..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫عه؟
‫حافظه‌ت برگشت؟
‫بیچاره.
‫اینطوری دیدنت، دلم رو می‌سوزونه، آبجی.
«انقدر خودپسند نباش»
‫یا شایدم، «انقدر مضطرب نباش»
آینده‌ی این جهان درگیرِ کشمکش تضاد‌هاست
در میان باد‌های مخالف است که همه‌چیز شکوفا می‌شوند
اون چشم‌ها، اون صدا، به لرزه افتادن، دچار تردید شدن
عیبی نداره؟
روزهایی که در خاموشی از اعماق وجودشون فریاد سرمی‌دهند
با این وجود، این احساسات انباشته‌شده، به ذهنم تراوش می‌کنند
با دقت به این نشانه‌های امید گوش فرابده
باید چیزی بیشتر از یه میل و خواسته باشه
چیزی فراتر از یه عهد
برام سواله که معنای حقیقیِ عشق و همینطور عاشق بودن چی می‌تونه باشه؟
مطمئنم که اگه یه‌بارم، بتونم در قالب یه‌سری کلمه بیان‌شون کنم،
ممکنه که همین براش کافی باشه و همه‌چیز به این صورت حل بشه
سرگذشتِ من
‫لطفاً کمک‌مون کنید، کُنت ارلوک!
‫وانیتاس...
‫وانیتاس داره می‌میره!
‫هاااااا؟
‫از وقتی به پاریس برگشتیم، ‫از جاش تکون نخورده.
‫بیشتر از 10 روزه، همینطوره!
‫وقتی ازش می‌پرسم، چت شده...
‫یه دردی رو در سینه‌م حس می‌کنم.
‫ همه‌ش همینو میگه و هیچی هم نمی‌خوره.
‫حالا من باید چیکار کنم؟
‫می‌تونی بذاری بمیره.
‫انقدر تند نرو، مانت.
‫بذار حداقل تا وقتی مور غذا می‌خوره، به حرفاش گوش بدیم.
‫مادمازل املیا هم یه جایی اون بیرونه و...
‫وانیتاس هم عمراً قبول کنه بره، دکتر.
‫آخرین امید من شمایین.
‫مگه بچه‌این؟!
‫ترجیح میدم بمیرم تا یه غریبه بیاد بدنم رو معاینه کنه.
‫وانیتاس.
‫تازه، اینم یه مریضی معمولی نیست.
‫تمام کتاب‌های پزشکیم رو خوندم ولی ‫این علائم رو هیچ‌جا ازش حرفی نزده بودن.
‫پس برای همینم کنار تختش یه خروار کتاب بود.
‫وایسا، می‌دونم چه خبره! ‫جان باید یه نفرین روی من گذاشته باشه.
‫ساحره‌ی جهنمی؟
‫نفرینت کرد؟
‫این علائم تا قبل از اینکه جان خون منو توی ‫ژوودان خورد، ظاهر نشده بودن.
‫صورتم یه دفعه داغ شد،
‫سینه‌م یه احساس فشرده شدن داشت و ‫قلبم هم به تند تند زدن خودش ادامه میداد.
‫عه...
‫تازه از همه بدتر،
‫مهم نیست چیکار کنم، ‫تمام چیزی که می‌تونم بهش فکر کنم جانه،
‫این دیگه چه وضعیه؟!
‫چی داره به سرم میاد؟
‫یه اتفاق عجیبی وقتی گازم زد، برام افتاد.
‫راستش رو بخواین، چندین برابر حالت معمول حس بهتری داشت!
‫عه!
‫باید یه کاری باهام کرده باشه.
‫شاید اون دندون‌های نیشش سمی بودن یا ‫یه نفرینی روم گذاشته!
‫کُنت ارلوک؟
‫گم شین، بیرون!
‫نه، خواهشاً! بذارین بیایم تو! ‫حداقل یه توصیه‌ای چیزی بهمون بکنین.
‫کُنـــــــــــــت ارلـــــــــوک!
‫چاره‌ای جز شکستن این در برام نذاشتین!
