‫مامان جون؟
‫شکم‌درد دادم.
‫- مامان جون؟ ‫- ها؟
‫- ساعت چنده؟ ‫- نمی‌خوام مدرسه برم.
‫وای، خاک بر سرم.
‫خاک بر سرم.
‫ازرا، برو.
‫باید تا مامان‌بزرگ نرسیده ‫آماده بشی...
‫و صبحانه بخوری، خب؟ ‫مامان کلاس داره.
‫خاک بر سرم.
‫واسه چی لباس نپوشیدی؟
‫- چی می‌خوری؟ ‫- سلام.
‫صبح به خیر.
‫باورت نمی‌شه قطار امروز چقدر شلوغ بود. ‫اون همه آدم کجا می‌رن.
‫سلام. جریان چیه؟
‫واسه چی لباس نپوشیده؟
‫چی می‌خوره؟
‫- شکم‌درد دارم. ‫- وای عزیز دلم.
‫نه، بهش نگو «وای عزیز دلم» مامان. ‫باید لباس بپوشه.
‫باید مدرسه بره.
‫- دردش روان‌تنیه. ‫- شکمم...
‫خب، دلیلش نسبتا موجهه دیگه.
‫امروز صبح اصلا حق نداری ‫سربه‌سرم بذاری.
‫با من اون‌جوری صحبت نکن.
‫نمی‌خوام برم!
‫امان از دستت ازرا!
‫چیکار می‌کنی؟
‫خیال کردی کی هستی؟
‫بابا جونم رو می‌خوام.
‫من هوات رو دارم. مامان‌بزرگ پیشته عزیز دلم.
‫برو سر کارت.
‫- اشکالی نداره عزیزکم. چیزی نیست. ‫- خیلی‌خب.
‫چیزی نیست عسلم. مامان‌بزرگ پیشته.
‫- باید مدرسه بره. ‫- خودم می‌برمش. دوباره دیرت نشه.
‫عزیزکم. می‌خوای بغلم کنی؟
‫[یک هفته پس از واقعه راکفلر سنتر]
‫[اتوبوس‌رانی نیویورک]
‫سلام دکتر گودوین!
‫سلام مدیر هیوز. ندیده بودمتون.
‫حس می‌کنم از وقتی نتونستیم...
‫وام بلاعوضت رو تأیید کنیم، ‫ازم دوری می‌کنی.
‫رایا، تو استاد خیلی خوبی هستی.
‫اگه بخوایم یکی دیگه‌تون رو ‫استاد دائم کنیم...
‫یکی دیگه‌مون رو؟
‫منظورتون اینه که بخواین ‫زنی رو استاد دائم کنین؟
‫خب، چنین منظوری نداشتم،
‫ولی از اون‌جایی که هنوز هم ‫از نظر فنی دانشگاه مردونه‌ایم...
‫زن نمی‌تونه استاد مرد باشه؟ ‫تقریبا مطمئنم کارمون کلا همینه.
‫حرفت منصفانه است، ولی در این زمینه عقبی.
‫خودشون بی‌اشتهایی عصبی رو ‫اختلال روانی محسوب کردن.
‫یه نوعش رو محسوب کردن.
‫- خیلی‌خب، ما که صحبت کرده بودیم. ‫- بی‌اشتهایی عصبی یه اختلال واحد نیست.
‫پرخوری عصبی کاملا منحصر به فرده...
‫خودم می‌دونم خیلی برات مهمه،
‫ولی سم ویلکس هم درخواست ‫وام بلاعوض داده...
‫و داره مته به خشخاش می‌ذازه، ‫ضمنا...
‫- بیضه داره. ‫- سابقه‌اش بیشتره.
‫خیلی شرمنده‌ام رایا، ولی اگه می‌خوای ‫دانشکده‌مون وام بلاعوضت رو تأیید کنه،
‫باید در زمینه دیگه‌ای تحقیق کنی. خب؟
‫ظاهرا کلاس جفتمون دیر شده.
‫آسیب روانی شبیه‌ترین چیز ‫به سفر در زمان در دنیای واقعیه.
‫لحظه وقوع آسیب روانی ‫تو ذهنمون حک شده...
‫و عین جوهر ثابتی موندگاره.
‫اما آسیب روانی برعکس جوهر، ‫به مرور زمان محو نمی‌شه.
‫وقتی اتفاق، حس یا خاطره‌ای ‫آسیب روانی رو تحریک می‌کنه،
‫فرد آسیب‌دیده به همون لحظه ‫وقوع آسیب برمی‌گرده.
‫پزشک ارتشی رو تصور کنین ‫که قتل‌عام روستایی رو مشاهده می‌کنه.
‫اطرافش مملو از جیغ و داد ‫بچه‌های یتیم‌شده...
‫و بوی اجساد سوزانه.
‫تجربه‌اش فشار زیادی وارد می‌کنه.
‫باید فرار کنه، ولی نمی‌تونه، ‫آخه باید کارش رو بکنه.
‫همین دیالکتیک ‫افتراقی با دنیای واقعی ایجاد می‌کنه.
‫ولی پرواز روانی بهایی داره.
‫خاطره‌اش عین پوسیدگی ‫زیر پوسته درخت باقی می‌مونه.
‫پزشک داستانمون حالا به خونه برگشته.
‫سعی می‌کنه طی زندگی روزمره‌اش ‫یاد اون روستا نیفته.
‫تو مهمونی همسایه‌اش ‫به صرف کباب شرکت می‌کنه؛
‫اما صدای بازی بچه‌های محله‌شون ‫الان دیگه عین جیغ و داد مرگبار می‌مونه.
‫نمی‌تونه فرق بین گوشت روی منقل رو ‫با اجساد سوزان تشخیص بده.
‫نمی‌تونه بمونه.
‫آسیب روانیش باعث شده ‫تحمل مهمونی به صرف کباب از توانش خارج بشه.
‫به مرور زمان...
‫به تمام تجربیاتش غلبه می‌کنه ‫تا دیگه نتونه تو دنیای خودش زندگی کنه.
‫یادتون باشه، اکثر افراد با تجربه آسیب روانی ‫دارن تجربیاتی واقعی رو...
‫که از دید ما پنهانه، از نو تجربه می‌کنن.
‫چیزی که ما اختلال خطاب می‌کنیم، ‫واسه اون‌ها...
‫روش فراری به شدت منطقی از ترس و وحشته.
‫بی‌تعارف بگم،
‫دیوانه‌ان اگه نخوان دیوانه باشن.
‫از همه‌تون ممنونم. ‫تا هفته بعد.
‫کلاس روان‌شناسی جنایی ‫انتهای راهروئه کارآگاه.
