..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫از وقتی که شهر مردگان رو ترک کردم ‫تا حالا چندین بار با شیاطین جنگیدم.
‫به عنوان کسی که بلاد و بقیه آموزشش دادن، ‫و بعد جنگیدن با یه خدای آندد،
‫این شیطان‌های ولگرد برام عددی نیستند.
‫پالادین دوردست
‫مدت زیادیه که سفرم رو شروع کردم،
‫ولی هنوز هیچ آدمی ندیدم.
‫تنها چیزی که دیدم شیطان‌های تغییر یافته
‫به شکل حیوون‌های وحشی و عجیب غریب بوده.
‫خیلی سرده...
‫۲۰۰ سال از وقتی که ماری و بلاد ‫و بقیه زنده بودن می‌گذره.
‫یعنی بعد از ۲۰۰ سال هیچ انسانی ‫این طرفا نیمده؟
‫سرده، ولی نه اونقدر که برف بیاد.
‫هیچ آدمی اینجا نیست، فکر کنم...
‫یه حفره که توسط یه جادوی مهیب ایجاد شده؟
‫الهه نور، گریسفیل...
‫به ارواح سرگردان این سرزمین ‫صلح و هدایت عطا کن.
‫آره، البته.
‫۲۰۰ سال شده.
‫شکل زمین عوض میشه.
‫هشدار
‫جادوی نگهبان
‫نگهبان حشرات
‫غذایی که داشتم تموم شده.
‫می‌تونم با دعا برای برکت ‫نون به دست بیارم،
‫و می‌تونم آب رو تصفیه کنم، ‫اینطوری می‌تونم یه مدتی دووم بیارم...
‫ولی امیدوارم زودتر به یه جایه ‫پر جمعیت برسم.
‫اگه همینطور به طرف پایین رودخونه ‫برم، قاعدتا باید...
‫یه شیطان؟ نه!
‫این یه گراز بزرگه!
‫باید کارش رو تموم کنم.
‫این چیه؟
‫همون پر‌های سفید...
‫یه شکارچی؟
‫این یه سناریو ایده‌آل نیست.
‫هر دومون اینطوری با سلاح ‫با هم رو به رو شدیم.
‫بسته به اینکه اون چیکار کنه...
‫بالاخره یه نفر دیگه رو ملاقات کردم.
‫باید بهش نشون بدم که تهدیدی براش نیستم.
‫باید سلاحم رو بندازم؟
‫ولی ممکنه حمله کنه.
‫شروع کنم به دعا کردن و نشون بدم که ‫چه آدم روحانی‌ای هستم؟
‫ممکنه این کارو با حمله اشتباه بگیره.
‫باید کلماتم رو با دقت انتخاب کنم.
‫من یه خارجی‌ام که هیج راهی ‫ندارم هویت خودم رو ثابت کنم.
‫وقتی همدیگه رو ملاقات می‌کنیم، ستاره‌ها می‌درخشند.
‫زبان الف باستان؟
‫رابطه‌ای با الف‌ها داری؟
‫نه.
‫ولی می‌تونم بفهمم که تو ‫یه رابطه‌ای باهاشون داری.
‫کمانت از الف‌هاست، نه؟
‫هه. خب، اشتباه نمی‌کنی.
‫قسمت ۶ ‫کماندار جنگل دیو‌ها
‫خب، هرچی.
‫به هر حال، کار اون گراز رو تموم کردی؟
‫اوه... آره، کار من بود.
‫اون شکار من بود.
‫کُشتنش رو ازم گرفتی.
‫بـــ
‫تقریبا به عنوان یه عادت از زندگی قبلیم ‫داشتم میگفتم «ببخشید».
‫درست میگی. اون یهویی جلوی من ظاهر شد ‫و بهم حمله کرد،
‫برای همین چاره‌ای نداشتم و ‫باید از خودم دفاع می‌کردم.
‫بازم...
‫این یه موقعیت برای حرف زدن درست می‌کنه.
‫از اونجایی که من کسیم که کُشتمش،
‫فکر می‌کنم، حداقل، یه سهمی توش دارم.
‫خب، درست میگی.
‫اه، لعنت. شکسته.
‫و دیگه خیلی برام باقی نمونده...
‫به دست آوردن فلز سخته؟
‫بعدش ما یکم دیگه با هم صحبت کردم.
‫نیمه الف مو نقره‌ای ‫توی بحث و گفت و گو خیلی ماهر بود،
‫برای همین تو این مورد ‫تا حدی مورد لطف اون بودم.
