هي تام. چطوري؟- هي ، خودت چطوري؟-
بيا تو- سلام-
خوشحالم مي بينمت
براي من ، "جِين دو" بودن خيلي مهم بود.
دلم نميخواست کسي بدونه من کي هستم دلم نميخواست کسي خانواده ام رو بشناسه
تا مدتي مطمئن بودم که با اين اسم مستعار ميتونم کمي حريم خصوصي داشته باشم
...چون هميشه از اينکه مردم چه چيزي بگن
و چه فکري درباره حرفام بکنن ، مي ترسيدم.
نظرت درباره اينکه به احتمال زياد چه اتفاقي براي "کتي" رخ داده چيه؟
...من معتقدم که "کتي سسنيک" به وسيله يک شخص آشنا
به قتل رسيده
من معتقدم که "کتي سسنيک" توسط يک غريبه به قتل نرسيده
شايد کسي که جسدش رو جابجا کرده ...براي خود ِ "کتي" غريبه تلقي ميشه
،يا غريبه اي که تميزکاري ِ بعد از قتل رو انجام داده
.اما معتقد نيستم که شخصي غريبه اونو به قتل رسونده باشه
...کتي سسنيک به قتل رسيد چون ميخواست درباره
...وقايعي که در اون مدرسه رخ ميداد صحبت کنه
...و معتقدم افرادي بيش از يک نفر
.از اين ميترسيدن که نکنه کتي درباره شون صحبت کنه
.و اونا از مرگ ِ "کتي" براي ساکت کردن من استفاده کردن
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
بالتيمور اساسا يک شهرِ کاتوليکِ بالفطرست
.بالتيمور ، مهد ِ کليساي کاتوليکه
جان کارول اولين پايه گذار اولين اسقف اعظم اينجاست
احتمالا در اواخر قرن 17
بالتيمور شهر اولين هاست
...اولين تلگراف
...اولين روشنايي معابر
.قطارها
.و اولين شهر ِ "اسقف نشين" در ايالات متحده آمريکا
.هر محله اي کليساي مخصوص به خودش رو داشت .همه به کليسا مي رفتن
منظورم اينه که ، رزاري (تسبيح گويي مسيحيان کاتوليک)
...راه پيمايي اولِ ماه "مي" خيلي مهم بود
.اولين آيين عشاء رباني
.تمام اين آداب و رسوم ديني مهم قلمداد مي شدن
...شما نه تنها با مردمان کاتوليک مسلک به مدرسه مي رفتيد
با مردمان کاتوليک به کليسا مي رفتيد .بلکه در جامعه کاتوليک ها هم زندگي مي کرديد
اما بالتيمور همواره شهري مختص طبقه کارگر بوده
...در سال 1969 ، زماني که خواهر "کتي" فوت کرد
.ما در جامعه اي ساده تر و ابتدايي تر زندگي مي کرديم
اينجا جهاني براي جامعه کارگريست که در اين کارخانه ها مشغول به کار هستند
اونا در خانه هاي نزديک بهم زندگي مي کنند
اونا دوس دارن با ماشين چمن زني کوچيکشون چمن هاي خونشون رو بزنن
...اونا بخاطر لحظه طلايي اي زندگي مي کنند که
دختر کوچولوشون نقاب به چهره بزنه و در اولين .ايين عشاء رباني شرکت کنه
.من 10 تا خواهر و برادر دارم
اول سه تا پسر بودن ، و بعدش من ، و بعدش دوباره سه تا پسر
و بعدش دو تا دختر و در نهايت يک پسر
.ما خانواده کاتوليک خوبي بوديم يازده ماه بعد يه بچه ديگه به شما اضافه ميشد
.والدين من ، والدين ِ کاتوليک خوبي بودند
...همه روز يکشنبه به کليسا ميرفتن
و اگر براي رفتن به کليسا ماشيني وجود نداشت ...چون بابا يه پليس بود
و اون بايد سر شيفت کاريش ميرفت .بنابراين پياده به کليسا ميرفتي
...مي دونيد ، تا حالا شنيده نشده
که کسي کليساي يکشنبه يا غذاي جمعه رو .از دست داده باشه
در حين بحران موشکي کوبا
ما همگي زانو مي زديم و تسبيح مينداختيم
مذهب کاتوليک ، اعتقاد به کاتوليک جزئي از شخصيت ما بود
.ما همگي خادم کليسا بوديم
به ما گفتن که خادم ِ کليسا بودن .مايه ي افتخار و مباهاته
.کشيش ها مرجع تقليد و صلاحيتدار ما بودند
.شما ازشون سوال نمي کنيد
هر کاري که به شما گفتن همون کار رو مي کنيد
مادرم خيلي زن دينداري بود
دينداري جزء جدايي ناپذير خانواده ما بود که اين از مادرم نشات مي گرفت
.اما پدر منم اونجا بود منظورم اينه که ، اگر ما براي اعتراف به نزد کشيش مي رفتيم
اينجوري نبود که اول پدرم براي اعتراف بره و .بعدش بياد بيرون
به اين شکل بود که...اگر پدرم به اعتراف ...اعتقاد و اعتماد داشت
.پس ما هم همگي به همين اعتقاد داشتيم
مادرم به واقع يک مسيحي واقعي بود
اگر درست زندگي مي کردي و ...خدا را هم دوس داشتي
...اون ايماني که از خودت به نمايش ميذاشتي
در کناري عشقي که به همسر خودت ...ابراز مي کردي
.تمام اين موارد کافيست تا اميدوار باشي در زندگي به موفقيت برسي
...يکم حبوبات واست درست کردم
امروز بجاي موز ، يکم توت فرنگي واست گذاشتم
خب اينم از اين ، باشه؟
!قهوه ات
ميذاريم يکم خنک بشه
باشه؟
این برای سال آخر منه
اين پاياني بر يک تجربه ي زيباي ِ وحشتناک بود
و احتمالا از اينکه به پايان رسيد...راحت شدم
اون (کتي) يادآور خاطراته
.و من از اون خاطرات مي ترسيدم
دبیرستان ِ "آرکبيشاپ کئوگ" در بین نواحی کلیسا جواهری برای خودش بود
واقعا مدرسه ي جديد ِ خيلي خوبي بود
اون سبک ِ جديدي رو داشت که ميشد بهش توجه کرد
توسط راهبه هاي مدرسه ي خواهران ِ نتردام .اداره مي شد
اگر ميتونستي در مدرسه ي "آرکبيشاپ کئوگ" پذيرفته بشي .يعني کار بزرگي کردي
