..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫ها؟ بقیه کجان؟
‫بهشون نگفتی؟
‫فکر کردم شنیدن!
‫توی مسیر برگشت از بازدید محل‌کار؛ ‫از بقیه گروه جدا شدیم.
‫شرمنده، من...
‫نگران نباش، قطار بعدی خیلی زود می‌رسه.
‫اینجوری نیست که عجله داشته باشیم؛
‫یا گم‌شده باشیم یا هرچیزی...
‫هوی! خنگُ‌الله! لبخند نزن!
‫احساس خوش‌شانس بودن نکن-
‫بعدی هفت دقیقه دیگه‌ست.
‫فعلا بیا بشین.
‫الان فقط منم که حس می‌کنم شانس بهم رو کرده.
‫شرط می‌بندم از این که اینجا با من تنها مونده خجالت می‌کشه.
‫احتمالا واسه همینه که داره گریه می‌کنه.
‫راهتونو بکشین برین، اینجا چیزی واسه نگاه کردن نیست!
‫حتما به نظر میاد من به گریه انداختمش.
‫بنظرم، شاید همینطوره(من به گریه انداختمش).
‫اشکال نداره که یه نوشیندنی بخریم، مگه نه؟
‫فایده نداره، ها؟
‫می‌دونی، تقصیر من بود که رفتم دستشویی.
‫من باید به بقیه خبر می‌دادم یا یه چیزی تو این مایه‌ها.
‫توجه کنید! ‫اکنون بنده به دستشویی تشریف می‌برم!
‫مثل یه جور اعلامیه؟
‫فاصله رو!
‫اصلا نمی‌دونم که یامادا به عنوان یه مدل ‫تا چه حد معروفه...
‫ولی شاید اینجا بعضیا باشن که بشناسنش...
‫کویوما موسوشی؛ کویوما موسوشی
‫پ.ن: اسم ایستگاه
‫باز از هم جدا می‌شیم!
‫گروه هارا-سان باید به کلبه ناکازاکی برن.
‫خوش بحالشون.
‫می‌گم؛ شاید نتونن اونجا غذا بخورن.
‫من خودم فکر می‌کردم این به ‫اندازه کافی سرگرم کننده‌ست.
‫مخصوصا الان!
‫منم همینطور!
‫به نظرت اون دوتا می‌خوان باهم برن بیرون؟
‫چه بدونم.
‫خیلی باحاله که با همکلاسیت قرار بزاری؛ مگه نه؟
‫آره...
‫یادمه دبستان بچه‌ها زوج تشکیل می‌دادن.
‫همیشه دست توی دست همدیگه.
‫ولی به نظرم اگه که همه‌چیزو مثل یه راز ‫نگه داریم، باحال‌تر می‌شه.
‫ایچیکاوا، تو چی فکر می‌کنی؟
‫ها؟
‫سنزوکو؛ سنزوکو
‫آره، شاید.
‫به زور می‌تونم روی حرفاش تمرکز کنم!
‫یکی لوسش کرده!
‫اوه، عالی شد...
‫چیی؛ معذرت می‌خوام.
‫نه؛ من معذرت می‌خوام!
‫ها؟
‫چون من مسئول گروه بودم خیلی روی سروقت رسیدن ‫تمرکز کرده بودم؛ برای همین حتی متوجه نشدم.
‫واقعا شرمنده...
‫اشکال نداره.
‫همه‌مون بعضی وقتا اشتباه می‌کنیم.
‫تو این حرفو می‌زنی!
‫واقعا، بازدید از محل‌کار ما یه آشفته‌بازار واقعی بود.
‫سوالات بی‌ادبانه می‌پرسیدن، فرار می‌کردن ‫و از همدیگه جدا می‌شدن...
‫نادونا؛ یه مشت خنگ.
‫کیو-چان، تو قبلا دیروز همه اینارو واسمون تعریف کردی.
‫د-دیروز داشتم واسه مامان تعریف می‌کردم!
‫بـ-بهتره برم دیگه.
‫به نظر میاد اخیرا از مدرسه لذت می‌بردی.
‫«لذت از مدرسه»؟
‫همچین چیزی نیست.
‫من هنوز هیچ دوستی ندارم...
‫به خاطر اینه که یامادا خوشم میاد؟
‫انگاری این عجیب‌غریبِ کوچولوی ترحم‌انگیز ‫مانگایی به اون دلنشینی رو می‌خونه!
‫نه، نباید زیاد بهش فکر کنم.
