‫اوه، اونجاست.
‫باید بگم از اینکه دعوتم کردی تا ‫دوباره ببینمت، سورپرایز شدم.
‫جان.
‫وانیتاس.
‫بیا بریم سر قرار.
Tan
jun
da
i
tai
ki
‫داری خیلی به چیزهای ساده فکر می‌کنی ‫احساسات انسانی و عشق؟
do
Tan
ai
ra
ku
ki
mi
no
jun
kan
ga
e
go
to
da
i
tai
ki
do
ai
ra
ku
ki
mi
no
kan
ga
e
go
to
It
su
ka
‫امیدوارم یه روز متوجه بشی
wa
ka
ru
to
It
ki
ga
ku
ru
to
su
ii
ne
ka
wa
ka
ru
to
ki
ga
ku
ru
to
ii
ne
Nan
do
da
tte
‫‫یه عالمه زخم داری، که با هم ترکیب ‫ شدن و یه منظره‌ی ناراحت‌کننده شده
ki
tta
ha
Nan
tta
de
tsu
gi
do
ha
gi
mo
no
da
za
tta
de
tte
ki
tta
ha
tta
de
tsu
gi
ha
gi
mo
no
za
tta
de
“ i
ki
te
‫‫اون حتی معنی «زنده بودن» رو هم نمی‌دونه
ru”
no
tei
gi
“ i
mo
wa
ka
ra
na
i
ki
ma
te
ru”
no
tei
gi
mo
wa
ka
ra
na
i
ma
‫‫‫نیازی نیست چیز دیگه‌ای یا ‫ «فقط من و تو» باشیم رو بگم
Tada futari dake de hoka wa iwanakutemo ii
Ta
da
fu
ta
ri
da
ke
de
ho
ka
wa
i
wa
na
ku
te
mo
ii
‫‫‫یه حسی دارم که ما می‌تونیم همدیگه ‫ رو بفهمیم و همین برای الآن کافیه
ii
Wakariatte ikeru ki ga suru dakedo Mada sore de ii jan
Wa
ka
ri
at
te
i
ke
ru
ki
ga
su
ki
ga
ru
su
da
ru
ke
da
do
ke
Ma
do
da
Ma
da
so
re
de
ii
de
jan
ii
jan
‫‫‫من این دنیا، و نوری که فقط ‫تو نشونم می‌دی رو دوست دارم
Da
D
a
i
su
s
u
ki
k
i
na
n
a
se
s
e
kai
k
a
i
ki
k
i
mi
m
i
da
d
a
ke
k
e
ga
g
a
ku
k
u
re
r
e
ru
r
u
hi
h
i
ka
k
a
ri
r
i
de
d
e
‫‫باعث می‌شه دنیایی که از بین این ‫چشم‌های در هم شکسته می‌بینم
Hi
H
i
bi
b
i
wa
w
a
re
r
e
ta
t
a
ko
k
o
to
t
o
ba
b
a
ga
g
a
fu
f
u
re
r
e
te
t
e
ru
r
u
se
s
e
ka
k
a
i
wa
‫‫نورانی و روشن بشه
w
a
Su
be
S
u
te
b
e
ga
t
e
ho
g
a
ra
h
o
r
a
ka
ga
k
a
ya
g
a
ku
y
a
you
k
u
de
y
o
u
‫‫هیچ چیزی صد در صد قطعی نیست
d
e
Ta
T
a
shi
s
h
i
ka
k
a
na
n
a
mo
m
o
no
n
o
na
n
a
do
d
o
nai
n
a
i
ke
k
e
do
d
o
‫‫ولی تو می‌تونی منو ببینی، مگه نه؟
So
S
o
no
n
o
me
m
e
ni
n
i
bo
b
o
ku
k
u
wa
w
a
mie
m
i
e
ru
r
u
de
d
e
sho
s
h
o
‫‫وقتی آسمان و تاریکی همدیگه رو ملاقات ‫می‌کنن، به یاد بیار که رویاها بعدا ظاهر می‌شن.
So
ra
to
utsu
ro
ma
ji
wa
ru
to
ki
Ma
ki
Ma
ta
yu
me
no
sa
ki
fu
ri
kae
ri
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫صبحتون بخیر، موسیو وانیتاس.
