..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫بله؟
‫این نامه مال شماست، موسیو نوئه.
‫واسه من؟
‫بله، روی میز جامونده بود.
‫با آبجی دومی منتظرت وایسادم!
‫قبل از دونستنش، متوجه شدم
‫فکر می‌کردم اراده‌ی خودمه، ولی این اراده چیزی جز یه چیز پیش‌ساخته‌‌شده نبود
‫مثل یه رژه که مقصد به خودش بی‌توجه‌‌ـه
‫در امتداد جاده‌ای که توسط ناخودآگاهم هموار شده بود، قدم زدم
‫با بینش من در یه افول کامل
‫دروغ گفتن درست مثل بقیه، حس خوبی داشت
‫استدلال‌های غلطی که به یک‌دیگر می‌رسند
‫چه موقع بود که قلبم به این صورت تکه‌تکه شد؟
‫با همین اشتباه‌های بی‌جامون، راهی به هم پیدا می‌کنیم
‫پشت این مسیرِ عاری از اشتیاق و رغبت ولی سرراست چه چیزی وجود داره؟
‫ارسال امواجی در این هوای آلوده
‫برای اولین بار نفس می‌کشیم، بدون دانستن قوانین، دوباره و دوباره به انجام یک کار می‌پردازیم
احساسات‌مون مشابه‌ان
‫این پیوند دقیقاً کجا می‌خواد ما رو به هم برسونه، در حالی که مدت‌هاست که از بین رفته؟
‫ارسال امواجی در این هوای آلوده
‫بذار معرفی‌تون کنم، نوئه.
اینا، نوه‌های نازنینِ من، لویی .و خواهر کوچکترش، دومینیک هستن
‫ا-از آشنایی باهات خوشوقتم.
‫می‌خوام ازت یه خواهشی بکنم، دومینیک.
ازت می‌خوام وقتی زمانش .رسید، اینو بدی به نوئه
‫لویی؟
‫تو واقعاً...
‫... شبیه خودمی.
‫دومی؟
‫نوئه!
‫دومی؟
‫مینا...
مینا فردا اعدام می‌شه؟ همین بود؟
‫اما چرا؟
‫چرا؟ چون اون یه حامل نفرین‌ـه.
‫حامل نفرین؟
حاملان نفرین سرشون توسط جلاد زده می‌شه. این یه قانونه.
‫نوئه، منم می‌خوام مینا رو نجات بدم.
‫نمیشه توی فراری دادنِ مینا از روستا کمکش کنیم؟
‫مینا؟
‫دومی، نوئه...
‫خون. خون می‌خوام.
‫خون! بهم خون بدین.
‫دومی، فرار کن.
‫نوئه؟
‫لویی، به خودت بیا!
‫چِت شده؟
‫بُکش منو. می‌خوام منو بُکشی... نوئه.
‫اگه سرنوشتِ من اینه که بمیرم، نوئه...
‫اگه سرنوشتم اینه، می‌خوام که تو...
‫منو بُکشی!
‫نمی‌تونم... لویی.
،لویی گفت وقتی زمانش برسه .می‌خواد اینا رو داشته باشی
‫بهم گفت تا اون موقع نگه‌شون دار.
‫میخ‌های چوبی؟
‫نوئه!
‫منو ببخش، نوئه.
‫چیکار کنم؟
پدربزرگ گفت شبیه .شرایط روانی هست
‫چیکار کنم آخه؟
‫دو روزه که چشم‌هاشو باز نکرده.
اگه چشم‌هاشو دوباره باز کنه، باید چیکار کنم؟
‫چیکار کنم؟!
‫اگه...
‫اگه اون روز نرفتم بودم نوئه رو ببینم،
‫اگه خودم حلش می‌کردم...
‫اگه مینا رو به‌حال خودش ول کرده بودم،
‫احتمالاً اون سلاخی فجیع، اتفاق نمی‌افتاد.
حداقلش، نوئه جلوی چشم‌های خودش .قطع شدن سر لویی رو نمی‌دید
‫دومی؟
‫ خواهر ورونیکا؟!