‫ولی اون موافقت کرد که کتف ‫گراز رو به من بده
‫در عوض اینکه بهش توی ‫کُشتنش کمک کردم.
‫واو، کارت رو بلدی، هان؟
‫متاسفم. ازت قدردانی می‌کنم.
‫ما به خوبی ازت استفاده می‌کنیم.
‫حسابی مذهبی هستی.
‫به هر حال...
‫پای جلویی مال تو عه.
‫این حسابمون رو صاف می‌کنه.
‫آره.
‫فکر کنم باید حداقل شش‌ها رو بخوریم.
‫زود فاسد میشن.
‫من یه قابلمه دارم که می‌تونیم ازش استفاده کنیم.
- ‫فلامو ایگنیس. - ‫سوختن، شعله‌های آتش
‫هی، کارت با دستات خیلی خوبه.
‫آره، یه جورایی.
‫فعلا باید جادوم رو یه راز نگه دارم.
‫خب، الان فقط باید صبر کنیم.
‫آره.
‫مادر زمین ماتر،
‫و همه خدایان مقدس،
‫از لطف شما برای این غذا ‫سپاس‌گذاریم.
‫لطفا غذای ما رو مورد برکت قرار بدهید،
‫تا روح و جسم ما تغذیه شود.
‫واقعا مذهبی هستی، ها؟
‫اون خیلی با اعتقاد به نظر نمی‌رسه.
‫باشه، بیا بخوریم.
‫من کسی هستم که خاطرات زندگی گذشتم رو دارم، ‫ولی به نظر میرسه که اون به طبیعت نزدیک‌تره.
‫برای این رحمت و بخشش سپاس‌گذاری می‌کنیم.
‫بیا بخوریم.
- ‫داغه! - ‫خوبه!
‫این عالیه!
‫هان؟
‫می‌خوای مسیر رو بدونی؟
‫خب، منظورم اینه... ‫یه جورایی توضیح دادنش سخته...
‫نمی‌دونم چطوری برم...
‫آشنام هم به نظر نمی‌رسی.
‫جدی، تو از کجا اومدی؟
‫اینکه بگم من توسط سه تا آندد ‫توی یه شهر نابود شده بزرگ شدم احتمالا فایده‌ای نداره.
‫من از جنوب میام.
‫جنوب؟ جنوب این‌جا ‫که هیچی وجود نداره.
‫هان؟
‫این‌جا جنوبی‌ترین جاییه که بشر تا حالا رفته،
‫جنگل‌ دیوها در ساوث‌مارک.
‫با این‌حال، من از جنوب اومدم.
‫داستان درازی داره.
‫اوه، تو یه ماجراجویی که توی ‫خرابه‌ها دنبال گنج می‌گردی؟
‫آره، یه چیزی مثل همین.
‫گم شدی؟
‫آره.
‫تا حالا هیچ‌وقت ماجراجوی بی‌خیالی ‫مثل تو ندیده بودم.
‫خب، حالا هرچی.
‫فقط همین مسیر رو به طرف پایین رودخونه ادامه بده،
‫و چند روز دیگه به یه شهر کوچیک میرسی.
‫دیگه بقیش رو از اونجا می‌تونی بفهمی.
‫ممنون.
‫آره، خب، موفق باشی.
‫هی، اگه که سر راهه، می‌تونیم ‫جایی که تو زندگی می‌کنی یه توقف کنیم؟
- ‫اممم... - ‫نه.
‫من حتی یه ثانیه هم نمی‌خوام ‫درگیر کارای تو بشم.
‫دیگه بفهم.
‫آره، معلومه که نه.
‫کی می‌خواد یه غریبه که زره پوشیده ‫رو به خونش ببره؟
‫ببخشید.
‫پس دنبالم نیا.
‫با اینکه نوری نداری مشکلی نداری؟
‫چیزی وجود نداره که بخوای براش نگران باشی.
‫اونا...
‫پری‌ها.
‫تا حالا اونا رو ندیده بودم.
‫میگن که الف‌ها به عنوان پیروان الهه پری،
‫رابطه خیلی نزدیکی با بقیه ‫موجودات مورد علاقه اون دارن.
‫فکر کنم برای اونم اینطوریه.
‫تا بعد.
‫امم... من ویل هستم.
‫ویلیام جی. ماری‌بلاد.
‫اسم تو چیه؟
‫منل. منلدور.
‫حالا هم که دیگه قرار نیست هیچ‌وقت همو ببینیم.
‫سعی کن توی راه نمیری.
‫منلدور...
