..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
اصلاً فکرش رو هم نکن که .بدون تو، می‌تونم خوشحال باشم
‫نرو. ترکم نکن.
‫لطفاً.
‫التماست می‌کنم، کلوئی.
‫منو تک و تنها ول نکن!
‫اسم دگرگون‌شده: «تئاتر یخ و برف، میلی.»
‫کسانی که تحت‌تأثیر این بیماری هستن،
‫توی یه دنیای بسته، زندانِ منجمدی ‫که از خاطرات خودشون ساخته شده، گیر افتاده‌ن.
‫اجرای پایان‌ناپذیری که بار‌ها و بارها به‌‌آرامی، تکرار میشه،
‫اما همیشه نتیجه‌ش قطعیه و قلب‌شون رو نابود می‌کنه.
‫این اسم دگرگون‌شده یه مشکلی داره،
و اونم اینه که نمی‌تونی به‌راحتی با انجام دادن .یه عملیات معکوس، اون رو درمان کنی
تا اونجایی که اون حامل نفرین، خودش دنیای منجمد شده‌ش رو پس نزنه؛
‫همونجا می‌مونه تا وقتی که ناپدید شه،
‫و موجودیتش از کل جهان محو شه.
‫کلوئی د پشیه!
می‌تونی با کل این دنیا ناپدید شی و بری، و یا .می‌تونی به این زندگی ملال‌انگیزت ادامه بدی
‫انتخاب، با توئه!
حتی اگه از این قضیه جون سالم به در ببری، دیگه .نمی‌تونی اون احترامی که داشتی رو، به‌دست بیاری
کلیسا هیچ‌وقت حقیقتی که راجع‌به گذشته‌ت هست رو قبول نمی‌کنه؛
‫و به شکار کردنت به‌عنوان هیولا، ادامه میده.
‫کافیه!
‫در هر حال جهنم می‌شه!
‫ولی تو باید انتخاب کنی!
‫ژان ژاک؟
‫من...
‫من چیکار کردم؟
‫جان، برو!
‫اگه می‌تونستم زمان رو به عقب برگردونم.
‫اگه تردید نمی‌کردم و برای نجات دادنت می‌اومدم.
«انقدر خودپسند نباش»
‫یا شایدم، «انقدر مضطرب نباش»
آینده‌ی این جهان درگیرِ کشمکش تضاد‌هاست
در میان باد‌های مخالف است که همه‌چیز شکوفا می‌شوند
اون چشم‌ها، اون صدا، به لرزه افتادن، دچار تردید شدن
عیبی نداره؟
روزهایی که در خاموشی از اعماق وجودشون فریاد سرمی‌دهند
با این وجود، این احساسات انباشته‌شده، به ذهنم تراوش می‌کنند
با دقت به این نشانه‌های امید گوش فرابده
باید چیزی بیشتر از یه میل و خواسته باشه
چیزی فراتر از یه عهد
برام سواله که معنای حقیقیِ عشق و همینطور عاشق بودن چی می‌تونه باشه؟
مطمئنم که اگه یه‌بارم، بتونم در قالب یه‌سری کلمه بیان‌شون کنم،
ممکنه که همین براش کافی باشه و همه‌چیز به این صورت حل بشه
سرگذشتِ من
‫رولند، ممکنه یکم دیگه به یکی از برادرانت آسیب برسونم.
‫داری در مورد آستولفو حرف می‌زنی؟
‫که اینطور.
‫الآن اون بالاست.
‫یه خون‌آشام، کل خانواده‌ی آستولفو رو سلاخی کرده.
‫بسه!
‫ببخشید.
‫اصلاً بهت نمیگم که باهاش نجنگی.
‫حتی مطمئن نیستم چرا بهت اینو گفتم.
‫فقط می‌خواستم بدونی.
‫اون مرد جوان، بیش از حد مهربون بود.
‫بمیر!
‫همه‌ی خون‌آشام‌ها باید بمیرن!
‫زیاد از حد به خودش تزریق کرده!
‫بس کنید، کاپیتان!