‫واسه‌تون یه کارت آوردم.
‫آهای، آملیا، کسی که این کارت ‫رو تحویل داد، چه شکلی بود؟
‫عذر می‌خوام.
‫مسئولین هتل ازم خواستن بدمش ‫به شما. ندیدم کی کارت رو آورد.
‫موسیو نوئه؟
‫بازم افتاده؟
‫ها؟ وانیتاس؟
‫داری کجا میری؟
‫یه رازه.
‫قرار؟
‫یعنی من و تو؟
‫چِت شده؟
‫وقتی اولین باری که همدیگه رو دیدیم رو به یاد میارم، ‫من کسی بودم که اولین حمله رو انجام داد.
‫حتی اگه واسه اون کار من‌ـو می‌کشتی، ‫بازم سرزنشت نمی‌کردم؛
‫ولی اون کارو نکردی.
‫توی مراسم بالماسکه هم همین بود. ‫کمکم کردی ارباب لوکا رو نجات بدم.
‫با وجود اینکه بقیه‌ی خون‌آشام‌ـا تحقیرت می‌کردن؛
‫تو حتی حاملان نفرین رو هم نجات دادی.
‫تو من رو اذیت می‌کردی و من ‫باید از این کار متنفر می‌شدم.
‫ولی قبل از اینکه بفهمم، به تنها چیزی ‫که در طول شبانه روز فکر می‌کردم، تو بودی.
‫فکر کنم این یعنی...
‫داره از تو خوشم میاد!
‫پس لطفاً بهم اجازه بده متوجه بشم ‫این حس، واقعاً «عشق» هست یا نه!
‫ها؟
‫مـ-می‌دونستم.
‫این همون راه درسته.
‫چی؟ می‌خوای بدونی چیکار کنی ‫که وانیتاس ازت متنفر شه؟
‫درسته. من از اون مرد متنفرم.
‫ولی هر چی بیشتر ردش می‌کنم، ‫بیشتر ذوق می‌کنه و باهام گرم می‌گیره.
‫دیگه نمی‌تونم بیشتر از این تحمل ‫کنم که بخواد من‌ـو بازیچه‌ی خودش کنه.
‫مادمازل دومینیک، شما قطعاً می‌دونید ‫توی همچین موقعیتی باید چیکار کرد.
‫لطفاً، میشه نصیحتم کنید؟
‫والا، روحم هم خبر نداره.
‫ولی وقتی جان لباسِ مجلسی ‫می‌پوشه خیلی دوست‌داشتنی میشه.
‫دوست دارم یه جوری بهش کمک کنم.
‫حالا که فکرشو می‌کنم،
‫نوئه بهم یه چیز جالب گفت.
‫وانیتاس یه بار گفته: «من هیچ جوره، ‫علاقه‌ای به کسی که عاشق منه، ندارم.»
‫که یعنی تو فقط خیلی راحت باید ‫تظاهر کنی ازش خوشت اومده.
‫این باید باعث شه اون علاقه‌ش نسبت به ‫تو رو از دست بده و به حال خودت ولت کنه.
‫امروز باید عاشق باشم، با تمامِ جون و روحم؛ ‫اینطوری ممکنه از من متنفر بشی!
‫ولی برای این کار، نباید بفهمه ‫دارم نقش بازی می‌کنم.
‫این خیلی یهویی بود، باعث شد شوکه بشم.
‫ولی چطور ممکنه دعوتی که ‫از جانب تو هست رو قبول نکنم؟
‫علاوه بر این...
‫من واقعاً شیفته‌ی این تغییراتِ ‫ناگهانیِ احساساتت شدم.
‫خیلی خوشحالم، وانیتاس.
‫اشهدت‌ـو بخون وانیتاس!
‫حالا نوبت منه که تو رو عینِ ‫موم بگیرم توی دستام!
‫باید بگم، این لباس واقعاً زیباست؛ جان.
‫مگه نه؟!
‫مادمازل دومینیک به همراه ‫جواهرات، بهم قرضش داده.
‫مخصوصاً برای من انتخابش کرده!
‫نه، جان.
‫دارم میگم این تویی که زیبا ‫و دوست‌داشتنی هستی.
‫بیا جان، بزن بریم.