‫اونجا بیشتر به دردتون می‌خوره.
‫خب، ملت می‌گن...
‫بهترین استاد روان‌شناسی خودتونین، ‫اینه که...
‫چه بدونم، با خودم گفتم سری بهتون بزنم ‫و ببینم واسه چی این‌قدر مشهورین.
‫متی، خیلی خرسندم کردی. جدی می‌گم. ‫بهم خوش گذشته بود؛
‫ولی جدی گفته بودم. ‫من درگیر طلاقم هستم.
‫- فعلا نمی‌تونم رابطه جدی داشته باشم. ‫- آروم باش، آروم باش.
‫آروم باش خانم جان. ‫واسه اون نیومدم.
‫از من بشنو. با این که معلومه ‫داری مرتکب اشتباه بزرگی می‌شی،
‫پذیرفتن جواب منفی رو بلدم.
‫خب، من متخصص اشتباهاتم، اینه که...
‫صرفا می‌خواستم این رو برات بیارم.
‫دیشب بچه‌ای رو گرفتیم.
‫به چند فقره اقدام به قتل متهم شده.
‫شاید از نظرت جزئیات جالبی داشته باشه.
‫واسه همین اومدی اینجا؟
‫آره. چیه؟
‫خیال کردی واسه دوباره سکس کردن باهات ‫این همه زحمت می‌کشم؟
‫آره. آره، چنین فکری می‌کنم.
‫خیلی‌خب، پر بیراه نمی‌گی.
‫ولی گفته بودی باید یه روانی واقعی ‫واسه موردپژوهی پیدا کنی،
‫- وگرنه کارت رو از دست می‌دی. ‫- این‌طور شنیده بودی؟
‫حواسم مقداری پرت شده بود.
‫ببین. پای یه روانی واقعی وسطه.
‫[کلانتری نیویورک]
‫«اتاق شلوغ» ‫«فصل یکم، قسمت ششم»
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫کلی تیراندازی شده بود، ‫همه‌جا خرده‌شیشه ریخته بود،
‫تیرش به یکی خورد.
‫یه تیر به پای این خانم خورد.
‫پسره خیلی شانس آورد ‫که متهم به قتل نشد.
‫وایستا ببینم، خبرش رو هفته پیش ‫تو روزنامه خونده بودم.
‫خیال می‌کردم ‫تیراندازه گم و گور شده.
‫خب، ما گرفتیمش.
‫- این که اصلا سابقه نداره. ‫- خب، اثر انگشتش تو سامانه ثبت نشده.
‫ضمنا، حاضر نیست فامیلیش رو بگه.
‫می‌گه به درد نمی‌خوره.
‫به صلاح هدفشون نیست. ‫باورت می‌شه؟
‫تصویر داغونی از چهره‌اش داشتیم.
‫یکی موقع تاکسی گرفتن ‫دم فرودگاه جان اف کندی رؤیتش کرده بود.
‫دم پانسیونی خرابه ‫در شمال ایالت پیاده‌اش کرد.
‫واقع در خیابون اِلم تو اِلم ریجه. ‫خیلی بامزه است.
‫ضمنا، به نقل از شرکت برق ‫«کانسالیدیتر ادیسون»،
‫کل قبض‌هاش به نام ‫فردی اسرائیلی صادر شدن.
‫همیشه نقد و پستی حساب می‌کنه. ‫هیچ اثری ازش نیست.
‫این دختره، آریانا، چی شده؟ ‫چه اسم قشنگی.
‫از اون هم اثری نیست.
‫گمون کنم دختره و صاحب‌خونه‌اش رو کشته.
‫- خب، ما که می‌دونیم از تفنگ خوشش میاد. ‫- واسه چی؟
‫باید خودت ببینیش. می‌فهمی.
‫آره خب، پسره غیرعادیه؛ ‫ولی شاید صرفا نشئه کرده.
‫- نه. از نگاهش معلومه. ‫- حالا کدومتون دیوانه است؟
‫نه، به خاطر لجن بازجوییش می‌گم. ‫به خاطر طرز بیانش می‌گم.
‫- به خاطر انتخاب واژگانش می‌گم. ‫- به خاطر انتخاب واژگانش؟
‫خانم، حتما خیلی خوش‌سکسی.
‫ببین، جاهایی می‌ره ‫که توجه اکثریت رو جلب کنه.
‫لحنش رو تغییر می‌ده. ‫انگار نه انگار که پشیمونه.
‫کار روانی‌ها همینه دیگه.
‫وقتی همکار آدم یه کتاب...
‫راجع به قاتلان زنجیره‌ای می‌خونه، ‫همین‌طوری می‌شه.
‫خب، بگو دیگه، نظرت چیه؟ ‫قاتل زنجیره‌ایه؟
‫به این سادگی‌ها نیست.
‫تعداد قابل توجهی از خصوصیات ‫رایجشون رو نداره.
‫ذات جرمش هم با سوابق همخونی نداره...
‫شاید یه جرم نبوده باشه.
‫کف خونه‌شون خون ریخته بود. ‫آثار درگیری مشهود بود...
‫- و وسط شیشه جای گلوله بود. ‫- این مدارک ضمنیه.
‫باشه، ولی اگه قاتل زنجیره‌ای باشه چی؟ ‫اگه یکیشون رو گرفته باشیم چی؟
‫بهتون گفته واسه چی ‫دم راکفلر سنتر تیراندازی کرده؟
‫آره، گفت خودش و دختره ‫می‌خواستن یکی رو بترسونن.
‫- کی رو بترسونن؟ ‫- نمی‌گه. می‌گه: «به درد نمی‌خوره.»
‫عجب.
‫خب، نظرت چیه؟ ‫کارت همینه دیگه استاد.
‫- بذارین نگاهی بندازم. ‫- واقعا؟
‫چرا که نه؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب.
‫وای. چطوری آبجی؟
‫سلام دنی. بنده دکتر گودوین هستم، ‫ولی تو می‌تونی رایا صدام کنی.
‫چی شده که افتخار آشناییتون ‫نصیب من شده؟
‫صاف بشین.
‫دستت رو بده.
‫- وای. ‫- خیلی‌خب. ببین، ببین. ببین، آروم باش.
‫من دم درم.
‫حالت چطوره؟
‫واسه چی اومدیم اینجا خانم؟
‫واسه چی بهم دستبند زدن؟ ‫از دستبند متنفرم.
‫خودت می‌دونی واسه چی اومدی اینجا؟
‫شما می‌دونین؟
‫بیا با مسئله ساده‌تری شروع کینم.
‫نظرت چیه فامیلیت رو بهم بگی؟
‫گمون نکنم جک اصلا چنین ‫انتظاری داشته بوده باشه.
