All
the
colors
in
the
sha
dow
Travels across an instant
‫سفری در یک لحظه به سوی
Travels
across
an
instant
‫جایی دور و فراتر از فردا
Far and beyond tomorrow
Far
and
beyond
tomorrow
I'm watching a faint breath
‫دارم نفس‌های ضعیفی رو تماشا می‌کنم
I'm
watching
a
faint
breath
Send a ripple through the water
‫که، موج‌هایی کوچک رو از طریق آب می‌فرستن
Send
a
ripple
through
the
water
When
I
lose
my
self,
I
become
yo
u
When
‫وقتی خودم رو گم می‌کنم، به تو تبدیل می‌شم
I
lose
my
self,
I
become
Ichi
kara
juu
leads
me
back
to
‫از یک تا ده من‌‌ رو به سمتِ-
Ichi
kara
juu
leads
me
back
to
Here,
inside
your
‫اینجا، درون این نقاب برمی‌گردونه-
veil
Here,
inside
your
veil
Finer
than
a
grand
view
‫که زیباتر از صحنه‌ای بی بدیعه
Finer
than
a
grand
view
We'll
take
‫ می‌ریم به سمتش
a
dive
We'll
take
Not
a
even
tides
can
dive
come
between
us
‫حتی این کشش‌ها هم نمی‌تونه ما رو از هم دور کنه
Not
even
tides
can
come
between
us
این تو بودی که این (مدت) دنبالش می‌گشتم؟
Was
it
you
who
I've
been
searching
for
‫زندگی‌ـم رو به تنهایی گذروندم و منتظرت بودم
Spent
my
life
alone
and
waited
for
‫خیلی مهربانانه و پایان ناپذیر
So
tenderly
and
endlessly
‫‫تو من‌ رو کامل می‌کنی، من‌ رو کامل می‌کنی
You
make
me
whole
you
make
me
whole
‫و دیوارهایی که
‫(دور خودم) ساختم
‫با هر لمس
و آغوش تو، ناپدید شدن
‫هر روز، هر شب،
هر نُتی که پخش کنم
‫من‌ رو کامل می‌کنی،
تو من‌ رو کامل می‌کنی
این تو بودی
‫ که (صداش رو) از پشت در شنیدم؟
‫وقتی گریه کردم و
‫ جایی برای رفتن نداشتم
‫زمان می‌گذره و
‫می‌گذره
‫هیچوقت باور نمی‌کنم تنها بمونم
‫در پایان ما از اول شروع می‌کنیم تا اینکه
دوباره همدیگه رو ببینیم
من‌‌‌ رو کامل می‌کنی
‫تو من‌ رو کامل می‌کنی،
I
‫من خودم‌ رو گم می‌کنم، خودم‌ رو گم می‌کنم
lose
myslef,
I
lose
myself
I
‫می‌دونم که هیچوقت تنها نیستم
know
I'm
never
alone
‫دکتر مورو داره به خاطرِ آزمایشگاهِ ‫از دست رفته‌ش، گریه زاری می‌کنه.
‫تا یه مدت به دردمون نمی‌خوره.
‫اون خون‌آشام... همه‌ش تقصیر اونه!
‫نوئه آرشیویست.
‫خودم به حسابش می‌رسم.