بعد از اینکه نیومدی خونه من این .همه راه پاشدم اومدم که تو رو برگردونم
‫اینجا عین همیشه کثیف و پر از خاکه.
‫آماده شو بریم.
‫نــ-نه!
‫اون به‌خاطر من اینجوری شد.
نمی‌تونم نوئه رو انقدر .راحت ولش کنم
‫برادر کوچیکت، لویی... مرده.
‫هیچ حسی نداری، خواهر؟
‫اول از همه، من یه برادر کوچیک ندارم.
تازه، همون روزی که اون به‌دنیا .اومد، باید کشته می‌شد
باید شاکر باشی که اجازه دادن .این همه مدت رو زندگی کنه
‫داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫چی؟! شوخیت گرفته دومی جونم؟
‫نکنه هیچی رو نمی‌دونستی؟!
نکنه واقعاً باور کردی از کل جهان پنهانش کردن چون مریض بوده؟
‫نه خیر، نه خیر، نـــه خــیــــر!
‫واقعاً که خیلی احمقی!
‫اونو پنهان کردن...
‫... چون دوقلوی تو بود!
‫چی؟
‫دوقلو؟
‫الآن دیگه تو هم باید بدونی، نه؟
‫دوقلو؟ من و لویی؟
‫میگن که دوقلوها زندگی بیشتری رو از رحم مادر، می‌دزدند.
‫توی جهان خون‌آشام‌ها، نماد بدشانسی‌ان.
‫فکر می‌کردم لویی یکسال از من بزرگ‌تره.
‫باید یکی به مادرت یاد می‌داد که دوقلو زاییدن،
باعث می‌شه اعتبار خاندان .د ساده، خدشه‌دار بشه
‫واسه همین فقط یکی‌تونو انتخاب کردن.
حقیقتاً یکی‌تون باید موقع .تولدش، کشته می‌شد
ولی یهویی پدربزرگ گفت «الکی «.این کارو نکنید. خودم مراقبشم
‫و اون‌موقع بود که لویی رو برد.
حتی پدر هم نتونست از .پدربزرگ سرپیچی کنه
‫گفت می‌خواست یه چیزی رو امتحان کنه.
‫چرا؟
‫چرا منو انتخاب کردن؟
‫نمی‌دونم.
پدرو می‌شناسم، احتمالاً با‌توجه به .حسی که اون لحظه داشته، تصمیم گرفته
پس من وقتی رو ندارم که بخوام صرف .فکر کردن به برادری بکنم که هیچ‌وقت نداشتم
‫ولی اگه اون به‌جای تو انتخاب می‌شد،
یعنی توقعاتی که ازش داشتیم رو بیشتر از تو به‌جا می‌آورد یا نه؟
‫لویی.
‫لویی اینو می‌دونست؟
‫لویی.
آرزو می‌کنم کاش می‌تونستم .همیشه اینجا زندگی کنم
‫بهت حسودیم میشه، لویی.
چجوری تونستم همچین چیز بدی رو به لویی بگم؟
‫نوئه، خوبی؟ منو می‌شناسی؟!
‫نوئه!
‫لویی!
‫خدا رو شکر.
‫خواب دیدم که تو مردی.
‫خدا رو شکر، لویی.
‫واقعاً فقط خواب بود.
‫نوئه.
نوئه، تو هم آرزو می‌کنی که لویی انتخاب می‌شد؟
‫تو هم آرزو می‌کنی که
‫لویی به‌جای من، زندگی می‌کرد؟
‫بیچاره.
‫بیا دیگه دنبالشون نگردیم.
‫من یکم دیگه می‌گردم.
‫چرا انقدر نگران ساحره‌ی جهنمی‌ای؟
مگه واسه تو هم بهتر نیست که یه چیزی بین اون دو تا پیش بیاد؟
‫د-داری در مورد چی...؟
‫ببخشید. حالت خوبه؟
‫خب، من میرم؛ مادمازل دومینیک.
