..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫از این طرف.
‫می‌تونیم از اینجا عبور کنیم؟
‫امشب اینجا کمپ می‌زنیم.
‫سبز‌ها، برای پناهگاه شب به من ‫بستری از گیاهان،
‫سقفی از درختان و تحمل یک مهمان ‫ناخوانده را عطا کنید.
‫وای!
‫چیز خاصی نیست.
‫ام، کار اشتباهی انجام دادم؟
‫من تو شرایط ایده‌آلی بزرگ نشدم.
‫با آدمایی مثل تو که خوب تربیت شدن ‫خیلی گرم نمی‌گیرم.
‫ولی بدهیم به تو رو میدم، ‫ و کارم رو انجام میدم.
‫من اونقدر هم خوب تربیت نشدم.
‫صبح به روستا می‌رسیم.
‫یادت باشه، من فقط تو رو تا اونجا راهنمایی میکنم.
‫با شیاطین و این چیزا کنار تو نمی‌جنگم.
‫میدونم. مشکلی نیست.
‫نباید مراقب باشیم؟
‫پری‌ها این کارو می‌کنن.
‫اگه اتفاقی بیوفته سر و صدا ‫می‌کنن تا ما رو بیدار کنن.
‫هی، چرا یه ذره با هم حرف نزنیم؟
‫خستم.
‫اگه می‌خوای بیدار بمونی، خودت تنهایی بیدار بمون.
‫چقدر وقت شده که من سفرم رو شروع کردم؟
‫این اولین شبی بود که بعد از شروع سفرم ‫با یکی دیگه گذروندم.
‫پالادین دوردست
‫خرابه؟
‫قبلا بود.
‫سنگ‌ها و این چیزا برای ‫ساختمون سازی خیلی مفیدن.
‫روستا جلوتره.
‫اونا اونجان.
‫آره.
‫میرم یه سرک بکشم. اینجا صبر کن.
‫یه مراسم مذهبی؟
‫آره، توی خرابه‌های معبد روستا.
‫شیطان‌های لعنتی...
‫معبد چطور به نظر میاد، شیطان‌ها ‫چطوری سازمان‌دهی میشن؟
‫تقریبا مثل این.
‫سقفی وجود نداره، و بعضی از ‫دیوار‌ها هم خراب شدن.
‫اونا یه حلقه وسط اونجا برای ‫انجام مراسم مذهبیشون درست کردن.
‫دو تا فرمانده هستن.
‫صورت‌هاشون مثل مارمولکه. ‫بهشون چی میگفتن...
‫وراسکوس؟
‫آره، یه چیزی مثل همین.
‫دیگه چی؟
‫چند تا سرباز دارن که بیرون ‫معبد گشت میزنن.
‫می‌دونم حداقل یه دیو شیطانی اون داخله.
دیو شیطانی چه شکلیه؟
‫سرش مثل آدم‌هاست و ‫بدنش مثل شیر،
‫و بال‌های شبیه خفاش.
‫مانتیکور.
‫در مورد این جونورا زیاد می‌دونی، هان؟
‫در موردشون یکم مطالعه کردم.
‫بازم...
‫خوشحالم که بیشتر از این چیزی نیست.
‫بیشتر از این؟
‫بیا بریم و لهشون کنیم.
- ‫کادره آرانیوم! - ‫سقوط تار عنکبوت
- ‫کورر! - ‫دویدن - ‫اولئوم! - ‫روغن
- ‫آکسلریتیو! - ‫شتاب
- ‫واستاره! - ‫ویران کردن
‫فکر کردم نمی‌خوای بجنگی.
‫من فقط اومدم چون می‌دونستم برنده شدی.
‫افراد زیادی وجود ندارن که بتونن با ‫اینا گلاویز بشن و برنده بشن.
‫شرایط به نفع من بود.
‫صرف نظر ای این، قدرت تو غیرطبیعیه.
‫تمرینای خاصی یا چیزی داشتی؟
‫ام... فکر کنم خیلی نون خوردم.
‫آدما فقط با نون خوردن قوی نمیشن.
‫خب، به هر حال، فکر کنم حساب ‫بیشتر نیرو‌هاشون رو رسیدیم.
‫فکر کنم تنها کاری که می‌مونه اینه که ‫شیطان‌های باقی‌مونده رو تطهیر کنم.