‫بدنتون دیگه نمی‌تونه تحمل کنه!
‫وای نه! نمی‌تونم اینو دفع کنم!
‫حالا چی؟! باید برگردم عقب؟
‫تردید نکن، نوئه.
‫اینو درنظر نگیر که نفرتِ آستولفو به‌حق هست یا نه.
انسان‌ها و خون‌آشام‌ها براساس حسِ .خودشون نسبت به عدالت، رفتار می‌کنن
‫یه نفر ممکنه عادل باشه اما یکی دیگه اون رو شیطان بدونه.
‫راستگو بودن، همون قدرته.
ولی همچین قدرتی به‌سادگی می‌تونه به .خشونتی تبدیل شه که از کینه‌توزی هم بدتره
‫موقعی که عصبانی‌ای ازش استفاده نکن. .اون رو درون خودت نگه‌ش دار
بذار اون حسِ عدالت‌خواهی، نور درخشانی .بشه که تو رو در مسیرت راهنمایی می‌کنه
‫که یعنی زیادی فکر نکن!
با توجه به موقعیت، رفتار کن؛ .نه طبق چیزی که حس می‌کنی درسته
‫اینجوری برات مشکلی پیش نمیاد.
‫نمی‌تونم عقب‌نشینی کنم، اصلاً!
‫تکه‌تکه‌ت می‌کنم!
‫می‌خوام کلوئی و ژان ژاک رو نجات بدم.
،همه‌ی چیزی که می‌خوام اینه !مهم هم نیست دشمنم کیه
‫هیچ‌وقت تسلیم نمی‌شم!
‫دمت گرم!
‫ارباب جوان! آستولفو جانم!
‫می‌خواستم دوباره انسان بشم؛
‫چون این چیزی بود که پدر می‌خواست.
‫پدر تمام زندگیش رو،
صرف تحقیق برای برگردوندن .من به فرم انسانی کرد
‫برام مسرت‌بخش بود.
‫تمامش نشونه‌ی عشق پدرم به من بود، و...
‫... دروغ بود، دروغ.
‫حقیقتش اینه که، من همیشه تنها بودم.
بالأخره، اگه انسان نبودم، به این .معنی بود که خود واقعیم نبودم
!موتور به حد خودش رسیده !نمی‌تونه موجودیتش رو تثبیت کنه
‫واسه عملیات معکوس وقت نیست!
می‌خواستم به‌عنوانِ
‫دختری برای پدرش،
‫عضوی از خاندان د پشیه،
‫و خود واقعیم، پذیرفته بشم.
‫کلوئــــی!
‫می‌خواستم به‌خاطر خود واقعیم،
‫دوست داشته بشم.
‫تو باید انتخاب کنی!
‫لعنت بهش!
‫قدرتت رو بهم بده، لونا.
‫انگار بهشت آبی‌ـه و پر شده از ستاره‌ها.
‫که اینطور. اسم حقیقی‌ت اینه.
کانوروس، «زنی که با گل‌های «.برفی، موسیقی می‌نوازد
‫چی شد؟ دیگه سرد نیست.
‫برف؟
‫نه، گل‌برگن.
‫یعنی دیگه تمومه؟
‫کارِتون خوب بود، بچه‌ها.
‫هـا؟ آخ... آخ!
‫دردش از هر چی که فکر می‌کردم، 15 برابر بیشتره.
‫بیا! پیداش کردم! دستتو پیدا کردم!
‫حالت خوبه؟
‫نه. الآنه که گریه کنم.
‫فکر می‌کنی می‌تونیم وصلش کنیم؟
خب، اینجوری نیست که .خاکستر یا همچین چیزی شده باشه
‫شایدم بشه... نمی‌دونم.
‫این همه گل ادریسی از کجا اومدن؟
‫نشنیدی؟
‫وقتی فرمول جهان بازنویسی شده،
‫اینا همه جا، شکوفه دادن.
‫اما اینکه واقعی باشه یا نه رو، نمی‌دونم.
‫جانِ من؟ بگو که شوخیه!
‫بکش...