.شما مجبور بوديد وارد شيد .بايد در امتحان ورودي شرکت مي کرديد
بنابراين براي شما روز بزرگ در کلاس هشتم زمانيه که براي نهار به خونه برگشتي
.و نامه قبوليت در مدرسه "کئوگ" منتظر شماست
.خيلي ارزشمند بود
...من خيلي هيجان زده بودم چونکه
.دقيقا جايي بود که ميخواستم برم .مدرسه در مسير پياده روي خونمون بود
.من واقعا درباره رفتن به اون مدرسه هيجان زده بودم
يادمه سال اولي که اونجا بودم ازاينکه اونجا بودم خيلي خيلي خوشحال بودم
والدين من بخاطر رفتن من به اونجا به سختي .کار کردند
...خيلي هيجان انگيز بود
.اما خيلي سخت گير بودند
.اونجا نظم و مقررات حاکم بود
.همه جاي مدرسه راهبه ها بودند .خيلي هم بودند
.رئيس ها و مدير و معاون مدرسه همگي راهبه بودند
.جوزف مسکل ، مُبلغ مذهبی ما بود
همچنين کشيشي بنام ِ پدر "نيل مگنز" بود
...اون مسئول تکاليف بود ...تحصيلات مسيحي يا يه همچين چيزي
من اصلا اين بابا رو يادم نمياد
اونا آزمايشگاه هاي زبان ِ مجهز به جديدترين تکنولوژي رو داشتن
اتاق "علوم" داشتن
.يک باشگاه ورزشي بزرگ داشتن
يک زمين بزرگ براي ورزش هاي مختلف در محوطه بيروني داشتن
اونا حتي اين قسمتِ "ما زنان عصر جديد هستيم" رو هم داخل آهنگشون گذاشته بودن
قرار بود جایی باشه که زنان تمام توانایی های خودشون رو پیدا کنن
قرار بود که مکان امني باشه
اگر من به اون جايگاه اعتراف نمي رفتم زندگيم طور ديگه اي .رقم مي خورد
من در "کئوگ" بودم
دانشجوي سال اول بودم
اونجا به جايگاه اعتراف رفتم
پنج بار سعي کردم تا اعتراف کنم
...من وارد جايگاه شدم
و به کشيش موضوعي رو گفتم که خيلي در موردش احساس گناه مي کردم
وقتی جوون تر بودم توسط یکی از عموهام .مورد تعرض قرار گرفتم
اون بچه باز بود و به من تجاوز جنسی می کرد
تا اینکه تموم شد و یک حس گناه منو فرا گرفت
و همیشه یادمه که اون کشیش "مگنز" بود و :همیشه به یاد دارم که اون گفت
"میتونم چهره ت رو ببینم و اسمتو بدونم؟"
و همیشه با خودم فکر می کردم "خدای من ، حتما اتفاق خیلی ناگواری بوده
که مجبور شده چهره ام رو ببینه و اسمم رو "بپرسه
:و در انتها اون گفت
"واقعا نمیدونم آیا خدا میتونه این گناه رو ببخشه یا نه
من باید در این خصوص دعای بیشتری کنم و "بعدا باهات صحبت میکنم
"احتمالا چند هفته بعد ، دوباره همون کشیش "مگنز
...در راهرو به من برخورد کرد
.و گفت که میخواد منو تو دفترش ببینه
...و "مگنز" اونجا بود
و اون داشت همون جملاتِ قبلی رو تکرار می کرد ...که کار من خیلی بد بوده
و برای رسیدن به جواب حقیقی که آیا خداوند ...میتونه منو ببخشه یا خیر
.یه مدت باید منتظر بمونم
...و اینکه اگر من درونم از اینگونه رفتارهای
...زشت و گناه آلود پاک کنم
...اونوقت شاید خداوند این فرصت رو بهم بده
که بتونم درونم رو با روح القدس انباشته کنم
.و امکان بخشیدن وجود داشته باشه
کارهایی که اون کشیش می کرد ...یه جورایی مراسم مذهبی بود
.می دونید ، شروع نقل قول ، پایان نقل قول
...آم
می دونید ، اون مایع مَنی خودشو بعنوان عشاء ربانی میدید
اون داشت علائمی که صلیب کشیدن هم شاملش میشد رو روی من من اجرا می کرد
!انگاری که مقدس و روحانیه
اون همچنین میگفت مایع مَنی اون به منزله ی روح القدسیست که من قورت دادم
.من خیلی زودباور بودم
به شدت معصوم و بیگناه بودم
اصلا نمی دونستم که اینکارش سوء استفاده تلقی میشه
...من احساس می کردم که این مردی
...با دین و ایمان باشه
.که میخواد به من کمک کنه تا آدم خوبی بشم
...اون به من یادآوری می کرد کارهایی که من انجام دادم
.توسط دیگران انجام نشده .بلکه باعث و بانیش خود من بودم
...بعد از سپری کردن چندین جلسه درمانی با اون
...من داخل اتاق شدم
.و بعدش "مَسکِل" وارد شد
از همون اولشم من از "مسکل" می ترسیدم
از اینکه عصبانیتش رو سر من خالی کنه هیچ ابایی نداشت
از همون اول کار منو "فاحشه" خطاب کرد
اونا روی من به زبان لاتین دعا میخوندن در حالیکه مجبورم میکردن ...یه کارایی باهاشون بکنم
.یا اونا یه کارایی با من می کردن
...یا اینکه یکیشون روی من به زبان لاتین دعا میخوند
:در حالیکه اون یکی یه جورایی می گفت
"روح القدس را قبول کن" .می دونید چی میگم ، از طریق آلت تناسلیش
پس ، حس کردن جفتشون اونم در یک اتاق نیروی خیلی عجیبیه
اینکه توسط جفتشون زندانی شده باشی
و حس کنی با اینکه جثه ی خیلی بزرگی هم ندارن
اما اونا قدرتمند بودن چون به نمایندگی از خداوند عمل می کردن
...من...من میخواستم از اون اتاق خارج بشم
...اما در عین حال حس می کردم مجبورم تو اون اتاق باشم
!تا بتونم آدم خوبی باشم
...این...این آغاز ِ یکی بزرگترین آشفتگی هایی بود
که شاید بتونید فقط تصورش کنید
...در یک مقطع زمانی
من وارد اتاق شدم و فقط "مسکل" اونجا بود
و این مقطع زمانی وحشتناکی بود
