..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫[ آنچه گذشت... ] ‫خانم‌ها و آقایان.
‫باعث افتخارمـه که آقای ‫کالوم اِلیس رو خدمت‌تون معرفی کنم.
‫- من یه مذاکره‌کننده‌ام. ‫- که زنم رو هم می‌کُنی.
‫کسی بهت خیانت نکرده.
‫هر دو توافق کردیم که ‫دیگه با هم شریک جنسی نباشیم.
‫عین خیالت هم نیست ‫که گند زدی به دولت آمریکا
‫و حالا منِ بدبخت ‫باید گندکاری‌ت رو جمع کنم.
‫خودت خواستی. خودت ‫می‌خواستی معاون رئیس‌جمهور بشی.
‫می‌دونم.
‫هال وایلر هستم، زنِ سفیر.
‫تاد پِن هستم، بانوی اول آمریکا.
‫خدایا.
‫یه سرهنگ چچنی به نام لینکاو
‫می‌گه از حقیقت ماجرای ‫اچ‌ام‌اس کوراگوس خبر داره
‫و می‌گه حمله کار آمریکا بوده.
‫امشب برنامه‌ت چیـه؟ ‫با هم بریم بیرون؟
‫- باید سوار هواپیما بشی. ‫- چرا؟
‫اگه قراره به رئیس‌جمهور گزارش بده، ‫باید در جریان باشه.
‫حمله به ناو سلطنتی کار آمریکا بوده.
‫اگه لینکاو می‌دونست و به کارکنانش ‫خبر می‌داد، کارمون تموم بود.
‫نیروی هوایی دوم رو ‫تا ۲۰ دقیقه‌ی دیگه بفرستین.
‫- باید برگرده واشینگتن. ‫- رئیس‌جمهور توی واشینگتن نیست.
‫منطقه‌ی آماگانسِت.
‫[ دیـپـلـمـات ]
‫[ قسمت ششم: «آماگانسِت» ]
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫وسایل‌تون رو می‌بریم به کلبه.
‫- چیزی لازم داشتین، حتماً بگین. ‫- ممنون.
‫خانم پارک؟
‫- گوشی‌ت رو دربیار. ‫- درآوردم.
‫- چی؟ ‫- از قبل درآوردم.
‫- به‌به! صبح به‌خیر. ‫- سلام.
‫بفرمایین داخل.
‫جای قشنگیـه.
‫ثروتمندها همیشه می‌دونن چی بخرن.
‫داشتی شنا می‌کردی؟ ‫هوای به این سردی!
‫- استخرش مثل گرمابه‌ست. ‫- آقای وایلر؟
‫وقتی وسط زمستون گرمش می‌کنم، ‫همه فکر می‌کنم اسراف‌کارم
‫ولی گرماش از زمین می‌آد.
‫یعنی هزینه نداره.
‫برم یه سری به رئیس بزنم.
‫لباس آوردی؟
‫- لباس شنا؟ ‫- نه، نیاوردم.
‫یه دست می‌فرستن به کلبه‌ت. ‫لب ساحلـه.
‫کلاً لباس شنا زیاد داریم.
‫- برم یه سری به دوستان بزنم. ‫- لازمت ندارن.
‫وگرنه صدات می‌زنن.
‫آب نارنگور تازه داریم. ‫می‌خوری؟
‫هر روز درست می‌کنن، ولی من ‫نمی‌خورم چون اِستاتین مصرف می‌کنم.
‫(«اِستاتین»: دارویی برای کاهش کلسترول خون)
‫نارنگور دشمن خونی اِستاتین‌ـه.
‫گریس دیگه حالش ‫از این آبمیوه به هم می‌خوره
‫ولی دوست نداره به خدمتکارها گیر بده.
‫اگه برای آبمیوه مشتری پیدا نکنیم، ‫می‌ریزیمش دور.
‫این دورریختنی‌ها ‫خیلی عصبانیش می‌کنه.
‫- خب نمی‌خوای بهشون... ‫- بهشون چی؟
‫خودت بهشون بگی؟
‫خدمتکارهای من که نیستن. ‫مال رئیس‌جمهورن.
‫این نارنگور شده خونه‌خراب‌کن.
‫ممنون.
‫- روزی دوبار ۵۰ دور شنا می‌کنم. ‫- عجب.
‫بهم کمک می‌کنه کمتر احساس خفگی کنم.
‫آخه فاصله‌ی زیادی ‫با مرکز آشوب دنیا ندارم
‫و این مضطربم می‌کنه.
‫عع... قصد مزاحمت ندارم.
‫فقط اومدم...
‫که اگه لازمم داشتن، اینجا باشم.
‫از وقتی هال رئیس شده، ‫شِری من رو ول نمی‌کنه.
‫می‌خواد از ما یه عکس بگیره ‫که داریم توش می‌خندیم.
‫- کی؟ ‫شِری، عکاس رسمی‌مون.
‫- آها. ‫- آره.
‫باور کن نمی‌تونی از دستش خلاص بشی.
‫خیلی هم عالی.
‫فکر کنم باید عذرخواهی کنم. ‫آخر هفته‌ی آروم‌تون رو به هم زدیم.
‫ای بابا.
‫- ببخشین مزاحم شدم، آقای پِن. ‫- حالا لازمت دارن.
‫عع...
‫چی شد؟
‫باور نمی‌کنه.
‫حرفش رو باور می‌کنی؟
‫از کجا معلوم اطلاعات غلطِ ‫روسیه نباشه یا یه شایعه؟
‫چرا احتمالات دیگه رو ‫در نظر نمی‌گیرین؟
‫چون واقعیت داره.
‫- واقعیت طنین واقعیت داره. ‫- ممنون، جناب فیلسوف.
‫- خانم... ‫- این کجاش طنین واقعیت داره؟
‫- این‌که من ۴۱ ملوان انگلیسی رو کُشتم؟ ‫- کسی نگفت شما کُشتین.
‫پس منظورشون چیـه؟
‫مشخصـه به نقطه‌ای رسیدیم
‫که یکی باید همچین حرفی بزنه.
‫یه سرهنگ روس این رو می‌دونه ‫و به اطلاعات آمریکا گفته.
‫احتمالش وجود داره ‫که به‌زودی خبرش لو بره.
