..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫یه خاطره‌ای که تقریبا از یادم ‫رفته بود رو به یاد اوردم.
‫ساحر پیرِ توی داستانی که ‫بچه بودم دوستش داشتم...
‫به نظرم خیلی باشکوه بود.
‫پالادین دوردست
- ‫لیگاتور، نودوس، اوبلیگاتیو! - ‫بسته شدن، گره‌ خوردن، گرفتار شدن
‫این حجم زیاد مانا...
‫حکیم... همه چیو می‌دونی، ‫و بازم باهاش مقابله می‌کنی؟
- ‫کُنکیلیات، سِکویتور! - ‫پیوستن، دنبال کردن
‫فورا واکنش داد؟!
- ‫ویران کردن - ‫واستاره!
- ‫پالیدا مورس آکوئو پولسات په ده... - ‫ضربه های برابر مرگ رنگ‌پریده
‫یه طلسم چهارگانه؟!
‫معمولا، این جادوی نهاییِ ویرانگری‌ـه ‫که همه‌چیو به هیچ‌چی تبدیل می‌کنه،
‫اونم فقط چندین جادوگر با کمک هم می‌تونن اجراش کنن!
- ‫پاپروم تابرناس راگومکو تارس: - ‫هم کلبه گدایان و هم برج پادشاهان
- ‫دامناتیائو مموریائه! - ‫لعن حافظه
‫لعنت بهت، حکیم!
- ‫کوآره، آمبولاره آلویتا. - ‫جست و جو، قدم برداشتن
- ‫نولی فوگیتو. - ‫مجال فرار به حتی یک آه ندادن
‫روحتون رو که نگرفت، نه؟
‫ن- نه...
‫انگار که نه.
‫حتما خیلی برات ترسناک بوده.
‫شرمنده.
‫دقیقا همون چیزی شد که ‫تو فکر می‌کردی.
‫فکر می‌کردم می‌تونیم تا وقتی ‫ویل آماده رفتنه دووم بیاریم.
‫شما دو تا تصمیمتون رو گرفتین.
‫منم اونقدر غیرمنطقی نیستم که ‫نیت پشت این تصمیم رو حقیر کنم.
‫ولی بالاخره همه چی درست شد، پس-
- ‫پیرمرد! - ‫بلاد!
‫اینکه تونستی بدن‌امو خودت تنهایی نابود کنی،
‫اگه قدرتمو بین دو تا بدن ‫تقسیم نکرده بودم،
‫می‌تونست یه مدت به دردسر بندازتم.
‫تحسینت میکنم.
‫حقا که واقعا جادوگر استثنایی و بزرگی هستی.
‫استاگنایت...
‫استاگنایت؟
‫حیفه که نابودت کنم.
‫صبر می‌کنم تا زمانی که وابستگی‌اتو از دست بدی.
‫الان...
‫گاس!
‫و تویی که اونجایی...
‫کارت خوب بود.
‫همه اینا به لطف توئه، ‫و من ازت سپاسگذارم.
‫این قهرمانان بزرگی که با من قراردادن بستن ‫و تبدیل به بالاترین رده‌های آندد شدن...
‫با شرط این بود که، زمانی که بالاخره ‫وابستگی‌شونو به شاه اعظم از دست بدن،
‫به طور کامل خدمتگذاران من خواهند شد.
‫به خاطر... من؟
‫درسته؟
‫به لطف تو، وابستگی حکیم ضعیف شده،
‫و غول جنگی و دختر عزیز ‫مال خودشونو کاملا از دست دادن.
‫کارت به عنوان پسرشون خوب بود.
‫ولی... اون... من دوباره متولد شدم...
‫و می‌خواستم این بار رو درست زندگی کنم...
‫به نظر میاد خیلی شوکه شدی، ‫و البته دلیل خوبی هم داره.
‫اوه، آره. چرا به ارتش من ملحق نمیشی؟
‫اون‌وقت می‌تونی به زندگی خوش و ‫خرم‌ات با سه تاشون ادامه بدی.
‫ولی به هر حال مجبور کردنت به گرفتن ‫تصمیم درست هیچ جذابیتی نداره.
