..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫مسافران توجه کنید: ‫آیا کارآگاهی سوار هواپیما هست؟
‫حتما اشتباه شنیدم...
‫این چیزی نیست که توی یه هواپیمای مسافربری ‫تو ارتفاع هزار متری اعلام کنن.
‫حتما سوءتفاهم شده. ‫من اشتباه شنیدم. واقعا امیدوارم همینطور باشه.
‫من از خیلی وقت پیش، همیشه با اتفاق‌های دردسرساز مواجه می‌شم.
‫حتی ممکنه بگی دردسریاب تو ذاتمه.
‫می‌خوام از یه خیابون اصلی پایین برم، ‫تو یه اعتراضات گیر می‌کنم...
‫یا اگه از کوچه پشتی برم، ‫می‌بینم که چند نفر دارن یه پودر سفید رو معامله می‌کنن...
‫حتی گذرم به صحنه‌های قتل هم افتاده.
‫واسه همینم پلیسی که منو می‌شناخت ‫بهم مشکوک شد.
‫و حالا امروز...
‫...دارم به خارج پرواز می‌کنم، در حالی که مجبورم ‫یه کیف سامسونت بزرگ رو با خودم ببرم.
‫که خدا می‌دونه توش چیه.
‫اصلاً نمی‌دونم اینا چه معنی میده؛ مزخرفه!
‫اول از همه، تو این مواقع معمولاً دنبال ‫یه دکتر یا پرستار می‌گردن.
ولی یه کارآگاه؟
‫مسافران توجه کنید: ‫آیا کارآگاهی سوار هواپیما هست؟
‫پس اشتباه نشنیدم... ولی مشکلی نیست؛ ‫چون من که کارآگاه نیستم.
‫بله. من کارآگاهم.
هی، اسمت چیه؟
اه! چرا یهویی همچین چیزی رو گفتم؟
‫اه، خیلی خوب شد. تو...
‫میشی دستیار من.
ها؟
‫من یه کارآگاهم، و اینم دستیارمه.
ها؟
‫از این طرف.
ه‍-هوی، وایسا! چه خبره؟
‫سیستا.
سیستا؟
‫اسمم اینه.
‫اسم عجیبیه.
‫یه اسم رمزه.
اسم رمز؟
‫مردم معمولاً یه اسم رمز دارن.
‫معمولا ندارن.
اسم تو چیه؟
‫کیمیزوکا کیمیهیکو.
‫که اینطور. «کیمی» صدات می‌کنم.
اون یه اسم مستعاره؟ یا فقط کلمه ژاپنی برای «تو»؟
خودت فکر می‌کنی کدومه؟
‫کارآگاه و دستیارش رو آوردم.
‫اه... پس واقعا یه کارآگاه سوار هواپیما بود.
ولی، از چیزی که فکر می‌کردم جوون‌ترین... کدومتون کارآگاهه؟
‫این بدترین وضعیتی‌‍ه که میشه تصور کرد.
از اون مهمتر... اول از همه، اسم تو چیه؟
‫«کوموری». هرچند یه اسم رمزه.
‫مترجم: کوموری به ژاپنی میشه «خفاش»؛
دیدی؟
ها؟
‫همونطور که گفتم، همه یه اسم رمز دارن.
‫برای کی مهمه؟ برای من که ‫حتی یه ذره هم اهمیت نداره،
‫و الانم وقت بحث راجب این چیزا نیست!
‫من سیستام، و اینم دستیارم، واتسون‌‍ه.
‫ما تو خیابون بیکر با هم بدنیا اومدیم و بزرگ‌ شدیم.
‫خب، کوموری، چی می‌خوای؟ ‫چرا من، یه کارآگاه افسانه‌ای رو صدا کردی؟
‫ها! دختر جالبی هستی!
‫درسته. پس سعی کن دلیل اینکه من این هواپیما رو دزدیدم رو استنباط کنی.
‫اگه استنباطت درست باشه، بیخیال شکوندن گردن خلبان می‌شم.
ها؟
همم... فقط واسه این ما رو صدا کردی که جواب این رو استنباط کنیم؟
‫آره، دقیقا درسته. این یه بازیه، یه بازی.
یه بازی مرگبار که پای جون 600 مسافر وسطه. هیجان‌انگیزه، مگه نه؟
‫راه بردنت، اینه که دلایل من واسه هواپیماربایی ‫رو درست حدس بزنی.
‫فقط همین!
‫داری میگی اگه ما موفق بشیم، همه نجات پیدا می‌کنن،
و اگه شکست بخوریم، همه می‌میرن؟
اه-آره. قوانین ساده‌ان، مگه نه؟
‫البته. ولی اگه ما شکست بخوریم، ‫تو هم به همین سرنوشت دچار می‌شی.
واسه جون خودت ارزش قائل نیستی؟
‫اگه همچین کارایی نکنم، نمی‌تونم ‫درست و حسابی زندگی کنم-همچین چیزی.
‫واقعا... خیلی بیکاری.
‫آره، خیلی بیکارم. انقدر که بلند شدم و یه هواپیما رو دزدیدم.
‫درسته. پس همین جوابه.
چی‌ـ؟
انقدر از بیکاری خسته شده بودی
‫که نتونستی جلوی خودت رو بگیری ‫تا این هواپیما رو بدزدی.
‫این جواب نهایی منه.
‫و-وایسا ببینم! ‫داری جدی می‌گی؟
‫جون تموم اون مسافرا به جواب تو بستگی داره!
خب... این پسره همین الان گفتش، مگه نه؟
‫خیلی بیکاره، حوصله‌اش سررفته، ‫این هواپیما رو دزدیده.
‫آره، همینو گفت، ولی اینا فقط یه سری ‫حرف بی‌منظور نبود که داشت زیاد حرف می‌زد؟
اه؟ پس داری می‌گی این مرد داره دروغ می‌گه؟
ها؟
‫داری می‌گی اون از این کارآگاه افسانه‌ای ترسیده،
‫تا جایی که ادعا کنه جوابی که از دهنش در رفته، در واقع اشتباه بوده،
و می‌خواد بازی رو با اصرار به اینکه من باختم تموم کنه؟
خلاصه‌ش... داری می‌گی اون ترسیده؟
همینطوره؟
‫فوق‌العاده! فوق‌العاده بود! ‫تحسین‌برانگیزه!واقعاً ارزشش رو داره!