‫و اگه لو بره... فاجعه می‌شه.
‫به تروبریج بگین شهروندهای انگلیسی ‫دخیل بودن و یه آمریکایی هم نقش داشته.
‫و بعدش هر دو با هم...
‫- مردم رو مطلع می‌کنین. ‫- خدا لعنت‌شون کنه.
‫ما متوجه شدیم که فرد یا افرادی
‫از ملیت آمریکایی یا انگلیسی
‫توی حمله به ناو سلطنتی نقش داشتن.
‫فاجعه‌ی بزرگیـه.
‫ولی ما داریم بزرگ‌ترین ‫تحقیق تاریخ رو انجام می‌دیم
‫و خیال‌تون راحت باشه.
‫یعنی قراره آخر این مسیر برسین به من.
‫خیر، می‌رسیم به ‫نتیجه‌ی سال‌ها تحقیق.
‫- که کل دنیا به خونم تشنه بشن. ‫- نگران مسیر تحقیق نباشین.
‫ما ردش رو پاک می‌کنیم ‫که به شما نرسه.
‫- اصلاً نکته‌ش همینـه. ‫- ببینین.
‫نیازی نیست فعلاً از آمریکا اسم ببریم.
‫این نقشه‌ی مارگارت رویلین بوده.
‫خودش اعتراف کرد که ‫با بوریس و ناتاشا نقشه کشیده.
‫- تروبریج باید این رو به مردم بگه. ‫- مهم اینـه که یه آمریکایی دخیل بوده.
‫و چه بگیم و چه نگیم، مردم می‌فهمن.
‫وقتی تروبریج، رویلین رو لو بده، ‫مردم حسابی شاکی می‌شن.
‫«مجرم انگلیسی». ‫«بریتانیا به خودی زده».
‫یه سال دیگه که خبری از ‫یه حادثه‌ی آمریکایی پیش بیاد
‫این ماجرا هم فراموش می‌شه.
‫- تروبریج این کار رو نمی‌کنه. ‫- پس ما به‌جاش می‌کنیم.
‫این هوشمندانه نیست، خانم.
‫می‌خوام یه‌کم فکر کنم. ‫ممنون، خانم سفیر.
‫باید از رویلین اسم ببریم.
‫تو فقط خفه شو، هال.
‫اسم و تصویر من جلوی دوربین می‌ره.
‫پس باید از خودم بگم.
‫- نه. ‫- نه. نه...
‫من پیشنهاد دادم که اون مشکل حل بشه
‫و رویلین رفته یه‌عده تبهکار روس ‫استخدام کرده. واقعیت همینـه.
‫واقعیت برام مهم نیست. ‫نباید این رو به مردم بگین.
‫وقتی واقعیت رو به مردم بگیم، ‫من آدم‌بَده نمی‌شم.
‫- جسارتاً... ‫- آدم‌بَده می‌شین.
‫ممنون.
‫هال بهت خبر داد؟
‫نه، توی کلبه با همکارها جلسه داره.
‫- می‌خوایم تروبریج رو بیاریم اینجا. ‫- منظورت این خونه‌ست؟
‫- آره، با پرواز غیررسمی و ناشناس. ‫- آها.
‫باید هم‌زمان ازطرف تو ‫و کاخ سفید دعوت بشه.
‫پیام دعوت هم ‫«اقدام سریع اما سنجیده»ست.
‫عالیـه.
‫نه، فاجعه‌ست، ‫ولی از گزینه‌های دیگه بهتره.
‫دعوت شخصی به ‫خونه‌ی شخصی رئیس‌جمهور؟
‫این قطعاً باعث جلب اعتماد می‌شه.
‫دقیقاً. هدف‌مون همینـه.
‫اگه مخفی‌کاری رو بیشتر کنیم، ‫بهتر هم می‌شه.
‫- مثلاً پرواز شبانه و پارازیت روی سیگنال تلفن. ‫- خوبـه.
‫به‌محض این‌که برسه، قراره ‫هر دو رهبر با هم روبه‌رو بشن.
‫و بعدش به‌صورت عمومی اعلام می‌کنن؟
‫خب... قرار نیست‌های حرف‌هایی که ‫بهش می‌زنه رو عمومی کنن.
‫چیزی که قراره عمومی کنن، خودش ‫یه دردسر جداست، ولی فعلاً مهم نیست.
‫قراره به تروبریج چی بگه؟
‫می‌گه خودش همه‌چی رو شروع کرده.
‫- خانم سفیر. ‫- چی شد؟
‫می‌شه حرف بزنیم؟
‫- با انگلیس حرف زدی؟ ‫- نه هنوز.
‫- اولویت همونـه. ‫- باشه، بیا اول حرف بزنیم.
‫بیلی خبر داره که هنوز ‫به شماره ۱۰ وصل نشدین؟
‫بعداز صحبت با همسرم ‫بهشون وصل می‌شم.
‫- سفارت و کاخ سفید باید بهشون... ‫- می‌خواد اعتراف کنه...
‫- نه. ‫- اون هم به نیکول تروبریج؟
‫اولاً قراره اون رو زودتر از ‫یه احمق روس مطلع کنه.
‫وقتی طرف ببینه رئیس ‫چقدر مشتاق به همکاریـه...
‫وای خدا.
‫می‌خواد بهش پیشنهاد ‫معامله‌ای رو بده که از زمان
‫برگزیت انتظارش رو می‌کشیدن، ‫و بعد این راز با خودش به گور می‌بره.
‫(«برگزیت»: ماجرای خروج دولت بریتانیا از اتحادیه‌ی اروپا در سال ۲۰۲۰)
‫- نه، نمی‌بره. ‫- ثانیاً رویلین عموماً مقصر اعلام می‌شه
‫و مردم انگلیس حسابی ازش شاکی می‌شن.
‫ولی اون چیزیش نمی‌شه، چون قراره ‫اقتصاد کشورش رو دگرگون کنیم.
‫آخرش می‌شه قهرمان مردمش.
‫از این موقعیت علیه ‫رئیس استفاده می‌کنه.
‫- کِیت. ‫- جایگاه رئیس‌جمهور به خطر می‌افته.
‫- همه‌مون می‌دونیم ریسک داره. ‫- این خودکشیـه.