‫فردا انقلاب زمستانیه.
‫توی اون روز منفور زمانی که ‫خورشید بیشترین قدرتشو از دست میده...
‫جوابتو عصر ازت می‌گیرم.
‫من...
‫من وابستگی ماری و بلاد رو ازشون گرفتم.
‫وقتی گاس مخالف بزرگ کردن من بود،
‫وقتی دانش زیادی بهم یاد داد،
‫وقتی سعی کرد من‌ـو بکشه،
‫وقتی ازم خواست عمدا ببازم...
‫همش برای این بود که نذاره اون دو تا ‫وابستگی‌اشونو به شاه اعظم از دست بدن.
‫بازم، وقتی گاس سعی کرد منو بکشه،
‫فک میکنم سردرگم شده بود.
‫فقط داشتم تو بی‌خیالی زندگی می‌کردم.
‫فقط راحت نشسته بودم وسط عذاب روح گاس، ‫و ازخودگذشتگی بلاد و مری...
‫این همه هیجان‌زده بودم برای ‫اینکه این بار درست زندگی کنم...
‫تنها چیزی که برای مامان بابام ‫داشتم دردسر بود،
‫و هیچ کاری نتونستم برای ‫جبران براشون انجام بدم...
‫قبل از اینکه بمیرن.
‫چجوری تونستم فکر کنم ‫«این بار» بهتر عمل میکنم؟
‫قراره دوباره به خاطر من بمیرن،
‫اونم وقتی که من به جز دردسر درست کردن ‫هیچ کاری نکردم و هیچ جبرانی نکردم...
‫کسی که بی مصرف میمیره...
‫قرار نیست وقتی دوباره متولد میشه ‫آدم بهتری باشه!
‫ببخشید.
‫هی.
‫واقعا که، صورتت خیلی داغونه.
‫خدای من، واقعا هست.
‫وسط زمستون نباید کف زمین بخوابی، ویل.
‫معذرت... میخوام.
‫بهش فکر نکن، ویل.
‫ما باید به خاطر کارای احمقانه‌ای که ‫خیلی وقت پیش کردیم بدهی‌امونو می‌دادیم، همین.
‫با اینکه گاس پیر سعی کرد ‫یکی بزنه پس کله طلبکارمون،
‫و کلا بزنه زیر قرارداد، ‫که البته سرش به سنگ خورد.
‫هه! قراردادی که با سواستفاده از نقطه‌ضعفِ ‫یکی بهش تحمیل بشه که اصلا قرارداد نیست.
‫حقش بود یکی بخوره پس کله‌اش.
‫دیدن اون صورت نکبت رنگ‌ پریده‌اش ‫که داره نابود میشه واقعا حال داد.
‫یکیشونو ناکار کردی.
‫شاید سه تایی با هم می‌تونستیم ‫اون یکی رو هم با خودمون بکشیم پایین.
‫روحیه به همین میگن!
‫آره، فکر می‌کنم نقشه فوق‌العاده‌ایه.
‫دارن وانمود می‌کنن.
‫به هر حال، ویل، دیگه الان بزرگ شدی.
‫یالا، از این جا برو.
‫دیگه به همین راضی باش که چیزایی ‫بهت یاد دادیمو به عنوان هدیه خدافظی قبول کنی.
‫مطمئنم همه چی برات خوب پیش میره، ویل.
‫آره، منم همین باور رو دارم.
‫نه.
‫اشتباه می‌کنین... من...
‫اون آدمی نیستم که شماها فکر می‌کنین...
‫باهامون حرف بزن.
‫من خاطرات زندگی قبلیم‌ـو دارم.
‫یه آدم کاملا به‌دردنخور و بی‌مصرف بودم.
‫برای همین وقتی دوباره متولد شدم، ‫فکر میکردم این‌ بار درست زندگی می‌کنم...
‫ولی تنها کاری که کردم این بود که ‫بی‌خیال بذارم شما سه تا زجر بکشین.
‫حتی تو زندگی قبلیم، ‫وقتی پدرمادرم مردن...
‫اصلا نمی‌دونم چه احساسی داشتم. ‫یادم نمیاد!
