..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
واسه یه مدت طولانی نمیتونستم اون صحنه رو از ذهنم بیرون کنم
...صحنه های قربانیا
که تیکه تیکه شدن، و نحوه ی زجر کشیدنشون
واقعا سخت بود، هنوزم سخته
این اولین قاتل زنجیره ای بود که من شخصا باهاش مصاحبه کردم
من خیلی انگیزه داشتم
اون از اینکه پروفایلر تحت تسلط اونه
(پروفایلر: کسی که نشونه های وضعیت روانی مجرم رو ثبت و تجزیه تحلیل میکنه)
احساس غرور میکرد
پس مثل یه جنگ روانی بود
آره، میشه اینو گفت
،به محض اینکه دیدمش
واضح بود که به اینکه مطبوعات چجوری دربارش حرف میزنن افتخار میکرد
از حالات صورت و لحن صداش میتونستم اینو بفهمم
ازش پرسیدم که چرا محل دفن قربانیا رو مشخص کرده
و اون گفت دلیلش اینه که نمیخواسته یه جا رو دو بار بیل بزنه
چون مجبور بود مدام قربانیای آیندش رو هم دفن کنه
نشونه هایی گذاشت که فقط خودش بتونه بفهمه
من هیچوقت چنین حرفای بیرحمانه ای نشنیده بودم
...چیزی که اون موقع فهمیدم
این بود که برای درک جنایت کارا
باید داخل ذهنشون قدم گذاشت
تجربه خیلی بدی بود
که باعث شد بفهمم دیگه هیچوقت اون آدم قبلی نمیشم
(یه مرد مذهبی)
من واقعا یه مرد مذهبی بودم
اینکه چجوری به این سمت انحراف پیدا کردم رو
نمیدونم
جسد فروشنده هوانگاک دونگ سوخته داخل ون پیدا شد
بدنش سوخته بود
کل بدنش سوخته بود، اینجوری مرده
در کنار خیلی چیزای دیگه از همین ناراحت شدم
پلیس به برادراش مشکوک بود
شاید گفتن این حرف برای من نابه جا به نظر برسه
اما سطح پلیس این کشور خیلی پایینه
این پرونده ای بود که به پلیس برای انجام کار بهتر انگیزه داد
پلیس از هویت مقتول اطلاعی نداشت
چون همه چیز سوخته بود
چیزی واسه شناسایی کردن نبود
اونا میخواستن اثر انگشت پیدا کنن ولی نمیتونستن
چون همه چیز سوخته بود
دستم رو گرفتم و دعا کردم
لطفا بهم کمک کن
لطفا یکم بیشتر صبر کن
ما زود میگیریمش
حتی همین الانشم فکر کردن بهش قلبمو فشرده میکنه
،از وقتی 30 سالم شد
تنها چیزی که درونم داشتم نفرت و خشم بود
،پرونده های زیادی حل نشده باقی مونده
و باعث نگرانی بیشتر مردم شده
الان رقابت هوش بین تیم پزشکی و جنایت کاراست
این پرونده ها همه ی مردم رو به غوغا کشونده
همه پرونده هایی که بهتون میگم
هنوزم به صورت وسیع جلوی چشم خودم میبینمشون
من معتقدم که ممکنه
چند قطره خون جنون داخل بدنم باشه
بذارین بهتون راجع به قاتل های سریالی بگم
که افراد پولدار داخل سئول رو هدف قرار دادن
روتین روزانه ی من
شامل دیدن و مصاحبه با مجرماست
که تو زندان یا داخل سلول های نگهداری هستن
بر اساس مصاحبه هایی که انجام میدم
گزارش های تحلیلی تولید می کنم
،وقتی اولین مورد اتفاق افتاد
این کاری بود که من داخل دفترم انجام میدادم
من کارم رو متوقف کردم
و با تماس تلفنی به محل جنایت رفتم
نمیدونستم اون روز قراره انقدر خاص باشه
چون قتلای زیادی داخل سئول اتفاق میفتاد
(9اکتبر سال 2003)
(پلیس اعزام شده به صحنه جرم کره)
ما یه درخواست اعزام گرفتیم
"یه قتل رخ داده، ما داخل مقر به شما نیاز داریم"
وقتی تماس رسید با عجله به محل حادثه رفتیم
،قبل از من
همه بازرسین صحنه جرم مَرد بودن
اون موقع من اولین زنی بودم که به محل اعزام شدم
با من تماس گرفتن که یه قتل اتفاق افتاده
من معمولا دوست دارم داخل حوزه انجام وظیفه خودم بمونم
اون موقع یکی از ثروتمندترین مناطق کره بود
(گوگی دونگ)
شوهر مقتول بعد از برگشتن از محل کار به خونه، جنایت رو گزارش کرد
پس جسد عصر پیدا شد
(وارد نشوید) (در حال انجان تحقیقات)
من به تمام قتل هایی که داخل سئول اتفاق افتاده رفتم
احساس خاصی بود
که اون صحنه ی خاص به من دست میداد
...یه جَو شوم
خفه کننده بود
همچین حسی بهم میداد