‫نه، خودکشی ایده‌ی اول گریس بود.
‫می‌گفت رئیس توی تلویزیون ملی ‫به همه بگه مقصر خودشـه.
‫- چی؟ ‫- بله، جلوی مردم دنیا.
‫حالا این نقشه بهتر شد، نه؟
‫- فقط به تروبریج اعتراف می‌کنه. ‫- مگه فقط همین دو راه‌حل رو داریم؟
‫- خب بگو دیگه چی‌کار کنیم. ‫- یه آمریکایی دیگه رو پیدا می‌کنیم.
‫- این رو گفتی و خوششون نیومد. ‫- پس یه راه دیگه پیدا کنیم!
‫ببین، بااین‌که اونجا حضور نداشتی، ‫ولی می‌خوام تصور کنی
‫که درباره‌ی این چیزها ‫حسابی حرف زدیم.
‫این کار حماقتـه. ‫نمی‌تونم تصور کنم.
‫همه‌مون می‌دونیم ریسکش زیاده.
‫باید بهش حال بدیم ‫و امیدوار باشیم که رازنگهدار باشه.
‫- به همین خیال باش. ‫- چاره‌ای نیست.
‫این تصمیم رئیس‌جمهور و بیلی بود.
‫می‌دونی دوتا زن توی ‫یه اتاق از چی بَدشون می‌آد؟
‫این‌که وقتی تصمیمی می‌گیرن
‫یه مَرد بهشون بگه عاقلانه نیست.
‫پس می‌خوای شخصاً باهاش حرف بزنی.
‫- آخه احمقانه‌ست. ‫- می‌دونی اگه من این رو می‌گفتم، چی می‌شد؟
‫- تو همیشه این رو می‌گی! ‫- آره و بعدش غُرغرهاشون شروع می‌شه.
‫«شکست سیاست‌های خارج ناشی از ‫شکست در روند کار هستن، هال. حواست باشه.»
‫اصلاً کون لق تو!
‫«وقتی رئیست تصمیم می‌گیره، ‫بگو چَشم و دهنت رو ببند.»
‫به‌جز رئیس ، سه‌نفر ‫از همه‌چی خبر دارن.
‫به نظرم منطقیـه که ‫هر سه‌نفر نظر بدن.
‫مهم نیست نظرت چیـه. ‫از اتاق انداختت بیرون.
‫- چی شد یه‌هو؟ ‫- معذرت می‌خوام.
‫فکر کردم مُردی.
‫یه‌هو کار پیش اومد.
‫آره، به آماگانسِت پرواز داشتی
‫که این خبر توی آسانسور ‫از همکارت شنیدم.
‫می‌شه یه‌کم به کارمون برسیم؟
‫- تماس شخصی نگرفتم. ‫- بله، خودم می‌دونم.
‫- بیرون‌رفتن‌مون هم شخصی نبود. ‫- استوارت.
‫سفیر یه خط ارتباطی امن ‫با نخست‌وزیر می‌خواد.
‫به رَندال زنگ بزن و سریع راه بندازین. ‫قلم‌کاغذ داری؟
‫فکر کنم مغزم می‌تونه ‫این اطلاعات رو حفظ کنه.
‫قراره به اینجا دعوتش کنه. ‫یه هواپیمای خصوصی می‌گیریم.
‫یه پاسپورت تقلبی لازم داریم.
‫با یکی از همکارها توی وزارت ‫امنیت به نام «کاش» تماس بگیر
‫و موقع پرواز توی ‫فرودگاه حضور داشته باش.
‫شاید دِنیسون باهاش بیاد. ‫رَندال قطعاً می‌آد.
‫اون‌ها هم پاسپورت تقلبی می‌خوان. ‫قبلش مطمئن شو که می‌آن.
‫- هنوز هم قلم‌کاغذ نمی‌خوای؟ ‫- دارم می‌نویسم.
‫- اسمش «کاش»ـه. ک، ا، ش. ‫- و رَندال.
‫- ر، ن، د... ‫- رَندال رو دیگه بلدم.
‫نباید بهت می‌گفتم.
‫می‌شه قضیه رو بیخیال شی؟
‫من که چیزی نگفتم.
‫تروبریج چی گفت؟
‫گفت باشه.
‫- باشه چی؟ ‫- باشه، سوار هواپیماتون می‌شم.
‫به نظرت نگران نبود؟
‫- مگه نظر من مهمـه؟ ‫- بس کن تو رو خدا.
‫وقتی نوبت به نظردهی می‌رسه، ‫من رو می‌ندازن بیرون.
‫بس کن.
‫با رئیس‌جمهور حرف نزدم.
‫- فقط به نخست‌وزیر زنگ زدم. ‫- لطف کردی.
‫- دارم سعی می‌کنم اذیت نشی. ‫- یه‌کم بیشتر تلاش کنی، بَد نیست.
‫تو هر کار تونستی، کردی. ‫توی جایگاه من نبود که دخالت کنم.
‫ممنون.
‫- البته تو جایگاهت مشخصـه. ‫- حق با تو بود.
‫- دیگه کار از کار گذشته. ‫- آره.
‫- مادرتو! ‫- چی شد؟
‫- لامصب! ‫- چی‌کار کردی؟
‫هیچی بابا.
‫ای وای. دستمال بذار روش.
‫- آخ! ‫- برو بیرون. برو.
‫ای وای.
‫- چی شد؟ ‫- آخ...
‫- صدف دریایی برنده شد. ‫- چاقو رو بده من.
‫- دست من نیست. ‫- چرا، دستتـه.
‫می‌گم دست من نیست.
‫می‌شه تکون نخوری و روبه من وایستی؟
‫آخ.
‫می‌خوام یه‌چیز خوش‌مزه نشون‌تون بدم.
‫- دستت چطوره؟ ‫- چیزی نیست.
‫جَکی! جَک!
‫- اومد. ‫- به‌به.
‫بزنید بر بدن.
‫- نوش جان. ‫- ممنون، جَکی.
‫صدف‌های منطقه‌ی شینکاک
‫مثل خواهرناتنی صدف‌های ‫بلوپوینت و پیکانیک هستن
‫و طعم‌شون بی‌نظیره.
‫انرژی خاصی به آدم می‌دن.
