..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫پالادین دوردست
‫باید گزینه‌ی کشتنت رو هم در نظر بگیرم.
‫چه ترسناک.
‫و چجوری می‌خواین بمیرم؟
‫میگم تو توی مبارزه‌ت با وایورن مسموم شدی،
‫و اینکه درمانت خیلی دیر شد ‫وقتی که دیگه داشته خون بالا میوردی.
‫می‌فهمم چی میگه.
‫قهرمانی که حتی نمی‌تونه هویتش رو ثابت کنه
‫ازش درخواست نیرو می‌کنه برای فعالیت ‫توی منطقه‌ای که حتی بهش حکومت نمی‌کنه.
‫البته که خطر حسابش می‌کنه.
‫می‌تونم حساب اون دو تا رو برسم، ‫ولی هنوز خطر سلاح‌های پرتابی هست،
‫و شاهزاده خودشم خیلی با مهارت‌ـه.
‫نه، فکر کردن بهش بی‌فایده‌است.
‫در هر صورت، باید یه کاریش بکنم.
‫باید از ته قلبم صحبت کنم ‫و با جدیت برم جلو.
‫اعلی‌حضرت...
‫چیه؟
‫اگه همه‌ی شوری‌ها از دنیا محو بشه،
‫چی به نمک طعم شورشو میده؟
‫اگه تمام کسایی که یه شعله دستشونه ‫فقط زیر نور آفتاب و روشنای زندگی کنن،
‫شعله‌هاشون روی چی می‌تابه؟
‫من یه قسمتی از اون شعله رو از ‫گریسفیل دریافت کردم، الهه‌ی نور.
‫باور دارم کسایی که این شعله رو حمل می‌کنن
‫کسایی هستن که باید زودتر ‫از همه به تاریکی قدم بذارن.
‫باید اون نور رو به کسایی که ‫توی تاریکی زجر می‌کشن بتابونن،
‫و راه رو برای کسایی که از عقب ‫دارن دنبال می‌کنن روشن کنن.
‫پس لطفا، بهتون التماس می‌کنم.
‫می‌تونین یه جوری مجوز این کار رو به من بدید؟
‫ویلیام، این راه فقط به ناامیدی ختم میشه.
‫نتیجه نمیده، و اگه هم بده، ‫بهاش رو تو میدی.
‫با این ناامیدی که ازش صحبت می‌کنین یه کاری دارم.
‫عه؟ چی؟
‫از قیافه‌ش خوشم نمیاد، ‫برای همین می‌خوام بزنم لهش کنم.
‫بزنی لهش کنی؟ خوشم اومد!
‫الان که فکرشو می‌کنم، تو یه کاهن اعظمی، درسته؟
‫و چه دوست خوبی هم داری.
‫چی، توجه نکردی؟
‫وقتی گفتم می‌خوام بکشمت،
‫اون نیمه‌الف یه چشم‌غره‌ای بهم رفت که نمی‌دونی.
‫دا- دارین راجب چی حرف میزنین؟
‫فقط داشتم خودمو سفت می‌گرفتم ‫چون فکر کردم منم می‌کشین.
‫لعنتی،‌ اینقد خوشحال به نظر نیا!
‫اسقف، لطفا وایسین!
- ‫عالیجناب الان مهمان دارن! - ‫لطفا صبر کنید، پدر!
‫از سر راهم برو کنار!
‫احمق‌ـای کودن!
‫شاهزاده اتلبالد، غیرمنطقی رفتار نکنین!
‫اوه؟ منظورتون چیه، اسقف باگلی؟
‫خودتو به خریت نزن!
‫این مرد جوون اسمش توی معبد من ثبت شده!
‫ممکنه موقتی باشه، ولی یه عضو معبده!
‫و میگی بیاد اینجا بدون اینکه کلمه‌ای به من بگی؟
‫داری میگی اعتبار معبدـو نادیده می‌گیری؟!
‫اوه، اصلا نمی‌دونستم.
‫حقیقت داره؟
‫اوه، بله.
‫بی‌خبریت رو بهونه نکن!