‫باید همه‌ی خون‌آشام‌ها رو بکشم.
‫باید همه‌شون رو بکشم.
‫آستولفو.
‫کمک‌مون کن.
‫خواهش می‌کنم... جناب شوالیه.
‫التماس‌تون می‌کنم.
‫خواهر کوچیکه‌م رو نجات بدین.
‫برام مهم نیست، اتفاقی برام بیفته.
‫همه‌ش‌ تقصیرِ منه.
‫همه‌‌ی اینا...
‫تقصیرِ منه.
‫دیگه تموم شد، آستولفو.
‫همراهم بیا.
‫کاپیتان.
‫ارباب جوان آستولفو.
‫کلوئی!
‫خوبی؟!
‫کلوئی، جاییت صدمه دیده؟
‫کلوئی!
‫تو یه احمقی!
‫من هیچ‌وقت بهت اجازه ندادم، اینقدر ‫بری خودتو زخم‌و‌زیلی کنی!
‫اگه خودتو به کشتن می‌دادی چی؟!
‫ها؟ یکی باید اینو به خودت بگه!
‫می‌‌خواستی بمیری حتی بدون اینکه بهم بگی!
‫تا حالا اصلاً فکر کردی، من تک‌و‌تنها چه احساسی می‌تونم داشته باشم؟!
‫بسه، دیگه ساکت شو!
‫اینقدر جواب منو نده!
‫ازت متنفرم، ژان ژاک!
‫احمق.
‫احمق!
‫واقعاً احمقی!
‫کلوئی؟!
‫به خودم قول داده بودم، گریه نکنم.
‫وقتی تصمیم گرفتم، از اون کابوس انتقام بگیرم، ‫به خودم قول دادم که دیگه گریه نمی‌کنم و بازم...
‫خیلی احمقم، نه؟
‫جان، اون روزی که همراه باهات به آسمون چشم دوخته بودم...
‫واقعاً به این فکر می‌کردم که اگه یه روزی بخوام ‫بمیرم، دوست دارم که این همون روز باشه.
‫اما الآن...
‫می‌خوام بیشتر زندگی کنم.
‫آرزوی الآنم، اینه.
‫چنین چیزی بی‌انصافی نیست؟
‫خیلی آدم بدی نیستم؟
‫عیبی نداره. چه اشکالی می‌تونه داشته باشه؟ ‫برو و بی‌انصاف باش.
‫بیا باهمدیگه زندگی کنیم، کلوئی.
‫وقتی کنارمی، من دیگه به هیچ‌چیزی نیاز ندارم.
‫وانیتاس.
‫وانیتاس کجاست؟!
‫یکم زیاد، پخش‌شده، ها.
‫خیلی سرده.
‫وانیتاس!
‫جان!
‫چیزیت نشده؟
‫خیلی ممنونم، وانیتاس! خیلی ممنونتم.
‫کلوئی زنده موند!
‫واقعاً نجاتش دادی!
‫ممنونتم!
‫آآآآ-یـــــــــــی!
‫مطمئنی یکم برای خوشحالی زود نیست؟
‫نمی‌دونم، لُرد روثون واقعاً دنبال چه چیزیه.
‫اما شک دارم، سنا هم همینطور ساده از کلوئی د پشیه بگذره.
‫و حتی تو هم احتمالاً یه‌جور مجازات در انتظارته.
‫خودم، خوب می‌دونم!
‫اما بازم خوشحالم، اونقدر که می‌خوام منفجر بشم.
‫درسته...
‫چجوری خوشحال نباشم؟
‫معذرت.
‫وانیتاس، به لطف تو...
‫به‌خاطر اینکه، اونجا پیشم بودی...
‫من...
‫وایسا، جان!
‫چت شده؟
‫درسته که، خونم رو بهت میدم.
‫اما هر چیزی یه زمان و مکان مناسبی لازم داره.
‫قول دادی، وانیتاس...
‫اگه یه روز فرا برسه و دیگه، من خود واقعیم نبودم...
‫اگه چنین اتفاقی افتاد،
‫باید منو بکشی، باشه؟
‫جان!