‫انرژی دریایی.
‫- حوله رو بده من. ‫- چیزی نیست.
‫- کثیف شده. بده من! ‫- آخ!
‫آخ! ‫- آخ! ‫- فشارش بده.
‫- نخورشون. ‫- آخ.
‫- خونی شدن. ‫- آخ.
‫باشه.
‫خب... آماده‌ایـن؟
‫چی بگم.
‫هم لیمو داریم و هم سس مخصوص.
‫سس ترکیبی داریم ‫که از ترب کوهی درست شده.
‫ولی اول باید لختش رو ببینیم.
‫صدف خالی رو مزه کنین.
‫همم.
‫به‌به.
‫- ای وای. نکنه حساسیت داری؟ ‫- نه بابا.
‫- چی شده؟ ‫- یه ساعتـه دارم شعر می‌خونم.
‫- نمی‌خورن. ‫- نه بابا، می‌خوریم.
‫عالی شدن، فقط قبلش ‫نوشیدنی‌م رو تموم کنم.
‫این...
‫- وای، روشون خون ریختی! ‫- واقعاً؟
‫- تاد. ‫- فکر کنم سس باشه.
‫- نه، سس نیست. ‫- وای، شرمنده‌ام.
‫- قشنگ بررسی کنین لطفاً. ‫- فقط همون یکیـه.
‫- آره، جای دیگه‌ای نریخته. ‫- اوناهاش.
‫- کجاست؟ ‫- چیزی نیست. روی یخ ریخته.
‫- دستت رو ببر اون‌طرف. ‫- ما که یخ نمی‌خوریم.
‫مهمون‌هامون ترسیدن ‫که از خونت هپاتیت نگیرن.
‫- نه. ‫- نه بابا...
‫- من هپاتیت ندارم. ‫- اصلاً من یکی می‌خورم.
‫این هم خونیـه. ‫خدای من.
‫- از اون‌طرف یکی برمی‌دارم. ‫- نه، لطفاً دست نزن.
‫- گریس. ‫- می‌گم دوباره درست کنن.
‫- زحمت نکشین تو رو خدا. ‫- طول نمی‌کِشه.
‫ببخشین.
‫خوش می‌گذره؟
‫کار امروز چطور پیش رفت؟
‫فکر کنم اوایل قرن ۱۸ یه قانونی بود
‫که می‌گفت در هفته نباید
‫بیشتر از دوبار ‫به زندانی‌ها صدف بدیم.
‫- نه بابا؟ ‫- وگرنه زندانی‌ها شورش می‌کنن.
‫چرا؟ چون صدف دوست نداشتن؟
‫- نه. ‫- چون غذای ارزنده‌ای نبود.
‫اون‌قدر صدف زیاد بود که ‫خوردنش مجازات محسوب می‌شد.
‫خرچنگ بود.
‫نه صدف.
‫واقعاً؟ ‫بعله.
‫خرچنگ.
‫دقت کنین که جواب سؤالم رو نداد.
‫شما دوتا هم جواب ندادین.
‫- سؤال چی بود؟ ‫- تاد.
‫- کار امروز چطور بود؟ ‫- عزیزم.
‫می‌خوام ببینم اوضاع چطوره.
‫آخه همسرم عادت داره ‫مشکلات رو به فاجعه تبدیل کنه.
‫- امروز فاجعه نداشتیم. ‫- نگفتم داشتیم.
‫- ولی مشکل بزرگیـه. ‫- مشکل بزرگ.
‫- از پسش برمی‌آیم. ‫- بله.
‫تو هم موافقـی؟
‫من...
‫توی اتاق نبودم.
‫- و... ‫- حتماً از پسش برمی‌آیم.
‫دستت رو تمیز کردی؟ ‫آخه به صدف‌ها دست زدی و...
‫آره، یه الکل بزن.
‫پراکسید هم خوبـه.
‫می‌گن آب‌وصابون هم جواب می‌ده.
‫- آخرین سنگره. ‫- آره، فکر کنم.
‫تو فکر می‌کنی فاجعه بوده.
‫زن تو هم اغراق می‌کنه؟
‫بعضی‌وقت‌ها.
‫- نه بابا؟ ‫- مردم هم شاهد بودن خب.
‫- من توی اتاق نبودم. ‫- من هم نبودم.
‫معناش این نیست که نطری ندارم.
‫- پس از نظر خودت امروز... ‫- به‌شدت فاجعه بوده.
‫دیگه واقعاً ادامه نده.
‫می‌خوام بدونم بانوی ‫دوم و سفیر دیوونه‌ها
‫درباره‌ی این نقشه‌ی ‫سه‌قسمته چی فکر می‌کنن.
‫- قسمت سومش دیگه چیـه؟ ‫- استیضاح رئیس‌جمهور.
‫- بسـه دیگه. ‫- اشتباه می‌گم؟
‫این نقشه دو قسمت داره.
‫مخفیانه به تروبریج همه‌چی رو می‌گه
‫و بعد به مردم بریتانیا ‫اعلام می‌کنن که کار کی بوده.
‫خانم وایلر.
‫آیا منطقی نیست که در نتیجه‌ی این
‫نقشه‌ی دوقسمته، نه سه قسمته،
‫همسرم استیضاح بشه؟
‫احتمالش هست.
‫ممنون.
‫- استیضاح. ‫- شاید نشین.
‫- نباید دوباره سر این موضوع بحث کنیم. ‫- موافقـم.
‫آخه تاد می‌گه این کار خودکشیـه.
‫و اونی که به نظرت باید ‫جای من بشینه هم موافقـه.
‫- به تاد هم گفتی؟ ‫- بله که گفتم.
‫- اینجا چی‌کار می‌کنی؟ ‫- ببخشین.
‫- می‌دونستی زنت چی فکر می‌کنه؟ ‫- می‌دونین چیـه؟
‫در جایگاه من نیست که دخالت کنم.
‫- ممنون. ‫- خودتون گفتین از اتاق بره.
‫ما قدردان نظرات سفیر هستیم
‫و در نهایت این تصمیم رو گرفتیم.
‫باید وقتی آقای پِن ازم سؤال پرسید، ‫بحث رو عوض می‌کردم.