اون از دستم عصبانی بود چون من بهتر نمی شدم
یادمه یه بار خیلی عصبانی بود و داشت به من تجاوز می کرد
و یادمه که...سرم رو به دیوار کوبوند
...اون جدا در مورد یک موضوعی ناراحت و عصبانی بود
و به همین خاطر عصبانیت خودشو روی من خالی می کرد
نمیدونستم چیکار میتونم بکنم
:چون هر وقت کارش با من تموم میشد با خودم میگفتم
"خب ، شاید اینبار دیگه خدا منو بخشید"
من هرگز تو مدرسه ای که یک کشیش توش حضور داشته باشه ، نبودم
مثل کشیش هایی که اونا داشتن چونکه اونا در "کئوگ" دفتر هم واسه خودشون داشتند
...پدر "مسکل" قدرت و ترس زیادی
بر روی دیگران اعمال می کرد
چون کسی دوست نداشت پاشو تو دفتر اون بذاره یا تو دردسر بیوفته
اون مبلغ مذهبی و مشاور مدرسه در "کئوگ" بود
...خود ِ ساخمان به شخصه خیلی طویل بود
مستطیلی با راهروهایی زیاد که به جهت های مختلف میرفت
و دفتر "مسکل" از دفاتر اداری فاصله داشت
دفتر اون در گوشه ی کناری ، درست جایی که درب خروجی بود قرار داشت
ما عادت داشتیم ببینیم دخترای زیادی از اتاقش ...داخل و خارج میشن
که یه جورایی عجیب بود
:اما بعدش من متوجه شدم
"هی ، می دونی چیه؟
اگر میخوای سیگار بکشی...میتونی بری تو دفتر مسکل و سیگارتو اونجا بکشی
فقط کله ت رو بنداز پایین برو تو ، باهاش حرف بزن "باهاش وقت بگذرون و حرف بزن
مسکل کشیشی ایرلندی بود
که اساسا از جامعه کارگری آمریکایی ایرلندی بیرون اومده بود
مادرش اغلب لباس های کشیشی تنش می کرده
مادرش عادت داشته لباس کشیشی واسش بدوزه ...و اونا رو تنش کنه
اوهوم
به بچه های محله زنگ میزده مراسم عشاء بگیره
اون(مادر) رفته و شکلاتای رنگارنگ خریده و سفیداشو جدا کرده
تا بتونن به عنوان میزبانانِ ساختگی مراسم عشاء ربانی رو اجرا کنند
در حالیکه باقی پسرها مشغول فوتبال و بیسبال بودن
...دو تا خیابان اونورتر از پارک
اون مراسم عشاء رو تو محوطه اجرا میکنه
از 15سالگی تمرین کشیش شدن می کرده
در سال 1965 به درجه کشیشی رسید
و سپس اولین ماموریتش از سال 1965 تا 1966
در کلیسایی بنام "سیکرد هرت آف مِری" در بالتیمور بوده
در سال 1966 به کلیسای "سنت کلمنت" منتقل شد ...که همجوار
دبیرستان ِ "آرکبيشاپ کئوگ"است
منصب دستیار ِ کشیش را در اون کلیسا راه انداخت
و همچنین مسئول گروه پیش آهنگ اونجا هم بوده
...این
...به گمونم همسرم اسمشو گذاشته اتاق ِگردگیری
اون گواهی ِ بازنشستگیمه
اونم پدربزرگمه پدر جدی که بهتون می گفتم
پلیس ِ ناحیه جنوبی بالتیمور
و اینم یه عکس قدیمی دیگه از اونه
من و برادرم در اداره پلیس کار کردیم
...همینطور پدربزرگم
بنابراین یه جورایی سنت خانوادگی محسوب میشه
در اوایل دهه 60 که من به مدرسه ...کاتولیک می رفتم
محیط ِ خیلی ناگواری داشت
ما رو تنبیه می کردن
...منظورم راهبه هاست ...ما از راهبه ها می ترسیدیم
نه تنها راهبه ها ، بلکه کشیش ها اونا داستانشون کلا فرق می کرد
...کشیش ها ...اونا بیشتر تمثیلی خداوندی داشتن
یعنی وقتی تو راهرو راه میرفتن باید ...سکوت برقرار می بود ، و
اما این یارو کشیشه بنام "مسکل" انگاری یه مشکلی داشت
اون یه حالت...بی روحی از خودش نشون می داد
و من برای چندین کشیش نقش خادم را اجرا ایفا کردم
...و یه روز داشتیم برای مراسم آماده می شدیم
و می دونید ، خادمین باید زودتر از همه حاضر بشن
...و اون(مسکل) وارد اتاق شد
...سلاح کمری رو از جیبش در میاره و میذارتش
روی پیشخوان ِ اتاق
...و از اونجایی که من یه بچه زرنگ ِ شهری بودم
و سریال های پلیسی و اینجور چیزا ...زیاد می دیدم
...احتمالا بیشتر بچه ها جرات نمیکردن چیزی بهش بگن
اما من بیخیال نشدم
:و ازش پرسیدم پدر ، چرا شما اسلحه دارید؟"
"شما یک کشیش هستید و من هیچ وقت فراموشش نمیکنم
همچنین هیچوقت اون طرز نگاهی که بهم کرد رو فراموش نمی کنم
...منظورم اینه که :انگاری از درون به من نگاه کرد
"چطور به خودت جرات میدی تو کار من دخالت کنی"
...تا سالها بعد که با خلافکاران ِ قاتل مصاحبه
...و تو چشماشون نگاه می کردم
...دیگه هیچوقت همچین نگاهی
.رو تجربه نکردم
اون موقع بود که دوباره همچین نگاهی رو مشاهده کردم
...یه بار من داخل اتاقش شدم و اون گفت
و این برای زمانیه که من باهاش همکاری می کردم
...و اون رفت و یه چیزی از کشوی میزش در اورد
و اون چیز شبیه یک آلت تناسلی بود
...و من خیلی مطمئن نبودم
که اون اصلا چیکار داشت می کرد یا اصلا اون شی چی بود
"اون گفت : "از حالا تو در روند درمانت مشارکت میکنی
و از اینجا بود که اون شروع به استفاده از اون شی کرد :و یادمه که گریه می کردم و میگفتم
"لطفا تمومش کن ، لطفا تمومش کن"
...و زمانی که این عمل اجرایی شد
:صورتشو بهم نزدیک کرد و گفت
"خیلی خب ، بذار ببینیم فاحشه خانم چقدر دوسش داره"
و اون موقع من به اوج لذت جنسی رسیدم که اصلا نمی دونستم چیه