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم اینو به همچین گره پیچیده‌ای تبدیل کنی.
‫نتیجه خیلی غیرمنتظره‌ای از چیزی که تصور می‌کردم بود، ولی ایرادی نداره.
‫دیگه به هدفم رسیده‌ام. پس من دیگه میرم.
‫نگران نباش. اون فقط بیهوشه؛ نمرده.
‫وقتی برسیم به فرودگاه، احتمالاً دستگیر می‌شم،
‫ولی من کسی رو نکشتم.
‫بعد از یه مدت آب خنک خوردن، باید بتونم برگردم بیرون.
‫اه، پس تو واقعاً یه دروغگو بودی.
منظورت چیه؟
‫اه، هیچی.
‫قضیه تمومه، کارآگاه-سان.
‫درسته، دلایل واقعی من برای دزدیدن این هواپیما ‫کاملا متفاوت بود،
‫ولی بخاطر جسارتت، دارم تظاهر می‌کنم که باختم، فقط بخاطر تو.
‫مجبورم نکن همه‌شو بگم.
‫کاملاً حق با توئه. بیا از جواب منطقی کوموری استفاده کنیم.
‫و ما هم برگردیم به صندلی‌‌هامون.
‫نه، منظورم از دروغ این نبود.
ها؟
‫وقتی گفتی مشکلی با به خطر انداختن جونت تو هواپیماربایی نداری،
داشتی دروغ می‌گفتی، مگه نه؟
‫حقیقت اینه که، تو از مردن می‌ترسی.
چی داری می‌گی؟
‫خیلی زود بیخیال شدی؛ ‫خیلی سریع شکست رو قبول کردی و بیخیال شدی.
تو این دور و زمونه، امکان نداره کسی که تنهایی می‌خواد هواپیماربایی انجام بده
‫به این راحتی بخاطر یه دختر و همراهش عقب بکشه.
‫به نظر من تو داری این هواپیماربایی رو به دستور کسی انجام میدی.
‫و به خودت هم دستور دادن تو هواپیمای در حال سقوط بمیری.
‫ولی در حقیقت، تو می‌ترسی ‫و نمی‌خوای بمیری،
‫پس از ما به عنوان راهی برای فرار از مردن استفاده کردی.
ولی اگه اینطوره، پس چرا این بازی حدس و گمان پر از جزئیات رو طراحی کرده؟
‫اگه می‌خواست بیخیال هواپیماربایی بشه،
‫بهتر نیست بی‌سروصدا بکشه کنار، بدون همه اینا.
‫غرورش این اجازه رو بهش نمی‌داد.
‫بجای اینکه بدون مبارزه عقب‌نشینی کنه، ‫می‌خواست عادلانه و منصفانه شکست بخوره.
‫حتی اگه فقط برای نمایش بوده باشه.
همه‌ش به خاطر همین بود؟
‫هوی!
یهویی داری کجا میری؟
‫به نظر میاد ماموریت‌مون تموم شده، ‫برای همین فکر کردم باید برگردیم.
‫آره، ولی منو همینجوری ول نکن!
‫با خودم گفتم بدون اینکه بهت چیزی بگم هم خودت دنبالم میای.
‫هوی.
‫آخرین سوالم رو جواب بده... ‫چجوری همه‌ی اینا رو فهمیدی؟
چه سرنخ‌هایی باعث شد به این استنباط برسی؟
واقعاً فقط به خاطر این بود که خیلی زود تسلیم شدم؟ فقط همین؟
‫اینم بود... ولی من از اول ماجرا ‫همه چیز رو راجب تو می‌دونستم.
ها؟
‫اینکه تو سوار این هواپیما می‌شی، ‫اینکه می‌خوای این هواپیما رو بدزدی...
‫...و دیگه، راجب همدست‌هات که ‫بهت دستور این کارو دادن. همه چیز رو.
‫یه کارآگاه درجه یک قبل از اینکه اتفاق رخ بده ‫اونو مدیریت می‌کنه.
‫پس قضیه اینجوریه...
‫وای، خوشحالم که پرسیدم، محض اطمینان، ‫قبل از اینکه کارو تموم کنم!
‫دستیار، بخواب.
ها؟
هوی، چیکار داری‌ـ؟
‫واقعا متاسفم. فکر کنم باید نقشه رو تغییر بدم.
‫حالا بهت یه چیزی رو یاد میدم.
‫وقتی یه مامور درجه یک، یه استعداد جوون و رو به رشد رو کشف می‌کنه،
‫قبل از اینکه بتونه کامل رشد کنه، جوونه‌شو از بین می‌بره!
‫ه‍-هوی.
‫نباید یه دستیار استخدام می‌کردم. تازه، ‫به هیچ دردی هم نمی‌خوره...
‫مزخرف نگو! خودت بودی که مجبورم کردی واست کار کنم!
‫هرچند خودمم موافقم به هیچ دردی نمی‌خورم.
اون دیگه چیه؟
‫اون یه اندرویده.
ها؟
‫اون مرد یکی از اعضای سازمان مخفی اسپس‌‍ه.
اسپس؟
‫اسپس اندروید‌هایی از هوش فراانسان‌ها می‌سازه ‫تا در خفا دنیا رو به خطر بندازه.
‫واسه اون مرد، هنوز فقط یه گوش‌شه؛
‫اونا فقط یه محصول آزمایشگاهی رو دزدیدن ‫و اونو به بدنش پیوند زدن.
‫اون چیزیه که می‌تونی بهش بگی نیمه‌اندروید.
چجوری همه‌ی اینا رو می‌دونی؟
‫و به خاطر خیانت به سازمان داره ‫با مجازاتش روبرو میشه.
‫بگو دیگه، چجوری همه‌ی اینا رو می‌دونی؟ ‫وایسا، نگو که تو هم...