‫اون دیگه چی بود؟
‫الآن جوری واکنش نشون دادم ‫که انگار جدی جدی عاشقشم؟
‫چی؟!
‫دکتر قلابی و ساحره‌ی جهنمی جان؟!
‫چی شد؟ این چجوری اتفاق افتاد؟!
‫دومینیک د ساده؟!
‫بانوی من؟
‫اوه، تو اون دام هستی.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫معلوم نیست؟ دارم تعقیبشون می‌کنم.
‫جدی؟
‫مراقب باش، جان!
‫حالت خوبه، جان؟
‫من‌ـو ببخش! من...
‫تا وقتی آسیبی نبینی، اشکالی ‫نداره؛ ولی مراقب هم باش.
‫چه خبره؟
‫یکم شک داشتم ولی انگاری ‫جان یکم ساده لوحه.
اینجا به این معنیه که جان زود تحت‌تأثیر قرار می‌گیره ‫و ممکنه احساساتش به سرعت تغییر کنن.
‫چرا اصلاً همچین اتفاقی داره میفته؟
‫طرز خوابِ خاص خودتو داری.
‫لرد روثون؟!
‫بونجور، مرد جوان. خوب خوابیدی؟
‫ببخشید که یهویی وارد شدم.
‫اشکالی نداره.
‫این کافه‌ی باستانی مربوط به ‫قرن 17ـُم میلادی هست.
‫یکی از مکان‌های موردعلاقه‌م ‫در این دنیایِ فانی هست.
‫چرا فقط ما توی کافه‌ی «باستانی» ‫موردعلاقه‌ی شما هستیم؟
‫کل مکان رو برای خودم رزرو کردم.
‫می‌خواستم آزادانه باهات صحبت کنم.
‫با من؟ و نه با وانیتاس؟
‫مشخصاً تعداد سؤال‌هایِ بیشماری ‫هست که می‌خوام از اون انسان بپرسم.
‫با این وجود، اون خودش ‫چیزی رو نمیگه، مگه نه؟
‫درست عین آخرین بار.
‫اون چیزی که از من می‌خواست رو گرفت،
‫ولی حتی یک لحظه هم بهم اجازه ‫نداد تا ازش سؤال بپرسم.
‫منم در مورد گذشته‌ی وانیتاس چیزی نمی‌دونم.
‫ولی هنوزم، ممکنه بدونی چجور آدمیه.
‫و تو بچه‌ی اون بی‌شکل هستی.
‫همین به تنهایی دلیل مناسبیه ‫تا از تو خوشش بیاد.
‫استادِ من همچین خون‌آشام خفنی‌ـه؟
‫خدای من.
‫وقتی به این فکر می‌کنم که یه خون‌آشام ‫با اون مرد به این خوبی کنار میاد...
‫راستش رو بخوای، منم نمی‌دونم.
‫نمی‌فهمم.
‫می‌دونم واقعاً از این مرد متنفرم.
‫ولی الآن ضربان قلبم خیلی بالاست.
‫وظیفه‌ی من اینه که به این قرار ‫نظارت کنم تا بفهمم چطوری محرکش بودم.
‫می‌خوام عین چسب بچسبم به اون دو تا.
‫احمقانه‌ست.
‫خفه شو بابا!
‫وانیتاس، لطفاً دستمو ول کن.
‫ولی تو زود حواست پرت میشه.
‫چتر آفتابیم! می‌خوام بازش کنم!
‫چه خبره؟ نمی‌فهمم!
‫اون همیشه مغرور و خودخواه ‫بود. چه بلایی سر اون آدم اومده؟
‫این... این...
‫...داره دیوونه‌م می‌کنه.
‫خب، جای خاصی برای ‫رفتن مدنظرت هست؟
‫حالا که اینجاییم، دوست دارم پاریس‌ـو ببینم.
‫ولی انگار بار اولت نیست که میای اینجا.
‫درسته، ولی...
‫وقتی با ارباب لوکام، باید ‫مدام مراقب اطرافشون باشم.
‫اجازه ندارم از منظره لذت ببرم.
‫خیلی خب، امروز باید از اعماقِ ‫قلبت از شهر لذت ببری.
