..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫هوا گرمه... احتمالا بهتره قبل از اینکه بیشتر عرق کنم برم.
‫ساجو-سان!
‫دانش آموز راهنمایی...؟
‫سلام. امروز دوباره گرم شده، نه؟
‫درسته.
‫موهام چسبناک و ژولیده پولیده میشه...
‫واو...!
‫می‌دونی، باید حواسمون به گرمازدگی باشه.
‫ممکنه یکم برای این حرف دیر شده باشه...
‫چی؟
‫ساجو-کون.
‫یه دانش آموز راهنمایی، که مثل دانشجوهاست...
‫یه دانش آموز دبیرستانی، که مثل راهنمایی‌هاست...
‫دارم گیج میشم.
‫برای سری دزد شبحی فلوریت، قطعا این "شاهزاده خانم اسیر برج ساعت" ئه مگه نه؟
‫یاد خاطراتم افتادم.
‫اگه همون زمان بود، پس یه چیزی به اسم "زره متحرک کاخ زیرزمینی" و اینا هم بود.
‫توضیحات فصل آخر پیچیده بود.
‫اوه! آوردمش مینا-چان، این "به هتل زنبور عسل خوش آمدید"ئه که ‫گفتی دنبالش بودی.
‫ایـ...این... نسخه‌ی چاپ نشده‌ست.
‫مطمئنی؟
‫معلومه! لطفا بهم بگو نظرت در موردش چیه.
‫وای!
‫پس، وقتی کتاب‌خون‌های مشتاق باهم صمیمی شن ‫اینجوری میشه...
‫به صورت غافلگیرانه‌ای، ایچینوسه-سان در واقع بزرگ‌تر به نظر میاد...
‫ها.
‫پس این جلسه توجیهی برای بازدید از مدرسه‌ست.
‫می‌دونی، اون تو عکس گرفتن افتضاحه.
‫و، ذخیره شد.
‫ها!؟
‫همون همیشگی.
‫انگار حالا من می‌دونم همیشگیت چیه. ‫چی می‌خوای؟
‫اون. یه خنکش.
‫ها؟
‫آها...
‫بده.
‫خب، خب...
‫بیا.
‫غافل گیر شدم که بهش ادامه دادی.
‫ها؟
‫کار پاره وقتت. تازه، شنیدم در حال حاضر حتی ‫مراقب خواهر کوچیک‌تر ایچینوسه هم هستی.
‫چی!؟
‫چجوری...!؟
‫از کجا...؟ کی...؟
‫شبکه‌ی اطلاعاتی نایب رئیس شورای مدرسه رو دست کم نگیر ‫می‌دونی که؟
‫چرا شورای دانش آموزی باید...؟
‫صبر کن ببینم، از شینومیا-سنپای اینو شنیدی؟
‫حالا که بحثش شد، آبجی.
‫تو چی؟ با اینکه رئیس شورا هستی، تعجب می‌کنم ‫که تا دیر وقت کار می‌کنی.
‫با اینکه میگی حوصلت سر رفته و خسته‌ای، اون ذهنیت ‫برده‌ی همکاری رو داری، می‌دونی؟
‫هوم!
‫وای!
‫چیه؟ دلیلی داره که نمی‌تونم به طور جدی کار کنم؟
‫پات! پات همین الانشم تو موقعیت 5 ثانیه قبل از انفجاره!
‫می‌دونی، مسئله اینه که، اگه این همه وقت خالی داری، پس می‌تونی ‫به تور بازدید از مدرسه کمک کنی؟
‫ها؟ خودت می‌دونی که دو نفر از هر کلاس رفتن برای کمک.
‫پرسنل‌های فرستاده شده از کلاس‌ها قراره ‫راهنمای بچه‌های راهنمایی بشن.
‫می‌دونی، امسال متقضیان تور زیادی وجود داره. ‫طرف رین کمبود نیرو داریم.
‫موضوع اینه که، حتی با اینکه شورای دانش آموزی کمک می‌کنه، ‫کار بیشتر از ظرفیته و داره از دست خارج میشه.
‫چه حمل ناخوشایندی.
‫ولی چرا این به معنی اینه که من باید انجامش بدم؟
‫اگه بعد از غروب باشه دیگه کار پاره وقتت تموم شده ‫و وقتت آزاده، درسته؟
‫نمی‌خوام به رین چیزی بدهکار باشم. روت حساب کردما.
