..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت 39
‫رونگ آر، بیا اینجا رو ببین.
‫باید همین جا باشه جینگ. زودباش ‫یه جوری درو باز کن.
‫چیو چین رن.
‫تو از مرگ نمیترسی. چطور جرئت کردی بیوفتی دنبالم؟
‫اینجا منطقه ممنوعه است.
‫هرکی وارد بشه، میمیره.
‫اگه ممنوعه است، چرا خودت واردش شدی؟
‫من کار دارم، وقت شماها رو ندارم.
‫نذار بره.
‫من...من
‫چرا دستم رو می پیچونی؟
‫- چرا دستت چیزیش نیست؟ ‫- چیزیش نیست؟ یعنی چی؟
‫رئیس.
‫رئیس، خیلی از افرادمون بی هوش شدن.
‫بگو محافظت رو بیشتر کنن.
‫نمیذارم اون دو تا فرار کنن،
‫مخصوصاً حالا که تو منطقه ممنوعه اومدن.
‫- چشم، میرم افراد رو بیارم، شما دوتا مراقب غار باشید. ‫- چشم.
‫هرکسی که وارد منطقه ممنوعه پنجه آهنین بشه، میمیره!
‫چطوره که دو تا چیو چین رن هست؟
‫اوضاع خطریه، بذارید برم دیگه.
‫جینگ، متوجه نیستی.
‫دو تا چیو چین رن هست. یکی شون کنگفوی فوق العاده ای ‫داره و دیگری دروغگوئه.
‫اونی که بهم صدمه زد، کنگفو اش قویه.
‫اینی هم که جلومونه، شیاده.
‫که اینطور.
‫زودباش بگو. چیو چین رن واقعی کدومه؟
‫ما ما دوقلو ایم. من بزرگتری ام.
‫اونم برادر کوچیکیم.
‫- من پرسیدم چیو چین رن واقعی کیه؟ ‫- این طرف مون نیست.
‫بله بله.
‫خانم خوانگ درست میگن. من برادر بزرگتر ‫چیو چین جانگ هستم.
‫اونی که پایینه هم برادر کوچیکیم ‫چیو چین رن.
‫خیلی خب. به عنوان بزرگتر، به برادر کوچیکت ‫بگو که بذاره از کوهستان خارج بشیم.
‫جینگ، اول وادارش کن حقیقت رو بگه وگرنه دروغ میگه.
‫اینجوری سخت میتونم حرف بزنم.
‫برای اینکه به برادرت بگی بذاره بریم.
‫اول آزادم کنید، بعد بهش میگم.
‫بهم بگو. فرق تو و چیو چین رن، در چیه؟
‫"جانگ" یعنی 3.3 متر "رن" یعنی 2.5 متر. ‫(اسماشون رو از روی واحد اندازه گیری گذاشتن)
‫هزار رن، 800 متر با هزار جانگ اختلاف داره.
‫کاملاً مشخصه که سرنوشت، ما رو مسخره کرده.
‫وقتی من و برادرم 13 ساله بودیم،
‫والدین ما، رئیس فرقه پنجه آهنین ‫یعنی شانگ گوان رو نجات دادن.
‫برای جبران این کار، شانگ گوان
‫قول داد که به برادر کوچیکه، کنگفو آموزش بده.
‫درحالیکه من باید می بودم، من، چیو چین جانگ ‫برادر بزرگتر.
‫ولی چون چین رن از بچگی همش مریض می شد...
‫منم اون فرصت رو بهش دادم.
‫کنگفوی چیو چین رن بهتر و بهتر شد.
‫درنهایت اون رئیس پنجه آهنین شد،
‫"پنجه آهنین شناور روی آب" ‫مشهور در دنیای رزمی.
‫تو هم برای گول زدن مردم، از اسمش استفاده کردی.
‫درست نمیگم؟
‫خب که چی؟
‫اون فرصت دراصل واسه من بود.
‫اگه من بی خیالش نشده بودم ‫اون الآن اینجوری بود؟
‫من فقط چیزی که حَقَمه رو میخوام
‫فقط یکخورده اش رو. این اشتباهه؟
‫پس تو وارد منطقه ممنوعه شدی ‫تا جواهرات بدزدی و فرار کنی.