‫شنیدی چه تهدیدهایی داره از پشت در می‌کنه؟!
‫این احمق‌بازی‌ها رو در نیار، وحشی!
‫عه؟ وانیتاس!
‫این دیگه چیه؟
‫تا حالا همچین حسی نداشتم.
‫حالا باید چیکار کنم؟
‫عاشقتم!(به فرانسوی)
‫وقتی نمی‌تونستیم هم‌دیگر رو ببینیم، ‫به چیزی جز تو نمی‌تونستم فکر کنم و
‫یه درد وحشتناکی رو در قلبم حس می‌کردم.
‫بعدش تازه فهمیدم که...
‫این درد نشون‌دهنده‌ی عمق احساساتی بود ‫ که من نسبت به تو داشتم.
‫وانیتاس، عشق دقیقاً چیه؟
‫نه. نه. عمراً.
‫چنین چیزی...
‫چطور می‌تونه اتفاق بیفته!
‫ببخشید.
‫رولند؟!
‫عه، وینسنت عزیز.
‫فکرش هم نمی‌کردم، اینجا ببینمت!
‫دوستت‌ـه؟
‫بذار معرفیت کنم، وینسنت عزیز.
‫این هم‌رزم من، اولیویر.
‫اولیویر؟
‫اولیویر ابسیدین، ها؟
‫این سنگ ابسیدین یا شیشه‌ی آتشفشانی یه جور لقبه ‫که به این اولیویر که یکی از شوالیه‌هاست دادن.
‫نکنه، این بیرون هم دردسر درست می‌کردی؟
‫به‌نظر داره می‌ترسه.
‫نه بابا، من و وینسنت فقط یه بار مسابقه‌ی نوشیدن گذاشته بودیم.
‫دلم براش می‌سوزه. بحث نوشیدن که بشه ‫ شتر جلوی رولند کم میاره.
‫به‌نظر میاد رولند برات دردسر درست کرده.
‫بذار یه فنجون قهوه مهمونت کنم.
‫مشکلی نیست، ولی انگاری عجله داشت.
‫کنجکاوم بدونم توی روزهای تعطیلت چطور وقت می‌گذرونی.
‫حتی شاید یه معشوقه هم داری.
‫هه! خبری از عشق نیست، حداقل الآن که نه.
‫الآن نه؟!
‫باز دوباره ولت کردن؟
‫اون روز، یه خانم خودش رو توی بغلت پرت کرد!
‫اگه کسی باشه که میون خانم‌ها محبوب باشه، اون توئی.
‫وینسنت، خانم‌ها همینطوری کشته‌مُرده‌ی اولیویر ان.
‫خب، من حسابی خوش‌تیپم.
‫خیلی هم متواضع‌ـه!
‫می‌خوام که اگه باز در حال انجام یه دردسر جدیدی ‫زودتر باخبر بشم.
‫یکم از درد آینده‌ کاسته میشه.
‫که اینطور! باید برات سخت باشه، اولیویر.
‫اصلاً می‌شنیدی چی می‌گفتم؟
‫حالا که دارین پیشنهاد میدین،
‫فکر کنم اون فنجون قهوه رو قبول کنم.
‫و می‌تونین یه ماشین سبک پرنده رو در محل پهلوگیری کشتی‌های هوایی، هدایت کنین.
‫پس من و اولیویر هم تا همین چند دقیقه ‫پیش، داشتیم بالای آسمون پاریس پرواز می‌کردیم.
‫قبل شروع نمایشگاه بین‌المللی یه امتحانی بکنینش، ‫وگرنه اون موقع حسابی شلوغ میشه.
‫یه ربعی گذشته، ولی وانیتاس یه کلمه‌ هم حرف نزده.
‫قهوه‌ت... داره سرد میشه.
‫شما...
‫همم.
‫چیزی که می‌خوام بگم...
‫تجربه عشق‌و‌عاشقی زیادی دارین؟
‫تجربه؟ خب...