‫بعد اون همه دردسری که براشون درست کردم، ‫اصلا نمی‌دونم گریه کردم یا نه!
‫من یه تیکه آشغالم.
‫و بازم، هیچ کاری نمی‌تونم بکنم...
‫هیچ کاری برای جبران نمی‌تونم بکنم!
‫یه آشغال به‌دردنخورم!
‫ویل.
‫دیگه حرف نزن.
‫ماری؟
‫ویل، مادرت بهت اجازه نمیده ‫بیشتر از این به خودت صدمه بزنی!
‫میگی یه تیکه آشغالی؟
‫تو همیشه خیلی جدی و مشتاق بودی!
‫خاطرات زندگی قبلیتو یادته که چی؟
‫چرا فقط به خاطر اینکه استاگنایت ‫ناراحتت کرده اینقدر متزلزل شدی؟!
‫اگه به‌خاطر اینکه خاطراتت محوان ‫اینقدر احساس پشیمونی می‌کنی...
‫اگه فقط به خاطر ما اینقدر گریه می‌کنی...
‫چرا کسی مثل تو گریه نکنه؟!
‫ویل، بلند شو.
‫پاشو!
‫ویلیام! اینقدر لگد به بختت نزن و صاف بایست!
‫جوابت چیه؟!
‫چشم!
‫چون نق‌نق کردی دعوات کرد.
‫انگار دیگه غرات تموم شد.
‫حالم خوبه. الان دیگه خوبم.
‫ماری ازم محافطت کردو
‫پس...
‫یه درخواستی دارم.
‫لطفا بهم اجازه بدین...
‫که از همتون محافظت کنم.
‫خدایان مقدس،
‫به زودی میرم به خاطر عزیزانم، ‫پدر، مادر، و پدربزرگم،
‫ با شیطان مبارزه کنم.
‫اگه سزاوار می‌دونین که ثمره تلاش‌هام رو ببینین،
‫لطفا یکم از محافظتتون رو بهم اعطا کنین.
‫خب، تصمیمت‌ـو گرفتی؟
‫آره، گرفتم، استاگنایت،
‫خدای شیطانی.
‫هیچ کوفتی بهت نمیدم!
‫مطمئنا یه خدا مثل تو
‫از یه بچه‌ی انسان فرار نمی‌کنه، مگه نه؟
‫خوب بهش فکر کردی.
‫می‌خوای حواسم رو روی خودت ‫متمرکز کنی تا کارهام رو محدود کنی، آره؟
‫فهمید!
‫خیله خب. با هم بازی می‌کنیم.
‫ولی تو داری یه خدا رو به چالش می‌کشی.
‫اول باید بهم نشون بدی که ارزش ‫همچین چالشی رو داری.
‫این...
‫اون سه تا گفتن وقتی که ‫نگهبانان مهر و موم شدن،
‫همه متحدانشون که قربانی شده بودن ‫رو دفن کردن.
‫ولی کجا؟
‫مشخصه.
‫دقیقا همین‌جا!
‫من خدای آندِد‌ هستم، ‫خدای آندِد استاگنیت،
‫که ارتشی از سربازان آندِد رو رهبری می‌کنه.
‫که چی؟! همشون رو از بین میبرم!
- ‫کادِره آرانِیوم! - ‫سقوط تار عنکبوت
- ‫آسلریشیو! - ‫شتاب
‫اوه، پس یه جورایی، ‫در مقابل صد تا قهرمان اینطوریه؟
‫صبر کنید!
‫فکر می‌کردم که تو رو در کنار ‫اون سه قهرمان مقابل خودم ببینم،
‫ولی تو از انتظاراتم فراتر رفتی.
‫اسمت چیه؟
‫ویل.
‫که این‌طور.
‫ویل، دوباره ازت می‌پرسم: ‫به من ملحق میشی؟
‫ازت خوشم اومده.
‫قدرتت، استحکامت... ‫همه چیزت ستودنیه.
‫به عنوان یه ژنرال توی ارتش ‫آندِد خودم ازت استقبال می‌کنم.
‫تو چی...
‫اگه به من ملحق بشی،
‫من بدنت رو از یه مرگ ‫ناخوشایند رها می‌کنم.