‫"چیزی بدهکار باشی"...؟ انگار تو همچین ویژگی ستودنی‌ای رو داری-
‫هوم!
‫عه!
‫تازه، رین داره پیش من غر می‌زنه که چجوری ‫ازت جواب رد شنید، پس زود باش یه کاری بکن.
‫ها؟
‫امکان نداره من بتونم عضو کمیته‌ی اخلاق و انضباط بشم،
‫برای همین باید قاطعانه بگم که نه.
‫وای نه! من فقط درخواستش برای اینکه عضو کمیته‌شون بشم رو رد کردم، خب؟
‫حرف من اینه که، نزار حس عجیبی از ناراحتی بین‌تون بمونه.
‫جـ..جدی...؟
‫چیکار کنم وقتی یه آشنا نگران رابطه‌اش با برادر کوچیک‌تر منه؟
‫نکنه، بدون اینکه بدونم به آبجی بدهکار شدم؟
‫حتما خیلی آزاردهنده‌ست که همچین گفتگویی رو ‫موقعی که سرش خیلی شلوغه داشته باشه.
‫گرفتم.
‫فقط باید کمک کنم دیگه، درسته؟ با یه فریاد جنگ وارد میشم.
‫اگه اون باشه، اینجوری بیشتر راضی میشه، می‌دونی؟
‫تازه، شکی درش نیست که نمی‌خواد ازش بدت بیاد.
‫نکن. وقتی همچین چیزهایی میگی کار رو برام سخت‌تر می‌کنی.
‫برای رین...
‫به احتمال زیاد، رابطه‌ی اون با تو رابطه‌ای نیست ‫که من بینش قرار گرفته باشم.
‫بیا.
‫در این صورت، بیا.
‫ها؟
‫الو؟
‫آ-آم، شینومیا-سنپای تویی؟
‫ها؟ آم، شما؟ کائده کجاست؟
‫اگه آبجی باشه که کنار من خوابش برده.
‫مثل دوست پسرا رفتار نکن!
‫گـ-گـ-گـ-گوشم! الان پاره میشه! پاره شد!
‫چی؟ آه، ساجو؟ چرا تو...!؟
‫خیلی وقت بود حرف نزده بودیم، شینومیا-سنپای.
‫یه مسئله‌ای بود که می‌خواستم یکم در موردش ‫باهات حرف بزنم برای همین گوشی آبجی رو قرض گرفتم و-
‫آی، آی، آی، آی!
‫اوه، خب... واقعا؟
‫کائده، ولش کن، لطفا. ساجو، تو با من کار داشتی، درسته؟
‫فقط همین قسمت قطعا کشیده شده. به یه لاله‌ی گوش گنده تبدیل شد.
‫تور بازدید از مدرسه خیلی زود شروع میشه، درسته؟ ‫برای همین، گفتم شاید بتونم کمک کنم.
‫اوه، همین؟ لازم نیست نگرانش باشی. ‫خودمون یه جوری انجامش می‌دیم.
‫یعنی چی...؟ من الان به صورت با ادبانه رد شدم؟
‫اوه نه، لطفا این حرف و نزن.
‫شینومیا-سنپای، اینم هست که می‌خوام تو رو در یه سطح شخصی ببینم.
‫چی!؟ "شخصی"...!؟
‫چی داری چرت و پرت میگی یهو!؟
‫خب، می‌دونی، فقط یه مرد جوونم که دارم چرت میگم. ولی ‫اگه واقعا چیزی هست که بتونم کمک کنم، پس...
‫بـ...بزار ببینم... راستش رو بخوای، ممنونت میشم. ‫ولی کار دستیه، می‌دونی؟ مشکلی نداری؟
‫اگه برای تو باشه، شینومیا-سنپای، پس آب خوردنه.
‫یعنی چی!؟
‫هوم!
‫وای!
‫خب... خیلی وقت بود همو ندیده بودیم.
‫نه، حتی یه ماه هم نگذشته، می‌دونی؟
‫خـ-خب، اینم هست.
‫چرا رفتارت یه جوری شده؟
‫درست مثل قبل، لطفا با اعتماد به نفس به کوهایت محبت کن.
