‫شبِ سال نو، اینجا موقع شام همینطور ‫که سال داره به پایان می‌رسه.
‫به معنی واقعی کلمه...
‫...یک جهنمِ روی زمین.
‫پس شما دوتا توی یک کلاس‌اید؟
‫آره...
‫عـــــــــه؟ هستیم؟
‫زودباش، ایچی.
‫جاتو با من عوض کن.
‫خب پس...
‫یامادا-سان چی‌کار می‌کنه؟
‫فقط چهار روز پیش بود که...
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫هر سال ما به آکیتا برمی‌گردیم.
‫با اینکه سرده، از همیشه گرم‌تره، مگه نه عزیزم؟
‫هممم.
‫وای خدا، کیو-چان شماها بزرگ شدین-
‫اون هنوز ریزه‌میزه‌ست.
‫البته ممکنه در آکیتا باشیم؛ ‫ولی هیچ چیز دیگه‌ای واقعا تغییر نکرده.
‫تنها مشکلی که هست...
‫پفف!
‫مجبورم با اون تو یه اتاق بمونم.
‫چی؟ واسه بازکردن رخت‌خواب هنوز خیلی زوده؟
‫مسئله اون نیست...
‫اوه بی‌خیال، اونجوری نگاهم نکن.
‫ما پارسال هم یه اتاق مشترک داشتیم.
‫درسته، اوضاع مثل پارسال هستش.
‫بجز...
‫از طرف یاماداست.
‫بعله، بازم غذا...
‫صحبت از یامادا شد...
‫آکیتا، ها؟
‫بابا مامان من جفتشون اهل منطقه کانتو هستن، ‫برای همین من یجورایی حسودیم می‌شه.
‫کاش می‌تونستم برف اون بالا رو ببینم.
‫اوه، خب... من می‌تونم واست یه ‫عکس بفرستم... از برف و این چیزا...
‫واقعا؟ قول دادیا!
‫کجا می‌ری؟
‫قدم زدن...
‫خیلی ساکته.
‫آآآخ!
‫کیو-چان!
‫تا کجا رفته؟
‫همم؟
‫کیو-چان! حالت خوبه؟!
‫آره، دارم چرت می‌زنم...
‫عظمت و غرور(x_x)
‫آره ارواح عمه‌ت! می‌تونی بلند شی؟
‫و اینطوری شد.
‫ما تازه اینجا رسیدیم و وضعیت من همین هستش...
‫چرا اون همه راه رو تا اون صخره قدم زدی؟
‫نمی‌دونم.
‫فکرکنم، خیلی هیجان‌زده شدم...
‫کاملا دروغه.
‫هرچند، من خیلی هیجان‌زده هستم...
‫ولی، می‌دونی فکرشو که می‌کنم، احتمالا این اولین‌باری ‫باشه که شیطونی می‌کنی و به خودت صدمه می‌زنی.
‫«شیطونی» نمی‌کردم.
‫اون احتمالا با اون شهودهای مادرانه‌ش ‫به یه چیزی می‌رسه.
‫فوق‌العاده نیست؟
‫شام اون شب کمی ولخرجی به نظر می‌رسید...
‫زوباش، بگو «آآآآآ»
‫تمومش کن.
‫شاید باید یه سلفی بگیرم.
‫و واسش بفرستم.
‫شرط می‌بندم بخنده...
‫ها؟
‫یه تماس تصویری...
‫الو؟
‫عینک؟! و پیژامه؟!
‫الو، صدامو می‌شنوی؟
‫هییی، امروز نمی‌تونم انجامش بدم!
‫هی، چـ-چی‌شده؟
‫این چیزیه که من می‌خوام بدونم.
‫دستت چی‌شده؟
‫هیچی، فقط افتادم.
‫اصلا درد و این‌چیزا نداره.
‫نگرانم کردی.
‫عه‌وا!
‫با این‌حال، فردا مستقیماً به خونه برمی‌گردم.
‫که اینطور؟ خیلی بد شد.
‫چی‌کار می‌شه کرد؟
‫خـ-خب شاید وقتی برگشتی...
‫سـ-سلام...
‫آخ!
‫قطع کردم...
‫ناز بود.
‫ا-اون فقط یکی از دخترای کلاسم بود.
‫شرمنده، حتما بیدارت کردم.
‫صبرکن، مگه اون استریمری چیزی نبود؟
‫ریدم!
‫خیلی خیلی ناز بود.