‫جک کیه؟
‫کم آوردم. جک کیه؟
‫دنی، شاید اگه باهام صحبت کنی، ‫بتونم کمکت کنم.
‫وایستا ببینم، می‌تونی از اینجا آزادم کنی؟ ‫زیاد از حبس خوشم نمیاد.
‫درک می‌کنم.
‫اصلا در واقع نباید اینجا باشم. ‫آریانا شلیک کرده بود.
‫آریانا؟
‫آریانا کجاست؟ ‫آخه انگار پلیس‌ها پیداش نمی‌کنن.
‫اون رو هم پیدا نمی‌کنن.
‫واسه چی؟
‫کم‌کم دارم گمون می‌کنم ‫واقعا نیومدی کمکم کنی.
‫چه کمکی از دستم برمیاد دنی؟
‫از اینجا آزادم کن.
‫می‌شه رازی رو باهات در میون بذارم؟
‫چرا که نه؟
‫خودم می‌تونم آزاد بشم.
‫متی!
‫- عه، عه! شوخی کردم. ‫- این دیگه چه وضعشه؟
‫- وای پشم‌هام. خیلی‌خب، آروم، آروم. ‫- این دیگه چه وضعشه؟
‫خیلی‌خب. دستت رو پشتت بگیر بچه.
‫به نظرت کمی خشن برخورد نمی‌کنی فرانک؟
‫راستی، خیلی خوش‌وقت شدم دکتر.
‫فعلا.
‫راه بیفت ببینم. خفه شو.
‫بریم.
‫شرمنده که دستبندش رو باز کردم. ‫حتما خراب بوده.
‫صرفا مبهوت شدم.
‫قسم می‌خورم در حین بازجویی ‫اصلا این‌جوری نبود.
‫به شخصی به نام جک اشاره کرده بود.
‫آره. تو بازجویی هم گفته بود. ‫«جک می‌گه باید عواقب اعمالم رو بپذیرم.»
‫از این حرف‌ها می‌زد. ‫من هم پرسیدم «جک کیه؟» و یهو خفه شد.
‫- همچنین. ‫- آره.
‫به بازیمون گرفته. ‫از این کارها بلدن دیگه، مگه نه؟
‫قطعا آدم پرجذبه‌ایه.
‫ممکنه از علائم روان‌پریشی باشه.
‫دمدمی‌مزاجه. کمی ترسناکه؛
‫ولی همچنان به نظرم ‫احتمالا فرانک درست می‌گه.
‫نه. وای خدایا. چقدر از این جمله متنفرم.
‫شاید کافیه ترک کنه. ‫چند روز صبر کنیم پاک بشه.
‫اون‌جوری بهتر می‌فهمین ‫چه‌جور آدمیه.
‫به کارت نمیاد، مگه نه؟
‫متی، ممنونم که سعی کردی کمکم کنی. ‫جدی می‌گم.
‫در حد شام خوردن ممنونی؟
‫- نه. ‫- خیلی‌خب.
‫خب، اگه راجع به پسره تجدید نظر کردی...
‫باشه.
‫- مرسی متی. فعلا. ‫- خواهش. فعلا، فعلا.
‫ببخشید.
‫دو ساعت و نیم که «کمی دیر» محسوب نمی‌شه.
‫آره. گفتم ببخشید دیگه.
‫واسه من که فرقی نداره.
‫ولی احیانا به ذهنت خطور نکرده ‫اون کمی ثبات لازم داره؟
‫نیاز داره با همدیگه غذا بخوریم؟
‫سرد شده.
‫می‌شه از یخچال شراب بیاری...
‫تو شراب لازم نداری.
‫خوشمزه است.
‫با پدرش صحبت کرد.
‫- امان از دستت مامان. امشب نوبت اون نیست. ‫- با من اون‌جوری صحبت نکن دختر خانم.
‫تو اینجا نبودی. می‌خواست باهاش صحبت کنه، ‫من هم گذاشتم بکنه.
‫باید بدون اون از پسش بربیام.
‫پس اینجا باش که از پسش بربیای رایا.
‫عصبانیتش رو درک می‌کنم.
‫جدی می‌گم؛
‫ولی باهام صحبت نمی‌کنه. ‫موقع خواب ماچم نمی‌کنه.
‫قبلا تو تخت خودمون، ‫بین ما می‌خوابید.
‫ولی الان که صدای گریه‌اش رو می‌شنوم،
‫می‌رم پیشش، ولی نمیاد پیش من بخوابه.
‫خب، باید چیکار کنم؟
‫لابد باید عین همه‌مون عمل کنی.
‫یعنی چیکار کنم؟
‫هرچقدر هم مانع علم کنه، ‫همچنان بهش عشق بورزی.
‫مگه حق انتخابی هم داری؟
‫بهتر بود خودت روان‌شناس می‌شدی مامان.
‫خودم می‌دونم.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫استاد دائمیت چی شد؟
‫مارتین گفته بود درخواست ‫وام بلاعوضت رو رد کردن.
‫واسه چی راجع به وام بلاعوض من ‫با مارتین صحبت می‌کنی؟
‫مدیرگروه بودم. صحبت می‌کنیم دیگه.
‫امان از دستت گرگ.
‫رایا، ببین چی می‌گم.
‫تو روان‌شناس شهودی خیلی خوبی هستی.
‫من تعداد قابل توجهی روان‌شناس شهودی دیدم ‫و تو از بهترین‌هایی؛
‫ولی گیر دادنت به موارد نادر رمانی ‫از کار بیکارت می‌کنه.
‫همه که دچار اختلالات جدید نمی‌شن.
‫لطفا بهم درس نده. ‫الان دیگه سر کلاس نیستیم گرگ.
‫کار پررونق‌تری بکن.
‫به مارتین بگو می‌خوای ‫رو اصلاح رفتار تمرکز کنی.
‫اصلاح رفتار؟
‫نظریه یادگیری هم خوبه. ‫پول توشه.
‫- من می‌تونم باهاش صحبت کنم. ‫- مگه از رو جسدم رد بشی.
‫تا حالا به ذهنت خطور کرده ‫که میلت به تمیز دادن خودت...
‫با تأیید شدیدترین موارد روانی...
‫جای تمایل به کمک به بیمار،
‫ریشه در تزلزل‌های روانی خودت داشته باشه؟
‫مگه حتما یکیشون باید صادق باشه؟
‫یعنی تو نمی‌خوای کارت رو تحسین کنن؟
‫یا نکنه خودخواهی امتیاز مخصوص مردانه؟
‫اخیرا بیش از مجله «میس» می‌خونی.