‫امیدوارم تعدادی از روستایی‌ها زنده مونده باشن.
‫آره.
‫اوه، یه لحظه صبر کن.
‫اونیـ...چان...
‫منل اونی‌چان...
‫شیطان‌ها... به روستا حمله کردن.
‫خیلی گرم بود...
‫ولی قوی موندم و هیچ سر و صدایی نکردم.
‫چون‌که... ایمان داشتم...
‫که تو میای...
‫و واقعا اومدی.
‫ممنون.
‫چی... چرا؟
‫هان؟ من...
‫هـ‌هی!
‫خیلی خوب دووم آوردی.
‫کارت عالی بود.
‫تو کی هستی؟
‫من دوست منل-اونی‌چانم.
‫ببخشید.
‫اون چون خیلی خسته‌ست یکمی ‫تلو تلو می‌خوره.
‫اوه، باشه.
‫همینه. پسر خوب.
‫بیا...
‫منل.
‫ببخشید که یکم دیر اومدم.
‫نه، اشکالی نداره.
‫باید خسته باشی. بخواب.
‫درست میگی.
‫یه جورایی... خوابم میاد...
‫خواب‌های خوب ببین.
‫باشه.
‫گریسفیل، الهه نور،
‫به اون آرامش و هدایت عطا کن.
- ‫هی... - ‫چی؟
‫ببخشید.
‫برای چی؟
‫من تو رو جدی نگرفتم.
‫فکر می‌کردم که یه پسر پولدار ‫با پول و قدرت هستی
‫که اتفاقی حمایت الهی ‫به دست آورده و مغرور شده،
‫و چیزی به جز افسانه‌های ‫بی‌مزه به زبون نمیاره.
‫پس... متاسفم.
‫اشکالی نداره.
‫هنوز یه نشانه‌های ناراحتی‌ای تو چهرش بود،
‫ولی بازم، منل یکمی خندید.
‫دیگه بعد اون مردد نبود.
‫دست آندد‌ها رو گرفت
‫و با اونا خداحافظی کرد.
‫فکر کنم همه مکان‌های اصلی ‫رو چک کردیم.
‫هیچ شیطانی حس نمی‌کنم.
‫یه جای دیگه هست...
‫هی، مارپل پیر، اونجایی؟
‫اوه؟
‫اون صدا... تویی، منل!
‫به نظر می‌رسه این روح رتبه ‫خیلی بالایی داشته باشه!
‫روحش باید خیلی سخت باشه.
‫اگه مقاومت کنه، ممکنه ‫قدرت من کافی نباشه...
‫اگه کار به اوجا برسه، باید از یه سلاح ‫جادویی که روی روح‌ها عمل می‌کنه استفاده کنم.
‫نیاز نیست انقدر نگران باشی، مرد جوان.
‫من هنوز پیر نشدم.
‫واقعا؟ خب، شنیدنش خوبه.
‫به نظر می‌رسه که به خاطر وابستگی ‫باقی‌مونده‌ای که داری به اینجا چسبیدی،
‫ولی این بچه یه کاهن اعظم پاکدامن واقعیه.
‫روح‌های گمشده مثل تو رو به چرخه ‫مرگ و تولد دوباره برمی‌گردونه،
‫و توی معالجه آدمای مجروح ‫هم کارش عالیه.
‫اوه؟
‫ما از روستا مراقب می‌کنیم.
‫تو دیگه می‌تونی بری.
‫یا چیزی هست که هنوزم می‌خوای ‫به کسی بگی؟
‫پیام رو براتــ
‫منل!
‫دوباره بد شدی!
‫نه، نشدم...
‫به هرحال، اینو از کجات آوردی؟
‫شاید واقعا پیر هستی؟
‫من می‌تونم مثل یه کتاب بخونمت!
‫منظورت چیه؟
‫داری دروغ میگی، همین!
‫همیشه می‌تونم بفهمم که کی دروغ میگی!
‫تو پیچیده‌ای، ولی از درون، ‫درست‌کار و سخت‌گیری.
‫همه این کشتار‌ها و دزدی‌ها برای تو نیست.