‫می‌دونم توی دلشون فقط مسخره‌م می‌کنن.
‫اونی که آخرش آسیب می‌بینه منم.
‫صبح‌بخیر!
‫هی، صبح‌بخیر.
‫یامادا؟ تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫هیچی، فقط...
‫فکر می‌کنه معلم ورزشی چیزیه؟
‫منتظر کسیه؟
‫خب فکر نکنم به من ربطی داشته باشه.
‫صـ-صبح بخیر!
‫آ-آره...
‫شانس آوردم. ‫اگه دوچرخه‌ت نمی‌بود اصلا نمی‌دیدمت.
‫آ-آره...
‫خب...
‫بیا.
‫ها؟
‫گفتم که بهت قرضشون می‌دم.
‫نمی‌خوای بخونیشون؟
‫اون حرفا رو جدی می‌زد؟
‫نـ-نه، می‌خوام...
‫ولی؛ چرا الان؟
‫امروز زود می‌رم؛ برای همین ‫نمی‌تونم برم کتابخونه.
‫آه...
‫خیلی خیلی خوبه!
‫شخصیت اصلی خیلی خوبه!
‫یه جایی دوستشون می‌میره، و خیلی ‫اتفاقا میوفته؛
‫ولی اون یارو خوشتیپه که روی جلد هستش ‫معلوم می‌شه که خیلی مهربونه، و-
‫الان یه چیز مهم رو لو دادی؟
‫نـ-نه، همه اینا مال جلدِ سه هستش، ‫همین اول کاره، پس-
‫به قدر کافی شنیدم!
‫حتما بخونش، باشه؟
‫هی، مگه مشغول نبودی؟
‫مشغول چی؟
‫دم در منتظر یکی بودی.
‫آره...
‫درسته.
‫خب، فعلا...
‫یامادا به خاطر مسائل کاری گاهی وقتا از ‫مدرسه زود می‌ره یا خونه می‌مونه.
‫اوه! تو امروز نشستی!
‫فکر کردم امروز زود می‌ری؟!
‫گفتم یه سری بزنم.
‫صبر کن ببینم، دفعه قبلی که بهت گفتم بشینی، گفتی-
‫نـ-نه، چیزایی رو که ایستاده می‌خونی ‫بهتر یادت می‌مونن...
‫-مگه نه؟
‫ولمون کن بابا!
‫هوی! این که کیمی-او نیستش!
‫پ.ن: مخفف اسم همون مانگایی که بهش داد تا بخونه ‫کیمی نو ایرو اوکتیو kimi no iro octave
‫معنی فارسیش: رنگِ تو
‫ترجیح می‌دم توی خونه مانگا بخونم.
‫الان بخونش!
‫ا-این یه کتابِ خیلی ترسناکه!
‫بس‌کن-
‫ببخشید...
‫ببخشید!
‫نه، من معذرت می‌خوام.
‫نه، من شرمنده‌م.
‫بهتره برم؛ ببخشید!
‫مـ-می‌گما...
‫ها؟
‫عه، واسه چی صداش زدم؟
‫عهه، خب...
‫فردا میای مدرسه؟
‫اصلا واسه چی دارم می‌پرسم؟
‫همم؛ میام.
‫کتابخونه هم میام؛ قطعاً.
‫هیچی تو دنیا قطعی نیست...
‫لازم نیست اینقدر جدی باشی.
‫فکر کنم، شاید از مدرسه لذت می‌برم.
‫کیمی-ایرو اوکتاو...
‫موندم معمولا چجوری اینو می‌خونه.
‫اینجوری؟
‫یا اینجوری؟
‫اونجوری!
‫خوندیش؟
‫نـ-نه هنوز.
‫دیروز نتونستم روش تمرکز کنم.
‫عجله کن، وگرنه همشو واست لو می‌دم!
‫به اندازه کافی لو دادی!
‫تو کلاس هم نمی‌شه که برم بخونم.
‫ایچیکاوا.
‫تو داری چه غلطی می‌کنی اونجوری با ‫یامادا حرف می‌زنی؟
‫تف!
‫ها؟ مگه همکلاسیم نیست؟
‫یکم باهم صمیمی به‌نظر نمیاین؟
‫نـ-نه ما-
‫آخرش قلدری بازیو شروع کرد؟
‫به نظرت یامادا رو کسی کراش داره؟
‫منظورم اینه که، کراشو ول کن؛ ‫شرط می‌بندم دوست‌پسر داره.
