..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫چرا... نمی‌تونم بکشمت؟
‫چرا؟!
‫آخه چرا؟
‫لعنتی.
‫لعنتــــــــــی!
‫ببخشید، وانیتاس.
‫منو ببخش.
‫خاطره‌ی بیست‌وچهارم
‫آرزویِ او - پس از باران
آرزویِ او - پس از باران
‫وانیتاس! خودت رو جمع‌وجور کن!
‫آخه چرا؟
‫چرا؟!
‫چرا نمی‌تونی بکشیش؟!
‫اون می‌خواست خونت رو بخوره! ‫می‌تونستی بکشیش!
‫پس چرا این کار رو نکردی؟! ‫من تنها کسی‌ام که بهش نیاز داری!
‫برای کی مهمه اگه اون بمیره؟!
‫تو...
‫می‌خواستی یه کاری بکنی تا من خون ‫وانیتاس رو بخورم تا به‌خاطرش منو بکشه؟
‫اگه فقط من، داداشیم و پدرم می‌تونستیم ‫دوباره هم‌دیگه رو ببینیم...
‫تمام چیزی که می‌خواستم همین بود!
‫اما تو اون کاری که ازت خواستم رو انجام ندادی، نوئه.
‫پس آبجی باید بمیره.
‫ولم کن.
‫نه.
‫اما میشا گفت که باید بپرم. باید بمیرم.
‫بی‌فایده‌س.
‫چرا؟ مگه تو هم موافق نبودی؟
‫اگه من نبودم، اوضاع نوئه...
‫بهت گفتم که بی‌فایده‌س!
‫من... از خودم بدم میاد.
‫من توی تصمیم‌هام دو‌ دلم، و همینطور رقت‌انگیز. ‫از ته‌وجودم از خودم متنفرم.
‫با این وجود، یه چیزی هست که نمی‌تونم ازش بگذرم.
‫اونی که به نوئه صدمه‌ای بزنه رو ‫هیچ‌جوره نمی‌تونم ببخشم.
‫اگه کشتن خودم، باعث بشه که اون اینطوری عصبانی بشه،
‫هیچ‌جوره نمی‌تونم به خودم اجازه بدم، چنین اتفاقی بیفته.
‫ا-اما، میشا بهم گفت که باید بپرم.
‫باید همینطوری که اون گفت، رفتار کنم.
‫باید تا الان متوجه شده باشی.
‫اون دختر خودتی، همونی که همیشه سعی می‌کردی ‫چشمت رو به روش ببندی و نبینیش.
‫بی‌فایده‌س.
‫منو ببخش.
‫قول داده بودم.
‫جان.
‫ازش متنفرم.
‫از نوئه متنفر نشو.
‫نه.
‫می‌ترسم.
‫چرا؟
‫لوئی، ببخش.
‫من...
‫منو ببخش.
‫میخائیل از اون کتاب استفاده کرد تا ‫از شکننده‌ترین و آسیب‌پذیرترین بخشت، سوءاستفاده کنه.
‫اسم حقیقی‌مون یه ذره هم آلوده نشده.
‫آبجی!
‫چرا بهم گوش نمیدی؟!
‫پس فقط باید از شماها استفاده کنم.
‫همه رو بکشین.
‫بکشین.
‫بکشین!
‫عــه!
‫چی شد؟! نمی‌خوام!
‫داداشی.
‫این دیگه چیه؟!
‫یه جوریه که انگاری کتاب وانیتاس، ‫داره میخائیل رو می‌بلعه.
‫نوئه. بی‌خیال من شو و همین الان از اینجا برو!
‫ها؟
‫کنترل اون گریمور از دستِ ‫میخائیل خارج شده.
‫اون بیش از حد، توی شهربازی ‫آسترمایت رو دستکاری کرد.
‫نه.
‫اگه یه‌دفعه همه‌ش منفجر بشه...
‫گفتم که نه!
‫وانیتاس! نوئه!
‫یخ؟
‫مادمازل دومینیک؟
‫چیزی نیست.
