‫درنهایت قصد داشتم با یامادا ملاقات کنم ‫و جلد بعدی اون مانگا رو ازش قرض بگیرم.
‫ولی چرا توی شیبویا؟
‫ایستگاه محلی‌مون هم می‌شد...
‫و...
‫چرا اینقدر زود به اینجا رسیدم؟
‫اینجوریام نیست که هیجان داشتم، یا هرچی...
‫فقط می‌خواستم مطمعن بشم که مکان رو پیداش کرده‌م.
‫قرارمون ساعت دو بود، درسته...؟
‫اون واقعا... یاماداست...؟
‫آره، خودشه.
‫ترسوندی منو!
‫اوه، مـ-مگه قرارمون ساعت دو نبود؟
‫اِاِاِ...، فقط می‌خواستم مطمعن بشم که ‫مکان رو پیداش کرده‌م...
‫می‌گما، مانگا-
‫درسته!
‫این‌جا جایی هستش که می‌خوام چکش کنم.
‫میای؟
‫همم، خب، اشکال نداره به‌نظرم.
‫ایول!
‫واو، خیلی بوی خوبی می‌ده...
‫عجب جمعیتی، مگه نه...
‫شاید به خاطر اینه که تقریبا سال جدید شده؟
‫بریم.
‫نه‌خیر، بیشتر می‌خوره روز قبل از کریسمس باشه!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫یامادا انگاری اصلا نمی‌دونه که ‫امروز چه روزیه.
‫احتمالا واسه انجام یه سری کارهای دیگه اینجاست.
‫بهتره سعی کنم که کنار هم راه نریم، مگه نه...
‫کاملا شبیه یه مزاحم(تعقیب‌کننده) شدم!
‫حق داره اینجوری نگاه کنه.
‫اوه!
‫بالاخره چهره‌تو نشون دادی.
‫خوبه، بیا.
‫اوه، شرمنده... من میارمش-
‫نه!
‫الان دیگه از هم‌دیگه جدا نمی‌شیم.
‫جلوی راه بقیه رو می‌گیری؛ نزدیک بمون!
‫چیه، مگه یه سگم؟
‫پنکیک؟
‫خیلی خوشگلن، و من شنیدم که مزه‌شون عالیه!
‫واسه میان‌وعده بازن!
‫خوب نیست؟
‫نـ-نه، خوبه...
‫این بده...
‫کم کم داره شبیه یه قرار می‌شه...
‫بریم!
‫می‌دونستی که نباید واسه قرار اول نباید ‫به یک پارک تفریحی بری؟
‫چرا؟
‫ظاهرا وایستادن توی صف ناخوشایند می‌شه ‫و رابطه از هم می‌پاشه.
‫ولی، انگاری درست نیستش!
‫منظورت چیه؟
‫چی‌شد؟
‫چه چیزی داره اذیتش می‌کنه؟
‫الان که بهش فکر می‌کنم؛
‫شنیدم بهتره اگه که مرد توی راه‌پله ‫و پله‌برقی جلو وایسته.
‫من-
‫من جلوتر می‌رم...
‫نـ-نه، نه، نه!
‫چرا؟
‫و خب بعدش-
‫چی‌شده؟
‫فقط می‌خواستم ببینم که موهاتو ‫چجوری درست کردی...
‫مامانم واسم درستش کرد؛ من خودم راستش نمی‌تونم.
‫جدی؟
‫آره، واسه چی؟
‫هیچی...
‫وقتی که مامانتو توی جلسه اولیا و مربیان دیدم؛ ‫فکر کردم که خیلی سخت‌گیر به نظر می‌رسه.
‫وقتی که بیرونیم همینطوره.
‫ولی توی خونه خیلی مهربونه؛ ‫بهم می‌گه آنا-جان و این حرفا.
‫این که خیلی نازه.
‫ایچیکاوا...
‫قبلا اصلا نشنیده بودم بگی «ناز».
‫ا-الان باعث شدم چِندِشِش بشه؟
‫وای، نمی‌دونم چی انتخاب کنم!