‫که اینطور. همه‌ی اینا رو می‌دونی.
‫با این اوضاع، برگردونن جنازه‌ی تو به عنوان سوغاتی ‫به نظر بهترین نقشه‌ست.
‫دستیار!
وایسا، تو که‌ـ تو هم یه اندرویدی؟
عقلتو از دست دادی؟
من شبیه یه هیولام؟
‫به نظرم تاثیری که می‌ذاری یجورایی هیولایی‌‍ه.
اصلاً با دخترا جور نیستی، مگه نه؟
اون دیگه چیه؟
‫آروم باشید! لطفا بدون دویدن از این راه خارج بشین.
‫ای بابا، چقدر سرو صدا. ‫اوضاع داره خراب می‌شه.
‫می‌خوام همه‌ی این آدمای اضافی رو بکشم.
‫آروم باش! اگه اینکارو بکنی، ‫این هواپیما سقوط می‌کنه، و تو هم می‌میری!
‫خلبان رو زنده نگه می‌دارم. ‫مهم‌تر از همه، تو دیگه کی هستی؟
‫من دستیار کارآگاه افسانه‌ای‌ام!
عه؟
‫اینطوری نیست! از دهنم در رفت!
‫تو منو کارآگاه افسانه‌ای صدا کردی.
‫نشون دادی که لیاقت دستیار بودن رو داری.
‫دستیار!
واقعا اینجا چه خبره؟
تو واقعا هیچی نمی‌دونی، مگه نه؟
چرا یه دختر دبیرستانی خوشگل
می‌دونه تو یه سازمان مخفی زیرزمینی چه خبره؟
‫ببخشید، چیزی گفتین،
پسر دبیرستانی‌ای که داره با یه کیف سامسونت اسرارآمیز میره خارج از کشور؟
جدی می‌گم، چجوری همه‌ی اینا رو می‌دونی؟
هیچ‌وقت تصور نمی‌کردم کسی که می‌تونه برای ما تهدید محسوب بشه
‫تو همچین جایی مخفی شده.
‫مخفیانه عمل کردن اصل ابتدایی کارآگاه بودنه.
هیچ‌کدوم از همدست‌هات خبر نداشتن که من وجود ندارم، مگه نه؟
‫این یعنی اگه از اطلاعات راجب تو به عنوان طعمه استفاده کنم،
‫امیدوارم اون بچه‌های کم‌اعصاب یکم تجدیدنظر کنن.
یعنی اونا انقدر بخشنده‌ان؟
تو چی می‌دونی؟
ای بابا، اگه یه سوراخ تو بدنه هواپیما درست کنه چی؟
‫به نظر میاد نفس کشیدن واست مشکل شده.
‫این گوش سفارشی طراحی شده.
سلول‌های گیرنده شنوایی روی نوک این زائده
‫می‌تونه ضربان قلب انسان رو از فاصله 100 کیلومتری تشخیص بده.
‫مخفی شدن بی‌فایده‌ست.
‫اطلاعات کافی راجبش نداشتم. ‫حتی نمی‌تونم ضربان قلبم رو تغییر بدم.
‫اگه فقط یه اسلحه داشتم...
‫سیستا.
‫30 ثانیه واسم وقت بخر. یه ایده‌ای دارم.
‫باشه.
‫راهو باز کنین! برین کنار!
‫تو این مواقع‌ـ‌‌ـ مخصوصاً تو این موقع ‫می‌تونم درست فکر کنم.
‫به عنوان کسی که دردسریاب بدنیا اومده، ‫صحنه‌های قتل‌عامی که تجربه کردم
‫از تیکه‌های نونی که تو زندگی‌ام خوردم بیشتره.
وقتش نیست سرنوشتت رو بپذیری، کارآگاه افسانه‌ای؟
‫سیستا!
‫نمی‌دونم تو این جعبه چیه. هرچند...
‫...غریزه‌ام تو تجربیات قبلی رشد کرده،
‫و مطمئنم که این بهترین راهه!
‫بگیرش!
‫نه، نمی‌تونی!
‫دستیار...
‫کارت درجه یک بود.
‫کارمون هنوز تموم نشده، کارآگاه افسانه‌ای!
‫درسته، ولی از موقعی که من اومدم،
‫می‌تونی بگی پرونده حل شده.
‫بنگ.
‫درسته. تو اینجا مردی.
‫حالا همدست‌هات دیگه بهت حمله نمی‌کنن، ‫چون تو یه آدم مرده‌ای.
چرا، تو... داری منو دست می‌ندازی؟
دارم می‌گم، تو نمی‌خوای بمیری، مگه نه؟
جوری تنظیمش می‌کنیم که تو رسماً اینجا مردی
‫وکاری می‌کنیم که پلیس ژاپن هم مخفی‌ش کنه.
‫مشکلی نیست. روابطی دارم که می‌تونیم روشون حساب کنیم.
‫اگه الان منو نکشی، بعداً پشیمون می‌شی.
چرا؟
‫سیستا!
‫می‌دونی، اون گلوله‌ای که بهت شلیک کردم از خون خودم درست شده بود...
هر کسی که با اون خون برخورد داشته باشه
‫دیگه نمی‌تونه در مقابل صاحبش مقابله کنه.
‫خلاصه‌ش، دیگه هیچ‌وقت نمی‌تونی دستت رو روی من بلند کنی.
این دیگه چه جورشه؟
‫اون جزو اطلاعات محرمانه‌ست.
کسی تو رو استخدام کرده؟
‫نه، من بدنیا اومدم تا کارآگاه افسانه‌ای باشم‌؛ این تو خونمه.
‫راستی، سیستا...
‫راجب اون فرایند تخصصی که تو گلوله‌های تفنگ رو دستکاری کردی...
کی وقت کردی همچین کاری رو انجام بدی؟
یعنی انقدر احمقی، کیمی؟
چی‌ـ؟
‫امکان نداشت من بتونم این کار رو انجام بدم. ‫اون چیزی بود که از قبل آماده‌ش کرده بودم.
‫از قبل؟ نکنه...