‫به نظرم باز هم این‌جوری ‫می‌خوای بهم بگی اشتباه می‌کنم.
‫نه، با ترب کوهی خوشمزه‌تر می‌شه.
‫وای! می‌تونی نقل‌قولی ‫از مجله طبی بیست سال پیش رو به خاطر بیاری،
‫ولی یادت نمی‌مونه به ترب کوهی حساسیت دارم؟
‫دوست نداشتن با حساسیت فرق می‌کنه.
‫باز هم میل دارین؟
‫یه مارتینی جین واسه خودم...
‫با یه ودکا و آب گازدار به همراه ‫لیمو و دو گیلاس الکلی بیارین.
‫یه سری چیزها رو به خاطر دارم.
‫لطفا وقتی نوبت خودت نیست، ‫باهاش تماس نگیر.
‫خودش باهام تماس گرفته بود.
‫در واقع مادرت باهام تماس گرفت ‫و گوشی رو داد دستش.
‫با این وجود، الان دیگه ‫با من زندگی می‌کنه...
‫و باید علی‌رغم کم و کاستی‌هام، ‫باهاش کنار بیاد.
‫رایا، چنین کاری روان‌شناختی نیست.
‫خب، من که روان‌شناسش نیستم، مادرشم.
‫ضمنا، خدا خودش خوب می‌دونه...
‫که همه‌مون مجبور بودیم ‫با کاستی‌های تو کنار بیایم.
‫راستش، صحبت با تو چالش‌برانگیزه رایا.
‫به طرق مختلفی مهربون و سنگدل می‌شی.
‫آدم اصلا نمی‌دونه قراره چطور رفتار کنی.
‫شاید بتونه قانعم کنه ‫دارم دیوانه می‌شم.
‫به نظرت داره سعی می‌کنه ‫چنین کاری کنه؟
‫خب، با توجه به روایات خودش، ‫امکانش هست.
‫واقعا دیوانه‌ام؟
‫من که مدرکی دال بر دیوانگیت نمی‌بینم.
‫ولی ردش نکردین.
‫خب، نمی‌تونم هیچ موردی رو ‫به این سرعت رد کنم.
‫در واقع، ممکنه دچار یادزدودگی شده باشی.
‫نظرت چیه واسه من هم ‫از اون مشروب‌ها بریزی؟
‫شوخیت گرفته؟
‫خودم برم بریزم؟
‫خب، من که تا حالا ‫شاهد مشروب خوردنت نبودم.
‫شاهد خیلی کارهام نبودی، ‫ولی دلیل نمی‌شه انجامشون ندم.
‫حالا برام می‌ریزی یا نه؟
‫پشم‌هام.
‫[دو هفته پس از واقعه راکفلر سنتر]
‫اگه موردی رو ارائه بدم ‫که تشخیصم رو ثابت کنه چی؟
‫واسه چی دنبال نادرترین ‫اختلالات دنیا می‌گردی؟
‫امان از دستت مارتین! ‫هدف کارمون همینه دیگه.
‫به خاطر نادر بودنشون دنبالشون می‌گردم.
‫کسی کمکشون نمی‌کنه، ‫آخه بهشون می‌گن...
‫تجربیاتشون حقیقت نداره...
‫و احساساتشون مهم نیست،
‫چون اختلالشون تو این کتاب ثبت نشده.
‫رایا، اصلا نمی‌خواد خودت رو ثابت کنی.
‫لطفا الکی باهام مهربون نباش.
‫حداقل باید تا پونزده سال دیگه ‫شهریه پسرم رو پرداخت کنم.
‫باید استاد دائم بشم.
‫جفتمون هم خوب می‌دونیم ‫اگه مقاله دیگه‌ای چاپ نکنم،
‫استاد دائم نمی‌شم.
‫اگه نشون بدم تشخیصم صحت داره، ‫دانشکده وام بلاعوضم رو تأیید می‌کنه؟
‫آره، اگه تشخیصت رو تأیید کنی، ‫وام بلاعوضت رو تأیید می‌کنم.
‫حتی خودم شخصا استاد دائمت می‌کنم.
‫[طرح پیشنهادی تحقیق پرخوری عصبی] ‫[به قلم دکتر رایا گودوین]
‫با رادیو دابلیوای‌بی‌سی ای‌ام ۷۷۰ ‫همراه هستین.
‫با گزارشی ویژه از کاخ سفید ‫در خدمتتونیم.
‫به کار بردن تمام تلاشمون ‫در راستای کاهش...
‫آسیب‌پذیریمون، از نظر همه‌مون ‫نشانه عقل سلیمه.
‫باید آماده بدترین اتفاقات باشیم.
‫باید از توضیع سریع و منصفانه بنزین ‫در شرایط اضطراری...
‫اطمینان حاصل کنیم.
‫کسی خونه نیست؟
‫[دنی کوچولو، سر ظهر بیا خیابون کمدن های ‫که چیپس و ماهی بخوریم! از طرف جک]
‫[سه آبجو] ‫[سه ویسکی اسکاچ]
‫شما می‌دونین دنی کجاست؟
‫شما دنی رو می‌شناسین؟
‫پسرمه.
‫مشکلی پیش اومده؟
‫بلایی سرش اومده؟
‫می‌شه بریم جایی صحبت کنیم؟
‫- آره، خودشه. ‫- چطور ممکنه زندانی باشه.
‫دنی برادر دوقلو داشت؟
‫اسمش آدامه.
‫خیلی وقته از دنیا رفته.
‫چی به سرش اومد؟
‫گفتین روان‌شناسین؟
‫- می‌خواین کمکش کنین؟ ‫- آره، خوشحال می‌شم کمکش کنم.
‫بیاین بیرون بشینیم.
‫ممنون.
‫حتی قبل از درگذشت آدام...
‫هم خیلی حساس بود.
‫بعدش هم از مدرسه اخراجش کردن.
‫واسه چی؟
‫به خاطر مواد و دعوا.
‫جفتش دخیل بود.
‫راستش، از اولش خیلی زرنگ بود.
‫اون بچه خیلی باهوش بود.
‫خیلی خلاق بود.
‫ولی شرایط باب میلش پیش نرفت.
‫مشکلش روابط من با مرد جماعت بود.
‫همین و بس.
‫می‌شه بپرسم چی شد ‫که اون‌طرف خیابون ساکن شد؟
‫آبش با شوهرم تو یه جوب نمی‌ره.
‫البته آب شوهرم تقریبا با هیچ‌کس ‫تو یه جوب نمی‌ره.
‫واسه همین دو سال پیش ‫به اونجا نقل‌مکان کرد.
‫من هم با خودم گفتم «چه اشکالی داره»، ‫درست نمی‌گم؟
‫حداقل این‌جوری حواسم بهش هست.