‫همین حالا هم مسیر کوهستان تحت محافظته.
‫فکر میکنی با مهارت ضعیفت ‫میتونی امن و امان بری؟
‫شماها میخواید منو عصبی کنید.
‫"اسرار شکست دادنِ جین بزرگ"؟
‫"پنج عهد و پیمان"
‫"از زمان آغاز جنگ و نزاع در دشت مرکزی ‫وحشی ها حمله کردند"
‫- "خشم در جریان بود" ‫- "اتحاد ها ظهور کردند، ارتش ها بسیج شدند"
‫کتاب وو مو. ما وو مو رو پیدا کردیم.
‫یه قهرمان شایسته داره نوشته های یه قهرمان رو میخونه.
‫ما کتاب وو مو رو پیدا کردیم.
‫برادر بزرگ، خانم خوانگ ‫از این طرفا.
‫یادم رفت که رئیس چیو ــه تقلبی هم اینجاست.
‫- یانگ کانگ. ‫- کدوم برادر بزرگ؟
‫یانگ کانگ ای رذل.
‫داشتی حرفامونو گوش میکردی.
‫جینگ، به خوبی از کتاب محافظت کن.
‫خانم هوانگ، به نظر آسیب جدی ای دیدین.
‫خودتو نگران نشون نده.
‫به جز خواهر مو، کی بهت اعتماد داشت؟
‫متاسفانه این جهان نتونست بفهمه که تو یه آدم شروری.
‫خب پس میریم سر اصل مطلب.
‫اگه وو مو رو بدید، از جون تون میگذرم.
‫یانگ کانگ تو عوض نشدی.
‫- واقعاً ازت ناامید شدم. ‫- نیازی به قضاوتِ تو ندارم.
‫تو نباشی، نیانسی هم از من متنفر نمیشه.
‫اصلاً کاری که امروز کرد، تو ذاتش نبود.
‫- با خواهر مو چیکار کردی؟ ‫- به تو ربط نداره. کتاب رو بده.
‫رئیس چیو، خوب فکر کن.
‫امروز، من و افرادم از کوهستان بالا میریم.
‫ما خودمون رو وقف شاهزاده کردیم. ‫چرا جلومون رو گرفتی؟
‫برای اینکه میخواید از پنجه آهنینِ من رَد بشید.
‫رئیس چیو.
‫شاهزاده.
‫- رئیس چیو. ‫- اینجا منطقه ممنوعه پنجه آهنینه.
‫جایی که جسد و یادگار های رئیس ‫های سابق نگه داری میشه.
‫عبور از اینجا به معنای مرگه.
‫شاهزاده لطفاً سرپیچی نکنید.
‫شاهزاده، اگه نمیذارن رَد بشیم ‫با آتیش مجبورشون میکنیم راه رو باز کنن.
‫رئیس پنگ، دیوونه شدی؟
‫اگه اینجا آتیش بگیره، همه چی رو میسوزونه.
‫فکر دیگه ای داری؟
‫من یه سَر دارم اما تو اژدهای سه سَری.
‫ساکت.
‫- با آتش حمله کنید. ‫- اینکارو نکنید.
‫رئیس چیو، برای اینکه اونا رو نجات بدم ‫باید از کوهستان برم بالا، اما شما اجازه نمیدی.
‫مشکل! دهانه ی کوه توسط ارتش جین مورد حمله قرار گرفته!
‫شاهزاده. شما میخواید با من دشمن بشید؟
‫رئیس چیو، اگه اونا رو بذارید ببریم
‫ارتش من هم سریع عقب نشینی ‫میکنه و سپاسگزار شما خواهیم بود.
‫خو ــه پیر، چرا ساکتی. آماده شو.
‫عجله کنید.
‫تیر های آتشین رو آماده کنید. سریع.
‫- چه بد! میخوان کوهستان رو آتیش بزنن ‫- جینگ.
‫اونا نمیتونن وارد بشن ‫برای همین با آتیش به زور میخوان اینکارو بکنن.
‫یانگ کانگ. پدرخونده ات چقدر ظالمه.
‫نه تنها ما، بلکه تو هم میسوزی.
‫فکر میکنی با مهارت هایی ‫که من دارم، جون سالم به در نمی برم؟
‫خدای من! من قراره جونم رو به ‫همراه این سه تا بچه از دست بدم.