‫به الفی، فکر کنم یعنی ‫«یک عقاب در پران سریع»
‫یکمی خشن بود، ولی صحبت کردن ‫باهاش لذت بخش بود.
‫به نظر هم‌سن من میومد، ولی ‫میگن که نیمه‌الف‌ها عمر‌های طولانی‌ای دارن،
‫پس ممکنه خیلی از من بزرگ‌تر باشه.
‫اوه، درسته... من باید دیگه به یه شهر نزدیک باشم.
‫می‌تونم خوراک بیشتری تهیه کنم، ‫پس می‌تونم امشب
‫از راه پایین رودخونه میرم به شهر،
‫و سعی می‌کنم یکم اطلاعات به دست بیارم.
‫نور، نور من...
‫در حالی که تو سفر می‌کنی، من دعا می‌کنم:
‫نور را به تاریکی‌های دوردست بیاور.
‫منل!
‫این... یه وحی الهی بود؟
- ‫لمن! - ‫نور
‫یه فاجعه تو یکی از روستاهای این نزدیکی ‫می‌خواد اتفاق بیوفته،
‫و منل قراره که توش درگیر بشه!
- ‫اینونرینت هیومنوم! - ‫انسان رو پیدا کن
‫اون راه!
‫خودشه!
‫به موقع رسیدم؟
- ‫اراسوس! - ‫پاک کردن
‫فکر کردم یه چیز درخشان ‫توی جنگل دیدم.
‫مطمئنی یه چیزی دیدی؟
‫خدا رو شکر. اگه به اونا بگم منل رو میشناسمــ
‫چیـــ
‫قایم شین! بیاین پشت من!
- ‫هان؟! - ‫عجله کنین!
‫مهاجم‌ـا؟!
‫قراره به روستای منل حمله بشه؟
‫ممکنه توی یه مصیبتی گرفتار شه؟
‫نه... اینکه یه وحی الهی چطور تفسیر بشه ‫به دریافت‌کننده‌اش بستگی داره!
‫امکان نداره...
‫چطور تونستم اینقدر احمق باشم؟
‫ملندور قربانی این حادثه نیست.
‫خودش مسبب همه ایناس.
‫برین. بقیه روستا با شما.
‫من حساب اینیکی رو میرسم.
‫منل! چرا؟!
‫گفتم دنبالم نیای.
‫بمیر.
‫همگی بیدار شین! بیدار شین!
‫داره بمون حمله میشه!
‫سلاحاتون‌ـو بیارین!
- ‫آکلراتیو! - ‫شتاب گرفتن
‫پری‌ها، پری‌ها، زیر پا بلغزید!
‫هیچ استراتژی‌ای در مقابل کسی که ‫از پری‌ها استفاده می‌کنه ندارم.
‫در این صورت...
‫هان؟!
‫حتی متوجه نیست که
‫اگه عضلاتت به اندازه کافی قوی باشن،
‫تقریبا هر مشکلی رو می‌تونی با زور حل کنی!
‫لعنتی!
‫سمندر، زنده‌زنده بسوزونش!
‫واقعنی؟!
‫زیادی قوی‌ای.
‫باید قبل از اینکه کسی صدمه ببینه ‫یا کشته بشه تسلیم‌شون کنم.
- ‫تار عنکبوت، گرفتار شدن - ‫آرانوم، اوبلیگاتیو
- ‫دارم بهت میگم... - ‫باید بکشیمشون!
- ‫قبل از هر کاری... هی! گفتم قبل از هر کاری... - ‫گوش کنین به من!
‫یهو از ناکجاآباد بهمون حمله کردن!
‫ببین، قبل از هر کاری...
‫دوست ندارم یه جنگجوی کاهن اینطوری ببینتمون.
‫بازم بابت کمکت ممنون.
‫اسمم جان‌ـه.
‫من ویلیام‌ام.
‫آدما از جاهای مختلف، با نظر خودشون ‫راجب قانون، طبیعتا به این روستا کشیده میشن.
‫همیشه همینطوریه.
‫این روستا توی یه منطقه از ساوث‌مارک ‫به اسم جنگل دیو‌هاست،
‫و ظاهرا تحت حکومت پادشاهی فارتایل‌ـه.
‫ولی قانون و تسلط پادشاهی ‫به این مناطق دورافتاده‌ خطرناک نمی‌رسه،
‫برای همین این منطقه پر از روستاس که ‫با مجرم‌ـا و فراری‌‌ـای بی‌کس‌و‌کار
‫ماجراجوهایی که خرابه‌ها رو غارت می‌کنن، ‫و آدمای دیگه پر شده.