حتی الانم نتونستم اون حس رو فراموش کنم
فقط من نبودم
بازرسای ارشدی که داخل صحنه بودن هم اون رو احساس کردن
،اگه اونجا بودین میفهمیدین
اما نمیشه جو اونجا رو با کلمات توصیف کرد
وقتی واسه اولین بار وارد میشی، ورودی حموم رو می بینی
اونجا جایی بود که مادربزرگ رو زمین افتاده بود
همونجور که میرفتی جلو یه آشپزخونه رو میدیدی
و یه آکواریوم جلوی آشپزخونه بود
و جلوتر، عروس افتاده بود
روی زمین آشپزخونه جلوی سینک
جمجمه اش انقدر بد سوراخ شده بود
درحدی که نمی‌تونستم بگم ضارب از چی برای این کار استفاده کرده
،مجبور شدیم به طبقه دوم بریم ،اما وقتی پله های پوشیده از خون رو دیدیم
ترس بهمون غلبه کرد
حتی فکر می‌کردیم که ضارب ممکنه هنوز داخل طبقه بالا پنهان باشه
این باعث شد که احساس کنیم ضارب با سلاحش
طبقه ی بالای قایم شده
این ترس منو تحت تاثیر قرار داد و باعث شد که سرما تا مغز استخونم برسه
همونطور که از پله ها بالا رفتیم
جسد یه پسر رو پیدا کردیم که به نظر میرسید موقع پایین رفتن مورد حمله قرار گرفته
اونقدر به سرش زده بودن که مغزش همه جا پراکنده شده بود
سرش ترکیده بود و مغزش همه جا پخش شده بود
خیلی خیلی وحشتناک بود
وقتی به محل جرم میریم، بلوک هایی رو واسه پا گذاشتن روش قرار میدیم
و به محلای اصلی نزدیک میشیم
تا صحنه رو آلوده نکنیم
اما اونجا کلی خون بود
بخاطر همینم نمیتونستیم جایی رو واسه گذاشتن بلوکا پیدا کنیم
از اونجایی که پاهای مهاجم حتما زمین رو لمس کرده
که بتونه حرکت کنه
هر چقدرم تلاش به پاک کردنشون میکرد بازم مدرک به جا میموند
که آخرش تونستیم
دوتا رد پای خیلی کمرنگ رو ببینیم
اول بررسی کردیم که ببینیم کفش اعضای خانواده هست یا نه
اگه نمیبود، یعنی واسه مهاجم بود
نتونستیم شناساییش کنیم ولی توی تحقیقات بهمون کمک کرد
چیزی که معنی نداشت این بود
که هیچ نشونه ای از مبارزه قربانیا نبود
خیلی یه طرفه به نظر میرسید
پس من کنجکاو بودم
که چطور ممکنه تو روز روشن همچین اتفاقی بیفته
طبیعتا چاره ای نداشتیم
جز بازپرسی از شوهرش و اطرافیانش
کو جونگ وون تاجر نسبتا موفقی بود
من و آقای کو جونگ وون باهم ارتباط خاصی داشتیم
من بیشتر از ده ساله که میشناسمش، تقریبا چهارده ساله
در ابتدا باهمدیگه به عنوان کارگردان یه مستند
و شخصیت اصلیش آشنا شدیم
بعد من پسر خوانده اش شدم
به عنوان یه روزنامه نگار، وظیفه دارم از کسایی که فیلمبرداری میکنم یه سری سوابقی ثبت کنم
اون خیلی سخت کوش و متواضع بود
میدونه که چجوری با ملاحظه با افراد رفتار کنه
یه فرد بسیار خوش رفتاره
به خاطر همین به بسیاری از افراد که اونو میشناختن شوک وارد شد
به طور ناگهانی مادر، همسر و پسرش رو از دست داد
ولی درمورد چنین قتل سنگدلانه ای
پلیس اول به کی مشکوک میشه؟
آقای کو که همسر، پدر و پسر بود
اولین کسی بود که بهش مظنون شدن
هیچکس باور نمی‌کرد که بیگناهه
مخصوصا پلیس
ما همه کسایی که به نوعی باهاش ارتباط داشتن رو بررسی کردیم
کاری که کو جونگ وون اونروز انجام داد
و اینکه آیا کسی نسبت بهش کینه ای داشته؟
یا اگه روابط خارج از ازدواج داشته
یا که مشکلات دیگه ای داشته که باعث ورشکستگیش شده
دائما ازمون میپرسید که، چرا با من اینکارو میکنین وقتی همه خونوادم مردن؟
ولی همه اینا جز روند تحقیقات بود، چاره ای نداشتیم
گفت که از همسر، مادر و پسرش متاسفه
افسوس می‌خورد که نتونسته بود ازشون محافظت کنه
در حالی که گریه میکرد بار ها اینو گفت
این سوالا رو از ماهی میپرسید انگار که عقلشو از دست داده باشه
"ندیدی کی اینکارو کرد؟"
"آخه کی بود؟ اچرا اینکارو کرد؟"
"چجوری مردن؟"
...همینطور
شنیدنشون قلبم رو به درد میاورد
خیلی داغدار خانواده اش بود
به همین دلیل شناسایی اون به عنوان قاتل واسه ما دشوار بود
