..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫وای!
‫آخ. آی...
‫نـ...ناتسوکاوا؟
‫اوه! واتارو...
‫آی، آی، آی...
‫چرا اینقدر عجله داری؟
‫آی، آی، آی...
‫ها؟
‫اون چیه؟
‫خب، می‌دونی، امروز داشتم کارهای دستی رو انجام می‌دادم، برای همین...
‫آره، دیدمت.
‫منو دیدی!؟
‫ناتسوکاوا منو دیده!؟ یعنی، بهم توجه کرده!؟
‫صبر کن ببینم، از کی تا حالا...؟ ‫پس چرا صدام نزده-
‫امکان نداره همچین کاری بکنه...
‫بوی عرق میدی... حتما خیلی سخت کار کردی.
‫وای!
‫چـ ـ ـ چی!؟ اینجا چخبره!؟ می‌دونی، این حد از فاصله بی سابقه‌اس!
‫از اونجایی که بعد از یه مدت منو دیده، فاصله‌اش خراب شده یا همچین چیزی!؟
‫نـ ـ ناتسوکاوا...
‫چیه؟
‫آ..آم... اتفاق خوبی افتاده؟
‫چی؟
‫خب، به نظر میاد وایب خوبی داشته باشی...
‫و انگار نسبت به قبلا نزدیک‌تر شدی، برای همین...
‫چی!؟
‫خب، معلومه که اینجوریه... امکان نداره ناتسوکاوا ‫به طور آگاهانه به من نزدیک شه...
‫شـ ـ ـرمنده! هوا گرمه...!
‫لعنت بهش، خیلی نازه! اگه گاردم رو بیارم پایین، ‫ ممکنه زیاده روی کنم و شروع کنم هندونه زیربغلش گذاشتن...
‫خب، چخبره؟ ‫به نظر میاد عجله داشته باشی...
‫خب، اون... آم...
‫چون تورو دیدم...
‫ها...؟
‫اومدم دویدم اینجا چون تو رو دیدم!
‫بـ ـ بخاطر من!؟ چرا باید همچین کاری بکنی؟
‫چـ چرا...؟ خودت چرا صدام نزدی!؟
‫چرا...؟ من فکر کردم بهتر باشه ناتسوکاوا رو اذیت نکنم، برای همین...
‫بلاخره تونستیم بعد از مدت‌ها همو ببینیم، ولی بازم...
‫این ناراحت کننده‌س، می‌دونی...؟
‫از این کیوت‌تر نمیشی...!؟
‫پس چی!؟ راستش رو بخوای! قضیه همینه، می‌دونی!؟
‫پس خودتم "قضیه همین چیزاست".
‫آره، ببخشید... من به راحتی وقت آزاد نداشتم، برای همین...
‫می‌دونم. تو پیام‌هات گفتی.
‫اوه، آره. درسته.
‫گفتی سر کار پاره وقتت خیلی سرت شلوغه.
‫مثلا ایچینوسه-سان و اینا؟
‫آره، اون حل شد.
‫ناتسوکاوا، به لطف تو بود، چون تو بهم گفتی درست ‫بهش گوش بدم. ممنونم...
‫پس تونستی حسابی باهاش صمیمی شی....
‫آره، شاید خیلی عالی. نمیگم بی نقصه، ولی گمونم رابطه‌مون بهتر شد.
‫که اینطور. خوش به حالت...
‫آره. واقعا خیالم راحت شد...
‫هـ هـا!؟ همین!؟
‫نمی‌خوای بیشتر بپرسی بعدش چی شد؟ ‫ کنجکاو نیستی؟
‫نه، این مشکل خونوادگی یه نفر دیگه‌ست، پس یعنی ‫ ناتسوکاوا داره احترام می‌ذاره و دخالت نمی‌کنه؟
‫خب، اون احتمالا اصلا علاقه‌ای به داستان‌های من نداره، پس...