‫نمی‌تونی از آیین تصدیق فقط ‫به خاطر اینکه من نبودم صرف نظر کنی!
‫تو اینطوری میگی، ولی آدمای معبدت ‫از اینکه اونو بفرسن پیش من خوشحال بودن.
‫هومف! فقدان نظم و انضباط!
‫وقتی برگردم یه گوش‌مالی حسابی بهشون میدم!
‫در هر صورت، اون-
‫قضیه اینه که، اسقف باگلی...
‫اون کسی نیست که شما فکر می‌کنین هست.
‫هان؟
‫اومد اینجا ازم خواست که یه ارتش خصوصی تشکیل بدم.
‫میگه می‌خواد بره مردم بدبخت ‫بیست‌وود رو نجات بده.
‫چی؟!
‫ت- تو-
‫دروغ گفتم اگه بگم فکراینکه همینجا ‫از شرش خلاص شم از ذهنم رد نشد.
‫ولی اون فقط خیلی رک‌ـه.
‫یه جورایی، داره برام سرگرم‌کننده میشه.
‫برای همین...
‫دارم به این فکر می‌کنم که به ‫عنوان یه شوالیه منصوبش کنم.
‫معبدتون از این کار راضیه؟
- ‫می‌دونی، یه پالادین. - ‫ پالادین شوالیه‌ایه که از حق و عدالت ‫در برابر رویکرد های شیطانی دفاع می‌کنه
‫معبد و من مسئولیت‌ها و سودش رو مساوی قسمت می‌کنیم.
‫نظرت چیه؟
‫چی؟!
‫البته که، اون، تحت اختیارات مشترکمون قرار می‌گیره.
‫اگه لازم بشه، می‌تونین هر وقت ‫خواستین از کلیسا طردش کنین.
‫ا- الان مشکل این نیست!
‫معبد می‌تونه به شخصیتش گواهی بده،
‫به عنوان یه واویرن‌کش، ‫مشکلی برای بقیه چیزا پیش نمیاد.
‫داری زیادی همه چیو زود می‌بری جلو!
‫برمیگردم به معبد تا روش فکر کنم! ‫قابل قبوله؟!
‫بله.
‫ولی اگه دیدن این اتفاق واقعا ‫خوشحالم می‌کنه، باگلی.
‫از این مرد جوون خوشم اومده.
‫فکر کردی ازش حمایت می‌کنم،
‫منو از بازی‌ـای احمقانتون بذارین کنار!
‫اوی، پسره‌ی تازه‌کار! داریم میریم!
‫ب- بله.
‫خدایا، چه مزاحمی.
‫درخواست یه ارتش خصوصی؟ ‫به چی فکر می‌کردی؟
‫اون پیری مشکلش چیه؟
‫ام، منل، اون...
‫مخصوصا تو، تازه‌کار!
‫چطور جرئت می‌کنی بری و ‫کارا رو به شیوه خودت پیش ببری؟!
‫پیش ببریم که چی؟ ‫رئیسی چیزیمون که نیستی.
‫ببخشید؟!
‫من راس معبدام، اگه یادت رفته یادت بیاد!
‫که چی؟ می‌خوای سرش دعوا کنیم؟
‫چطور جرئت می‌کنی اینطوری با ‫من حرف بزنی؟! گستاخ!
‫ببخشید.
‫پدرم تازگی با کلی مسئله حل نشده دست و ‫پنجه نرم کرده برای همین دگیه به اینجاش رسیده.
‫منم دارم میگم دخلی به تو نداره. ‫ما که نوکر تو نیستیم.
‫نه، من از بابت رفتار دوستم عذرمی‌خوام.
- ‫ببخشید؟! - ‫فقط برای اینکه بدونی...
‫فقط برای اینکه بدونی، شما دوتا ‫اومدین توی معبد منن!
‫به هر حال، پس شما دختر اسقف باگلی هستین؟
‫دارم میگم-
- ‫من دارم میگم، ‫برای من مشکل نتراشین! - ‫بله، البته رابطه‌ی خونی نداریم.