‫حالا داری می‌بینی، آره؟
- ‫ساکت شو. - ‫ببخشید؟
‫ساکت شو! چی باعث شده فکر کنی ‫چیزی می‌دونی؟
‫پس الان من باید چیکار کنم؟!
‫تو مردی، بقیه همه گشنه بودن...
‫دیگه چیکار باید می‌کردم؟!
‫فکر می‌کنی باید به خدایی ‫چیزی دعا می‌کردم؟!
‫خداها... خداها حتی یه بار هم ‫به من کمک نکردن!
‫لعنت! لعنت! لعنت!
‫لعنت! لعنت!
‫لعنت به همش...
‫به اندازه کافی کشیدم!
‫فقط بزار با تو بمیرم!
‫زندگی یه نیمه‌الف برای من زیادی طولانی‌ـه.
‫اونایی که خون الف دارن ‫برای صدها سال زندگی می‌کنن.
‫قسمت ۷ ‫خاطره‌ی دردناک
‫حتی بعد از اینکه مردم و جاهایی ‫دوستشون دارن رو از دست میدن،
‫بازم تموم نمیشه.
‫گوش کن بهم، منل..
‫ملندور!
‫علیرغم همه این چیزا، ‫خدایان به تو یه شانس دوباره دادن.
‫این آخرین شانست‌ـه.
‫دیگه مثل یه آدم بی‌مصرف و ولگرد زندگی نکن.
‫شاید از خدایان متنفر باشی،
‫ولی اونا هیچوقت دست از دوست داشتنت برنمی‌دارن.
‫حتی اگه بهش توجه نکنی،
‫اونا همیشه برای تو می‌درخشن،
‫و هیچوقت ازت خسته نمی‌شن.
‫پس تمام کاری که الان باید بکنی ‫اینکه بدونی اون نور اونجاست.
‫خب، کاهن، اگه مشکلی نداری...
‫بله؟
‫میشه مواظب این احمق بیچاره باشی؟
‫قلبا پسر بدی نیست.
‫پس... باهاش خوب باش، باشه؟
‫چشم.
‫و راجب اون شیاطین و دیوهای شیطانی ‫که به روستا حمله کردن...
‫مطمئنم فقط یه مشت ولگرد نبودن.
‫قلعه‌ای که رئیسشون توش زندگی ‫می‌کنه توی اعماق جنگل‌ـه،
‫و از اونجا نوچه‌هاش رو می‌فرسته اینور اونور.
‫اونا دیوهای شیطانی رو هدایت می‌کنن، ‫مردم رو میکشن...
‫به نظر میاد تمام تلاش‌هاشون ‫در راستای یه نقشه شیطانی‌ـه.
‫ام، اگه درست بگم، دلبستگیِ باقیمونده‌اتون...
‫خب، نمی‌تونستم بدون اینکه کسی این ‫مسئله رو بدونه بذارم برم!
‫به هر حال، بابت پیشنهادت ممنون، ‫ولی به هدایتت احتیاجی ندارم.
‫می‌دونی، همین الانش هم یکی منتظرم‌ـه.
‫اوه... پس اون کسی رو داره.
‫خب پس من دیگه برم.
‫منل، مراقب خودت باش.
‫چیزایی زیادی توی این دنیا اتفاق ‫میفته که نمیشه پسشون گرفت.
‫پس صاف رو به جلو وایسا. ‫کارایی هست که باید انجام بدی.
‫واقعا که، پیرزن، واقعا خودخواهی!
‫خب، تو هم همینطور.
‫خدای من. چیکار باید باهات بکنیم؟
‫خب، بقیشو به تو می‌سپارم.
‫البته. می‌تونین روم حساب کنین.
‫وضعیت کنونی این دنیا تاریک‌ـه.
‫حداقل، تو این منطقه که بهش میگن جنگل دیوها،
‫شیاطین و موجودات شیطانی فراوون‌ان، ‫و هیچوقت کاملا نابود نشدن.
‫هیچ قانون ملتی به اینجا نمی‌رسه،
‫برای همین حتی بین آدما، دزدی و راهزنی بیداد می‌کنه.
‫البته که، به عنوان یه خارجی که فقط داره رد میشه،
‫موظف به انجام هیچ کاری نیستم.
‫فقط می‌تونم درست از کنارش رد شم.
‫ولی...
