‫در حالی که بعضی عوامل داستان الهام گرفته از حوادث واقعی می‌باشد، این سریال یک اثر ساختگی است. اشخاص،‌ اسامی،‌ مکان‌ها و جریانات این سریال به دلایل نمایشی ساخته شده‌اند و هیچ شباهتی با اشخاص واقعی (زنده یا مرده)، مکان‌ها و یا حوادث واقعی نباید استنتاج شود
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫ایمی؟
‫منتظرتن.
‫ایمی؟
‫الان میام.
‫وقتی که 13 سالـش شد، من بزرگـش کردم.
‫تا حالا کسی برای اون بچه‌ها ‫مادری نکرده
‫بنابراین چطور می‌خواد ‫خودش مادری بلد باشه؟
‫فقط با ظلم و آزار آشنایی داشته.
‫تا به حال نه کسی در آغوش گرفتدش ‫و نه دوستش داشته.
‫من سعی کردم اما، می‌دونی،
‫این مسائل از زمانی‌که خیلی بچه بود ‫در اعماق درونـش ریشه کرده.
‫من میلۀ چرخ رو از پشت ماشین برداشتم ‫تا شیشه رو بشکنم.
‫در ماشین رو باز کردم.
‫مکس تکون...
‫مکس تکون نمی‌خورد ‫و چشم‌هاش بسته بودن.
‫و با رسیدن آمبولانس ‫رفتم که بغلـش کنم.
‫و تموم این مدت، ‫مادر این بچه کجا بود؟
‫اون طرفِ خیابون دیدمـش.
‫و داشت چیکار می‌کرد؟
‫داشت...
‫فقط اونجا وایستاده بود.
‫به نظر شما مکسین کوچولو ‫می‌تونه تنها در کنار مادرش،
‫امنیت داشته باشه؟
‫با توجه به تجربیاتی که ‫بعنوان یک مددکار اجتماعی دارم،
‫هدفـمون اینه تا جایی‌که امکانـش هست ‫اعضای خانواده در کنار همدیگه...
‫لطفا به سوالم جواب بدید.
‫در... این بازه زمانی،
‫معتقدم که در زمینۀ رفاهی، این کار به نفع
‫کودک نیست.
‫حتما واقف هستید که ‫تنها گذاشتن یک بچه توی ماشینی
‫که همۀ شیشه‌هاش بسته‌ان، ‫اونم توی روز گرمی از فصل تابستان
‫عملا مهلک و کشنده‌ست؟
‫خانم بوفرت ‫شما می‌تونید به این سوال پاسخ بدید؟
‫رای بنده دادن حق حضانت
‫تنها به پدر این کودک،
وین دورکی ‫است.
‫حق ملاقات تحت نظارت ‫هر هفته به مدت دو ساعت،
‫در زمان و مکانی که متعاقبا بعد از 12 ماه
‫بررسی مشاوره و ارزیابی روانشناختی انجام شود،
‫به مادر این کودک اعطا می‌شود.
‫«تطهیـــــر» ‫«فصل اوّل، قسمت هفتم»
‫بلیطت رو گرفتی؟
‫آره.
‫هروقت رسیدی بهم خبر بده، خب؟
‫- و یادت نره با همدیگه در چه موردی صحبت کردیم. ‫- آره، می‌دونم. دوشنبه مدرسه دارم.
‫فقط باید اینجا یه سری مسائل رو ‫با برادرت حل و فصل کنم.
‫بیا بغلـم.
‫این مسائل سخت پیش می‌رن مکس.
‫من همیشه نمی‌دونم دارم چیکار می‌کنم.
‫خداحافظ مکس!
‫اون اینجا چیکار می‌کنه؟
‫درست رفتار کن.
‫فقط اومدیم خداحافظی کنیم.
‫خیلی زود می‌بینمت داداش کوچیکه.
‫می‌بینمت.
‫سفر به سلامت.
‫خداحافظ مکس!
‫خدافظ مکس!
‫بهش گفتی؟
‫به نظرم کار درستی نیست و هرگز چیزی نگفتم.
‫من هیچوقت سرزنشت نکردم فریا.
‫اتفاقی که افتاد بخاطر بلک‌مارش بوده.
‫بلایی که آدرین به سرت آورد.
‫به سرِ همۀ شما.
‫مامان؟
‫مامان کو؟
‫حمومـه.
‫اتفاق‌های همیشگی.
‫- عه، مو اینجاست؟ ‫- اوهوم.