‫در هر صورت، خیلی وقت همو ندیده بودیم، می‌دونی؟
‫این اولین باریه که بعد از جشن آخر ترم ‫درست همدیگه رو می‌بینیم؟
‫آره...
‫درسته... یکم برنزه کردی؟
‫آ-آره... با کِی رفتم دریا و-
‫اوه! حالا که حرفش شد، یه عکس از آشیدا بود...
‫د-درسته! اون عکس اون موقع! کِی آنسندش کرد، ولی تو هنوز داریش!؟
‫ها!؟ اوه، خب، چیز خاصی نیست که، می‌دونی!؟
‫هی! این که جواب نبود!
‫ها؟ چی؟
‫بزار گوشیت رو قرض بگیرم.
‫چی!؟ ها! چی!؟
‫نـ ـ ناتسوکاوا. خب...
‫هی... واتارو-
‫ها!؟
‫اوه! آیچی، تویی! و ساجوتچی!
‫ها!؟
‫کِی!
‫منظورم اینه که، خدایی!
‫غافلگیرم کردی! آخه یه دفعه بهم حمله کردی!
‫شـ ـ شرمنده! نمی‌تونستم جلوی خودمو بگیرم.
‫نه! در کل خوشحالم کرد!
‫بفرمایید.
‫ممنون، ساجوتچی.
‫مـ ـ مرسی.
‫هر روز فعالیت باشگاهی داری؟
‫دقیقا هر روز نیست، ولی باشگاه والیبال خیلی مسابقه داره.
‫حتی از الان، تورنومنت فصل تابستون و یه مسابقه‌ی اینترلیگ داریم.
‫کِی قراره از سال بعد یه بازیکن تازه کار بشه، درسته؟
‫می‌دونی، تو خیلی پر انرژی‌ای.
‫ساجوتچی، تو هم برنزه شدی؟
‫اوه، من رفتم میشیروهاما-
‫هی تو کار پاره وقت رفت و آمد داشتم، برای همین!
‫ها؟ چی شده ساجوتچی؟ انگار بهم ریختی.
‫من هیچ کاری نکردم که بخوام دربارش احساس گناه کنم!
‫این دقیقا چیزیه که گناه‌کارها میگن!
‫لعنت بهش! چرا اون فقط همچین موقع‌هایی زرنگه؟
‫بگم با یه دختر راهنمایی که شبیه دانشجوهاست رفتم بیرون...؟ ‫عمرا!
‫چرا نمی‌شینی؟
‫زود باش، بیا.
‫ها!؟ اونجا!؟
‫نمی‌خوای؟
‫نه که نخوام، ولی...
‫خب... امروز چرا اینجایی؟
‫آره! راست میگه!
‫خواهر بزرگه ازم خواست.
‫بهم گفت برم به هرچیزی که برای تور بازدید از مدرسه‌ست ‫کمک کنم.
‫ها؟ چرا تو، ساجوتچی؟
‫می‌دونی، دلیل‌های زیادی براش وجود داره.
‫بهت تکیه می‌کنن!
‫نه بابا! فقط حمالی می‌کنم...
‫الان یادم اومد، راهنماها... برای اون، دلشون پسرهایی که ‫قیافه‌ی معمولی دارن نمی‌خواست.
‫ها؟ منظورت چیه؟
‫شینومیا-سنپای...
‫چی!؟
‫وای!
‫به یه طرز خفنی گفت...
‫می‌دونی، به منظور افزایش تعداد متقاضیان احتمالی،
‫اونا از عمد پسرهای "خیلی توانمند" رو گرفتن...
‫ها!
‫برای چی؟
‫اگه تو باشی درک می‌کنم آیچی! هم خوشگلی هم باهوش!
‫ولی چیزی که درباره "توانمند" بودن هست...
‫خب، می‌دونی، حالا اینجوری هم نگفت...
‫و اینکه، من در آخر خوشحالم که ساساکی و ناتسوکاوا، دو نفر برتر کلاسمون انتخاب شدن...