‫ها!؟ این یعنی که به کمیته‌ی اخلاق و انضباط ملحق میشی؟
‫این و اون دو مسئله‌ی جدان.
‫آه... آها...
‫اینقدر شوکه شدی؟
‫بر اساس اون اتفاقی که تو کافه تریای مدرسه افتاد،
‫اونجا که دست‌های یویو رو ول کردی، بعد دوباره گرفتی‌شون، ‫ولی بعد تا تونستی دویدی...
‫اوه!
‫ها!؟
‫فکر کردم شاید با نادیده گرفتن احساسات تو، ‫برعکس یویو رو عصبانی کرده باشم.
‫ایناتومی-سنپای؟ خب، پس باید بری از دلش در بیاری.
‫به هر حال، این شخص علاقه‌ی زیادی به ایناتومی-سنپای داره.
‫خب اگه فقط مسئله این بود که بین ما یه طوری نشه، ‫پس خیلی هم نگران نبودی، نه؟
‫مـ..مسئله این نیست! در واقع، آرزوم بود که داداش کوچیک‌ترم بودی!
‫نه بابا. برای چی؟
‫خب، گمونم منم میشم نیروی کار دستی، درسته؟
‫امکان نداره تو بزاری ایناتومی-سنپایِ ناز عرق کنه، نه؟
‫هـ..هی! من جدی بودم! فقط منم که فکر می‌کنم ‫حرف مورد داری بود؟
‫فکر می‌کنی.
‫مـ...مطمئنی...؟
‫شاید چون اون زیادی رکه، براش سخته که جوک‌های منو بفهمه.
‫فعلا، از اونجایی که اینجا وایسادن و حرف زدن ‫یه چیزه، راه بیفتیم؟
‫مسئولیت شورای دانش آموزی و نماینده‌های کلاس،
‫اینه که با بچه‌های راهنمایی معاشرت کنن و مدرسه رو بهشون نشون بدن.
‫از طرفی دیگه، کمیته‌ی اخلاق و انضباط مسئولیت ‫حمل و نقل تجهیزات رو به عهده داره،
‫و آماده شدن برای درست کردن محل ملاقات.
‫به اصطلاح دیگه، اونا قهرمان‌های گمنام هستن که کارهای بدون تشکر رو انجام میدن.
‫دقیقا.
‫گرچه، اعضای کمیته‌ی اخلاق و انضباط بیشتر دخترن.
‫آها...
‫اینجوری نیست که با اعداد و ارقام نتونیم کنار بیای، ولی اگه
‫می‌تونستیم ریسک وضعیتی که توش فقط دخترا ‫کار حمل و نقل رو انجام بدن کم کنیم، خوب میشد.
‫من وقتی یه نفر باشم واقعا می‌تونم کمکی بکنم؟
‫البته ناگفته نمونه که، یه قسمتی از این هست ‫که دارم ازت می‌خوام، چون تویی.
‫ها...؟
‫تو نگاه اول...
‫مهم نیست یه کار چقدر ساده به نظر بیاد،
‫اینم هست که مسئولیت حامی و تعهدات محرمانه وجود داره.
‫تو اینجایی، چون که من این باور رو دارم که اگه تو باشی همه چی خوب پیش میره.
‫خب، اگه می‌تونم مردونگی‌ام رو به دخترا نشون بدم، پس ‫دیگه هیچوقت همچین فرصت خوبی پیدا نمی‌کنم، می‌دونی؟
‫چرا، تو...!
‫وای!
‫هی... تو سنگینی!
‫چه بی ادب!
‫همون طوری که به بازدید کننده‌ها اطراف نشون میدین، ‫لطفا به عنوان نماینده‌های دبیرستان کوئتسو مسئولیت پذیر باشین ‫و مطابق با قوانین عمل کنین.
‫"نماینده‌ها"...؟
‫این یه درک ضمنیه ولی...
‫می‌دونین، یه حسی هست که دانش آموزهایی
‫که یه سطح خاصی از جذابیت و تحصیل رو دارن، مورد نظر هستن.
‫معلم کلاس من اولویت رو داد به کسایی که زود میرن خونه.
‫خب، کلاس‌های اونجوری هم بودن.
‫که اینطور.