‫اوه، اسمتون دومینیک‌ـه.
‫میخائیل!
‫اسمم اینه!
‫چی؟ داری گریه می‌کنی آبجی؟
‫بیچاره.
‫ها؟
‫دلم به‌حالت می‌سوزه، آبجی.
آرزو می‌کنم اون کسی که حامل .نفرین شد، من می‌بودم
‫آرزو می‌کنم کاش سر من قطع می‌شد.
‫آرزو می‌کنم که الآن
‫لویی کنار نوئه می‌بود.
‫چرا من نیستم؟
‫بهتر بود بمیرم.
‫اگه مرده بودم...
‫منو ببخش، نوئه.
‫نازی، نازی.
‫نازی، نازی. گریه نکن آبجی.
‫مطمئنم شاهزاده‌ت میاد دنبالت.
‫بعدش شاهدخت غم‌دیده، خوش‌بختی رو پیدا می‌کنه؛
و همه‌مون می‌تونیم دوباره .برگردیم پیش خانواده‌هامون
‫مگه نه، آبجی؟
‫وانیتاس! بالاخره پیدات کردم!
‫املیا؟
‫یه اتفاق خیلی بد افتاده! ‫موسیو نوئه...!
‫خوش اومدی!
‫ممنون که اومدی، موسیو نوئه!
‫- من...
‫- دومی کجاست؟!
‫ای وای!
‫یه ماشین خودکار؟
‫میخائیل؟
‫واقعاً اون اسم روی نامه بود؟
‫زنده‌س؟
‫بده.
‫ازش دور بمون!
‫اون...
‫حتی هنوز خودمون رو معرفی هم نکردیم.
‫نمی‌تونی صبر کنی، نه؟
‫یه جلدِ چرمیِ آبی، ‫صفحه‌هایی به تاریکی شب،
‫چرخ‌دنده گریمور که ‫به یه زنجیر نقره‌ای متصل شده...
‫یه بار دیگه امتحان کنیم. من میخائیل‌ام.
‫تنها چیزی که از خون‌آشام ماه آبی ‫به ارث بردم، همین کتاب بود.
‫با این حال، یه انسان معمولی‌ام!
‫یه کتاب وانیتاس دیگه هم وجود داره؟
‫شوخی کردم. فقط داشتم ادای برادر بزرگم رو درمی‌آوردم!
‫البته که خودت می‌دونی کدوم موسیو رو میگم، موسیو نوئه؟
‫برادر بزرگم همونیه که شماها وانیتاس صداش می‌زنین.
‫حرف‌هایی که برادرم بهت زد رو به مادمازل دومی گفتی.
‫و مادمازل دومی اونا رو به من گفت.
‫این همه موسیو و مادمازل گیج‌کننده‌س، نه؟ میشه همون...
‫... نوئه صدات بزنم؟
‫برادربزرگه‌م، در مورد من چیزی بهت نگفته؟
‫یه چیزی مثلِ «یه برادر کوچکِ ناز دارم.»
‫یا به شماره‌ی 71 اشاره‌ای بکنه؟
‫شماره‌ی 71 چیکار می‌کنه؟
‫اون توئی؟!
‫اینحا اومدم، تا ازت یه لطفی داشته باشم، نوئه.
‫دومی!
‫اگه کسی ذره‌ای آسیب به من بزنه، ‫آبجی دومی توی پریدن مکثی نمی‌کنه.
‫چرا داره اینکار رو می‌کنه؟
‫اینو نمی‌خوای، نه؟
‫منم نمی‌خوام.
‫نگو که...
‫آبجی دومی خیلی مهربونه. ‫از این که ببینم
‫با اسم حقیقیش کاری کرده؟
‫پس، می‌خوام که خون برادرم رو بخوری.
‫هااا؟
‫یه چیزی هست که هرجور شده باید بدونمش.
‫می‌خوام بدونم چرا برادرم اون روز پدرم رو کشت.
‫اما هر بار از برادرم می‌پرسم، اصلاً جوابی رو بهم نمیده.
