‫یادم نمیاد چطور شروع شد.
‫تا جایی که یادم میاد. ‫این چیزی بود که میخواستم باشم:
‫اعلیحضرت در سایه.
‫آلفا...
‫هر چی گفتی درست از آب درومد.
‫من به متون و کتابهای قدیمی نگاه کردم.
‫و توضیحاتی راجب اونایی که فکر می‌کنیم فرقه دیابلوس هستن یافتم.
‫همونطور که من شک داشتم:
‫هر چی بیشتر یاد بگیریم ‫قوی تر میشن.
‫با این اوصاف...
‫ما در سایه ها کمین میکنیم و اونهارو به دام میندازیم.
‫آره، این چیزیه که من میخوام
‫اینطوری بالاخره اعلیحضرت در سایه میشم.
‫ولی پسر، این اِلف مثل آب خوردن گول می‌خوره.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫اعلیحضرت در سایه!
قسمت دو: باغ سایه زاده شد
‫آخرین تابستان دوران مدرسم؛
‫من، کاگنو مینورو،
‫مسیر تبدیل شدن به اعلیحضرت در سایه رو دنبال می‌کردم.
‫زمانی که به نظر میرسید سفر من به شدت کوتاه شد.
‫کوریا همیشه یه داداش کوچولو میخواست
‫اون خیلی خوشحال میشه!
‫چه...
‫ولی یچیزی درست نیست!
‫اصلا گریه نمیکنه!
‫اوه، فهمیدم.
‫اوعه! اوعه!
‫چه گریه جالبی!
‫حتما داشتم چیزهایی رو تصور می‌کردم.
‫درباره‌ اینکه چطور این اتفاق افتاد هیچ نظری نداشتم.
‫ولی این فقط یه بخش کوچیکه.
‫از همه مهمتر، فضا پر از انرژی جادوییه.
‫تو زندگی گذشته‌ام، جادو فقط تو رویا‌ها و داستان‌های افسانه‌ای بود.
‫ولی الان می‌تونم این قدرت فوق‌العاده رو داشته باشم.
‫این تنها چیزیه که اهمیت داره.
‫با این قدرت، میتونم...
‫اوه، ریدم.
‫اوعه! اوعه!
‫اوه، قبل از اینکه فراموش کنم...
‫من به عنوان پسر بارون کاگنو دوباره متولد شدم.
‫بارون: اشراف‌زاده عالی‌مقام
‫برای نسل‌ها، این خانواده شوالیه‌های‌تاریکی رو تربیت می‌کرد،
‫شمشیر بازهایی که، ‫قدرت فیزیکی شون رو با جادو زیاد میکنن.
‫همه امید زیادی به وارث کاگنو دارن...
‫که من نیستم.
‫قایم شدم پشت خواهر با سرشار از استعدادم،
‫به عنوان یه شوالیه‌تاریکی معمولی تو تمرینات شخصیت ‫فرعی بزرگ شدم.
‫اما زیر اون نمای بیرونی...
‫میبینم که تجارت تو رونقه ، راهزنای عزیزم.
‫پس لطفا چیزای با ارزشتونو نشونم بدید.
‫با ما درنیفت بچه.
‫من فقط...
‫شما، اونجا اندازه کافی زر زدید.
‫گفتم پولارو نشونم بده.
‫یه شمشیر ژله‌ای...
‫خوبه، نه؟
‫واو، بدرد بخور‌تر از اون چیزیه که فکر میکردم.
‫اوه، وایسا...
‫خب، خوبه
‫بعدی...
‫میتونم روی تو امتحانش کنم.
‫اگه زیاد روش کار کنید، ‫میتونید تقریبا دو دقیقه زنده بمونید.
‫پس منتظر باشید.
‫اذیت نکن، پسر!
‫تعجب کردی؟
‫شاید بنظر نرسه، ‫ولی من استاد بوشینریو هستم!
‫شوخی کردم!
‫شما دو دقیقه طاقت نیاوردید.
‫هوم، منم از این لباس ژله‌ای راضیم.
‫دوستان کاروانی من، انتقامتونو گرفتم!