خودشو نزدیک کرد همیشه دوس داشت خودشو نزدیک کنه
...و گفت : تو بدت اومد
و من خوشحالم
:و گفت "برگرد سر کلاست. دیر نکنی"
اون هرگز بهم دستمال نداد
هیچوقت بهم دستمال کاغذی نمی داد
هیچوقت بهم نمیگفت که میتونم از دستشوییش استفاده کنم
...همیشه به این شکل بود که
"خودتو جمع و جور کن و برگرد سر کلاس"
و من صدای تقه در را می شنیدم
و انگاری هر بلایی سرم اومده رو فراموش می کردم
...من تو راهرو قدم میزدم
و نمیتونستم بفهمم الان کجا باید باشم
:و بعدش "کتی سسنیک" بهم نگاه کرد و گفت جِین ، کجایی؟
کجا باید باشی؟ و من گفتم : نمی دونم
...بنابراین اون به بچه های کلاس گفت
تا یه دقیقه دیگه برمیگرده و به اون سمت راهرو رفت
:و از معلم پرسید "آیا جِین باید اینجا باشه؟"
و معلم گفت : بله و کتی گفت : جِین ، تو اینجا باید باشی
پس رفتم داخل کلاس و پشت یه میز نشستم
...خواهر "کتی" آدم ِ خوش برخوردی بود
و می دونستی که میتونی باهاش حرف بزنی
شما این مورد رو همیشه در راهبه های قدیمی تر پیدا نمی کردید
حس نمی کردید میتونید با اونا ارتباط برقرار کنید
اونا مستبدتر بودند
خواهر "کتی" معلم ِ مورد علاقه ی من بود
من گیتار میزدم بنابراین گیتارم همیشه باهام بود
و خواهر "کتی" هم گیتار میزد پس ما خیلی با هم تمرین می کردیم
اون از هر کسی که میشناختم انرژی بیشتری داشت
خیلی خوشحال و سرزنده
در مورد هر موضوعی که دلت میخواست ...میتونستی باهاش حرف بزنی
گاهی اوقات نصیحتت می کرد گاهی اوقات هم فقط به حرفات گوش می کرد
یک جورایی به روحت آرامش می بخشید
در "کئوگ" اون احتمالا 25 سالش...بود
خیلی جوان
...در تمام دوران دبستان
اکثریت راهبه هایی که تدریس می کردن مسن تر بودند
یعنی معلم ِ سال ِ دوم من همونی بود که معلم ِ برادر و پدرمم بود
پس یه 100 سالی باید سن داشته باشه
...وقتی ما به "کئوگ" رفتیم
خیلی راهبه های مسن تری بودند
اما چند تایی جوون هم بودند
کَتی زیباترینشون بود
هم به لحاظ ظاهری و هم به لحاظ درونی زیبا بود
:از خودت می پرسیدی "واسه چی راهبه شدی؟"
او به محراب نزدیک می شود تا ...همسر خداوند شود
به امید آنکه تا زمان مرگ خالصانه به خداوند خدمت کند
اینا تقویم هایی با نام "راهبه ها خوش میگذرونن" هستند
و اینا خیلی شگفت انگیزند
"اسم اینو گذاشتن "خواهران ِ بر روی ِاسکله ی ساحل
"بجای "نشستن بر روی اسکله ی ساحل
اوه
"اسم اینو گذاشتن : "عزیمت به مراسم
"عزیمت به مراسم"
گرفتی؟
"منم فریاد میکشم اما عهد ِ سکوت بستم"
در اولین روز مدرسه دو راهبه اومدن
تا قبل از اون هرگز راهبه ندیدم
:و همون لحظه با خودم فکر کردم وقتی بزرگ شدم میخوام راهبه بشم
اصلا نمی دونستم چه معنایی میده
تا قبل از اون هرگز راهبه ندیدم
فقط قلبا می دونستم که میخوام راهبه بشم
من عاشق دبستان و راهبه ها بودم
اونا(راهبه ها) راهنمای ما بودند به مانند مادران دوم ما بودند
پس تصمیم گرفتم اگر میخوام کار ویژه ای ...در زندگیم بکنم
میتونم وارد صومعه بشم
پس تصمیم گرفتم وارد مدرسه ی خواهران ِ نتردام بشم
ما 51 دختر بودیم
برای لباس اندازه ت رو میگیرن
...و سپس لباس برات فرستاده میشه
و سپس وارد حوزه علمیه میشید و میتونم در ذهنم تجسمش کنم
روز ِ خیلی مبارکی بود
از کلاس اول منتظر همچین روزی بودم
برای من پذیرش در صومعه مایه افتخارم بود
و اینکه می تونستم اون سیاحت رو شروع کنم
...شاید اونجا بیش از 150 نفر
ما بین 18 تا 21 سال حضور داشتند
خیلی خیلی الهام بخش بود
ما به کارآموزان ِ شرعی تبدیل شدم بدین معنا که از لذت های دنیوی دست شستیم
دقیقا عین اردوگاه آموزش نظامیه با این تفاوت که تا حدی مذهبیه
من اسمشو میذارم اردوگاه تذهیب نفس
...ما ساعت 5:15 صبح از خواب پا می شدیم
...به مراسم می رفتیم
و سپس عبادت می کردیم
...صبحانه می خوردیم
...و بعد از صبحانه به کارهای رومزه ای که
بهت محول کرده بودن ، مشغول می شدی
بعدش سر کلاس می رفتیم
و باید یاد می گرفتیم چطور دست به آستین راه بریم
...آستین های خیلی بزرگی داشتیم و باید چشم به زمین می دوختیم
و قوز نمی کردیم ، خیلی شق راه می رفتیم و .اطراف رو هم نگاه نمی کردیم
در روزهای ابتدایی ، قطعا کتی سسنیک ...از جمله کارآموزان
.برجسته و نافذ نبود
اون به مانند غنچه ای بود که به مرور .شکوفا شد
مهربون بود
خیلی معنوی بود
و زمانیکه مریض شدم ، کنارم موند
ما شب ها یه چیزی بنام "روزه سکوت" داشتیم
نباید حرف میزدیم
بنابراین اگر با کسی حرف میزدی یعنی کار مهمی کردی
اما "کتی" متوجه مشکل ِ من شد
اون در اتاقم رو زد و داخل شد و ازم پرسید حالم خوبه یا نه
و گفت آیا میتونه کاری واسم بکنه یا خیر
و همینطور لب تختم نشست و دستمو نگه داشت :و گفت
"حالت خوب میشه"
اون خیلی برای همه دلسوزی می کرد