‫البته که، من خودمم یکی از اونام.
‫قراره چی سرشون بیاد؟
‫منم نمی‌دونم.
‫اونا از یه روستای همسایه‌ان ‫که حدود یه روز با اینجا فاصله داره.
‫یه روستای همسایه؟
‫وضع هیچ‌کدوم از روستاهامون خوب نیست،
‫ولی فکر می‌کردم حداقل برای زمستون ذخیره دارن.
‫و همیشه هم به اندازه کافی ‫با هم کنار میومدیم...
‫و اینکه، اون نیمه‌الف مو‌نقره‌ای ‫یه شکارچی سرگردان شناخته‌شده توی این منطقه‌اس.
‫بارها بمون کمک کرده از شر ‫دیوهای خطرناک خلاص شیم، ولی الان...
‫خب، خب.
‫مطمئنم همه از این همه حرف زدن خسته شدن.
‫یه استراحت به خودتون بدین و ‫یه آبی بخورین.
‫این تام‌ـه، رئیس ارشدمون.
‫جنگجوی کاهن، جان راجبت بهم گفته.
‫بذار این پیرمرد هم قدردانیش رو بهت نشون بده.
‫اوه، نه. این‌ـا همه‌ش به لطف ‫هدایت الهه‌ی نوره.
‫اوه...
‫در این صورت، باید از این الهه‌ت هم تشکر کنم.
‫خب، جنگجوی کاهن...
‫می‌تونم این نتیجه رو بگیرم که اگه ‫هر اتفاقی اینجا بیفته، ازمون محافظت می‌کنی؟
‫بله.
‫به نور گریسفیل قسم می‌خورم ‫که از تمام کسایی که اینجان حفاظت کنم.
‫پس لازم نیست نگران باشیم اگه ‫اون وحشی‌ـا دوباره حمله کنن.
‫همگی، من فکر میکنم باید ‫بیدارشون کنیم و علت کارشونو بپرسیم.
‫موافقین؟
‫باید دارشون بزنیم!
‫دست‌دست کنی سخت میشه.
‫آدمایی مثل اینا رو باید سریع کارشونو تموم کرد!
‫ولی اینکه بدون دونستن هیچی ‫دست به عمل بزنیم خطرناکه.
‫کاهن جنگجو بهمون کمک می‌کنه.
‫انگار میخواد قبل از هر کار ‫ازشون بازخواست کنه.
‫شیطان‌‌ـا. روستامونو شیطان‌ـا نابود کردن.
‫خیلیا مردن. نصف روستامون.
‫با زن‌ها، بچه‌هامون، و زخمی‌ـا،
‫بدون هیچ غذایی یا سرپناهی برای ‫سرمای زمستون مونده بودیم.
‫اگه فقط با همین لباس تنمون محکوم به ‫مرگ بودیم، پس حاضر بودیم حتی...
‫من کسی بودم که پیشنهادشو دادم.
‫ما هیچ شانسی جلوی شیطان‌ـا نداشتیم.
‫گفتم بهتره حداقل یه روستا رو غارت کنیم و ‫بریم یه جایی، هرجایی، به جای اینکه بشینیم بمیریم.
‫یه پیرزن توی اون روستا، ‫مارپل، قبلا خیلی بهم کمک کرده بود.
‫چی سر مارپل اومد؟
‫مرد.
‫که اینطور.
‫فقط منو دار بزنین. ایده من بود.
‫بالاخره این‌ـارو هم من گول زدم.
‫بذارین برن.
‫لطفا.
‫عمرا اگه همچین کاری بکنیم!
‫فکر کردی!
‫همرو دار بزنین!
‫ما به این شکارچی یه دِینی داریم.
‫و با مردم روستاتون همدردی میکنم.
‫هر چند که...
‫چاره‌ای به جز اعدامتون نداریم.
‫از اونجایی که جایی رو ندارن که برن،
‫اگه آزاد بشن، ‫دوباره میرن یه جاییو غارت کنن.
‫باید کشته بشن، ‫برای امنیت این روستا.
‫این انتخاب هوشمندانه‌است.
‫ولی مادرم بهم گفته،
‫«به بقیه بدون ترس از ازدست‌دادن ‫عشق بورز، و کار نیک انجام بده.»
‫و پدرم بهم گفته،
‫«با ایمان به نتایجی که به‌ دست میاری به پیش برو،»
‫و «اونقدر مضطرب و نگران نشو ‫که سر جات خشکت بزنه.»
‫همیشه حرفاشون همراهم هست، همینجا.
‫ببخشید!
