‫پرسیوال پسر جوونیه که به همراه پدربزرگش
‫در مکان دورافتاده‌ای به‌نام انگشت خدا زندگی می‌کرد.
‫وقتی ایرون‌شید، پدرش... یهو ظاهر شد، روزهای شادش به پایان رسید.
‫با فکر پدربزرگ مرحومش، پرسیوال پا به سفر گذاشت.
‫در راه، راجع به پیشگویی چهار شوالیه‌ی رستاخیز فهمید...
‫و اینکه خودش نیز شوالیه‌ی پیشگویی‌ای هست که دنیا رو نابود می‌کنه.
‫سپس فهمید اگه به‌دنبال سرنوشت بره،
‫به دشمنی که پدربزرگش رو کشته، یعنی ایرون‌شید می‌رسه.
‫به‌خاطر رویارویی‌ها با دوستانش و مبارزات با دشمناننش، پرسیوال قوی‌تر شد،
‫و درآخر به پادشاهی لیونس رسید.
‫جایی که پادشاه ملیوداس و باقی چهار شوالیه‌ی رستاخیز رو دید.
‫ولی دستان دشمن نیز به آنجا رسیدند،
‫و بالأخره ارباب ایرون‌شید،
‫کسی که تعقیب‌کنندگان زیادی را به ‫ دنبال شوالیه‌های پیشگویی فرستاده بود...
‫یعنی آرتور پندراگون، پدیدار شد.
‫چهار شوالیه‌ی رستاخیز کسانی‌ان که دنیا رو نابود می‌کنن.
‫سرنوشت پرسیوال قرار به‌شدت متحول بشه.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اهالی لیونس.
‫به حرف‌های من گوش فرا دهید.
‫من آرتور پندراگونم.
‫حاکم کملوت، کشوری در جنوب هستم...
‫سرزمینی که گفته می‌شه در «جنگ مقدس» بین...
‫هفت گناه کبیره و ارباب شیاطین نابود شده بود.
‫حرفاش دارن تو ذهنم منعکس می‌شن.
‫و هم‌اکنون، مردم لیونس...
‫شما هم به دوراهی‌ای رسیدین که ‫کملوت نیز زمانی باهاش روبه‌رو شد.
‫نابود می‌شین... یا زنده می‌مونین؟
‫صلحی که درحال‌حاضر برقراره، صرفاً یه‌چیز موقتیه.
‫تاریخچه‌ی بریتانیا اینو واضح کرده.
‫جنگ مقدس ۳۰۰۰ سال پیش، و ۱۶ سال پیش...
‫کشمکش بی‌پایان و خونین بین نژادهای مختلف...
‫و هربار، بشریت برای باقی نژادها، خودشو فدا کرده.
‫می‌دونم بین‌تون کسایی هستن که تو جنگ مقدس ‫دوستان و خانواده‌شونو از دست دادن...
‫می‌دونم هنوز هم اون زخم‌ها درون قلبتون هستن.
‫زخم‌هایی که گذر ۱۶ سال هم توان درمان نداره.
‫مامان... بابا...
‫خواهرم برای محافظت ازم برابر یه شیطان مرد.
‫وقتی کسی از دنیا می‌ره، ممکنه دیگه برنگرده.
‫زخم‌هایی که در قلب بازماندگان حک شدن، تا ‫ابد عذاب‌شون خواهند داد.
‫حرفت چیه؟!
‫هنوزم باید به‌خاطر کسایی که مردن، به زندگی ادامه بدیم!
‫ولی اگه بتونین این خانواده‌ای که انقدر عاشق‌شین ‫رو باز هم ببینین چطور؟
‫اگه بتونین احساسی که هرگز نتونستین قبل از ‫مرگ عشق‌تون بهش بگین رو، بیان کنین چی؟
‫اگه بتونین آرزوهای غیرممکن رو برآورده کنین چی؟
‫عمراً ممکن باشه!
‫ما رو احمق فرق کردی؟!
‫فریب‌کار!
‫نه.
‫همچین چیزهایی حقیقت دارن.
‫سرزمینی که کسی درش نه آسیب می‌بینه و نه تنها می‌شه.
‫مکانی آرامش‌بخش که درونش همه در مقابل انواع ‫تهدیدات و مصیبات در امانن.
‫و اون هم کملوته، پادشاهی ابدی من.
‫این یه رویائه؟
‫زنمه! می‌بینمش!
‫اگه برم کملوت، واقعاً...
‫دوباره می‌تونم بچه‌مو ببینم!؟
‫باباجون؟
‫مأموریت من در زندگیم، نجات بشریته.
