‫این دفعه باید کلوئی رو بکشم.
‫نباید شکست بخورم.
‫کلوئی د پشیه هیولا نیست.
‫اینو با چشم‌های خودت دیدی.
‫اهمیتی نداره.
‫لُرد روثون بهم دستور داده تا به قضیه‌ی ژوودان پایان بدم.
‫اما هیچ‌وقت بهت نگفت که بکشیش.
‫می‌دونی هیولای ژوودان جون چندین نفر رو گرفته؟
‫چاره‌ای جز کشتنش ندارم.
‫و کلوئی یه حامل‌نفرین‌ـه.
‫جلاد‌ها باید حاملان نفرینی رو که کنترل‌شون رو از دست دادن، سر به نیست کنن.
‫خیلی دیگه دیر شده.
‫نجات پیدا نمی‌کنه.
‫به‌خاطر همینم، من...
‫هنوز نه!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫کلوئی د پشیه رو هنوز میشه نجات داد.
‫و کسی که می‌تونه نجاتش بده، ماهاییم.
‫پس، ازت می‌خوام کمکم کنی، جان.
‫کلوئی یه نفر هم از مردم ژوودان رو نکشته.
‫نه الآن، نه در گذشته.
‫این چیزیه که ازش اطمینان دارم.
‫کلوئی اونطوری که فکر می‌کردن، هیولا نبود.
‫چطور ممکنه؟
‫آخه...
‫باید از خودش سوال بپرسی.
‫جان، یه بار دیگه سوالی رو که توی کلبه‌ی ‫کوهستان ازت پرسیدم، رو تکرار می‌کنم.
‫کلوئی د پشیه رو می‌کشی؟
‫این خواسته‌ی واقعیت‌ـه؟
‫من نباید آرزوی داشته باشم یا خواسته‌ای.
‫چرا؟
‫نمی‌دونم.
‫اما اگه سرپیچی کنم،
‫دوباره یکی از عزیزانم، سرشون رو به جای من از دست میدن!
‫حتی شاید تو!
‫من نمی‌میرم!
‫حداقل، نه قبل تو!
‫مگه بهت قول نداده بودم؟ ‫اگه کنترلت رو از دست دادی، می‌کشمت.
‫من عاشقتم.
‫کسی که می‌تونه به رویاهات رنگ حقیقت ببخشه، منم.
‫اون شخص باید من باشم.
‫پس هر چی توی دلت‌ـه رو بریز بیرون.
‫آرزوی واقعیت چیه؟
‫بهم بگو، مهم نیست که چقدر پیش پا افتاده باشه یا احساس زشت باشه.
‫حتی اگه یه نفرین باشه.
‫تمامش رو با قدرتم انجام میدم!
‫کمک.
‫مدت خیلی زیادیه که درد می‌کنه. دیگه نمی‌تونم طاقت بیارم.
‫خواهشاً.
‫من رو...
‫کلوئی رو...
‫نجات بده، وانیتاس.
‫بسپارش به خودم.
«انقدر خودپسند نباش»
‫یا شایدم، «انقدر مضطرب نباش»
آینده‌ی این جهان درگیرِ کشمکش تضاد‌هاست
در میان باد‌های مخالف است که همه‌چیز شکوفا می‌شوند
اون چشم‌ها، اون صدا، به لرزه افتادن، دچار تردید شدن
عیبی نداره؟
روزهایی که در خاموشی از اعماق وجودشون فریاد سرمی‌دهند
با این وجود، این احساسات انباشته‌شده، به ذهنم تراوش می‌کنند
با دقت به این نشانه‌های امید گوش فرابده
باید چیزی بیشتر از یه میل و خواسته باشه
چیزی فراتر از یه عهد
برام سواله که معنای حقیقیِ عشق و همینطور عاشق بودن چی می‌تونه باشه؟
مطمئنم که اگه یه‌بارم، بتونم در قالب یه‌سری کلمه بیان‌شون کنم،
ممکنه که همین براش کافی باشه و همه‌چیز به این صورت حل بشه
سرگذشتِ من
‫ژان ژاک!
‫حالت خوبه؟ ژان ژاک!
‫ها؟!
‫همه‌ش تقصیر توئه!
‫هنوز نه!
‫هنوز نمی‌خوام تسلیم بشم!
‫که هنوزم نمی‌خوام تسلیم بشی؟!
‫به‌خاطر تو بود که من اینقدر زود حرف زدم!
‫قول دادن چیزهایی که ممکنه نتونم، انجام‌شون بدم، عمراً!
‫محاله!
‫مسئولیتش رو به عهده بگیر!
‫ها؟
‫چشم‌هات رو باز کن، ژان ژاک یا هر اسم دیگه‌ای که داری!
‫یکم رعایت کن، آسیب دیده.