‫خودم رو نمی‌دونم، ولی اولیویر حسابی باتجربه‌س.
‫انکارش نمی‌کنم.
‫ا-این...
‫اینی که میگم در مورد یکی از دوستامه.
‫عه؟ آهــــا، همم! ادامه بده!
‫جدیداً، هر کاری می‌کنه نمی‌تونه از فکر ‫یه زن خاصی بیرون بیاد، مهم نیست چقدر تلاش می‌کنه.
‫میگه که دردی رو توی سینه‌ش احساس می‌کنه و ‫شبا هم نمی‌تونه بخوابه.
‫جدی؟!
‫و اون زنی که دوست داره... چه‌جور زنی‌ـه؟
‫ا-اون خیلی زیباست با پوستی سفید و سینه‌های بزرگ.
‫بدک نیست.
‫چرا نمی‌تونه از فکرش بیرون بیاد؟ ‫اتفاقی بین‌شون افتاده؟
‫از جزئیات بی‌خبرم.
‫اولش، واکنش‌هایی که نشون میداد براش جالب بودن.
‫فکر می‌کرد که این تنها چیز جذابش‌ـه.
‫اما اون خانم جنبه‌های مختلفی از شخصیتش ‫رو به اون نشون داد که هیچوقت انتظارش رو نداشت.
‫این اتفاق واقعاً براش شوکه‌کننده بود.
‫اون روز دیگه هم جوری خودش رو روش انداخت ‫انگار می‌خواست قلب و روحش رو مال خودش بکنه، بوسش کرد!
‫بعدش...!
‫هرگز چنین لبخندی بر لبانش ندیده بود.
‫همین بود.
‫همین بود... ولی همین کافی بود که ‫کلاً دیدش نسبت به اون خانم عوض بشه.
‫اولیویر.
‫شرمنده. این دسر انقدر ترش‌و‌شیرینه که پرید توی گلوم.
‫انگاری که می‌درخشه.
‫می‌فهمیش؟
‫البته که می‌فهمم. وینسنت عزیز. در یه کلمه بگم...
‫... اون عشقه!
‫چی شده؟
‫عشق؟
‫پس واقعاً همینه؟ این...
‫یه عشق واقعیه؟
‫چه‌جوری از شر این علائم خلاص بشم؟
‫به درد کشیدن عادت دارم، اما هیچ‌چیزی مثل این نیست.
‫- وانی...
‫- این عذاب‌‌کشیدن رو نمی‌تونم تحمل کنم.
‫این احساس ناخوشایند، انگاری که دارم از درون دوباره نوشته میشم....
‫قابل تحمل نیست.
‫حتی دیگه وانمود نمی‌کنه که داره در مورد دوستش حرف می‌زنه.
‫ا-اما، وینسنت عزیز،
‫اون‌جوری که از حرفات برداشت میشد، ‫انگاری که اون خانم هم همین احساس رو داره.
‫ها؟
‫چی؟
‫چنین چیزی ممکن نیست.
‫عمراً.
‫چرا؟
‫میگی، چرا؟!
‫به‌خاطر اینکه من بهش نزدیک شدم، ‫چون فکر می‌کردم هیچ‌وقت، عاشقم نمیشه.
‫چرا؟
‫چون حال بهم زنه!
‫چرا یه نفر باید عاشق یکی مثل من بشه؟
‫جا خوردم.
‫پس از اون چیزی که فکر می‌کردم هم بیشتر از خودت بدت میاد.
‫ها؟!
‫اما همه‌چی حل میشه! ‫نیازی به نگرانی نیست.
‫اگه نمی‌تونی خودت رو دوست داشته باشی، ‫من اونقدر دوست خواهم داشت که برای هردومون کافی باشه!
‫‫خدای عشق به‌ همه‌ی ما به یک‌اندازه عشق می‌ورزه!
‫ساده بگم: نتونستی متوجه‌ش بشی!
‫واسه عاشقِ یکی بودن لازم نیست بترسی.
‫تویی که الان داری منو می‌ترسونی!