‫ساجوتچی، واقعا نظرت همینه؟
‫ها؟ مگه چشه؟
‫تو نمی‌خواستی به جای ساساکی-کون راهنما باشی؟ ‫با آیچی؟
‫اون چطوره؟
‫اوه! یه نفر مثل من، امکان نداره! غیرممکنه! ‫بعدشم، من حتی فعالیت‌ها باشگاه رو هم انجام نمی‌دم.
‫ولی تو به ایچینوسه-سان کمک کردی، مگه نه؟
‫خب... اون تصادفی پیش اومد، یا بهتره بگم، نمی‌شد کمک نکنم...
‫یه انگیزه‌ی پنهان؟ هی، یه انگیزه‌ی پنهان داشتی؟
‫نه نداشتم. این چه قیافه‌ایه؟
‫خب، البته، برای کار پاره وقتم داشتم تلاش می‌کردم که باهاش ارتباط بگیرم.
‫خب، آره! ساجوتچی، اذیت کردن این و اون کار خودته، نه؟
‫هی! حواست باشه چی میگی!
‫زیاد اذیتش نکن، باشه؟
‫نمی‌کنم... دیگه هیچکس رو... هیچوقت اذیت نمی‌کنم....
‫بازم میای مدرسه؟
‫ها؟
‫آره.... یه سری کار ابزاری و یه سری کار اداری مونده...
‫تو چی، کِی؟
‫خب، فعالیت‌های باشگاهی همیشه هست، شاید...
‫که اینطور...
‫هی...
‫بیاین بازم همو ببینیم!
‫چی؟
‫بیاین بعد از تور بازدید از مدرسه دور هم جمع شیم!
‫نمی‌خواید...؟
‫کاملا اوکیه، ولی...
‫آره!
‫اوه، ولی من نمی‌دونم کی کارم تموم میشه.
‫تور بازدید کاملا برنامه ریزی شده، ولی اینکه چقدر ‫تمیزکاری قراره طول بکشه...
‫آره، اشکالی نداره! در اون صورت، تا اون موقع ‫پشتت غیبت می‌کنیم، ساجوتچی!
‫اگه قراره همچین چیزی بگی پس آیس تی رو بده!
‫نه!
‫اگه معذرت خواهی کنی ولش می‌کنم!
‫هی! بیخیال، شماها!
‫وای!
‫آیچی!؟
‫امروز کارت خوب بود ایچینوسه-سان. فردا می‌بینمت.
‫اوه! ساجو-کون، تو فردا نیستی.
‫اوه! درسته. تور بازدید از مدرسه!
‫آره.
‫ممنون ایچینوسه-سان. نزدیک بود یادم بره.
‫کاری نکردم.
‫ایچینوسه-سان، فردا قراره همه کارها رو خودت بکنی، ولی مشکلی نداری؟
‫چیزیم نمیشه! ساجو-کون، امروز هم کارت خوب بود!
‫ممنون! خب، پس روت حساب می‌کنم! به ایچینوسه-سنپای ‫میگم که تو قابل تکیه‌ای.
‫اوه... هـ ـ هنوز به اونجا نرسیدم...
‫یه خوشآمد گویی از طرف شورای دانش آموزی دبیرستان کوئتسو ‫به همه داریم،
‫پس لطفا اول جلوی باشگاه جمع شید!
‫باشگاه از این طرفه!
‫همه‌ی دانش آموزان راهنمایی، به دبیرستان کوئتسو خوش اومدید.
‫من رئیس شورای دانش آموزی، هایاتو یوکی هستم.
‫امروز درباره‌ی اینه که دبیرستان کوئتسو چجور مکانیه، ‫ و اینکه چجور دانش آموزهایی قبول میشن.
‫این باعث خوشحالی منه، اگه این یه فرصت برای شما باشه که ‫حداقل یه کوچولو درباره‌ی این مدرسه بدونید.
‫این دقیقا بهت میاد، رئیس شورای دانش آموزی...