...غمخوار همه چیز و همه کس بود
و بنظرم این یکی از دلایلیه که اون وارد صومعه شد
به یاد بیارید ، دهه 60 بود
...یک تغییر بنیادین
...در جامعه ما
...در فرهنگ ما
و در کلیسا رخ داد
...شورای دوم واتیکان ، گردهمایی ِ بزرگ ِ تمام رهبران
در کلیسای کاتولیک ِ واتیکان توسط پاپ بود
...تا به زندگی مذهبی و کلیسا
و شروعی دوباره نگاهی داشته باشه
تغییرات خیلی زیادی اعمال شد
...جوامع مذهبی تصمیم گرفتن عادات ِ مذهبی
.چندین صد ساله ی خودشون رو تغییر بدن
...پاپ گفت ، شما باید با بی عدالتی مبارزه کنید
...باید جزئی از این جنبش های بزرگ باشید
...جنبش حقوق مدنی
.جنبش پایان به جنگ ویتنام
...نقش ما بعنوان مذهب این بود که
.سهمی در تغییر جهان داشته باشیم
ما اینجا می نشستیم. ناگهان شما صدای :مسکل به گوشتون می خورد
"من میخوام فلان و فلان... رو ببینم" ...و اسم بچه ها رو می خوند
"فورا اونا رو به دفتر من بفرستید"
...و بعدش فلنگ رو می بست هیچ اما و اگری هم در کار نبود
فورا باید بچه ها رو پیشش می فرستاید
انگاری معلم ها هم ازش می ترسیدن
من جلوی در ِ"جوزف مسکل" ایستاده بودم و در زدم
و "کتی" در راهرو پشت سرم قدم میزد
...و گفت :"سلام جینی
"نمیدونستم تو هم به این خدمات نیاز داری
...و "مسکل" در را باز کرد و به من نگاه کرد
و از بالای سرم یه نگاه به "کتی" کرد و بعدشم .من رفتم داخل اتاقش
و کَتی گفت : "نمیدونستم جینی هم به این "خدمات نیاز داره
و "مسکل" گفت : "چرا چرا ، این جلسات خیلی خیلی "موثر بوده
و اون درو بست
کتی نه تنها شجاعت داشت که منو مخاطب قرار بده
بلکه "مسکل" رو هم مخاطب قرار داد
...انگاری داشت بهش گوشزد می کرد
که حواسم به کارات هست
من فکر میکنم "کتی" چندین نفر از ما رو زیرنظر داشت
جلسات اون(مسکل) فرضا جلساتی ...راهنمایی تلقی می شد
چون اون مشاور مدرسه محسوب می شد
...اون سوالات شخصی ای می پرسید که
که جدا دوست نداشتی دربارشون صحبت کنی
"و اون بهت میگه : "بخاطر اینکارت باید تنبیه بشی
چون گناه بوده
احضار شدن به دفترش واسم دردسر بزرگی بود
هرجای ساختمون بودم اسمم رو از توی بلندگو میشنیدم
...و یادمه یه بار سر کلاس زبان اسپانیایی بودم
...و اون اسمم را صدا کرد
:و من گریه ام گرفت و به معلم گفتم
"من نمیخوام برم. من نمیخوام برم"
:یکی از معلم ها گفت
میدونم اون آدم عجیبیه" "ولی تو مجبوری بری
زمانیکه برای گزارش به پدر "مسکل" اسمت ...از بلندگو پخش می شد
...یک سکوت کشنده کلاس را فرا می گرفت
و سایر دخترها با چشمانی غمبار بهت نگاه می کردن
و معلم ها هم...می دونید...سرشونو مینداختن پایین
...انگار که
اونا می دونستن خبریه
حتماً میدونستن
...در یک مقطع زمانی
...احتمالا در سال دوم تحصیلم
اون اشخاص دیگری رو هم وارد اتاقش می کرد
من وارد اونجا می شدم و یک نفر اونجا رو صندلی ...نشسته بود
.و نمیدونستم اون شخص کیه
...مسائلی بود که "مسکل" تونسته بود
درباره اتفاقی که بین من و عموم رخ داده ، متوجه بشه
...یکی از کارهایی که عموی من می کرد
..آم
اون منو به اتاق پشتی مشروب فروشی ای که پاتوقش بود ، می برد
...و اون موقع بود که دیگران به من تعرض می کردند
.و اون فقط کنار در می ایستاد
و من همیشه فکر می کردم عموی من در نقش محافظم ظاهر میشه
...بنابراین "مسکل" کنار در می ایستاد
در حالیکه دیگران به من دست درازی می کردند
پس بدین شکل بود که ظاهرا "مسکل" محافظ منه
یکبار شخصی بنام برادر "باب" در اتاق حضور داشت
...نمیدونم آیا "باب" اسم واقعیش بود
یا فقط اسم مستعاری بود که "مسکل" بهش داده بود
برادر "باب" آدمِ غیر قابل پیش بینی ای بود
خشن بود
خیلی غیرقابل کنترل
...و اون تصمیم میگیره از مقعد به من تجاوز کنه
.و آلتش را از مقعدم بیرون نمیکشه
:و "مسکل" جلو میاد و میگیردش و میگه
باید مواظب باشی
این یه ماده سگ توله زا از بین ماده سگ هاست
نمیتونیم این ریسک رو بکنیم
پس "مسکل" می دونه که والدین من خیلی زاد و ولد می کنند
و کلی هم بچه دارن
و حالا می فهمم که منظورش چی بوده
در حالیکه دارم اتاق رو ترک میکنم به این فکر میکنم که آیا اونا نشستن و می خندن
...یه روز بعد مدرسه که با خواهر "کتی" گیتار میزدیم
.با اون صحبت کردم
...بهش گفتم که پدر "مسکل" خیلی
مذهبی نبوده
فکر کنم اینطوری مطرحش کردم
"و ازم پرسید : "منظورت چیه؟
...و من بهش گفتم که
اون تو دفتر کارش یکم خشن میشه
اون طوری وانمود کرد که انگار چیزی نمی دونه اما از چهره ش معلوم بود که می دونسته
...جوزف مسکل ، مبلغ مذهبی اداره پلیس
...گارد ملی هوایی
و پلیس ایالتی "مریلند" هم بود
مسکل بخاطر برادرش "تامی" که ...پلیس مورد احترامی
در بالتیمور بود ، تحت حمایت قرار گرفت
...و درست در اونور مرزهای بخش
اون مبلغ مذهبی ِ پلیس ِ شهرستان ِ بالتیمور بود