‫- الان مشکل تادـه؟ ‫- کی پیش تاد مونده؟ الان تنهاست؟
‫می‌شه بری پیش تاد بمونی؟
‫خودت برو. ‫می‌خوام نظرش رو بشنوم.
‫- برو پیش تاد. ‫- عمراً!
‫پس ساکت باش و بذار حرفش رو بزنه.
‫حرکت شرافتمندانه‌ایـه که ‫به تروبریج همه‌چی رو بگین
‫و تصور کنین که ‫رازتون رو نگه می‌داره.
‫اگه طرف‌حساب‌مون یه آدم منطقی بود، ‫این کار درست بود.
‫ولی اون آدم منطقی نیست.
‫اگه قضیه لو بره، ‫بیشتر به ضرر اون می‌شه تا من.
‫ایشون رهبریـه که یه تصمیم سخت گرفته.
‫نیکول اون‌قدر بی‌تجربه‌ست ‫که معاون اول آمریکا
‫و مشاور خودش گفتن ‫طرف قابل‌اعتماد نیست
‫و هرلحظه ممکنـه ‫به یه جا بمب اتم بزنه.
‫دوست داره همچین چیزی لو بره؟
‫باید مراقب رئیس‌جمهور باشه ‫تا خودش در امان بمونه.
‫- این چیزها رو حالیش می‌شه. ‫- بله، ولی احساساتی رفتار می‌کنه.
‫بله، و بعضی‌وقت‌ها هم اون‌قدر ‫منطقی هست که می‌گه خانم رئیس‌جمهور
‫از استعفا منصرفش کرده ‫و قدردان ایشونـه.
‫شاید متوجه می‌شه که ‫از همکاری با ستاد پِن
‫چه فرصت‌های نابی گیرش می‌آد.
‫بله. حرفت کاملاً منطقیـه. ‫من نباید دخالت کنم.
‫- دیگه تصمیم‌تون رو گرفتین. ‫- بله، گرفتیم.
‫من به‌عنوان همسرش اینجا هستم.
‫تو به‌عنوان یه سفیر اینجایـی ‫و باید نظر بدی.
‫ولی وقتی همه موافقـن، ‫دوست دارم یه نظر مخالف هم بشنوم.
‫- حق با شماست. ‫- ریسکش رو هم محاسبه کردیم.
‫هال همیشه نظر متفاوتی می‌ده ‫و عضو ارزشمندیـه.
‫همیشه نگاه متفاوتی داره.
‫الان تو نظر مخالف دادی، نه این.
‫- واقعاً؟ ‫- هال نظر موافق داد.
‫- پس بریم؟ ‫- بله.
‫- ممنون. ‫- ایشون چی می‌گن؟
‫بس کن دیگه.
‫- مگه نظرت رو ندادی؟ ‫- بریم پیش تاد.
‫- نظر واقعی‌ت رو ندادی؟ ‫- زشتـه تاد رو تنها گذاشتیم.
‫- مشکلی پیش اومده؟ ‫- باید نظر واقعی‌ت رو بدی.
‫- مگه نظر واقعی‌ش چیـه؟ ‫- معذرت می‌خوام.
‫روش مکالمه‌ی من و کِیت ‫مناسب فضای کاری نیست.
‫این چه ربطی به اردواج‌مون داره؟
‫خانم سفیر، این بهترین گزینه ‫از بین دریایی از گزینه‌های مزخرفـه.
‫خوب بهش فکر کردم و نظر شما رو ‫هم سنجیدم و این تصمیم نهاییـه.
‫شما آزادیـن که نظر همه رو ‫نادیده بگیرین، ولی اگه فکر می‌کنین
‫ما سه‌نفر با تصمیم‌تون موافقـیم
‫بهتره بدونین هال داره دروغ می‌گه.
‫دروغ می‌گه؟
‫- «دروغ» یه‌کم زیاده‌رویـه. ‫- بهتره از اتاق بری بیرون.
‫آقای معاون فکر می‌کنه ‫شما دنبال حمایت هستین.
‫- شاید دوراندیشی خوبی باشه. ‫- دیگه از حدت فراتر رفتی.
‫- دیگه نیازی به نظر شما نیست. ‫- منظورم این نیست که...
‫- رفتارت به‌شدت زشتـه... ‫- نیت بَدی نداره...
‫- ولی من... ‫- گم شو بیرون...
‫- بسـه! ‫- ممنون.
‫- بگین بره بیرون. ‫- ساکت.
‫نظر واقعی‌ش چیـه؟
‫ایشون مَرد خوبیـه
‫و به صلاح شما و مملکت فکر می‌کنه.
‫این هفته هم بهش خیلی ‫سخت گذشته و تقصیر منـه.
‫اصل مطلب، کِیت.
‫از نگاه اون، قضیه منطقیـه.
‫شما به نخست‌وزیر می‌گین ‫و اون رازنگه‌داره. خیلی هم عالی.
‫ولی اگه لو بده، ‫هال رئیس‌جمهور می‌شه.
‫می‌دونی کجای این قضیه جالبـه؟
‫واقعیت طنین واقعیت داره.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫سریع‌تر از چیزی که ‫فکر می‌کردم، افتادم به جون الکل.
‫پیش می‌آد.
‫من بهت دروغ نمی‌گم.
‫- نیازی نیست توضیح... ‫- آخه روی همه‌چی تأثیر می‌ذاره.
‫اگه دائما چاپلوسی می‌کردم، ‫قطعاً رابطه‌مون بهتر می‌شد
‫ولی این کار رو نمی‌کنم، ‫چون رابطه‌مون مهمـه.
‫متوجهـم.
‫اوضاع برای زنم هم راحت نیست.
‫- قطعاً بهتر می‌شه، ولی... ‫- آره.
‫می‌دونین دیگه... ‫داره خودش رو وفق می‌ده.
‫آره، تاد هم هنوز ‫کامل خودش رو وفق نداده.
‫زن‌ها فکر می‌کنن ‫از ذهن شوهرهاشون خبر دارن.
‫- شرمنده، ولی این همیشه درست نیست. ‫- این رو شک دارم.
‫آخه به چی شک دارین؟
‫می‌خوام مطمئن بشم که مطمئنـین.
