..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫خب، دیگه بسه.
‫خیلی قوی تر شدی.
‫امروز قراره چیکار کنیم؟
‫مبارزه؟
‫نه، امروز با این کار داریم.
‫این چیه؟
‫اینجا.
‫بیا بو کن.
‫چرا تو اینو داری؟
‫فکر کردم میتونیم با همدیگه بخوریم.
‫توی یکم آب انگور جنگلی عسل ریختم ‫تا اینو درست کنم.
‫میدونی که، پیدا کردن عسل به این راحتیا نیست.
‫مشکلی هست؟
‫نه، فقط... وقتی که زمستون بیاد، ‫تو دیگه یه بزرگسال میشی.
‫و یه مرد باید به این چیزا عادت کنه.
‫ماری از این موضوع عصبانی نمیشه؟
‫نه، ما یه راز نگهش میداریم.
‫این فقط بین مردا میمونه.
‫باشه، بیا بنوشیم.
‫خب پس! بزن بریم!
‫به سلامتی!
‫وای، عالی بود! خوشمزه ست!
‫و حتی میتونم اینو با تو بنوشم!
‫آره. خوبه.
‫پالادین دوردست
‫خب! الان زمان اینکه که شجاعتت ‫رو آزمایش کنی!
‫شجاعتم؟
‫میخوایم وقتی که ماری داره لباسش رو عوض ‫میکنه یواشکی یه نگاه بندازیم.
‫ولی تو دردسر نمی افتیم؟
‫بگو چی؟!
- ‫راهرو داره میچرخه... - ‫زود باش! دنبالم بیا!
‫هی، خوبی؟
‫خوبم، خوبم!
‫به راحتی میتونم حضورم رو محو کنم.
مثل آب خوردنه!
‫صبر کن! احمق!
‫کی اونجاست؟!
- ‫اه! - ‫بلاد!
‫معنی این کارا- عه، بو میدی!
‫چی به ویل دادی بخوره؟!
‫اوه، این فقط...
‫اوه، ما فقط میخواستیم وقتی که داری ‫لباس عوض میکنی یه نگاه کوچیک بندازیم.
‫چ... چ... چی...
- ‫بهش گفتم که نباید... - ‫فکر کردی داری چیکار میکنی، احمق؟!
صدام داشت عوض میشد،
واسه همین می‌دونستم قراره زود اتفاق بیفته
ولی اینکه بخاطر ماری... لباس عوض کردن ماری...
‫داری چی میشوری، ویل؟
‫هی، این...
‫نخند!
‫واقعا باید حواسم جمع باشه که ‫زیادی نخورم.
‫امروز روز مبارزه من با بلاد عه.
‫وقتی که این تموم بشه،
‫احتمالا تا بهار این معبد رو ترک میکنم.
‫میتونی یه راهی پیدا کنی که مبارزه رو از عمد ‫ببازی و بلاد متوجه نشه؟
- ‫باشه... - ‫ویل.
‫کمکت میکنم که لباست رو عوض کنی.
‫از فردا، تو دیگه بزرگسال میشی.
‫تصمیم گرفتی که به کدوم خدا ‫سوگند بخوری؟
‫خب... آره، یه فکری دارم.
‫فهمیدم.
‫ماری، من امروز میبَرم.
‫خب.
‫گاس کجاست؟
‫هی، ویل، آماده ای؟
‫کاملا. بیا شروع کنیم.
‫خوبه. پس، بیا یه دور دیگه ‫مسائل رو مرور کنیم.
‫جادو بی جادو، سعی برای کشتن تو یه لحظه هم نداریم.
‫هر چیز دیگه ای جایزـه.
‫اگه اتفاقی بیوفته، ماری با ‫نعمتش درستش میکنه.
‫اولین کسی که شکست رو بپذیره یا ‫دیگه قادر به جنگیدن نباشه مبارزه رو میبازه.
‫بهترین تلاشت رو بکن که نمیری.
‫اون مثل طوفان میمونه.
‫اگه فقط یکی از این ضربه های محکم بهم بخوره، ‫مبارزه برام تمومه.
‫فکر کردی میتونی نزدیک بشی، هان؟
‫اوف، این خیلی رو اعصابه!
‫این خودش یه چالشه که یکی از ‫ضربه های بلاد رو به طور کامل جاخالی بدم،
‫ولی اگه فقط یکیشون به شمشیرم بخوره، ‫من و شمشیرم با هم خورد میشیم.