و با چندین پلیس دوستی نزدیکی داشت
...مسکل به حمایت های زیادی دسترسی داشت
و شایدم برای مردان دیگه چیزی رو که میخواستن مهیا می کرد
...یکی از اشخاصی که یکبار در اتاق "مسکل" ایستاده بود
پلیسی با لباس فرم کامل بود
باشه؟ حالا تصور کنید پدر خودتون پلیس باشه ...و شما مجبور باشید
یه سری کارایی با یه پلیس بکنید
یادمه اونا از در عقبی رفت و آمد می کردند
و من روی کاناپه مشکی رنگ دراز کشیده بودم
و میتونستم شلوار و پیراهن اون افسر ...رو ببینم
با نور خیلی روشنی که از عقب می تابید
:و اون زمانیست که من شنیدم افسر میگه
"دلم نمیخواد اینکارو کنم" و "مسکل" تشویقش میکنه
...من بخاطرش وسط میز نشسته بودم
و اون یه اسحله داشت
و اون گلوله ها رو یک به یک در میاره
...و میگه اگر پدرم یه روزی بفهمه که من
...اینور اونور فاحشی میکنم
...و سپس اسلحه رو برمیداره و میذاره روی شقیقه ام
...و ماشه را میکشه و میگه پدرت هم همینکارو باهات میکنه
با این تفاوت که پدرت گلوله ها را در نمیاره
من ترسیده بودم
اون از پدرم علیه خودم استفاده کرد
پدرم یه پلیس بود پدرم هر روز با خودش سلاح حمل می کرد
پدرم خیلی مواظب خانواده هایی بود که به مدرسه می رفتن
...در مورد ِ خودم
قبل از آشنایی با "مسکل" ، تعرض های زیادی به من صورت گرفت
...اون از اتفاقات زندگیت سر در می اورد
...مسائل خصوصی زندگیت رو متوجه می شد
...اینکه چی به چیه
و بعدش از همونا علیه خودت استفاده می کرد
...به صرف اینکه میدونست من قبلا مورد تعرض قرار گرفتم
...و رابطه بین من و مادرم خراب شده بود
...آیا من طعمه آسون تری
برای اون تلقی می شدم؟
و می دونید من چند سال بعد در مدرسه پرستاری به این موضوع فکر کردم
...من در سال 1967 به "کئوگ" وارد شدم
و به طرز شگفت انگیزی کارم خوب بود
...پدر ِ من مرد ِ سنتی ای بود که اعتقاد داشت
دخترها نباید به دانشگاه برن
...و با این حال ، با وجود نمرات خیلی خوبی که
...در دروس تحصیلیم می گرفتم
ازم میخواست دوره های تجارت و تندنویسی رو هم بگذرونم
پس منم اینکارو کردم
سال سوم بود که ناگهان از دفتر مدرسه ...باهام تماس گرفتن
تا به دیدن پدر "مسکل" برم
و اون به من گفت دنبال یک شخص مورد اعتماده
...کسی که بتونه درباره همکلاسی هام رازدار باشه
تا یادداشت های جلسات روانشناسی اونا ...را تایپ کنه
و با اینکار دیگه لازم نیست نگران امتحانات و کلاسام و هر چیزی که فکرشو بکنید ، باشم
شانس در خونه ام رو زده بود
همون موقع هم من دو تا شغل داشتم
من بدجور دلم ماشین میخواست واسه همین داشتم پول پس انداز می کردم
:ناگهان از بلندگو اسمم صدا میشد
"لیل هیوز ، فورا به دفتر ِپدر "مسکل" مراجعه کنید"
و می دونید ، باید می رفتم
اون همیشه تو لیوان کاغذی واسم نوشابه می ریخت
اکثر مواردی که تایپ می کردم میشه گفت در مورد موضوعات جنسی بود
...شامل زنا با محارم ، جماع(سکس) با حیوانات
سکس گروهی ، بیماری مقاربتی و غیره و غیره بود
و این داستان ها برای دخترانی بود که بغل من تو کلاس میشستن
...و خیلی از سوابقی که من تایپ می کردم
در اینباره بود که پدر "مسکل" اون دخترها رو پیش متخصص زنان می بره
...من حتما خیلی ساده لوح بودم
...چون به ذهنم خطور نکرد این کار
کاملا ناشایسته
در اون زمان من فقط جذب ِ تملق و توجه اون ...قرار گرفته بودم
...طوریکه حس میکردم برای یک فرد مهم در مدرسه
خیلی با اهمیت تلقی میشم
جوزف مسکل ...کسب ِ مدرک ِ کارشناسی ارشد
روانشناسى ِ آموزشگاهى از دانشگاه ایالتی تاوسن
...چندی بعد
او برای کسب ِ گواهی ِ مشاوره به دانشگاه "هاپکینز" رفت
"از روی اسم ِ"جان هاپکینز
گواهی ِ مشاوره اجازه ی دستیابی به تمام اون دختران جوان را بهش داد
مسکل خیلی درگیر روانشناسی بود
فکر کنم از همین طریق میدونست چطوری به مردم دست درازی کنه
و یادم رفت به "مارنی" اشاره کنم
فیلم ِ "مارنی" پایه ثابت برنامه ی کلاسی دینی بود
من که نمیدونم این فیلم چیش به "دین" ربط داره
کل پیام فیلم این بود که بازیگر ِ زن ِ فیلم خاطراتش رو سرکوب میکنه
و همونی که کت و شلوار سفید پوشیده بود
ساکت شو ، مارنی- نه-
یادت باشه مارنی
شان کانری(بازیگر نفش اول فیلم) با وجود مشکلاتش اونو داشت
چه بلایی سرت اومده؟- بلا؟ هیچی-
هیچ بلایی سرم نیومده
فقط نمیخوام کسی دستش به من بخوره
تا حالا سعی کردی درباره ش حرف بزنی؟
با یه دکتر یا هر کسی که بتونه کمکت کنه؟
می دونید ، به این موضوع اشاره داشت که ...شاید من
باید با یه مشاور صحبت کنم تا به سرنوشت "مارنی" دچار نشم
و در نهایت مرد ِ نقش اول تونست به مشکلات ...کودکی اون زن رسیدگی کنه
خاطراتی که سرکوب شده بود
من نمیذارم اتفاق بدی واست بیوفته
...و بعدش در نهایت گفته شد "فکر میکنی من حالم خوب میشه؟"
"بله ، مارنی. به نظرم تو خوب ِ خوب میشی
"بله ، خوب میشی