‫تو می‌تونی با سه والدین خودت ‫در توازن و نزدیکی زندگی کنی.
‫هیچ خدافظی یا غم و اندوهی وجود نخواهد داشت.
‫اگه این بُعد رو فتح کنیم، ‫رابطه شما تا ابد ادامه پیدا می‌کنه.
‫تو این دنیا رو با تراژدی‌های ‫بی پایانش ناعادلانه نمی‌بینی؟
‫من آروز دارم که این واقعیت رو واژگون کنم،
‫تا یک جهان مهربان ابدی بسازم ‫که عاری از تهدید مرگه!
‫اون احتمالا دروغ نمیگه.
‫واقعا می‌تونم علاقه رو از کلماتش حس کنم.
‫بیا، ویل! با من یه قرارداد امضا کن، ‫همونطور که اونا کردن!
‫حالا، خون من رو بنوش.
‫با این کار، می‌تونی از مرگ خداحافظی کنی.
‫تو مال منی!
‫اول اون حکیم، و حالا تو...
‫واقعا نمی‌تونم گاردم رو مقابل ‫شما پایین بیارم.
‫هان؟
‫من... مُردم؟
‫این مکان به نظر آشنا میاد.
‫مثل اینکه قبلا از اینجا رد شدم...
‫خیلی وقته که گذشته،
‫الهه نور.
‫داره یادم میاد.
‫قبلا زیر این آسمان پر ستاره راه رفتم.
‫اون موقع هم اون ساکت بود،
‫ولی یادمه که قدم‌هاش پر از ‫اهمیت و دلسوزی بود.
‫اون...
‫فکر می‌کردم اون یه ستاره‌ست، ولی نیست.
‫یه ستاره‌ست.
‫اون نور‌ها چین؟
‫روح‌های در حال گذر.
‫اونا از دنیا‌ها عبور می‌کنن ‫تا از ایستایی همه چیز جلوگیری کنن.
‫چرا این منظره رو فراموش کرده بودم؟
‫یه سوال.
‫بله؟
‫چرا دعوت استاگنیت رو رد کردی؟
‫توی زندگی قبلیم، من یه آدم منزوی بودم.
‫هر وقت چیزی منو از پا در میاورد، ‫به خودم زحمت مقابله و بلند شدن در برابرش رو نمی‌دادم.
‫روش رقت انگیزی برای زندگی بود.
‫ولی...
‫یه چیزی هست که متوجه شدم.
‫زنده بودن و نمرده بودن ‫به هیچ وجه یکی نیستن.
‫تو زندگی قبلیم، من نمرده بودم، ‫ولی همش همین بود.
‫برای انجام هیچ کاری ‫شجاعتش رو نداشتم.
‫فقط این واقعیت که باید به زندگی ادامه بدم ‫برام مثل یه بار بود.
‫برام مهم نبود که بمیرم، ‫برای همین واقعا زنده نبودم،
‫و با زنده نبودن، ‫نیاز نبود که از مرگ بترسم.
‫پس...
‫چون فقط یکمی از اون خاطرات ‫باهام مونده بودن،
‫تونستم تصمیم بگیرم که توی ‫این دنیا زندگی خوبی داشته باشم.
‫فکر می‌کنم اگه درست زندگی کنم، ‫می‌تونم درست بمیرم.
‫انکار مرگ مثل اون چیزی که استاگنیت ‫وعده داد و زندگی ابدی
‫فرقی با محبوس شدن دوباره ‫توی اون اتاق نداره.
‫مهم نیست که چقدر مزایای بیشتری ‫داشته باشه، بازم رد می‌کنم.
‫می‌خوام که به عنوان عضو خانواده ‫اون سه نفر زندگی کنم و بمیرم.
‫و کی نمی‌خواد که حداقل از خانوادش ‫محافظت کنه؟
‫برای همین لطفا.
‫تو ویلیام هستی، فرزند بلاد و ماری،
‫روحی که از دنیا‌ها عبور کرده.
‫بله.
‫الان کاملا جاذبه زندگی رو درک می‌کنی؟
‫بله.
‫و هنوز هم آماده‌ای که مرگ رو قبول کنی؟
‫بله.
