..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫کتاب‌فروشی هامامینامی
- ‫کمارو - ‫نمایش آتیش بازی
- ‫رویاها - ‫کوتاهن، - ‫عاشق شو، - ‫دوشیزه. - ‫ساجو-کون.
‫ساجو-کون!
‫چیزی شده؟
‫انگار قراره بارون بیاد، برای همین...
‫عه، جدی؟
‫واقعا مثکه قراره بارون بیاد...
‫اوه، اومد.
‫ایچینوسه-سان می‌تونی کمکم کنی اون ‫چرخ دستی‌هایی که گذاشتیم بیرون رو بیاریم داخل؟
‫بله چشم.
- ‫ما کتاب‌های - ‫استفاده شده ‫رو می‌خریم
‫چی!؟ نـ ـ ناتسوکاوا!؟
‫آ..آم...
‫اوه! زود باش! بیا داخل!
‫ناتسوکاوا-سان... بفرمایید.
‫مرسی، ایچینوسه-سان.
‫خواهش می‌کنم.
‫ایچینوسه-سان تغییر کرده؟
‫ها؟ آره، ممکنه.
‫اولش آروم و ملایم به نظر میاد، ولی در واقع، ‫ جذاب و بافکره.
‫چی تو رو امروز به اینجا کشونده؟
‫اوه... خب... من فقط اومدم ببینم چطوری.
‫حالا لازم نبود تو همچین روزی با این آب و هوا ‫برداری بیای...
‫با این سرعت، دوباره بینمون فاصله ایجاد میشه، می‌دونی؟
‫از الان به بعد هم می‌خوای کار پاره وقتت رو ادامه بدی؟
‫ها؟ نه، مدت طولانی نه.
‫ها؟
‫بعد از تعطیلات تابستونی استعفا می‌دم. ‫چون از اول برنامه‌ام همین بود.
‫جـ ـ جدی...؟ باهاش مشکلی نداری؟
‫منظورت از "مشکلی باهاش نداری" چیه؟
‫خب...
‫ها؟ می‌دونی، ایچینوسه-سان الان اوکیه. ‫حتی اگه من بالا سرش نباشم.
‫سلام!
‫تقریبا وقتی بارون شروع شده بود رسیدم و...
‫اوه! ناتسوکاوا-سنپای!
‫اوه. آره، سلام. یا بهتره بگم، لباسات!
‫اینکه تونستم بین این همه جا تو رو اینجا ببینم! ‫خیلی برای اون روز ممنونم!
‫مهم‌تر از اون، لباساتن. باید زودتر خشکت کنیم.
‫از اینم یکم استفاده کردم، ولی...
‫چی!؟ فوکا-چان!؟
‫مینا-سنپای، امروز، من-
- ‫اوه! بدو بیا اینجا! - ‫چیزی شده؟
‫من حواسم به مغازه هست...
‫غافلگیرانه بود.
‫ها؟ آها، ساساکی-سان؟
‫اون و ایچینوسه-سان خوب باهم کنار میان. اون زیاد میاد اینجا، ‫و باهم راجع به کتاب حرف می‌زنن.
- ‫"زیاد"... - ‫آره.
‫تو به طرز افتضاحی... به هردوشون نزدیکی. ‫مطمئنی نمی‌خوای بری پیششون؟
‫خب، اینجوری تو تنها میشی ناتسوکاوا.
‫ناتسوکاوا؟
‫چی شده؟
‫هـ ـ هیچی.
‫نه، معلومه که هیچی نیست.
‫دارم میگم چیزی نیست!
‫وای! چی کار داری...!؟
‫اوه! آم!
‫ما اصن قصد نداشتیم دید بزنیم یا فالگوش وایسیم یا هر چیز دیگه‌ای! ‫لطفا ما رو ببخشید!
‫بــ ـ بهت گفتم، می‌دونی؟ گفتم " می‌خواید بیای خونمون؟"
‫آ..آره. یادمه.
‫ولی تو این همه راه اومدی که دوباره اینو بگی؟
‫ایــ..این برای این بود که تصادفاً این اطراف بودم...