ولش کن! من خرم که اومدم !راجع‌به این موضوع با تو حرف زدم
‫احمق. خنگ خدا!
‫دیگه نیا نزدیک من، خنگول!
‫نفهم!
‫گیلبرت؟
‫زود باش. بهتره بری دنبالش.
‫درسته. بعداً می‌بینمت رولند.
پس اون، همون عضو خاندان ماه آبی‌ـه .که همه در موردش حرف می‌زنن
‫عه، لو رفتیم؟
‫عجیبه که تو، به یکی وابسته شی.
‫مگه بهش وابسته شدم؟
‫از نظر من که اینجوریه.
آها. خب، وانیتاس همیشه جوریه که .انگار خیلی سست و ضعیف هست
،انگار که اگه یه آن چشمام رو از روش بردارم .درهم می‌شکنه و خُرد و خاکشیر می‌شه
‫نمی‌تونم به حال خودش ولش کنم.
‫بابت اتفاقاتی که رخ داد واقعاً متأسفم.
‫شما رو خیلی توی دردسر انداختم.
‫داشتی به دستورات عمو جانم عمل می‌کردی.
‫نیازی نیست نگرانش باشی.
‫بیا قبل از اینکه چای‌مون سرد بشه، ازش لذت ببریم.
و لطفاً هر چیزی که توی ژوودان اتفاق .افتاد و می‌شه بیانش کرد رو بهم بگو
‫آها. حتماً خیلی بد بوده، جان.
‫نمی‌دونم حق گفتنش رو دارم یا نه،
ولی خوشحالم که مجبور نشدی .دوست ارزشمندت رو بکشی
‫آخه نمی‌خوام تو رو ناراحت ببینم.
‫ارباب لوکا.
‫خب، کلوئی د پشیه الان کجاست؟
‫نمی‌دونم.
بقیه‌ش رو به وانیتاس سپردم و .سریعاً از ژوودان برگشتم
‫چرا؟
می‌دونستم ممکنه وقتی که برمی‌گردم ،ازم راجع‌بهش بپرسن
واسه همین تصمیم گرفتیم که بهتره .من ندونم مکان تقریبی کلوئی کجاست
‫آهــــا.
‫ولی مطمئنم حالش خوبه.
‫می‌دونم وانیتاس چه‌جور آدمیه.
‫هیچ‌وقت با کلوئی بدرفتاری نمی‌کنه.
ا-انگاری داری یـ-یکم بهش اعتماد می‌کنی، مگه نـ-نه؟
‫یه‌جورایی یکم غیرطبیعی‌ـه.
آره، حالا که بهش اشاره کردین .انگاری یکم عجیبه
،از وقتی که از ژوودان برگشتم .نمی‌تونم به وانیتاس فکر نکنم
‫دیگه اون حس تنفر رو نسبت بهش ندارم.
‫حقیقتاً، داره یکمی می‌درخشه.
،عجیبه ولی وقتی بهش فکر می‌کنم .ضربان قلبم خیلی میره بالا
‫ولی... این درست نیست!
‫آخه، انگاری...
‫انگاری تو... عاشق وانیتاس شدی!
‫عاشقش شدم؟
‫عاشق وانیتاس؟
‫اوه.
‫اوه؟
‫به هر کی که می‌پرستی، کمک‌مون کن دومینیک!
‫جانِ جیگیلیِ من یه چیزیش شده!
‫چی شده، جان؟!
‫بله، مادمازل دومینیک. انگار...
‫انگار واقعاً عاشق وانیتاس شدم.
‫خب بیا آروم راجع‌بهش حرف بزنیم.
‫چشم!
‫جان، امروز چیز عجیبی خوردی؟
‫یا نکنه سرت خورده به جایی؟
نکنه یکی خونِت رو خورده و همون !موقع مسمومت کرده؟
‫چشم‌هات آسیب ندیده؟!
‫چی؟
وگرنه ‫چجوری باور کنیم عاشق همچین مردی شدی؟!
‫درسته!
‫اگه عاشق نوئه می‌شدی باز یه چیزی!