‫اون بلافاصله دانش آموزهای دختر سالن اجتماعات رو جذب خودش کرد...
‫اینم از خوشآمد گویی من.
‫همون طور که انتظار میره، اون پرنس مدرسه‌ست...
‫خب، پرنسس مدرسه به نظر میاد که داره به طور جذاب ‫به راهنمایی‌ها نگاه می‌کنه...
‫فعلا، من حمالی چیزیم.
‫بزار ببینیم، از راهنمایی میشیروهاما. اینوئه-سان، ‫ساساکی-سان، ناکاتا-سان، و یاماموتو-سان بودین؟
‫من راهنمای همه هستم. اسمم ساساکی‌ئه. از آشنایی باهاتون خوشحالم.
‫از آشنایی با...
‫شما خوشحالیم...
‫اون یکی ساساکی-سان، ما هر دومون ساساکی‌ایم، ولی با حروف کانجی متفاوت.
‫"ساساکی" من از ریشه‌ی کانجی "فرد" و "چپ" نوشته میشه.
‫واو!
‫"ساساکی" من از ریشه‌ی "بامبو"ئه.
‫خب، یه نفر دیگه هم هست که با من شما رو راهنمایی می‌کنه.
‫من ناتسوکاوا هستم. از آشنایی باهاتون خوشحالم.
‫از آشنایی باهات خوشحالیم!
‫الان میریم اطراف کمپ رو بگردیم،
‫ولی باید قبلش بپرسیم، چیزی هست که در موردش کنجکاو باشید.
‫چیزی هست؟
‫بله! میشه من یه چیزی بپرسم؟
‫بپرس.
‫اشکالی نداره بپرسم رابطه‌ی شما دوتا چیه!؟
‫چی!؟
‫قرمز شد!
‫آره!
‫هی...
‫من و ساساکی-کون فقط همکلاسی هستیم.
‫چی؟ واقعا؟
‫خب حالا، بریم؟
‫اوه، از این به بعد به سوال‌های شخصی جواب نمی‌دیم.
‫باشه.
‫شـ ـ شرمنده...
‫اشکالی نداره...
‫حدود 630 نفر تو کل مدرسه هستن. هر سال کلاسی 6 تا کلاس داره.
‫از اونجایی که هر کلاس 35 نفر داره، میشه همه رو از نزدیک شناخت.
‫نرخ پیشرفت کالج سطح بالایی داره،
‫ولی دانش آموزهایی هستن که کار پیدا می‌کنن یا به مدرسه‌ی حرفه‌ای میرن.
‫همین‌طور، فعالیت‌های باشگاهی محبوب هستن. مثلا، شما به ‫خوب بودن هم سر کلاس و هم تو ورزش چی میگین؟
‫ساساکی-سان، خوب توضیح میدی.
‫تو هم همینطور ناتسوکاوا. به هر حال ما هردومون برادر بزرگ‌تر و ‫خواهر بزرگ‌تر هستیم، می‌دونی؟
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫آیری-چان چطوره؟ دوست دارم دوباره ببینمش.
‫چی!؟ اون...
‫اون... شاید یه وقت دیگه...
‫اوه، آره... ببخشید خیلی یهویی گفتم.
‫همگی! با ما همراه هستین؟
‫بله!
‫ناتسوکاوا--سنپای، شما چرا دبیرستان کوئتسو رو انتخاب کردی؟
‫ها؟ اینجا یه مدرسه امادگی کالجه، و شاید چون یونیفرم‌های خوشگل‌تری داشت، گمونم.
‫آره، موافقم! یونیفرم‌های اینجا خوشگلن، نیستن؟َ
‫تازه میگن که مقررات مدرسه نسبتاً راحته.
‫نکنه میشیروهاما سخت گیره؟
‫برای داشتن موهای به هم ریخته هم دعوات می‌کنن.
‫انگار همون تحصیل خانم جوان زیباست.