‫ولی چند دقیقه پیش گفتی که " فقط اومدم ببینم چطوری" می‌دونی؟
‫حالا لازم بود به اون اشاره کنی؟
‫ببخشید. درگیر جزئیات شدم...
‫پس، اون قضیه‌ "می‌خواید بیاید خونمون؟"، هنوز هست؟
‫چرا؟
‫خب، از اونجایی که خیلی به ایرادهام اشاره کردی، ‫گفتم شاید کنسل شده.
- ‫رویاها - ‫کوتاهن، - ‫عاشق شو، - ‫دوشیزه.
‫اون...
- ‫خب، اگه فقط من بودم، یه چیزی بود - ‫ولی آیری هم هست. - ‫ساجو - ‫هر چی تو بگی! - ‫ساجو - ‫لطفا - ‫می‌سپارمش به خودت و هرچی که فکر می‌کنی بهتره. - ‫واقعا میگم.
‫اون برای این بود که...
‫می‌خواستم اونی-سانِ مهربون آیری بشی...
‫چی!؟ "اونی-سان"!؟
‫منظورم...!
‫منظورم اونجوری نبود...!
‫می‌دونم! می‌دونم!
‫می‌دونی، واقعا دوست دارم بیای.
‫منم خیلی دوست دارم که-
‫آه...
- ‫پسر رویاپرداز - ‫یه واقع گراست
‫چون، تو جایی هستی که بهش تعلق دارم!
‫ناتسوکاوا
‫وقتش رسیده.
‫چی کار می‌کنی ساجوتچی؟
‫وای!
‫خب، خوشتیپ شدی؟
‫صفر امتیاز.
‫چیه!؟ درست ازت تعریف کردم.
‫وای، چقدر خوشحال شدم.
‫صبر کن!
‫من هنوز از نظر منتالی خودمو آماده نکردم!
‫اومدم!
‫اه.
‫منفی یک میلیون امتیاز. حداقل به زبون بیار.
‫بفرمایید.
‫کِی-چان، و...
‫تو کی‌ای؟
‫از آشنایی باهات خوشبختم. اسم من واتارو ساجوئه. ‫مشتاق امروز هستم.
‫رسمی احوال پرسی نکن.
‫آی-چان، اسم ایشون واتاروئه.
‫واتارو. می‌تونی بگیش؟
‫واتائو...؟
‫ای خدا! تو چقدر نازی آخه!
‫آی-چان، شاید برات آسون‌تر باشه که بگی ساجو؟
‫ساجو؟
‫ساجو!
‫برو! ساجو!
- ‫به پیش! - ‫بـ ـ بله قربان!
‫پنج ساله‌ها رو دست کم گرفته بودم... اون خیلی پرانرژیه!
‫بیشتر! بیشتر! خیلی آرومی ساجو!
‫هی، حالت خوبه؟
‫خـ...خوبم...
‫می‌خوام اسب سواری کنم!
‫آیری، دیگه لوس بازی در نیار.
‫آیری-سان، همیشه از اینجور بازی‌های سخت می‌کنی؟
‫ها؟
‫معمولا، کتاب مصور می‌خونه یا خونه بازی می‌کنه و این چیزا، ولی...
‫خوش شانس! کاملا از تو خوشش اومده.
‫چی؟ واقعا این طور فکر می‌کنی؟
- ‫بوم! - ‫وای!
- ‫می‌بینی؟ - ‫آی، آی، آی، آی، آی!
‫مــ..معمولا اینجوری نمی‌پره رو بقیه، ولی...
‫هی! اون...!
‫ساجوتچی یه داداش کوچیک‌تره، نه؟ حتما یه چیزی هست ‫که آیری باهاش ارتباط می‌گیره.
‫اون شکممه!
‫حالا هر چی باشه، در این حد آخه؟
‫هی تو! اینم از تلافیِ ساجو برای مافوقش!
- ‫وای نه! - ‫اینو بگیر! و این! و این!
‫اینکه آی-چان از غریبه‌ها خجالت نمی‌کشه و ‫شلوغ ‌می‌کنه حس تازگی میده.
