من یه ایده برای یک کتاب دارم.
درباره مردی هستش که به یک دنیای دیگه منتقل می‌شه.
به وسیله جادوی سیاه قدرتمند طلسم شده؛
اون محکوم به گرفتن جان هرچیزی که لمس می‌کنه هستش.
واقعا یک فانتزی تاریک هستش.
اینقدر چیزهای وحشتناکی داره که احتمال داره اخبار نشونش بده.
این طراحی من برای قهرمان (زن) داستانه.
اصلا بر اساس شخص خاصی طراحی نشده، والا.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
یه چیزی توی جمجمه‌ام داره دیوونه‌م می‌کنه.
به نظر نمیاد تب داشته باشی.
می‌خوای بمونی و یک ساعت استراحت کنی؟
بـ-باشه...
فقط اگه می‌تونستم بی‌خیال‌تر باشم،
می‌تونستم ذهنمو واسه خودم نگه دارم.
هن؟ یامادا؟!
نه، صـ-صـ-صـ-صب‌کن...
یه نفر دیگه هم با همین فامیل توی کلاس1 هستش.
هرچی بدنم گرم‌تر می‌شه، بیشتر سرم درد می‌کنه...
-اگه دوباره حالت بد شد بهم بگو.
-بی‌خیال، حتی لازم نیست بهش فکر کرد.
فقط فرض کن یامادای کلاس1 هستش.
-الان فقط یکم استراحت نیاز دارم-
-خب، بزار ایچیکاوا رو اینجا علامت بزنیم...
خودشه!
الان که بهش فکر می‌کنم؛ اون بعد از ماراتن باشگاه سر کلاس نبود-
وایستا!
یعنی همینه؟ این فرصتم برای کشتنشه؟!
پوستش مثل جسد سفیده.
صاف مثل یک مجسمه...
...ولی یجورایی هم نرمه.
خداروشکر.
هن؟
فکرکردم یه غریبه بهم خیره شده.
خوشحالم که آشنا بود.
چه فرقی داره!
چی‌شده؟
توی جمجمه‌ام...
عه، منظورم اینه که، سردرد دارم.
تـ-تو چی؟
شکمم درد می‌کنه...
اوه...
شرط می‌بندم یه چیز بدی خورده.
بیا... این برای سردرد هم خوبه.
مـ-مطمعنی؟
زودباش بگیرش!
باشه، ممنون...
امکان نداشت یه خوراکی رو اینقدر زود مثل این تحویل بده.**
خیسه؟
یامادا اینم خورده؟
معنیش اینه که...
خـ-خب، چاره‌ای ندارم!
نمی‌‌تونم دارومو نخورم.
من باید برگردم
تف توش!
نباید از خط عبور کنم مگر در مواقع کاملا ضروری.
این سیاستِ منه.
پیرهنشو یادش رفت.
وووه الان! دارم چی‌کار می‌کنم؟
این اصلا ضروری نیست.
وایستا! نکن!
د-دستم، عقل خودشو داره!
درسته، این باید همون موجود داخل جمجمه‌ام باشه!
یه نوع انگل کنترل کننده ذهن هستش!
د-دست چپمو بهم پس بده!
قضیه این همه آبنبات چیه؟
عه، پیرهنش فراموش کرده.
تو توی کلاس 2-3 هستی، درسته؟
آره.
بعدا اینو بهش برگردون؛ باشه؟
شوخیت گرفته؟
الان دیگه نمی‌تونم کاریش بکنم!
این کاملا برخلاف میلمه!
مـ-مـ-من مجبور شدم...
همم خب، که این‌طور.
یه عطر ملایم و تلخ داره...
درواقع یجورایی شبیه...
دقیقا بوی عرق می‌ده!
مگه دخترا نباید بویی شبیه بوی گل؛ صابون یا شامپو داشته باشن؟
انگار مگه مهمه...
ولی به نظر میاد موجودی که توی جمجمه‌ام هستش درحال مهاجرت به پایین‌تنمه.
بیشتر از اونچه که باید طول کشید.
من باید موقع ناهار به مکان مقدسم برم و یکم بیشتر روی کتابم کار کنم.
