..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫استاگنایت الان دنبال کشتن من‌ـه.
‫شرایطمون برابره.
‫اگه الان باهاش بجنگم...
‫نه! معبد!
- ‫شتاب گرفتن - ‫آکلراتیو!
‫همه‌اش یه بلوف بود!
‫وانمود می‌کرد که خشم جلوی چشماش رو گرفته،
‫و بعد از اون گرد و غبار استفاده کرد تا...
‫اون دنبال بلاد و ماری‌ـه!
‫یه کاری کن به موقع برسم اونجا!
‫لطفا!
- ‫آکلراتیو! - ‫شتاب گرفتن
‫اگه چیزی که استاگنایت میگه رو قبول کنم،
‫شاید من کسی باشم که به نظر اون ‫ارزش محتاط بودن رو داره.
‫ولی این برای خدای آندد که می‌تونه ‫برای همیشه زندگی کنه معنی نداره.
‫الان اولیتش رسیدن به بلاد و ‫ماری، و بعدشم گاس‌ـه.
‫الان که محافطت الهی خدای نور رو دارم ‫و می‌تونم برای نعمتش درخواست کنم،
‫می‌تونم اون سه تا رو به ‫چرخه مرگ و زندگی برگردونم!
‫این چیزی‌ـه که اون داره راجبش احتیاط می‌کنه!
‫ خطری که من براش داشتم رو ‫در برابر روح ماری و بلاد سنجید،
‫و سعی کرد من رو گول بزنه...
‫این کاری بود که من اون اول می‌خواستم بکنم!
‫پالادین دوردست
‫ماری! بلاد!
‫فایده نداره. به موقع بهش نمی‌رسم.
‫قدرت یه الهه رو قرض گرفتم
‫و بالاخره تونستم برابر باهاش بجنگم،
‫و بعد گول همچین چیزی‌ـو خوردم...
‫و این آخرشه؟
‫یادم نمیاد قبلا دیده باشمش... ولی...
‫و بعد همه چیز برام روشن شد.
‫ماری تمام این مدت بخشیده شده بود.
‫اون هیچوقت از ماری متنفر نبود.
‫ماری هیچوقت طلب بخشش نکرد،
‫و انتظار برخورد ملایمی هم نداشت.
‫برای همین بود که به مراقبت ازش ‫و نصیحت بهش اونطوری که می‌خواست ادامه داد.
‫و برای ۲۰۰ سال به این کار ادامه داد، ‫ بدون اینکه نعمت الهی‌اشو بگیره،
‫تا وقتی که ماری بتونه خودش رو ببخشه.
‫کدوم مادری از فرزندش که توی خطره محافظت نمی‌کنه
‫اونم کسی که تمام زندگیش رو وقف عبادت اون کرده؟
‫مادر زمین ماتر، که ماری بهش احترام می‌‌‌ذاره ‫واقعا الهه‌ی بزرگی‌ـه.
‫تو این لحظه‌ای که ماتر بهم عطا کرده...
‫گریسفیل، الهه نور!
‫به این روح آرامش و هدایت ببخش!
‫مشعل الهی روح‌ها رو به چرخه ‫مرگ و زندگی هدایت می‌کنه،
‫ولی بازم نمی‌تونه کامل استاگنایت رو شکست بده.
‫برای همین کاری که الان باید بکنم...
‫چی-
‫درسته.
‫چون اون دو تا مقاومت نمی‌کنن، ‫مشعل الهی اونا رو به چرخه هدایت می‌کنه.
‫که یعنی...
‫تو باید ازشون محافظت کنی!
‫چرخه رو کند کن!
‫چرخه رو آشفته کن!
‫و توی اون لحظه‌ای که تکنیک من رو پاک می‌کنه...
- ‫آکلراتیو! - ‫شتاب گرفتن
- ‫واستا- - ‫ویران کردن
- ‫تاکره اُس! - ‫دهان، خاموش باش
‫اول استفاده‌ی درست و دقیق ‫جادوهای کوچیک رو یاد می‌گیری.
‫یه همچین جادوی هیجان‌انگیزی ‫خیلی بیشتر به گاس می‌خوره
‫تا یه جادوی پرزرق‌وبرقی که ‫کل وجودشو بخواد محو کنه!
‫لعنت بهت...