‫چی چی؟
‫قوی‌ـه، جذابه، مهربونه و قابل ستایشه!
‫دومــــی!
‫معلومه که همه عاشقش می‌شن!
‫حتی نمی‌خوام عاشق نوئه شه!
‫منم نوموخــــــوام!
‫وانیتاس کلاً برعکس نوئه‌ست!
‫باهات بدرفتاری کرد، یادته؟
‫ولی، وانیتاس چندین بار نجاتم داده.
‫آدم خوبیه.
‫همیشه احساساتش آمپر می‌چسبونه، آره؟
‫خیلی خوشحالم.
‫ها؟
آخه فکر می‌کردم عشق چیزیه .که یه جلاد حق نداره تجربه‌ش کنه
‫ضربان قلبت میره بالا.
‫خیلی هیجانی‌ـه. نمی‌تونی یه جا بند شی.
‫ولی یه چیزی، یکم نگرانم کرده.
‫چی هست؟
‫اگه احساساتم واسه وانیتاس هی بیشتر شه،
‫و وقتی اینجوری‌ام ببینمش...
‫... می‌ترسم ببرمش یه گوشه،
‫و تا دیدمش، بپرم روش و ترتیب همو بدیم.
‫کلمه‌ای که گفت در اصل به معنی ازدواج ‫و رابطه داشتنه. آره دخترم، ازدواج نصف دین‌ـه.
‫چه مرگت شده؟!
اگه بخوایم همون اولش همه‌ی راهو بریم خیلی سریعه، نه؟
!مسئله سریع یا آروم بودنش نیست !حُجب و حیا‌ نداری مگه تو؟
‫چی؟
ولی مامانم انقدر هی پاپیچِ بابام .شده که آخرش اونو مال خودش کرده
مامانت، ‫اینا رو بهت یاد داده؟!
‫حق ندارم توی تربیت والدینت دخالت کنم،
ولی یه رابطه‌ی درست، اولش با .رد و بدل کردن نامه شروع می‌شه
‫درسته، ارباب لوکا؟
‫آسمون چنقده اوجگل شوده.
‫ارباب لوکا؟!
‫ببین! انقدر شوکه شده که دیگه تو باغ نیست!
‫ارباب لوکا، خودتون رو جمع و جور کنید!
‫چه رنگین‌کمون اوشمزه‌ای.
‫و نکنه یادت رفته، جان؟
‫خود اون مرد برگشت گفت: «من هیچ جوره، ‫علاقه‌ای به کسی که عاشق منه، ندارم.»
‫دوست داشتن یه آدم این مدلی، بی‌معنی‌ـه.
‫جدی؟
‫فکر کنم راست می‌گید.
باید تمرین کنم تا بتونم با وانیتاس .خیلی عادی رفتار کنم
‫نه! کلاً اشتباه گرفتی!
‫نگران نباشید، مادمازل دومینیک!
انقدر هم احمق نیستم که بذارم .وانیتاس بفهمه چه حسی دارم
توی قرار قبلی‌مون، استعدادهای !بازیگری‌م رو ارتقاء دادم
‫قرار؟! منظورت از قرار چیه، جان؟!
‫چی؟
از اینکه جان می‌تونه انقدر .مشتاق باشه، متحیر شدم
هیچ‌وقت نمی‌دونستم می‌تونه .اینجوری لبخند بزنه
وقتی بار اول دیدمش، فکر کردم .این زندگی، اعتمادبه‌نفسش رو ازش گرفته
‫فکر کردم باید ازش محافظت کنم.
‫ولی احتیاجی نیست.
‫نمی‌دونم به‌خاطر وانیتاس‌ـه یا نه،
‫ولی خیلی بیشتر از قبل، حرف می‌زنه.
‫نمی‌تونم چشم‌هامو ازش بردارم.
‫حالا می‌فهمم چرا توی ذهن نوئه‌ست.
‫اصلاً عین من نیست.
‫دومینیک؟
‫نوئه.
‫نوئـــــــــه!