‫ولی یه روز یهو غیبش زد.
‫ولی اقدام به قتل؟
‫دنی من چنین آدمی نیست.
‫همخونه‌هاش رو می‌شناسین؟
‫ساکنین ثابت پانسیونه رو نمی‌شناسم.
‫دختری زیاد رفت و آمد داشت. ‫ملت می‌اومدن و زود می‌رفتن.
‫خب، چی می‌شه؟ ‫قراره زندانیش کنن؟
‫امیدوارم نکنن.
‫کندی، گفتی حساس بود.
‫به نظرت در کودکی دمدمی بود؟
‫افسرده بود؟ زود واکنش نشون می‌داد؟
‫دمدمی بودنش موقع درگذشت آدام بیشتر شد؟
‫همون‌طور که گفتم، از اولش با بقیه فرق داشت.
‫تفاوت که جرم نیست.
‫نه، نیست. نه.
‫می‌خوام سوالی ازت بپرسم.
‫سوال دشواریه، ولی گمون کنم ‫جوابش خیلی به دردش می‌خوره.
‫در کودکی بلایی سر دنی نیومده بود؟
‫چه‌جور بلایی؟
‫وقتی گفتین تو روابطتون با مردها ‫زیاد خوش‌شانس نبودین،
‫- منظورتون چی بود؟ ‫- یعنی الان دیگه تقصیر من بدبخته؟
‫- نه، اصلا چنین منظوری نداشتم. ‫- خودش گفته چی شده؟
‫هیچی.
‫صرفا سعی دارم بیشتر بشناسمش.
‫من از اعمال ملت خبر ندارم.
‫خودتون از اعمال ملت خبر دارین؟ ‫از اعمال کل مراجعانتون خبر دارین؟
‫- نه. ‫- نه‌خیر، چون اعمالی از افرادی سر می‌زنه...
‫که اصلا به ظاهرشون نمی‌خوره.
‫کندی...
‫باید برم. دیر به کارم تو بیمارستان می‌رسم.
‫بهش بگین میام ملاقاتش.
‫- کندی، من که هنوز روان‌شناسش نشدم. ‫- بذارین فنجونتون همین‌جا بمونه.
‫کاری داشتی پاتسی؟
‫صرفا می‌خواستم بهت بگم ‫امشب رفته بودم بار.
‫چرت می‌گی.
‫نه بابا، چطور مگه؟ ‫به پیشنهاد برادرم رفتم بار «مولیگان».
‫ازرا، ساعت دهه. ‫باید بری بخوابی.
‫برو بابا.
‫واسه تو هم آوردم.
‫- باید دوباره با دنی صحبت کنم. ‫- نمی‌شه.
‫پرونده‌اش رو بررسی کردن. ‫امروز بعدازظهر می‌ره زندان رایکرز.
‫به نقل از معاضدت قضایی ‫نباید قبلش ملاقاتی داشته باشه.
‫- شرمنده‌ام. کاری از دستم ساخته نیست. ‫- امشب شام بخوریم، ولی سکس نمی‌کنیم.
‫باید ببینمش.
‫واقعا خیلی رو اعصابی. ‫خیلی‌خب. بیا ببینم.
‫سلامی دوباره.
‫من رو یادته؟
‫مگه آدم چنین چهره‌ای رو ‫از یاد می‌بره؟
‫اون روز از شخصی به نام جک گفته بودی.
‫آها، چطور مگه؟
‫می‌خواستم ببینم می‌شه ‫باهاش صحبت کنم یا نه.
‫به نظرت می‌تونی پیغامم رو ‫به گوشش برسونی؟
‫چطوری؟
‫نمی‌دونم متوجه شدی یا نه، ‫ولی من الان زندانی‌ام.
‫صرفا با خودم گفتم شاید بتونی.
‫بگو می‌تونی.
‫فرض کنیم...
‫می‌گم می‌تونم.
‫اگه می‌تونی،
‫می‌شه بهش بگی ‫که صرفا می‌خوام باهاش صحبت کنم؟
‫- باشه. ‫- صرفا می‌خوام کمکت کنم.
‫چرا که نه؟ ردیفه.
‫- مرسی. ‫- خواهش می‌کنم.
‫راستی، می‌گن قراره حبسم رو ‫تو زندان جزیره رایکرز بکشم.
‫واقعا خیلی بده؟
‫اون‌قدرها هم بد نیست.
‫ظاهرا به نظرت خیلی بده.
‫بگذریم، ممنون که به دیدنم اومدی.
‫خواهش می‌کنم.
‫قرار محسوب نمی‌شه‌ها.
‫آره. «یه پیتزا سوسیس و پپرونی بگیر ‫و بیا خونه خودم،»
‫«چون بچه‌ام طبقه بالا خوابیده» ‫به نظر خودم هم عاشقانه نبود.
‫گفتی پنیر اضافه بزنن؟
‫به اون پانسیون قدیمی ‫محل سکونتش رفتم.
‫- «رفتم» یعنی چی؟ ‫- واردش شدم.
‫حداقل کسی راهت داده بود؟
‫درش باز بود. به نفعم نمی‌شه.
‫- نه. باز هم ورود غیرمجاز محسوب می‌شه. ‫- ای بابا.
‫اصلا از کجا پیداش کردی؟
‫پانسیونه واقع در خیابان اِلم ‫تو اِلم ریج بود، یادته؟
‫- وایستا، وایستا. داری چیکار می‌کنی رایا؟ ‫- مادرش رو پیدا کردم.
‫جانم؟
‫اسمش دنی سالیوانه، ‫این هم آدرس مادرشه.
‫این رو هم تو شومینه پیدا کردم.
‫[کندی سالیوان] ‫[خیابان اِلم، پلاک دو]
‫[دفتر طراحی]
‫می‌شناسیش؟
‫همون دختره است که دم راکفلر سنتر بود. ‫حداقل به توصیفاتش شباهت داره.
‫به نظرت...
‫به نظرت همه‌شون نقاشی قربانیانشه؟
‫شاید.
‫ولی این یکی فرق می‌کنه.
‫سبک نقاشیش نامنظمه.
‫این تصویر رو هم بارها ‫تو دفترش کشیده.
‫خیلی‌خب، ایشون کیه؟
‫خب، پشت‌سرش برج ساعت بیگ بنه.
‫درسته.
‫عینکش با عینکی که تو خونه‌شون ‫پیدا کردم مو نمی‌زنه.
‫تو که احیانا عینکه رو هم ندزدیدی؟
‫شاید جک باشه.
‫جک؟ جک.
‫همونی که به پسره گفته بود ‫اسمش رو نگه.