‫با استفاده‌ از اعضای اجتماعی، دارن سعی می‌کنن ‫راهنمایی‌ها رو به تحسین بکشونن، درسته؟
‫منطقیه.
‫اوه آره... خب، معلومه که اون اونجا خواهد بود. اون با ‫ساساکیه، ها...؟ به هم میان، ولی...
‫وای!
‫زمانبندی غلط!
‫هـ..هی! چی شده؟
‫اوه، نه. چیزی نیست.
‫چی شده، ساساکی-کون؟
‫تازه...
‫نه، چیزی نیست.
‫خیلی وقت بود همو ندیده بودیم!
‫ساجو-کون!
‫خب، ساجو-کون، می‌بینم که کمک بیرونی هستی.
‫مشتاقم که باهات کار کنم!
‫اوه، آره. منم مشتاقم.
‫آره، جدیدا، مینا همش داره درباره‌ی تو حرف می‌زنه، ساجو-کون.
‫مگه نه؟
‫آره.
‫اوه. جـ...جدی؟
‫اون مینای محبوب الان خیلی می‌خنده. کار پاره وقت ‫ باید خیلی رضایت بخش باشه، می‌دونی؟
‫ا..اینطور فکر می‌کنی...؟
‫ممنون، ساجو-کون.
‫خیلی خب...
‫نقشش به عنوان برادر بزرگتر همینه، ولی اساساً، احتمالا آدم خوبیه.
‫مگه نه؟
‫آره.
‫خیلی خوشحالم.
‫از اونجایی که ایچینوسه-سان امروز اینجا نیست، احتمالا ‫ رفتار بی پروایی مثل اون دفعه پیش نمیاد.
‫خب، آم...
‫من باید چیکار کنم؟
‫آره، بزار ببینیم... اولیش اینه که...
‫سوالا همین بودن؟
‫خب پس امروز آخرین جلسه‌ی توجیهاتی خواهد بود.
‫از حمایت همه تو روز موعد قدردانی می‌کنیم.
‫هی، ناتسوکاوا.
‫ها؟ چی شده؟
‫خب، این هفته...
‫یه مسابقه‌ی تمرینی برای باشگاه فوتبال هست، ‫پس اگه دوست داشتی، می‌خوای بیای تماشا کنی؟
‫یه جورایی باید از خواهر کوچیک‌ترم مراقبت کنم، برای همین یکم...
‫اوه...
‫کـ...که اینطور...
‫شرمنده.
‫ولی مرسی که دعوتم کردی.
‫اوه، نه بابا. کاری نکردم...
‫ولی ممنون.
‫قطعا. آیری-چان چطوره؟ دوست دارم دوباره ببینمش.
‫آم...
‫آره...
‫ناتسوکاوا-سان!
‫تو نمیری کارائوکه؟ همه میگن دارن میرن
‫شرمنده. من یکم کار خونوادگی دارم، برای همین...
‫که اینطور. خیلی بد شد!
‫ببخشید.
‫مشکلی نیست.
‫ما هم با خودمون گفتیم حتما دلیلش همین باشه.
‫چی؟
‫می‌بینیمت.
‫من تو اون زمان حتی کوچیک‌ترین اختیاری برای چیزی نداشتم.
‫چه زمان‌بندی، و همینطور احساسی...
‫تفاوت شرایط من و همکلاسی‌هام،
‫که داشتن طبق معمول از روزهاشون لذت می‌بردن.
‫خود کنترلی، برای اینکه هیچوقت تفاوت رو مقایسه نکنم،
‫چون نباید هیچوقت بخاطرش افسرده یا عصبانی بشم.
‫ولی احساسات پیچیده‌ام به مرور زمان بزرگ‌تر شدن، ‫و تقریبا داشتم توسط اونا خرد می‌شدم.
‫خیلی خب. من الان میام!
‫اگه اون من بودم، دیگه نمی‌تونستم بیام مدرسه.
‫و بین این همه چیز، این یه کاسه ماپو توفوئه.
‫ببخشید. اصن حق گفتنش رو دارم؟
‫ناتسوکاوا-سان؟
‫حالت خوبه؟
‫اوه، آره.
‫بخاطر مهربونی یا دلسوزی باهاش حرف نزدم.
‫هیچکس بهش کمک نمی‌کرد، و اون گیج و شوکه بود، ‫خودمو جای اون گذاشتم.