توی مطب پرستار فراموشش کردم!
ها؟
اوه، بیا...
چی رو فراموش کردی؟
آبنباتم!
آبنباتت؟
به نظر حالش بهتره.
-هی، شامپوتو عوض کردی؟
-الان دست چپش...
درسته، چی می‌شه اگه بعد از اینکه دست چپش از بین رفت یک شهر کامل رو پاک کنه؟
بیاین یه بازی کوچیک بکنیم که توش از دخترا بپرسیم؛ آیا خودارضایی می‌کنن؟!
اون دیگه چه نوع بازی افتضاح و بی‌بند و باری هستش؟!
هرکی برنده شه باید بپرسه؟
-نباید بازنده بپرسه؟
-این یارو چقدر منحرفه؟!
-بی‌خیال، بیاین انجامش بدیم.
آماده؟ انگشتا رو بیارین-2!
انگشتا رو بیارین-0!
معلومه، منم...
برو تو کارشون!
نکن!
می‌گما، عه...
مـ-من، می‌تونم از روی ناخن‌هاتون میزان سلامتیتون رو بفهمم، مـ-می‌دونین.
میزان سلامتیمون؟
ها که این‌طور.
همتون خوب و سالمید.
خب، فعلا!
چطور بود؟
ناخن‌های همشون خیلی کوتاهه؛ پس قطعا اینکارو می‌کنن.
-تو یه نابغه‌ای!
-شماها خیلی سُست‌اید.
با این حال اونا ممکنه واقعا اهل اسباب‌بازی باشن!
-به اندازه کافی شنیدمتون؛ خفه‌شین!
-اوه، نکته خوبیه!
-حداقل همه قضیه تموم شده و قیدشو زدن.
-می‌رم با یه لحظه با ایچیکاوا حرف بزنم.
ایچیکاوا-کون!
یه لطفی بهم بکن و اینو به یامادا-سان برسون، باشه؟
-ا-این بی‌رحمانه‌ست!
قلدری، صاف و ساده!
داخلش احتمالا «آیا خودارضایی می‌کنید؟» نوشته شده!
من یجورایی می‌خوام یه آرایشگر ناخن باشم.
بـ-بگیرش!
خوب شد تونستم اینو عوضش کنم...
اصلا حرف زشتی نبود؟!
پفف! الان باید اون کاراکتر رو دوباره طراحی کنم!
چه وقتی تلف کردیم!
این تست شخصیت‌شناسی پوزیشن سکس موردعلاقه هرکس رو نشون می‌ده!
نـ-نه بابا!
باز شروع کردن.
اصلا چطوری می‌تونن وسط کلاس اون جوری داد بزنن «پوزیشن سکس»؟
چرا بچه‌ها همیشه می‌خوان کلماتی رو که تازه یادگرفتن استفاده کنن؟!
برو تو کارش پس!
سلام خانوما، بیاین یه تست شخصیت‌شناسی باهم انجام بدیم!
نکن!
چی؟
من عاشق این‌جور تست‌ها هستم!
واقعا؟ پس انجامش بدیم!
چطور جرعت می‌کنی از وسواسشون برای بازی‌های منحرفانه خودتون استفاده کنی!
ولی موندم که یامادا به جوک‌های زشت چه واکنشی نشون می‌ده...
ه-هرچیزی ممکنه!
خب پس، بیاین شروع کنیم.
با یک دست مشتمو بگیر.
هن، همش همین؟
زودباش، هرکاری که به ذهنت می‌رسه انجام بده!
نحوه لمسشون؛ میزان قاطعیتشون توی تختخواب رو نشون می‌ده!
جدی؟
بعضیا می‌خوان همه چیز برابر باشه و پوزیشن میشینری(کلاسیک) رو ترجیح می‌دن.
منطقیه.
بعضیا می‌خوان کنترل بشن و از پشت دوست‌دارن.
واقعا؟
و بعضیا می‌خوان کنترل دستشون باشه، و سوارش بشن.
امکان نداره!
و بعدشم عجیب‌غریبای واقعی هستن!
واو!
مـ-مسخره‌ست!