‫مگه نه؟
‫دخترای اینجا هم کمیته‌ی اخلاق و انضباط دارن، پس ‫ممکنه خیلی هم فرق نکنه...
‫اون اوکیه! رئیس کمیته‌ی اخلاق و انضباط شینومیا! اون الگوی منه!
‫خب با اینکه ما میگیم اینجا راحتیم، فکر می‌کنم این ‫با اینکه یه جمعیت به اصطلاح بی ضابطه باشیم فرق می‌کنه.
‫بعد از اینکه کار که باید انجام بدی رو انجام میدی، یه ‫حس تعادل بین مسئولیت و آزادی وجود داره.
‫این یعنی اینجا خیلی‌ها هستن که به طور طبیعی مخلصن؟
‫نمی‌دونم. ممکنه باشن.
‫بعدی-
‫واقعا!؟ از الان رل داری!؟
‫ها؟
‫قطعا بوسه و اینا هم داشتی، نه؟
‫یا بیشتر از اینا؟ مثلا کی؟
‫ا-این به شما هیچ ربطی نداره!
‫بـ ـ بچه‌ها... کافیه دیگه-
‫چی!؟ حداقل در این حد بهمون بگو!
‫می‌خوایم بدونیم!
‫این اصلا خوب نیست.
‫دارید چی کار می‌کنین!؟
‫اینجا مسیر تعیین شده‌تون نیست، هست؟
‫ناتسوکاوا-سان...؟
‫آیزاوا-سان، حالت خوبه؟
‫وای! خیلی خوشگله!
‫من قطعا میام کوئتسو!
‫با زن‌های بزرگ‌تر هم اوکیم!
‫چـ ـ چیه...؟
‫این مدرسه به بچه‌هایی مثل شما نیازی نداره.
‫این- این چه حرفیه؟
‫دارم میگم ما نیازی به شما نداریم. نشنیدی؟
‫ولی ما این همه زحمت کشیدیم اومدیم به تور بازدید از مدرسه!
‫ما که ازتون نخواستیم بیاید.
‫این شمایید که دارید خودتون رو با آزمون ورودی اینجا به چالش می‌کشید.
‫ما فقط راهنما هستیم و این به این معنی نیست که ‫برای ما جلب توجه کنین.
‫درسته!؟
‫ها!؟ اوه، آره!
‫شاید بخواید جشنواره‌ی فرهنگی هم ببینید.
‫تازگیا، اینجوری شده که خیلی از مدارس مقیاس ‫چیزها رو کاهش می‌دن، ولی کوئتسو زنده‌ش می‌کنه.
‫واو! این خیلی خوبه!
‫منم خیلی مشتاقشم!
‫بیاین حتما بیایم، باشه!؟
‫حتما میایم! حتما!
‫دوست دارم دفعه‌ی بعدی ساجو-سان اطراف رو بهم نشون بده...
‫اوه، اون فرد، درسته!؟
‫فوکا باز داره تو ذهنش فانتزی می‌سازه!
‫ا-این فانتزی نیست...!
‫ناتسوکاوا... تو ‌می‌تونی اونجوری صحبت کنی، ها؟
‫گمونم به پسرهای مزاحم عادت کردم.
‫آها...
‫اینم از تور مدرسه.
‫کسایی که دوست دارن می‌تونن از کافه‌تریای مدرسه استفاده کنن ‫و اگر دوست دارید هم می‌تونین فعالیت‌های باشگاهی رو نگاه کنین.
‫کار شماها هم تموم شد؟
‫معذرت می‌خوایم!
‫ما واقعا درباره‌ی اومدن به این مدرسه جدی‌ایم، پس...
‫اگه این اتفاق افتاد، میشه به ما به چشم کوهای نگاه کنین...
‫فهمیدم. پس همه‌ی تلاشتون رو بکنین.
‫باشه...
‫آم...
‫برای امروز خیلی ممنونم.
‫کاری نکردم. باعث افتخاره...
‫اوه... واتارو.