‫اون چیه؟
‫کاخِ گارنیه، یه سالن اُپرا‌ست.
‫و اون؟!
‫فروشگاهِ بزرگ.
‫و اون یکی؟!
‫طاقِ پیروزی.
‫و اون یکی؟!
‫فقط گربه‌ان. آروم باش.
‫انگاری کشتی هوایی امروز هم پرواز می‌کنه.
‫بی‌نظیره!
‫پاریسِ آلتوس کلاً متفاوت از اینجاست!
‫چرا دارم خوش می‌گذرونم!
‫دلیلِ انجام این کار‌هات رو فراموش نکن، خودم!
‫قرار بود با این قرار هر چی بین ‫من و وانیتاس‌ـه تموم بشه، بره!
‫جان، کرپ هم می‌خوری؟
‫می‌خورم!
‫حوصله‌م سر رفت...
‫میگم، این که یه قرارِ معمولی شد، ‫پس میشه من رفع زحمت کنم؟
‫این مسخره بازی رو کنار بذار، ‫تا اینجا اومدی دیگه، تا آخرش باهام بمون.
‫منظره‌ی خوبیه نه؟ ‫مون‌مارته بلندترین تپه تویِ پاریسه.
‫اون برج...
‫برج خورشیده، قراره که اثر نمایشیِ اصلیِ نمایشگاهِ ‫ بین‌المللی‌ای که توی پاریس برگذار میشه، باشه.
‫یه ساختار بدون ذره‌ای سلیقه.
‫گمون می‌کردم، طرح پیشنهادیِ گِستاو ایفل رو قبول کنن، اما...
‫درست مثلِ برجِ بابل‌ـه.
‫خب حالا، یه دقیقه اینجا بمون، جان.
‫کجا میری؟
‫سرویس بهداشتی.
‫وقتی برگشتم، میخوام جوابت رو بشنوم.
‫خوب بهش فکر کن.
‫چیزی شده؟
‫ببخشید. چیزی نیست.
‫نگران نباش. راحت حرفت رو بزن.
‫وقتی با شما حرف می‌زنم،
‫درست مثلِ موقع‌ایه که با استادم بودم.
‫نمی‌دونم چجوری ممکنه؟ نحوه‌ی صحبت کردن‌تون؟
‫حس می‌کنم انگاری سرِ کلاس نشستم.
‫یا شایدم به‌خاطرِ اینه که، ‫صحبت کردن باهاتون برام خوشاینده.
‫عجیبه، نه؟ با اینکه شما ‫با اون کاملاً شخصیت‌های متفاوتی دارین.
‫مدت‌ها پیش، به نوعی کارِ معلمی رو می‌کردم.
‫این داستان برمی‌گرده به زمانی که خون‌آشام‌ـا و ‫انسان‌‌ـا هنوز از هم نفرت داشتن و همدیگر رو سلاخی می‌کردن.
‫دانش‌آموز‌هایی زیادی من‌ـو گرامی می‌داشتن و ‫دور من رو گرفته بودن.
‫دانشی رو بهشون نشر می‌دادم که ‫سبب میشد به فکر واداشته بشن.
‫خواسته‌م این بود، به من در یه آینده‌ی روشن ملحق بشن.
‫هنوزم می‌بینین‌شون؟
‫مُردن.
‫همه‌شون کشته شده.
‫خیلی ببخشید، چنین چیز ناراحت‌کننده‌ای رو ‫به یادتون آوردم.
‫اگه الآن دانش‌آموزایی مثل تو داشتم،
‫حتماً روز‌هام غرق در شادی میشد.
‫اما نگرانم.
‫چی میشه اگه یه روز سر و کله‌ی یه نفر پیدا بشه ‫و از مهربانیت سوءاستفاده کنه؟
‫منظورتون وانیتاسه؟
‫وانیتاس هیچ‌وقت چنین کاری نمی‌کنه.
‫تلاش می‌کنه تقریباً از همه استفاده کنه،
‫با این حال، طاقت دیدن آسیب دیدن ‫کسی رو به‌خاطر خودش نداره.
‫اون نامتعادله.
‫وانیتاس بر این باوره که ‫انسان‌ـا و خون‌آشام‌ـا مثل هم‌اند.