کسی رو پیدا نکردیم که کینه خاصی ازش داشته باشه
از اون دسته آدمایی نبود که باعث رنجش دیگران بشه
در حالی که من متعجب بودم که چرا چنین قتلی اتفاق افتاده
متوجه شدم که چندتا آدم عجیب حوالی محله پرسه میزنن
پس از بازرسامون پرسیدم
"اونا کین؟ مشکوک نمیزنن؟"
بهشون گفتم که این موضوع رو بررسی کنن
معلوم شد که اونا بازرسای پاسگاه پلیس گانگنام بودن
(گوگی دونگ)
پرسیدم چرا بازرسای گانگنام اینجان؟
گفتن که یه پرونده مشابه
توی شینسا دونگ بوده به خاطر همینه که اینجان
اون موقع درمورد پرونده شینسا دونگ نمیدونستیم
زمانی که من رئیس پلیس گانگنام بودم
مسئول منطقه اقتصادی شماره یک کره جنوبی بودم
به من انگیزه و عزت نفس میداد
که بهترینم رو انجام بدم
(رئیس پلیس ایستگاه پلیس گانگنام زمان پرونده یو یونگ چول)
من مظنونین قتل زیادی رو دستگیر کرده بودم
باعث شد که کارکنای من ترفیع بگیرن
ما به راحتی اونارو دستگیر کردیم
یه تیم تحقیقاتی بزرگ شامل دویست نفر داشتیم
وقتی که یه قتل در اون زمان رخ داد باید در نظر میگرفتی
که همه پرونده ها بهم مرتبطن
پرونده گوگی دونگ تقریبا شبیه پرونده شینسا دونگ بود
(9اکتبر 2003)
(بیست و چهارم سپتامبر 2003، دو هفته جلوتر)
(گوگی دونگ)
(شینسا دونگ)
کاملا عوض شده
همه چیز عوض شده
اون زمان، یه خونه قدیمی بود که از آجرای قرمز ساخته شده بود
اینجا یه دیوار بود
یه در آهنی هم بود
یه زوج سالخورده اینجا به قتل رسیدن
اون پیرمرد یه استاد دانشگاه بازنشسته بود
اونا خیلی ثروتمند بودن و وضع مالی خوبی داشتن
با یه اسلحه تیز مورد حمله قرار گرفتن
و جمجمه هاشون متلاشی شده بود
اما این یه مورد غیرعادی بود
چون یه صندوقچه سه کشویی داخل کمد لباسا بود
پول توی اون صندوق دست نخورده بود
اگه دزدی بود، باید اشیای قیمتی رو با خودشون میبردن
این مورد باعث شد که باور کنم این یه پرونده سرقت-قتل نیست
ولی کار کسیه که قربانیا رو میشناسه
خودش یه کتاب جدا تو کلاس جرم شناسی داره
توی چنین پرونده هایی میتونیم ظرف یه هفته قاتل رو دستگیر کنیم
اگه اطرافیان مقتولین رو زیرنظر بگیریم
پس وقتی درباره گوگی دونگ شنیدم
مشکوک شدم که شاید مهاجم یکی از آشناها باشه
کسی که اونارو میشناخته
ولی به عنوان رئیس پلیس گانگنام
کار زیادی نمیتونستم انجام بدم چون خارج از حوزه من بود
ازونجایی که ما هم یه پرونده حل نشده دستمون بود
جوابشون این بود که
"برین پرونده خودتون رو حل کنین"
من به صحنه جرم توی شینسا دونگ رفتم
نمیتونستم برم داخل پس از بیرون نگاه کردم
یه چیزی عجیب بود
معمولا هر ایستگاه پلیس
مسئول رسیدگی به پرونده ای میشه که توی حوزه اوناست
و چیزی منحصر به فرد بود برای ما
سیستم ترفیع پلیسا توی کره جنوبیه
اگه جرایم زیاد باشه ولی دستگیری کافی نباشه
بد ارزیابی میشیم
اینطور نبود که بخوان پرونده رو حل نشده نگه دارن
ولی پرونده رو مخفی نگه داشتن
تا وقتی که مطمئن بشن میتونن دستگیرش کنن
فقط یه بار پرونده رو منتشر کردن
اونم بعد دستگیری مظنون
تا عملکردشون خوب بررسی بشه
بنابراین خیلی وقتا از پرونده ای که خارج از
حوزمون بود خبر نداشتیم
حدود دویست نفر توی این پرونده بودن
زمانی بود که ما فقط روی پرونده های قتل تمرکز میکردیم
جرایم کوچیک تر مثل تجاوز رو کنار گذاشتیم
و تمرکزمون رو گذاشتیم روی جنایات خشن تر و قتل
بازرسای ما یکی یکی از مردم بازجویی کردن
رفتن اون اطراف و از مردم پرسیدن که آیا فرد مشکوکی رو اون دور و بر دیدن
این ابتدایی ترین روش تحقیق بود
یه شوخی کامل در مقابل استاندارد های امروزی
با وجود تلاش زیاد پرونده باز موند
و شروع کردیم به فکر به اینکه به یه روش متفاوت برای حل این پرونده نیاز داریم
امیدوارم کنجکاو باشین که