‫- گفته بود به درد نمی‌خوره. ‫- درسته. خب، نظرت چیه؟
‫به نظرت طرف شریک جرمشه؟
‫خب، خودت گفته بودی ‫طرز بیان و لحن دنی...
‫تو اولین بازجوییتون فرق می‌کرد.
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫به نظرت می‌شه گفت ‫لهجه انگلستانی داشت؟
‫کاملا نداشت.
‫ولی حالا که اشاره کردی، ‫آره، گاهی داشت.
‫اگه...
‫دنی خود جک باشه چی؟
‫جانم؟
‫اگه دنی اختلال تجزیه هویت داشته باشه چی؟
‫بی‌خیال.
‫متی، حرفت راجع به دنی درست بود.
‫یادش به دلیلی اصلا از خاطرم پاک نمی‌شه.
‫تأثیرش ناپایدار و سیاله.
‫فرض کن نتیجه شهود روان‌شناختی ‫یا حسی خودمه،
‫ولی یه جای کارش می‌لنگه.
‫اگه دنی شخصیت دیگه‌ای ‫به نام جک داشته باشه چی؟
‫شاید براش کارهایی انجام می‌ده؟
‫کارهایی براش انجام می‌ده؟ ‫مثلا ملت رو می‌کشه؟
‫ببخشید.
‫یعنی مثلا کلی آدم رو می‌کشه؟
‫شاید وقتی جکه، از اعمالش خبر نداره.
‫یا خیال می‌کنه کار یکی دیگه است.
‫- داری جدی می‌گی. ‫- متی، اگه حق با من باشه،
‫ممکنه دنی بیگناه باشه.
‫دقیقا چطور ممکنه بیگناه باشه؟
‫چون اون یکی شخصیتش مجرمه.
‫که این‌طور. عمرا اگه هیئت منصفه قبول کنه.
‫- خیلی‌خب. ‫- شاید هم...
‫می‌خوای به هیئت تأیید ‫استاد دائمیت ثابت کنه.
‫آره، در اون صورت این اختلال تأیید می‌شه.
‫تو هم وام بلاعوض هنگفتی می‌گیری...
‫و به کلی آدم کمک می‌کنم.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. ببین. فرض کنیم...
‫فرض کنیم همین اختلال تجزیه هویت رو داره.
‫بعدش چی می‌شه؟
‫خب، اول از همه باید خودش رو قانع کنیم.
‫ولی اگه خودش از اختلالش خبر نداشته باشه ‫و کسی بدون آمادگی بهش بگه،
‫به احتمال زیاد دچار فروپاشی روانی بشه.
‫واسه همین قبلش باید به کسی اعتماد کنه.
‫اعتماد کنه؟
‫به همین سادگی؟
‫نه. ولی چرا.
‫یعنی قراره به تو اعتماد کنه؟
‫قراره به من اعتماد کنه.
‫خب، دقیقا می‌خوای چطوری ‫اعتمادش رو جلب کنی؟
‫تو اسم وکیل معاضدت قضاییش رو ‫بهم می‌گی،
‫من می‌رم سعی کنم با جک صحبت کنم.
‫[سه هفته پس از وقایع راکفلر سنتر]
‫[انجمن معاضدت قضایی] ‫[۲۰۱]
‫سلام، استن کامیسا خودتونین؟
‫نه، امروز وقت ندارم، خب؟ ‫وقتم پره.
‫بابت دنی سالیوان که دم راکفلر سنتر ‫تیراندازی کرده بود اومدم.
‫- چی شده؟ ‫- بنده رایا گودوین هستم.
‫روان‌شناسم.
‫کارآگاه دویل ازم مشاوره گرفتن...
‫و گمون می‌کنم موکلتون ‫دچار اختلال روانی نادریه.
‫آره. پسره روانیه.
‫راستش...
‫- چنین عباراتی به دردمون نمی‌خورن. ‫- عذر می‌خوام.
‫بعد از ملاقات با دنی،
‫طبق دانشم، گمون می‌کنم ‫اختلال تجزیه هویت داره.
‫وایستین ببینم.
‫عین همون فیلم سالی فیلد؟
‫فیلم «سیبیل»؟
‫آره، اون هم راجع به زنی با همین اختلاله.
‫شوخیتون گرفته دیگه، مگه نه؟
‫سر کارم گذاشتین؟
‫چیه؟ میل دارین؟
‫آقای کامیسا، موکل شما بیماره...
‫و جاش تو بیمارستانه، نه زندان.
‫- می‌خواین چیکار کنم؟ ‫- شما وکیلش هستین.
‫سوالم رو تکرار می‌کنم.
‫مگه کارتون کمک به موکلتون نیست؟
‫کار من اقدام در راستای صلاح موکلمه.
‫وقتی هم در حین ارتکاب جرم...
‫کلی شاهد دور موکلم باشه، ‫به صلاحشه اعتراف کنه.
‫- نمی‌تونین بگین بیماره؟ ‫- سرطانی‌ها رو هم زندانی می‌کنن.
‫خیال کردین این بچه رو به خاطر ‫لحن بامزه‌اش ول می‌کنن؟
‫آره، پرونده‌اش رو خوندم.
‫بالاخره کارمه دیگه.
‫از منشأ این اختلال خبر دارین؟
‫احتمالا از روزنامه‌های مسخره شروع شده باشه.
‫منشأ اختلال تجزیه هویت تقریبا همیشه...
‫تعرض جنسی شدید و معمولا دنباله‌دار ‫در دوران کودکیه.
‫خودم این بچه رو دیدم. ‫نظر خودتون مهم نیست،
‫از من بشنوین، پنج دقیقه هم ‫تو زندان شمال ایالت دوام نمیاره.
‫حتی ممکنه زنده به رایکرز نرسه.
‫شاید متوجه بشم بیماره...
‫و داستان غم‌انگیزی کشف کنم ‫که بتونین پرونده‌اش رو طبقش پیش ببرین.
‫ولی حتما باید باهاش صحبت کنم، خب؟
‫باید چند جلسه باهاش صحبت کنم. ‫شما می‌تونین ترتیبش رو بدین.
‫یا می‌تونین همین الان تشریف ببرین...
‫و روزی می‌بینین دستتون ‫به خون این بچه آلوده شده...
‫و ممکنه تو سالاد تخم‌مرغتون بریزه.
‫وای.
‫متأهلین؟
‫مطلقه‌ام.
‫خیلی‌خب.
‫اگه حتی ذره‌ای زندگیم رو دشوارتر کنی، ‫همکاریمون قطع می‌شه.
‫دادگاهش تقریبا یه ماه دیگه است.
‫دستگاه کپیمون اون پشته. ‫با ۲۵ سنتی کار می‌کنه.