‫لعنت بهت!
‫ویل، فرزند بلاد و ماری، ‫مرید گریسفیل!
‫این اسم‌ـو یادم میمونه!
‫تا وقتی جلوی من سر خم نکنی، ‫شب‌هات هیچ آرامش و آسایشی نخواهد داشت!
‫این چیزیه که یه آدم بد‌ـه رده سه میگه،
‫خدایا.
‫به نور گریسفیل سوگند می‌خورم
‫که هیچوقت کسی مثل تو نمی‌شم.
‫درست زندگی می‌کنم...
‫و بعدش میمیرم.
- ‫جست و جو - ‫کوآره،
- ‫آمبولاره آلویتا. - ‫نرم قدم برداشتن
- ‫مجال فرار به هیچ آه‌ـی نده - ‫نولی فوگیتو،
- ‫و نه هیچ جنبنده‌ای - ‫اتیام سیگیلام.
‫واقعا نزدیک بود.
‫این اورایتری که بلاد بهم داده،
‫گاس که اون یکی انعاکس رو شکست داد،
‫مادر زمین ماتر که برام زمان خرید...
‫تمام چیزهایی که هر سه‌تاشون بهم دادن...
‫شمشیر، جادو، و تکنیک دعا،
‫و مهم‌تر از همه، بخشی که در اصل ‫هسته‌ی من به عنوان یه انسان‌ـه....
‫اگه هر کدوم از این‌ـا نبود، ‫هیچ شانسی نداشتم.
‫همه‌اش به لطف حفاظت الهی خدا...
‫و اون سه تا بود.
‫ویل...
‫ویل، خوشحالم که حالت خوبه.
‫ماری...
‫گل کاشتی.
‫بلاد...
‫ممکنه رابطه خونی نداشته باشیم، ‫ولی تو بازم پسر بلاد و ماری هستی.
‫طبیعیه که تونستی موفق شی.
‫آره... موفق شدم.
‫موفق شدم.
‫ازشون محافظت کردم. ‫الان با هر سه تاشون اینجام.
‫خب پس!
‫فکر کنم الان وقته جشن گرفتن ‫این پیروزی و به بلوغ رسیدن ویل‌ـه.
‫راست میگی. فکر کنم ‫تمیزکاریو بذاریم برای یه وقت دیگه.
‫خب، در این صورت، باید بریم ‫سراغ همون چیز از ۲۰۰ سال پیش.
‫همونا رو میگی که مال دورف‌ـا بود؟!
‫همچین چیزی رو داشتی ازمون قایم می‌کردی، پیرمرد؟
‫خب، حیف بود که بذاریم یه بچه بخوره.
‫چیه؟ خوشمز‌ه‌اس؟
‫اینقدر زیاد که منم اگه یه بدن جسمانی ‫داشتم، دلم می‌خواست بخورمش.
‫خب، وانمود که می‌تونی بکنی، مگه نه؟ ‫می‌خوایم جشن بگیریم!
‫آره! باهامون بنوش، گاس!
‫ویل...
‫حواست باشه زیاد نخوری.
‫اگه اتفاق دفعه قبل رو تکرار کنی،
‫دیگه هیچ رحمی بهت نشون نمیدم.
‫چ- چشم.
‫این برای تو هم صدق می‌کنه، بلاد.
‫ب- باشه...
‫چیکار دارین می‌کنین؟
‫به هر حال، فکر کنم باید برم بیارمش.
‫ما هم باید بریم.
‫آره.
‫هان؟
‫ماری؟
‫بلاد؟
‫فک کنم آخرش نمی‌تونیم، نه؟
‫آره، انگار نمیشه.
‫کاریش نمیشه کرد.
‫ما دلبستگی‌مونو از دست دادیم،
‫منکر شدیم که روحمون رو به خدای آندد بدیم،
‫و اصرار داشتیم که آندد بمونیم.
‫نمی‌تونستیم کارش کنیم.
‫آره، درسته.
‫کاش میشد یه شب دیگه بگذرونیم، ‫ولی انگار نمیشه.
‫گریسفیل همینجوریش خیلی بهمون آسون گرفته.
‫در شرایط عادی، باید فورا ناپدید میشدیم.
‫راجب چی دارین حرف میزنین؟
‫گوش کن، ویل...