- ‫ببین، قبل از هر چیز- - ‫قبل از هر چیز، تو-
‫یه موقعی مسئول یه معبد توی پایتخت بود ‫که یه یتیم‌خونه‌ی بزرگ داشت.
‫میشه اینقد نپری وسط حرفم؟! ‫هنوز دارم حرف میزنم!
‫چی؟! توی-
‫و اینقدر با بی‌احترامی باهام حرف نزن! ‫فک کردی کی‌ای؟!
‫اوه، که اینطور.
‫وقتی عالیجناب اتلبالد از پدرم خواستن بیان اینجا،
‫من-
‫راس مبعدم، باشه؟
‫دارم بهت میگم، ‫هیچ ربطی به ما نداره!
‫منم باهاشون با چندین نفر دیگه به اینجا اومدم.
‫اگه تو-
‫اه، دیگه نمی‌تونم تحمل کنم!
‫پس اینطوری بوده.
‫نپر وسط حرفم!‌ دارم حرف میزنم!
‫اون توی یه موقعیتیه که می‌تونه قلدر بازی دربیاره،
‫چی؟!
‫برای ارشدهات هیچ احترامی قائل نیستی؟!
‫همه جا ارتباطات داره، و زیردستای وفاداری داره.
‫و منم دارم بهت میگم، ‫اون موضوع هیچ دخلی به ما نداره!
‫اسقف باگلی.
‫ممنون بابت کمکتون.
‫دخالت شما با ولیعهد ما رو نجات داد.
‫هومف! هیچ کاری برای کمک به شماها نکردم!
‫فقط از اعتبار معبد در مقابل ‫خودخواهی ولیعهد دفاع کردم.
‫شما فقط این وسطش افتادین.
‫به علاوه، اون یارو وقتی از یه چیزی خوشش بیاد،
‫عادت داره کارای غیرقابل‌تصور بکنه.
‫واقعا دردسره.
‫ولی هر طوری که باشه،
‫باید به نفوذ جهانیش احترام بذارم.
‫روی پیشنهادش فکر می‌کنم.
‫تو تا بعد از دعای اول شب توی کلیسا می‌مونی.
‫باشه، فهمیدم.
‫اوه، ولی... ام...
‫چیه؟
‫«دعای اول شب» چیه؟
‫احمق نادون!
‫«دعای شامگاهی» و «دعای آخر روز» رو می‌شناسی؟
‫اون اعمال مقدس ۲۰۰ سال پیش بازنگری شدن/
‫کارآموزیت رو پیش اون گونه‌هایی ‫که عمر طولانی دارن گذروندی؟
‫اوه... بله، میشه اینجوری گفت.
‫هه! پس کاملا هم نادون نیستی.
‫آنا، چند تا کتاب راجب بازنگری آیین کلیسا بیار،
‫و یه معلم مناسب هم براش پیدا کن.
‫چشم، پدر.
‫این پسر یه تازه‌کارـه،
‫و مهم تر از اون، یه عقب‌مونده ‫که از ۲۰۰ سال پیش میاد.
‫درست کردنش خیلی کار میبره.
‫خسته نباشید.
‫یه لحظه اینجا وایسا.
‫البته.
‫فرم دعا کردنش به طرز ترسناکی استادانه‌است.
‫به غیر از ماری، همچین آدم خبره‌ای ندیدم.
‫خب، پس...
‫ام...
‫چیه؟
‫به عنوان راس معبد،
‫شما مطمئنا سطح بالایی از حفاظت الهی ‫رو به دست اوردید، درسته؟
‫برابر با مال من، اگه نه حتی بالاتر.
‫آدم‌ـای معبد بهم گفتن که ‫شما از نعمت استفاده نمی‌کنین.
‫و وقتی دعا می‌کنین، ‫یا نمی‌ذارین کسی ببینه،
‫یا وقتی بقیه کنارتون‌ان ‫تمام توانایی‌تونو نشون نمیدین.
‫علتش چیه؟
‫هه! تازه‌کار کودن!
‫فکر می‌کنی نعمت چیه؟
‫حفاظت الهی که از طرف خدا بخشیده میشه.