‫خداروشکر که اینقد زود خوشحال می‌شه.
‫چه گرونن!
‫چی بگیریم؟
‫فـ-فقط قهوه...
‫جدی، فقط همین؟
‫زیاد چیزایه شیرین دوست ندارم...
‫شرمنده، پس باید یه کافه معمولی انتخاب می‌کردم.
‫نـ-نه، زیاد مهم نیست...
‫تـــــــف!
‫آماده‌این سفارش بدین؟
‫سِت پنکیک توت همراه با شیرچای می‌خوایم.
‫اِاِ.. و یه قهوه.
‫قهوه داغ باشه یا قهوه سرد؟
‫تو کدوم می‌خوای؟
‫داغ...
‫داغ، لطفا.
‫و مخلوط خاص خودمونو می‌خوایین یا کافه آمریکانو؟
‫کدوم؟
‫ترکیب...
‫مخلوط رو بیارین.
‫خیلیم عالی.
‫خدا مرگم بده...
‫ایچیکاوا.
‫ها؟
‫واقعا سیاه دوست داری، مگه نه؟
‫اوه...
‫اوه، لباسام، آره...
‫جز سیاه هیچی ندارم...
‫منم دوستش دارم!
‫منظورم اینه که، امروز نپوشیدم، ‫ولی خیلی از لباسام مشکی‌ان.
‫ولی، شرط می‌بندم وقتی تو بپوشی ‫با من خیلی فرق می‌کنه.
‫منظور...؟
‫وقتی یه نفر با حس مدلینگ سیاه تنش کنه ‫خیلی شیک و باحال می‌شه.
‫ولی واسه من، فقط تنها رنگیه که از دوری نمی‌کنم.
‫هن؟! الان من واسه یه مدل حرفه‌ای ‫مُد و استایل رو توضیح دادم؟!
‫می‌دونی، طراح منم دقیقا همینو گفت.
‫ببین چه زوری می‌زنه که این حرفو تایید کنه...
‫همون رنگ کاملا متفاوت به نظر می‌رسه
‫بستگی به فرد و لباسشون.
‫این بده...
‫ببخشید منتظر موندین.
‫اینم از مخلوط خاصمون.
‫گفتم از چیزای شیرین بدم میاد...
‫واو.
‫مزه سگ می‌ده...
‫واقعا نباید باهاش میومدم اینجا...
‫توی مدرسه و همه‌چی باهم خوب ‫کنار میومدیم برای همین فکر کردم...
‫ولی این بیرون، خیلی واضح‌تره که زندگی‌های متفاوتی داریم...
‫ببخشید که منتظر نگهتون داشتیم! ‫اینم از سِت پنکیک لوکس برای شما.
‫وااو، نگاش کن!
‫اوه، درسته.
‫هی، یه عکس واسم بگیر!
‫اوه، باشه...
‫درسته، واسه شبکه‌های اجتماعی، البته.
‫از من وقتی که می‌خورمش!
‫این مکان واسه همینه.
‫می‌خواد اون قیافه رو با همه دنیا ‫به اشتراک بذاره.
‫ولی می‌گم که؛ اون یکم بزرگ نیست؟ ‫چجوری می‌شه این تو شبکه‌های اجتماعی؟
‫برگام؟!
‫تقریبا یادم رفته بود، اون یاماداست.
‫این احتمالا فیلم بگیرم بهتر باشه.
‫اوم! فکه قوبیه!(فکر خوبیه)
‫و حرکت.
‫اوکی، کات.
‫اوکی، جناپ کاگادان (جناب کارگردان).
‫وای.
‫گرفتنش اشکالی نداره، ولی مطمعنی ‫می‌خوای بارگزاریش کنی؟
‫زشت نیست؟
‫چی؟ منکه اینو بارگزاری نمی‌کنم.
‫همشونو واسه تو می‌فرستم.
‫یادت نره که اصل جنس رو نگاه کنی...
‫نظرت چیه؟
‫به نظر من که خوبه.