‫خوبه، بالاخره بیداری!
‫وقت نداریم، پس فقط یه بار می‌پرسم.
‫انتقام کلوئی د پشیه شکست خورد.
‫برای نجات دادن اون خانم، به کتاب وانیتاس احتیاج دارم.
‫بهم بگو، کجاست!
‫ببخشید، ببخشید.
‫آقا و بانویِ گراناتوم من رو ببخشین.
‫بانوی جوان...
‫ارباب جوان...
‫اینو کامل به خاطر بسپار، آستولفو.
‫اجداد با زندگی‌شون رو در مبارزه با خون‌آشام‌ها ‫به خطر انداختن و از این طریق از مردم این سرزمین محافطت کردن.
‫اگه اون شیاطین، یه بار دیگر نیش‌های خودشون رو ‫به این دنیا نشون بدن و قیام کنند،
‫ین وظیفه‌ی تو به عنوان یه عضو از خاندان ‫گراناتومه، که سرشون رو از بدن‌شون جدا کنی.
‫اگه زیادی برات سخته، نیازی نیست جنگیدن رو یاد بگیری.
‫این که از صدمه زدن به بقیه بترسی، ‫به هیچ‌وجه نمیشه اسمش رو بزدلی گذاشت.
‫چون تو قلب مهربونی داری.
‫آره.
‫آستولفو، این مهربونیت رو همیشه همراه داشته باش.
‫برادر.
‫یه خون‌آشام!
‫چیکار کنم؟!
‫باید هر چه زودتر یه بزرگ‌تر رو صدا بزنم!
‫مارکو!
‫برادر، اون صدمه دیده!
‫مادر،
‫پدر،
‫اما...
‫دلم براش می‌سوزه.
‫همینجا وایستا.
‫نیاز نیست نگران باشی.
‫به کسی نمیگم.
‫جعبه‌ی کمک‌های اولیه رو از خونه‌مون میارم.
‫ارباب جوان؟!
‫بانوی جوان؟!
‫وقت، درس خوندن‌تونه!
‫شرمنده. توی این کار خوب نیستم.
‫آخه چرا؟ من یه خون‌آشام‌ام.
‫با خودم گفتم، باید به بقیه کمک کنم، حالا هر چی که می‌خوان باشن.
‫میگم... هنوزم درد می‌کنه؟
‫باید یه جادو روش بذارم؟!
‫بوسه‌ی جادویی!
‫خب، خب...
‫هنوز درد داره؟ داره؟
‫نه، دیگه درد نمی‌کنه.
‫مرسی!
‫میگم... اسمت چیه؟
‫آستولفو.
‫که اینطور.
‫ممنونم.
‫تو انسان مهربونی هستی، آستولفو.
‫ارباب جوان! بانوی جوان!
‫ای خدا! موندم اینا هر روز کجا میرن.
‫امروز بیشتربرام تعریف کن، آستولفو.
‫در مورد خونه‌مون میگی؟
‫هومم.
‫تو اولین انسانی هستی که تا به حال، باهاش دوست شدم.
‫می‌خوام چیزای بیشتری در موردت بدونم.
‫مثلا، اعضای خانواده‌ت چجورین،
‫و روزت رو چجوری می‌گذرونی.
‫خیلی مشتاقش‌ام.
‫همه‌ی خون‌آشام‌ها، خبیث نیستن.
‫ما نیازی به شمشیر نداریم.
‫نمی‌خواد بجنگیم.
‫می‌تونیم خیلی خوب با هم کنار بیایم، اگه کامل هم‌دیگر رو بشناسیم.
‫چرا...
‫ممنونتم.
‫تو خیلی انسان خوبی هستی، استولفو.
‫و...
‫اینقدر احمقی که منو به خنده می‌اندازی!
‫مادر، پدر و خواهر کوچیکه‌م رو شوالیه‌های شکارچی کشته‌ان.
‫چه احساسی داره؟
‫هیچ‌کسی از خانواده‌ت دیگه اسمت رو صدا نمی‌زنه.
‫آستولفو.
‫وای، آستولفو طفلکی.
‫به جای اونا، من اسمت رو صدا می‌کنم.
‫آخه، هر چی باشه، من و تو دوستیم دیگه، مگه نه، آستولفو؟
‫این چی بود؟
‫خون‌آشام‌های نفرین‌شده!
‫ارباب جوان!
‫اوه عزیزم! اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫فکر نکنم بتونیم، چیزی که دنبالش بودیم رو بدست بیاریم.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫دانته!
‫دکتر قلابی! می‌شه بگی اینجا چـ...
‫کمکم کن کتابو پیدا کنم!
‫هـــا؟!
پشت سرت! طبقه‌ی دوم، قفسه‌ی !شیشم! کتاب وانیتاس اونجاست
‫زود پیداش کن!
