....
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
سلام.
ببخشید دیروز وقتی داشتم بهت پیام می‌دادم خوابم برد-
اصلا «دوست داشتن» چیه؟
نه، این «دوست داشتن» مثل این هستش که ازش متنفر نیستم، درسته؟
نه این که بخوام باهاش برم بیرون یا همچین چیزی، امکان نداره.
بهرحال عشق و شیفتگی اینا همشون باگ‌های مغز هستن.
مثل نوعی بیماری روانی.
بیماریی که باعث می‌شه خیلی‌ها زندگیشون رو نابود کنن.
من هیچ‌وقت به خودم اجازه تسلیم شدن بهش رو نمی‌دم.
دیروز چیی روش نوشت، پس امروز نوبت تو هستش؛ موئکو.
هن، مگه نوبتیه؟
آره!
اون به یامادا زُل زده؟
ها، می‌خواد اونو از توی کلاس دزدکی خارج کنه؟
مثل صحنه‌های مانگا اونو برای غذا دادن به سگ‌های رها شده می‌بره؟!
هی، یامادا، شیرت کجاست؟
قبلا خوردمش.
چه سریع!
حداقل، من فکر می‌کردم که...
ولی فقط برای پوروچه بود.
بی‌خیال، دوباره؟
چرا همش چیزایی رو که باید خودش درست کنه برمی‌داره؟
این چیزا رو واسه خونه نگه دار!
واسه درست کردن اون چیزا به یک کاسه نیاز نداری؟
نـ-نباید یکم بیشتر دقت کنی؟
کاسه ندارم، چاره‌ای نیست!
باید توی اتاق اقتصاد خانگی یه چندتایی باشه، نه؟
اوه، راس می‌گی!
پس، برو برام یدونه بیار.
دختره لعنتی!
صب‌کن! شوخی می‌کنم!
بیا باهم بریم.
تو واقعا عاشق چیزایی هستی که درست کردنشون دردناکه؛ نه؟
مثل اون نرونرونرونه دفعه قبلی.
آره! من یکم عشق آشپزی دارم.
«آشپزی»؟
نکنه فکر می‌کنه درست کردن نرونرونرونه و پوروچه، آشپزی حساب می‌شه؟!
اوه، یامادا...
قفله...
آره مثل اینکه...
صب‌کن یه لحظه!
آزمایشگاه علوم، ها؟
یه نفر توی اتاق بقلیه.
هن؟
بهتره سروصدا نکنی.
وسواسی!
هیسس! اندازه‌گیری اینا کلیدی هستش!
و بعدش...
بفرما.
بهتره پایین بمونیم تا جلب توجه نکنیم.
اصلا، این دیگه این چه وضع مزخرفیه؟
تمامه!
و-ولی، قاشق نداریم.
انگشتتو بده من.
ها؟
بیا!
خوش‌مزه‌س؟
آره... خوش‌مزه‌س...
این تمام چیزیه که گیرم میاد؟
چی‌کار می‌کنین؟
اوه، ما عه، فقط یه چیزی رو اینجا فراموش کردیم.
فراموش کردین؟
ا-ا-ا-اون...
اون پوروپه هستش!
ایچیکاوا!
واقعا واسه اون گوشام سوت کشید.
باور نکردنیه...
همم؟ دوباره؟
هـ-هی!
من نمی‌دونستم که پنجره بازه...
وقتی توی هپروت باشی همین می‌شه.
بیا بریم برش داریم!
خودت برش دار!
رین، معذرت‌خواهی کردی؟
این جوری نبود که عمدا اینکارو کنم!
آره، ولی حداقل می‌تونی بگی بگی متاسفی.
اگه هیچی نگی، اون ممکنه فکر کنه از عمد انجامش دادی.
هه، ولمون کن.
اصلا تحمل این دعواهای خاله‌زنکی رو ندارم.
تو قدیما توی مدرسه دبستان اصلا اینجوری نبودی.