‫واقعاً فکر می‌کنین براتون ‫پاپوش می‌دوزم که جاتون رو بگیرم؟
‫باشه، بذارین این‌جوری بگم. ‫اگه تروبریج شما رو لو بده
‫قرار نیست دولت بعدی ‫دودستی تقدیم من بشه.
‫قراره حمام خون راه بیُفته ‫و نماینده‌ها با هم دست‌به‌یقه بشن.
‫اون‌وقت من امید تازه‌ی کشور نیستم، ‫کیسه‌بوکس پیامدهای منفی‌ام.
‫ببخشین، نمی‌خواستم آبروش رو ببرم.
‫ولی اون کار برای ‫تصمیم‌گیری واجب بود.
‫قراره بری فرودگاه.
‫سوار هواپیما می‌شی و برمی‌گردی لندن.
‫انگلیسی‌ها می‌دونن من اینجائـم. ‫نمی‌شه برم.
‫- می‌گیم کار اضطراری پیش اومده. ‫- این کار هم اضطراریـه.
‫فقط چهارنفر توی دنیا ‫از این قضیه خبر دارن.
‫- و من یکی‌شونـم. ‫- می‌دونیم.
‫می‌خواین براساس تصمیمی که ‫موثق نیست، رازتون رو به کسی دیگه بگین.
‫ما نظرت رو شنیدیم، کِیت ‫و سنجیده عمل می‌کنیم.
‫دوباره همه‌چی رو بررسی می‌کنیم ‫و تصمیم مناسبی می‌گیریم.
‫عالیـه. پس من هم هستم.
‫نمی‌تونم درک کنم ‫ازدواج با چنین مَردی چجوریـه.
‫ولی وقتی اختلافی بین رئیس ‫و همکارش به وجود می‌آد
‫و اوضاع هم به‌شدت ناآرومـه
‫از همسرش می‌خوایم که بره.
‫من به‌عنوان همسرش اینجا نیستم، ‫به‌عنوان یه سفیر اومدم.
‫یه سفیر جلوی رئیس‌جمهور ‫به معاون اول نمی‌گه «دروغ‌گو».
‫مگه این‌که همسرش باشه.
‫ماشین آماده‌ست.
‫وسایل‌تون رو جمع کردین؟
‫خانم؟
‫یه‌لحظه اجازه بدین.
‫با هال خداحافظی نکردم.
‫یه فهرست از مخاطب‌های احتمالی
‫و مکان‌شون توی ‫چند هفته‌ی اخیر آماده کردم.
‫چیز هم داریم...
‫[ باید باهات حرف بزنم. فوراً بیا بیرون. ]
‫چیزی شده؟
‫تعدادشون خیلی زیاده. ‫توی روزهای آتی گلچین می‌کنیم.
‫[ باید با تو یا هال حرف بزنم. یه‌لحظه بیا بیرون. ]
‫الان برمی‌گردم.
‫بیشتر نگران سه مورد اول هستیم.
‫عذرخواهـم، خانم. ‫نمی‌تونن الان بیان بیرون.
‫متوجهـم. ‫کارشون که تموم شد، باهاش حرف می‌زنم.
‫- خیلی طول می‌کِشه‌ها. ‫- عیب نداره.
‫با سازمان امنیت ملی تماس گرفتن ‫و خط تلفن اینجا هم افتضاحـه.
‫درست آنتن نمی‌ده ‫و فکر می‌کنن به‌خاطر امواج دریاست.
‫مشکلی نیست. صبر می‌کنم.
‫ایشون گفتن منتظر نشین.
‫مطمئنـی می‌خوای این‌جوری رفتار کنی؟
‫بهشون می‌گم بهتون زنگ بزنن.
‫ارزیابی اِیدا اینـه که می‌شه ‫نفوذی رو کنترل کرد.
‫خودش هم می‌خواد پناهنده بشه.
‫باهامون همکاری کرده و مشتاقـه.
‫و پاداش هم گرفته که چیزی لو نده.
‫ولی نزدیک‌ترین ‫گروهبان به لینکاو نبوده.
‫باید فرض رو بر این بذاریم که ‫کسای دیگه‌ای هم از ماجرا خبر دارن.
‫ه یعنی خطر همچنان در کمینـه.
‫چیزی شده؟
‫- می‌شه هال رو خبر کنی؟ ‫- حتماً.
‫ولی بگو تو باهاش کار داری، نه من.
‫- چرا؟ ‫- طبق معمول، دعوا کردیم.
‫- طبق معمول؟ ‫- همیشه دعوا می‌کنیم.
‫- نمی‌خوام توی زندگی‌تون دخالت کنم. ‫- متوجهـم.
‫ولی ظاهراً می‌خوای همه‌ش دخالت کنم.
‫- این هم متوجهـم. ‫- من دیگه می‌رم.
‫من دارم می‌رم، ولی قبلش ‫باید باهاش حرف بزنم.
‫کجا می‌ری؟
‫ازم خواستن... برم.
‫دارن من رو می‌ندازن بیرون.
‫- کی‌ها؟ ‫- هال.
‫هال رو چندنفر حساب کردی؟
‫هال، بیلی و ...
‫خودت می‌دونی.
‫رئیس‌جمهور؟
‫داره تصمیم به‌شدت ‫احمقانه‌ای می‌گیره.
‫ولی دیگه مجبور نیست، ‫چون یه ایده‌ی بهتر دارم.
‫اگه به هال بگم، باهام موافقت می‌کنه.
‫- بذار بگم نورا بیاد. ‫- به نورا گفتن من رو بندازه بیرون.
‫باور کن از خداشـه ‫که من رو بندازه بیرون.
‫اِیدرا چندتا مَرد مسلح قراره ‫من رو تا فرودگاه همراهی کنن.
‫فقط دو دیقه بگو هال بیاد. ‫به‌عنوان دوست ازت خواهش می‌کنم.
‫نه، داری به‌عنوان یه سفیر می‌گی
‫که ایده‌ای درباره‌ی ‫تصمیم رئیس‌جمهور داره.
‫اگه دوست داری بهم بگی
‫می‌تونم به‌عنوان رئیس ‫سازمان اطلاعاتی دخالت کنم.
‫نمی‌شه بگم.