‫پس چطوری از ضربه هاش جون سالم به در ببرم ‫و فاصله بینمون رو هم کم کنم؟
‫فقط یه جواب وجود داره!
‫برو که بریم!
‫ویل...
‫اون شمشیرم رو بین دنده هاش گیر انداخته؟!
‫خیلی خوب بود.
‫من قبول میکنم.
‫آره. پسر، ماهیچه نداشتن واقعا ‫یه ضعفه.
- ‫بلاد! - ‫اوه!
‫اوه و کوفت!
‫قول داده بودی که دیگه از ‫اون حقه استفاده نمیکنی!
‫مـ مطئمن نیستم داری در مورد چی حرف میزنی...
‫اینکه از دنده هات استفاده کردی تا ‫صلاح حریفت رو گیر بندازی!
‫آره، ولی من قلبی کبدی چیزی ندارم، ‫برای همین...
‫چی؟! این کارو وقتی زنده هم بوده کرده؟!
‫آره، کرده! میتونی باور کنی؟!
‫خب، حریف من اون موقع ‫واقعا سریع بود!
‫و به نظر میرسید که میخواد ‫سوراخت کنه، برای همین منم فقط...
‫بهونه نیار!
‫باورم نمیشه که اون جون سالم به در برده.
‫بدون نعمت من، زنده نمیموند!
‫ببین! من اون کارو کردم به خاطر اینکه ‫ایمان داشتم دعای تو کار میکنه!
‫واقعا نگران شدم که ‫تو در جا مُردی!
‫ازت نخواستم که دیگه اون کارو نکنی؟!
‫با اینکه میدونم این چیه.
‫معنی جمله »لطفا دیگه این کارو نکن« ‫رو میفهمی؟!
‫این از اون چیزاییه که حتی یه سگ هم میفهمه.
‫یعنی اینکه دیگه تکرارش نکن!
‫ویل، با اینکه نتونستی منو شکست بدی،
‫ولی کاری که کردی قابل ستایشه.
‫حتی اگه نتونستی منو شکست بدی.
‫نیاز نیست برای تاکید ‫دو بار اینو بگی!
‫مطمئن میشم که دفعه دیگه تو میبازی!
‫این روحیه ـست، ویل کوچولو!
‫اوی.
‫جو گیر نشو!
‫هر دوتون باید اینو جدی بگیرید!
‫ولی میدونی،
‫اگه یه ضربه کُشنده یا یه تکنیک مخفی داشتم، ‫نمی تونستم بهت یاد بدم.
‫نمی تونستی؟
‫نه.
‫مدلی که من می جنگم و مدلی که تو ‫می جنگی مثل هم نیست.
‫هدف من هیچ وقت این نبوده که تو رو ‫جوری بزرگ کنم که کپی خودم بشی.
‫پس حرکت هایی هم که من بهشون اتکا میکنم ‫با مال تو یکی نمیشن.
‫این اصول هستن که بیشتر همه اهمیت دارن.
‫اطمینان داشته باش که بتونی تو هر زمانی ‫از همه چیزایی که یاد گرفتی استفاده کنی.
‫من و ماری هر دوتامون تا الان ‫هرچیزی که مهم بوده رو بهت یاد دادیم.
‫باشه...
‫پدر، مادر.
‫«پدر»، هان؟
‫آره، فکر کنم این تقریبا چیزیه که ما هستیم.
‫درسته.
‫من نمی تونم بهت هیچ تکنیک مخفی ای رو یاد بدم،
‫ولی به عنوان یه هدیه برای مستقل شدنت، ‫اینو بهت میدم.
‫این قدرتمندترین شمشیر شیطانیه ‫که من دارم.
‫چی؟ ولی من حتی نبُردم...
‫بهت گفتم، این هدیه مستقل شدنته.
‫بیا، امتحانش کن.
‫بهش میگن «اورایتر».
‫این بالاترین رتبه رو بین شمشیر های شیطانی داره.
‫حتی می تونه یکی از انعکاس های خداها رو ‫ببُره، مادامی که بتونه بهشون برسه.
‫فهمیدن کلماتی که روش حک شده ‫خیلی سخته،
‫ولی میتونم اثراتش رو خلاصه کنم:
‫»اگه یه موجود زنده با این تیغه بریده بشه،
‫استفاده کنندش با هر برش ‫نیروی زندگی دریافت میکنه.«
‫هان؟ نیروی زندگی میگیره؟
‫آره. به بیان دیگه،
‫تو میتونی همینطوری بدون فکر فقط بچرخونیش ‫و آخرین فردی باشی که زنده میمونه.