‫این برای من و ماری آخر خط‌‌‌ـه.
‫دا- دارین شوخی می‌کنین، مگه نه؟
‫مثلا قراره جشن بگیریم! ‫نامردیه!
‫ویل...
‫تو پسر باهوشی هستی. ‫مطمئنم درک می‌کنی.
‫شرمنده.
‫متاسفیم.
‫نمیشه کاری کرد؟
‫نه.
‫حتی اگه میشد کاری کرد، ‫نباید انجامش میدادیم.
‫همینطوریه که خودت گفتی. ‫باید درست زندگی کنی، و بعدش بمیری.
‫یه چند قرن سرگردون بودیم، ‫ولی می‌تونی یه انحراف درنظرش بگیری.
‫به علاوه، والدین همیشه باید قبل از بچه‌هاشون بمیرن.
‫این اولین قانون طبیعته.
‫درسته...
‫آره. فکر کنم.
‫ولی... فقط همین یه بار میخوام ‫چیزیو بگم که نباید بگم.
‫بازم نمیخوام ببینم که شما دو تا بمیرین.
‫میخوام وقتی یه روز برگشتم اینجا دوباره ببینمتون.
‫میخوام با بلاد مبارزه کنم، ‫شکستش بدم و شکست بخورم.
‫میخوام با هم حرفای احمقانه بزنیم.
‫میخوام کارای خونه رو با ماری انجام بدم،
‫و ازش بشنوم که پیشرفت کردم.
‫میخوام یه روز بچه‌هام‌ـو نوه‌هام‌ـو ببینین،
‫و به اونا هم کلی چیز یاد بدین!
‫نامردیه که دارین میگین الان میخواین برین!
‫نمیخوام برین!
‫اگه شماها برید، من...
‫نمی‌دونم چجوری قراره ادامه بدم...
‫نرید...
‫نمی‌تونم تحملش کنم.
‫اینجا بمونین، حتی اگه مجبورین تقلبی چیزی بکنین.
‫خودخواه دیگه.
‫بلاد راست میگه. مسئولیت‌پذیر باش.
‫اولین بار بعد این همه وقت که احساس پدر بودن کردم.
‫ویل همیشه پسر خوبی بوده.
‫گوش کن، ویل. حتی اگه ما دیگه نباشیم،
‫آدما تا وقتی می‌خورن و می‌خوابن ‫می‌تونن خوب زندگی کنن.
‫یه چیزی پیدا می‌کنی که عزیز نگه‌اش داری.
‫وقتی همه چی تموم بشه، ‫به زندگی ادامه میدی.
‫وقتی از اینجا بری، ‫قراره یه عالمه دوست پیدا کنی،
‫مخ دو سه تا دختر هم بزن،
‫و خوش بگذرون.
‫بلاد! اینا چیه یادش میدی!
‫ویل، باید توی عشق و ازدواج روراست باشی.
‫الان که به الهه‌ی نور سوگند خوردی ‫و یه خدا رو کشتی،
‫راهی که قراره بری قطعا هموار نیست.
‫به احتمال زیاد با یه شکست‌هایی
‫و یه انتقادای بی‌موردی مواجه میشی.
‫ممکنه کسایی که بهشون کمک می‌کنی ‫بهت خیانت کنن،
‫و اعمال خوبت ممکنه فراموش بشن،
‫ممکنه تمام چیزهایی که بدست اوردی رو ‫از دست بدی،
‫و ممکنه آخرش فقط یه مشت دشمن برات بمونن.
- ‫ولی بازم... - ‫ولی بازم...
‫بقیه رو دوست داشته باش.
‫کارهای خوب بکن.
‫از شکست نترس، به جای خراب کردن سازنده باش،
‫گناهان رو ببخش، در ناامیدی امید بده،
‫و در زمان‌های ناراحتی منبع شادی باشی.
‫و از افراد ضعیف در برابر ‫هر خشونتی محافظت کن.
‫درست مثل وقتی که به خاطر ما ‫خدای آندِد رو به مبارزه دعوت کردی.
‫باشه.
‫اوه، ویل... ویلیام...
‫فرزند دوست داشتنی بلاد و ماری...
‫باشد که حفاظت الهی ارواج شجاعت و ‫و خدایان مقدس همراه تو باشند.