‫به من می‌گفت: «هردوشون یه مشت هیولا و ‫موجوداتی بی‌اندازه خود‌خواه‌اند.»
‫وقتی این حرف رو ازش شنیدم، دلخور شدم،
‫اما، همینطور تنهاییش رو حس کردم.
‫نظر تو چیه؟
‫در نظرت خون‌آشام‌ـا، و انسان‌ـا چی‌اند؟
‫دارم چیکار می‌کنم؟ باید تمرکز کنم.
‫تقریباً کار تموم داره میشه.
‫تنها کاری که باید بکنم اینه، ‫عشقم رو بهش ابراز کنم.
‫باید تمرین کنم که بعداً چی بگم!
‫وانیتاس، امروز خیلی بهم خوش گذشت.
‫اینکه تونستم جنبه‌های مختلفی ‫از شخصیتت رو ببینم برام مایه‌ی مسرت بود.
‫من می‌خوام خیلی، خیلی در موردت ‫چیز‌هایِ بیشتری رو بدونم.
‫همونجوری که فکر می‌کردم.
‫داره...
‫از تو... خوشم میاد.
‫چی شد؟ چرا انقدر خجالت زده شدم؟
‫قبلاً که خیلی راحت گفته بودمش.
‫منم از تو خوشم میاد!
‫ها؟! هه؟!
‫اینکه احساسات حقیقی‌ت رو شنیدم، ‫روزم رو ساخت.
‫وایسا! اصلاً! اصلاً اصلاً اینطور نیست!
‫نباید عکس‌العملت اینطور باشه!
‫واقعاً؟!
‫مثلاً قرار بود یه جوری با تحقیر بهم ‫نگاه کنی، انگار که یه سوسک دیدی!
‫ای بابا، چجوری دلت میاد، خرگوشکم، ‫ این چه حرفیه داری می‌زنی؟
‫اختلال فتیشیسم، جذابیت شدید جنسی به اشیاء یا قسمت‌هایی از بدن است
‫شایدم یه فتیشه که داری؟
‫کاملاً تحت کنترلشه.
‫چیزیت نشده؟
‫جان؟
‫چشماش قرمزن!
‫خ-خون‌آشام!
‫اون (مونث) خون‌آشامه!
‫آروم باش، جان.
‫استتار با دود؟
‫فرار کن، دکتر قلابی!
‫دانته، توئی!
‫یکی بهم بدهکار شدی، ها!
‫به نظر من، خون‌آشام‌ـا و انسان‌ـا چی‌ان؟
‫منظورتون از این سؤال رو نمی‌فهمم.
‫به نظر می‌رسه وقتی بچه بودی، انسان‌ـا ‫به سرپرستی گرفتنت و بزرگت کردن.
‫نوئه آرشیویست.
‫تو طرفِ ما خون‌آشام‌ـایی؟ یا دشمنِ مایی؟
‫هیچ‌کدوم.
‫دشمن از نظر من کسایی‌ان که به عزیزانم یا-
‫هر کسی که می‌خوام ازش محافظت کنم، صدمه بزنه.
‫اینکه صرفاً فقط طرف مقابلم یه انسان باشه ‫یا خون‌آشام، باعث نمیشه اون رو دشمن خودم بدونم.
‫من خون‌آشام‌ها رو دوست دارم، ‫انسان‌ها هم همینطور.
‫اینطوریه پس، حالا فهمیدم.
‫تو به درد نمی‌خوری.
‫داره چی میشه؟
‫لـ-لرد روثوِن...
‫خوب شدی، جان؟
‫جان، یه بار دیگه هم ازت پرسیده بودم.
‫تو یه حامل نفرینی؟
‫شارلاتان رو دیدی؟
‫جز میلِ خوردن خون، علائم دیگه‌ای هم داری؟
‫من...
‫کسی از صحبت کردن در موردش تو رو منع کرده؟
‫وانیتاس، من...
‫سر قولی که بهت دادم موندم.
‫خون هیچ‌کسی رو جز تو نخوردم.
‫اینطوریه پس؟ در این صورت...
‫باید بهت جایزه بدم.
‫بیشتر.
‫جان.
‫بیشتر!
‫باید چیکار کنم؟
‫فکر می‌کنم کم کم دارم دیوونه میشم.