‫بازم مزخرف بگی، میکشمت!
‫چه بد! رونگ آر ببین. ‫خواهر مو رو گرفتن.
‫گوا جینگ، اگه وو مو رو به من ندی
‫انتظار زنده موندن رو نداشته باش.
‫نیانسی.
‫گوا جینگ، من میدونم که تو یه مرد واقعی هستی.
‫حاضری بخاطر اون کتاب ‫زندگی خانم مو رو به باد بدی؟
‫خواهر مو انگاری صدمه دیده.
‫یانگ کانگ، مگه تو شوهرش نیستی؟
‫- اجازه میدی این دزدِ پیر زنت رو اذیت کنه؟ ‫- خفه بگیر.
‫شماها دیگه محاصره شدین. کتاب رو ‫تحویل بدید تا زنده بمونید.
‫یانگ کانگ، خواهر مو، حامله است.
‫- میذاری وانين خولیه اذیتش کنه؟ ‫- جینگ.
‫طرف مون اصلاً قلب نداره. ولش کن.
‫فن 500 مایلِ کوهستانِ بای دو سن
‫یانگ کانگ از "سم قدیمی" یاد گرفته.
‫بس کنید.
‫اینجا داره میسوزه. یه فکری بکنید.
‫گوا جینگ. آخرین فرصت رو بهت میدم.
‫اگه کتاب رو تحویل ندی، خانم مو رو میکشم.
‫من مسموم شدم، زیاد زنده نمیمونم.
‫شما حرف این دزد پیر رو باور نکنید.
‫منظور خواهر مو رو اشتباه فهمیدیم.
‫خواهر، نگران نباش. یه راهی برای نجاتت پیدا میکنیم.
‫دزد پیر، نمیذارم موفق بشی.
‫اگرچه نمیتونم بکشمت
‫اما نمیذارم دستت به کتاب وو مو برسه.
‫گوا جینگ، یادت باشه.
‫تو آدم خوبی هستی.
‫وو مو رو به جینی ها نده.
‫- نه! - خواهر مو! ‫- نه!
‫خواهر مو.
‫- شاهزاده ‫- نیانسی
‫- کانگ آر ‫- شاهزاده
‫- کانگ آر ‫- نیانسی
‫آ کانگ!
‫برو!
‫نیانسی!
‫گوا جینگ و خوانگ رونگ رو بسوزونید! ‫آتش!
‫رونگ آر!
‫جینگ، این پایین افرادِ وانین خولیه هستن.
‫اگه بریم پایین، میمیریم.
‫- پس منو به قله ببر. ‫- باشه.
‫بیا.
‫منو هم ببرید!
‫رئیس منو ببخشید. جرئت نکردم بهتون بگم.
‫بگو.
‫چین جانگ در کوهستانه.
‫خودش و جواهرات رو ولشون کنید توی کوهستان بمونن.
‫- رونگ آر، حالت خوبه؟ ‫- خوبم.
‫خواهر مو ازت خواست که یادت باشه
‫هیچ وقت وو مو رو به آدمای بد نده.
‫رونگ آر، حرف نزن. به خودت استراحت بده.
‫رونگ آر.
‫جینگ، راهی نداریم.
‫آره.
‫اگه چاره ای نداشته باشیم ‫باید وو مو رو نابود کنیم.
‫رونگ آر، صدای یه عقاب رو شنیدم.
‫آره منم شنیدم.
‫عقاب ها دارن میان. اونا میتونن ما رو ببرن پایین؟
‫از زنده سوزونده شدن که بهتره. باید تلاش کنیم.
‫♪ یه نفر نمیتونه آغوشت رو از یاد ببره ♪
‫♪ هر شب با یک صدای غرش ♪
‫♪ خواب ات رو می بینه ♪
‫نگاه کنید.
‫با عقاب های سفید رفتن.
‫گوا جینگ.
‫دیر یا زود کاری میکنم تقاص پس بدی.
‫- شاهزاده ما اینجا رو گشتیم، متاسفانه بانو رو... ‫- چی؟
‫شاهزاده، بازم میگردیم.
‫نیانسی.
‫کجایی؟
‫بیا بریم خونه.