‫گوش کن. با ایمان به نتایجی که ‫به دست میاری به جلو حرکت کن.
‫وقتی یه نفر تصمیم خودش رو ‫بگیره، می‌تونه هرکاری رو انجام بده.
‫ممکنه بعضی وقتا توی افکار خودت گم بشی،
‫اما اونقد احساس نگرانی نکن که ‫سر جای خودت یخ بزنی.
‫تصویر اونا و حرفایی که زدن ‫رو توی قلبم حک کردم.
‫اونا رو فراموش نمی‌کنم.
‫درست مثل نور خدا،
‫میدونم که اونا همیشه راه من رو روشن می‌کنن.
‫ام... اهم!
‫یکم زود رسیدم؟
‫بعد از اون، ما پیروزی و ‫ورود به بزرگسالی منو چشن گرفتیم.
‫اولین نوشیدنی‌ای که من با ‫هر چهارتامون داشتم
‫تاثیر ماندگار خودش رو با سوزش ‫و یه رایحه قوی بر جا گذاشت.
‫اون روز، نور مقدس والدین من رو
‫به برگشت به چرخه مرگ و ‫تولد دوباره راهنمایی کرد.
‫آره.
‫اینجا واقعا بهترین منظره رو داره.
‫ماری، بلاد...
‫می‌دونم که شما دیگه اینجا نیستین،
‫ولی من بازم برمی‌گردم که بهتون ‫خبر بدم که اوضاع چطوری پیش میره.
‫اگه دوست پیدا کنم یا یه ‫خانواده جدید بسازم، اونا رو میارم اینجا.
‫من بزرگسالی میشم که با افتخار به شما میگم
‫این بچه شماست که داره خوب زندگی می‌کنه.
‫بنابراین، من الان برای مدت کوتاهی ‫شما رو ترک می‌کنم.
‫همه کارات رو کردی؟
‫بله.
‫به هر حال...
‫چرا تو هم نمُردی؟
‫چه بی‌رحم! برای یه پیرمرد ‫آرزوی مرگ می‌کنی؟
‫نوه بد!
‫منو ناراحت می‌کنی.
‫فقط داشتم فکر می‌کردم که اگه ‫بمیری همه گنج‌های تو مال من میشه.
‫تو نوه خیلی بدی هستی!
‫نوه بد دیگه خودش رو لو داد!
‫بی‌خیال، فقط منظورم این بود که اون همه ‫پولی که هیچ استفاده‌ای نداره بالاخره یه استفاده‌ای پیدا می‌کنه!
‫مگه نه، پدربزرگ؟
‫درسته. باشه، بگیرش.
‫هان؟
‫اینا چین؟!
‫گنج من.
‫بدون بهره بهت قرضشون میدم.
‫زیادش کن، شنیدی؟
‫عه، و-ولی...، یعنی...
‫پولی که یه گوشه بزاری بپوسه ‫به هیچ دردی نمی‌خوره.
‫من پول اینطوری دوست ندارم.
‫ازش خب استفاده کن.
‫گاس...
‫پس این آخرین هدیه گاس به منه....
‫البته نه اینکه قرار باشه ده سال دیگه رو خوش بگذرونم.
‫هان؟
‫خب، می‌دونی، هنوزم مسئله مراقبت ‫از مهر و موم شاه اعظم هست.
‫من دیشب یه قرارداد کوچیک ‫با الهه تو بستم.
‫اون به من اجازه داد که بتونم ‫توی این شهر بچرخم
‫برای حداقل ده سال دیگه، تا وقتی که ‫خدای آندد قدرت خودش رو به دست بیاره.
‫چی؟!
‫به نظر می‌رسه که یه چیزی مثل ‫پادوی گریسفیل شدم.
‫پـ پس... بلاد و ماری چی؟
‫به نظر می‌رسه که اونا اینو نمی‌خواستن.
‫دادن ده سال بهشون، اونا رو حریص می‌کرد و ‫باعث میشد میل‌ـشون به پایان زندگی از بین بره.
‫اگه ده سال بهشون داده میشد، اونا ‫ده سال دیگه می‌خواستن و بعد دوباره ده سال دیگه،
‫و همین‌طور ادامه پیدا می‌کرد ‫تا حداقل زمانی که تو بمیری.