‫شاید این قدرت ساجوتچیه؟
- ‫آره... - ‫ساجو! ‫اینو بگیر!
‫آره... داره خوش می‌گذره...
‫انگار از جنگ برگشتی ساجوتچی. خیلی خنده داره.
‫خب، خودت بودی که رفتی باهاش گرم گرفتی.
‫ولی ناتسوکاوا، خودتم گفتی، مگه نه؟ که می‌خواستی ‫اونی-سانِ مهربون آیری بشم.
‫هی! اینجا جاش نیست!
‫"اونی-سان"؟
‫ها!؟ قضیه‌ش چیه؟ راجع به چی حرف می‌زنین؟
‫خب، وقتی قرار شد که بیایم خونه‌ی ناتسوکاوا-
‫د..دیگه کافیه!
‫چی!؟ ولی من کنجکاو شدم!
‫کنجکاو شدم!
‫کِی! تو هم همینطور، آیری!
‫اوه-اوه! دعوامون کردن! بیا اینجا آی-چان!
‫باشه!
‫خیلی نازه! خیلی نازه!
‫آیچی، تو هم مثل آی-چان یه همچین دوره‌ای تو زندگیت داشتی، می‌دونی؟
‫به اصطلاح دیگه، منظورت اینه که اون مثل بچگی‌های ناتسوکاواست.
‫بهش به طور عجیب و غریبی نگاه نکن.
‫مثل اونه-چان؟
‫درسته!
- ‫یه ناتسوکاوای شاد در حال لم دادن... هوم... - ‫مثل اونه-چان!
‫به چیز عجیبی که فکر نمی‌کنی ها؟
‫نـ..نـ..نـه! اینجوری نیست، خب؟
‫خیلی مضطرب به نظر میای، می‌دونی؟
- ‫چیه، کِی؟ - ‫هیچی.
- ‫هی هی آی-چان. - ‫ها؟
‫دلت یه اونی-چان نمی‌خواد؟ یه اونی-چانی که هرروز باهات بازی کنه.
‫می‌خوام! اونی-چان!
‫عه!
‫چـ..چی داری میگی!؟ قضیه این اونی-چان چیه!؟
‫اِ وا. چیزی که من داشتم می‌گفتم یه مرد جوون بود که ازش بزرگ‌تر باشه، می‌دونی؟
‫جدی! بسه دیگه کِی!
‫ساجو! استراحت کردی؟
‫آره، کردم. استراحت کردم.
‫پس بیا بازی!
‫چی!؟ وای، وای!
‫مثل خاکستر سفید خالص سوختم.
- ‫اوه! مامان آیچی. - ‫چی!؟
‫چی کار داری می‌کنی؟
‫تازه، قیافه‌ای که گرفتی بی فایدست.
‫خوش برگشتی مامان.
‫اومدم. مهمون داریم؟
- ‫آره. کِی و- - ‫از آشنایی باهاتون خوشبختم.
‫چی کار داری می‌کنی!؟
‫تو باید ساجو-کون باشی، درسته؟
‫چی!؟
‫آیکا خیلی ازت تعریف کرده.
‫چی!؟ چه تعریفی!؟
‫ها!؟
‫بزار ببینم...
‫ا..اونا داشتن می‌رفتن، پس...!
‫خیلی حیف شد. دلم می‌خواست کلی با ساجو-کون حرف بزنم
‫ساجو!
‫آم، خب...
‫مامان!
‫دفعه‌ی بعدی... می‌تونی دفعه‌ی بعدی حرف بزنی، باشه!؟
‫چی...؟
‫تونستی ساجوتچی. مثل اینکه قراره یه دفعه‌ی بعدی وجود داشته باشه. یه دفعه‌ی بعدی.
‫آ..آره...
‫من همراهیشون می‌کنم!
‫آره، آره. ساجو-کون، لطفا بازم بیا.
‫آیری-چان، لطفا دفعه‌ی بعدی یکم کمتر بهم سخت بگیر، فقط یه کوچولو.
‫می‌بینمت، آی-چان!
‫می‌بینمتون!