‫بریم خونه.
‫نیانسی!
‫آ کانگ.
‫زندگی مثل یه خواب میمونه ‫طولانی و متغیر.
‫ملاقاتِ تو زیباترین اتفاق در زندگی ام ‫و همچنین، کابوس منه.
‫آ کانگ، دیگه نمیتونم باهات بمونم.
‫ولی متاسف نیستم.
‫اگه با مرگ ام بتونم تو رو سر عقل بیارم
‫تا وانین خولیه رو ترک کنی و زندگی تازه ای تشکیل بدی،
‫با خوشحالی و رضایت قلب، می میرم.
‫این عشق دردناک، در آینده، هرگز اشتباهی درش صورت نمیگیره.
‫رونگ آر، حالت چطوره؟
‫اسب کوچولوی قرمز رو صدا میزنم.
‫فرقه پنجه آهنین خیلی ازمون دور نیست. ‫اینجوری از وجودمون با خبر میشن.
‫چه بد! دنبال مون کردن.
‫رونگ آر، اون جنگل عجیب غریب رو ببین.
‫رَد هایی که جا میذاریم، ما رو لو میده.
‫فقط میتونیم بریم تو دل جنگل.
‫- حتی اگه عجیب غریب باشه. ‫- باشه، بیا.
‫رئیس. عقاب ها به این سمت جنگل اومدن.
‫- بریم دنبالشون؟ ‫- واسه چی؟
‫مِه رو نمی بینی؟ اونا تو جنگل هستن
‫اما نمیتونن از اون زنِ ستمگر، یینگ گو فرار کنن.
‫رئیس درست میگن. این پَست ها ‫به قلمرو پنجه آهنین نفوذ کردن.
‫- باید بمیرن. ‫- باتلاق سیاه، خطریه.
‫- همتون اینجا منتظر بمونید. ‫- چشم!
‫- از جاتون تکون نخورید. ‫- بله.
‫رونگ آر، یه کلبه می بینم. بریم اونجا استراحت کنیم.
‫مراقب باش جینگ.
‫- این چیه؟ ‫- باتلاق سیاه، نمیتونیم ازش عبور کنیم.
‫چطوری کسی اینجا زندگی میکنه؟
‫اینجا "هشت درب زندگی" قرار داره. یه راهی هست.
‫- جینگ، از اونطرف بریم. ‫- باشه.
‫- یه تابلوئه ‫- بذارم زمین
‫"9 تالار"
‫"اُلگوی لاک پشتی"
‫عدد 2 و 4 روی شونه ها.
‫عدد 6 و 8 روی پاها.
‫سه، هفت.
‫9 زیر یک و 5 هم وسط.
‫رونگ آر، اینو از کجا میدونی؟
‫9 تالار، پایه و اساس جزیره هلو ئه.
‫برام آسونه.
‫تیکه های چوب روی باتلاق ظاهر شدن. حالا قابل عبوره.
‫جینگ، بریم.
‫باشه.
‫صبر کن جینگ.
‫- خوبه روش پا نذاشتم. ‫- جینگ، طبق حرفم عمل کن.
‫به سمت مرکز کلبه، 3 قدم جلو و 4 قدم به صورت مورب به چپ.
‫سه قدم به جلو برو.
‫خوبه، همینجوری پیش بری، مشکلی پیش نمیاد.
‫کسی هست؟
‫ما رهگذریم.
‫کمی آب میخوایم.
‫شما که تا اینجا خودتون رو رسوندید.
‫دیگه چرا نمیاید داخل؟ باید بهتون خوشامد بگم؟
‫ببخشید بابت مزاحمت. لطفاً درک کنید.
‫دیگه نشمارید. 235 تاست.
‫برای همچین محاسبه ای، خیلی کوچیکی.
‫نه راستش، پدرم عرض چند روز بهم یاد داد.
‫عرض چند روز؟
‫چند روز آموزش، مشکلی که نمیتونستم ‫حل کنم رو برطرف کرد.
‫شانسِ تازه کاراست!
‫اشتباهه.
‫چرا اشتباهه؟ دختر کوچولو، مزخرف نگو.
‫دوباره بشمار. 324 تاست، نه 325.
‫اشتباه حساب کردم؟
‫یه اختلاف جزئی.