‫نگران نباشین؛ از هدایایی که به جا گذاشتین به خوبی ‫استفاده خواهم کرد.
‫پول، هنر، غذا، و....
‫یه قفس؟ برده ؟
‫این غیرمنتظره ست!
‫جنازه نیستی.
‫شروع به پوسیدگی کردی ولی هنوز زنده ای.
‫یعنی تسخیر شدی؟
‫این طول‌موج...
‫قبلا حسش کرده بودم.
‫درست مثل یک بار جادوییه.
‫میتونم ازش استفاده کنم.
‫این بدن من نیست.
‫برای همین بدون آسیب به خودم می‌تونم هر ‫کاری باهاش بکنم.
‫بعدش، شروع به شلیک کردن با جادو بهش کردم.
‫خیلی چیزها رو آزمایش کردم ولی جواب نداد ‫مثل یک دوره آزمایشی هیجان انگیز.
‫بعد، یه ماه بعد...
‫بالاخره موفق شدم اضافه بار جادویی را کنترل کنم.
‫اما...
‫اوه، پسر...
‫کی می‌دونست چیزی که انقدر تجزیه شده می‌تونه ‫به حالت عادی برگرده؟
‫اوه اوه الان چیکار کنم؟
‫اوه! من یه نظری دارم
‫حواست رو جمع کن.
‫این اولین اجرای شما ‫به عنوان علیحضرت در تاریکی است.
‫میبینم که پا شدی.
‫من...
‫ولی امکان نداره!
‫نفرینی که اذیتت می‌کرد رو شکسته‌ام.
‫الان آزاید.
‫تو این کارو کردی؟
‫چه نفرینی؟
‫بله، یک نفرین...
‫یه نفرین وحشتناک که رو شما و بقیه نوادگان قهرمان‌ها اجرا شده.
‫من تعجبتونو درک میکنم.
‫ولی در واقع فکر میکنم شما هم دربارش شنیدید.
‫افسانه ای در کتاب مقدس.
‫که درباره سه قهرمانیست که دیابلوس رو شکست دادند.
‫این داستان درسته.
‫و دیو تو نفسای آخرش نفرین کرد.
‫این چیزیه که تو رو واقعاً به یه توده گوشت پوسیده تبدیل کرد.
‫ولی یکی تاریخ رو تحریف کرده،
‫و شما رو به چشم حقارت دیده، بهتون تسخیر‌شده گفته.
‫و کسی که پشت همه‌ی این‌هاست...
‫آره، مغز متفکر...
‫نه، خیلی زوده که اسمش رو بگم. ‫اگه بدونی ممکنه به خطر بیفتی.
‫برام مهم نیست.
‫کی اینکارو با من کرد؟
‫که اینطور...
‫حالا که اینطوریه، بهت میگم...
‫فرقه‌ی دیابلوس...
‫گروهی از شیادان در حال نقشه کشی ‫برای احیای شیطان بزرگ هستن.
‫آنها هیچوقت در روز روشن بیرون نمیان.
‫ماموریت من پایان دادن به نقشه‌های شیطانی اونا تو سایه‌ست.
‫حدس میزدم.
‫بله، اسم من شیک‌و‌پیک ـــــ
‫متاسفم.
‫اسم منم سایه ست.
‫ کسی که در سایه ها کمین می کند تا سایه ها را شکار کند.
‫سایه...
‫راه من آسون نیست،
‫ولی باید انجامش بدم.
‫فرزند قرمانان،
‫آماده ای منو تو این مسیر همراهی کنی؟
‫وقتی مریض شدم ــــ
‫منظورم اینه وقتی نفرینم زده شد ‫همه چیزو از دست دادم.
‫تنها راهم این بود که به عنوان یه موجود شنیع از بین برم؛ اما تو نجاتم دادی.
‫پس...
‫اگه این چیزیه که میخوای.
‫من جونمم فدا میکنم.
‫و من آدم گناهکار رو با مرگ مجازات می‌کنم.
‫منظورم اینه، همه‌ش رو از خودم ساختم.
‫احتمالا در برابر رهبران بزرگ دولتی و ... قرار خواهیم گرفت.