‫و همین بود.
‫آم!
‫مرسی که دیروز کمکم کردی!
‫اوه... حتما.
‫اسم من واتارو ساجوئه. آیکا ناتسوکاوا-سان، تو نگاه اول عاشق مهربونیت شدم!
‫میشه لطفا باهام قرار بذاری!؟
‫متاسفم. الان، همچین چیزی...
‫که اینطور...
‫آم، دلیلی وجود داره؟
‫سرم شلوغه، برای همین قرار گذاشتن با یه نفر چیزیه که نمی‌تونم بهش فکر کنم، پس...
‫سرت شلوغه؟ یعنی با فعالیت‌های باشگاه؟
‫دلم نمی‌خواد از شرایطم باهات صحبت کنم.
‫اوه! ناتسوکاوا-سان!
‫ها؟
‫صبح بخیر!
‫چی...؟
‫حداقل این اشکالی نداره که باهات بیام مدرسه، درسته؟
‫از اون موقع...
‫به طور مکرر میومد منو ببینه.
‫ناتسوکاوا-سان. میشه فقط این مشکل رو بهم توضیح بدی؟
‫میگم، اشکالی نداره با اسم کوچیکت صدات کنم؟ ‫حداقل بزار اینجوری صدات کنم، التماس می‌کنم.
‫آیکا، من وسایلت رو برات میارم، بیا باهم بریم.
‫اون همیشه با روحیه خوب، مثبت اندیش و پررو بود.
‫چرا من؟
‫نه، ممنون.
‫نمی‌خوام.
‫هر چقدر هم بهش سخت گرفتم، به نظر میومد ‫که احساسش تغییر نمی‌کنه.
‫آره، حتما، آیکا، تو بهترینی!
‫ناتسوکاوا-سان، شنیدم یه پسر عجیب استاکت می‌کنه؟
‫خب، ناتسوکاوا خوشگله.
‫کاریش نمیشه کرد.
‫اگه چیزی شد، ما هواتو داریم، باشه؟
‫قبل از اینکه بدونم، آدمای اطرافم داشتن زیادی باهام حرف می‌زدن.
‫حالا که بهش فکر می‌کنم، با حرف زدن با اون یا بقیه،
‫باری که روی دوشم بود از اینکه بخواد خرد شه سبک‌تر شد، فکر کنم.
‫بعد از اون، آزمون‌های ورودی داشتن شروع می‌شدن، برای همین...
‫یه مدت بود که نمیومد منو ببینه.
‫امکان نداره! واقعا اونجاست!
‫اوه، مامان!؟ نوشته قبول شدم!
‫آره، آها. درسته. خوشحالم. ممنونم. آره. راحت شدم...
‫اوه!
‫همین نیست؟ همین نیست؟ ایناهاش! ایناهاش! اینا!
‫آیکا، قبول شدنت رو تبریک میگم! تو هم به من تبریک میگی؟
‫پس، هدفت دبیرستان کوئتسو بوده.
‫منم می‌خواستم همون دبیرستانی که تو میری برم، آیکا. ‫می‌دونی، به هر حال خیلی خوندم.
‫هی، تمومش کن! ما که راهنمایی نیستیم!
‫این یعنی نه؟
‫خب، معلومه!
‫خب پس، منو به اسم کوچیکم صدا کن. ‫نه "تو" یا "ساجو" یا اینجور چیزا.
‫ها!؟
‫ولی من درک نمی‌کنم برای چی.
‫لطفا!
‫خیلی خب، فهمیدم! میشه نکنی!
‫باشه!
‫ناتسوکاوا-سان، تو بین پسرا محبوبی، می‌دونستی؟
‫منظورت همونه که خودت می‌دونی، درسته؟ ‫اون فقط برای لذت خودش استاکم می‌کنه، همین.
‫ساجوتچی؟ اون بامزس، می‌دونی؟
‫صبر کن ببینم، "ساجوتچی"...؟
‫مثل اون روز.
‫حتی بعد از اینکه دبیرستان شروع شد، این رفتار تغییری نکرد...
‫اونجا بود، در حال وارد شدن به کلاس.
‫و پشت موهاش اینجوری بود که، "وای!"
‫ولی آدم‌های زیادی مثل کِی دورم ظاهر شدن و...