‫اگه بهتون نمیگفتم، کُره شما جواب نمیداد.
‫با وجود این، چیزی نیست ‫که نتونم حل اش کنم.
‫به نظر عالیه اما در مقایسه ‫با محاسباتِ پدرم، هیچه.
‫گستاخ.
‫رئیس، پیداشون نیست. ‫امکان نداره که زنده مونده باشن.
‫اونا بچه های حیله گری هستن.
‫بذارید حضورمون رو اعلام کنم.
‫ریاضی دانِ الهی، یینگ گو.
‫چیو چین رن درخواست ملاقات داره.
‫چه بد! اومدن.
‫شما دو تا، کُره(با گوآ) منو خراب کردید. ‫(توضیح بیشتر: yon.ir/kh77o)
‫میدونید چقدر وقت گذاشتم تا اینو بسازم؟
‫چیو چین رن آدم آورده تا شما رو بگیره.
‫شما دوتا یه کاری باهاش کردین. حرف بزنید.
‫خانم، ما شاگردان هونگ چی گونگ هستیم.
‫ما وارد قلمرو پنجه آهنین شدیم ‫و بخاطرش تعقیب مون میکنن.
‫رئیس چیو، به خواهرم صدمه زد ‫برای همین اینجا پناه گرفتیم.
‫اگه شما با پنجه آهنین، نزدیکی ای دارین ‫و نمیتونین به ما پناه بدین،
‫پس از حضورتون مرخص میشیم.
‫عالیه. شما شاگردان هونگ چی گونگ هستین؟
‫اما خواهرت توسط چیو چین رن آسیب دیده.
‫اون دوام نمیاره.
‫جینگ، نترس.
‫ما مهمونیم و تابعِ خواسته های میزبان.
‫مطمئنم این خانم ارشد میتونه ‫خوب و بد رو تشخیص بده.
‫چه کسی این کُره رو خراب کرد؟
‫من یینگ گو، هرگز از غریبه ها استقبال ‫نمیکنم. رئیس چیو اینو نمیدونن؟
‫افرادم یه پسر و دختر رو دیدن ‫که وارد باتلاق سیاه شدن.
‫امیدوارم اونا رو به من تحویل بدید.
‫چه کسی میتونه وارد باتلاق ام بشه؟
‫با حرفاتون، منو دست کم گرفتید.
‫نمیدونید هرکسی که وارد این منطقه ‫بشه، زنده بیرون نمیره؟
‫اگه باور ندارید، خودتون امتحان کنید.
‫باشه. دیگه مزاحم تون نمیشیم.
‫راست و دروغش رو میفهمیم.
‫حواستون به اطراف باشه. اگه گوا ‫جینگ و خوانگ رونگ رو دیدید، بکشیدشون.
‫بذار زخمش رو چک کنم.
‫ممنونم خانم ارشد.
‫رونگ آر، بیا.
‫پنجه آهنین چیو چین رن بهت خورده.
‫با این وجود انتظار داری خوب بشی؟
‫اگه میخواستم بهت صدمه بزنم، اینقدر زحمت نداشت.
‫این دارو برای تسکین درده.
‫اگه نمیخوای بخوری، مشکلی نیست.
‫داروی تسکین درد رو رَد کردی.
‫وقتی دردش بیاد، آرزوی مرگ میکنی.
‫خودت ببین.
‫خواهرم صدمه دیده، با این وجود تو سرزنشش میکنی.
‫رونگ آر، بیا بریم.
‫شما تو کلبه ی من هستید.
‫فکر میکنید راحت میتونید بیاید و برید؟
‫ ‫فن اژدهای مغرورِ پشیمان
‫بچه ی لوس چقدر کنگفو اش خوبه.
‫ ‫فن ۱۸ اژدهای رام شده
‫- جینگ ‫- رونگ آر
‫سال ها من اینجا زندگی کردم، سخت تلاش کردم.
‫کنگفوی خودم رو ساختم.
‫بزودی،
‫میخواستم از جنگل برم تا انتقام بگیرم.
‫اما حالا،
‫بچه ای مثل تو رو هم نمیتونم شکست بدم.
‫آیا سال هایی که تلاش کردم، برای هیچ نبوده؟
‫ازتون عذر میخوام. لطفاً بذارید بریم.