‫پس می‌خوام که یه نگاه کوچولو برام، بندازی.
‫توی اینجور چیزا خوبی، نه؟
‫نیش‌هات رو در اون پوست رنگ‌پریده فرو ببر، نوئه.
‫اون خاطره رو از خون وانیتاس آشکار کن.
‫دومینیک گم شده؟!
‫بله.وقتی در قلعه هم حاضر نشد...
‫یک پیغام رسان به عمارت مارکوس دِ ساده فرستاده شد، ولی...
‫اما سه روزی میشه که کسی اونو در عمارت اصلی یا ‫ویلا مشاهده نکرده.
‫از اون جایی که از خاندان د ساده نیز هستن، ‫نمی‌تونیم این احتمال رو در نظر نگیریم که از سر هوس این کارو کرده.
‫دومینیک هیچ‌وقت چنین کاری نمی‌کنه!
‫اون هیچ‌وقت از وظیفه‌ش به عنوان یه نگهبان سلطنتی غافل نشده.
‫سه روز پیش؟ اون همون موقع‌ایه که آخرین بار هم‌دیگر رو دیدیم.
‫بعد اون دیدار اتفاقی برای مادمازل دومینیک افتاده؟
‫جان.
‫می‌تونم یه خواهشی ازت داشته باشم؟
‫نمی‌فهمم.
‫اونی که «پدر» صداش می‌زنی.
‫یعنی میگی، وانیتاس اونو کُشت؟
‫عه؟ یه لحظه وایسا.
‫آهاااا...
‫ببخشید، ببخشید. انتظار چنین چیزی رو ازت نداشتم.
‫به‌نظر زود قضاوت کرده بودم.
‫بعد این همه مدتی که با هم بودین...
‫... تو هیچی در مورد برادرم نمی‌دونی، مگه نه، نوئه؟
‫حالا گرفتم چی شد.
‫اگه همینطور یه‌دفعه‌ای بهت بگن خونِ برادرم ‫رو بخور، فقط توی دردسر می‌اندازه‌ت، نه؟
‫خودشه!
‫پس به جای خونِ اون، ‫ از مال من استفاده کن.
‫اول، با استفاده از خون خودم، هر چی ‫رو در مورد برادرم می‌دونم، رو بهت میگم.
‫خب، زود باش دیگه.
‫اگه نجُنبی، سرما می‌خورم، ها.
‫آبجی هم همینطور.
‫دومی.
‫دومی. موهات چی شدن؟
‫چرا...؟
‫این؟ سر راهم بودن، پس بریدم‌شون.
‫بهم میاد، نوئه؟
‫باید برای محافظت از نوئه تمام تلاشم رو بکنم.
‫حتی اگه...
‫... بهاش زندگی خودم باشه.
‫وقتشه، نوئه.
‫اون دختره، نه اشتباه کردم، پسره همون بچه‌ایه که زنده مونده؟
‫بله، در حالی که زیر تخت قایم شده بود، پیداش کردن.
‫کلیسا، اون رو تحت مراقبت خودش قرار میده.
‫مادرش یه فاحشه بود.
‫چرا مثل دخترها لباس پوشیده؟
‫به‌نظر می‌رسه بچه‌ش رو به بهترین مشتری‌هاش پیشنهاد می‌داده.
‫نباید اونجا بری ها.
‫زیرزمین جای پر پیچ‌و‌خمیه، وقتی ‫واردش بشی دیگه نمی‌تونی راه برگشت رو پیدا کنی.
‫اون پائین، جای پر پیچ‌و‌خمیه و ترسناکیه.
‫یه مومیایی!
‫عه!
‫الآن میام، می‌خورمت!
‫موسیو؟
‫بله؟
‫کِی می‌تونی برم خونه؟
‫از امروز به یه خونه جدید فرستاده میشی.
‫شنیدم که بچه‌های زیادی که هم سِن‌ات هستن، اونجان.
‫مطمئنم دوستای جدید پیدا می‌کنی.
‫نمی‌فهمم.
‫که اینطور...