اولین بار چرا پروفایلرهای مجرمین بوجود اومدن
من اولین کسی بودم که توی پلیس کره نوعی روش تحقیق
به اسم پروفایلر جنایی رو معرفی کردم
من به عنوان اولین پروفایلر کره شناخته میشم
توی کره من تنها کسیم که واجد شرایط استاد پروفایلر نامیده شدن هستم
پروفایلرها با مامورین صحنه جرم به صحنه جرم میرن
و درحالی که مامورین مدارک رو جمع آوری میکنن
پروفایلرها یه تجزیه و تحلیل کامل رفتاری انجام میدن
از وقایع اتفاق افتاده توی صحنه جرم
تا 1980، جرایم کره جنوبی
احتیاجی به پروفایلر و مامورین صحنه جرم نداشت
زمانی بود که هر جرمی یه انگیزه واضح داشت
ولی از اواسط دهه ۱۹۹۰
جرم هایی که مجرمینش
خشم خودشونو سر افراد نامشخص خالی میکردن شروع کردن به زیاد شدن
جامعه کره تغییر زیادی رو تو مدت کمی تجربه کرد
در ۱۰۰ سال اخیر قبل نو سازی
کره زیردست قانون بیرحمانه مستعمراتی ژاپن بود
وقتی جنگ جهانی دوم تموم شد شبه جزیره کره به دو قسمت تقسیم شد
برای مدت زمان زیادی باهمدیگه مسالمت آمیز زندگی کردیم
ولی بعد یه جنگ و کشتار راه افتاد
اقتصاد هم کاملا خراب شد
از ۱۹۶۳ تا ۱۹۸۰
کره جنوبی رشد عظیم اقتصادی به اسم معجزه رودخانه هان رو
تجربه کرد
اون زمانی بود که همه فکر کردن
کره یکی از بهترین کشوره های پیشرفته است
ولی اون افکار در اوایل دهه ۲۰۰۰ به سرعت از بین رفت
و جامعه در یه پرتگاه عمیقی افتاد
وون کره ارزشش رو از دست داد
و ارز خارجی به پایین سقوط کرد
دولت سرانجام تصمیم رو گرفته
که درخواست سرمایه ضروری از صندوق بین المللی پول کنه
انتظار میره که دولت
خواستار درخواست دادن برای دریافت حدودا ۳۰میلیارد دلار برای کمک باشه
اون وقت بعد اینکه بدهی به نحوی جبران و غلبه شد
مردمی که از موقعیت نجات یافتن به تنهایی میوه موفقیتشونو
میچیدن و درو میکردن
در حالی که مردمی که شونه خالی کردن نمیدونستن چجوری به جلو پیش برن
ما در موقعیتی بودیم که هیچ تضمینی در جامعه نبود
مردمی که عقب موندن هیچ جایی نداشتن که برن
خیلی از مردم بی خانمان شدن شغلشونو از دست دادن
و سر از خیابون ها در آوردن
خانواده ها جدا شدن، و چیزهای ترسناکی اتفاق افتاد
و بعدش
پولدار پولدارتر شد
و فقیر فقیرتر
این حس محرومیت مشکل نبود
ولی مشکل این بود که چجوری اون محرومیت به بیگانگی تبدیل شد
حسی که یه چیزی اشتباهه
و اینکه آدمی محروم از بعضی چیزهاست
سرانجام منجر میشه اون شخص یه حس بیگانگی داشته باشه
وقتی کسی از فرصتی که به عنوان عضوی از جامعه شرکت کنه و سهیم باشه محروم شده
باعث میشه مردم وقتی در ازای خشم و ناامیدیشون به بقیه حمله میکنن
هیچ نوع عذاب وجدانی نداشته باشن
دوران مقابله های خشن بود
(سرویس و خدمات نجات سئول)
من به عنوان زمانی که پرونده های تجاوز زیاد شد به یادش میارم
پرونده هایی شامل دزدیدن بچه ها و زن ها
پی در پی اتفاق میفتاد
پرونده های آدم ربایی با باج گیری زیاد
من با گانگسترها سروکله میزدم پس خطر همیشه کمین کرده بود
سینم رو با بالشتک نرم زیر لباسم پوشونده بودم
که شاید با چاقو بهم حمله کردن
جرم هایی که تو کشورهای پیشرفته با سرمایه رخ میده
مثل آمریکا، ژاپن یا اروپا
بالاخره شروع کردن تو کره هم اتفاق بیفتن
هنوزم ناراحتم که نتونستم اونایی که باید میمردن رو بکشم
مردم بیشتری باید میمردن
روانشناس های جنایی زیادی بهش میگن "جرم ناشی از عدم تبعیض"
این شامل قاتل های سریالی میشه
جرم بدون انگیزه هم نامیده میشه
جامعه اونموقع همینطوری بود
ولی شهروندای زیادی تا اون موقع بهش پی نبردن
ولی پلیس ازش باخبر بود
من از بیرون ساکت بودم
(سکوت)
ولی از درون رعش داشتم
(رعد و برق)
این کارو کردم تا جامعه رو بکشم
حتی تو تاریخ، هر موقع جامعه تو غوغا و آشفتگی بود