‫[ورود بدون جواز اکیدا ممنوع است]
‫[چهار هفته پس از وقایع راکفلر سنتر]
‫ممنون.
‫لطفا اگه می‌شه دستبندش رو باز کنین.
‫سلام.
‫می‌خوای بشینی؟
‫برات لباس نو آوردم.
‫هوای تازه.
‫چند روزی می‌شد که هوای تازه ‫تنفس نکرده بودم.
‫امروز حالت چطوره؟
‫بد نیستم.
‫البته گمون نکنم از اون دکترها باشیم.
‫مگه نه دکتر؟
‫هر آدم عاقلی رو که نشونم بدین، ‫براتون درمانش می‌کنم.
‫از کارل یونگ نقل‌قول کردی.
‫همیشه به فروید ترجیحش می‌دادم.
‫دفعه پیش که صحبت کردیم، ‫متوجه لهجه‌ات نشده بودم.
‫انگلستانی هستی؟
‫ترجیح می‌دم خودم رو ‫شهروند کل دنیا محسوب کنم.
‫امیدوار بودم پرونده‌ات رو بیشتر درک کنم.
‫می‌خواستم از شرح‌حالت ‫و تاریخچه خانوادگیت آگاه بشم.
‫به نظرت این مسخره‌بازی‌های...
‫«از دوران کودکیت بگو» خسته‌کننده نیست؟
‫به نظر من که هست. بی‌احترامی نباشه‌ها.
‫ناراحت نشدم. صرفا با خودم گفتم ‫شاید وکیل مدافعت این‌طوری...
‫بهتر بتونه وقایع میدتاون رو ‫توجیه کنه.
‫خب، جفتشون کودکان گمراهی بیش نیستن.
‫بلای خاصی هم سر کسی نیومده، درست نمی‌گم؟
‫جفتشون؟ ‫معلومه خیلی باهوشی،
‫واسه همین فرض می‌کنم ‫تعمدا این‌جوری گفتی که بفهمم.
‫تو دنی نیستی، مگه نه؟
‫مطمئنی نباید جامون رو عوض کنیم دکتر؟
‫نمی‌دونم چطور بهت بگم، ‫ولی انگار کمی مشکل روانی داری.
‫تو جکی؟
‫در خدمتم.
‫دنی کجاست؟
‫همین‌جاست.
‫خوابه، ولی همین‌جاست.
‫ولی بذار تا سعی نکردی قانعم کنی...
‫پای اختلالی روانی وسطه،
‫بهت اطمینان بدم ‫بنده خیلی هم واقعی‌ام.
‫چطور ممکنه؟
‫درک درهم‌تنیدگی کوانتومی در توانت هست؟
‫نه، نمی‌دونم یعنی چی.
‫نظریه‌ای نو در زمینه فیزیک ذراته.
‫می‌گه جدایی رو اشتباه درک کردیم.
‫می‌گه تو ذره می‌تونن بدون ‫حضور در نقطه زمانی‌مکانی یکسانی،
‫خصوصیات مشترک داشته باشن.
‫گمون نکنم در این زمینه ‫از علوم خبره باشی.
‫نه، نیستم.
‫ولی می‌دونم دنی کمک لازم داره.
‫من هم می‌خوام کمکش کنم.
‫به نظرم اگه در توانم باشه، ‫شاید بتونم از اینجا آزادش کنم.
‫خب، چنین کاری به درد می‌خوره.
‫کافیه باهاش صحبت کنم.
‫عزیز دلم، متأسفانه گمون نکنم ‫چنین کاری به درد بخوره.
‫واسه چی؟
‫دنی تو دردسر افتاده جک. ‫به شدت کمک لازم داره.
‫بابت بی‌حیاییم عذر می‌خوام،
‫ولی کار فرشته نگهبان همینه دیگه، ‫موافق نیستی؟
‫به درخواستت فکر می‌کنم.
‫جک. جک.
‫- ممنونم که لباس آوردی. ‫- هنوز وقت داریم.
‫این کارت اصلا به نفع دنی نیست.
‫نگهبان.
‫خبر داری جلساتمون کاملا داوطلبانه است؟
‫فعلا.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- حالت خوبه؟
‫آره، آره. نه، عذر می‌خوام. ‫ببخشید که این‌قدر دیر اومدم.
‫ولی چیزی آوردم که باید ببینی.
‫اِم، رایا...
‫ببین، به نظرم حرفت ‫راجع به اون پسره سالیوان درست بود.
‫یادته اولین روز بهت گفته بود...
‫اصلا قرار نیست دختره رو پیدا کنین؟
‫واقعا درست گفته بود.
‫خیلی‌خب.
‫تماشاش که کردی ‫باهام تماس بگیر.
‫[پنج هفته پس از واقعه راکفلر سنتر]
‫ممنون که قبول کردی باز هم من رو ببینی.
‫- خب، داشتم از اینجا رد می‌شدم. ‫- هنوز امیدوارم بتونم با دنی صحبت کنم.
‫قبلا هم گفتی.
‫دقیقا مشتاقی راجع به چی صحبت کنین؟
‫گفته بودی یونگ رو به فروید ترجیح می‌دی.
‫یونگ می‌گفت زندگی بدون ‫درک سایه آدم غیرممکنه.
‫خودم هم کمی مطالعه کردم.
‫معمولا غریزه حفظ جان در افرادی ‫که جسم مشترکی دارن، خیلی شدیده.
‫می‌شه گفت نسبت به بقیه ‫حس ششم دارن.
‫ببین من رو.
‫واقعا نگاهی بهم بنداز ‫و بگو به نظرت...
‫می‌خوام بلایی سر دنی بیارم یا نه؟
‫تا حدی خودخواهی.
‫تا حدی هم گم‌گشته‌ای؛
‫ولی نه.
‫در واقع، هدفت کاملا برعکسه.
‫گفته بودی فرشته نگهبانشی؟
‫باید مسیر زندگی خودش رو درک کنه.
‫بهترین روش آماده‌سازیش ‫واسه دادگاه همینه.
‫بهترین روش آزاد کردن خودش ‫و خودت از اینجا همینه.
‫خواسته من و تو یکسانه. ‫می‌خوام به دنی کمک کنیم.
‫ولی اگه باهاش صحبت نکنم، ‫کاری از دستم ساخته نیست.
‫خیلی‌خب.
‫ازت می‌خوام ملایم برخورد کنی.
‫از وجود ما خبر نداره.
‫«ما»؟
‫شما چند نفرین جک؟
‫اینجا کجاست؟
‫دنی؟
‫شما کی هستین؟
‫می‌خوام همین الان برم.