‫آره. کسی که بهشون دستور داد مجبورت کنن ‫اون کیف سامسونت رو بیاری تو هواپیما...
‫...من بودم.
ها؟ پس داری میگی از همون اولش من تو مشتت بودم؟
‫اگه می‌خوای کسی رو مقصر بدونی، خودتو مقصر بدون ‫که از مشت من فرار نکردی.
‫خیلی مسخره‌ست.
‫حالا که بهش فکر می‌کنم، ‫چرا بهم‌ـــ؟
سیستا؟
‫خیلی خسته‌ام...
خب سرآخر، اون دیگه چی بود؟
‫نه، نه. از این به بعد، دیگه تو این چیزا درگیر نمی‌شم.
‫خوش‌برگشتی.
‫خیلی دیر کردی.
ها؟
‫ها؟!
قسمت 1
‫مسافران توجه کنید: ‫آیا کارآگاهی سوار هواپیما هست؟
‫چند بار که گفتم...
‫رد می‌کنم.
عه؟ چی گفتی؟
‫تظاهر نکن که نمی‌شنوی چی میگم.
‫دارم میگم هیچ‌جوره امکان نداره من دستیارت بشم.
‫واقعاً نمی‌تونم صداتو بشنوم.
‫باشه، یکم آروم باش...
بیام پشتت رو بشورم؟
‫نه ممنون.
‫شاید فقط یه حوله حموم بپوشم و بیام تو...
‫نه ممنون.
‫فاصله‌ای که انداختی خیلی واضح بود.
‫ای بابا، اینجوری که می‌خواد یه پسر تو سن بلوغ مثل من رو تو تله بندازه...
تازه، مگه یه هفته‌ای نیست که یه ضرب دارم همین حرفو می‌زنم؟
‫بدون دعوت نیا تو خونه‌ی یه نفر!
‫و مشخصاً سعی نکن بیای دم حموم!
‫خب، به خاطر اینه که صدامو نمی‌شنوی!
‫حرفات ارزش شنیدن ندارن.
‫فقط دارم میگم می‌خوام تو به عنوان دستیارم باهام دور دنیا پرواز کنیم.
‫تنها جواب ممکن برای این سوال احمقانه، نه‌ هستش.
‫همم، تو خیلی احساساتی میشی.
میفهمی اینجوری اومدن تو خونه‌ت خیلی هم راحت نیست؟
چجوری می‌تونی انقدر با پررویی اینکارو بکنی؟ تقصیر منه؟
‫آخه مطمئنم در قفل بود.
اه. وظیفه‌ی خودم دونستم تا با شاه‌کلید بازش کنم.
‫این یکی از«هفت ابزار» منه. ‫هیچ قفلی نیست که این کلید نتونه بازش کنه.
‫پس اونه که تجاوز غیرقانونی به خونه مردم رو واست آسون می‌کنه.
‫همم، لازم نبود اینو بگی.
‫برای کسی که به حریم شخصی یه نفر تجاوز کرده لازمه.
خب؟ چرا انقدر با اینکه دستیار من بشی مخالفی؟
بهت که گفتم، استعداد من واسه درگیر شدن تو دردسر
‫تا جایی که یادم میاد فقط بهم آسیب زده.
‫واسه همین آرزوم اینه که یه زندگی بدون دردسر ‫که مثل حموم کردن تو آب ولرمه رو تجربه کنم.
داری میگی با بودن با من، نمی‌تونی اون زندگی رو تجربه کنی؟
‫مشخصه.
‫اگه درگیر این قضایا بشم، ‫نه تا جون کفاف منو نمیده.
‫ولی من تنها کسی‌ام که می‌تونم این کارو انجام بدم.
پس چه فایده‌ای داره که منو بکشی تو کاری که فقط خودت می‌تونی انجامش بدی؟
‫واسه این که... آها، فهمیدم!
می‌خوای چیزی که همین الان به فکرت رسید رو بگی، مگه نه؟
‫حقیقتش اینه که، از همون نگاه اول کاملاً جذبت شدم.
‫نه، اینطور نیست...
اولین باری که همو دیدیم، تو اصلاً قیافه منو یادت نمیومد، یادت اومد؟
‫تو چهره‌ای داری که بعد از چند روز ندیدنش، ‫کاملا از ذهن‌ها پاک میشه.
‫برای کار مخفیانه عالیه.
‫انقدر با تعریف‌های طعنه‌آمیز بهم توهین نکن.
‫و دیگه هم به من به عنوان دستیارت ماموریت نده.
تو واقعا دستیار من نمیشی؟
حالا چرا ناراحت میشی؟
‫حداقل، اگه داریم مذاکره می‌کنیم، ‫فایده‌های این کار رو توضیح بده.
‫تو خیلی مهربونی، کیمی.
‫داری منو دست بالا می‌گیری.
راستی: من سفارش پیتزا دادم. مشکلی نداره؟
‫از مهربونی من سوءاستفاده نکن!
‫این هفته پنجمین باره! ‫همین الان زنگ بزن و کنسلش کن!
‫‫بذار یه پیش بینی کنم: ‫‫‫من فکر می‌کنم که از الان، تا یه سال دیگه
من و تو ‫‫مثل همین الان که داریم با هم خوب کار می‌کنیم، ‫‫‫با هم همکاری خواهیم کرد.
!‫ما به هیچ‌عنوان با هم خوب همکاری نمی‌کنیم
‫من، برای مثال، تمام این مدت زیر استرس بودم!
‫پس در اون‌مورد... نظرت‌رو به من بگو.
‫من نه؛ ما داشتیم در مورد این‌که ‫‫تو فایده های این‌کار رو برای من توضیح بدی، حرف می‌زدیم.
‫یه چیزی هستش که تو رو نگران کرده، مگه نه؟
‫تنها سودی که من می‌تونم بهت پیشنهاد بدم ‫‫اینه که تو رو از اون نگرانی‌هات خلاص کنم.