‫اونام می‌دونستن که اینو می‌خوان، ‫پس ترجیح دادن بمیرن.
‫درست مثل خودت، که سعی کردی قوی به نظر بیای
‫وقتی که از درون گریه می‌کردی و جیع می‌کشیدی.
‫دادن همچین موقعیتی که حرص و طمع ‫رو زیاد می‌کنه یه یه پیرمرد کافیه.
‫واقعا عجیب غریبی، گاس.
‫ده سال بعد مهر و موم رو چیکار می‌کنی؟
‫باید تا قبل اون زمان یه فکری براش بکنی.
‫هان؟ داری میندازیش سر من؟
‫به نظر می‌رسه که پرستش گریسفیل ‫توی دنیای بیرون از مد افتاده.
‫اون قدرت خیلی زیادی فقط برای ‫مداخله به خاطر ما استفاده کرد.
‫بنابراین آینده الهه نور هم ‫به تلاش تو بستگی داره.
‫هنوز اصن نرفتم و هی داره ‫به بار روحی و جسمیم اضافه میشه.
‫فکر کنم اینم یکی از سختیاییه که مقدر شده بکشم.
‫در هر حال، به پول نیاز پیدا می‌کنی.
‫بگیرش، بگیرش!
‫آره... به نظر می‌رسه که ‫خیلی کارا دارم بکنم،
‫بنابراین با قدرانی قبولش می‌کنم.
‫خب، دیگه دارم میرم.
میگم، ویل...
‫اگه می‌خوای به دنیای بیرون بری، ‫به یه اسم خانوادگی احتیاج داری.
‫اون دوتا به تو اسم «ویلیام» رو دادن، ‫بنابراین منم بهت یه اسم خانوادگی میدم.
‫چطوره؟
‫باشه، حتما.
‫پس شاید یه سنتی که یه قبلیه خاص ‫از الف‌ها و دورگه‌ها استفاده می‌کردن، رو بدزدم.
‫اونا از ترکیب اسم والدینشون برای ‫ساختن اسم خانوادگی استفاده می‌کردن.
‫ماری‌بلاد.
‫تو ویلیام ماری‌بلاد هستی.
‫ماری‌بلاد...
‫اسم اونا رو همراه خودت ببر.
‫ممنون، گاس.
‫این اسم رو خیلی دوست دارم!
‫خب، مواظب خودت باش.
‫حتما.
‫اوه، پس منم «جی» رو برای اسم وسطم اضافه می‌کنم!
‫احمق! تو به حرف اول اسم من احتیاجی نداری!
‫پس از اون کلاس چی یاد گرفتی؟!
‫خب، بالاخره تو گاس هستی!
‫گفتن «آگوستوس مرد پیر» زیادی سخته!
‫همم، چه نوه ناامید‌ کننده‌ای هستی.
‫خب، به امید دیدار، ویلیام جی. ماری‌بلاد!
‫خداحافظ، گاس! یه وقتی دوباره می‌بینمت!
‫هی، ژنرال قلعه! اوضاع خوبه؟
‫فقط طبیعیه
‫اگه دو تا جنگجو قبل از رو به رو شدن با هم ‫خودشون رو معرفی کنن و چند کلمه‌ای حرف بزنن...
‫ولی شما شیطان‌ها خیلی بی‌نزاکت هستین.
‫اینکه همچین چیزی‌ـو از تو بشنون ‫واقعا درمونده‌اشون می‌کنه.
‫چه حرفای زشتی میزنی.
‫سمت تو چطور پیش میره؟
‫مراسم تشییع جنازه رو به راحتی انجام دادم
‫و تبدیل شدن به آندد رو متوقف کردم.
‫به نظر میرسه که گروه گاس پیر کارشون رو خوب انجام دادن.
‫این‌طوری به نظر می‌رسه.
‫در هر صورت، ما قلعه رو خراب کردیم.
‫به عقب نشینی گروه گاس ضرری نمی‌رسونه.
‫با یه عده خیلی کم ژنرال قلعه شکست خورد.
‫بیشتر از این بی‌ملاحظگی‌ـه.
‫از من تعریف نکن. باعث میشی قرمز بشم.
‫ازت تعریف نمی‌کردم.
‫تخریب پل روی دره بزرگ چند ‫روز برای ما زمان می‌خره؟
‫حداکثر یکم.