‫و مطمئنم بسیاری از افراد تحت کنترل حقیقت را نمی‌دونم.
‫با این وجود نمیتونم به هر کسی که جلو راهمون قراره میگیره رحم کنم.
‫آره، خوبه، به این میگن روحیه!
‫ما باید سایر نوادگان قهرمان را پیدا کنیم ‫ و اونا را زیر پر و بال خود بگیریم.
‫اوه، درسته.
‫همونطور که ساختار خودمونو گسترش میدیم،
‫باید بر این اساس پایگاه عملیاتی خود را تقویت کنیم.
‫و نیاز به جمع آوری بودجه داریم.
‫آره؛ ولی در حد نیاز.
‫حله، خب، اوه، درسته.
‫اسم سازمانمون رو می‌ذاریم...
‫باغ سایه.
‫و الان اسم تو هم آلفاست.
‫سه سال از اولین اجرای فی‌البداهه‌ام می‌گذره.
‫الان سیزده سالمه؛ ‫یک شوالیه معمولیم در حال تمرین.
‫حمله‌ات ضعیفه!
‫حصارکشی در این دنیا در یک کلام غیر پیچیده است.
‫در زندگی گذشته ام؛ زندگی در عصر اطلاعات،
‫من قادر به ترکیب همه انواع هنرها با یکدیگر و بهینه سازی آن ها بودم.
‫اگه همین الان ازشون استفاده میکردم...
‫جیز! تو خیلی قدرتمندی.
‫اون پسر هیچوقت پیشرفت نمی کنه.
‫خانم کوریا...
‫بله؟
‫مادرتون صداتون می‌کنن.
‫مهمان ها برای مهمانی خداحافظی شما میان.
‫من یه مدت نمیتونم باهات تمرین کنم،
‫ولی خودت تمرینت رو حتماً ادامه بده.
‫چشم!
‫برای اون پسر حوله و لباس برای تعویض آماده کنید.
‫تو، حوله آماده کن و لباس‌های پسر رو عوض کن.
‫پسر، نقش شخصیت فرعی رو بازی کردن هم آسون نیست.
‫ولی باید نقش اولِ فرعی رو بی‌نقص بازی کنم. ‫اگه می‌خوام برای روزی که می‌دونم می‌رسه آماده شم.
‫وقتی اشراف‌زاده‌ها پونزده ساله میشن،
‫به عنوان شوالیه، شروع به شرکت تو سازمان میدگار ‫که تو پایتخت سلطنتیه می‌کنن.
‫خواهرم هم به عنوان شوالیه‌تاریکی عضو سازمان میدگار شد ولی...
‫وقتی روز رفتنش رسید...
‫هیچ‌جا پیدا نشد.
‫معنی این چیه؟!
‫با اینکه تو خواب بهش حمله کردن، چطوری ‫تونستن کوریا رو شکست بدن؟!
‫اون پست‌فطرت حتما استاد جنگجو‌ها بوده.
‫پس باید اینو قبولش کنیم؟
‫اینو داری میگی؟
‫او، نه، منظورم این نبود.
‫فقط داشتم این حقیقت که ــــــ
‫انقدر بهونه‌تراشی نکن کچل!
‫اینو بگیر، و این و این و این! ‫--ببخشید ببخشید ببخشید!
‫برو دخترمون رو پیدا کن لعنتی!
‫اگه اتفاقی برای کوریای بیچاره بیفته چی‌کار کنیم؟
‫بتا...
‫بله، جناب سایه؟
‫آلفا جوری برای باغ سایه عضوگیری کرده انگار بچه‌گربه‌های ‫بی‌سرپرست رو قبول کرده.
‫برای همین تعدادمون خیلی زیاد شده.
‫آلفا کو؟
‫دنبال سرنخ برای پیدا کردن کلاره-ساما‌ست.
‫سریع حرکت می‌کنه.
‫خواهرم هنوز زنده‌ست؟
‫به احتمال زیاد آره.
‫آدم‌ربا، همون‌طور که انتظار می‌رفت متعلق به فرقه دیابلوس‌ــه،
‫یه افسر بالا‌رده.