‫سوال اصلی اینه که ‫تو چرا همیشه اینجایی؟
‫زر زرهات مال خودت. ‫کت و شلوار واسه چی پوشیدی؟
‫خیلی جذاب شدم، درسته؟
‫بخاطر چیه؟
‫معلومه دیگه، برای عروسیه.
‫داری عروسی می‌کنی؟
‫من؟ نه. واسه عروسیِ ابیگیلـه.
‫جدا قراره بری به عروسیش؟
‫چرا نرم؟ همراهِ مامی‌ام.
‫نمی‌تونه تو رو به عروسیِ ابی ببره!
‫چرا که نه؟
‫چون که ازش متنفرن.
‫مادرشونه‌ها!
‫مامان؟
‫عه، چه خوب شد.
‫می‌تونی توی پیدا کردنِ ‫اسلیپرهام کمکـم کنی.
‫مطمئنم که مخفیـشون می‌کنه.
‫دیشب توی «د لاج» دیدمت.
‫وای، کجا گذاشتدشون؟
‫چون مجبور بودم، ‫رازت رو نگه داشتم.
‫ولی اگه قرار باشه «خانواده» رو دوباره راه بندازی، ‫من ساکت نمی‌مونم.
‫و خودتـم می‌دونی که اگه ساکت نمونی، ‫چه اتفاقی رخ می‌ده ایمی.
‫مهمون داری ایمی.
‫مادرتـه.
‫کریستین مادر من نیست.
‫سلام فرشته خانم.
‫حالت چطوره ایمی؟
‫خوبـم.
‫من اینطور فکر نمی‌کنم.
‫بخاطر همینـم یه سوپرایز واست دارم.
‫قراره امروز از اینجا بری.
‫یه دکتر مهمی رو می‌شناسم
‫که می‌تونه حکم ‫بستریِ اجباریت رو باطل بده.
‫ولی من اون بیرون کاری ندارم.
‫بچه‌ام رو از دست دادم.
‫منم بچه‌هام رو از دست دادم.
‫دبلودویلز شما رو از من گرفتن.
‫ولی همیشه یه زندگی جدید در انتظارته ایمی.
‫تو جوونی. ‫می‌تونی دوباره سرپا بشی.
‫نمی‌دونم چی باید بگم.
‫بگو ممنونم مامی.
‫ممنونم مامی.
‫هرگز نباید از بچه‌هات ناامید بشی.
‫[امضای بیمار] ‫[ایمی بوفرت]
‫و مایتریا، باید اینجا رو امضا کنه.
‫ممنون خانم پرستار.
‫یه امضای دیگه خوشگلـم.
‫هرگز برنمی‌گردم.
‫تصمیمـش با خودته.
‫خانم بوفرت؟
‫حاضرید که پازلتـون رو تموم کنید؟
‫چی داره می‌گه ‫این آقایی که مو داره؟
‫پیداشون کردم، نگاه کنید.
‫تکه‌های گمشده رو می‌گم.
‫توی همۀ گلدون‌ها افتاده بودن.
‫خب باید همونجا دنبال اسلیپرهامم بگردی.
‫فریا. فریا.
‫می‌شه باهات صحبت کنم فریا؟
‫بله، آره.
‫من نمی‌فهمم.
‫اینجا بوکمارک گذاشته.
‫خب، می...
‫می‌خوای چیزی رو بخونم؟
‫شمارۀ صفحه رو بخون.
‫دویست و بیست و چهار.
‫دیروز صفحۀ 191 بود. ‫پریروز روی 168 بود.
‫داره کتاب می‌خونه.
‫غیرممکنـه.
‫دکترها می‌گن که تواناییِ خوندن نداره. ‫توانایی درک چیزی رو نداره.
‫- فقط الکی این بوکمارک رو جابه‌جا می‌کنه. ‫- چرا باید چنین کاری بکنه؟
‫نمی‌دونم.
‫چرا روی صندلی خرابکاری می‌کنه؟
‫چرا کنترل تلویزیون رو ‫توی یخچال می‌ذاره؟
‫کارهای عجیب و غریب می‌کنه.
‫باید دوباره آزمایش بشه.
‫به طور کامل آزمایش شده.
‫دوباره بگو ببینم، ‫مگه تو دکتری چیزی هستی؟
‫من می‌دونم اون کیه فریا.
‫اینجا نوشته که باید بره زندون.
‫و اگه الان توی زندون بود، ‫تو که دیگه شغلی نداشتی، داشتی؟
‫نمی‌تونستی برای خونواده‌ات پولی بفرستی.