‫همانگونه که سفر می‌کنی، دعا می‌کنم:
‫به تاریکی های دوردست نور بتابان.
‫چند روز بعد، روستایی‌ـا برگشتن.
‫با اینکه از وضعیت روستا شوکه شده بودن،
‫بالاخره جمع شدن و بقایای وسایل ‫کشاورزیشون رو جمع‌آوری کردن
‫و شروع کردن به قبر کندن ‫برای خاک کردن مرده ها،
‫و همه‌اشون رو کنارهم خاک کردیم.
‫پس...
‫الان برای بعد از این می‌خواین چیکار کنین؟
‫خب، فقط یه نگاهی به این بنداز.
‫فقط برای امشب، ‫یه مهمونی کوچیک می‌گیریم
‫برای نشون دادن بازگشتمون به روستا ‫و گرامی داشتن ازدست‌رفته‌هامون.
‫تو قهرمانی هستی که روستامون ‫رو برامون پس گرفتی،
‫برای همین واقعا دوست داریم بهمون ملحق شی.
‫خوشحال میشم.
‫منل...
‫سلام.
‫چشم‌انداز قشنگی‌ـه.
‫به هر حال خوب به نظر میرسه.
‫اون خرابه‌ها لونه‌ی آندد‌هان.
‫ماجراجوهای زیادی رفتن توش،
‫ولی هیچوقت یک نفر هم برنگشته.
‫که اینطور.
‫خب پس، فردا میرم اونجا.
‫هان؟ گوش می‌دادی داشتم چی می‌گفتم؟
‫آره. لونه‌ی آندد‌ـه گفتی، مگه نه؟
‫اگه هست، باید برم و همشون رو به چرخه برگردونم.
‫فکر کنم همچین آدمی هستی.
‫وقتی کنارتم واقعا شوکه‌ام می‌کنی.
‫فکر می‌کردم خونسردتر از این حرفا باشم.
‫دیگه بعد از اون آبغوره ‌گرفتنات ‫دیره بخوای همچین حرفی بزنی.
‫تو-
‫داری اینو به کسی میگی که ‫همینجوریش افسرده‌اس؟
‫منل، مارپل چجور آدمی بود؟
‫یه پیرزن عجیب‌غریب بود، ‫ همونطوری که خودت دیدی.
‫من شمال توی گرسلند به دنیا اومدم،
‫توی جنگل بزرگ ارین، ‫جایی که الف‌ها زندگی می‌کنن.
‫مادرم زنی بود با یه کنجکاوی سیرنشدنی.
‫رفت یه جایی بیرون از جنگل،
‫بعدشم حامله برگشت با بچه‌ی یه غریبه،
‫منو زایید، بعدشم فورا مرد.
‫متفاوت از اونایی که اطرافم بودن بزرگ می‌شدم،
‫و قضیه‌ی مامانم هم کمکی نبود.
‫بهم گفتن مایه شرم‌ساری‌ام، ‫همنجوریشم که با بقیه نمی‌ساختم،
‫پس آخرش از جنگل فرار کردم.
‫البته که، دنیای بیرون هم بهشت نبود.
‫ولی از خوش‌شانسیم بود که ‫می‌تونستم از تیر و کمان و چاقو استفاده کنم.
‫و مهم‌تر از همه چی، ‫پری‌ها رو می‌تونستم ببینم.
‫وقتی به دشمنایی می‌رسیدم که ‫می‌خواستن منو بخورن،
‫به‌جاش قدرت اینو داشتم که بکشمشون.
‫اگه نداشتم، احتمالا الان داشتم تو ‫یه کوچه‌پس‌کوچه‌ای تن فروشی می‌کردم.
‫صورت قشنگی هم داری.
‫هان؟!
‫ام، هیچی... لطفا ادامه بده.
‫بگذریم، بعدش یه ماجراجو شدم
‫و اومدم به ساوث‌مارک، ‫جایی که هنوز کلی خرابه‌های قدیمی بود...
‫ولی یکی از اعضای گروهم بهم خیانت کرد
‫تو یه دعوایی سر گنجینه‌ای که از ‫یه خرابه‌ای پیدا کرده بودیم.
‫غذام‌ـو مسموم کرد، و منم تقریبا مرده بودم.