‫تو بچه باهوشی هستی، مطمئنم ‫که اینو میفهمی،
‫ولی بیشتر از اون چیزی که لازمه ‫ازش استفاده نکن.
‫باعث میشه که ضربه زنندش احساس ‫قدرتمند شدن زیادی کنه،
‫ولی از اون مدل شمشیر های شیطانی نیست ‫که باعث افزایش روحیه بشه.
‫هرچی بیشتر ازش استفاده کنی، ‫مستقل تر میشی،
‫تا زمانی که اونقدر ضعیف بشی ‫که دیگه هیچی برات باقی نمونده باشه...
‫و بعدش من به شروع چرخه ‫زندگی-و-مرگ برمیگردم.
‫این احتمالا چیزیه که اینو ‫یه «شمشیر شیطانی» میکنه.
‫به هر حال، تا حالا یه عالمه گفتم، ‫ولی من مطمئنم که مشکلی برات پیش نمیاد.
‫هر دوتای اونا ایمان دارن که من ‫میتونم به درستی از این شمشیر استفاده کنم.
‫ولی من واقعا کسی ام که ارزش ‫ایمان اونا رو داره؟
‫خب، اگه من بهت یه شمشیر شیطانی دادم،
‫فکر کنم باید بهت در مورد تاریخچش هم بگم.
‫و البته همراه با چیزی که تو میخوای بدونی.
‫داره در مورد چیزی که همه این سال ها ‫در موردش فکر کردم حرف میزنه.
‫بالاخره تو دیگه الان بزرگ شدی.
‫بهت قول دادم که وقتی بزرگ شدی بهت بگم.
‫ذهن و جسمت هردو الان ‫به اندازه کافی بزرگ شده.
‫این داستان پادشاهی میان پادشاهان شیطانیه ‫که سعی کرد این قاره رو فتح کنه،
‫کسی که به عنوان شاه اعظم ابدیت شناخته میشه...
‫داستان شکست و مرگ بسیاری از ‫قهرمانان، و همچنین خود ما...
‫و داستانی که چرا تو اینجا بزرگ شدی.
‫تیغه شیطان نامیرا.
‫پادشاه پادشاهان.
‫خالص ترین شیطان.
‫تاریکی پایان ناپذیر.
‫سوار طوفان های جنگی.
‫همه این ها اسم های شاه اعظم ابدیت هستن.
‫حدود 200 سال پیش،
‫پادشاهان شیطان یک قیام خیلی بزرگ رو رهبری کردن.
‫ارتشی از شیطان های بیشمار به قاره ما .... حمله کردن.
‫همه قاره ها در مقابل پادشاهان شیطان ‫در حال دست و پا زدن بودن، ژنرال ها...
‫پادشاهان شیطان ها که واقعا دلت نمیخواد ‫جلوت ظاهر بشن.
‫شیطان ها؟
‫و این گروه بزرگ شیاطین مقدار زیادی ‫از گوشت و خون را
‫در تعدادی مراسم مذهبی بزرگ به خدای ‫خودشون، خدای بعد، پیشکش کردند.
‫در پاسخ، نوچه های خدای استبداد، ایلتریت،
‫و یاران خدای آندِد ها، استاگنیت،
‫در سراسر جهان به جنب و جوش افتادن.
‫خدایان مقدس نیروی زیادی صرف کردند
‫در سری نبردهایی که به ‫اندازه کافی قدرت برای تغییر شکل نقشه داشتن.
‫میدونم که از گاس جغرافی یاد گرفتی،
‫ولی فکر نکن که نقشه الان ‫مثل نقشه گذشته ـست.
‫به خاطر اون،
‫حتی ما هم خیلی نمی‌دونیم قبلنا ‫قاره‌های دیگه چه شکلی بودن.
‫تنها چیزی که می‌دونیم اینه که شاه اعظم ‫توی ساوث‌مارک خون‌و‌خونریزی به پا کرد.
‫چقدم اسم مستعار داره.
‫رک بگم، اونا حتی نزدیک حقیقت هم نیستن.
‫تواناییاش واقعا دیوانه‌وار بودن.
‫می‌تونست هر خونی که میریزه ‫رو به سرباز تبدیل کنه،
‫و هر گوشتی که از تنش میبُره به فرمانده‌هاش، ‫به تعداد نامحدود.