‫آره، خب، می‌دونی؛ ‫ما همه‌مون دوستای پسر و دوستای دختر داریم...
‫من ندارم.
‫معذرت.
‫باشه، ولی اینجوریه که... نمی‌دونم که ‫اصلا دوست هستیم...
‫تف! خودتو جمع کن مرد! ‫اگه اون به این موضوع گیر بده...
‫خب، دوستش داری؟
‫بیرون می‌رید؟ من می‌خوام ملاقاتش کنم.
‫هیچ‌وقت تموم نمی‌شه.
‫عه؟ که اینطور...
‫عجله کن و بگیر بخواب، من خیلی خسته و کوفته‌م.
‫نمی‌خواد بهم گیر بده؟
‫یجورایی این حس بدتری داره.
‫فکر نکنم این استیکر واسه این باشه...
‫«فعلا...»؟
‫من از کلمه «دوست» اینقدر کم استفاده کرده‌ام که ‫حتی واسم به طور خودکار پر نمی‌شه...
‫معنی این استیکر چیه؟
‫می‌خواد دوباره حرف بزنیم؟!
‫سریع بود!
‫خواهرت خوابه؟
‫الان بیرون توی هال هستم، پس مشکلی نیست.
‫اوه... دستت چطوره؟
‫خوبه، آره، یجورایی رو مخه، همین.
‫عه؟
‫خب، اگه درخواست زیادی نیست- ‫چیزی واسه نوشیدن نزدیکت داری؟
‫نوشیدنی...؟
‫اوه، آره.
‫می‌تونی برش داری؟
‫آره، برداشتمش.
‫خب، بنوش.
‫پنجره‌ای چیزی نزدیکت هست؟
‫بیرونو نگاه کن.
‫بیرون...؟
‫ماه رو می‌تونی ببینی، درسته؟
‫بهرحال، دلیل این کار چیه؟
‫اوه، هیچی...
‫ببخشید که دیروقت زنگ زدم.
‫اشکال نداره، بهرحال اخیراً زیاد نمی‌خوابم.
‫خب پس، سعی کن دست آزادت رو روی سرت بزار.
‫حالا سه بار پشت‌سرهم از بالا به پایین حرکتش بده.
‫چرا؟
‫این یه ترفنده که کمکت می‌کنه بخوابی.
‫شما دخترا عاشق اینجور چیزا هستین، مگه نه؟
‫خیلی‌خب، می‌زارم بری دیگه؛ شب‌بخیر.
‫ها؟ آره، شبت‌شیک.
‫پفف؛ سریع بود.
‫اینجوری بود که انگار داشت از راه دور کنترلم می‌کرد...
‫و خب، بعد از همه اون قضایا...
‫کیو-چان، تو کاملا بالغ به نظر می‌رسی.
‫ولی، تغییری دیده نمی‌شه.
‫خفه‌شو.
‫من بعد از فقط یک روز به توکیو برگشتم.
‫بهتره حداقل یه چیزایی واسه برگشتن بخریم.
‫بنظرت سه‌تا ازینا خوبه؟
‫هممم.
‫فکرکنم یامادا عاشق سگ‌هاست، مگه نه؟
‫واو، چه نازه! بیا مثل هم بگیریم.
‫هن؟ من امکان نداره-
‫راستش، باشه بیا بگیریم!
‫جدی؟
‫چرا تو ادای ناامید‌ها رو شده؟
‫اگه دوست هستیم، یه هدیه کوچیک مشکلی نداره، مگه نه؟
‫می‌گما این دختره، خب؟
‫خیلی دوست‌داشتنیه، ولی خیلی بی‌ثباته و ‫همه جا هستش، نه؟
‫هممم.
‫بنابراین، دخترا چیزی فراتر از ظاهرشون هستن؛ ‫جذابیت کلید کاره.
‫چرا حس می‌کنم که اون فکر می‌کنه من ‫رو یکی که سطحش ازم بالاتره کراش زدم؟
‫منظورم اینه که، درسته، ولی بازم...
‫اون از این نظر دقیقا مثل منه.
‫همیشه سعی می‌کنه قبل از اینکه به چیزی آسیب برسونه؛ ‫از اون چیزی که واقعا می‌خواد، دست بکشه.
‫ما هردومون این مدلی هستیم.
‫ولی...
‫من سرم اینقدر درگیر یامادا شده که حتی نمی‌تونم ‫لحظه‌ای رو صرف نخوندن مجدد پیامامون کنم.