‫پس چرا یه خدا به تو حفاظت الهی بخشیده؟
‫برای اینکه ازت خوشش میاد و بات مهربونه؟
‫فکر نکنم، درسته؟
‫برای اینکه از طریق تو عمل کنه.
‫می‌فهمی؟ خدا می‌خواد که از ‫طریق تو چیزی رو به دست بیاره.
‫و برای اینکه آرمان‌های خدایان رو برآورده کنیم،
‫باید مدام به این فکر باشیم که ‫چطوری از نعمت استفاده کنیم.
‫اینکه ازش به عنوان یه ابزار برای راحتی ‫خودمون استفاده کنیم کمکی به جلال خدایان نمی‌کنه.
‫فقط ازش کم می‌کنه.
‫خیلی از اون کند‌ذهنا نمی‌تونن اینو بفهمن،
‫برای همینه که یه روزی ‫نعمت رو از دست میدن.
‫من راس معبدام.
‫این سرزمین وحشی‌ـه، ‫و توسعه‌ش ناچیزه.
‫برای تامین بودجه و حقوق، ‫باید فریاد بزنم و بقیه رو بترسونم.
‫برای فراهم کردن شرایط، ‫باید رضایت بقیه رو جلب کنم و رشوه بدم.
‫اگه توی این شرایط از همچین نعمت ‫سطح بالایی استفاده کنم،
‫مردم براشون سوال پیش میاد که چرا ‫مردی مثل من محافظت الهی دریافت کرده.
‫خب، جوون، فکر می‌کنی این دنیا
‫به جلال ولت، خدای نگهان من، کمکی می‌کنه؟
‫نه.
‫دقیقا.
‫مسیر درست نعمت و دعا اینه ‫که اونا رو درونمون ذخیره کنیم.
‫من وظیفه‌ی تجلیل خدایان از طریق ‫نعمت رو به نایب اسقف سپردم.
‫اون خیلی مرد لایقی‌ـه،
‫توی به دست اوردن دل مردم تا ‫حدی که لازم‌ـه مهارت داره.
‫می‌تونم توی این نقش پردردسر و پراسترس ‫به عنوان چهره‌ی معبد بهش اعتماد کنم.
‫اسقف باگلی واقعا با استعداده.
‫اون بی‌ادبه، و شبیه یه کاهن ‫حریصه که همیشه غر میزنه،
‫ولی مرد شگفت انگیزیه.
‫و تو چطور؟
‫پالادین کردن یه پسربچه که هنوز ‫نعمت رو کامل درک نکرده؟
‫ولیعهد شوخی‌هاش رو خیلی دوست داره!
‫گوش کن.
‫این کارو نکن. هیچ چیز خوبی از اینکه یه تازه‌کار ‫این کارو انجام بده در نمیاد.
‫من میرم پیشش و عذرت رو می‌خوام، اگه بخوای.
‫اگه من قاطعانه این کارو رد کنم، ‫حتی ولیعهد هم تسلیم میشه.
‫نظرت چیه؟
‫با این وجود، الهه من هنوز‌ هم می‌خواد ‫از طریق من به اهدافی برسه.
‫نظرت رو عوض نمی‌کنی؟
‫نه.
‫تو یه احمقی.
‫موافقم.
‫به الهه نور چی قسم خوردی؟
‫زندگیم رو بهش تقدیم کنم، شیطان رو ‫بیرون کنم، و مصیب‌زده‌ها رو نجات بدم.
‫Rejoice!
‫تو از همه احمق‌هایی که ‫اینجا دیدم احمق‌تری!
‫من چندتا رو باهات میفرسم. ‫بقیش به خودت مربوطه.
‫ممنون.
‫باید به این مرد احترام بذارم، ‫مهم نیست بقیه چی میگن.
‫به سلامتی!
‫خوش اومدید!
‫واقعا اون نوشیدنی رو میذارین کنار، آقا!
‫دنبال آدمایی که از ماجراجویی ‫به عنوان شغل استفاده میکنن نرو.
‫دنبال آدمایی بگرد که برای افتخار ‫و اعتبار دنبال ماجراجویی هستن.