‫یه‌جورایی آخرش توی ماجراجویی خرید ‫حباب‌آلودش سر درآوردم.
‫اوه، من پرداخت می‌کنم.
‫ولی...
‫من شاغلم درآمد دارم.
‫واقعا یکم پیش توی کافه گند زدم...
‫شرمنده، باید حس ناخوشایندی داشته باشه.
‫نه، بعضی وقتا با خواهرم میام.
‫عه؟ شما دوتا باهم صمیمی‌اید، مگه نه؟
‫می‌گما، به‌نظرت کدومش قشنگ‌تره؟
‫چی‌بگم والا.
‫هرکدومو خودت دوست‌داری بخر.
‫نه‌خیر!
‫ها؟ خـ-خب‌پس، این یکی.
‫این یکی...؟
‫...قـ-قشنگ‌تر...
‫رنگش اونو ریلکس‌تر نشون می‌ده.
‫این شبیه یه صحنه از فیلم کمدی رمانتیکه.
‫اون طرف این پرده...
‫یاماده داره...
‫تا-دا!
‫هوی!
‫نیازی نیست که رو به روت وایستم، درسته؟
‫هست!
‫یه چیز دیگه هم دارم که می‌خوام ‫تستش کنم، پس همینجا وایستا.
‫بهش فکر نکن.
‫اگه شق کنی تو یه آشغالی... ‫اگه شق کنی تو یه آشغالی... اگه شق کنی...
‫خیلی وقته یه دامنه جدید می‌خواستم.
‫خوب به نظر میاد.
‫همم.
‫همه‌چیز اینجا خیلی نازه، مگه نه؟!
‫آره!
‫آبجـ-
‫دیشدیکی درین درین رین!
‫هیسس!
‫آ-آبجیم...
‫هن...؟
‫بـ-باید بهش سلام بدم-
‫الان نه...
‫می‌تونم اینو امتحان کنم؟
‫می‌تونین از هرکدوم اتاق‌های خالی استفاده کنین.
‫شـ-شرمنده...
‫اشکال نداره...
‫چی‌شده؟
‫هیچی...
‫هی...
‫درمورد چیزی که یکم پیش گفتی...
‫«الان نه...»
‫چرا نه؟
‫کی می‌تونم؟
‫یـ-یه وقت دیگه...
‫پس، قول دادی.
‫آخرش توی چیزی که فقط قرار بود ‫امتحان کنم عرق کردم.
‫هن، نمی‌خوای بخریش؟
‫چرا تعجب کردی؟
‫چـ-چون بهت میاد...
‫خب، پس...
‫شاید بخرمش و امروز بپوشمش.
‫شرمنده!
‫هنوز وقت داری؟ ‫(دیرت نشده؟)
‫برنامه خاصی که ندارم...
‫واقعا امروز زمان مثل برق رد شد...
‫بابت امروز شرمنده.
‫باید از اینکه جاهایی که می‌خواستم برم ‫با خودم کشوندمت خسته شده باشی.
‫یـ-یامادا درمورد امروز نگرانه؟
‫درسته.
‫فکر کنم اینقد درگیر خودم بودم که ‫واسه آرامش خاطرش هیچ کاری نکردم.
‫می‌دونی، مـ...
‫تو چیز زیادی درمورد من نمی‌دونی، درسته؟
‫من آدم اجتماعی‌ای نیستم.
‫کسی هم که رد کردن دعوت بترسه هم نیستم.
‫هروقت بخوام کسی گورشو گم کنه، بهش می‌گم.
‫اگه از چیزی بدم بیاد، می‌گم بدم میاد.
‫من همچین آدمی‌ام.
‫پس...
‫به نظرم معنیش اینه که...
‫امروز خوش‌گذشت، احتمالا.
‫می‌دونم.
‫منظورم اینه که...
‫اگه جور دیگه‌ای بود، تو هیچوقت ‫اینجوری از خودت حرف نمی‌زدی.
‫اوه...