‫به نظرت کارفرمات چه احساسی بهش دست می‌ده
‫وقتی که خبردار بشه داری به بیماری که ‫دچار زوال عقلی شده، تهمت می‌زنی که ادا درمیاره؟
‫توی محله‌مون یه سری دوست دارم.
‫مدرسه می‌رم.
‫قبل خواب می‌بوسنـم.
‫مامانـم می‌گه که درخت اذیت می‌شه.
‫از کجا خبر داره؟
‫می‌گه که باید خودت رو جای این درخت تصور کنی.
‫سلام.
‫می‌خوام که توی دلاج بیای به دیدنـم.
‫وایسا، وای... چه خبر شده؟
‫من دارم حرکت می‌کنم.
‫فریا.
‫ماشین برایس نیست. ‫می‌تونیم از پشت وارد بشیم.
‫اینجا جمع شده بودن.
‫حداقل 20 نفری می‌شدن، ‫شایدم بیشتر.
‫داشتن ترانه‌ای که بهمون ‫یاد داده بودن رو می‌خوندن.
‫و خودشـم اینجا بود؟
‫همینجا بودن.
‫دیدمشون جو. اینجا بودن.
‫یه سری بچه هم بودن، ‫بعضی‌هاشون همسنِ آشا بودن.
‫دقیقا همینجا.
‫تصوراتتـه فریا.
‫نه باید حرفـم رو باور کنی.
‫دوباره داره شروع می‌کنه.
‫اون فقط یه پیرزنـه،
‫هر روز توی عمارتـش با یه پرستار می‌چرخه.
‫مبتلا به زوال عقل نیست جو.
‫هیچوقت نبوده.
‫من خریدهاش رو انجام می‌دم.
‫من واسش غذا درست می‌کنم.
‫من لباس‌هاش رو اتو می‌کنم ‫و خونه‌اش رو تمیز می‌کنم.
‫تو خبر داشتی که شرایط محاکمه شدن رو داره.
‫بهم گفت اگه رازش رو نگه ندارم، ‫بیلی رو ازم می‌گیرن.
‫تو خبر داشتی!
‫- و از من مخفی کردی! ‫- می‌تونن هروقت که دلشون خواست
‫من رو به گرین‌هیون برگردونن.
‫من با امضا کردن وکالتنامۀ پزشکی ‫زندگیم رو به فنا دادم جو.
‫می‌تونه کاری کنه که تا آخر عمرم اونجا بپوسم!
‫من همه‌چیزم رو در راه تلاش کردنـم ‫برای مجازاتـش بخاطر تو از دست دادم!
‫بخاطر همۀ شما!
‫هنوزم می‌تونی بگیریش جو.
‫به من نگاه کن.
‫دارم توی یه تابوتِ شناور زندگی می‌کنم.
‫زنـم نمی‌خواد ارتباطی باهام داشته باشه.
‫بچه‌هام باهام صحبت نمی‌کنن.
‫نمی‌بینی چی به سرم آوردی؟
‫چرا.
‫می‌تونستم کمکت کنم.
‫می‌تونستم ازت محافظت کنم.
‫نه، نمی‌تونستی.
‫هیچکس نمی‌تونه.
‫ساد؟
‫اعلام کردن آدرین بوفرت از لحاظ ‫پزشکی برای محاکمه مناسب نیست.
‫ولی تازه تاریخ محاکمۀ جدید رو اعلام کردن.
‫یه جلسۀ خصوصی تشخیصِ ‫زوال عقلی رو تایید کرد.
‫سه تا متخصص جداگونه بودن.
‫بیماری زودهنگام زوال عقلی رو تایید کردن.
‫حکم نظارت غیرحبسشه.
‫کسشعره.
‫- به اون دکترها رشوه داده. ‫- تموم شد جو.
‫آخه من به اون بچه‌ها چی بگم؟
‫خب اگه شنیدنـش کمکی می‌کنه، ‫که همینجا می‌میره.
‫همچنان پاسپورتـش ضبط شده می‌مونه.
‫نمی‌تونه از کشور خارج بشه.
‫به صورت دوره‌ای نظارت و ارزیابی می‌شه،
‫به همراه مراقب تمام وقت ‫که هر روز پیشش می‌ره.
‫درست مثل زندانـه.
‫عه، تازه داداشت رسیده.
‫- چه خبر گل پسر؟ ‫- خوبه.
‫غذات رو می‌خوری؟
‫بسیارخب عزیزم، ‫دیرتر باز بهت زنگ می‌زنم.
‫باشه، خداحافظ.
‫مکس به خونه رسید.
‫اوه خوبه.