‫این موقعیت ناامیدکننده‌ی جلوروم‌ـو عوضش می‌کنم.
‫میشه با پول حلش کنیم؟
‫غرامت، توافق با پول...
‫همچین رسمی اینجا دارین؟
‫خب، آره، داریم...
‫ولی کی میخواد پولشو بده؟
‫اینا یه قرونم ندارن.
‫من پولشو میدم.
‫چرا اینکارو می‌کنی، کاهن جنگجو؟
‫بخاطر اینکه شیاطین دشمن‌ـای من‌ان.
‫والدینم رو کشتن.
‫به علاوه، به الهه‌ی نور قسم خوردم که
‫شیطان رو بیرون کنم و زجرکشیده‌ها رو نجات بدم.
‫ما باید به کسایی که از شیاطین ‫زجر دیدن کمک کنیم.
‫نمی‌تونم بذاریم دهکده‌ای که شیاطین ‫توش باشن وجود داشته باشه.
‫من میرم و باهاشون می‌جنگم.
‫و دوست دارم اون مرد جوونی که ‫اونجاست رو برای همراهی با خودم استخدام کنم.
‫اون یه شکارچیِ بامهارتی‌ـه که ‫این جنگل رو خوب میشناسه، درسته؟
‫به مهارت‌هاش برای تعقیب کردن شیطان‌ـا نیاز دارم.
‫البته که، پول خوبی میدم.
‫راجب این مطمئنی؟
‫فکر می‌کنم ما تنها کسایی هستیم ‫که از این معامله سود میبریم...
‫این حتما یه پاداشی برای رفتار شایسته روزمره‌ شماهاست.
‫گریسفیل، خدای نور که به ارواح و ‫چرخه مرگ و زندگی حکومت می‌کنه،
‫همیشه با چشمای رحیمش به زندگی روزمره‌ شما نگاه می‌کنه.
‫وای...
‫این چیه؟
‫بازشون کنین.
‫چشم!
‫موفق شدم... فکر کنم؟
‫یه حسی داشتم که، یه جایی، ‫خدا یه لبخند کوچیک داره بهم میزنه.
‫مردم روستایی که بهشون حمله شده‌ بود
‫روستایی‌ـایی که نقشی توی حمله نداشتن ‫رو اوردن پیش خودشون.
‫یه قسمتیش برای این بود که به عنوان ‫گروگان نگهشون دارن، ولی خب جاشون خوبه.
‫هدفت چیه؟
‫چیزی قایم نمی‌کنم. ‫چیزی که گفتم واقعیت بود.
‫چون یه کاهن جنگجویی؟
‫خب...
‫اوه، تقریبا یادم رفت. ‫می‌دونم یکم از روش گذشته،
‫ولی می‌ذاری برای پس گرفتن روستا ‫و نابود کردن شیطان‌ـا استخدامت کنم، آره؟
‫من کسیم که بقیه رو به غارت و قتل تحریک کردم.
‫فکر نمی‌کنی باید مجازات بشم؟
‫همین الانم حسابتو با پرداخت کردن ‫غرامت صاف کردم.
‫به علاوه، این تنها راهی بود که می‌تونستی ‫به اون مردم گرسنه کمک کنی، درسته؟
‫فکر نمی‌کنی ممکنه بهت خیانت کنم؟
‫اگه بکنی، این مردم روستای همسایه‌ان ‫که تهش براشون بد میشه.
‫زیادی خوبی.
‫یکی از همین روزا، میندازنت یه گوشه بیفتی بمیری.
‫خ- خب، حواسمو جمع می‌کنم.
‫خب، باشه. برات کار می‌کنم.
‫بالاخره پول لازم‌ام.
‫ممنون.
‫خب فعلا برنامه‌ات چیه،
‫جناب رئیس؟
‫شیاطین دهکده‌ مجاور‌ـو گرفتن، درسته؟
‫فکر کنم با کله بریم وسطشون. ‫خیلی زمان نداریم.
‫اوی، دیوونه شدی؟
‫تعدادشون خیلی زیاده، ‫و حتی دیوهای شیطانی هم دارن.
‫نقشه‌ای داری؟ چقدر شانس داریم؟
‫نگران نباش. بهشون عادت دارم.
‫خب، راست میگی که باید عجله کنیم.
‫مردمی که مردن ممکنه الان دیگه آندد شده باشن.
‫اگه اینطوری باشه، باید به چرخه برشون گردونم
‫قبل از اینکه راهشون‌ـو گم کنن و ‫اینجا گرفتار بشن.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت 7 خاطره دردناک