‫همیشه این مدلی بودی؟
‫نه، من فقط...
‫این واسه چیه؟
‫امروز صبح واسه اومدن به اینجا پوشیدمش ‫ولی بعدش خیلی گرم شد.
‫دیگه نمی‌تونم حتی پایینو نگاه کنم...
‫چه خوشگل...
‫واقعا می‌خواستم امروز بیام و اینو ببینم.
‫اولین باره همچین چیزی می‌بینم.
‫دروغ نگو!
‫باشه، دروغه؛ ‫ولی اصلا نمی‌‌دونستم چراغ‌ها می‌تونن اینقدر زیبا باشن.
‫قطار شینگاوا و توکیو به زودی می‌رسد.
‫اوه، من مانگا رو واست حملش می‌کنم.
‫ها؟
‫لطفا پشت خط زرد بایستید-
‫چیه؟
‫هیچی.
‫دستگیره‌ها خیلی مرطوب هستن.
‫دستام عرق می‌کنن.
‫یامادا...
‫صب‌کن؛ ا-این... دست یاماداست؟
‫اگه نباشه چی؟ آیا این یک تله است؟!
‫اگه دوباره بگیرمش، بهم می‌گن عجیب‌غریب...
‫دستای خیس...
‫و فقط به آرومی...
‫خیلی آروم...
‫نگرانم که نکنه بفهمه من چه احساسی دارم.
‫خب دیگه، من از اینجا می‌رم.
‫باشه...
‫سال نوت مبارک-
‫هنوز 25م، 26م، 27م، 28م...
‫هنوز خیلی مونده.
‫پس، بیا هنوز اینو نگیم...
‫پس، می‌بینمت.
‫جلو پاتو نگاه کن.
‫کریسمس مبارک!
‫هو، هو، هو!
‫همه قضیه شب مقدس...
‫هو، هو، هو!
‫واقعا مهم نیست.
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫من یامادا سانتا هستم!
‫پ.ن: سانتا همون بابانوئله
‫و اون می‌شه...؟
‫ولی تقریبا حس می‌کنم که احساساتم ممکنه بیان بشن...
‫هو، هو، هو!
‫انگاری که بفهمه من ازش خوشم میاد.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫مدام همه چیزو تو سرم برعکس می‌کنم...
‫درمورد چیزایی که باید انجام می‌دادم؛ ‫چیزایی که باید می‌گفتم.
‫ولی، جریان اون روزِ کامل چی بود؟
‫تـ-تو...؟
‫نیگوریکاوا-کون؟!
‫من توئم.
‫و تو منی، کیوتاروی تخیلی.
‫اینقد روی این موضوع گیر کردم که ‫یه شخصیت تخیلی دیکه ساختم؟
‫بهش فکر کن.
‫درمورد اتفاقی که دیروز افتاد.
‫چیزای منحرفانه نه.
‫تو یه چیز مهم گفتی.
‫درست همونجا...
‫الان نه...
‫حسش می کنی، مگه نه؟
‫اینکه یه شانس با یامادا داری.
‫منظورم اینه که؛ معلومه خب.
‫ما دستای همدیگه رو نگه‌داشتیم و فلان.
‫این اساسا یعنی...
‫ولی یامادا همیشه پیش دوستاش خودشو لوس می‌کنه.
‫شاید با منم همونجوری رفتار می‌کنه.
‫تو چی فکر می‌کنی؟
‫شاید حق با تو باشه.
‫تو که نباید با من موافقت کنی!
‫چرا سعی نمی‌کنی یکم مردونگی به خرج بدی ‫و رو فرم بیای؟
‫اگه بعد از اون هنوزم باهات ‫می‌پلکید، پس معنیش اینه که...
‫معنیش اینه که...
‫آخ!
‫همه این احساسات تقصیر یامادان، مگه نه؟
‫چرا همیشه وقتی که اطرافشم یادم می‌ره؟
‫همه‌چی خوبه.
‫هعی...
‫همه‌چی خوبه.
‫چیزی واسه ترسیدن نیست.