‫مادربزرگ واست یه چیزی توی آشپزخونه داره.
‫هورا!
‫خیله‌خب، خدافظ!
‫همه‌چیز اینجاست.
‫پیژامه، مسواک و خرس قهوه‌ایش.
‫می‌گه دلش‌ نمی‌خواد که با خرسش بخوابه،
‫اما درواقع برعکسشه.
‫و معمولا ساعت 8 و نیم می‌خوابه ‫یا هرچی، هروقت خواستی بخوابه.
‫8‏ و نیم خوبه.
‫- باشه. ‫- خوشگل شدی.
‫ممنون.
‫خیله‌خب، بهتره برم دیگه.
‫هی باید اسمت رو توی ‫گواهی تولد بیلی ثبت کنیم.
‫آره.
‫خیله‌خب، اگه چیزی نیاز داشتی ‫بهم زنگ بزن.
‫سلام
‫آم، با یه مشتری همیشگی مشغول ‫پخت و پز و خونه‌داری بودم.
‫و آم... و یه جای جدید ‫برای زندگی کردن گرفتم.
‫خب هرکاری که داری می‌کنه، ‫داره جواب می‌ده ایمز.
‫خوب به نظر می‌رسی.
‫نه، منظورم اینه که سالم و سلامتی.
‫تو هم سالم و سلامت به نظر می‌رسی.
‫اگه می‌خوای می‌تونی درموردش بپرسی.
‫مشکلی نداره.
‫من فقط... نمی‌خوام ‫چیزی رو خراب کنم.
‫آره، مطمئن نبودم که ‫باید با خودم بیارمش یا نه.
‫نمی‌خوام ناراحتت کنم.
‫حالش چطوره؟
‫خوبه، عالیه.
‫آره مشخصا الان دیگه هفت سالش شده. ‫شاگرد خوبِ مدرسه‌ست.
‫- آره. ‫- باهوشه.
‫از این نظر که به من نرفته.
‫خیلی شرمنده‌ام وین.
‫اگه بلایی به سرش می‌اومد، ‫هرگز خودم رو نمی‌بخشیدم.
‫می‌دونم.
‫احتمالا باید برگردی خونه پیشش.
‫امشب خونۀ مادرم می‌مونه.
‫بخدا که 12 ماه دیگه ‫می‌تونستم توی اون ارزیابیِ روانی
‫سربلند بیرون بیام.
‫نمی‌دونم، گمونم فقط...
‫کنترلـم رو از دست دادم.
‫وکیلت درمورد گرین‌هیون بهم گفت.
‫اصلا نمی‌خواستم هیچکدوم ‫از این اتفاقات رخ بده ایمی.
‫فکر کنم فقط، ‫یه اتفاقی بود که خیلی وقت پیش رخ داد.
‫خب حالا به خودت نگاه کن.
‫به نظرت یه روزی،
‫ممکنه بتونیم راهی برای برگشتن پیدا کنیم؟
‫من و تو و مکس مثل یه خونواده؟
‫می‌تونیم همۀ اون مسائل ‫رو پشت‌سر بذاریم.
‫می‌تونیم آروم پیش بریم و من می‌تونم...
‫بیام و با ادلاید کار کنم.
‫شاید یه خونه‌ای اون نزدیکی اجاره کنم.
‫من مادرشم.
‫نمی‌دونم ایمی.
‫مطمئن نیستم که بخوام ‫مکس رو درگیر همۀ این موضوعات کنم یا نه.
‫«Ave Maria»
‫دوستان و آشنایان،
‫امروز همگی در کنار همدیگه ‫جمع شدیم تا جشن...
‫می‌خواستم به دیدنت بیام.
‫خیلی خطرناک بود.
‫واست نامه نوشتم ولی وکلا ‫اجازه نمی‌دادن که برات بفرستمشون.
‫توی دانشگاه دنبالت گشتم.
‫بازنشسته شدم.
‫مدت زمان زیادی رو نبودی هنریک.
‫اگه بازنشسته شدی، پس چرا ‫اسمت رو از هیئت علمیه حذف کردن؟
‫جایی برای موندن داری؟
‫پول؟ غذا؟
‫خدمتکار وفاداری بودی.
‫مایتریا هرگز لطفت رو فراموش نمی‌کنه.
‫چنین حرفی رو به دادگاه نگی‌ها.
‫ممکنه بالاخره بندازنـش زندون.
‫اگه هرزمانی به چیزی نیاز پیدا کردی، ‫ما اینجاییم.
‫باید نوار ایمی رو بگیرم.