‫پس تو ازم می‌خوای که دستیارت شم در عوض این‌که تو نگرانی‌هام در مورد
چیزایی که در مورد این‌کار باهاشون مشکل دارم، برطرف کنی؟
.فکر کنم اینارو گفته‌ باشم
‫درضمن، اگه چیزی رو احیاناً دیده باشی،‫‫ می‌شه حداقل طوری واکنش نشون بدی که دیدیش؟
‫آها، این توجهم رو به اندازه‌ی
.‫این‌که پیتزا سر‌ وقت می‌رسه یا نه جلب نمی‌کنه
‫در واقع، الان تو مدرسه‌ی من
.‫ما با بحران عظیم «هاناکو-سان دست‌شویی» روبه‌رو ایم
‫هاناکو-سان دست‌شویی پس.
‫آره.
‫این یکی از داستان‌های عجیب مدرسه‌ای هستش که همه در موردش شنیدن.
‫اگه سه بار در ساعت 3:30 ‫‫سومین در دست‌شویی دخترانه از جلو
‫تو سومین طبقه‌ی ‫‫ساختمون قدیمی مدرسه رو بکوبی...
‫... یه دختر با دامن و جوراب قرمز ‫‫از پشت در ظاهر می‌شه...
.تو به درون دست‌شویی کشیده می‌شی ...
‫یه داستان غیرواقعی و منسوخ شده‌ی محلی، ‫‫که معمولا بی‌فایده‌است...
‫که تو این دور و زمونه بهش پرداخته بشه.
‫اما... انگار وضعیت مدرسه‌‌ی‌ تو یکم متفاوته، درسته؟‌
‫آره.
‫هی، سیستا...
‫ها؟
نمی‌خواد زمانی‌که پیتزا می‌خوری تو مجله‌های درمورد درام‌های خارجی
‫تو خونه‌ی پسری که تازه ملاقاتش کردی، ‫‫و لباس راحتی‌شو پوشیدی، ول بچرخی.
‫تو مگه، دوست‌دختری هستی که داره با من زندگی می‌کنه؟
‫ها؟ نه نیستم!
.آره نیستی .به خاطر همینه که دارم اعتراض می‌کنم
‫خب، برگردیم سر قضیه‌ی «هاناکو».
‫باشه... ولی به اسمش «سان» اضافه کن. ‫‫یه‌ طوری بهش اشاره نکن که انگار باهم رفیق‌اید.
‫پس اصل‌ مسئله اینه که تعداد هاناکو-سان‌ها تو مدرسه داره زیاد می‌شه؟
‫آره، انگار هر دانش‌آموزی ‫‫هاناکو-سان رو ملاقات کنه
‫خودشون هم تبدیل به هاناکو-سان می‌شن.
‫که‌ اینطور مثل زمانی که یه آدم توسط زامبی گاز گرفته می‌شه ‫‫خودش تبدیل به زامبی می‌شه.
‫بــــــــــــاو!
‫اوپس.
‫اما این فقط یه شایعه نیست، به‌خاطر همینه که داری با من در موردش حرف می‌زنی.
‫آره، همین‌طوره.
‫الان تو مدرسه‌ی من، آدمایی که از مدرسه غیبت می‌کنن زیاد شده.
‫مخصوصاً بین اعضای تیم دو و میدانی.
‫نه تنها غیبت از مدرسه، بلکه بعضی از اونا حتی از خونه‌هاشون هم ناپدید شدن.
‫و شایعه‌ هست که می‌گه ‫‫هاناکو-سان دلیل اصلی ایناست.
‫پس، شاید دانش‌آموزایی که ناپدید شدن
‫در واقع توسط هاناکو-سان توی توالت کشیده شدن.
‫آره. و با توجه به این‌که تعداد این‌آدما به طرز سریعی داره زیاد می‌شه.
.احتمالا تعداد هاناکو-سان‌ها داره زیاد می‌شه
‫و به این دلیل «بحران هاناکو-سان» اتفاق افتاده.
‫تو خیلی مهربونی.
‫تو باید بعداً پول پیتزاها رو بهم پس بدی.
‫منظورم این نبود. ‫‫من قرار نیست پول پیتزا ها رو بدم.
‫آره، می‌دی!
‫دانش‌آموزایی که گفتی از مدرسه ناپدید شدن واضحه که دوست‌هات نیستن.
‫ولی هنوز تو نگرانی و می‌خوای این مشکل رو حل کنی.
‫یه طوری حرف نزن که انقدر واضحه که من هیچ دوستی ندارم!
‫برام جالبه که بدونم که این نتیجه ی همون‌طور که خودت می‌گی، به خاطر دردسریاب بودنت هستش یا نه؟
‫و در عین حال، کمک کردن به دیگران ‫‫واقعاً توی ذاتته.
‫اونم یه بخشی از DNAام هستش ‫‫که نیازی بهش ندارم .
‫ اما من می‌خوام که ‫‫یه زندگی آرام و آسوده رو
‫در گستره ای که می‌تونم با چشمای خودم پیرامون خودم رو ببینم، شاهد باشم.
‫والدینم ناپدید شدن ‫‫قبل از این‌که حتی بشناسم‌شون.
‫بعد از رفتن از یه جا به یه جای دیگه، ‫‫تو خونه‌ها و مکان‌های مختلف،
‫الان، تو این سن، دارم تنهایی زندگی می‌کنم.
.‫این هر کسی رو وادار می‌کنه تا یه محیط بی دغدغه، عادی و ثابت بخواد
‫این‌طور فکر نمی‌کنی؟
‫که‌ این‌طور... پس این... ‫‫آره، این همه چیز رو توجیه می‌کنه.
‫اگه تو همه‌چیز در مورد من رو بعد از این گفت‌وگو فهمیدی،
‫خیلی ترسناکه.
‫حتماً خیلی تنهایی! ‫‫بدون داشتن هیچ خانواده یا دوستی.
‫بازم، من کی گفتم که هیچ دوستی ندارم؟
‫پس بنابراین...
.تو آخر هفته، بیا بریم اینجا
‫یه فستیوال فرهنگی؟ پس قضیه ی هاناکو-سان چی می‌شه؟
‫«فستیوال فرهنگی»
‫آخه...