‫اون پنجه آهنین بهش خورده. ‫صورتش رنگ پریده است(سایه ی تاریکی روشه)
‫نمیخوام نگه تون دارم اما اون زیاد زنده نمیمونه.
‫رونگ آر، حالت خوبه؟
‫رونگ آر، چرا دستات اینقدر سردن؟
‫جینگ، تا وقتی که تو کنارم باشی،
‫از مرگ پیشمانی نخواهم داشت.
‫خب از هم جدا نشید، که چه؟
‫فقط مسئله ی زمانه تا بمیره.
‫رونگ آر.
‫اگه اون مرد فقط کمی از ‫توجه و محبت تو رو داشت،
‫زندگی من، تباه نمیشد.
‫دو اردک در حال پرواز اند و دور سرم می چرخ اند
‫افسوس که هنوز پیر نشده ام ‫اما مو های سرم سفید گشته اند.
‫علف های بهاری موج دار می شوند ‫سرمای شدید طلوع می کند
‫درحالیکه با لباس قرمز، حمام می کنم ‫تو را می بینم.
‫رونگ آر، این شعر رو قبلاً شنیدم.
‫منم حس میکنم شنیدم.
‫افسوس که هنوز پیر نشده ام ‫اما مو های سرم سفید گشته اند.
‫این شعر عاشقانه خیلی قشنگه.
‫خیلی خب. اگه شما واقعاً ‫شاگردان هونگ چی گونگ هستین
‫راهی برای زنده موندن بهتون میگم.
‫شما میتونید نجاتش بدید؟
‫- تو این دنیا فقط یک مرد میتونه نجاتش بده. ‫- اون کیه؟
‫- همین حالا میرم سروقتش. ‫- باید خواهرت رو هم ببری.
‫با حال الآن اش، 3 روز هم دوام نمیاره.
‫سه روز؟ همش سه روز؟
‫تو سه روز، میتونی مردی که میگم رو پیدا کنی.
‫تا بلکه نجات پیدا کنه.
‫خب لطفاً بگید کجاست. میرم پیداش میکنم.
‫ولی اول باید اینو بگم.
‫باید یه قولی بهش بدی ‫چه کمک کنه چه نکنه.
‫اگه بتونم پیداش کنم، التماسش میکنم.
‫بعید میدونم نخواد کمک کنه.
‫کمک نکردن، تو ذات آدمی ــه.
‫همه میتونن التماس و خواهش کنن.
‫ولی آیا با التماس، اون قبول میکنه؟
‫ببینیم چی میشه.
‫این سه تا کیف باید به ترتیبِ ‫سفید، قرمز، زرد، باز بشن.
‫یادت باشه.
‫تا وقتی به شهر تائو یوان نرسیدی، بازشون نکن.
‫ممنونم ارشد.
‫حالم خوب نیست.
‫یه قرص شفابخش جزیره هلو بهم بده.
‫قرص شفابخش جزیره هلو؟ نشونم بده.
‫قرص های جزیره هلو.
‫از کجا اینا رو پیدا کردین؟
‫رونگ آر، دختر استاد خوانگه.
‫- دختر خوانگ یائوشی؟ ‫- پدرم رو میشناسید؟
‫کیف ها رو پس بده. بدشون.
‫ارشد، اگه با استاد خوانگ مشکلی دارید ‫ربطی به رونگ آر نداره.
‫لطفاً اونو درگیر اختلاف تون نکنید.
‫- جینگ، کیف ها رو پس بده. ‫- رونگ آر.
‫جینگ.
‫شاید نمیرم. اگه هم بمیرم، خب که چی؟
‫زودباش پسشون بده.
‫من ریاضی مطالعه کردم تا بتونم وارد جزیره هلو بشم.
‫اما دختر خوانگ یائوشی تونست فوراً ‫با ریاضیات جزیره، حل اش کنه.
‫اگه 100 سال مطالعه کنم هم بی فایده است.
‫این سرنوشت منه. چیکار میشه کرد؟
‫برید. کیف ها رو هم ببرید.
‫این قرص های شفابخش، برای زخمت خوب نیست.
‫دیگه نخورشون.
‫متشکرم ارشد.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.