‫متاسفانه خیلی وقته نوارها از بین رفتن.
‫اگه چیز دیگه‌ای می‌خوای بگو.
‫ببخشید.
‫سلام اومدید که.
‫سلام آقای دکتر.
‫راحت مسیر رو پیدا کردید؟
‫- بله همینطوره، ممنون. ‫- بله، بله.
‫بفرمایید داخل.
‫سلام
‫یک تعامل گفتاری برای ‫اذهانِ پژوهنده‌ست.
‫می‌خوای بهمون ملحق بشی؟
‫درواقع یه گفتگوی دوستانه‌ست.
‫دکتر لیثهم.
‫- بفرمایید داخل. ‫- سلام دکتر لیثهم.
‫- از دیدنـتون خوشحالم. ‫- دور بزنید به چپ برید.
‫- خیلی ممنونم که دعوتمون کردید. ‫- از دیدنتون خیلی خوشحالم، بفرمایید.
‫حالا شاید فراتر از هر زمانی در تاریخ،
‫فرصتی داریم که ناشناخته‌ها رو طی کنیم ‫و جهانـمون رو بازسازی کنیم.
‫ما موندیم تا خاکسترهای ‫کاپیتالیسم رو حفظ کنیم.
‫ممنونم.
‫دکتر لیثهم؟
‫خیلی ازتون ممنونم. ‫واقعا خیلی الهام‌بخش بود.
‫ممنونم که تشریف آوردید.
‫اوه بفرمایید بنشینید.
‫ممکنه کتابـم رو امضا کنید؟
‫یعنی کتاب خودتون.
‫باعث افتخارمه.
‫ما... واقعا از طرفدارهای پروپاقرصِ ‫شماییم و شما هم حقیقتا پیشگامید.
‫بله، ما دوست داریم ‫که چیزهای بیشتری بدونیم.
‫حالا که بحث عظمت درونی شد، ‫چند وقته که باردارید؟
‫حدودا شش ماه.
‫من رو توی اون عکس نگاه کن.
‫مُدِ دهۀ هشتاد.
‫چرا این‌ها رو گذاشته اینجا؟
‫- سلام! ‫- چرا دعوتـش کرده؟
‫- برید کنار، عروس داره میاد. ‫- شبیه یه پرندۀ پُر پَر و بال شدی.
‫جو.
‫- سلام ‫- سلام آنجلا.
‫سلام
‫آنابل رو که یادته.
‫من، آم... البته.
‫خوشحالم که دوباره می‌بینمت.
‫نوشیدنی می‌خوای؟
‫آب.
‫اختلالات بی‌اشتهایی، پرخوری، نارسایی کلیوی.
‫هر مرضی که بگی رو داشتم.
‫دکترها می‌گن منشاشون از بلک‌مارشـه.
‫بخاطر سوء تغذیۀ حاد.
‫و هرگز کسی برای پرداخت ‫صورتحساب‌های پزشکی خسارتی پرداخت نکرد.
‫پس بخاطر این...
‫فقط بخاطر پوکی استخونم ‫نمی‌تونم مدت زمان زیادی بایستم.
‫سلام! سلام!
‫شما دو تا فرصت سلام و ‫احوالپرسی با همدیگه رو پیدا کردید؟
‫سلام
‫شما کی هستی؟
‫مامان ایشون آنجلاست ‫و ایشونم آنابل کوچولوئه.
‫خوبی؟
‫چرا بهم نگفتی که قراره بیاد؟
‫روز عروسیِ منه‌ها آنابل.
‫- هرکسی که دلم بخواد رو دعوت می‌کنم. ‫- نمی‌تونم با حضورش اینجا بمونم.
‫باشه، برات تاکسی می‌گیرم.
‫نمی‌شه همگیـمون گذشته رو فراموش کنیم؟ ‫من که فراموش کردم.
‫خداحافظ
‫نظرت چیه بیای یه جایی بشینی؟
‫می... می‌خوام که روی صندلیِ ‫راحتیِ خودم بشینم.
‫عه باشه. آم...
‫- خب بیا... یکی اینجا هست. ‫- آره.
‫- بریم یه قدمی بزنیم مامی. ‫- یه صندلی خوشگل اینجا هست.
‫گفته بودی گرسنه‌ای، درسته؟ ‫وقت شامـه.
‫- این طرفی. ‫- آره.
‫- بیا این طرف. ‫- توی اون لباس عالی شدی.
‫سلام
‫عجب کثافت کاری شده، نه؟
‫- آره. ‫- پیش خودش چه فکری کرده؟
سلام ‫ادم.