‫ولی، نه این که واسم مهم باشه.
‫مـ-می‌خواد باهام درددل کنه؟
‫با خودم گفتم اگه باهم صمیمی‌اید، شاید بدونی.
‫می‌دونی؟
‫آه، نه...
‫می‌دونم که نداره.
‫اوه خب؛ به کسی نگی که اینو پرسیدم.
‫بـ-باشه...
‫ولی دیوونه‌ی یامادا شدیا.
‫حق با توعه.
‫ولی...
‫دست خودمون نیست که از کی خوشمون بیاد؛ درسته؟
‫همینطوره...
‫وای، خجالت می‌کشم!
‫از کی شروع شد؟
‫فکر کنم همین تازگیا فهمیدم.
‫دقیقا کی؟
‫خب، اگه دقیق بخوای بدونی، پس...
‫از گفتن اینا خیلی خجالت می‌کشم.
‫وقتی که دیگه نتونستم واسش خودارضایی کنم.
‫اصلا نباید می‌پرسیدم...
‫می‌گن نمی‌تونی واسه دخترایی که واقعا ‫دوستشون داری، خودارضایی کنی.
‫معلوم شد که حق گفتن!
‫چی شد؟
‫ها؟ هیچی...
‫پس اینطوری، اون زمانیه که احساساتمون ‫واقعی می‌شن، گرفتی؟
‫واقعیت داره؟
‫پس یعنی... عشق من واقعی نیست؟
‫آیا اون فقط یه فانتزیه سکسیه؟
‫هوی، اصلا گوش می‌دی؟
‫ا-از چیش خوشت میاد؟
‫هن؟ مگه کوری چیزی هستی؟
‫پس، صورتش؟
‫دیگه چیا هست؟
‫خیلی چیزا!
‫هیکل خوبی هم داره.
‫اینم همون ظاهر حساب می‌شه.
‫میمی‌های خوبی داره، ولی پاهاش!
‫سینه
‫نازک، ولی خیلی تو پُر چاق و چله و جذابن.
‫من دیگه می‌رم.
‫هوی، گرفتی چی گفتم؛ ‫به نفعته به بقیه نگی!
‫چرا ایقد احساس بدی دارم؟
‫قبلا وقتی که درموردش حرفای زشت می‌زدن ‫فقط یکم ناراحتم می‌کرد.
‫خودمم خیلی وقتا بد بهش نگاه کردم.
‫ولی الان چرا اذیتم می‌کنه؟
‫واو، چجوری فهمیدی چی می‌گفت؟
‫فقط با استفاده از زمینه حدس زدم
‫واو.
‫یعنی این احساس یه نشونه‌ست ‫که واقعا دوستش دارم؟
‫منظورم اینه که، همینجوری فقط حدس می‌زنم!
‫یجورایی فقط یه حسی داستم.
‫الحق که کار خودته بایاشی-کو.
‫خب، وقت امتحانه؛ من چی می‌گم؟
‫«هوهه‌فو هورو هوهه‌فو»
‫هن؟
‫صب‌کن، چی؟
‫اون چی بود؟
‫«هوهه‌فو هورو هوهه‌فو»
‫ایول!
‫اصن معنیش چیه؟
‫همش همین؟
‫آره، به نظرم!
‫دیدی گفتم؟
‫به من «دیدی گفتم» نگو!
‫به نظرم من واقعا یامادا رو با چشم بد نگاه می‌کنم.
‫یعنی معنیش اینه که واقعا دوستش ندارم؟
‫چـ-چی‌کار کنم...؟
‫دیگه نمی‌تونم خوراکی بخورم...
‫عجیبه، چقدر خوراکی خوردنو جدی گرفته.
‫اون تابلو قبلا اونجا نبود، درسته؟
‫الان که بهش اشاره کردی، نه.
‫ولی خب مشخصه که نمی‌تونی ‫توی کتابخونه خوراکی بخوری.
‫خب همینو بگو!
‫اگه اینقد مشخصه، چرا باید این تابلو رو الان بزارن؟
‫هیچکی اینجا چیزی نمی‌خوره.
‫صب‌کن ببینم!
‫یامادا یه جوک گفت؟
‫فقط می‌گم، حتما یه نفر می‌دونه ‫که من اینجا خوراکی می‌خورم.
‫شاید.
‫باید بفهمیم کی واست چُغُلی کرده.
‫تنها کسایی که خبر دارن؛ کوبایاشی، سِکینه، ‫یوشیدا، هارا-سان، کانزاکی، کانائویا هستن...