‫وگرنه تا ابد توی دنیای بسته‌ای که،
‫کلوئی د پشیه ساخته، گیر می‌افتیم!
‫خیلی خب! فعلاً بهت کمک می‌کنیم!
‫مطمئنی؟
اگه اینجا گیر بیفتیم که !همه چیز بی‌فایده می‌شه
‫می‌خوای ریچ رو به گریه بندازی؟!
و تازه، هنوزم یه چیزی .هست که وانیتاس بابتش نگرانه
‫می‌ترسم اوضاع بی‌ریخت بشه.
‫وانیتاس؟ دنبال چی می‌گردی؟
‫گرفتمش!
‫هوی، می‌تونی اینو به‌کار بندازی؟
‫چی؟
‫اگه می‌دونی، زود انجامش بده!
‫خـ-خیلی خب.
‫می‌خوای چیکار بکنی؟
‫دقیقاً همون کاری که کلوئی د پشیه کرد.
کلوئی د پشیه داره با این جهانِ .بسته‌ای که ساخته، ادغام می‌شه
اگه زود کاری نکنیم، هیچ هدفی .برای انجامِ عملیات معکوس نخواهیم داشت
‫واسه همین باید موجودیتش رو تثبیت کنم.
‫عجیبه. باید فعالش می‌کرد.
‫نکنه شکسته؟
‫هسته‌ی این موتور، آسترمایت‌ـه؟!
‫آره، ولی...
‫مطمئنم یه نوع خاصه.
‫کلوئی بهش می‌گفت «سنگِ اشکِ خدا».
پدر، این سنگِ روی کتاب هم از آسترمایت ساخته شده؟
‫درسته، ولی آسترمایتِ معمولی نیست.
یه نوعِ خاصه که خالص‌تر .و خیلی قدرتمندتره
«بهش میگن «سنگِ اشکِ آبی .«یا «سنگِ اشکِ خدا
‫منم دنبال کتاب می‌گردم!
‫وانیتاس؟!
‫دستت چی شده؟
‫مهم نیست. عجله کن!
‫باید نابود کنم...
‫... کلوئی!
‫نابودی!
‫کلوئی.
مشکلی نیست ژان ژاک. فکر .نمی‌کنم جان بخواد بکُشتش
‫چجوری اینجوری شد؟
کلوئی گفت وقتی همه‌ی اینا .تموم بشه بالأخره آزاد می‌شه
‫فکر کردم دیگه قرار نیست زجر بکشه.
کلوئی د پشیه، بی‌شک، قصد داشت .وقتی انتقامش تموم شد؛ به‌تنهایی بمیره
‫چی؟
‫اون قیافه رو خوب می‌شناسم.
‫نکن، کلوئی د پشیه!
اون قیافه‌ی از خود راضی ،و غرق در فکر یه نفر
که خودخواهانه تصمیم .گرفته به‌تنهایی بمیره
‫حالمو به‌هم می‌زنه!
‫مزخرف نگو.
‫کلوئی... اون...
‫بیا باهاش حرف بزنیم، ژان ژاک!
‫می‌تونیم درست باهاش حرف بزنیم!
شاید به یه نفر نزدیک باشیم و خیلی ،دلمون بخواد ازش محافظت کنیم
‫ولی تا وقتی بهش نگیم، متوجه‌ش نشه!
‫ها؟
‫آستولفو!
‫می‌کشمت.
‫همه‌ی خون‌آشام‌ها رو تک‌تک می‌کشم!
‫آغاز،
‫محاسبه.
‫چــــــی؟!
حتی قطع کردن سر و تیکه تیکه .کردنشون هم فایده‌ای نداره
‫بمیرید دیگه، سگای نفرت‌انگیز!
‫جوابمو بده، اولویر.
‫بسه دیگه، رولند.
اگه بیشتر از این ادامه پیدا کنه، حتی .ما هم نمی‌تونیم ازشون محافظت کنیم
‫اگه به اون مرحله رسید،
‫تردید نکن.
‫می‌دونم.
‫نوئه جون، وانیتاس جون...
‫سریع‌تر و قوی‌تر از قبله!
‫این حتی سریع‌تر هم بود!
‫بمیر!
‫همه‌ی خون‌آشام‌ها!
‫باید بمیرن.
‫از جلوی چشمام گمشو کنار!
‫آستولفو.
‫آخه ما دوستیم، مگه نه، آستولفو؟
چطور جرئت می‌کنی اسم منو !به زبونت بیاری، مرتدِ نفرین شده؟
‫ارباب جوان!
شما خون‌آشام‌ها از همون !اولش نباید متولد می‌شدین
شماها نجاستی هستید که !حق ندارید وجود داشته باشید
برای همینه که من و برادرانم باید همه‌ی خون‌‌آشام‌ها رو منهدم کنیم
‫و این دنیای زشت رو به حالتِ پیشینِش برگردونیم!