‫... چطور ما یه دفعه‌ای فستیوال فرهنگی‌مون رو داریم برگزار می‌کنیم؟
‫این واقعا عجیبه، من یادم نمیاد که هیچ آماده‌سازی رو واسه فستیوال انجام داده‌ باشم.
‫مگه فستیوال فرهنگی کار گروهی کلاسی رو واسه
‫آماده کردن نمایشگاه شامل نمیشه؟
‫یعنی همه‌ی اون کارا زمانی انجام شدن که من نمی‌تونستم تو مدرسه به‌خاطر
دردسر‌های پشت‌سر‌همی که برام اتفاق افتادن، حاضر بشم؟
‫چرا هیچ‌کس در مورد این به من هیچی نگفت؟
‫ببخشید منتظر موندی.
‫سیستا... اون لباس.
‫ها؟ اره یکم از لباس‌های روزمره‌ی من متفاوته.
‫زمانی که داشتم آماده می‌شدم، حتی یه نوار هم گذاشتم. نظرت چیه؟
‫چرا یهویی اون طرف رو داری نگاه می‌کنی؟
‫این به خاطر این احتماله که،
‫ اگه مراقب نبودم، ‫‫ممکن بود از دهنم در بره که چقدر خوشگل شده.
‫اما این مثل اعتراف به شکست بود، ‫‫پس نمی‌خواستم به زبون بیارمش.
‫چرا یونیفرم مدرسه‌ی مارو پوشیدی؟
دلیل این‌که یونیفرم پوشیدم؟
خب، یه «قرار یونیفرمی» تو جشنواره فرهنگی جالب به نظر نمیاد؟
‫خیلی آبیه... آره، بد نیست.
‫چرا داری به آسمون نگاه می‌کنی؟
‫خب،
‫از کجا باید شروع کنیم؟
‫غرفه‌های مواد غذایی، افلاک نما...
‫آها، پس خونه‌ی جن زده توی ساختمون مدرسه‌ی قدیمیه. ‫‫اونو باید ببینیم.
‫آره، اما ما باید قبل از حرکت کردن، برنامه رو چک کنیم.
‫هی. ساعات تعطیلی به کسی اجازه می‌دن وارد خونه‌ی جن زده بشه؟
‫هی، سیستا، اینجا نوشته:«‫‫موقع وقفه‌ی ناهار اجازه‌ی ورود نیست.»
‫ اما مطابق برنامه‌ی ایده‌آلی ‫‫که در ذهنم کشیدم،
‫در این زمان رفتن بهترین حالته.
‫اول، می‌خوام که با غذا خودم رو آماده کنم...
‫... چالش‌ خوردن غذا و موارد این جورچیزا...
‫اینا چیزایی نیستن که دانش‌آموزا در طول جشنواره‌ی فرهنگی ‫برای انجام دادن‌شون برنامه‌ریزی می‌کنن.
‫و این دلیلی هستش که...
‫در طول وقفه رفتن بهترین حالته ‫ما از همکاری‌تون ممنون می‌شیم.
‫دستیار، من یه کرپ می‌خوام.
‫ها؟ هی!
‫ببخشید که منتظر موندید.
هممم، سیستا، این خوب نیست که خواسته های نامعقولت ‫رو به کسی غیر از من تحمیل کنی.
‫تو اون رو برای من خریدی، بدون این‌که من چیزی بگم،
‫در حالی که موقعی که پیتزا سفارش داده بودم، ‫‫ناراحت شده بودی. چی شده؟
‫این به خاطر اینه که اوضاع، لحظه به لحظه تغییر می‌کنن.
‫من جشنواره‌ی فرهنگی رو که درست جلوی چشمامه
‫رو به هاناکو-سان دست نیافتنی، ترجیح می‌دم.
‫الان زمان کمدی رمانتیک نوجوانانه‌است
‫هان؟
‫ها، چی؟ تو که فکر نکردی منظورم از یه قرار اینه که دوست‌دخترت یا همچین چیزی بشم؟
‫نه، من قطعا همچین فکری نمی‌کردم. ‫‫حتی یه ذره...
‫حتی کوچیکترین فکری هم نکردم.
‫کیمی، خیلی احمقی.
‫بعدی می‌ریم تاکویاکی بخریم.
‫این نزدیکی ما انواع اقسام سوءتفاهم‌ها رو داره خلق می‌کنه.
‫پسر، صبح که عالی بود. بیاید همون انرژی رو صرف بعد از ظهرم بکنیم.
‫و...
‫... در سومین در از جلو، ‫‫در سومین طبقه‌ی ساختمان قدیمی مدرسه،
‫هاناکو-سان کاملا ظاهر خواهد شد.
‫هردومون تو یه اتاقک دست‌شویی هستیم...
‫قضیه چیه؟
‫یه چیزی بود که می‌خواستم چک کنم.
‫اگه همون‌طوری که من شک کرده بودم باشه...
‫پیداش کردم!
‫فکر می‌کنی این چیه؟
‫همم...یه پاکت برای داروی سرماخوردگی؟
‫انگار یکی بعد این‌که اینجا غذا خورده، مصرفش کرده.
‫نمی‌تونم که جلوی خودم رو بگیرم که بهت دل‌سوزی نکنم
‫اگه اون اولین چیزیه که به ذهنت خطور کرده.
‫روال بی دغدغه‌ای که می‌خوای حفظ کنی ‫‫احیاناً شامل
‫خوردن یه بنتو باکس(یک استایل غذای ژاپنی) ‫‫تو دست‌شویی اونم موقع وقفه‌ی ناهار نمی‌شه که؟
‫همون‌طور که گفتم، پدر‌‌ومادرم غیب‌شون زده، ‫‫و این وضعیت از بدو تولدم تا الان به همین شکل بوده؛
.به‌همین‌خاطر کسی برای من بنتو باکس تا الان درست نکرده
‫تنها ناهاری که تو دست‌شویی تا الان خوردم یه کیک شیرینیه.
‫من دلم واقعا کم کم داره به حالت می‌سوزه.