‫دنی، تو زندانی هستی. ‫اینجا زندان جزیره رایکرزه.
‫اسم من هم رایاست...
‫و اومدم کمکت کنم.
‫خب؟ اومدم...
‫می‌دونی واسه چی اینجایی دنی؟
‫آره. به خاطر جریان آریانا اینجام.
‫خوبه.
‫یه سری چیزها خاطرم نیست.
‫گاهی اوقات پیش میاد، ‫ولی اصلا این‌شکلی نبود.
‫این‌دفعه فرق می‌کنه.
‫چیزیت نیست.
‫لزومی نداره همین الان صحبت کنیم.
‫دنی، می‌تونیم همین‌جوری اینجا بشینیم.
‫اشکالی نداره؟
‫شاید هم...
‫چند بار نفس بکشیم.
‫گرسنه‌ای؟
‫چی؟
‫می‌خوای چیزی بخوری؟
‫خوبه.
‫چند وقت اونجا سکونت داشتی؟
‫دو سالی می‌شد.
‫احیانا ممکنه کارهایی کرده باشی...
‫که به خاطر نداشته باشی؟
‫چی می‌نویسین؟
‫ادامه بده. ‫داشتی از آریانا برام می‌گفتی.
‫ممنون.
‫خودش پیشنهاد تیراندازی ‫راکفلر سنتر رو داده بود، درسته؟
‫واسه چی مدام همین سوال رو ازم می‌پرسین؟
‫دنی، واقعا حاضری گناهش گردن خودت بیفته؟
‫گمون کنم به نظر ناپدریم دردسرساز بودم.
‫چطور مگه؟ چیکار می‌کردی ‫که دردسرساز می‌شدی؟
‫دوباره ازت می‌پرسم.
‫به نظرت وقتش نرسیده ‫که بگی آدام چی شد؟
‫چی رو بهم نمی‌گی؟
‫اسحاق چی شد؟ ‫چی رو به خودت نمی‌گی؟
‫همه‌شون کجا رفتن؟ ‫به یکی حمله کردی...
‫نه، جانی به یکی حمله کرده بود.
‫- که تفنگ بدزدی. ‫- من به کسی شلیک نکردم.
‫- واسه چی رفتی لندن؟ ‫- تابلو نیست؟
‫مهاجری اسرائیلی.
‫دختری آمریکایی. تاجری بریتانیایی.
‫علاوه بر پدر خودت.
‫- همه‌شون همدستن. ‫- ممکنه خط قرمزی رو زیر پا گذاشته باشی؟
‫دیگه حرفی ندارم.
‫به نظرم وقتشه از حقیقت خبردار بشه.
‫[یازده هفته پس از واقعه راکفلر سنتر]
‫تخم‌مرغ خریدم که حداقل ‫صبح‌ها غذایی داشته باشین.
‫- واقعا؟ ‫- دارم چهل ساله می‌شم‌ها مامان.
‫یعنی افراد مسن معتاد الکل نمی‌شن؟
‫حرفت از چندین جهت توهین‌آمیز بود.
‫خب، ازرا کجاست؟
‫ای وای. ‫گفته بودم می‌رم بالا براش کتاب می‌خونم.
‫این چیه؟
‫حتی نمی‌تونی به پسر خودت توجه کنی؟
‫از بیمارانامه.
‫پسره.
‫کسی بلای وحشتناکی سرش آورده، ‫من هم باید قانعش کنم تعریف کنه.
‫شاید بهتر باشه کمی بیشتر ‫به خونه توجه کنی...
‫- و کمی کمتر... ‫- مامان.
‫خب، چه بلایی سرش اومده؟
‫اگه درست فهمیده باشم، ‫خودم هم نمی‌خواستم تعریف کنم.
‫پس با تمثیل لاک‌پشته بگو.
‫- جانم؟ ‫- تمثیل لاک‌پشت دیگه.
‫بچه که بودی، نمی‌تونستی ‫احساساتت رو بیان کنی.
‫واقعا طنز تلخیه.
‫واسه همین بابات ازت می‌پرسید: ‫«حال لاک‌پشته چطوره؟»
‫همون لاک‌پشت عروسکیه ‫که برات خریده بود رو می‌گم. یادت نیست؟
‫نه.
‫می‌گفتی لاک‌پشته ‫از فلان چیز عصبانیه...
‫یا از فلان چیز ناراحته.
‫- اسمش ماروین بود. ‫- مورتیمر بود.
‫پدرت کاملا آدم بدی نبود. ‫اکثر خصوصیاتش بد بود.
‫نه. کاملا آدم بدی نبود.
‫مارتی بود.
‫- مورتیمر بود. ‫- خب حالا.
‫لاک‌پشته دیگه.
‫برو براش کتاب بخون.
‫خیلی‌خب.
‫- مامان. ‫- اومدم عزیز دلم.
‫دنی، نظرت چیه از قبل‌تر بگیم؟
‫نظرت چیه...
‫از دوران کودکیت بگیم؟
‫از کجاش بگیم؟
‫می‌شه از خاطرات خوشت برام بگی؟
‫بیا اول از آدام بگیم.
‫برادر دوقلو بودین، درسته؟
‫مامانم قبلا می‌گفت ‫اصلا از هم جدا نمی‌شدیم.
‫خب، از آدام برام بگو.
‫خب، از چیش بگم؟
‫می‌تونی از دوران خوش ‫زندگیت برام بگی؟
‫خودم و برادرم ابتدایی بودیم.
‫اواخر تابستون بود. ‫موقع بازگشایی مدارس بود.
‫آدام ‫ همیشه هوام رو داشت.
‫دلم خیلی براش تنگ شده.
‫خب، چی به سرش اومد؟
‫می‌تونی برام تعریف کنی؟
‫نمی‌خوام تعریف کنم...
‫اشکالی نداره.
‫خب، خودم حدسی می‌زنم.
‫لطفی در حقت کرد؟
‫کار خیلی دشواری بود؟
‫کاری بود که کسی جز برادر آدم ‫حاضر به انجامش نیست؟
‫مارلین هم دخیل بود؟
‫دنی...
‫خیلی مهمه که سعی کنی ‫برام تعریف کنی.
‫هر موقع هم که خواستی، بس می‌کنیم؛
‫ولی خیلی مهمه که سعیت رو بکنی.
‫خیلی‌خب.
‫سوار ماشین بودیم.
‫من جلو نشسته بودم.
‫آدام پشت نشسته بود.
‫اصلا نمی‌دونستیم داریم کجا می‌ریم.
‫مارلین قبلا یه طویله داشت...
‫و ما رو به اونجا می‌برد؛
‫ولی فقط آدام رو می‌برد توش.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.