‫درسته. ما به گردن کلفت‌هایی نیاز داریم ‫که زندگیشون رو بذارن برای
‫جنگ و ماجراجویی.
‫درسته، دقیقا مثل بلاد.
‫شاخ دیو شیطان... و پوست دیو شیطان؟
‫اونا غنائم جنگی هستن.
‫راحت‌ترین راه برای ‫نشون دادن قدرتشونه.
‫بجنب، بیا بریم.
‫یه پسر با موهای شاه بلوطی ‫با رفیق مو نقره‌ای نیمه‌الف...
‫شکی نیست.
‫تمرینات زیادی رو پشت سر گذاشته.
‫هی، قاتل معروف وایورن
‫وسط یه میخونه تو ناکجاآباد چیکار می‌کنه؟
‫دنبال کمک می‌گردم.
‫کاوش بیست‌وود؟
‫دستمزد کم... پاداش شما شکوه و افتخار است،
‫و هیچ تضمینی برای زنده موندن وجود نداره؟!
‫ما این کارو برای امرارمعاش می‌کنیم!
‫همچین کاری رو قبول نمی‌کنیم، مگه نه بچه‌ها؟
‫آره! اینقدر خسیس نباش!
‫خفه شین، احمقا!
‫وقتی یه شمشیرزن می‌بینی، ‫به انگشت‌هاش نگاه کن.
‫با نگاه کردن به دستاش می‌تونی ‫بفهمی که آیا اجازه میده
‫یه سری افکار مانع شمشیرکشیدنش بشن یا نه.
‫به نظر من که کسی که داری ‫دنبالش می‌گردی یه مرد دیوونه‌ـست. ‫درست میگم؟
‫نه یه مشت آدم لاف زن ‫با رفتار خوب ولی بدون مهارت،
‫که راه و رسم و بردباری ‫انجام هر کاری رو دارن،
‫یه مشت کله‌پوک می‌خوای ‫که هیچ ترسی ندارن.
‫بدترین نوع ماجراجوهای احمق
‫که زندگیشون رو برای احمقانه‌ترین ‫هدف‌ها به خطر میندازن، درسته؟
‫برای همین اومدیم اینجا.
‫هی، شنیدین؟ دقیقا چیزیه که من گفتم!
‫اه! یه مشت دیوونه لعنتی!
‫در ازاش باید برامون نوشیدنی بگیری!
‫آره، درسته!
‫از کاوش بیست‌وود چی گیرت میاد؟
‫کجا میریم؟ خرابه‌ها؟ دشت و صحرا؟
‫چیزای کوچیک برامون عددی نیستن!
‫رئیس شیاطین.
‫رهبر شیاطین که توی ناحیه ‫غربی بیست‌وود حکمفرمایی می‌کنه،
‫و شیطان‌های زیردستش به دیوهای ‫شیطانی فرمان میدن.
‫یه صید بزرگه.
‫آره.
‫موقعیت دقیقش مشخص نیست. ‫فقط پیدا کردنش جهنمه.
‫اگه موقع جست‌وجو برامون ‫کمین کنن در جا میمیریم.
‫به احتمال زیاد.
‫به بیان دیگه،
‫قراره یه سفر احمقانه خوب و باحال بشه.
‫من هستم.
‫فقط یه تخت و غذا می‌خوام.
‫اگه یه دستمزد کوچیک هم داشته باشم عالی میشه.
- ‫منم هستم! - ‫و من!
- ‫بسپارینش به ما! - ‫منم هستم!
‫البته، همش رو فراهم می‌کنم!
‫ویلیام جی. ماری‌بلاد هستم.
‫ریستو.
‫این مرید الهه فراموش شده جریان،
‫الهه نور، از کجا می‌آید؟
- ‫مرید نور، قاتل واورین، ‫منبع قدرت بی‌همتا... - ‫دیگه تقریبا وقت جشنه.
‫شنیدم که می‌خوان این جشن رو به ‫یه رویداد شاد تبدیل کنن تا به مردمی که
‫پالادین دوردست، ویلیام جی. ماری‌بلاد.