‫و یه روز دیگه چیزی از خودمی که ‫می‌شناختم، باقی نمی‌مونه.
‫اگه یه روز برسه که به ارباب لوکا صدمه بزنم چی؟
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫جان.
‫هنوزم نمی‌دونم یه حامل نفرینی یا نه.
‫همینطور، نمی‌تونم قول بدم ‫بتونم درمانت کنم یا نه.
‫اما یه کاری هست که می‌تونم بکنم.
‫می‌تونم این قول رو بهت بدم.
‫اگه زمانش رسید، خودم می‌کشمت.
‫قول میدم، بکشمت.
‫خاطره‌ی یازده
‫سوگند - قول‌ها
Ahead in the empty distance
Ahead
‫جلوتر در فضایی خالی
M
e
n
d
o
k
u
s
a
i
&
E
l
i
x
i
r
in
the
empty
distance
Fading away unanswered
‫بدون گرفتن جوابی، محو می‌شی
Fading
away
un
answered
I turn off the lights to see
‫چراغ‌ها رو خاموش می‌کنم تا بتونم
I
turn
off
the
lights
to
see
All the colors in the shadow
‫همه‌ی رنگ‌هایی رو که در سایه هستن، ببینم
All
the
colors
in
the
sha
dow
Travels across an instant
‫سفری در یک لحظه به سوی
Travels
across
an
instant
‫جایی دور و فراتر از فردا
Far and beyond tomorrow
Far
and
beyond
tomorrow
I'm watching a faint breath
‫دارم نفس‌های ضعیفی رو تماشا می‌کنم
I'm
watching
a
faint
breath
Send a ripple through the water
‫که، موج‌هایی کوچک رو از طریق آب می‌فرستن
Send
a
ripple
through
the
water
When
I
lose
my
self,
I
become
yo
u
When
‫وقتی خودم رو گم می‌کنم، به تو تبدیل می‌شم
I
lose
my
self,
I
become
Ichi
kara
juu
leads
me
back
to
‫از یک تا ده من‌‌ رو به سمتِ-
Ichi
kara
juu
leads
me
back
to
Here,
inside
your
‫اینجا، درون این نقاب برمی‌گردونه-
veil
Here,
inside
your
veil
Finer
than
a
grand
view
‫که زیباتر از صحنه‌ای بی بدیعه
Finer
than
a
grand
view
We'll
take
‫ می‌ریم به سمتش
a
dive
We'll
take
Not
a
even
tides
can
dive
come
between
us
‫حتی این کشش‌ها هم نمی‌تونه ما رو از هم دور کنه
Not
even
tides
can
come
between
us
این تو بودی که این (مدت) دنبالش می‌گشتم؟
Was
it
you
who
I've
been
searching
for
‫زندگی‌ـم رو به تنهایی گذروندم و منتظرت بودم
Spent
my
life
alone
and
waited
for
‫خیلی مهربانانه و پایان ناپذیر
So
tenderly
and
endlessly
‫‫تو من‌ رو کامل می‌کنی، من‌ رو کامل می‌کنی
You
make
me
whole
you
make
me
whole
‫و دیوارهایی که
‫(دور خودم) ساختم
‫با هر لمس
و آغوش تو، ناپدید شدن
‫هر روز، هر شب،
هر نُتی که پخش کنم
‫من‌ رو کامل می‌کنی،
تو من‌ رو کامل می‌کنی
این تو بودی
‫ که (صداش رو) از پشت در شنیدم؟
‫وقتی گریه کردم و
‫ جایی برای رفتن نداشتم
‫زمان می‌گذره و
‫می‌گذره
‫هیچوقت باور نمی‌کنم تنها بمونم
‫در پایان ما از اول شروع می‌کنیم تا اینکه
دوباره همدیگه رو ببینیم
من‌‌‌ رو کامل می‌کنی
‫تو من‌ رو کامل می‌کنی،
I
‫من خودم‌ رو گم می‌کنم، خودم‌ رو گم می‌کنم
lose
myslef,
I
lose
myself
I
‫می‌دونم که هیچوقت تنها نیستم
know
I'm
never
alone
‫خاطره‌ی دوازده
‫دو سایه - نقطه‌ی حرکت