‫اگرچه زندگی دبیرستانی‌ای که من تصور می‌کردم نبود،
‫آخرش تونستم روزهای رضایت بخشی رو بگذرونم، هر روز.
‫این چیزی بود که فکر می‌کردم...
‫آیکا، آیکا! این یعنی چی؟ نکنه منتظرم بودی؟
‫امکان ندا...!
‫اوه! ها؟ هی!
‫چیزی شده؟
‫نه.
‫الان چیکاره‌ای؟
‫اوه... میرم خونه، گمونم...
‫که اینطور. خب معلومه.
‫هی... داری به ساجو فکر می‌کنی؟
‫چی!؟
‫برا...برای چی!؟
‫خب، چجوری بگم...؟
‫خب...
‫اوه...
‫ببخشید، خواهر کوچیکمه.
‫چخبر؟
‫واتارو...
‫خب تا الان بی رحمانه اذیتت کردم.
‫می‌خواستم بگم که دیگه دنبالت نمی‌کنم.
‫هی ناتسوکاوا!
‫دلم برات تنگ شده...
‫چی دارم میگم!؟
‫یعنی چی این حرف!؟ نمی‌فهمم! اون فقط خودسرانه...
‫خیلی احمقانه‌ست...
‫اوه!
‫اوناهاش!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫آیکا! صبح بخیر!
‫فهمیدم! آیکا، دقیقا همون جوریه که تو گفتی!
‫آیکا، تو فوق‌العاده‌ای. تازه به علاوه‌ی اون، خوشگلی.
‫این یعنی چی؟ راستش...
‫آخ. آی...
‫نـ...ناتسوکاوا؟
‫اوه! واتارو...
‫آی، آی، آی...
‫چرا اینقدر عجله داری؟
‫کتاب‌فروشی هامامینامی
‫ایچینوسه
‫پسر رویاپرداز
‫یه واقع گراست
‫پات همین الانشم تو موقعیت 5 ثانیه قبل از انفجاره!
‫دزد شبحی فلوریت
‫شاهزاده خانم اسیر برج ساعت
‫به هتل زنبور عسل خوش آمدید
‫مای
‫موفق باشید.
‫آئویی
‫خوب به نظر میاد.
‫نونوکا
‫عالیه.
‫ایواتا
‫همش گردن توئه.
‫تاکاکی ساساکی
‫از الان آماده سازی
‫کوهای شروع می‌شود.
‫مای
‫موفق باشید.
‫مای
‫موفق باشید.
‫آئویی
‫خوب به نظر میاد.
‫مای
‫موفق باشید.
‫آئویی
‫خوب به نظر میاد.
‫نونوکا
‫عالیه.
‫آئویی
‫خوب به نظر میاد.
‫نونوکا
‫عالیه.
‫ایواتا
‫همش گردن توئه.
‫نونوکا
‫عالیه.
‫ایواتا
‫همش گردن توئه.
‫تاکاکی ساساکی
‫از الان آماده سازی
‫کوهای شروع می‌شود.
‫ایواتا
‫همش گردن توئه.
‫تاکاکی ساساکی
‫از الان آماده سازی
‫کوهای شروع می‌شود.
‫زاکیاما
‫تو میتونی!
‫امروز
‫امروز وقت داری؟
‫تو تعطیلات تابستانی،
‫این در بسته میشه.
‫از بازدید کنندگان خواهشمندیم که
‫به سمت میز پذیرش برن.
‫شورای دانش آموزی
‫اخلاق و
‫انضباط
‫اخلاق و
‫انضباط
‫جلسه‌ی توجیهاتی برای تور بازدید از مدرسه
‫لطفا پرینت بگیرین
‫و بشینید.
‫شورای
‫دانش آموزی
‫اتاق راهنمایی دانش آموزی
‫پسر رویاپرداز
‫یه واقع گراست
‫جلسه‌ی توجیهاتی برای تور بازدید از مدرسه
‫لطفا پرینت بگیرین
‫و بشینید.
‫متقاضیان موفق - شماره شناسه آزمون
‫ساجو، آیکا، کِی
‫ساجو
‫در مورد کار پاره وقت
‫به نظر میاد یه جورایی داره جواب میده.
‫مرسی از کمک هاتون.
‫دووم بیار!