سلام ‫جو.
‫تو و ابی همچنان در تماسید پس؟
‫نه. نه. تو چی؟
‫نه.
‫من کسی رو نمی‌بینم.
‫من و ارون چند وقتی بعدِ مدرسه ‫با همدیگه هم‌خونه شده بودیم.
‫خبر داری دیگه، درسته؟
‫آره.
‫و من آخرین نفری بودم که دیدمش.
‫متاسفم. این...
‫توی گاراژ داشتم دنبال یه چیزی می‌گشتم ‫که دیدم توی تاریکی وایساده.
‫گفتم که زهره‌ترکم کردی از!
‫اما جوری بهم خیره شده بود...
‫عجیب بود، می‌دونی؟
‫بعدش یه صدایی شنیدم مثل یه... ‫مثل صدای پیچوندن چیزی.
‫اونجا بود که طناب رو دیدم.
‫اون شب انقدر پایین خودش رو دار زده بود،
‫که انگار فقط وایستاده بود.
‫و منم مثل احمق‌ها باهاش صحبت می‌کردم.
‫فکر کنم وقتی که دید محاکمۀ مامی منتفی شد ‫دیگه کارد به استخونش رسید.
‫آره.
‫[تموم شد، اون زنیکه بهمون رو دست زد.]
‫گریسون!
‫بیا پیشـمون.
‫نه، باید صحبت کنیم.
‫ساد این روزها نوشیدنی نمی‌خوره اصلا، ‫درست می‌گم رفیق؟
‫- چقدر شبیه اسامه بن لادن شدی. ‫- الان.
‫شاید چشمش دنبال اون 72 نفر باکره‌ست.
‫همون یدونه زنـشم نتونست نگه داره!
‫- نظرت چیه که خفه خون بگیری؟ ‫- هی
‫بیا بریم.
‫این چیه؟
‫سال 89 ماشینت بیرون ‫د لاج پارک شده بود،
‫ماشینت به اسم همسرت ثبت شده.
‫تو همون جاسوسی.
‫بهم دروغ نگو.
‫قبلا بودم.
‫اما بعد از حمله،
‫وقتی که آدرین از کشور فرار کرد ‫و هنریک اعتراف کرد،
‫بهشون گفتم که دیگه باهاشون نیستم.
‫دیگه بهم نیازی نداشتن.
‫لعنتی، آخه چرا؟
‫اون...
‫از کل زندگیـم خبر داشت.
‫که ازدواجم صوری بوده ‫و راز...
‫یه رازی داشتم.
‫و یه راز دیگه هم بهش اضافه کردی؟
‫می‌دونی که، شغلـمون ‫از آدم‌های متفاوت خوشش نمیاد.
‫من رو وارد خودشون کرد. ‫چیزی که هستم رو پذیرفت.
‫تو بهم گفتی بخاطر کاری
‫که با اون بچه‌ها توی بلک‌مارش می‌کرد، ‫کابوس می‌دیدی.
‫واقعا همینطور بود اما ‫تهدیدم کردن که خفه‌خون بگیرم.
‫همه‌چیز رو ضبط می‌کنن. ‫نوار، اعترافات و هرچیزی که
‫هیچوقت دلت نمی‌خواد ‫بقیه ازش باخبر بشن رو نگه می‌دارن.
‫اگه النا و بچه‌هام می‌دیدنـشون،
‫جو، من...
‫به ویلکز چیزی نگو. شغلـم رو از دست می‌دم.
‫شغلت؟ میفتی زندون!
‫بدجوری من رو بازی دادی!
‫هی.
‫به نظرت چطوری تونستی ‫توی فرانسه دستگیرش کنی؟
‫بهش فکر کن.
‫اگه اون موقع هم جاسوسشون بودم، ‫به نظرت بهشون خبر نمی‌دادم؟
‫خیلی بیشتر از این‌ها بهم مدیونی.
‫از این بابت مطمئنی؟ ‫تو حکم نداری.
‫می‌گیرم. ردش کن بیاد.
‫روی طاقچۀ بالای دره.
‫می‌بینمت.
‫بازرس می‌تونم در دفاع از خودم بگم، ‫من...
‫ساد.
‫اگه حرفی بزنی، این منگنه رو ‫پرت می‌کنم سمتت.
‫خبر داری که چقدر ‫این تحقیقات ناموفق گروهِ ضربتت
‫برای اون احمق‌های فرنی کریک ‫برای بخش من هزینه برداشته؟
‫حالا جواب همۀ ‫این سوالات رو خودم می‌دونم و کنایه‌ست.