ها، فهمیدم قضیه چیه.
تو فقط می‌خوای دستامونو لمس کنی، مگه نه؟
نـ-نه نمی‌خوام!
شرط می‌بندم اینم بخشی ازشه.
پس چرا فقط از ما می‌پرسی؟
دختره حواسش بهش هست.
عـ-عه، البته، بچه‌ها شمام بیاین...
واقعا می‌خوان برن؟
خب، یکی دستمو لمس کنه...
بیا...
تو بهم «بیا» نگو!
یه لمس از پایین معنیش اینه که اون می‌خواد کنترل بشه و از پشت دوس‌داره.
نمی‌تونم از سرم بیرونش کنم!
یکی عجله کنه و نفر بعدی باشه!
باید از دستت استفاده کنی!
اون اسباب‌بازی دوست داره!
نمی‌دونی دست چیه؟!
اون فوت‌جاب(سکس‌پا) دوست داره!
بیا، پس.
از دست خودت استفاده کن!
اون تریسام دوس‌داره!
زندگی به عنوان یه احمق باید باحال باشه...
تو چی، یامادا؟!
ها، آخرش منم؟
این قرار نیست که یه مسابقه شوخی باشه، می‌دونی.
عه، کاری که انجام می‌دن رو پیدا کردم.
یه تست منحرفانه‌ست.
واو، واقعا همینطوره.
خدایا!
بهرحال، چندتا تست شخصیت‌شناسی منحرفانه چی رو می‌تونن بهتون بگن؟
شرط می‌بندم یه عجیب‌غریب که عاشق مهمونی‌های مختلط هستش؛ اینو ساخته.
رفته توالت؟
یک، دو، سه، چها...
معذرت...
یه لمس از بالا معنیش اینه اون می‌خواد پارتنرشو کنترل کنه و سوارش بشه!
می‌خواد پارتنرشو کنترل کنه...
دوس‌داره سوارش بشه؟!
اوه، تو جیبم بود!
البته که چیزها «بلندشدن» بعد از اون...
خیلی‌خب، گوش کنین.
امروز شروع به یادگیری بسکتبال می‌کنیم.
به تیم‌های 5نفره تقسیم می‌شین.
گیلی گیلی گیلی!
تمومش کن!
هوی، یامادا!
اینقد وول نخور.
اطاعت.
مگه بچه دبستانی هستی؟
-ما توی یه تیم هستیم؟
-یامادا تو مسئول دفاع زیر تور هستی.
چرا؟
من فردا عکاسی دارم؛ پس باید یکم چربی بسوزونم!
تو قراره فقط جلو دست و پا رو بگیری.
بعدا می‌تونی با دویدن هرچقد که دلت خواست چربی بسوزونی.
می‌دونی من هم عضو باشگاه بسکتبالم!
و هیچ‌وقت نمیای!
به هرحال چربی‌ای هم نداری که بسوزونی.
در چنین لحظات آرومی که غوطه‌ور می‌شم؛ گاهی وقتا یادم می‌ره که چی‌کار دارم می‌کنم.
این حقیقت نداره! بقیه مدل‌ها محشرن.
من، کم و بیش، می‌دونم که درباره یامادا چی لازم دارم.
و اینم می‌دونم که چقد خودشو آسیب‌پذیر قرار می‌ده.
تنها چیزی که باقی‌می‌مونه اینه که قصد قتلم رو عملی کنم.
ولی...
معذرت!
ممنون!
این حس عجیبی که الان دارم چیه؟
حسی که باعث می‌شه افکار و اعمالم مثل هم نباشن؟
یکی از این دوتا باید اشتباه باشه.
تقریبا مطمعنم که اعمالم هستن.
ها؟
یامادا!
حالت خوبه؟!
هوپ!
بهم نگو «هوپ»!
چه کوفتیه...
داشت به من نگاه می‌کرد، نه؟
سنسه!
دستمال؛ کسی دستمال داره؟
محکم فشارش بده.
درست انجامش بده.
می‌تونی راه بری؟
بقیه‌تون حرکات کششی برید.
بریم پرستارو ببینیم.
من باهاش می‌رم.