...و "مسکل" رواشناس مدرسه ما بود
و اون چه راحت این فیلم رو برای دیدن ما .انتخاب کرد
اون روانشناس بود
اون گاهی اوقات منو هيپنوتيزم می کرد
گاهی اوقات اینکارو با ساعت جیبیش می کرد
دوره های زمانی ای هست که من اصلا نمیدونم چه اتفاقی افتاده
اون آزمایسات رواشناسی زیادی رو من اجرا کرد
اون آزمایش ِ "رورشاخ" رو اجرا کرد
هر لکه جوهر ، یه جورایی معنای جنسی داشت
هيپنوتيزم کرد
اما می دونید ، یه جورایی از سر کل کل ...اینکارو کرد
من میگفتم : تو نمی تونی اونم میگفت : اوه ، خواهیم دید
فکر میکنم یه چیزی تو نوشابه می ریخت
اصلا مطمئن نیستم چه اتفاقی افتاد
...قسمتهای زیادی از خاطرات ملاقاتم با اون رو یادم نمیاد
فقط یکسری تصاویر و اتفاقات خیلی کوتاه
...پایان...سال ِ دوم تحصیلم بود
بنابراین تابستون داشت شروع می شد
...من به کلاس برگشتم تا
کتابی که فکر میکردم جا گذاشتم رو بردارم
و "کَتی" جلوی کلاس بود ...اون یه جورایی
...می دونید...سر صحبت رو با من باز کرد
حالم چطوره ، چه خبر از "کئوگ" راضی ام؟
و من گفتم خیلی راضی نیستم
:و کَتی گفت
اوه ، نه. مشکل خاصی پیش اومده؟
و من...گفتم : بله ، چندتایی هست
اما جدا دلم نمیخواد درباره شون صحبت کنم
اون گفت : باشه
اون گفت : نظرت چیه من بپرسم و تو فقط با سَرت جواب بدی؟
و من گفتم : باشه
آخرین باری که به دفترش احضار شدم
...بعد از مدرسه بود
...و من با خواهر "کتی" و خواهرم
.تو کلاس بودم
پدر "مسکل" روی بلندگو اومد و ازم خواست به تالار بیام
و من به خواهر "کتی" نگاه کردم و اونم به من نگاه کرد
میدونم که ترس صورتم رو فرا گرفته بود
و خواهر "کتی" به "مسکل" گفت که من دارم به خونه میرم
چونکه مدرسه تموم شده
بعدا خواهرم به من گفت که بین من و خواهر کَتی
درخششی از اقرار رد و بدل شده
و این موقع بود که خواهرم فهمید ...من و خواهر کَتی
موضوعی رو درباره ی پدر "مسکل" می دونیم
...پس ، کتی ازم پرسید
آیا کسی منو وادار به کاری میکنه که خودم نمیخوام
و سرمو تکون دادم یادمه اونطرفو نگاه می کردم
...و سرمو تکون دادم و اون ...اون گفت
اون گفت : خودشه؟ منظورت کشیشه؟
و سَرم رو سمتش گرفتم و تکون دادم
و اون گفت : خدای بزرگ
خودمم همچین فکری می کردم
و بعدش منو بغل کرد
و گفت : من به این موضوع رسیدگی میکنم
ازت میخوام به خونه بری
و ازت میخوام تابستون فوق العاده ای داشته باشی
و من به "کَتی" گفتم : باشه
و رفتم
...ما به مانند حباب های صابون هستیم
...همگی در محفظه ای ارتجاعی طنین انداز می شویم
همواره نگران ِ ترکیدن در هوا هستیم
تماس ِ حباب
...و درسته ، اونا متلاشی میشن
اما برخی از اونا در رنگین کمانی شناور و متصل ...جفت می شوند
و با هم ترکیده می شوند
"تقدیم به "جری
ما خیلی با هم چِفت بودیم
اون بهترین دوستم بود ، منم بهترین دوستش
ما اولین بار در تابستان سال 1966 با هم آشنا شدیم
ما تا ماه جولای اون تابستون از طریق نامه مکاتبه می کردیم
و میتونم بگم در اون زمان ما تونستیم عشقی حقیقی رو...
در یکدیگر پیدا کنیم
تنها عده اندکی می دونستن رابطه ما به چه شکلیه
ما برای شام و اینجور چیزا بیرون نمی رفتیم
مجاز به انجام اینکار نبودیم
...اون(کتی) در زندگیش با دو راهی ای مواجه شده بود
چونکه به پایان ِ عهد موقتی که بسته بود ، نزدیک میشد
راهبه ها برای چندین سال مشخص ...عهد می بندند
...اما سپس به مقطعی میرسن که میتونن
عهد ِ موقت خودشون رو به عهدی دائمی تبدیل کنند
و اون با این مسئله مواجه بود
من هنوز یه سالی تا کشیش شدن فاصله داشتم
ما در یک روز گرم ، خارج از "کئوگ" کنار هم نشسته بودیم
پهلو به پهلوی هم نشسته بودیم
:و من بهش گفتم
حس میکنم در شُرُف پریدن از یک صخره ام اما به هر حال میخوام اینکارو بکنم
تو باید تصمیمت مبنی بر بستن عهد ِ پایانی رو بگیری
یکسال دیگه منم باید تصمیمم مبنی بر کشیش شدن رو بگیرم
من میخوام به هر دوی این تصمیمات "نه" بگم و ازت خواستگاری کنم
و اون (کتی) ناامیدم کرد
اون گفت : نه
تو قراره کشیش بشی ، منم قراره راهبه بشم پس همینکارو میکنیم
...در بهار 1969
خواهر "کتی" همچنان در "کئوگ" انگلیسی تدریس می کرد
بعدش تابستون اومد و ما از هم دور شدیم
...و زمانیکه در پاییز 1969 برای سال پایانی بازگشتم
اون دیگه در دانشکده حضور نداشت
و برای ما مشخص نبود که چه اتفاقی واسش افتاده یا اینکه کجا رفته
مدرسه دوباره شروع شد
کَتی نبود ، "مسکل" بود
یه موقعی اون(مسکل) منو به دفترش احضار کرد
...از سال سوم به اینور
اولین باری بود که دوباره منو به دفترش احضار می کرد
...اون ناراحت بود چونکه
یک نفر در طول تابسنون بهش مراجعه کرده و گفته که ...اونا شنیدن
اون...دخترها رو اذیت می کرده
اون دخترها رو وادار به کاری میکنه که دوست ندارن
و من چشمم رو به زمین دوخته بودم :و اون می گفت