‫مراقب من باشین، و منم همین کار رو ‫برای شما دوتا می‌کنم.
‫حالا، بیاین شمشیرهامون رو همراه با ‫هم برداریم تا از اون چیزهایی که دوست‌شون داریم، محافظت کنیم.
‫آبجی، بکش‌شون، همه‌شون رو بکش.
‫بکش‌شون!
‫خیلی... زیباست.
‫دومی. دومی!
‫نوئه.
‫داداشی.
‫کمکم کن.
‫داداشی.
‫درد داره.
‫خیلی درد داره!
‫درد داره، درد داره، درد داره، درد داره،...
‫خیلی خیلی درد داره، داداشی.
‫هوی!
‫وانیتاس؟! چی شده؟!
‫وای، چقدر شگفت‌انگیزه.
‫نگران بودم که شاید باید زودتر، ‫جلوتون رو می‌گرفتم،
‫ولی خوش‌حالم که اینکار رو نکردم.
‫واقعاً که شگفت‌انگیزه. ‫و همه‌ش به لطف تو بود که دیدمش.
‫خیلی وقت بود که ندیده بودم‌تون، ‫گربه‌ی ناز من، مِش شاتون.
‫پـ-پدربزرگ؟ شما اینجا چیکار می‌کنین؟!
‫از دیدار باهاتون خوش‌وقتم، ساحره‌ی جهنمی،
‫و شمایی که عضوی از خاندان ماهِ آبی هستین.
‫شاید این اولین باره که منو به این صورت می‌بینین!
‫عضو سابق خاندان مارکوس دِ ساده، ‫بی‌شکل.
‫به‌نظر می‌رسه گربه‌های نازِ من، ‫زیر دِین شما قرار گرفتن.
‫یه صدای مهربون و لبخندی ملایم.
‫کی فکرش رو می‌کرد انقدر بشه ‫ترسید که هیچ ترسی رو نتونی احساس کنی.
‫استاد.
‫استاد، چرا شما با میخائیل هستین؟
‫کُنت، درد داره.
‫خیلی درد داره. کمکم کن.
‫یه شخص مهربون نجاتم داد.
‫استاد، اون «شخص مهربون»‌‌‌ای که ‫میخائیل می‌گفتش، شمائین؟
‫استاد، شما...؟
‫شما بهش گفتین که یه راه برای برگردوندن خون‌آشامِ ‫ماهِ آبی به زندگی وجود داره؟
‫همینطوره.
‫چرا، شما...؟
‫یادداشت مترجم: به یه صورت و فرم دیگه دیدنش، قبلاً.
‫گفتی که شاید، هیچ‌وقت نشده که ما، ‫به این صورت تو رو ببینیم.
‫پس کجا بوده؟ کجا هم‌دیگر رو دیده بودیم؟!
‫کُنت سنت ژرمن شما رو یاد چیزی نمی‌اندازه؟
‫این اسمیه که این روزها ازش استفاده می‌کنم. ‫دفعه بعد حتماً حواس‌تون باشه، با این اسم صدام بزنین.
‫پادشاهی‌ رویاها که به زوال کامل رسیده.
‫چه رویایی باشد که همانند یه گهواره‌ ‫به آرامی و مهربانانه تکان می‌خورد،
‫یا کابوسی باشد که روح تو را می‌بلعد، ‫رویا چیزی جز یک رویا نیست.
‫غیرقابل اجتنابه، یه روزی باید ‫بیدار باشی و با حقیقت روبه‌رو بشی.
،بیا بعداً وقتی فرصتش پیش اومد باز هم .همدیگه رو ببینیم گربه‌‌ی ناز من، مون شتون
و همین‌طور تو، انسانی که وارثِ خاندان .ماه آبی‌ای، زیباترین آفریده در این جهان
‫صبر کن.
‫استاد!
‫نوئه!
‫وانیتاس!
‫بونژور، کوچولو.
‫صبح بخیر، موسیو نوئه.