اون پاس رو کی زد؟
ولی عمدی نبود...
پس واسه چی داری می‌خندی؟!
آروم‌باش...
باز شروع شد...
باز من شرع کردم...
به انجام کار اشتباه!
خوبم الان.
ولی...
این خجالت‌آوره.
کوبایاشی، برگرد و یونیفرم و کیف یامادا رو بیار.
باشه.
وای!
گوشی‌ت توی کیفته؟
آره...
من می‌رم با خانواده‌ش تماس بگیرم.
ممنون.
من دارم چه غلطی می‌کنم؟!
اینجوری دنبال کردنش هیچ‌ فایده‌ای نداره!
چقد خون زیاد.
باشه، الان گوشی رو می‌دم بهش.
مامانت می‌خواد بیاد دنبالت.
ماما؟
آره، خوبم.
ولی فردا...
فردا...
فردا عکاسی دارم؛ بخاطر همین می‌خوام یکم چربی بسوزونم!
معذرت می‌خوام...
واقعا متاسفم...
خیلی خیلی متاسفم...
یه لحظه، من واسه چی دارم گریه می‌کنم؟
من...
یامادا رو دوست دارم...
بچه‌ها، نگاه کنین!
چیه؟
من یکی از دستمال‌های خونی یامادا رو دارم!
بندازش دور!
لاشخورا! دیگه کافیه-
احتمالا مال اون موقع هستش...
روز بعد، یامادا مثل همیشه توی مدرسه حاضر شد.
بینی‌ت چی‌شده؟
دیروز توی بسکتبال این‌جوری شد...
بینی‌ت چیزی شده؟
با توپ بسکتبال ضربه خوردم.
اوه؛ بسکتبال-بَمم!
عالی‌شد.
اصلا هم عالی نیست!
خوشحالم که نشکست.
واقعا ترسوندیم.
معذرت.
حالت خوبه؟
آره...
ولی خیلی ترسیده بودم.
نمی‌دونم اگه می‌شکست و واسه همیشه کج می‌شد؛ چی‌کار می‌کردم...
خیلی ترسیده بودم!
باشه، باشه...
امروز یه قرار عکاسی هم داشتی، نه؟
هرچند این اتفاقات پیش میان.
مامان و مدیر برنامه‌م هم همینو گفتن...
ولی مطمعنم جفتشون ناامید شدن.
گفتن که این چیزا همیشه توی راهنمایی اتفاق میوفتن و بچه‌ها صدمه می‌بینن.
ولی این بخشی هستش که از همه بیشتر آسیب می‌زنه.
یامادا واقعا کمی بزرگتر از بقیه‌ست.
به نظر نمی‌رسه که انگار دارن سکس می‌کنن؟
خفه‌‌بمیــــــــــــر!
دقیقا به‌نظر میاد که یکی تصادفاً اینو فراموش کرده، ها؟
واه، الان دقیقا شبیه یه تله‌ست.
و همینطور اجباری.
صب‌کن؛ من هنوز یه عالمه بیشتر دارم.
آره! این‌جوری خیلی کمتر مشکوک می‌شه!
دقیقا مثل زمانی که دستمال‌کاغذی‌ها رو روی میز رامن فروشی می‌ذارن.
حالا می‌تونه تا ته دل گریه کنه...
اونا واسه اینکار نیستن!
جوری که یامادا اونجا نشسته بود و به یه پاکت چیپس لبخند می‌زد...
دقیقا شبیه خودش بود.
اسم
مطب پرستار
ایچیکاوا
یامادا
ایچیکاوا
یامادا
کوبایاشی
آدرس لاین‌ت رو بهم بده
از طرف آداچی
خنده
عصبانیت
گیج
شرمنده
کتابخانه
مزه‌ش مثل مال مامانه
یاامادا
ایچیکاوا
مطب پرستار
کوبایاشی
یامادا
‫من
سال2 کلاس3
یوشیدا
با توپ بسکتبال ضربه خوردم
با خیال راحت
استفاده کنید
چیپس سیب‌زمینی
با طعم سوپ‌خانگی
من دزدیده شده بودم
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.