شورش هایی بوده که مردم امور رو به دست خودشون گرفتن
(شورش ها)
وقتی من بالاخره این حقیقت تلخ رو فهمیدم
که پول تنها چیزی بود که اهمیت داشت
حتی خودمم به پیش بردن مجازات فکر کردم
تیم تحقیقاتی هیچ پیشرفتی اونموقع ندیده بودن
وقتی دومین جرم رخ داد
پی بردم که دو تا پرونده ها بهم ربط داشتن
در حالی که، هیچ مدرک قطعی نبود
مطمعنا سخت بود که بگی دوتا پرونده ها
توسط یه نفر انجام شده بودن
(اولین پرونده، شینسا-دونگ) (دومین پرونده، گوگی-دونگ)
مأموریت توی دست مثله حل کردن یه پازله، یکی یکی
تلاش گرفتن یه قاتل سریالی به عنوان یه پروفایلر
به اندازه ای که مردم تصور میکنن هیجان انگیز و پر پیچ و خم نیست
اینکه بدونی قراره بازم کسی کشته بشه
و حس گناهی که نتونی ازش پیشگیری کنی
همش یه قسمتی از تجربه ست
من تنها پروفایلر بودم که به صحنه جرم اعزام شد
اولین فکری که به ذهنم رسید وقتی شروع کردم به تحلیل کردن دومین پرونده
این بود که هیچوقت این سلاح قتل رو ندیدم
رو پیدا کردن اسلحه قتل تمرکز کرده بودم
ما همیشه شک و تردید های زیادی درباره اسلحه قتل داشتیم
ما ابزار های مختلفی رو گیر آوردیم و به دیوار آویزونشون کردیم
برای حدس زدن اینکه کدوم میتونه اسلحه قتل باشه
دور هم جمع میشدیم و راجبش بحث میکردیم
ما نتونستیم اسلحه قتل رو بین ابزارهای موجود پیدا کنیم
حتی چیزی شبیه به چکش
نمیتونست فرورفتگی مثل اون رو روی جمجمه جا بذاره
یعنی چه چیزی اسلحه قتل بود؟
( مرکز کنترل شهر گانگنام)
اون زمان، تو سئول همونطور که پلیس کلانشهر سئول بودیم
ما همه برای همه پرونده های قتل که داخل شهر رخ داد آماده و تجهیز شدیم
با تیم تحقیقات از نزدیک ارتباط برقرار کردیم
هی از صحنه هایی که خیلی مدرک نداشتن دیدن میکردیم
از اونجایی که صحنه های جرم دست نخورده مونده بودن
آزمایش های پزشکی قانونی اضافی انجام میدادیم تا هر مدرکی رو که ممکنه جا انداخته باشیم پیدا کنیم
همه پرونده های قتل رو جمع آوری کردم
که تو 30 سال قبل در کشور رخ داده بودن
و به آمارها نگاه کردم
چه سلاح هایی روی چه قسمتی از بدن استفاده شدن
و چه قسمت هایی از بدن بیشتر از همه بهش حمله شده
معلوم شد که سر
بیشترین مورد حمله قرار گرفته تو جرم های ناشی از خشم یا کینه بود
به نتیجه رسیدم که مهاجم از نظر عاطفی هدایت میشده
که خشمش رو نشون بده
هیچ مدرکی نبود که اون دنبال چیزای قیمتی میگشته بوده
حتی پول نقد هم دست نخورده باقی مونده
پس به نتیجه رسیدم که اون مثل بقیه مجرما نیست
پس بین تحقیقات
ما دنبال مظنونایی میگشتیم
که مشکلات روحی روانی داشتن
یه بیمارستان عمومی تو جونگگوک-دونگ، سئول بود
اون یه بیمارستان دولتی بود
که افرادی که از اختلالات رفتاری رنج میبردن درمان میکرد
ما به اون بیمارستان رفتیم
یه بار اونجا پرسیدیم که آیا اونجا مریضی بوده
که همچین تمایلات خشونت آمیزی داشته یا نه
ولی کسی که همچین ویژگی هایی داشته به یاد نداشتن
به بن بست خورده بودیم
ناامید بودیم
من یادم میاد خیلی نگران بودم
که چی درباره ی این قاتل میدونم یا نمیدونیم
خیلی نگران بودیم
جوری که من و هم تیمی هام از خورد و خوراک افتاده بودیم
ولی بعد پرونده سوم پیداش شد
(شانزده اکتبر۲۰۰۳)
(گوگی دونگ، شینسا سونگ)
(شینسا دونگ)
(سامسونگ دونگ)
وقتی ما پروفایلرا برای پرونده سازی به صحنه ی جرم میریم
با دلی سرد و بی احساس میرسیم اونجا
ما احساسات شخصی مثل ترس و دلسوزی رو کنار میذاریم
برای اینکه نتیجه ی دقیقی بگیریم و بتونیم تشخیص بدیم که دقیقا چه اتفاقی افتاده
یک سری دستور العمل رو در نظر میگیریم تا بتونیم خودمونو کنترل کنیم
روالِ معمول رفتن سر صحنه ی جرم اینجوریه که
پنج تا مامور صحنه جرم با یه پروفایلر باهم یه تیم بشن