‫گوش بده.
‫همه، تنهان.
‫چه انسان باشی، چه خون‌آشام، فرقی نداره.
‫هیچ‌وقت نمی‌تونی کسی رو کاملاً درک کنی.
‫بیشتر مردم، زندگی می‌کنن و می‌میرن، ‫حتی بدون اینکه به درکی از خودشون برسن.
‫اما دقیقاً به همین دلیله که مردم به دنبال هم‌دیگه می‌گردن، ‫تا گرمایِ این پیوندِ عاطفی رو با هم سهیم بشن.
‫یه‌روزی؛ وقتی دیگه من نبودم،
‫امیدوارم، یکی رو پیدا کنی که به همین اندازه ‫بهت نزدیک باشه، درست مثل من و تو.
‫نه، باید بگم که، مطمئنم همچین کسی رو پیدا می‌کنی،
‫تا وقتی که در قلبت رو بسته نگه نداری.
‫در قلبت رو باز کن، و اینطور هیچ‌وقت تنها ‫نخواهی بود حتی موقع‌هایی که تنها هستی.
‫درست مثل شما دوتا برای من.
‫وانیتاس!
‫چیزه، حالت خوبه؟
‫عه!
‫حتی توئی که همیشه این سردی رو به همراه داری، یه روزی...
‫یه کسی رو ملاقات می‌کنی که گرم نگه‌ت می‌داره.
‫مطمئنی می‌خوای همین کار رو بکنی؟
‫آره.
‫همیشه اون قدرت رو برای محافظت از کلوئی، می‌خواستم.
‫اما اگه به صدمه زدن بهش ختم بشه.
‫دیگه بهش نیازی ندارم.
‫من، خودم برای محافظت ازش کافی‌ام.
‫ژان ژاک شاستل، از کلوئی محافظت می‌کنه.
‫فهمیدم.
‫که اینطور، اسم تو هم برازنده‌ت بود.
‫اپریکس: «مردی که در حوالیِ آخرین برف سُکنا گزیده.»
‫و اینطوری بود که ژوودان، بالاخره از ‫نفرین هیولا آزاد شد.
‫برخی نجات یافتند.
‫و برخی نجات پیدا نکردند.
‫خودِ خودشه!
‫اما با این وجود، زخم‌ها هستن که همیشه به جا می‌مونن.
‫خاطره‌ی نوزدهم
صدای دلنشین - گل برفی
‫قبل از دونستنش، متوجه شدم
‫فکر می‌کردم اراده‌ی خودمه، ولی این اراده چیزی جز یه چیز پیش‌ساخته‌‌شده نبود
‫مثل یه رژه که مقصد به خودش بی‌توجه‌‌ـه
‫در امتداد جاده‌ای که توسط ناخودآگاهم هموار شده بود، قدم زدم
‫با بینش من در یه افول کامل
‫دروغ گفتن درست مثل بقیه، حس خوبی داشت
‫استدلال‌های غلطی که به یک‌دیگر می‌رسند
‫چه موقع بود که قلبم به این صورت تکه‌تکه شد؟
‫با همین اشتباه‌های بی‌جامون، راهی به هم پیدا می‌کنیم
‫پشت این مسیرِ عاری از اشتیاق و رغبت ولی سرراست چه چیزی وجود داره؟
‫ارسال امواجی در این هوای آلوده
‫برای اولین بار نفس می‌کشیم، بدون دانستن قوانین، دوباره و دوباره به انجام یک کار می‌پردازیم
احساسات‌مون مشابه‌ان
‫این پیوند دقیقاً کجا می‌خواد ما رو به هم برسونه، در حالی که مدت‌هاست که از بین رفته؟
‫ارسال امواجی در این هوای آلوده
‫برای اولین بار نفس می‌کشیم، بدون دانستن قوانین، دوباره و دوباره به انجام یک کار می‌پردازیم
‫به روز رستگاری ایمان داشته باش
‫خاطره‌ی بیستم
دل‌شکسته - بیماریِ لاعلاج
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.