اونی که تغییر کرد تویی، سرینا!
تو خیلی خزی، همش آویزون اونی!
چی؟!
فکر کنم واسه آدمایی که واقعا یامادا رو نمی‌شناسن باید این‌جوری باشه.
ولی، خود یامادا به نظر میاد که از همه کم‌تر اهمیت بده.
کانویا-سان؟
اومده معذرت‌خواهی کنه؟
به‌نظر بهتره من ازینجا برم و-
هی!
این باحال نیست؟
من چهره‌ی خودمو با پوستر پشت‌سرم عوض کردم.
این یکی رو هم ببین...
چهرمو با چهره سگم عوض کردم؛ ترسناکه، مگه نه؟
الان واقعا وقتش نیست...
تف! دارم جلوی راهو می‌گیرم.
می‌گما...
می‌خوای یکی باهم بگیریم؟
نه، من اهل اینجور چیزا نیستم.
که این‌طور؟
تف‌توش!
تموم مدت داشته نگاه می‌کرده؟
هی، کانویا-سان!
قبلا از این استفاده کردی؟
ها، عه، یـ-یامادا-سان؛ ندیدمت اینجایی.
چی رو استفاده کردم؟
این برنامه عوض کردن چهره.
آره، اون خیلی وقت پیش خیلی معروف بود.
خب واسه من الان معروف شده!
می‌خوای یکی باهم بگیریم؟
البته، ولی با عوض کردن چهره‌ت با من فقط زشت می‌شی.
کمی تواضع نشون بده...
حاضری؟
تموم شد!
ها! جریان اون چهره عجیب چیه؟
شرط می‌بندم اگه بینیمو آسیب نمی‌زدم می‌تونستم حتی یه چهره عجیب‌تر بسازم.
شرمنده؛ معذرت می‌خوام...
همم؟ چی؟
چی چی چرا؟
من کسی‌ام که با توپ بسکتبال زدت.
تو بودی؟!
اون حتی نمی‌دونست؟!
واقعا چیز مهمی نیست! من باید کسی باشم که معذرت‌خواهی می‌کنه.
یکم خوراکی می‌خوای؟
عه، تموم شدن.
اوه، مطمعنم یکم آبنبات دارم!
پوف...
تو کی اومدی این‌جا؟
می‌شه بیاین پایین و یکم کمک کنین؟
دیدی؟
چی رو؟ تو خیلی احمقی.
آره، خب...
منم معذرت می‌خوام.
یکم زیادی جدی گرفتم.
«هن؟ چی؟ چی چی چرا؟»
ادای اون رو درآوردن، باعث نمی‌شه جذاب‌تر شی؛ می‌دونی.
و از تو هم ممنونم ایچیکاوا.
«همم؟ چی؟ چی چی چرا؟»
مردم واقعا نگران بینی یامادا هستن، نه؟
به نظر منطقی میاد.
هرچی نباشه اون یه مدله.
نه این که خودش یه ذره اهمیت بده.
واقعا، جریانش چیه؟
اوه!
واو،یه نگاه به خودت بنداز با دوچرخه جدیدت.
خوش‌بحالته؛ نه؟
به نظر می‌رسه می‌خواد بدزدتم...
می‌خوای منو برسونی؟
می...خوام؟
کـ-کجا؟
ها؛ واقعا می‌رسونی؟
یجوری نگو انگار شوخی می‌کردی!
خب‌پس، به مغاذه خوراکی مورائوکا.
کجا هست؟
مگه دخترا معمولا وقتی سوار می‌شن پاهاشونو یه سمت نمی‌زارن؟
اوه داشت یادم می‌رفت؛ صب‌کن.
پاپیکو؟
در تمام این زندگی پر از بدبختیم؛ هیچوقت فکرش رو نمی‌کردم
که یه روزی یک بسته پاپیکو رو با یک دختر تقسیم کنم...
بیا!
آه، البته؛ داریم در مورد یامادا حرف می‌زنیم.
مـ-ممون...