‫پس به‌عنوان یه دوست ‫ازت می‌خوام وقتی رئیس‌جمهور
‫بهت می‌گه از خونه‌ش ‫گورت رو گم کنی، باید بری.
‫می‌شه لطفاً بهم اعتماد کنی؟
‫آخرین باری که این کار رو کردم، ‫زنی که مسئولیتش با من بود، مُرد.
‫- می‌خوام با آقای پِن خداحافظی کنم. ‫- خانم، باید راه بیُفتیم.
‫وقتی مهمون خونه‌ی کسی هستی، ‫بی‌ادبیـه که یه‌هو بری.
‫ایشون درک می‌کنن.
‫به‌عنوان یه همسر این رو بهت می‌گم
‫که هیشکی دوست نداره ‫باهاش مثل یه وسیله رفتار بشه.
‫چند دقیقه فرصت بدین، لطفاً.
‫امشب شب قشنگیـه. ‫از منظره لذت ببرین.
‫تاد!
‫ای بابا.
‫با تأخیر می‌رسیم.
‫- خانم سفیر؟ ‫- خانم!
‫خانم!
‫- چه گرمـه! ‫- سلام.
‫خانم، لطفاً تشریف بیارید بیرون.
‫می‌خوان من رو بندازن بیرون. ‫باید باهات حرف بزنم.
‫قربان، عذر می‌خوام، ‫ولی ایشون باید برن.
‫باشه. فهمیدم.
‫رئیس‌جمهور نباید ‫به تروبریج بگه کار اون بوده.
‫- من هم همین رو می‌گم دیگه. ‫- می‌تونه بگه کار رِیبورن بوده.
‫اون مُرده. ‫اون رو مقصر نشون بده.
‫گریس! گریسی!
‫اون به کشورش خدمت کرده ‫و توقع داری یه‌هو برینم بهش؟
‫- چجوری همچین چیزی... ‫- قربان، ممنون بابت نظرتون...
‫بذار رئیس‌جمهور حرفش رو کامل بزنه.
‫- نظرت راجع‌به این چیـه؟ ‫- بس کن!
‫الان مشکل بیلی نیست.
‫بیلی نقشه‌ای ریخته که ‫ریاست‌جمهوری‌ت رو نابود می‌کنه
‫و قبلش با نابودی شغل من شروع کرد.
‫- از من بپرسی، می‌گم مشکل اونـه. ‫- رئیس‌جمهور رِیبورن...
‫- رئیس‌جمهور ایشونـه. ‫- کاملاً متوجهـم.
‫رئیس‌جمهور ایشونـه.
‫رئیس‌جمهور رِیبورن محترم‌ترین ‫کیسه‌ی کود روی زمینـه.
‫از همین حرفم مشخصـه ‫چقدر دوستش دارم.
‫به‌خاطر اون از فرصت‌های ‫زندگی‌م گذشتم، ولی دیگه مُرده.
‫این مهم نیست. ‫ریاست‌جمهوری یک موجودیت متحده.
‫داره شوخی می‌کنه دیگه؟
‫اگه رِیبورن رو مقصر نشون بدین، ‫انگار ایشون رو مقصر نشون دادین.
‫ایشون همون‌قدر مجرم شناخته می‌شه
‫و داستان واقعی یه جا مخفی می‌شه ‫تا یه‌روز منفجر بشه.
‫این چرا واسه تو کار می‌کنه؟
‫اون بیچاره داره سعی می‌کنه ‫ازت محافظت کنه.
‫- ولی می‌خوان از خونه بندازنش بیرون. ‫- تاد.
‫چندبار می‌خوای ‫بیلی آپایا با ایده‌هاش
‫تو رو توی خطر بندازه؟
‫ایده‌ی من بود، نه اون.
‫وقتی تصمیمت برابر با خودکشیـه، ‫وظیفه‌شـه که بهت هشدار بده.
‫- اون بی‌طرفانه تصمیم می‌گیره. ‫- کجاش بی‌طرفـه؟
‫بیل رِیبورن براش مثل ‫یه استاد و یه پدر بود
‫و طرف رو می‌پرستید.
‫اصلاً هم بی‌طرفانه تصمیم نمی‌گیره.
‫ایده‌ی بَدیـه؟
‫نه.
‫چیـه؟
‫عع... ‫من هنوز توی دست‌شویی‌ام.
‫- چی؟ ‫- من هنوز توی دست‌شویی‌ام.
‫شرمنده، حواسم نبود.
‫مشخصـه. ‫هعی خدا.
‫چهل‌وهشت ساعت پیش
‫یه نفوذی روس در سفارت ‫توی لندن ادعا کرد که
‫می‌دونی چه‌کسی دستور ‫حمله به ناو سلطنتی رو داده.
‫گفت تعدادی از اعضای ‫دولت انگلیس دخیل بودن.
‫اما همچنین به دخالت ‫آمریکایی‌ها اشاره کرد.
‫اولش فکر کردیم این دسیسه‌ی ‫سازمان اطلاعات روسیه‌ست
‫که می‌خواد بین دو کشور ‫تفرقه ایجاد کنه.
‫ولی وقتی درباره‌ی ‫این ادعا تحقیق کردیم
‫متوجه شدیم نفوذی حقیقت رو گفته.
‫دولت آمریکا هم ‫در این قضیه نقش داشته.
‫ممنون.
‫ممنون که دعوتم کردین
‫ولی... دقیقاً چه‌کسی ‫توی این دولت نقش داشته؟
‫بعداز بررسی یافته‌های لندن
‫به تعاملات مارگارت رویلین ‫و مقامات آمریکایی
‫نگاه عمیق‌تری انداختیم
‫و البته سیاست‌مدارهای کشور.
‫مارگارت رویلین این حمله رو آغاز کرده
‫ولی این کار رو بعداز ‫مکالمه با یه مقام آمریکایی
‫انجام داده.
‫و اون فرد رئیس‌جمهور رِیبورن بوده.
‫بفرمایید.
‫بیلی و هال دارن بیانیه رو برای ‫نشست خبری آماده می‌کنن.
‫این جدیدترین پیش‌نویسـه.
‫بهشون گفتم امتیاز تحقیقات ‫تماماً به تروبریج می‌رسه.
‫اون استم رویلین رو می‌آره. ‫هر امتیازی لازمـه، بهش می‌دیم.