‫پس اون دختی که دیروز داشتی باهاش حرف می‌زدی-
‫یامادا.
‫یامادا...؟
‫وایستا، این اسم همون دوستت که وقتی سرماخورده بودی ‫واست یادداشت گذاشته بوده بود...
‫امکان نداره! همون بود؟
‫دستخطش اینقدر بد بود که من ‫فکر کردم پسر بوده!
‫پس، شاید یه شانسی داشته باشی.
‫آره، درسته...
‫اون به خیلی دوستانه به نظر می‌رسه! ‫باید یه زمانی ما رو بهم معرفی کنی!
‫مامان، زودباش بیدار شو!
‫بس کن!
‫ببین، این همون جا کلیدی مثل هم هستش که خریدیم.
‫بیا اونارو در بازدید از معبد با خودمون ببریم.
‫جایی می‌ری؟
‫یه چندتا کتابو می‌خوام پس بدم...
‫از نظر فنی، دروغ نگفتم.
‫باید مانگا رو بیارم، روسری‌ای که از کریسمس ‫فراموش کردم پسش بدم،
‫و این هدیه از آکیتا.
‫اوه!
‫هـ-هـ-هی...
‫فکر می‌کردم همدیگه رو توی...
‫آره، ولی بعدش یادم اومد که تو صدمه دیدی!
‫اونجوری نمی‌تونی دوچرخه سوار شی!
‫البته، ولی اگه دلت واسم تنگ شده بود چی؟
‫مدتی گذشته، ها؟
‫پنج روز، فکر کنم.
‫اوه.
‫این وانتارو هستش؛ سگم.
‫بچرخ.
‫الان که بهش فکر می‌کنم، یه هدیه غیر غذایی ‫ممکنه یکم زیادی باشه.
‫علاوه بر اون، احتمالا اینکه بفهمه من یادم مونده ‫که اون سگ دوست داره، بترسوندش.
‫یه جور خوراکی می‌گرفتم بهتر می‌بود...
‫هرچی نباشه، یاماداست.
‫اخیرا دارم کارهای بدون زیادی انجام می‌دم.
‫نتیجه‌ش همین شده.
‫باید یکم خویشتن داری نشون داد...
‫بفرما، واست بازش کردم.
‫ممنون.
‫هی، سعی کن بهش یه دستور بدی.
‫من؟
‫بـ-بچرخ...
‫بشین.
‫دست‌بده.
‫نزدیک بود انجامش بده.
‫عه؟
‫دستاش یخ زدن.
‫خیلی سرده، مگه نه؟
‫یکم، آره.
‫آها درسته، روسریت!
‫اینهاش.
‫تنوی کیسه گذاشتمش تا کثیف نشه.
‫راستش...
‫می‌خواستم بزارم نگه‌ش داری.
‫ولی فکر کردم، شاید نخوایش...
‫و اینجوری...
‫خب پس...
‫چی؟
‫هیچی فقط...
‫این یه سگ آکیتا هستش.
‫یه سوغاتی کوچیک...
‫واو!
‫آه! هی، بس کن!
‫ممنون!
‫خواهش...
‫فکر کنم اسمشو آکیتا کنتارو بزارم!
‫تو توی اسم گذاشتن واسه چیزا بدترینی؛ ‫این اسم سگ نیست.
‫هی، ایچیکاوا، به دیدن یه معبد برای سال نو فکر می‌کنی؟
‫آره.
‫هرچند، با خانواده‌م.
‫جدی؟ آخجون!
‫خب پس، بعدا آدرس و زمان رو ‫واست پیامک می‌کنم؛ بای بای!
‫صب‌کن...
‫هن؟
‫چند روز بعد...
‫قبل از این که متوجه بشم، هر روز به یامادا پیام می‌دادم.
‫نه، نه.
‫نمی‌خوام یه آدم چندش باشم و درباره بقیه دخترا بپرسم.
‫بهتره این جا رو حواسم جمع باشه.
‫شاید اجازه می‌دادم همش وارد کله‌م بشه.
‫اوف... دارم یخ می‌زنم.
‫چی؟ جدی؟
‫خب، آره...
‫الحق که شب سال نو هستش.
‫بهتره که نوشیدنیمو بگیرم و از اینجا بزنم بچاک...
‫اوه، بچه دوچرخه‌ای هستش.
‫کی هستش؟
‫چه بدونم والا.