‫آی-چان خیلی زود داره بزرگ میشه.
‫واقعا؟ من چون هر روز می‌بینمش نمی‌تونم تشخیص بدم.
‫خیلی زود، ممکنه از تو هم قدش بلندتر شه، آیچی.
‫مـ..من بازم قدم بلندتر میشه!
‫چی!؟
‫حالا که بحثش شد، آیری-چان به مامانش رفته، می‌دونی؟
‫هومم، آره به گمونم. آیچی، اگه تو رو بخوام بگم، ‫به بابات رفتی، درسته؟
‫یه مادر زیبا و خواهرای زیبا، نه؟
‫هی، با لحن عجیب و غریب نگو.
‫چی!؟ با لحن عجیبی گفتم؟ جدی؟
‫اوه! به هر حال، ناتسوکاوا.
‫درباره‌ی من چی گفتی؟
‫چی!؟
‫مامانت گفت ازم تعریف شنیده.
‫د..درباره‌ی چیز خاصی حرف نزدم.
‫اوه!
‫اوه! راه من از این طرفه، پس بای بای!
‫اوه!
‫اون فقط...
‫تا اینجا کافیه. ممنون، ناتسوکاوا.
‫تا یکم جلوتر باهات میام.
‫شاید هم.
‫عه! هی...!
- ‫پسر رویاپرداز - ‫یه واقع گراست
‫می‌دونی، جدیداً، مدرسه داره خوش می‌گذره.
‫چی؟ مدرسه؟
‫شروع کردم به حرف زدن با کلی آدم و باهاشون وقت گذروندم و...
‫اینجوریه که "اوه، پس زندگی مدرسه‌ای اینجوریه."
‫ولی اینجوری نیست که به طور طبیعی اتفاق افتاده باشه، می‌دونی؟
‫ها؟
‫خب، چون تو راهنمایی که بودم اینجوری نبود.
‫اوه!
‫ببخشید... تقصیر منه، نه؟
‫نه حرفم یه چیز دیگه‌ست. اینو نمیگم.
‫اون موقع، واتارو، حتی اگه تو نبودی هم، احتمالا از مدرسه لذت نمی‌بردم،
‫یا با همکلاسی‌هام حرف نمی‌زدم. چون آزادی عمل عاطفی برای این کار رو نداشتم.
‫چون نمی‌تونستم تمرکزم رو روی بقیه‌ی چیزها بذارم.
‫هنوز بیداری؟ برو بخواب دیگه.
‫یهو بیدار شدم.
‫خب، مامان، دارم به این فکر می‌کنم که آزمون ورودی ‫دبیرستان کوئتسو رو بدم.
‫اونجا یه برنامه معافیت از شهریه داره، می‌دونی؟
‫اوه! چی داری میگی؟ لازم نیست نگرانِ...
‫تازه...
‫یونیفرم‌هاشم خوشگلن.
‫که اینطور...
‫من هنوز در مورد اوضاع پشیمونم. ‫حتما به طور غیرتحملی مزاحم بودم.
- ‫آره بودی. - ‫آخ!
‫ولی...
‫بر اساس اونی که اون موقع بودم، ‫یه جورایی نمی‌تونم الان خودم رو باور کنم.
‫اینجوریم که " چجوری می‌تونم اینقدر با انجام دادن کارها ‫تا این حد بهم خوش بگذره...؟"
‫شاید، شروعش...
‫این چند روزه کاری بهت نداشته، می‌دونی؟
‫خوشحالم ناتسوکاوا.
‫می‌دونی، ما یکم نگرانت بودیم.
‫همه در مورد من می‌دونستن.
‫شاید، اگه اون رو نداشتم، مثل همون موقع که ‫راهنمایی بودم می‌موندم.
‫بخاطر فعالیت‌های حمایتی و ترویجی من بوده. ‫ولی جدا از اون، متاسفم.
‫دارم بهت میگم، معذرت خواهی نکن، واتارو.
‫چون منم دارم خودپسندی می‌کنم.