کار تو که نبوده ، نه؟
تو که این حرفا رو درباره من نزدی ، نه؟
:و من بهش نگاه کردم و گفتم نه ، نه ، نه
و اون گفت : عجب. امیدوارم
اون گفت : بنظرم باید دوباره با هم آشنا بشیم
تا بفهمیم چه کسی تو این اتاق "فاحشه" واقعیه
:وقتی کارش تموم شد ، گفت
خودتو جمع و جور کن و بزن بچاک
فقط یادت باشه کی تو این اتاق آلت دیگران رو میخوره
و من اتاق رو ترک کردم
و هیچ جوره نمیشد "کَتی" رو پیدا کرد
...مسئله ی "کتی" این بود که ما
پایِ صحبت این دخترا نمیشینیم
ما نمیدونیم زندگی کردن تو این جهان واسه اونا به چه شکله
...ما خودمونو پشت این داستان صومعه قایم کردیم
و همین باعث میشه درک ِ ما از اتفاقاتی که سر یک دختر نوجوان میوفته ، خیلی محدود بشه
...اون(کتی) از مافوق خودش اجازه گرفت
...تا خارج از صومعه و در آپارتمانی در کیتنزویل
به همراه خواهر "راسل" زندگی کنه
...این مال وقتیه که "کئوگ" رو ترک کرد
تا در یک مدرسه عمومی تدریس کنه در حالیکه هنوز یک راهبه بود
کتی سسنیک و راسل فلیپس این آزمایش رو تجربه میکردن
...من متوجه شدم که مادر "مائوریس" اجازه ی
...کسب ِ تجربه ی تدریس در مدارس عمومی
و حضور راهبه ها در دنیای معمولی رو ، صادر کرده
وقتی فهمیدم این دو نفر درگیر این ماجرا شدن خیلی تعجب کردم
اونا راهبه های مطیعی بودن که همیشه از قوانین پیروی می کردند
...دو روز قبل از ناپدیدی ِخواهر کَتی
من و یکی از دوستان طبق معمول به ...آپارتمانش رفتیم
...تا یه سری بهش بزنیم
و مختصری هم صحبت کردیم
خیلی عمیق صحبت نکردیم
چون دوستم نمیدونست اوضاع از چه قراره
خواهر "کتی" ازم پرسید اوضاع در چه حاله و من منظورش رو فهمیدم
برای جواب دادن..دودل بودم
و اون میگه : خودم ردیفش میکنم ، نگران نباش
ما دو زن بنام "جین" و "کتی هوبک" رو میشناسیم
...که داستان تجاوزشون توسط جوزف مسکل رو
برای کَتی بازگو کردند
...همچنین می دونیم که زن سومی هست
...که در حقیقت ، در شب ِ قبل از ناپدیدی کَتی
در آپارتمانش حضور داشته
اون زن به همراه دوست پسرش برای ملاقات ...با دو خواهر سر رسیدند
...کَتی و راسل
و اون زن داستان تجاوزش رو بازگو کرده
...و جوزف مسکل و پدر نیل مگنز
بدون در زدن وارد آپارتمان شدند
من مشخصا از اون زن ، حالات چهره اون دو نفر ...رو جویا شدم
و اون گفت : مَسکِل عصبانی بود ، مگنز شبیه احمقا بود
خواهر "کتی" اون زن و دوست پسرش رو از آپارتمان بیرون کرد
...فردای اون روز ، وقتی کَتی به مدرسه رفته
:اون "کَتی" رو به دفترش احضار کرده و گفته
"اگر صداتون در بیاد هم خودتون رو میکشم و هم خانواده تون رو"
اون هرگز چیزی نگفت
اواخر همون روز ، "کَتی" ناپدید میشه
...این زن که تصمیم گرفته ناشناس باقی بمونه
تمام عمرش با ترس زندگی کرده
...من و "کَتی" قرار بود دور هم جمع بشیم
درست در روز بعدی که اون کُشته شد
اون گفت موضوع خیلی مهمیه و میخواد با من درباره ش صحبت کنه
...من فکر کردم شاید ...میخواسته دوباره موضوع
ازدواج کردن یا نکردن خودمون رو مطرح کنه
اما حالا که به گذشته نگاه میکنم میتونم بگم ...اگر در اون زمان کَتی از
تجاوز ِ جنسی کشیش ها به دختران در ...آرکبيشاپ کئوگ اطلاع داشت
پس حتما میخواسته در همین باره صحبت کنه
میتونم بگم که عجب مکالمه ای می شد
اما این مکالمه هرگز رخ نداد
وقتی من به اتاق احضار شدم ...مدرسه تعطیل شده بود
و اون(مسکل) از کوره در رفته بود
...اون گفت : من میدونم تو با خواهر"کتی" صمیمی هستی
و فقط...من فقط میخواستم بدونی که اون گم شده
و اون گفت : اما من میدونم اون کجاست
و من گفتم : منظورت چیه؟ تو میدونی کجاست؟
اون گفت : من میدونم کجاست. میخوای ببرمت پیش اون؟
و من گفتم : بله
ما اتاقش رو ترک کردیم
...یادمه از راهروی مدرسه عبور کردیم
رفتم بیرون و سوار اتومبیل شدیم
دو احساس ِ باورنکردنی در آن ِواحد بر من چیره میشه
اولی ، شوک ِ عصبی ِ شدید "منظورت چیه اون گمشده؟"
...انگاری بهم برخورد میکنه عین ضربه ای که به معده ام وارد میشه
و دومی ، آسودگی بود آسودگی از اینکه اون میدونست کَتی کجاست
فقط اینو میدوستم که باید می دیدمش
ما کنار منطقه ای که بایر به نظر می رسید ، توقف کردیم
...اونجا علف و لجن بود
:و با خودم فکر میکنم "کتی اینجا چیکار میکنه؟"
و من "مَسکِل" رو دنبال میکنم
...و اون کنار ایستاد
و یک جسمی روی زمین بود که میدونستم خودشه
تا به خودم اومدم دیدم کنار جسدش زانو زدم
و روی صورتش رو حشره ها گرفته بودن
:و در حالیکه صورتشو پاک می کردم میگفتم
لطفا کمکم کن. لطفا کمکم کن لطفا کمکم کن. لطفا کمکم کن
و من به دستانم نگاه میکنم
...و اون بهم نزدیک شد
:و گفت
"می بینی وقتی بد گویی مردم رو میکنی چه اتفاقی میوفته؟"
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.