‫صب‌کن، تو ایچیـ-عه، ایچیـ...
‫ایچیهارا.
‫درسته، آره، ایچیهارا.
‫و اینطوری شد که الان اینجاییم.
‫گوش می‌دی؟ یامادا-سان چی‌کار می‌کنه؟
‫حدس می‌زدم، داره سعی می‌کنه ازم استفاده کنه...
‫«لاین»ش رو داری؟
‫«لاین»؟
‫اوه، نه، اون فقط با استفاده از تله‌پاتی ‫یا همچین چیزی ارتباط برقرار می‌کنه.
‫این دختره بهم نمی‌گه، ولی توئم ‫همکلاسیش هستی، درسته؟
‫چـــــــی؟ واقعا؟
‫تظاهر می‌کنه منو نمی‌شناسه، ها؟
‫فکر خوبیه.
‫اگه می‌گفتیم که همدیگه رو می‌شناسیم، ‫فقط همه چی بدتر می‌شد.
‫صبرکن، این همون پسری نیستش که یامادا-سان-
‫عه‌وا، ببخشید.
‫«آنا یامادا»
‫پس، می‌شناسیش.
‫گلبمو شیکستی.
‫اوه، نه، من فقط...
‫ولش کن طفل معصومو، داری می‌ترسونیش.
‫هی، می‌تونی بری واسم یه قهوه بگیری؟
‫ها؟
‫منم می‌رم واسه خودم یکی دیگه بگیرم.
‫پس بالاخره می‌خواد به زور متوصل شه، ها...
‫به کسی نمی‌گم که از تو گرفتمش ایچیهارا-کون.
‫و به دخترا می‌گم که بهم نگفتی.
‫نمی‌خوام که مشکلی ایجاد کنم.
‫خب، چی می‌گی؟
‫نمی...گم.
‫چرا؟
‫واسم یه دلیل بیار.
‫دلیلش اینه که...
‫دلیلی ندارم؛ فقط دلم نمی‌خواد.
‫من بهتره که برم دیگه.
‫منو تو برگشتن همراهی کن، «ایچیهارا-کون».
‫همه‌جا تاریک و ترسناکه.
‫اوه، من می‌تونم باهات بیام.
‫نه، مشکلی نیست.
‫می‌دونی، ما دوتا باهم رفیقیم.
‫این بده، تقریبا نزدیکه ازش خوشم بیاد...
‫اونجا کارت خوب بود، ایچی.
‫ولی، یه دروغ‌گفتنت داغونه.
‫نه، من فقط واسش آماده نبودم.
‫احتمالا بهتره که دفعه بعدی باهاش ‫رو راست باشی.
‫اون راجب من و یامادا... اشتباه فکر می‌کنه...
‫«اشتباه» فکر می‌کنه؟
‫خب...
‫پس، ما می‌تونیم اینکارو بکنیم؟
‫چی؟!
‫اصلا نمی‌دونستم می‌تونی اینقدر سریع حرکت کنی.
‫نه، منظورم از «اشتباه»...
‫فکر کنم... ازش خوشم میاد...
‫چه سرد...
‫می‌دونم!
‫می‌دونم-دونم-ونم...
‫گوش کن، این کاملا مشخصه.
‫تا اینجا باید کافی باشه.
‫هـ-هی...
‫ممنون...
‫چیز مهمی نیست؛ هرکس ‫دیگه‌ای هم بود همینکارو می‌کرد.
‫نه، منظورم...
‫می‌خوایی بیای تو؟
‫خدافظ فعلا، سال نو مبارک!
‫درست وقتی که داشتم دست از متنفر بودنش می‌کشیدم!
‫با صدای بلند گفتم که ازش خوشم میاد.
‫و الان نمی‌تونم کاریش کنم...
‫الو؟
‫هـ-هی...
‫چـ-چخبرا؟ کم پیش میاد تو زنگ بزنی.
‫نمی‌تونم جلو خودمو بگیرم فقط می خوام صداشو بشنوم.
‫اوه... درسته! سال نو مبارک!
‫چی؟ الان؟
‫من می‌خواستم اونی باشه که اول می‌گه...
‫هوووی!
‫اوه، موئکو اومد.
‫چی؟
‫بـ-باشه پس، معطلت نمی‌کنم...
‫یکی از همین روزا بهت می‌گم...
‫دوسِت دارم!
‫سطل‌های زباله واسه تو نامرئی‌ان؟
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.