‫می‌خوای از الان برات بنتو باکس درست کنم؟
‫گفتم که حرفایی رو نزن که ممکنه بد برداشت بشن.
‫ساکت.
‫اگه درست یادم باشه، ‫تو داشتی بروشور تو حیاط مدرسه پخش می‌کردی...
‫اما اینجا چیکار می‌کنی؟
‫نباید بذاریم در بره.
‫ها؟
!هی!سیستا
‫اون خرگوشه «هاناکو-سان دست‌شویی» هستش.
...ای بابا! این
‫همون‌طور که می‌گن،« بهترین راه مخفی کردن یه درخت ‫‫گذاشتنش تو یه جنگله.»
‫پس چطور اون آدم که لباس خرگوش پوشیده هاناکو-سان دست‌شوییه؟
‫بعداً توضیح می‌دم. .اول باید اون‌خرگوش رو پیدا کنیم
‫شرمنده اگه نا امیدت می‌کنه ولی... احیاناً اون نیست؟
،اگه فقط عادی رفتار می‌کرد ‫‫ما نمی‌تونستیم پیداش کنیم.
‫باشه پس، بریم بگیریمش!
‫این عالیه که می‌خوای ماموریت رو ادامه بدی و انگیزه گرفتی.
‫همینطوری ادامه بده.
‫منظورت چیه، «همین‌طوری ادامه بدم»؟
‫دوباره بحث تمرین دستیاری رو وسط نکش؛ ‫می‌دونم که منظورت از این حرفا چیه.
!‫ما اعضای تیم لباس و پوشیدنی هستیم .شما می‌تونید به صورت رایگان، کاستوم های مارو امتحان کنید
‫اگه کسی علاقه داره، لطفا به اینجا سر بزنید!
‫اگه وقت داشتیم،
‫شانس اینو داشتم که ‫‫سیستا رو با کاستوم یه پیش‌خدمت و گوش‌های گربه‌ای ببینم...
‫... اما متاسفانه، سرمون شلوغه.
‫دو تا کاستوم، لطفا.
‫ما می‌خوایم یه چیزی بپوشیم؟ ‫‫ما نمی‌تونیم! اون داره فرار می‌کنه!
‫این یه حرکت هوشمندانه‌ست. اگه هدف‌مون می‌خواد ‫‫قاطی یه جمعیتی بشه که کاستوم پوشیدن،
‫پس استراتژی اینه که ما هم ‫قیافه‌مون رو با کاسپلی عوض کنیم.
‫تو فکر می‌کنی این قراره جواب بده؟
‫من احساس می‌کنم یه پیش‌خدمت با گوش‌های گربه‌ای ‫حتی بیشتر از این به دردمون بخوره.
‫نگران نباش، مشکلی نیست.
‫و چرا فکر می‌کردی که من یه پیش‌خدمت با گوش‌های گربه می‌شم؟ ‫‫من اونارو نمی‌پوشم.
‫نه... این فقط
‫خیلی خوشگل شدی!
‫خیلی بهت میاد!
‫خیلی خوشگله!
‫باشکوهه.
‫دستیار... بهم میاد؟
‫آره، خب...اون خیلی بهت میاد.
‫فکرشم نمی‌کردم واقعا اینو بگی.
‫خب، فکر نکنم نیازی به دروغ باشه.
‫اما این لباس رسمی هم که پوشیدی، بهت میاد.
ها، واقعا؟
‫اگه مایل باشید، یه عکس ازتون می‌گیریم!
‫خب، آخه...
‫ما که به هر حال اینارو پوشیدیم...
‫حالا، بگید «سیب»!
‫ما وقتی براش نداریم... درست در حالی که داریم اون ‫‫خرگوشه رو تعقیب می‌کنیم .
‫ما ناخواسته زمان زیادی رو به‌خاطر کمدی رمانتیک مون از دست دادیم.
‫این لباس دویدن رو سخت‌تر می‌کنه.
‫قبول دارم.
‫اون فکر می‌کنه که این یه رویداد مربوط به کازپلی یا همچین چیزیه؟
‫هی، داره خوش می‌گذره، این‌طور نیست، دستیار؟
‫چرا داری منو «دستیار» صدا می‌زنی؟
.اوپس، اشتباه شد
‫دستیار، بیا اینجا.
‫ها؟
‫پس اون می‌خواد به بیرون فرار کنه!
‫یه لحظه صبر کن، احساس خوبی نسبت به این ندارم.
‫فکر کنم دارم اشتباهی فکر می‌کنم اما تو که نمی‌خوای از اینجا بپری؟
‫نه، من نمی‌خوام این‌کارو کنم.
‫البته، این‌قدر باهوشی که این‌کارو نکنی.
‫من فکر می‌کنم که نه تنها خودم، بلکه تو هم با من بیای.
‫ها؟
‫مشکلی نیست، کفش‌هایی که الان پوشیدم ‫یکی از هفت ابزار کارآگاه افسانه‌ای هستش.
‫ها؟
‫ما می‌تونیم پرواز کنیم.
‫این دارویی هستش که دانش‌آموزایی که از مدرسه غیبت می‌کردن داشتن مصرف می‌کردن.
‫این باعث می‌شه آدم احساس قدرت بکنه و باعث بهبود تمرکز می‌شه.
‫پس انگار داشته محبوب می‌شده، مخصوصا بین اعضای تیم دو و میدانی.
‫اصلا نمی‌دونستم...
‫اما در مورد عوارض جانبیش، چندین مورد اختلال در حافظه‌ گزارش شده.
‫پس تومی‌گی که این‌دلیلی هستش که دانش آموزایی که از اون ماده‌ی مخدر استفاده می‌کردن الان از مدرسه غیبت می‌کنن؟
‫ دانش‌آموزای معتاد رو به فروش مواد‌ مخدر آوردن ‫‫تا پول کافی برای خریدن مواد خودشونو به دست بیارن.
‫من فکر می‌کنم این دلیل افزایش سریع تعداد هاناکو-سان‌ها بوده باشه.