هروقت پرونده ی جدیدی باشه باهم فرستاده میشیم اونجا
اگه یه مورد قتل باشه، ما اول از همه میریم سر صحنه
...وارد خونه شد
...مادر بزرگ رو کشون کشون برده توی حموم
و اونجا بهش حمله کرده
خون خیلی زیادی بود
اون هوای سردی که
از جنایت رخ داده خونه رو پر کرده هنوزم حس میکنم
(مامور اعزام شده به صحنه جرم)
حتی کارآگاهای ارشد که داشتن از پله ها میرفتن بالا، برگشتن پایین
مونده بودیم که چمونه
هممون حال و هوایی که اونجا بود رو درک کرده بودیم
صحنه ی جرم همینقدر وحشتناک و ترسناک بود
صحنه رو به طور کامل بررسی کردیم
بعد بازرسی رو بیرون از خونه ادامه دادیم
و متوجه کولرِ بیرونی شدیم
دستگاه به دیوار چسبیده بود ما از نزدیک بررسیش کردیم
و وقتی دقیق تر نگاه کردیم
یه ردِ کفش خیلی کمرنگ روش پیدا کردیم
قاتل روی کولر پا گذاشته بود
که بتونه داخل خونه رو بهتر ببینه؟
یا برای وارد شدن به خونه روی کولر پا گذاشته بود؟
اینا فکرایی بودن که توی سرم میچرخیدن
(گوگی دونگ، شینسا دونگ، سامسونگ دونگ)
دوتا ردِ کفش پیدا کردیم
هر کدوم از صحنه های جرمِ سامسونگ دونگ و گوگی دونگ بودن
با دیدن الگوی دوتا ردِ پا
معلوم شد دوتاشون از یه کفشن
توی اولین پرونده هیچ رد پایی توی شینسا دونگ پیدا نکردیم
ولی، با توجه به شکل زخم ها، بنظر میرسید سلاح مشابهی استفاده شده
توی هر سه پرونده ی ساسونگ دونگ، گوگی دونگ و شینسا دونگ
(گوگی دونگ، شینسا دونگ، سامسونگ دونگ)
چیزی که بهش فکر میکردم این بود که
اینا یه سری قتل زنجیره ایِ که توسطِ یه قاتل رخ داده
با انگیزه ای نا مشخص
یه سری از قتل ها وجود داره
که هدفش افراد مسنیه که توی محله های ثروتمند نشینِ گانگنام زندگی میکنن
قربانی ها با ضربه ی یه چیز سنگین به سرشون کشته شدن
پول ها و وسایل ارزشمندشون دست نخورده باقی موندن
شهروندا دارن مضطرب میشن
آژانس پلیس سئول اونو انکار میکرد
میگفت که پرونده ها به هم ربطی ندارن
ولی گزارشگرا اعتقاد داشتن که همش کارِ یک نفره
فکر میکردم که باید بیشتر مراقب باشم و درارو قفل کنم
بخاطر همین حتی در دسشویی رو هم قفل‌‌ میکردن
اولش، با خودم فک میکردم که میتونه یه قتل زنجیره ای باشه؟
با پیدا شدن پرونده های بیشتر بیشتر مطمئن شدیم
که اینا کارِ یه نفره و این یه پرونده ی قتلِ زنجیره ایه
رئیس پلیس گفت بازم یه قتل دیگه؟
وقتی بهش گفتم ممکنه یه قتل زنجیره ای باشه جا خورد و گفت
فکر میکنی اگه یه قاتل سریالی توی سئول باشه
مردم چقدر آشفته میشن؟
بهم گفت که دیگه اصلا حرفشو نزنم
من از اصطلاحِ قاتلِ زنجیره ای استفاده کردم
مدارک و فایل هارو با پلیس های بالا رتبه در میون گذاشتم
یکی از همکارام بهم زنگ زد و گفت
چرا هی راه افتادی و میگی این یه پرونده ی قتلِ زنجیره ایه؟
بهم گفت که این چرت و پرتارو بس کنم
ما حدس میزنیم که قاتل از آشناهای مقتول باشه
این نظرِ ایستگاه پلیس محلی بود
که نمیشه بعنوان قتل های بهم مرتبط بهشون نگاه کرد
این اشتباه تقصیرِ آژانس پلیسِ سئول بود
واقعا اشتباه بود
(هجده نوامبر۲۰۰۳)
شنیدم آی کیوی ماهی0.7 عه
پس آی کیوی ماهیگیری که نمیتونه ماهیو بگیره چنده؟
روزانه از هر ده نفر یک نفر میمیره
ولی پلیس فقط واسه خودش گشت میزنه
سخت کار میکنن تا قاتلارو بگیرن
که فقط دوباره و دوباره از دستشون بدن
فکر میکنین این پلیسا مالِ کدوم کشورن؟
امروز، حدودای۳ عصر، یه آتش سوزی رخ داد
توی یه خونه ی دو طبقه از هم در هه هوا دونگ، چونگنو گو، سئول
(گوگی دونگ، هه هوا دونگ، شینسا دونگ، سامسونگ دونگ)
کیم، صاحبِ۸۷ ساله ی خونه
و بِک، خانه دار۵۰ ساله، مرده پیدا شدن
بابای منه، چخبر شده؟
امروز صبح باهاش تلفنی صحبت کردم
توی هال، یه پسربچه ی یک ساله نجات پیدا کرده
زیر پتوش بود و به بیمارستان منتقل شد