‫مادمازل آملیا؟
‫بله، منم.
‫چی شده؟
‫همه حالشون خوبه.
‫یکمی نگران شما بودن.
‫منو ببخش.
‫بابت کمکت ممنونم، مادمازل آملیا.
‫خب حالا، برات یکمی آب و غذای سبک بیارم؟
‫نه، خودم میارم.
مادمازل دومینیک و مادمازل جان دارن .توی اتاق نهارخوری صحبت می‌کنن
لطفاً تا وقتی صحبت‌هاشون تموم .بشه بهشون زمان بدید
‫اون بالاست.
‫برای جفت‌تون غذا آماده کردم.
‫میگم...
‫زخم‌هات خوبن؟
‫ببخشید. معلومه که خوب نیستن.
‫وانیتاس، نمیای داخل؟
‫ولی اگه مزاحمم، تنهات می‌ذارم.
‫منتظر...
‫... اومدنش بودم.
‫میـ...
‫نوئه.
.نیازی نیست کاری بکنی .فقط همونجا وایسا
‫دیروز...
‫دیروز می‌خواستم ازت یه چیزی بپرسم، ولی نتونستم.
‫پس می‌خواستم الان ازت بپرسم.
‫تقصیر منه که پدر مُرد؟
چیزی از اون روز، روزی که اون مُرد .و منم دستم رو از دست دادم، یادم نمیاد
‫همه‌ش... تقصیر...
‫نه.
‫قاتلش منم.
‫همون روز، یه نفر اسم حقیقی لونا رو دزدید.
‫لونا داشت به یه هیولای دیوونه تبدیل می‌شد.
‫واسه همین عضو خاندان ماه آبی شدم،
‫و لونا رو با قدرت‌ همونا کشتم.
‫حقیقت، اینه.
‫من حاملان نفرین رو درمان می‌کنم،
تا یه مدرکی از اینکه چه کسی .اسم حقیقی لونا رو دزدیده، پیدا کنم
‫من هیچ‌وقت خون‌آشام ماه آبی رو نمی‌بخشم.
‫وجودشون رو از روی زمین محو می‌کنم.
‫رد تک‌تک‌شون رو می‌زنم و نابودشون می‌کنم.
‫این، انتقام منه.
‫واسه همین نمی‌تونم باهات بیام.
‫حرفات عجیبن.
‫اگه پدر رو به زندگی برگردونیم، همه چیز عین قبـ...
‫مُرده، زنده نمی‌شه.
‫حتی اگه بشه، بازم فقط شبیه‌ش هست.
‫تو هم عین من اینو می‌دونی، داداشی!
‫هرچی بیشتر از کتاب‌هامون استفاده کنیم،
‫بیشتر شبیه چیزی می‌شیم که انسان نیست.
‫موجودیت ما رو بازنویسی می‌کنن.
‫دیروز منو دیدی، نه؟
‫همونجوری.
آخرش به چیزی تبدیل می‌شیم .که شبیه خودمون نیست
من تنها کسی‌ام که می‌تونه دردی .که متحمل می‌شی رو درک کنه
‫خودت گفتیش.
‫«حتی اگه فردا بمیرم هم نمی‌خوام.»
‫«می‌خوام تا‌ آخرش یه انسان بمونم.»
‫اگه به یه هیولا تبدیل بشی خودم می‌کشمت!
‫آخه ما شبیه همیم!
‫پس... لطفاً!
‫بهت احتیاجی ندارم.
‫اگه بتونم انتخاب کنم چجوری بمیرم...
‫اگه بتونم آرزویی بکنم...
‫اگه قرار باشه بمیرم، اونو انتخاب می‌کنم.
‫باشه پس.
‫پدر رو خودم برمی‌گردونم.
اون بی‌شکله، کُنت سنت ژرمن می‌خواست چیکار کنه؟
‫نمی‌دونم. اهمیت هم نمیدم.
‫آها راستی. باید بهت یه چیزی بگم.
‫آبجی دومی کسی رو نکشته.