‫موسیو؟
‫بله؟
‫چرا باید اون خون‌آشام رو می‌کشتن؟
‫اون خون‌آشامه مادرت رو کُشت؟
‫همم، نه. اون نجاتش داد.
‫مادرم وقتی منو می‌زد واقعاً چهره‌ی وحشتناکی داشت.
‫اما من خوب می‌دونم.
‫فقط وقتی این کار رو می‌کرد که ‫شیطان درونش تسخیرش می‌کرد.
‫مادرم تمام وقتی که...
‫اون خون‌آشام هم میومد، عصبانی بود.
‫اما بعدش، کم کم صورتش به همون حالت مهربون برگشت.
‫مادرم واقعاً خوشگل بود.
‫مطمئنم اون خون‌آشام، شیطان درون مادرم رو بیرون کشید.
‫این دیگه چه...
‫موسیو، چیزی شده؟
‫بچه‌ی طفلکی.
‫خون‌آشام‌ها همین الآنش هم تو رو گمراه کرده‌اند.
‫خدایِ من، ازت تمنا دارم، تمنا می‌کنم! این بچه را ببخش.
‫خداوندا!
‫رولند!
‫بهت گفتم که! ‫تا وقتی کامل خوب نشدی، از جات جُم نخوری.
‫- صبر کنین! داشتم به این بچه کمک می‌کردم!
‫دزدکی از اتاقت نزنی، بیرون!
‫بله، ولی بچه‌ای که دفعه پیش برام گیر آوردین، ‫تقریبا خیلی سریع شکست.
‫و درست وقتی که انتظار یه جایگزین رو داشتم،
‫این یکی رو در بهترین مکانی که میشد، پیدا کردم!
‫نیازی به نگرانی نیست، چیزی نمیشه!
‫اونا همه‌شون در حال حل‌و‌فصل پیامد‌هایِ ‫کشتن اون فاحشه‌اند.
‫اگه یکی از بچه‌های تحت مراقبت‌شون گم بشه،
‫اونا به عنوان یه فراری در نظرش می‌گیرنش و ‫همینطور رهاش می‌کنن.
‫بچه بیدار شد!
‫خب حالا، مراقبت از این کوچکه رو به تو می‌سپارم.
‫روت حساب می‌کنم.
‫شماره 69!
‫ خاطره‌ی بیست‌ویکم بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
دیگری - زخم
‫دیگری - زخم
‫قبل از دونستنش، متوجه شدم
‫فکر می‌کردم اراده‌ی خودمه، ولی این اراده چیزی جز یه چیز پیش‌ساخته‌‌شده نبود
‫مثل یه رژه که مقصد به خودش بی‌توجه‌‌ـه
‫در امتداد جاده‌ای که توسط ناخودآگاهم هموار شده بود، قدم زدم
‫با بینش من در یه افول کامل
‫دروغ گفتن درست مثل بقیه، حس خوبی داشت
‫استدلال‌های غلطی که به یک‌دیگر می‌رسند
‫چه موقع بود که قلبم به این صورت تکه‌تکه شد؟
‫با همین اشتباه‌های بی‌جامون، راهی به هم پیدا می‌کنیم
‫پشت این مسیرِ عاری از اشتیاق و رغبت ولی سرراست چه چیزی وجود داره؟
‫ارسال امواجی در این هوای آلوده
‫برای اولین بار نفس می‌کشیم، بدون دانستن قوانین، دوباره و دوباره به انجام یک کار می‌پردازیم
احساسات‌مون مشابه‌ان
‫این پیوند دقیقاً کجا می‌خواد ما رو به هم برسونه، در حالی که مدت‌هاست که از بین رفته؟
‫ارسال امواجی در این هوای آلوده
‫برای اولین بار نفس می‌کشیم، بدون دانستن قوانین، دوباره و دوباره به انجام یک کار می‌پردازیم
‫به روز رستگاری ایمان داشته باش
‫خاطره‌ی بیست‌ودوم
‫ماهِ آبی - دیدار
ماهِ آبی - دیدار