‫بعدشـم که دستگیری اینترپل توی فرانسه بود
‫که عملا بخاطر این پرونده ‫هیچ کوفتی دستم رو نگرفت.
‫عملیات استرداد.
‫دو تا بلیط رفت و برگشت بیزنس کلاس برای ‫همراهی پلیس فدرال،
‫به همراه یه بلیط یکطرفه ‫برای خانم مو قشنگ.
محاکمۀ مجدد دادگاه بخش بعد از شش سال
‫و میلیون‌ها پول مالیات‌دهنده‌ها ‫به قهقرا رفت.
‫به دنبال اون بلاتکلیفیِ قانونی و دیپلماتیک، ‫سعی داشتیم که تاریخ محاکمۀ جدیدی رو
‫تعیین کنیم که انقدر طول کشید ‫این جادوگرِ خرفتِ کوفتی عقلش رو از دست داد!
‫و بعد از همۀ این اتفاقات،
‫توی دنیایی که هواپیماها ‫به ساختمون‌ها برخورد می‌کنن
‫و ملت به امثال تو ‫نگاه تدافعی دارن،
‫به ذهنت می‌رسه که ایدۀ خوبیـه ‫از قدرت پلیس سوءاستفاده کنی
‫و غیررسمی،
‫با بی‌ملاحظگی، ‫برعلیه این روانی‌ها مدرک جمع کنی،
افرادی ‫که دسترسی مستقیم به ‫وکلای گردن کلفتِ خداتومنی دارن
‫که حاضرن برای فرماندار نامه‌ای بنویسن ‫که تا فیها خالدونشون رو تهدید کنن!
‫ولی قربان یه جاسوس دارن...
‫عمدی به سمت خودت پرتاب نکردم.
‫چون اصلا پول یه چسب زخمم ‫واست ندارم ساد.
‫این ماجرا هرچی که توی بخشـم ‫داشتم و نداشتم رو به باد داد.
‫می‌دونم خرابکاری کردم.
‫ولی از همون اول تحقیقات ‫داشتن زیرآبمون رو می‌زدن.
‫دیگه حرفی نمونده ساد.
‫تفنگ و نشانـت رو بذار.
‫اوه.
‫می‌خوای سرحال بیای؟
‫نخیر.
‫حتما باید می‌آوردیش، نه؟
‫بیخیال، دعوت بود.
‫تازه سوال اینجاست
‫که چرا ابی اون بلودویل کوفتی ‫رو دعوت کرده؟
‫آره، جو زیاد گه می‌خوره.
‫با اون همه سخنرانیـش ‫درمورد عدالت و تاوان دادن‌هاش.
‫قبول کن دیگه، ‫پرونده‌اش واقعا ریدمانی بیش نبود.
‫مامی خیلی باهوشتـر از اون بود.
‫- چیزی نیست، گرفتمش! ‫- ببخشید بچۀ شیطون!
‫ایمی.
‫حالت چطوره آنجلا؟
‫خب این بچه و دوقلوهام ‫من رو توی حالت آماده باش می‌ذارن.
‫خودت چی؟ مامان شدی؟
‫آره.
‫تو مامان خیلی خوبی می‌شی.
‫واقعا همیشه مراقبِ ‫ما کوچولوها بودی.
‫مخصوصا آشا.
‫با آدرین داشتید چی می‌گفتید؟
‫چرا دوست داری بدونی؟
‫هی!
‫- منم، من رو یادته؟ ‫- هی!
‫- من رو یادت میاد؟ ‫- هی! آروم باش!
‫- ارون ازت معذرت‌خواهی می‌کنه. ‫- ارون؟
‫کی... من ارون رو می‌شناسم؟
‫آره می‌تونست امشب اینجا باشه ‫ولی تو باعث شدی بمیره.
‫خیله‌خب، باید آرامشت رو حفظ کنی خب؟ ‫داری می‌ترسونیـش!
‫- قشقرق به پا نکن ادم. ‫- دیدم که بغلـش کردی.
‫چه مرگتـونه شما؟ ‫تا حالا اصلا ما رو بغل کرده؟
‫جواب بده مامان. ‫کِی تا حالا ما رو بغل کردی؟
‫خیله‌خب، باشه، ‫دیگه باید بری پی کارت.
‫- گورت رو گم کن! ‫- خیله‌خب، برو گمشو!
‫برو!
‫مشکلی نیست عزیزان، آم...
‫آره، فقط یه نوشیدنی دیگه بزنید و ما... ‫کم کم کیک رو برش می‌زنیم.