‫به عبارت دیگه، از گوشت و خون خودش ‫شیاطین رو درست می‌کرد.
‫عجب هک خفنی...
‫هک؟
‫منظورم اینه که یه متقلب بوده.
‫و اینکه، فقط شمشیر می‌تونست بهش صدمه بزنه.
‫تیر و جادو حتی نمی‌تونست ‫روش یه خش بندازه...
‫و سلاح انتخابیش اورایتر بود.
‫مرد دیوونه‌ای بود که همینطور که
‫با کشتار دشمناش و زخمی شدن خودش ‫لشکرشو می‌ساخت، قهقهه میزد.
‫بالاخره، لقب شاه اعظم‌ـو گرفت،
‫به این معنی که پادشاه بقیه پادشاه‌هاست.
‫این شهر یه زمانی یه مرکز حیاتی ‫و مهم برای حمل و نقل دریاچه‌ای بود،
‫اما فقط چند روز تونست قبل از ‫سقوطش دووم بیاره.
‫شاه اعظم خونه‌اشو توی شهر بنا کرد و ‫به میزان انبوهی شیطان ساخت،
‫که از راه‌های آبی برای حمله ‫به شهرهای اطراف استفاده می‌کردن.
‫هیچکس نمی‌تونست شاه اعظم رو بکشه.
‫نابودی قاره ساوث‌مارک قطعی شد.
‫درست زمانی که همه شروع ‫به باور این مسئله کردن، گاس...
‫آگوستوس، دانای سرگردان،
‫پیشنهاد داد که الان بهترین زمان ‫برای زمین زدن شاه اعظمه.
‫«الان»؟ اصن کشتنش ممکن بود؟
‫یه لشکر از شیاطین، یه شمشیر شیطانی، ‫شهر زیرزمینی،
‫تکنیک‌های مبارزه بلاد، نعمت ماری، ‫تاکتیک‌های گاس...
‫گاس-
‫گرفتم چی شد.
‫گرفتی؟
‫واقعا؟
‫آره، فکر کنم.
‫گاس امیدوار بود موقعیت دقیق ‫دشمن رو تشخیص بده،
‫و بعد از طریق زیر زمین با ‫چند تا سرباز زبده حمله کنه
‫و توی مبارزه شمشیر شیطانی‌اشو بدزده.
‫این احتمالا تنها راه بوده.
‫شاه اعظم نمی‌تونست کشته بشه.
‫فرض بر این بود که می‌تونه ‫با تیغه شیطانی‌اش بهبود پیدا کنه،
‫ولی شمشیر شیطانی سلاحی‌ـه ‫که می‌تونه دزدیده بشه.
‫دزدیدنش می‌تونه همه چیزو عوض کنه.
‫و برای انجامش، گاس از جادوی بزرگش ‫برای از بین بردن همه نوچه‌هاش استفاده می‌کنه
‫و باهاش یک‌به‌یک روبه‌رو میشه.
‫تا وقتی ماری هردوشون رو با ‫نعمتش سالم نگه داره،
‫شیطان جدیدی نمی‌تونه ساخته بشه.
‫از اونجا به بعد، بلاد هر کاری ‫باید می‌کنه تا شمشیر شیطانی رو بدزده.
‫این حتما موفقیت‌آمیز بوده.
‫چجوری می‌تونی اینقدر مطمئن باشی؟
‫اینکه تو شمشیر شیطانیو داری اثباتش می‌کنه.
‫و اینطوری بود که شاه اعظم مرد... فکر کنم.
‫و بعد از اون-
‫اینقدر تند نرو، ویل.
‫واقعا یه نابغه‌ای،
‫ولی اشتباه نتیجه‌گیری کردی.
‫ما... من... نتونستم بکشمش.
‫نتونستی... بکشیش؟
‫درسته.
‫گاس از هر عاملی که براش قابل ‫مشاهده بود استفاده کرد تا
‫تا احتمال کشتن شاه اعظم‌ـو قوی‌تر کنه.
‫ولی...
‫عواملی که می‌تونست ببینه ‫همه‌چیز نبود.
‫شاه اعظم ذات واقعیش‌ـو آشکار کرد،
‫و ظاهر یه جنگجوی زشت و ‫وحشتناک رو به خودش گرفت.
‫و بعد از اون... خب...
‫اون نسبت به من شمشیرزن بهتری بود.