‫ما هیچ‌حا نمیریم، مگه اینکه شاه اعظم رو بیرون کنیم.
‫گاس به نظر یه نقشه‌ای تو ذهنش داره.
‫ولی احتمالا یه راه یه طرفه‌اس.
‫برگشتی در کار نیست.
‫تو قرار نیست بیای.
‫چه یهویی.
‫من یه فرد ارزشمند توی میدون جنگم، ‫تعریف از خود نباشه.
‫می‌دونم. ولی بازم قرار نیست بیای.
‫دیدن اینکه بمیری ناراحتم می‌کنه.
‫چی؟
‫نمی‌تونی حداقل یه «چون دوستت دارم» ‫بهش اضافه کنی؟
‫در درجه اول این برام خوشاینده.
‫ع- عمرا اگه همچین چیز منزجر کننده‌ای بگم!
‫تو واقعا ناامید کننده‌ای، میدونی؟
‫و اگه نخوام عقب بمونم چی؟
‫حتی اگه شده بزنم بیهوشت کنم ‫بَرِت میگردونم.
‫حتی اجازه گاس پیر رو هم گرفتم.
‫آهان. و فکر کنم فایده نداشته باشه ‫اگه مقاومت کنم.
‫آره. مهارتتات بد نیستن،
‫ولی به پای مهارت‌های بلاد کبیر و بی‌همتا نمی‌رسن.
‫پس بذار اینطوری بگیم.
‫اگه من و بذاری عقب بمونم، ‫خودمو همونجا همون موقع میکشم.
‫ت- تو-
‫نشنیدی چی گفتم؟
‫گفتم اگه نتونم باهات بیام، ‫خودمو همون موقع می‌کُشم.
‫خب، الان منو با خودت میبری؟
‫ان- انصاف نیست! از خیلی لحاظ!
‫ممکنه قویترین مردی باشی که هست،
‫ولی هیچ مردی نمی‌تونه در ‫مقابل یه زن برنده بشه.
‫چقدر لجبازی...
‫خودمونیما، عجب زن دیوونه‌ای به تورم خورده.
‫هنوز هیچ کاری نکردیم، ‫اونوقت میگی من زنتم؟
‫گوش کن، ماری...
‫اگه زنده برگشتیم،
‫بیا یه جای ساکت و آروم‌ـو ‫پیدا کنیم و ازدواج کنیم.
‫باشه.
‫خوشحال میشم.
‫یه خونه آروم دوست دارم، ‫مثلا بالای یه تپه با یه ویوی خوب.
‫خوب به نظر میرسه.
‫مطئنم هواش خوبه.
‫حتی می‌تونیم یه باغ سبزیجات درست کنیم.
‫و اگه یه روز بچه دار شدیم،
‫می‌تونیم از گاس پیر بخوایم معلم‌اش بشه.
‫علیرغم همه چیزایی که ممکنه بگه، ‫قبول میکنه این کارو بکنه.
‫و اگه بچه‌مون پسر بود، ‫بهش یاد میدم چطور مبارزه کنه.
‫با اون و جادوی گاس پیر،
‫قویترین مردی میشه که این دور و بر هست، ‫حتی قوی‌تر از من!
‫چطوره؟
‫می‌ترسم نکنه به یه شکست قوی و باهوش تبدیل شه.
‫نامرد!
‫پس فکر کنم من باید بهش ‫چیزای کوچیکتر رو یاد بدم.
‫مطمئنم بچه‌مون دوست‌داشتنی میشه.
‫آره.
‫چه اسمی باید انتخاب کنیم؟
‫همین الان یکی برای پسر سراغ دارم.
‫امیدوارم یه چیز عجیب‌غریب نباشه.
‫خیلیم اسم خوب و محشریه!
‫ببین، داریم راجب بچه‌ی ما حرف میزنیم.
‫پس قراره یه اراده سفت و سخت داشته باشه.
‫پس صداش میزنیم «ویلیام»، ‫به معنی «کلاه‌خود اراده».
‫قسمت۵ اراده ویل
‫ویلیام... اسم خیلی خوبیه.
‫منم دوستش دارم.
‫ویل... پسرک نازنین‌ام.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت ۶ ‫کماندار جنگل دیوها