‫ممنون.
‫ما خبر نداشتیم.
‫من هم خبر نداشتم.
‫- نیکول هنوز داره قضیه رو هضم می‌کنه. ‫- متوجهـم.
‫بهش اطمینان دادم ‫که این به نفع‌مونـه.
‫قطعاً این معامله اقتصاد ‫کشورتون رو دگرگون می‌کنه.
‫از این به بعد اوضاع بین ‫کشورهامون عوض می‌شه.
‫خودت متوجه منظورم هستی.
‫نیکول انتظار داره ‫این معامله اولین قدم
‫به دوره‌ای جدید باشه.
‫این یعنی چی؟
‫توی قرن گذشته، دولت بریتانیا
‫تا تونسته به شما خدمت کرده.
‫ما اون حقارت رو تحمل کردیم ‫تا به‌جاش امنیت داشته باشیم.
‫ولی باز هم...
‫رئیس‌جمهور سابق‌تون ‫به یه کشتی انگلیسی حمله کرده.
‫نخست‌وزیر ما باید
‫راز بسیار بزرگی رو مخفی کنه ‫و به‌جاش به مردم بگه
‫که عضو سابق دولت خودمون ‫نقشه‌ی همه‌چی رو ریخته.
‫در نتیجه خشم مردم به‌سمت شما نمی‌آد
‫بلکه فقط روی دولت من سرازیر می‌شه.
‫همکاری ما فقط منجر به ‫توافق‌نامه‌ی تجارت آزاد نمی‌شه
‫بلکه دولت آمریکا باید
‫به تمام خواسته‌هایی که در آینده‌ی ممکن ‫ازش می‌شه، جواب مثبت بده.
‫متأسفـم اگه از منظور ‫رئیس‌جمهور این‌طور برداشت کردین.
‫و این رو می‌دونم ‫ایشون تلاشش رو می‌کنه
‫که همه‌چی رو درست کنه.
‫ولی این خواسته‌ی زیادیـه.
‫این‌که رِیبورن از رویلین بخواد ‫یه عملیات فریبکارانه راه بندازه، زیادیـه.
‫- می‌دونم. ‫- نه، نمی‌دونی.
‫نیکول احساس حقارت می‌کنه.
‫قراره جسدهای تیکه‌تیکه‌شده‌ی ‫آدم‌ها رو از اون کِشتی دربیاره.
‫ما واقعاً عذر می‌خوایم.
‫خیلی متأسفـیم. ‫اشتباه خیلی بزرگی مرتکب شدیم.
‫ولی این اولین بار نیست که ‫آمریکا اشتباهی می‌کنه، پس...
‫- کِیت. ‫- دارم تلاشم رو می‌کنم.
‫ولی یه حدی داره.
‫خودت می‌دونی.
‫آره، می‌دونم.
‫پیش‌نویس جدید ‫تا دَه دقیقه‌ی دیگه آماده‌ست.
‫پیام اصلی‌ش اتحاده.
‫خصومتی بین‌مون نیست.
‫«این عمل شنیع توسط مشاور سابق من، ‫مارگارت رویلین، طراحی شد.»
‫بهتره نیکول نگه «مشاور من».
‫خودش این رو فرستاده.
‫آره، ولی نمی‌تونه فقط بگه ‫«عضو سابق دولت»؟
‫طرف ۱۵ سال خدمت کرده.
‫- همه می‌شناسنش. ‫- نه‌خیر.
‫همه توی بریتانیا می‌شناسنش.
‫نمی‌شه به‌عنوان یه زن که ‫ته راهرو کار می‌کرده، ازش یاد کنه.
‫پس «مشاور سابق ستاد». ‫انگلیسی‌ها می‌گن «ستاد»؟
‫می‌گن «دولت».
‫این عمل شنیع توسط مشاور سابق ستاد
‫مارگارت رویلین طراحی شد.
‫بعدش گریس قسمت لینکاو رو می‌گه.
‫نه، تروبریج باید بگه که ‫رویلین رفته سراغ لینکاو.
‫- نباید گریس این رو بگه. ‫- چی شد؟
‫- هضمش براشون سختـه. ‫- مشخصـه.
‫بیانیه‌ی نشست خبری.
‫- عمل شنیع؟ ‫- آره.
‫- زیادی ملایمـه. ‫- من هم همین رو گفتم.
‫انتخاب خودشونـه. ‫و با توجه به شرایط
‫نمی‌تونیم از ‫کلمه‌به‌کلمه‌ش ایراد بگیریم.
‫این حمله‌ی مرگبار توسط ‫مارگارت رویلین طراحی شد.
‫- بهتر شد. ‫- جواب خبرنگارها رو بدن یا نه؟
‫نه.
‫خانم‌ها و آقایان، رئیس‌جمهور ‫محترم ایالات متحده
‫و نخست‌وزیر بریتانیا تشریف آوردند.
‫روز به‌خیر.
‫ممنون که تشریف آوردید.
‫جناب نخست‌وزیر تروبریج ‫با حضورشون ما رو مفتخر کردن.
‫قصد داریم اطلاعات جدیدی رو ‫با شما عزیزان به اشتراک بذاریم.
‫اوایل امسال...
‫بمب‌گذاری ناو اچ‌ام‌اس کوراگوس
‫جان ۴۱ سرباز انگلیسی جوان رو گرفت.
‫سازمان اطلاعاتی ما به این نتیجه رسید
‫که این حمله‌ی وحشیانه توسط
‫رومَن لینکاو، مزدور روس، ‫برنامه‌ریزی شده.
‫به‌عنوان یکی از ‫سربازان ویژه‌ی کاخ کرملین
‫اقداماتش رو از جانب ‫دولت روسیه در نظر گرفتیم.
‫بااین‌حال، اطلاعات جدیدی ‫به دست‌مون رسیده
‫که متأسفانه بسیار ناراحت‌کننده‌ست.
‫این حمله‌ی مرگبار...
‫این حمله‌ی مرگبار توسط
‫ویلیام رِیبورن، رئیس‌جمهور ‫سایق آمریکا، طراحی شده.
‫چی زر زد؟
‫باورم نمی‌شه.
‫- خانم رئیس‌جمهور. ‫- جناب نخست‌وزیر.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.