‫دستمم بهش نمی‌رسید.
‫قبل از اون زیاد با رقیبای ‫بزرگ تر از خودم جنگیده بودم،
‫ولی اون اولین کسی بود که ‫هر کاری می‌کردم فایده نداشت.
‫حتی تو هم هیچ شانسی جلوش نداشتی؟
‫آره، حتی همرزم‌هام که یه ‫مانع اون بیرون ایجاد کرده بودن
‫بعد از اینکه همه چیو به من سپردن ‫یکی یکی نابود می‌شدن.
‫من جادو گاس و نعمت ماری‌ـو کمکم داشتم،
‫و اون زخمی شده بود.
‫علی‌رغم همه اینا، مطمئنم یه سطح بالاتر بود...
‫جوری که چیزی باشه که من ‫تا زمانی که زنده‌ام نتونم بکشمش.
‫تا امروز، هنوزم موندم چی بود که من کم داشتم.
‫ولی الان دیگه خیلی دیره.
‫تو می‌دونی چرا، مگه نه؟
‫آندد ها رشد نمی‌کنن.
‫مهارت‌های شمشیرزنیم نمی‌تونن پیشرفت کنن.
‫و وقتی معلوم شد که محکوم به شکست‌ایم،
‫من و گاس روی شاه اعظم یه مهروموم گذاشتیم.
‫اگه نمی‌تونستیم بکشیمش، ‫حداقل، اینکارو باید می‌کردیم.
‫منظورت اینه که...
‫از اینکه بلاد بتونه شکستش بده ‫ناامید شدن.
‫خداروشکر، تکنیک کار کرد،
‫و شاه اعظم توی اعماق این زمین مهروموم شد.
‫به عبارت دیگه...
‫تا آخرش، ما نتونستیم کاملا به بلاد ایمان داشته باشیم.
‫و بعد از اون...
‫ماری؟
‫و بعد یه انعکاس از استاگنایت نازل شد.
‫چی؟! انعکاس تجسم یه خداست،‌ درسته؟
‫ولی چرا...
‫خدایان شیطانی جداگونه عمل می‌کنن، ‫هر کدوم از اصول خودشون پیروی می‌کنن.
‫در صورت نفع هر دو طرف همکاری می‌کنن،
‫ولی برعکسشم درسته.
‫فکر کنم استاگنایت از هیچی راضی نبود.
‫شاه اعظم هیولایی بود که انعکاس خدا ‫رو با اورایتر از بین ببره.
‫فکر کرد براش بهتره اگه ‫شاه اعظم مهروموم بشه،
‫پس یه پیشنهاد بهمون داد.
‫گفت «شما سه تا به طور استثنایی ‫با استعداد هستید،
‫پس با تبدیل شدن به آندد در جبهه من بجنگید،»
‫ولی اون...
‫اگه این کارو می‌کردیم، ‫از شر شیاطین توی شر خلاصمون می‌کرد.
‫بعد از اون، می‌تونستیم هر جور دوست داریم ‫توی بدن‌های فناناپذیرمون مراقب مهروموم باشیم.
‫استاگناینت نمی‌تونست دیدن ‫تراژدی زندگی و مرگ رو تحمل کنه،
‫پس امیدوار بود با تبدیل کردن ‫روح‌های استثنایی به آندد
‫دنیای جاودان بدون تراژدیِ خودش رو درست کنه.
‫و ما هم چشمشو گرفته بودیم.
‫بهتر نیست بگیم خودش ‫ما رو نشون کرد؟
‫بهمون گفت انتخاب کنیم، ‫ولی هیچ انتخابی برای ما نبود.
‫ما دستش رو پذیرفتیم.
‫از اونجایی که گوشت تن‌‌ام پاره پاره شده بود، ‫به یه اسکلت تبدیل شدم.
‫ماری با شعله‌های ماتر سوخت، ‫و به یه مومیایی تبدیل شد.
‫و شاید از اونجایی که هیچ دلبستگی‌ای ‫به بدن سالخورده‌اش نداشت،
‫گاس تبدیل به یه شبح شد.
‫ماری یه بار بهم گفت...
‫اون اتفاق میفته چون من به ‫مادر زمین ماتر خیانت کردم.
‫بعد از اون خدای آندد شهر رو پاکسازی کرد.
‫قدرت فوق‌العاده‌اش شیاطین ‫رنک پایین رو به آندد تبدیل کرد،
‫چیزی حتی نباید ممکن باشه.