چون یکی خونه رو آتیش زده بود
فکر کردیم که از سه تا قتل اولی جداست
اولش همچین فکری میکردیم
بر اساس آسیبی که به گاوصندوق طبقه بالا وارد شده
و بخاطر اینکه خونه تویِ یه محله ی مرفه بود
پلیس عقیده داشت که این یه قتل و سرقت بوده که با آتش سوزی تموم شده
صاحبخونه با یه عالمه زخم روی بدنش روی تختش افتاده بود
و نشونه های ضربه ی محکم به سر بوده
هر دو مقتول تا حدی سوختگی داشتن
نشونه هایی از تلاشِ قاتل برای شکستن گاوصندوق وجود داشت، ولی همین بود
نکته ی قابل توجهی که توی مدارک بود
ردِ کفشی بود که توی پرونده ی هه هیوا پیدا کردیم
همه ی بازرسا تایید کردن رد کفشی که توی گوگی دونگ پیدا شد
و دومی که توی سامسونگ دونگ پیدا شد
با این رد کفش تطابق دارن
(گوگی دونگ، سامسونگ دونگ، هه هوا دونگ)
با پیدا شدن مدارک بیشتر
نتیجه گرفتیم که همه این پرونده ها بهم مرتبطن
از اون لحظه
عبارتِ قتل زنجیره ای توسط مطبوعات استفاده میشد
احتمالا میخواسته گولمون بزنه یا از شر مدارک خلاص شه
یا شاید فقط داشته بازیمون میداده
یه مرکز تحقیقات ترکیبی تشکیل شد
ولی محرمانه باقی موند
هر تیم تحقیقات از ایستگاه های پلیس مختلف
به هم پیوستن و واحد رو تشکیل دادن
و باهم شروع به کار کردن تا تحقیقات رو انجام بدن
سابقه تماس هایی که نزدیک صحنه ها برقرار شده بودن رو بیرون کشیدیم
همه ی کارآگاه ها
از هر سه پایگاه پلیس روزانه بیرون میرفتن تا مکان روزانه اونا رو چک کنن
یه پروسه ی طولانی و سخت بود
راستشو بخواین، بهترین کار نبود
ولی مدرک کافی وجود نداشت
شبا مسیر هارو بستیم
و از تک تک ماشینایی که رد میشدن سوال کردیم و صندوق عقبشون رو چک کردیم
در طول روز، اگه هر آدم مشکوکی میدیدیم
کیفشونو میگشتیم ببینیم چکش دارن یا نه
این جستجوهای رندوم
باید برای مردم خیلی ناخوشایند بوده باشه
ولی واقعا یه استراتژی مهار اولیه بود
بررسی کردیم که چه کفشایی همون رد رو داشتن
اونا کفش های بوفالو بودن
ما تونستیم تایید کنیم که قاتل این کفش ها رو پوشیده
ما حتی سعی کردیم قتل بعدی روبا استفاده از الفبای کره ای پیش بینی کنیم
گوگی دونگ
گو و گی با گ شروع میشن
شینسا دونگ هم آوا های یکسانی دارن
سامسونگ دونگ هم شبیه همینه
پس فکر کردیم قاتل تو محله هایی رفته
که اول هجای اول و دومشون حروف یکسانی داشته
هه هوا دونگ هم به این صورته
خیلی مورد عجیبی بود
فکر میکردم قاتل به این سبک پیش میره
بعدی سوسو میشه پس
رئیس پلیسایی که تو همچین محله هایی بودن
شروع کردن مضطرب بشن
اما هیچکدوم از کارامون فایده ای نداشت
ما فقط دور خودمون میچرخیدیم
بدون هیچ پیشرفتی
فکر میکردم چجوری میخوایم این پرونده رو حل کنیم؟
مردم ما چقدر مضطرب میشن اگه دوباره همچین موردی رخ بده؟
این چیزی بود که من رو بیشتر نگران کرده بود
ما اون موقع شیفت های ۲۴ ساعته داشتیم
ما دیوونه وار سخت کار کردیم
من نرفتم خونه تو دفتر غذا خوردم و خوابیدم
اما مهم نبود چقدر تلاش کنم نتیجه معکوس میداد
من یه هدف روشن داشتم
برای همین خیلی سخت بود چون
سعی داشتیم هرجور شده به قاتل نزدیک بشیم
و اون موقع
مدام مشغول کار بودیم توساعت کاری بیرون خونه همه جا
(ایستگاه پلیس کلانشهر سئول)
وقتی تو دفتر بودم
به مرور کردن فیلم ها وعکس های صحنه جرم ادامه میدادم
تا ببینم چیزی از قلم افتاده یا نه
ما خیلی ناامید شدیم
این نوع پرونده تو کره بی سابقه بود
و هیچ تفکری نداشتم
که قاتل چه نوع آدمیه
برای همین این هم از نظر روحی وجسمی خیلی سنگین بود
همه چیز نامشخص بود و ما احساس ناتوانی کردیم
عزت نفسم به شدت پایین اومد
چون نمیدونستم چه کاری باید انجام بدم
در آخر، من احساس گناه کردم
اگه نمیتونستیم این قضیه رو حل کنیم قتل دیگه ای اتفاق میفتاد