‫بهش گفتی؟
‫برگرد پیش خونواده‌ات گریسون.
‫«و تا روز قیامت بر تو لعنت خواهد بود.»
‫ایول.
‫این مال شماست؟
‫چه خوش رنگه، درست می‌گم؟ ‫درست مثل رنگ موهای شما.
‫خوشگله.
‫سلام عزیزدلم، ‫مامانت داره دنبالت می‌گرده.
‫بجنب، بجنبید رفقا، ‫بیاید بریم مامانیـتون رو پیدا کنیم.
‫کسی نمی‌خواد که تو اینجا باشی. ‫چرا نمی‌فهمی؟
‫آنجلا وقتی من رو دید، ‫چشم‌هاش برق زد.
‫گفت خوشگل شدم.
‫و ادم؟ آنابل؟ ‫مجبور شدن برن.
‫آنابل که همیشه ‫خیلی ضعیف بود.
‫از همه‌مون کوچکتر بود ‫و تو بهش غذا نمی‌دادی.
‫تو حتی نتونستی ‫از آشا مراقبت کنی.
‫بله، اگه ممکنه، ‫می‌خوام که یه چند کلمه‌ای صحبت کنم.
‫از وقتی‌که ابیگیل این قدری بوده، ‫من می‌شناسمش.
‫خب، ازدواج.
‫خب چی بگم والا؟ ‫همیشه پایان خوشی نداره.
‫مثل خودم.
‫اما در کل، مسئله عشق و عاشقیـه، درسته؟
‫مسئله عشق، بچه و خونواده‌ست.
‫یه خونوادۀ واقعی.
‫و حقیقته که اهمیت داره.
‫متاسفم،
‫اما اتفاقی که امشب اینجا داره رخ می‌ده، ‫واقعی نیست.
‫ادم سعی داشت که بگه.
‫چرا نمی‌ری گم شی پیشش، رفیق؟
‫چون اون خانمی که اونجاست، ‫آدرین بوفرت،
‫هیچ چیزی درمورد عشق ‫و خونواده و حقیقت نمی‌فهمه.
‫شرمنده فریا ولی اینجا باید ختم بشه.
‫تموم اون دروغ‌های بی‌شرمانه و خزئبلات.
‫ادا درمیاره که دچار زوال عقلیـه
‫تا بخاطر کاری که کرده مجازات نشه.
‫جنایاتی که مرتکب شده!
‫وای خدای من!
‫یکی جلوش رو بگیره!
‫- ولم کن! ‫- گمشو! بمیر!
‫- آروم باش! ‫- تو یه بی‌عرضه‌ای!
‫- خونسرد باش. ‫- ازت متنفرم!
‫خونسردیت رو حفظ کن رفیق.
‫ولـم کن!
‫- من خوبـم! ‫- بیخیال.
‫ایمی تویی، مگه نه؟
‫آنتون تعریفت رو پیشم کرده. ‫من ابونی‌ام.
‫با تایلر آشنا شده بودی.
‫گمونم دیگه یه خونواده‌ایم.
‫- آره. ‫- ما عضو جدید هستیم.
‫چی گفتی؟
‫ابونی!
‫- مامی دیگه میخواد بره خونه. ‫- باشه.
‫الان، بیا...
‫باید رانندگی کنی، خب؟
‫سلام لئو.
‫خیله‌خب، وسایلت رو گرفتی؟
‫- مامان! ‫- سلام، سلام، سلام!
‫چطور بود؟
‫فوق‌العاده بود!
‫خدافظ بابا!
‫فعلا پهلوون!
‫ممنونم.
‫قربونت.
‫هی وایسا!
‫می‌دونی «مگالودون» چیه؟
‫نه.
‫دندون‌های مگالودون بزرگتـر از ‫کوسۀ سفید بزرگـه.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫- ولی منقرض شده‌ان دیگه، درسته؟ ‫- آره...
‫دوران دایناسورها زندگی می‌کردن.
‫از بین این سه تا، یکیـشون رو انتخاب کن.
‫اوه، از بین پلسیوسوروس ‫و پتروسورها...
‫- عه؟ لئو! ‫- ...پلسیوسوروس رو انتخاب می‌کنم.
‫آها، جالب شد.
‫بیا لئو. بجنب!
‫دو میسیسیپی، سه، چهار، پنج،
‫شش، هفت، هشت، نه، ده...
‫11، 12، 13، 14،
‫15، 16، 17، 18...
‫رکورد زدم؟
‫بیلی؟
‫بیلی!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.