‫ساجو-سان!
‫چی!؟
‫ساجو-سان!
‫ها!؟
‫ها!؟ ساساکی-سان؟ و ساساکی... و... ناتسوکاوا!؟
‫چی!؟ این چه ترکیبیه!؟ حس خوبی ندارم...
‫تور بازدید از مدرسه‌ست! انتظار نداشتم بتونم ببینمت!
‫ها!؟ اوه، که اینطور...
‫اوه اوه!
‫این دوتا سنپای داشتن اینجا رو به ما نشون می‌دادن!
‫که اینطور. منطقیه...
‫چی!؟ این برخورد تصادفی اصن ممکنه!؟
‫هی فوکا؟ این شخص، همون ساجو-سانه؟
‫چی!؟ کدوم ساجو-سان!؟
‫بیخیال! از این حرفا اینجا نزنید!
‫اون ساجو-سانی که به فوکا-چان که زیاد حرف زدن بلد نبود ‫یاد داد محترمانه حرف بزنه؟
‫چی!؟
‫اون ساجو-سانی که به فوکا که تو دنیای مانگا غوطه ور شده بود ‫یاد داد که دنیای واقعی رو ببینه؟
‫چی!؟
‫اون ساجو-سانی که به فوکای گیج کمک کرد حواسش رو جمع کنه؟
‫چی!؟
‫کـ ـ کدوم ساجو-سان رو میگی!؟
‫ا-اینا حقیقت نداره! من غوطه ور یا گیج نیستم!
‫ها!؟ ساساکی-سان یه جورایی اینجوری بود؟
‫برعکس وقتایی که با من یا ایچینوسه-سانه، به نظر میاد بچه باشه، یا...
‫ساجو-سنپای! لطفا مراقب فوکا باش، باشه!؟
‫خب، اون یه همچین بچه‌ایه، ولی بچه‌ی خوبیه!
‫الان دیگه زیادی دیر شده! بعدشم، من و ساجو-سان ‫همین الانشم یه رابطه‌ی عمیق داریم!
‫چی!؟
‫اون مهربونه، اطلاعات خوبی داره، و مودبه، و ‫حتی اون بار که رفتیم بیرون، اون احتمالا...
‫صبر کن! هی، ساساکی-سان!؟
‫آم! آه چیزه! منظورم اون نبود!
‫آم! وقتش رسیده دیگه! باید بریم!
‫ها!؟ چی!؟ هی، فوکا-چان!؟
‫مرسی که وقت گذاشتین! همگی، بهتره دیگه رفع زحمت می‌کنیم!
‫وای، چی شد یهو!؟
‫صـ ـ صبر کنین!
‫انگار مشخصه که راهنمایی‌ان، می‌دونی؟
‫درسته...
‫خب دیگه، ساجو، موفق باشی!
‫اوه!
‫چی!؟ هی! ساساکی!؟
‫آم... سلام، ناتسوکاوا..."سان"...؟
‫چی‌ می‌خوای؟
‫اوه! نه... هیچی...
‫با من بیا.
‫چی!؟
‫عه؟ که اینطور!
‫خب ساجوتچی، پس... مهربونی، اطلاعات خوبی داری، دیگه چی؟
‫مودبه.
‫مودب، ها!؟ دیگه؟
‫بیرون هم میره.
‫آره، درسته! بیرون هم میره!
‫علی رغم اینکه گفتی سرت شلوغه، به نظر میاد ‫داشتی به روش‌های مختلف خوش گذرونی می‌کردی.
‫نه، من صرفا خوش گذرونی نمی‌کردم! بعدشم، درسته که ‫اتفاق‌های مختلفی افتاد، ولی...
‫اتفاق‌های مختلفی افتاد. مثلا چی؟
‫هوم! پرسیدن سوال‌های حوصله‌ سربر کار درستی نیست...
‫عکس مایو.
‫الان شروع می‌کنم حرف زدن...
‫که اینطور.