مشخص بود قربانی های مسن بیشتری
خواهند بود
اونموقع تو سئول دوربین مداربسته کمی وجود داشت
اما تو مسیر اصلی منتهی به صحنه چهارم جنایت
یه ساختمون بزرگ وجود داشت
،تو اون ساختمون
یه دوربین مداربسته برای نظارت بر کارکن ها داخل اون نصب شده بود
که ورود و خروج رو کنترل کنه
دوربین مداربسته به سمت داخل ساختمون بود
برای همین فقط یکم از خیابون رو میگرفت
با این حال، توی فیلم دوربین ثبت شده
که اونو به خانواده قربانی ها نشون دادیم
از اونا پرسیدیم که اون رومیشناسن؟ شاید قبلاً اون شخص رو دیده باشن
گفتن چون فقط پشت اون شخص معلوم بوده نمیتونن تشخیص بدن
و فیلم از راه دور گرفته شده
ولی اونا لباسی که پوشیده بود رو شناختن
ژاکتش متعلق به شوهر مقتولی بوده
برای همین، ما میتونیم اون مرد رو به عنوان قاتل مشخص کنیم
فیلم فقط اون رو از پشت نشون میده
ما نیاز داشتیم که چهره اون معلوم باشه
اما تو فیلم اصلا صورتش معلوم نبود
برای همین ما نتونستیم با استفاده از اون فیلم قاتل رو شناسایی کنیم
ولی به هرحال اون تو فیلم بود
قاتل یه شخص واقعی بود نه یه روح
خیلی از مردم ممکنه از اونجا رد شده باشن
اما خوشبختانه قاتل از جلوی اون ساختمون رد شده
پشتش توی دوربین معلومه
بعد پیدا کردن اون فیلم همه توانمون رو جمع کردیم
تا یجوری ازش برای شناسایی قاتل استفاده کنیم
نظرات متفاوتی توی تیم تحقیق وجود داشت
هرکس نظر متفاوتی میداد
بحث موافق بودن یا نبود برای عمومی سازی پرونده نبود
این بود که اگه فیلم منتشر بشه، قاتل ممکنه الگوها یا روش هاش رو تغییر بده
و ردیابی اون حتی سخت تر میشه
یا ممکنه گم و گور بشه
اگه اونو از افتادن توی دوربین ها میترسوندیم
ممکنه از نظر روانی روی اون تأثیر بذاره و دست از ارتکاب هر گونه قتل دیگه برداره
تصمیم برای عمومی کردن فیلم
به این خاطر بود که کار دیگه ای نمیتونستیم انجام بدیم
به نوعی آخرین راه حل بود
،با اینکه فقط پنج تا ده دقیقه بود
احساس میکردم پونصد سال یا حتی پونصد هزار ساله
خیلی استرس داشتیم
چون تصمیم اشتباه گرفتن
میتونه منجربه بیشترشدن قربانیا بشه
برای همین تصمیم گیری خیلی سخت بود
پلیس به شناسایی مظنون یک قدم نزدیک تر شده
در قتل های زنجیره ای با قربانی های افراد مسن
مردی بیست و چند ساله که گفته میشه مظنونه
تو دوربین نزدیک محل دیده شده
میخواستم یه اطلاعیه عمومی بدم و به قاتل بگم
که موقع ارتکاب به جرم توسط دوربین ضبط شده
هرجام که باشه
رد کفشی که تو صحنه دیده شده
با موارد گوگی دونگ و سامسونگ دونگ
پلیس الان در حال بررسیه احتمال قتل زنجیره ای هست
بالاخره کلمه زنجیره ای باید گفته میشد
وقتش که رسید به طور گسترده خبرش پخش شد
با جایزه پنجاه میلیون وون
پلیس ده هزار اعلامیه در کشور پخش کرده
با عکسی که نشون میده 168 سانتی متر قد شخص تحت تعقیبه
تحقیقات خیلی کند شد
وقتی متوقف شد
مطمئن نیستم چرا، ولی قتل ها متوقف شد
ما مدام صحنه ها رو تحلیل می کردیم
بررسی میکردیم که باشاهدا چطوری برخورد کنیم وچطوری پیش بریم
اون موقع هممون حس میکردیم
که چیزی برای بررسی نمونده
قاتل اون موقع متوقف شده بود
ما هم دیگه به بن بست رسیده بودیم
چون نتونستیم دستگیرش کنیم خیلی تحت فشار بودیم
همچین قتل هایی اتفاق افتاد
و حل نشده باقی موند
ولی یه پرونده خیلی وحشتناک دوباره منتظرمون بود
(مامور اعزامی به صحنه جرم)
سلام
من مرد منفورم
یو یونگ چول
آرزوم بود که رعد وجودم همه چیز رو میسوزوند
و یه طوفان همه چیز رو داخل خودش بکشه
به دلیل این جنون میل شدیدی برای
صدمه زدن به مردم مثل یه دیوونه داشتم
بدون اینکه بفهمم از خود بیخود شده بودم
(گوگی دونگ، هه هوا دونگ، شینسا دونگ، سامسونگ دونگ)
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.