انتظار چه عکس‌العملی رو داشت؟
ولی این سواری باهم یکم یهویی نیست؟
تا حالا تمرین باشگاهی یا همچین چیزی داشتی؛ ایچیکاوا؟
نـ-نه، من فقط توی باشگاه پردازش اطلاعاتم.
ما فقط هفته‌ای یبار همدیگه رو می‌بینیم.
یهویی؟ ولی یهویی واسه چی؟
اصلا من اینجا به چی اشاره می‌کنم؟
اون از چیزی که فکر می‌کردم خیلی سبک‌تره.
من...
می‌خوام باشگاه بسکتبال رو ترک کنم.
که این‌طور؟
به هرحال مدتی بود که سر تمرین نرفته بودم؛ و الانم بازی کردن واسم ممنوعه، پس...
ممنوع؟ این دیگه زیاده‌روی هستش.
ولی من باید عضو یه باشگاهی بشم، درسته؟
آره...
شاید عضو باشگاه پردازش اطلاعات بشم.
همم؟
حداقل یه چیزی بگو!
گفتم که «همم»؛ درسته؟
هنوز خوبیم؟ ما یه مکالمه واقعی باهم داریم؟!
مـ-من هنوز نفس می‌کشم؟!
دوچرخه‌سواری دونفره یک نقض جدی قانون هستش!
من با والدین و مدرسه‌تون تماس می‌گیرم.
کیوتارو، چطور تونستی...؟
سوار دوچرخه‌ی اون یارو گوشه‌گیره شده؟!
مجبور شدم حرفه مدلینگ رو رها کنم...
من هیچوقت به خودم اجازه همچین کاری رو نمی‌دم!
عه،می‌شه-
می‌گما.
طعم استاندارد قهوه پاپیکو رو ترجیح می‌دی یا اون تُرش‌های سفید رو؟
طعم قـ-قهوه...
از یکم تغییر می‌ترسی، ها؟
چراغ سبز شد.
درسته...
من همیشه مریض بودم.
سرم یه مشکلی داره!
ممنون.
شرط می‌بندم سنگین بودم.
نه؛ اصلا.
به‌نظرمیاد چاره‌ای جز دادن این بهت ندارم.
ها؟ صب‌کن، چی؟ جدی؟!
لازم نیست اینقدر متعجب خودتو نشون بدی.
خب‌پس؛ بگیرش.
اوه؛ تو!
آیا این عکس‌العمل درستش بود؟
بای-بای!
شاید باید یکم دستمو بالاتر ببرم؟
خب همگی گوش کنین.
ظاهرا یه نفر بسته‌بندی یه نوع خوراکی رو توی سطل زباله کتابخانه انداخته.
خب، همتون می‌دونید که آوردن خوراکی برخلاف قوانین هستش.
بازی کردن با پاک‌کن واقعا یه چیزه مربوط به سوم ابتدایی هستش!
اگه که این بحث رو بعد از اون قضیه پوروچه داریم پس من شرط می‌بندم که...
یامادا.
نظری نداری که کار کی بوده؟
باید واسه این آماده بوده باشی!
من هیچوقت هیچی توی سطل‌زباله ننداختم پس نمی‌تونه کار من باشه.
یامادا، بعد از کلاس بیا به اتاق معلما.
چرا؛ برای چی؟
-منظورت چیه «چرا»؟
-یک نادونِ واقعی؛ مگه نه؟
-واقعا من ننداختمش.
-اگرچه، این می‌تونه مشکل‌ساز شه.
-فقط بس‌کن.
چی؟
بی‌خیال!
ها؟
معلممون سرش شلوغ بود؛ پس یامادا فعلا تا هفته دیگه خیالش راحته.
ولی اگه که دیگه نتونه با خودش خوراکی بیاره؛ معنیش اینه که دیگه به کتابخونه سر نمی‌زنه...
هوففف؛ داغون شدم.
پنج روز متوالی باید کار می‌کردم.