‫البته قرار نیست مجبورتون کنم،
‫ولی لطفاً حسابی روش فکر کنین.
‫هفت گناه کبیره الحق قهرمانان پادشاهی‌ان...
‫ولی صرفاً یه گروه از نژادهای مختلفن.
‫کاملاً مشخصه که به بشریت... و همه‌تون خیانت می‌کنن.
‫الحق که یکی از شوالیه‌های پیشگویی‌ای!
‫مقابل «والای شاه» مقاومت کردی و تازه حمله هم کردی...
‫تمام حرفای فریبانه‌ت...
‫حالمو بهم می‌زنن.
‫چقدر جوونی.
‫خب خب خب...
‫کی فکرشو می‌کرد اینطور رو هم شمشیر بکشیم.
‫اعلی‌حضرت!
‫عـــه!
‫اعلی‌حضرت؟
‫اون بچه‌هه؟
‫ببخشید، ولی تصمیم من اینه که...
‫اگه بشریت صلح حقیقی می‌خواد، باید از شر ‫تمام نژادهای دیگه خلاص بشه.
‫ملیوداس...
‫یادته بهم چی گفتی؟
‫گفتی وقتی یه مرد قولی می‌ده، نباید بشکنتش.
‫ولی اینم گفتم...
‫حتی اگه مسیر اشتباهی رو پیش بگیری، هفت گناه ‫کبیره هم همیشه همراهت میان.
‫آرتور!
‫وقتشه چشماتو باز کنی!
‫چشمامو باز کنم؟
‫چشمام خیلی وقته بازن. برای همین الان اینجا مقابلت ایستادم.
‫اینکه آدما بتونن با بقیه‌ی نژادها هم‌زیستی کنن صرفاً یه فانتزیه،
‫و قسم می‌خورم، این دنیا رو برای آدما پس می‌گیرم!
‫چرا دخالت کردی؟!
‫خـ ـ خودم از پسش بر میام!
‫تریستان، برو عقب.
‫کـ ـ کوه به باد رفت!
‫پشمام!
‫نباید مزاحم مبارزه‌ی اعلی‌حضرت بشیم!
‫باید درجا تخلیه کنیم!
‫هندی سنسه، وایسین! تریستان-ساما...
‫تریستان-ساما!
‫عقب بمون!
‫خفه بابا!
‫عجب بچه‌ی بدی.
‫یه بچه نباید با پدر مهربونش اینطوری حرف بزنه.
‫این قدرت...
‫تاریکی‌ای به قدرتمندی‌ای که جسم داره؟!
‫پادشاه آرتور!
‫نکن! حریفش نمی‌شی!
‫خوبی؟
‫کی کمک تو رو خواست!؟
‫تا کِی می‌خوای مثل یه بچه باهام رفتار کنی؟!
‫نمی‌تونی به‌حالت عادی برگردی، نه؟
‫خفه‌شو! خفه‌شو! خفه‌شو!
‫بدون کمک تو هم می‌تونم بجنگم!
‫واقعاً که بچه‌ای.
‫هیچی سرت نمی‌شه.
‫چی گفتی...؟!
‫صرفاً تو این مبارزه تو دست‌وپای باباتی.
‫نگران نباش.
‫ملیوداس، تو هم وضعت همینه.
‫وقتی پادشاهیت در خطره، وقت داری نگران پسرت باشی؟
‫اگه به بچه‌م اهمیت ندم، چطوری می‌تونم یه پادشاه باشم؟
‫پس پادشاه نیستی.
‫فکر کن، حاکم یه مملکت باید چه کاری انجام بده؟
‫باید تصمیم بگیره، و عمل کنه.
‫برای محافظت از مملکت و مردمش، باید ‫خودشو بیخیال شه، احساساتش رو...
‫تریستان!
‫و همینطور همسر و بچه‌ی عزیزش رو.
‫موافق نیستی؟
‫اصلاً!
‫جدی؟
‫درد داری؟! یکم تحمل کن!
‫پس به‌خاطر محافظت از بچه‌ی عزیزت بمیر.
‫نه!
‫ملیوداس!
‫اشتباه می‌کنی.
‫چی؟
‫تریستان!
‫واقعاً دردسر داریا.
‫دووم بیار، تریستان!
‫من...
‫کافیه.
‫با یه ضربه شاهزاده‌ی رم‌کرده رو آروم کرد؟
‫پشمام!
‫شماها صداش زدین؟!
‫آره! سریع‌ترین راه بود.