‫چطور؟
‫حتی با کِی، یا وقتی با بقیه دارم از صحبت کردن لذت می‌برم،
‫حس می‌کنم یه چیزی کمه.
‫خب...
‫اون ممکنه خودپسندی باشه.
‫می‌دونی، اون موقع‌ها، بدون شک، یه شخص خاصی اونجا نیست.
‫و اون شخص خاص، اونجاست، یه قدم دورتر.
‫خب، اون برای اینه که...
‫اگه من به سمتش قدم بردارم، ممکنه مزاحم باشم، پس...
‫اینطور نیست!
‫چون...
‫چون تو جایی هستی که من بهش تعلق دارم!
‫ناستوکا-
‫اوه، امروز...
‫نمایش آتیش بازیه.
‫ببخشید...
‫ها!؟ نـ..نه...
‫با صداهای بلند خیلی کنار نمیام.
‫نـ..ناتسوکاوا؟
‫دیگه قرار نیست با اسم کوچیکم صدام کنی؟
‫چی...؟
‫اوه! هـ...
‫چیزی که گفتم رو فراموش کن!
‫و..ولی... باید بیای مثل قدیم باهام حرف بزنی.
‫می‌دونی، من وقتی تو باهام نباشی...
‫مضطرب میشم!
‫با...باشه...
‫آیکا به نظرم بچه اومد، بیشتر از همیشه.
‫نمی‌تونستم تنهاش بذارم، پس با اینکه آیکا گفت من رو تا خونه همراهی می‌کنه، ‫اینطوری شد که من تا خونه رسوندمش.
‫همونطور که گفته شد، این ممکنه یه بهونه باشه.
‫خب پس.
‫ممنونم... واتارو.
‫می‌بینمت، آیکا.
‫1 سپتامبر
‫دوباره تو، که فقط تو همچین زمان‌هایی منو اذیت می‌کنی!
‫چرا که نه؟ به جایی رسیدی که دیگه کارهای مدرسه رو خوب انجام میدی،
‫پس، همینجوری ادامه بده، و به جشنواره‌ی فرهنگی کمک کن.
- ‫نمی‌خوام. - ‫آی!
‫خیلی خب، فهمیدم! اینقدر مرموز شونه و مچم رو نگیر! خیلی ترسناکی!
‫ایش!
‫اون زن وحشی، واقعا یاد گرفته منو کنترل کنه. من که آچار فرانسه نیستم.
‫ها؟
‫صبح بخیر، واتارو.
‫صبح بخیر، ناتسوکاوا.
‫ها؟ چیه...؟
‫کرواتت کج شده.
‫ترم جدید مدرسه شروع شده، پس خودتو جمع و جور کن!
‫چـ..چشم.
‫موهات هم همینطور.
‫نمی‌خواد موهامو درست کنی.
‫اوه...
‫ببین؟ درست شد. بریم.
‫باشه.
‫اوه، موهات و کوتاه کردی؟
‫کوتاهش نکردم، می‌دونی؟
‫اوه، که اینطور...
‫وای...
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫خب، حتی اگه آرزو کنم و رویا داشته باشم، واقعیت بی معنیه.
‫اون لحظه، از جایی که توپ فوتبال جلوم پرت شد،
‫نمایی که داشتم می‌دیدم، خاکستری شد.
‫ولی، قبل از اینکه بفهمم، دوباره رنگی شد.
- ‫اخلاق و - ‫انضباط
‫ممکنه فقط تصادفی باشه...
‫ولی با دیدن واقعیت و گذروندن روزها با تب و تاب...
‫این جواب این بود که چجوری می‌خوام به اون رویا نزدیک شم.
‫کلاس شورای دانش آموزی
- ‫شورای - ‫دانش آموزی
‫اسم من واتارو ساجوئه.
‫من در مرحمت رویاها و واقعیت‌هام هستم، و آزادی عاطفی ‫برای نگاه کردن به آینده رو ندارم.
‫من دانش آموز پسر معمولی دبیرستان شمام.
- ‫پسر رویاپرداز - ‫یه واقع گراست - ‫به احتمال زیاد، گمونم روزهام به همین منوال تا ابد پیش برن.