و الانم اینجا دارم از بچه پرستاری می‌کنم.
تو کسی هستی که منو به اینجا کشوندی.
ممنون که باهام اومدی؛ عاشقتم داداشی!
خفه!
من هم می‌خواستم از این زمان برای فکر کردن به یه نقشه استفاده کنم...
اگه که یکی از همکلاسیام منو اینجا با این نادون گیر بندازه، می‌میرم.
نه؛ اونجوری فکر نکن.
هربار که اون جوری فکر می‌کنی...
-هربار که اون جوری فکر می‌کنی...
-اینجا پره؛ مگه نه؟
مگه نه؟
-اوه؛ اونجا یه میز هست.
-به واقعیت می‌پیونده!
-اوه، راس می‌گی!
چی‌شده؟
خـــفــه!
باید اقرار کنم، کاملا سوپرایز شدم.
اصلا فکر نمی‌کردم کسی سعی کنه مخمون رو بزنه.
شرمنده.
ولی، تو واقعا توی خیابون سعی می‌کنن مخت رو بزنن؟
یجورایی می‌خوام جوابشو بشنوم...
خب...
قبلا برام پیش اومده که یکی بیاد و باهام سر صحبت رو باز کنه.
ولی آخرش معلوم شد که فقط یکی از فامیلامه.
حتی یه کلمه هم از حرفاشو نمی‌شنوم!
اینقد اون بسته چاشنی رو تکونش نده!
کیو-چان.
مطمعنی همونقدر کافیه؟
شبیه یه دختر که فقط با سالاد رژیم گرفته هستی!
هوی نادون، بس‌کن!
بیا، یه هدیه از آبجی بزرگ‌ترت؛ تو هنوز یه پسر درحال رشدی!
من...
من می‌رم یه چیزی بخرم.
ممنون که وارد شدید
هوف؛ باید از اونجا می‌زدم بیرون.
چرا همیشه بدترین کابوس‌هام به حقیقت می‌پیوندن؟
هی!
ا-واو...
دردم گرفت!
داره سعی می‌کنه دعوا راه بندازه؟
اونی که همراهت بود آبجیته؟
خیلی نازه.
اون همیشه سعی می‌کنه همه کاری واسم بکنه؛ واقعا دردناکه.
که اینطور؟ کاشکی باهام دوست بود!
تا همه کاراتو واست انجام می‌داد، نه؟!
یکم حسودی می‌کنم؛ من تک فرزندم.
آره، حس می‌کردم.
همه همینو می‌گن!
چی می‌گیری؟
مرغ چاشنی زده.
اوه، منو تقلید می‌کنی، نه؟
هوی، گیر افتادی!
بدون یونیفرمش خیلی شبیه آدم‌بزرگا هستش.
شاید منم یه چیزی بخرم.
اوه!
یکم بستنی نیمه-منجمد می‌خرم!
عه، کیف پولمو طبقه بالا جا گذاشتم.
قصد نداشتی چیزی بخری؟
داشتم می‌رفتم دششویی...
دست‌شویی‌ها طبقه بالا هستن.
عه! که اینطور، فکرشو بکن!
بعدا می‌بینمت!
مرسی که منتظر موندی.
هعی خدا...
صب‌کن، اومده بود پایین فقط واسه اینکه با من حرف بزنه؟!
می‌خوایین سفارش بدین؟
ها، اوه... مرغ چاشنی زده، و...
نه نه نه، چرا باید اینکارو بکنه؟
شرط می‌بندم اون واقعا نمی‌دونست دست‌شویی‌ها کجان.
همش همین؟
نه، عه، و...
چرا اینو خریدم؟
این‌طوریام نیست که اصلا بتونم اینو بدم بهش.
اوه، این...
خب خب، بازم از من تقلید کردی، نه؟
آآ، نه، من باید-
اون بوی خیلی خوبی می‌ده...
یامادا هنوزم این‌جا نیست؟
شرط می‌بندم کاملا یادش رفته.