،وقتی از کتاب استفاده کردم ،خون‌آشام‌ها ناپایدار شدن
‫اما اون چندین بار جلوی حمله‌شون به انسان‌ها رو گرفت.
ولی حتماً به افراد مهم بگو .تا بلایی سرش نیارن
‫چرا به من میگی؟
‫چون باهام مهربون بود.
‫از آدمای مهربون خوشم میاد.
‫هوی، خیلی سنگینی.
‫یکم دووم بیار.
‫عیبی نداشت که میخائیل رو ول کردم؟
‫حتماً هزارتا سؤال داری که می‌خوای ازش بپرسی.
‫درسته، ولی فعلاً...
‫می‌خوام باهات حرف بزنم.
‫ببخشید.
‫چی؟
‫از خیلی لحاظ عجول بودم، شایدم نه.
‫خیلی طولش دادم یا شایدم کافی نبودم.
‫وقتی انقدر متواضع می‌شی نگران می‌شم.
‫می‌خوای دعوا کنی؟
‫تسلیمم.
‫چی؟
میگم دیگه تسلیمم که تو رو مجبور !کنم هر کاری که می‌خوام رو بکنی
‫هنوزم خیلی سنگینی.
‫حالا چیکار می‌کنی؟
‫اول از همه، جواب معمای کُنت ‫سنت ژرمن رو پیدا می‌کنم.
‫آره.
‫بعدشم، چیزی عوض نشده.
‫من یه پزشکم. حاملان نفرین رو درمان می‌کنم.
هر کاری که بخوام می‌کنم، و با نجات .دادنِ خون‌آشام‌ها انتقامم رو می‌گیرم
‫درسته. واسه منم چیزی عوض نشده.
‫هوی، دکتر قلابی!
‫بالأخره پاشدی؟ چرا انقدر لِفتِش دادی؟!
اصلاً متوجهی ما دیروز چه پارگی‌هایی رو به جون خریدیم؟
‫کنت اُرلوک خیلی عصبیه!
‫گفت زود برید به دیدنش!
‫می‌ترسم.
‫عذاب الهی‌ـه.
باید به‌خاطر کتکی که دیروز !خوردم ازم عذرخواهی کنی
‫شرمنده.
!موسیو وانیتاس، موسیو نوئه !خورشید اومد بیرون
‫وانیتاس.
‫بیا بریم.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫قبل از دونستنش، متوجه شدم
‫فکر می‌کردم اراده‌ی خودمه، ولی این اراده چیزی جز یه چیز پیش‌ساخته‌‌شده نبود
‫مثل یه رژه که مقصد به خودش بی‌توجه‌‌ـه
‫در امتداد جاده‌ای که توسط ناخودآگاهم هموار شده بود، قدم زدم
‫با بینش من در یه افول کامل
‫دروغ گفتن درست مثل بقیه، حس خوبی داشت
‫استدلال‌های غلطی که به یک‌دیگر می‌رسند
‫چه موقع بود که قلبم به این صورت تکه‌تکه شد؟
‫با همین اشتباه‌های بی‌جامون، راهی به هم پیدا می‌کنیم
‫پشت این مسیرِ عاری از اشتیاق و رغبت ولی سرراست چه چیزی وجود داره؟
‫ارسال امواجی در این هوای آلوده
‫برای اولین بار نفس می‌کشیم، بدون دانستن قوانین، دوباره و دوباره به انجام یک کار می‌پردازیم
احساسات‌مون مشابه‌ان
‫این پیوند دقیقاً کجا می‌خواد ما رو به هم برسونه، در حالی که مدت‌هاست که از بین رفته؟
‫ارسال امواجی در این هوای آلوده
‫برای اولین بار نفس می‌کشیم، بدون دانستن قوانین، دوباره و دوباره به انجام یک کار می‌پردازیم
‫به روز رستگاری ایمان داشته باش
مرسی که خاطرات وانیتاس
رو تـــمــــاشــــا کـــردیــــد