‫خونه و شغلشون رو توی حمله ‫وایورن از دست دادن، کار بدن، ولی...
‫اسم قهرمان جدید که در ‫شهر وایت‌سیلز ظاهر شد رو بدونید!
‫همم... فکر کنم این خوب باشه.
‫بی، میشه یه داستان حماسی از من ‫جلوی خودم ننویسی؟
‫چی؟ چرا نه؟!
‫در واقع همه اون کار‌ها رو خودت کردی. ‫چی انتظار داری؟
‫منتظر شنیدنش باش! ‫قراره یه چیز محشر درست کنم!
‫همم...
‫این تعداد گاو و اسب واقعا ‫قیمت زیادی دارن.
‫اوه، در مورد اون...
‫میشه مذاکره کنی تا بیمارها و مجروح‌ها ‫رو با قیمت کمتری به ما بدن؟
‫چی؟
‫و بعد من همشون رو شفا میدم.
‫اوه... منطقیه.
‫علاوه‌ بر این، کمک بزرگی میشه اگه
‫تجارت بین بیست‌وود و وایت‌سیلز رو شروع کنی.
‫همم...
‫برای سرمایه چقدر نیاز داری که بهت بدم؟
‫ویل، چرا من و تو یه بحث ‫جدی در مورد تجارت نداشته باشیم؟
‫حالا، پس...
‫بهم سخت نگیر...
‫این کارو بکن.
‫باید درست بفهمی که پول ‫چطوری کار می‌کنه.
‫درسته.
‫بعدا قراره با ریستو و بقیه ‫مذاکره کنی.
‫ریستو؟!
‫ریستو رخنه‌گر اینجاست؟!
‫آآره اینجاست...
‫عالیه! بذارین باهاش مصاحبه کنم!
‫هان؟
‫عادت کردن به خودنمایی با چیزایی ‫که به دست آوردی باعث تکبر میشه.
‫و تکبر تیغه شمشیر رو کند می‌کنه؟
‫دقیقا.
‫دوباره؟!
‫برای همینه که اینقدر به درد نخوری!
‫نمی‌تونم هیچ چیز خوبی در موردت بگم!
‫پس شما دو تا همدیگه رو میشناسین؟
‫قبلا چندبار با هم حرف زدیم.
‫مهم نیست چندبار باهات مصاحبه کنم، ‫همیشه همینطوره!
‫فکر کردم این دفعه فرق می‌کنه!
‫تو فقط یه مرد سرسخت و افسرده‌ای!
‫جواب فرقی نمی‌کنه، ‫مهم نیست چندبار بپرسی.
‫همه داستان‌های قهرمانیت ‫خیلی مبهم‌ان!
‫می‌خوام یه چیزی بسازم که یکم ‫به واقعیت نزدیک‌تر باشه!
‫باور نمیشه که چقدر بی‌ادبی!
‫شهرت و اعتبار برای یه ‫ماجراجو مهم نیست؟!
‫حالا یا برای پول درآوردن ‫یا پیشرفت تو زندگی!
‫تا وقتی که مهارت داشته باشی، ‫اونا خودشون به‌طور طبیعی میان.
‫می‌دونم که می‌دونی حتی افراد با مهارت ‫هم با شهرت بد نابود میشن!
‫حتی یه جنگجو هم نمی‌دونه ‫کی قراره سقوط کنه!
‫موافق نیستی، ویل؟
‫ام...
‫داستانای زیادی از ریستو ‫مبهم هستن؟
‫آره، دقیقا!
‫این مرد یه کار برای از بین بردن ‫یه تهدید بزرگ رو قبول می‌کنه،
‫بعدش گم‌وگور میشه، با یه ضربه مهلک شمشیر ‫هدفش رو میکُشه، بعد هم دوباره گم‌و‌گور میشه!
‫به ندرت با کسی همکار میشه،
‫و خیلی هم سریع کار می‌کنه، کسی درست ‫نمیفهمه دقیقا چه اتفاقی میوفته!
‫و طیف وسیعی از کارها رو هم قبول می‌کنه!