هی!
اینقد اینجوری یهویی ظاهر نشو!
چی‌شده؟ باید با یه معلم حرف بزنی یا همچین چیزی؟
نـ-نه، فقط داشتم رد می‌شدم.
خب‌پس، همراهم بیا!
چـ-چرا؟
چون می‌ترسم.
به من ربطی نداره.
مطمعنی؟
باشه، شاید یکم...
ایچیکاوا، تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
فقط واسه تماشا اینجام.
و همچنین برای شفاف نگه‌داشتن همه‌چیز.
که این‌طور.
تا مطمعن شین که من هیچ حقه کثیفی انجام ندم، درسته؟
ها...؟
به نظر بعضی وقتا می‌تونه باهوش باشه-
می‌دونی که خوراکی‌ توی مدرسه ممنوعه.
کی خوراکی آورده؟
من؟
گوش‌کن، من از قبل راجب قضیه داخل آزمایشگاه علوم می‌دونم.
یاما-سان هیچوقت اقرار به خوراکی آوردن نکرد.
باشه، قضیه چیه؟
سنسه شما می‌خوایین بدونین که کی اون پاکت خوراکی رو اونجا انداخته،
و می‌پرسین که یامادا-سان بوده یا نه.
تنها کاری که یامادا-سان کرد گفت که کار اون نبوده.
ولی اون فقط چون که خودش خوراکی میاره، اونجوری جواب داد.
معمولا اگه کار شما نباشه فقط می‌گی که من نبودم.
درسته «معمولا».
چی؟
معمولا یه نفر می‌فهمه که شما واقعا چه چیزی می‌پرسین.
ولی بعضی افراد فقط به صورت واکنشی به سوال پرسیده شده پاسخ می‌دن.
به نظرتون یامادا-سان توی کدوم دسته قرار می‌گیره؟
ولی بازم...
یامادا-سان اون پاکتو ننداخت؛ و هیچوقتم نگفت که خوراکی آورده باشه.
و همینه که هست.
ایول! گیرش انداختم.
همه چیزی که می‌خواستم بگم همین بود؛ ما دیگه می‌ریم.
ایچیکاوا!
بد شد، ها؟
قبلا هیچ‌وقت ندیده بودم که اینقدر حرف بزنی!
خوشحالم که دیدم!
ولمون کن!
مطمعن نیستم که از منطقِت اونجا خوشم اومد؛ ولی ممنون.
فقط یکم سفسطه بود.
سفسطه: یک به بحث که ظاهرا حق با توعه ولی درواقع اینطور نیست.
بزار بهت یکم آبنبات بدم.
کدومو می‌خوای؟
فقط یکی از اونا آبنباته.
پس؛ این یکی.
عجب بچه‌ای هستی.
چی؟!
اوه، و...
بیا بیشتر مثل دوستا باهم حرف بزنیم، باشه؟
نـ-نه این که مدل حرف زدنمون خیلی مهم باشه یا هرچی!
عضو معروف درگیر در
رابطه‌ی نابخشودنی
بازیگر جذاب گرفتار شد
اقامت شبانه‌ی ممنوع
تفاله‌ی خیانت‌کار
گریان عذرخواهی می‌کند
درحال گذراندن شب
با یکدیگر گیر افتادند
اخبار روابط
عضو معروف
عذرخواهی اشکباری
می‌کند
لبنیات مزرعه کوهستان
مزرعه تازه
شیر
خطرناک-دست نزنید!
مزرعه تازه
شیر
ما رو به خونه ببرین
خطرناک-دست نزنید!
کتابخانه
پوروچه
کتابخونه
اتاق اقتصاد خانگی
آزمایشگاه علوم
دبیرستان دایجونی
رین کانویا
خطرناک-دست نزنید!
اداره پلیس هاراماچی
سال2 کلاس3
اتاق معلم
اوتوکومومو
من
یه مشکلی دارم
من یه مشکلی دارم
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.