‫با دستای خودم کشتمش،
‫ولی به هر حال همشون به جز من مردن.
‫حتی نمی‌دونستم کجا دارم ول می‌چرخم.
‫نزدیک اون روستا بود که ‫بالاخره از حال رفتم.
‫مارپل کسی بود که من‌ـو ‫پیدام کرد و بهم جا داد.
‫اون زمان، هنوز اونقدر پیر نبود،
‫ولی واقعا پیرزن عحیب‌غریبی بود.
‫تختش‌ـو به یه بچه مردم ستیزی که ‫از روی زمین پیداش کرده بود قرض داد،
‫گذاشت غذاش رو بخورم،
‫و حتی برام سخنرانی کرد ‫راجب این که خوب زندگی کنم.
‫کلی آدم آخر اومدن توی اون روستا ‫بعد از اینکه مارپل پیداشون کرده بود.
‫کی بود واقعا؟
‫نمی‌دونم.
‫البته که الان هم مرده. ‫پس هیچوقت نمی‌فهمیم.
‫تو این قاره این چیزا زیاد اتفاق میفته.
‫بهم جا داد و ازم مراقبت کرد.
‫اون وقتی بود که شروع کردم به ‫اینکه وانمود کنم شکارچی‌ام.
‫کلی جونور بدجنس و دیو توی این منطقه هست.
‫به درد بخور بودم، و یه جایی برای موندن داشتم...
‫و همش رو بدون هیچ هشداری از دست دادم.
‫همه‌ی بازمونده‌ها رو جمع کردم ‫تا دزدی کنیم،
‫ولی به لطف تو، بدجور شکست خوردیم.
‫مزخرفه که از هر کسی اونجا ‫زندگی طولانی‌تری داشته باشی.
‫خیلی چرته،
‫بعضی وقتا فقط می‌خوام بمیرم.
‫خب.
‫با این حال باید زود روی پاهام وایسم.
‫هان؟
‫چیه؟ چرا قیافتو اونجوری می‌کنی؟
‫ام... چی... هان؟!
‫یه تفاوت گنده بین خود کاهنیت و ‫و خود معمولیت هست، هان؟
‫چ- چی؟!
‫خب... کاهن خدای نور...
‫من ازت قدردانم.
‫من‌ـو قبل از اینکه یه کار غیرقابل‌برگشت ‫انجام بدم متوقف کردی،
‫و مردم روستا رو نجات دادی.
‫پس...
‫درخواست میکنم که از طریق تو ‫حفاظت الهی خدای نور رو دریافت کنم.
‫قبول می‌کنی؟
‫به عنوان واسطه عمل می‌کنم
‫تا پیوندی با الهه‌ی من تشکیل بدی.
‫برات دعا می‌کنم.
‫باشد که الهه‌ی نور، گریسفیل،
‫بدین وسیله تو را دوست بدارد، ‫نورش را به تو بتاباند،
‫و در سفرهایت همراه تو باشد.
‫به خدای نگهبانم قسم می‌خورم
‫که کفاره‌ی گناهان گذشته‌ام رو میدم ‫و در زندگیم به جلو حرکت می‌کنم.
‫لطفا نورت رو به مسیر من بتابون.
‫مطمئنا زمان‌های سختی خواهیم داشت، ‫و ممکنه چند وقت یبار بخوام بمیرم،
‫ولی نمی‌خوام بیکار بشینم.
‫رو به جلو بلند میشم، ‫همونطوری که اون پیرزن گفت.
‫منل... واقعا قوی‌ای.
‫فوق‌العاده‌اس. بهش احترام می‌ذارم.
‫چیشده، نمی‌خواد حال بهم زن بشی.
‫اونی که قوی‌ـه تویی.
‫اون قدرتت از کدوم گوری میاد؟
‫خ- خب... اینطوری نیست که قوی باشم.
‫فقط معلم‌ـای خیلی خوبی داشتم.
‫خب، نمی‌خوام فضولی کنم.
‫به هر حال، آماده‌ای برگردیم؟
‫آره.
‫بلاد، ماری...
‫خب، ام... فکر کنم، شاید...
‫ممکنه اولین کسی که بتونم دوست ‫صداش بزنم رو پیدا کرده باشم.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
- ‫قسمت خلاصه - راه طی شده