‫بـ-بیا این راهو نریم!
‫خیلی افراد دیگه هم اینجا بودن.
‫دوست نداره مشکل درست کنه، ها؟
‫بیا بریم از معلم کتابخونه راجب این تابلو سوال کنیم.
‫الان که بهش فکر می‌کنم؛ اونا قبلاً اون پاکت ‫خوراکی رو توی سطل زباله دیدن، درسته؟
‫به نظرت واسه همینه؟
‫ولی با عقل جور در نمیاد؛ ‫من واقعا اصلا چیزی اونجا ننداختم.
‫پس...
‫شاید یه نفر دیگه پشت همه‌ی این قضایاست...
‫شک دارم...
‫این یکی جوک نبود؟
‫اوه، اون تابلوی جدید؟
‫بـ-با خودم گفتم عجیبه که واسه همچین ‫موضوع مشخصی یه تابلو گذاشتن.
‫اینو روی زمین پیداش کردم.
‫شاید فقط یه پاستیل کوچولو باشه؛ ولی اگه ‫جلوشو نگیریم، تمومی نداره.
‫بعضی وقتا مردم چیزای واضح رو تا وقتی که ‫واسشون ننویسیم، نمی‌فهمن.
‫هوی، نمی‌خوای چیزی بگی؟
‫یه چیزی بگو!
‫این یعنی...
‫امروز آخرین روزیه که یامادا به کتاب خونه میاد؟
‫فکر کنم دیگه دلیلی واسه اومدن نداره، ‫اگه نتونه خوراکی بخوره.
‫خب، نه این که واسم مهمه.
‫بهرحال، فقط واسه این که من اتفاقی ‫اینجا بودم اون باهام حرف زد.
‫هن!
‫از اولش می‌دونستم که نمی‌تونیم اینجا چیزی بخوریم، ‫پس یه تابلوی کوچولو چیزی رو تغییر نمی‌ده.
‫این دختره چشه؟
‫از اول ریسکشو می‌دونستم!
‫سعی نکن باحال نشونش بدی.
‫اگه معلم کتابخونه گیرت بندازه، اونوقت-
‫ولی بازم...
‫من-
‫...هنوز...
‫...اونو خیلی...
‫...دوسش دارم!
‫نزدیک بود...
‫ا-اینکار واسش زیادی عجیب بود؟
‫بـ-ببخشید...
‫فکرکردم؛ امکان داشت اونارو ازت بگیره یا ‫حتی واسه همیشه بندازتت بیرون...
‫آب شد؟
‫بهتره دستاتو بشوری.
‫برو بیرون...
‫می‌دونی...
‫باید بی‌خیال خوراکی‌ها بشی...
‫جدی می‌گم.
‫آره...
‫اینجوری بهتره.
‫تموم شد.
‫همه‌ش.
‫فـ-فکر کردم تکالیفمو انجام بدم.
‫کـ-که این‌طور؟
‫بی‌خیال خوراکیا می‌شم! یک سومِ همشونو!
‫مشکل اندازه‌شون نبود...
‫واقعا یامادا... هیچوقت تغییر نمی‌کنه.
‫ولی کی می‌تونسته اونو اونجا انداخته باشه؟
‫تو نبودی؟
‫هن؟!
‫یادته خیلی‌وقت پیش؟
‫نه، من...
‫...هیچوقت اونو دور ننداختم...
‫ها؟ چرا؟
‫خب...
‫می‌دونی که زباله بود.
‫نه، عهه...
‫بردیش خونه؟
‫چرا؟
‫چرا؟؟
‫محلی
‫6ماشین
‫هیو
‫شی
‫لطفا در هنگام پیاده روی از استفاده از تلفن همراه خودداری کنید
‫شیرچای
‫کتابخانه
‫راهنمایی دایجونی
‫ایچیکاوا کیوتارو
‫خوردن در کتابخانه
‫ممنوع
‫کارکنان کتابخانه
‫پر طرفدارترین‌ها
‫3برتر
‫اول: اوموری3 -1 13کتاب
‫دوم: هایاساکا 1-3 9کتاب
‫سوم: کامزاکی 2-2 7کتاب
‫در کتابخانه ‫ساکت باشید!
‫اتاق معلم
‫قطره عسلی گلو
‫دایرة‌المعارف آدم‌کشی
‫من
‫آبش کردم
‫کتابخانه
‫من آبش کردم
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.