‫و اون شیاطین آندد تا همین امروز هم ‫توی شهر سرگردونن...
‫و ما نگهبان‌ـای مهروموم شاه اعظم شدیم،
‫به عنوان بالاترین رنک آنددها.
‫در طول ۲۰۰ سال از اون موقع،
‫ما همرزم های سابقمون‌ رو خاک کردیم،
‫و گاس با جادو یه تور حفاظتی به پا کرد،
‫که بهمون اجازه داد به ‫مراقبت از شهر ادامه بدیم.
‫کار دیگه‌ای نداشتیم که بکنیم.
‫با قراردادمون به این شهر بسته شده بودیم.
‫حتی نمی‌تونیم بفهمیم بیرون چه خبره.
‫سه تاییمون راجب احتمال این که ‫بشر منقرض شده یا نه بحث کردیم
‫و بعد...
‫تو اومدی.
‫یا، دقیق‌تر بگم، شیاطین اوردنت اینجا.
‫اوه...
‫پس من قرار بوده قربانی‌ای باشم ‫برای شکستن مهروموم شاه اعظم.
‫تعجبی نداره که قبلا نمی‌تونستین بهم بگین.
‫نمی‌تونستین خودتونو وادار کنین که بگین.
‫آره. با وجود اینکه اینقدر خشن و زمخته، ‫ولی بلاد خیلی مراقب بود.
‫همین الان بهم گفتی خشن و زمخت، هان؟
‫بعد کشتن اون شیاطین،
‫با گاس یکم بحثمون شد که ‫با تو باید چیکار کنیم.
‫بحثتون شد؟
‫گاس مخالف بود،
‫ولی تصمیم گرفتیم بزرگت کنیم.
‫پس برای همین بود که گاس گفت...
‫وقتی یه بچه آدم با خودت اوردی،
‫فکر می‌کردم که نباید اهمیت می‌دادی...
‫این حقیقتی که اون شیاطین ‫تونستن تو رو بیارن اینجا
‫به این معنیه که این نزدیکیا ‫یه سری آدم زندگی می‌کنن.
‫وضعیت اون بیرون ممکنه ‫الان وحشتناک باشه،
‫ولی اگه باشه، فقط باید ‫نیروتو جمع کنی و با کله بری توش.
‫مثل الان.
‫و برای همینه که من الان اینجام، نه؟
‫دارم میرم به سمت آدمایی که ‫از اون قیام بزرگ جون سالم به در بردن.
‫قدرتی که این سه تا بهم دادن ‫رو با خودم می‌برم.
‫یه روزی، برمیگردم به این شهر.
‫خونواده و دوستامو با خودم میارم
‫و بهشون معرفیشون می‌کنم.
‫حتی می‌تونم این شهر رو بازسازی کنم.
‫یه روزی... می‌دونم که من...
‫خوشحال باش، ویل.
‫و یادت نره که کار خیر انجام بدی و عبادت کنی.
‫هان؟
‫تو بهترین شاگردی هستی ‫که می‌تونستم داشته باشم.
‫حتی توی آزمون امروز، از نظر ذاتی، ‫نسبت به من برتری داشتی.
‫پسر باهوش و عزیز من...
‫خیلی دوستت دارم. قوی‌تر شو. باشه؟
‫تو یه چشم به هم زدن، تبدیل به یه ‫خانواده واقعی شدیم، و من خیلی خوشحال بودم.
‫ویل، پسر دلبند عزیزم...
‫مادرت عاشقته.
‫صبر کن... چرا شما...
‫یجوری حرف میزنین انگار ‫این آخرخداحافظی‌مونه؟
‫خداحافظی‌تونو کردین، قهرمانان؟
‫بله.
‫بفرما. ما آماده‌ایم.
‫بالاخره، دلبستگی‌تونو از دست دادین.
‫مطابق قراردادمون،
‫الان روحتون رو توی دستای من قرار بدین.
‫هیچ‌کاری نمی‌تونم بکنم... نمیتونم تکون بخورم!
‫چرا؟!
‫لطفا، تکون بخور!
- ‫واستاره! - ‫ویران کردن
‫اوه، آره. یه کاربر جادو هم ‫بینتون مونده بود.
‫ویل، بلاد و مری‌ـو بردار و از اینجا برو!
‫نگران نباشین.
‫قسمت سه ‫روز پرداخت
‫من متوقفش میکنم!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت چهار ‫خدای مشعل الهی