‫می‌خوای به این بچه کمک کنی؟
‫که اینطور.
،وقتی همه‌ی اینا تموم شه .تو هم به یه دوست، احتیاج داری
‫آها.
هیچ‌وقت از جانب خودت حرفی .نزدی که انگار آینده‌ای در انتظارته
یه جورایی از ته قلبم اینو می‌دونستم .ولی برای پرسیدنش، زیادی ترسیده بودم
چرا خودتو به دردسر می‌اندازی و سلاح‌ها رو داخل اون سازهای مکانیکی می‌سازی؟
‫من که ازت محافظت می‌کنم.
و چرا اسمشون رو طبق اعضای خاندان د پشیه گذاشتی؟
‫اینا باید جانشین اون بچه‌ها باشن.
من انتقام خودم، و اونا هم .باهمدیگه، انتقام خودشون رو دارن
‫حالا می‌فهمم.
می‌خواست بعد از تموم شدنِ .همه‌ی اینا، بمیره
‫به‌خاطر مرگ خاندان، خودشون مقصر می‌دونه.
پس اون سازهای مکانیکی .برای انتقام، اونو می‌کشن
‫تکمیلِ آنالیز.
‫تنظیم شدنِ مختصات.
‫تداخلِ تعاریف.
‫تغییرِ پدیده.
‫ثابت کردنِ موجودیت.
‫پیداش کردم!
‫پیداش کردم، دکتر قلابی!
‫بگیرش!
،اینجا توی این جهان بسته‌ا .همه اومدن تا کلوئی رو بکشن
‫نه فقط اژدهایان،
بلکه روستایی‌ها، شکارچی‌ها .و جلاد هم اومدن
‫مهم نیست چقدر اونا رو بکشم، بازم برمی‌گردن.
تا الآن صدها، حتی هزارن بار .اونا رو سلاخی کردم
‫آرزو داشتم ازت محافظت کنم، کلوئی.
‫ولی، این چیزیه که تو آرزو کردی.
‫نه؟
،باید قبل از اینکه خیلی دیر بشه ...این جهانِ نفرت‌انگیز رو
‫... به همراه خودم، نابود کنم.
‫باید سریعاً ژان ژاک رو آراد کنم!
‫کلوئیِ احمق. واقعاً که احمقی.
‫اولین چیز راجع‌به من رو نمی‌دونی!
‫آزاد شدن بدون تو چه معنایی داره؟
اگه تو می‌خواستی، باهات .توی این جهنم فرو می‌رفتم
اگه با تو باشم، هر جایی .میرم و هر کاری می‌کنم
‫هر چیزی.
‫ولی بدون تو چه فایده‌ای داره؟!
اصلاً فکرش رو هم نکن که .بدون تو، می‌تونم خوشحال باشم
‫نرو. ترکم نکن.
‫لطفاً.
‫التماست می کنم، کلوئی.
‫منو تک و تنها ول نکن!
‫خاطره‌ی هجدهم
همراهِ تو - تنها با یک‌دیگر
‫قبل از دونستنش، متوجه شدم
‫فکر می‌کردم اراده‌ی خودمه، ولی این اراده چیزی جز یه چیز پیش‌ساخته‌‌شده نبود
‫مثل یه رژه که مقصد به خودش بی‌توجه‌‌ـه
‫در امتداد جاده‌ای که توسط ناخودآگاهم هموار شده بود، قدم زدم
‫با بینش من در یه افول کامل
‫دروغ گفتن درست مثل بقیه، حس خوبی داشت
‫استدلال‌های غلطی که به یک‌دیگر می‌رسند
‫چه موقع بود که قلبم به این صورت تکه‌تکه شد؟
‫با همین اشتباه‌های بی‌جامون، راهی به هم پیدا می‌کنیم
‫پشت این مسیرِ عاری از اشتیاق و رغبت ولی سرراست چه چیزی وجود داره؟
‫ارسال امواجی در این هوای آلوده
‫برای اولین بار نفس می‌کشیم، بدون دانستن قوانین، دوباره و دوباره به انجام یک کار می‌پردازیم
احساسات‌مون مشابه‌ان
‫این پیوند دقیقاً کجا می‌خواد ما رو به هم برسونه، در حالی که مدت‌هاست که از بین رفته؟
‫ارسال امواجی در این هوای آلوده
‫برای اولین بار نفس می‌کشیم، بدون دانستن قوانین، دوباره و دوباره به انجام یک کار می‌پردازیم
‫به روز رستگاری ایمان داشته باش
‫خاطره‌ی نوزدهم
صدای دلنشین - گل برفی
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.