‫تو کاملا ناامیدی از مرگ رو درک کردی، بله؟
‫بله.
‫و هنوز هم زندگی‌هایی که روزی ‫از بین میرن رو دوست داری؟
‫بله.
‫من بالاخره اینو فهمیدم،
‫با تشکر از لطف شما.
‫ممنون،
‫گریسفیل.
‫من آرزوی تو رو شنیدم.
‫قسمت ۴ ‫خدای مشعل الهی
‫ویلیام، تا زمانی که تصمیم و ‫اراده خودت رو فراموش نکنی،
‫صلاحیت داری.
‫حالا، بیدار شو.
‫قسم بخور تا با هم این راه رو بریم.
‫تا زمانی که زندگی تو تموم بشه ‫و من دوباره برای راهنمایی تو بیام،
‫من خدای نگهبان تو خواهم بود.
‫الهه چرخه مرگ و زندگی دوباره، گریسفیل،
‫لطفا در کنار من قدم بردار.
‫موهبت؟
‫حتی اگه بتونی ازش استفاده کنی، ‫چیکار می‌خوای بکنی؟
‫همچین تکنیک مبهمی در مقابل ‫جریان خون من قابل مقایسه نیستـــ
‫استیگما؟!
‫این نشانیه که وقتی دعای ماری ‫رو یاد گرفتم، به دست آوردم،
‫بازوهام توسط آتش الهی می‌سوزن.
‫الان که از نزدیک‌تر نگاه می‌کنم، بدنت...
‫توی چند تا آیین مذهبی شرکت کردی؟!
‫هر روز، ماری برای غذا من و قوت ‫گرفتن من به ماتر دعا می‌کرد.
‫دعا‌های روزانه ماری، قلب تسلیم ناپذیر اون، ‫در مقابل تو سر خم نمی‌کنه!
‫و من به تو قسم خوردم، خدای من...
‫آره. هرچی قَسَمی که می‌خوری قوی‌تر باشه، ‫به دست آوردنش راحت تره.
‫ولی اونا میگن که در ازاش سختی‌های زیادی ‫رو متحمل میشی.
‫من زندگی‌ام رو به تو تقدیم می‌کنم!
‫من مانند شمشیر تو میشم تا بدی رو نابود کنم،
‫و مانند دست تو تا رنج‌دیدگان رو نجات بدم!
‫من به شعله گریسفیل اینو قسم می‌خورم!
‫تو حمایت الهی گریسفیل رو به دست آوردی؟!
‫حیف... حیف.
‫واقعا امید داشتم که تو رو به افراد خودم اضافه کنم.
‫ولی اگه تو توسط اون پذیرفته شدی، ‫چاره دیگه‌ای ندارم.
‫استاگنیت، خدای آندِد،
‫من تو رو شکست میدم و به قسم خودم عمل می‌کنم!
‫قهرمان جوان، با تصمیم خودت بمیر!
‫بکُشینش!
‫مشکلی نیست. میدونم باید چیکار کنم.
‫مـ مشعل الهی؟!
‫محافظت الهی گریسفیل به روح مردگان ‫آرامش و هدایت عطا می‌کنه!
‫چطوری یه جوجه کاهن جرات می‌کنــــه
- ‫آسلریشیو! - ‫شتاب
- ‫واستاره! - ‫ویران کردن
‫از کدوم طرف میاد؟
‫اگه هر حرکت بی دقتی انجام بده، ‫من مستقیم میرم به سمتش
‫و ضربه نهایی رو میزنم!
‫الان میل به کُشتن من ‫چشمای استاگنیت رو کور کرده.
‫ما در شرایط برابری هستیم.
‫اگه الان باهاش بجنگم...
‫این یه هشدار بود؟
‫اگه اصلا حواسش به من جمع نباشه چی؟
‫نه! معبد!
- ‫شتاب - ‫آسلریشیو!
‫همش یه فریب بود!
‫اون وانمود می‌کرد که چشماش رو خون گرفته،
‫و بعد از یه ابر غبار استفاده کرد...
‫این بلاد و ماری‌ان که اون دنبالشونه!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت ۵ ‫اراده ویل