‫خب پس، بزار گوشیت رو قرض بگیرم.
‫میشه بپرسم برای چی؟ من که همه چی رو گفتم!
‫این و اون دوتا مسئله‌ی جدان.
‫بـ ـ بعدشم، خجالت آوره...
‫نمی‌زارم فقط تو گالریم بمونه! به طور مداوم بهش نگاه می‌کنم!
‫برای همین اینو نمی‌خوام!
‫می‌دونی، ساجوتچی، در مورد اینجور چیزا روراست حرف می‌زنی.
‫دیدی؟ حتی آشیدا هم گفت...
‫احمق...
‫هوف...
‫عوضش... باید با ما هم وقت بگذرونی...
‫چی؟
‫اگه نمی‌خوای اشکالی نداره...
‫صبر کن، وایسا! نشنیدم چی گفتی! واقعا! یه بار دیگه بگو!
‫باید با ما هم وقت بگذرونی!
‫من!؟ با ناتسوکاوا، با شماها وقت بگذرونم...؟
‫آ..آره... اگه وقت داری با بقیه بری بیرون، پس حداقل ‫می‌تونی اینکار رو بکنی، درسته؟
‫نمی‌خوای؟
‫نه، می‌خوام! شکرگذار هم هستم!
‫چرا شبیه سامورایی‌ها حرف می‌زنی؟
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫هی. خب، آیچی...
‫ها؟ چیه؟
‫من می‌فهمم چه احساسی داری، ولی بهتره زیاد ‫به ساجوتچی سخت نگیری.
‫با این سرعت، دوباره بینمون فاصله ایجاد میشه، می‌دونی؟
‫آیچی، من می‌خوام هم تو خوشحال باشی هم ساجوتچی...
‫آره...
‫چی شده؟
‫پسر رویاپرداز
‫یه واقع گراست
‫بوی عرق میدی... حتما خیلی سخت کار کردی.
‫کتاب‌فروشی هامامینامی
‫پسر رویاپرداز
‫یه واقع گراست
‫ساجو، آیکا، کِی
‫چجوری وقت بگذرونیم؟
‫از اونجایی که آیری باهامون هست، گزینه‌ها محدودن.
‫ساجو
‫اوه! خواهر کوچیکه‌ی ناتسوکاوا!
‫باز بریم دریا؟
‫خوبه!
‫آیکا
‫با این اعضا، دریا کنسله.
‫هاها. چون قراره مایو بپوشیم.
‫ناراحت!
‫آیکا
‫می‌خواید بیاید خونه‌ی ما؟
‫اینو هستم!
‫تازه، آیری هم اذیت نمیشه.
‫خیلی خب!
‫صبر کن. ساجوتچی، زنده‌ای؟
‫ساجو
‫زندم.
‫آیکا
‫می‌دونی، اینجوری نیست که
‫بخوام زورت کنم بیای.
‫ساجو
‫چه زنده بمونم!
‫ساجو
‫چه بمیرم!
‫ساجو
‫میام!
‫آروم باش!
‫ساجو
‫باشه!
‫چیز عجیب و غریبی به آیری نگو یا نکن، خب؟
‫ساجو
‫البته!
‫شوخی یا سرکاری‌ای که
‫یه بچه نمی‌فهمتشون نکن، خب؟
‫درست مثل آدم با یه لباس تر و تمیز بیا.
‫آیکا
‫یه سلام و احوال پرسی درست بکن.
‫از بی ادبا خوشم نمیاد.
‫آیچی، بیا همینجا تمومش کنیم.
‫خب، اگه فقط من بودم، یه چیزی بود
‫ولی آیری هم هست.
‫ساجو
‫هر چی تو بگی!
‫لطفا
‫می‌سپارمش به خودت و هرچی که فکر می‌کنی بهتره.
‫هر چی تو بخوای!
‫ساجو
‫لطفا
‫می‌سپارمش به خودت و هرچی که فکر می‌کنی بهتره.
‫واقعا میگم.