‫چرا خواهرم رو بردن؟
‫فکر می‌کنیم چون شک داشتن کرویا-ساما یکی از نوادگان قهرمانانه دزدیدنش.
‫که اینطور.
‫حدس می‌زنم وقتی پای این دختر‌ها وسط باشه،
‫حتی راهزن‌های پیر هم به سرعت به اعضای فرقه تبدیل میشن.
‫به این نقشه نگاه کن.
‫محل‌های مخفیگاه‌هاشون رو مشخص کردیم.
‫ولی نمی‌دونیم تو کدوم مخفیگاه کرویا-ساما رو نگه می‌دارن.
‫اون یکی.
‫اه، خطا زدم!
‫اونجا خواهرم رو پیدا می‌کنیم.
‫و- ولی اونجا که چیزی نیست...
‫امکان نداره! این رمزنگاری‌ها همه‌ش بلوف بود؟!
‫تو این شرایط، اگه اون‌ها رو با این مقایسه کنیم...
‫همه چیز سر جاش قرار می‌گیره!
‫جناب سایه، فکر می‌کنم جایی که مشخص کردی یه مخفیگاه سِری‌ــه!
‫می‌دونستم.
‫این حجم عظیم از اطلاعات رو گرفتی و در لحظه حقیقت رو دیدی!
‫خیلی تحت‌تاثیر قرار گرفتم!
‫خیلی بازیگری بتا.
‫لیاقت اُسکار داری.
‫با هفت سایه تماس بگیر.
‫امشب حرکت می‌کنیم.
‫چشم!
‫می‌دونی، یه دختر داشتم.
‫ترجیح می‌دم به خشونت متوسل نشم...
‫کرویا کاگنو.
‫با اینکه با زنجیر مهر‌و‌موم جادویی بسته شدی، هنوزم ‫می‌تونی جاخالی بدی؟
‫بهم یاد دادن مهم نیست چقدر جادو داری، بلکه نحوه استفاده مهمه.
‫پدر خوبی داشتی.
‫اون کچلو؟
‫نه، از داداشم یاد گرفتم.
‫داداشت؟
‫وقتی مبارزه می‌کنیم هر دفه شکستش میدم.
‫ولی همیشه از شمشیر برادرم یاد می‌گیرم.
‫ولی هنوز یه چیز هم ازم یاد نگرفته.
‫برای همین هرروز سر به سرش می‌ذارم.
‫درباره‌ی برادرت شنیده‌ام.
‫وقتی نشونه‌های تسخیر شدن رو نشون دادی اون درمانت کرد، درسته؟
‫دوباره نه.
‫همش به مردم میگم چنین اتفاقی نیفتاد.
‫امکان نداره منو درمان کرده باشه.
‫قطعا درسته.
‫ولی محض احتیاط، می‌خوام یکم بیشتر با برادرت آشنا شم.
‫اگه هر اتفاقی برای اون پسر بیفته،
‫بابتش بهم جواب پس خواهی داد!
‫اِی! دست‌های خودت رو ‌آش و لاش کردی؟!
‫می‌کُشمت، و خانواده‌ عزیزت هم می‌کُشم، دوست‌هات، هر کسی که ــــــ
‫بچه‌ی لوس و گستاخ.
‫مشکلی نیست.
‫وقتی خونش رو تجزیه تحلیل کردیم اگر هم‌خوانی داشت می‌فهمیم.
‫وایکنت گریس!
‫چی می‌خوای؟!
‫مزاحم‌ها!
‫فکر می‌کنیم هفت‌تا ازشون هست!
‫مثل سایه‌ها از ناکجا آباد ظاهر میشن!
‫افرادمون رو مثل پشه دارن می‌کُشن!
‫حریفشون نیستیم!
‫امکان نداره!
‫بعضی از شوالیه‌هامون انقدر خوب هستن که تو ‫گارد سلطنتی باشن!
‫چی؟!
‫شــ- شماها...
‫کی هستین؟
‫ما باغ سایه هستیم.
‫ماموریت ما از بین بردن فرقه‌ی دیابلوس هستش.