‫و به عنوان اصطلاحی برای شناخته شدن، .بازار سیاه از اون داستان محلی هاناکو-سان دست‌شویی استفاده کرده
‫ظاهرا، این ماده‌ی غیر قانونی از یه ماده‌ی شبیه گرده‌ی گل ساخته شده
‫که از یه گیاه خاصی به دست میاد.
‫گرده های گل. که این‌طور پس اینجاست که هاناکو، یعنی دختر گل وارد می‌شه.
‫واقعا جوک‌ بی‌مزه ایه.
‫اما مگه اونا نگفتن که هاناکو سان فقط ساعت 3:30 صبح ظاهر می‌شه؟
‫پس چرا سروکله‌شون موقع روز اون هم تو جشنواره‌ی فرهنگی پیدا شد؟
‫اونا فکر می‌کردن که تو جشنواره‌ی فرهنگی می‌تونن قاطی جمعیت بشن،
‫و این‌که، اونا می‌تونستن هویت‌شون رو با کاستوم پنهان کنن و از رقباشون پیشی بگیرن
‫و مواد رو اطراف پخش کنند.
‫الان فهمیدم، سیستا ‫‫تو همون لحظه متوجه شدی
‫که یه چیزی در مورد خرگوشه عجیبه، مگه نه؟
‫تو گفتی بیشتر هاناکو-سان‌ها از باشگاه دو و میدانی بودن دیگه، درسته؟
‫این یه سرنخ واضح بود. کی برای پوشیدن کاستوم خرگوش، از کفش‌های دوندگی استفاده می‌کنه؟
‫آره وقتی بهش فکر می‌کنم...
‫از اول، سیستا خودشو مثل مشتری نشون داد و از اصطلاح‌شون استفاده کرد،
‫و به خفا، با هاناکو-سان ارتباط برقرار کرد.
‫بهت که گفتم،
‫یه کارآگاه درجه یک قبل از اینکه اتفاق رخ بده ‫اونو مدیریت می‌کنه.
‫خب، برای تو، انگار این پرونده‌ی چالش برانگیزی نبوده.
‫به هر حال...
‫احتمالی هم هست که اسپس هم دستی تو این ماجرا‌ی گل و مواد مخدر داشته.
‫منظورت همون سازمان مخفیه؟
‫دزدی هواپیما و استفاده از داستان‌های محلی برای سرپوش گذاشتن به اعمال مجرمانه‌شون...
‫هدف اونا اصلا چیه؟
‫اسپس در لاتین به معنای «امید» هستش. ‫‫هدف‌شون اینه که راه رستگاری و نجات رو ارائه کنند.
‫شبیه یه فرقه دینی مشکوکن.
‫و این‌که... تو می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫من، کسی که گفته بودم که یه زندگی عادی می‌خواستم که‫ هیچ‌چیز خاصی اتفاق توش نیوفته، هنوز نفهمیده بودم که...
‫... که چنین زندگی بی دغدغه‌ای اصلاً وجود نداشت.
‫شرایط این طور زندگی کردن توسط یه زهر قدرتمند از بین رفته بود.
‫سیستا.
‫دوباره می‌پرسم: چه سود و خیری به من می‌رسه اگه دستیارت شم؟
چی‌رو در عوض دستیار شدنم، به من میدی؟
‫چرا می‌خوای من دستیارت شم؟
‫دلیلش تو دردسریاب بودن منه.
‫برای سیستا، که داره روی اسپس کار می‌کنه، من منبع ارزشمندی‌ام.
‫کارآگاه افسانه‌ای دنبال یه دستیار نمی‌گرده،
‫بلکه به دنبال حوادثی هستش که جذب‌ من می‌شن.
‫به همین‌خاطره که تنها منافعی که می‌تونست به من پیشنهاد بده
‫چیزای غیرقابل اطمینانی بودند که فی‌البداهه می‌گفت.
‫من تصمیم رو گرفتم.
‫اهمیتی نداره که سیستا چه پیشنهادی رو می‌خواد بده، من قبول نمی‌کنم. ‫‫دیگه هیچ گزینه‌ی دیگه ای نیست .
‫من ازت محافظت می‌کنم.
‫هر حادثه یا مشکلی که ذات بدشانس‌ات تو رو به خودش بکشه،
‫من با زندگیم از تو محافظت می‌کنم.
‫پس... کیمی، دستیارم شو!
‫تو داری به طرز هوشمندانه‌ای همه‌چی رو پیچیده می‌کنی.
‫دعوتی که واقعیت خیلی چیزا رو نادیده می‌گیره.
‫خب...
‫اگه می‌خوای این راه رو ادامه بدی، ‫‫منم باهات میام.
‫با گفته شدن این...
‫با اومدن تا اینجای کار، تو الانشم جوابم رو داده بودی.
‫اما هنوز، تو وقتی از کلمه‌ی «دستیار» استفاده می‌کنی، معنیش شفاف نیست.
‫هر صبح منو بیدار کنی، مجبورم کنی دندون‌هامو مسواک بزنم و تو پوشیدن لباس‌هام کمکم کنی؟
‫برای‌ همه‌ی اینا جوابم منفیه.
‫یکم تو جواب دادنت تعلل کردی. حتما فکر می‌کردی این‌طور زندگی کردن می‌تونه برات جالب باشه، مگه نه؟
‫باشه، دیگه حرف نزن، فهمیدم. من دستیارت می‌شم، همون‌طور که می‌خواستی.
‫پس تا زمانی که هردومون زنده‌ایم، کنار من بمون!
‫ها؟
‫تو داری پیشنها...
‫حرفمو پس می‌گیرم!
‫و این‌طور شد که داستان ماجراجویی گیج‌کننده‌ی سیستا و من شروع شد...
‫تا زمانی که...
‫مرگ، ما رو از هم جدا کرد.
‫درسته...
‫کارآگاه...
‫مرده...
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫کیف قاپ دستگیر شد ‫دانش‌آموز دبیرستان محلی یه قهرمانه!
‫«قهرمان دبیرستانی، دختر گم‌شده پیدا شد»
‫‫«پسر قهرمان ناجی زندگی ها»
قسمت دوم من هنوز یادمه، بعد از این‌همه مدت