‫پس داستان‌ها هی بهشون شاخ و برگ اضافه میشه؟
‫آره!
‫سعی کردم با مردم مصاحبه کنم، ولی تنها کاری که کردن این بود که شکاف‌های داستان رو هرجور میتونستن پر می‌کردن!
‫خودم یکم بهشون شاخ و برگ می‌دادم،
‫ولی دوست دارم یکم به داستان‌هام ‫بیشتر واقعیت اضافه کنم!
‫نیازی نیست.
‫دقیقا دارم در مورد همین حرف میزنم!
‫اگه یکم اطلاعات بیشتری داشتم که باهاش کار کنم...
‫می‌دونم!
‫رخنه‌گر در مقابل پالادین چطوره؟!
‫هان؟! این از کجا اومد...
‫داری ریستو رو هم تو تنگنا قرار میدی، نه؟
‫اگه به چالش با یه حریف قوی ‫دعوت بشم، چاره‌ای ندارم.
‫ریستو؟!
‫دیدی؟! شنیدی چی گفت!
‫خب، شاید وقتی کارمون تو بیست‌وود تموم شد...
‫ایول!
‫قول دادی!
‫عالیه!
‫تبدیل به آهنگیش می‌کنم که برای قرن‌ها، ‫هزاره‌ها ـــ تا ابد خونده میشه!
‫من، شاهزاده ساوث‌مارک،
‫اتل‌بالد رکس ساوث‌مارک، ‫بدین وسیله شما را شوالیه می‌نامم.
‫باشد که شما محافظ معبد خود، نیازمندان،
‫و همه کسانی باشید که به خدایان مقدس باور دارند،
‫و با خدایان شیطانی و خشونتشان مبارزه می‌کنند.
‫تو که برای شوالیه شدن تلاش می‌کنی...
‫آموزه‌های خدایان مقدس را حفظ کن،
‫و همراه با کاهنان دیگر، از ‫کسانی که در رنج هستند محافظت کن.
‫من به خدای نگهبان خودم، انلایت، ‫خدای دانش، دعا می‌کنم
‫که وساطت کننده خدای نگهبان ‫این مرد جوان باشد.
‫باشد که گریسفیل، الهه نور، برای همیشه ‫این مرد جوان را مورد لطف سرشار خود قرار دهد.
‫به سوگند خود پایبند باش، به تعالیم خود ‫احترام گذار و از ضعیفان محافظت کن.
‫نور دنیا باش!
‫ما تولد شوالیه جدید را جشن می‌گیریم!
- ‫قسمت ۱۰ - ‫شکوه پرآوازه
‫نور را به دورترین نقاط زمین بیاور!
‫زنده باد پالادین!
‫نایب اسقف.
‫ممنون که به من برکت دادید.
‫کار خاصی نبود.
‫افتخار بزرگی بود که همچین وظیفه ‫مهمی رو از اسقف اعظم گرفتم.
‫به طور معمول، این وظیفه ایشون بود، ولی...
‫من ازشون پرسیدم، و گفتن که نشون دادن ‫جنبه مذهبی و روحانیشون به مردم، آزاردهنده‌ست.
‫این خیلی بده.
‫موافقم.
‫برای اینکه مردی با همچین فضیلتی ‫برای عموم ناشناخت باشه...
‫خب پس اینجایی!
‫ما اونجا مسابقات قلاب‌اندازی داریم!
‫بیا یه دور بهمون ملحق شو!
‫اوه، باشه...
‫باهامون بیا، منل!
‫امکان نداره.
‫هی، این خدمتکار پالادین‌ـه!
‫خدمتکارم نه. اون دوستمه.
‫من دوستت نیستم.
‫هان؟!
‫ویل!
‫ما داریم ثروتمند میشیم!
‫و همش به لطف آهنگ توئه!
‫خدای من، میبینی؟
‫دارم یه جورایی راهم رو پیدا می‌کنم. ‫و ادامش میدم.
‫و اینطور بود که من به پالادین دوردست تبدیل شدم.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت ۱۱ ‫دره ناامیدی