‫همه چیز رو می‌دونیم.
‫درباره‌ی احیای دیو دیابلوس، نوادگان قهرمان‌ها...
‫...و حقیقت پشتِ تسخیر دیو.
‫فرقه‌ی دیابلوس؟!
‫اون اسم رو از کجا یاد گرفتین؟
‫چطور این راز رو فهمیدید؟!
‫نمی‌کُشمت.
‫حداقل نه قبل از اینکه هرچی می‌دونی رو بگی.
‫ترفند جالبی بود.
‫من میرم دنبالش.
‫نیازی نیست.
‫خودش مستقیم می‌ره سراغش.
‫برای همین از هم جدا شدیم؟
‫جناب سایه خیلی زرنگه!
‫گم شدم.
‫فکر کنم واسه شکارهمچین حقیری زیاد جوگیر شدم.
‫لعنتی...
‫می‌دونستی از این راه میام؟
‫ولی فقط یه نفری!
‫از نظر مقدار، جادوی بیشتری از آلفا داری.
‫ولی متاسفانه هیچ ذهنیتی از نحوه استفاده ازش نداری.
‫و آره...
‫حمله‌ات ضعیفه.
‫مبارزه‌ات اصلاً هیچ دقتی نداره.
‫بذار که کلاس پیشرفته درباره نحوه استفاده درست از ‫جادو برات برگزار کنم.
‫درس یک:
‫برای افزایش سرعت حداقل نیروی جادویی رو ‫داخل‌ پاهات متمرکز کن.
‫درس دو:
‫وقتی کاملاً از حریفت فاصله گرفتی لزومی به سرعت و قدرت نیست.
‫حتی به جادو هم نداری.
‫درس سه:
‫تازه شروع کرده‌ام!
‫تا حالا تو نبردی انقدر تحت فشار بوده‌ام؟
‫اگر بوده به عنوان یه پسر بوده.
‫وقتی که شمشیر رو تازه برداشته بودم و با معلمم تمرین رزمی می‌کردم.
‫ولی...
‫برام مهم نیست چقدر قدرتمندی،
‫تاریکی این دنیا خیلی عمیق‌تر از این حرف‌هاست
‫که بتونی تصورش رو بکنی!
‫پس بیشتر به عمقش می‌رم.
‫تا عمقی که می‌تونم.
‫من جدی‌ام پسر!
‫یه چیزی بهت یاد می‌دم!
‫درباره‌ سیاهی این دنیا!
‫ما همه بی‌ارزشیم! شکننده‌ایم!
‫واقعیت اینه! خودت مزه‌ش رو بچش!
‫ناتوانی خودت رو!
‫شرم‌آور.
‫این چیه؟
‫این انرژی جادویی عظیم؟!
‫زنگ تفریح تمومه.
‫که اینطور...
‫فقط تکنیک اون نیست...
‫این همه چیزه!
‫من در مقابل تاریکی ناتوان بودم.
‫ولی شاید این پسر...
‫میلیا...
‫به عنوان یه راهزن معمولی پیر خیلی ماهر بود.
‫خوب، اینطوری ماموریت نجات رو با موفقیت به پایان رسوندیم.
‫کرویا فردای فرار از زنجیرش با روحیه بدی برگشت خونه.
‫به طرز مسخره‌ای سرسخته.
‫و صدمه‌هایی که دیده بود کم و بیش یک شبه خوب شد.
‫انگار هیج اتفاقی نیفتاده رفت به سمت پایتخت سلطنتی.
‫ایکاش می‌تونستم برم پایتخت.
‫یه کلانشهر بزرگ که حتی با این ده‌کوره قابل مقایسه نیست.
‫حتماً یکی تو جایگاه شخصیت اصلی وجود خواهد داشت.
‫و شرط می‌بندم یه غول مرحله آخری هم هست.
‫خوب، تا دو سال دیگه میرم اونجا.
‫و در همین حین، به آلفا و دختر‌ها میگم که...
‫سایه...
‫زمانش فرا رسیده.
‫وقتشه که ترکت کنیم.
‫چی؟
‫این خداحافظیه.
‫چی؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.