‫اگه انقدر زیاد اونجا بمونی، سرما می‌خوریا.
‫خفه بابا.
الان یادم اومدم وقتی کنت اُرلوک .رو دیدیم، موسیو مانت بهم چی گفت
‫نمی‌خوام بدونم.
‫از وقتی از ژوودان برگشتیم،
توی پاریس، یه عالمه حمله‌ی .خون‌آشام‌ها گزارش شده
‫ممکنه کار یه حامل نفرین باشه؟
‫نمی‌دونم.
‫وانیتاس.
توی ژوودان، برای اولین بار، انسانی رو دیدم .که از اعماق قلبش از خون‌آشام‌ها متنفر بود
‫و واسه همین، ازش متنفرم.
‫نمی‌تونستم بذارم ببره. از جنگیدن باهاش پشیمون نیستم.
‫ولی به فکر واداشتم.
چی باعث شد که تو یه مسیر رو بری، و آستولفو یه مسیر دیگه؟
قطعاً خون‌آشام ماه آبی .نقش به‌سزایی داشته
‫ولی قبل اون، حتی یه چیز کوچیک،
،مثل بال زدن یه پروانه .می‌تونست مسیرت رو عوض کنه
و اینجوری، ممکن بود کسی که توی .ژوودان باهاش مبارزه می‌کنم، تو باشی
‫هدفت چیه؟
«خوشحالم اون روز توی «لا بالین ،کسی که دیدمش یه شکارچی نبود
‫بلکه یه پزشک بود که متخصص خون‌آشام‌هاست.
‫معلومه که هنوز هم ازت خوشم نمیاد.
‫ولی...
‫خوشحالم که تو، به چنین آدمی که الآن هستی، تبدیل شدی.
‫می‌دونم اینا رو خودسرانه گفتم،
‫ولی می‌خواستم بدونی.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫ببین ببین، می‌گن پارک شهره.
‫انگار باحاله. امیدوارم یه روزی بتونم برم.
‫عه. آبجی، باز همو دیدیم؟
‫اینجوری نمی‌شه.
‫بهت گفتم موسیو نوئه رو برام بیاری.
‫چرا کاری که گفتمو نمی‌کنی؟
‫اگه نیاریش،
مجبور می‌شم از تو به‌عنوان .طعمه استفاده بکنم
‫منو ببخش، آبجی دومی.
‫خاطره‌ی بیستم
‫دل‌شکسته - بیماریِ لاعلاج
‫قبل از دونستنش، متوجه شدم
‫فکر می‌کردم اراده‌ی خودمه، ولی این اراده چیزی جز یه چیز پیش‌ساخته‌‌شده نبود
‫مثل یه رژه که مقصد به خودش بی‌توجه‌‌ـه
‫در امتداد جاده‌ای که توسط ناخودآگاهم هموار شده بود، قدم زدم
‫با بینش من در یه افول کامل
‫دروغ گفتن درست مثل بقیه، حس خوبی داشت
‫استدلال‌های غلطی که به یک‌دیگر می‌رسند
‫چه موقع بود که قلبم به این صورت تکه‌تکه شد؟
‫با همین اشتباه‌های بی‌جامون، راهی به هم پیدا می‌کنیم
‫پشت این مسیرِ عاری از اشتیاق و رغبت ولی سرراست چه چیزی وجود داره؟
‫ارسال امواجی در این هوای آلوده
‫برای اولین بار نفس می‌کشیم، بدون دانستن قوانین، دوباره و دوباره به انجام یک کار می‌پردازیم
احساسات‌مون مشابه‌ان
‫این پیوند دقیقاً کجا می‌خواد ما رو به هم برسونه، در حالی که مدت‌هاست که از بین رفته؟
‫ارسال امواجی در این هوای آلوده
‫برای اولین بار نفس می‌کشیم، بدون دانستن قوانین، دوباره و دوباره به انجام یک کار می‌پردازیم
‫به روز رستگاری ایمان داشته باش
‫خاطره‌ی بیست و یکم
‫دیگری - زخم