‫پس کار تو بود؟
‫تو هم یکی دیگه از چهار شوالیه‌ی رستاخیزی، نه؟
‫تو پادشاه آرتوری؟
‫اگه باشم چی؟
‫لنسلوت قویه، ولی حریفش نمی‌شه.
‫یه مبارزه‌ی تک به تک زیادی بده!
‫کارش تمومه.
‫اون احمق حتی نمی‌بینه حریفش چقدر ازش فراتره.
‫هوی! ساکت شو.
‫عمو، بسپرش به خودم. حله؟
‫حله، لنسلوت!
‫لنسلوت؟
‫زور نزن اسمم یادت بیاد.
‫همینکه فهمیدم تو پادشاه آرتوری کافیه.
‫ما تاحالا همو ندیدیم، درسته؟ کاری کردم انقدر ازم عصبانی‌ای؟
‫اون شمشیره... ابزار جادویی خوبیه.
‫هربار دندونش بشکنه، یدونه جدیدش جایگزین می‌شه.
‫تیغه‌ی آشوب منه، کارنونان.
‫پس این‌یکی دندونا چی؟
‫بالأخره قراره یکم سرگرم شم.
‫با قدرت آشوب خودتو درمان می‌کنی؟
‫پس چرا از یه دست مصنوعی استفاده می‌کنی؟
‫تو آخرین جنگ مقدس اون گربه‌هیولا‌ـه خوردش، نه؟
‫پس اینم می‌دونی؟
‫آره، درسته. اون‌موقع خیلی جوون بودم.
‫به‌عنوان یادآور ضعف و خامی‌ـم نگهش داشتم.
‫هرچی حالا.
‫وقتی باختی اینو بهونه نکنی.
‫جوونی...
‫به‌شدت جاهل، بی‌رحم و شیرین.
‫چی داری زر زر می‌کنی؟
‫بیخیال!
‫چـ ـ چـ ـ چـ ـ چی چی شد!؟
‫حداقلش با پادشاه‌ آرتور برابره!
‫چه قوی!
‫پرسیوال، معلومه. قدرتش حتی فراتر از منه.
‫شش سال پیش، لنسلوت از پادشاهی بنویک ناپدید شد،
‫و سه سال بعد طوری پیداش شد انگار هیچی نشده.
‫قدرت و جادوی سرسام‌آوری به‌دست آورد.
‫تاحالا توضیح نداده چطوری و چرا...
‫ولی قدرت الانش برابر با یکی از هفت گناه کبیره‌ست.
‫خب؟ هنوز نمی‌خوای از دست راستت استفاده کنی؟
‫اینو یه‌لحظه قرض می‌کنم.
‫بازم یکی دیگه...
‫عجب استعدادی داری،
‫ولی قدرت کافی برای شکست دادنم رو نداری.
‫بس کن!
‫آرتور... مگه دست راستت قرار نبود یادآور ضعف و خامیت باشه؟
‫نمی‌تونی منو مقصر بدونی که.
‫می‌دونی، آشوب صرفاً داشت براساس غریزه‌ش برای محافظت ‫از کالبدش عمل می‌کرد.
‫که یعنی، هیچ دخلی به قصد من نداره.
‫برای همین حتی لنسلوت هم نمی‌تونه حرکاتشو بخونه.
‫می‌دونستم همون ۱۶ سال پیش باید آشوب رو ازت جدا می‌کردم.
‫اصلاً این واقعیه؟
‫داریم همه‌شو خواب می‌بینیم!؟
‫عمراً بابا.
‫پس بالأخره جدی گرفتی، نه؟
‫اوه! زنده‌ای!
‫شکاف بین قدرتامونو دیدی؟
‫گفته باشما.
‫تویی که نمی‌تونی «ببینی‌»ـش.
‫ها؟!
‫همچین فشار جادویی‌ای...
‫وایسا، لنسلوت دست‌چپ نبود؟!
‫تو از پسش بر میای!
‫و ـ وای...
‫آ ـ آسمونو ببینین!
‫یه هیولا؟!
‫نه! یه کشتی پرنده‌ی بزرگه!
‫نکنه اونا...
‫آره... اینطور به‌نظر میاد.
‫شوالیه‌های آشوب کملوت!
‫ایرون‌شید!
‫اعلی‌حضرت، وقت بازی تموم شده.
‫لطفاً سریعاً برگردید.
‫این‌همه راه از کملوت اومدین سرم غر بزنین؟
‫درحال‌حاضر پیشنهاد نمی‌شه یه ‫رویارویی تمام‌عیار داشته باشیم.
‫مطمئنم خودتون هم متوجهید.
‫البته.
‫دال‌فلیر، بنویک، و جنگل پادشاه پریون.
‫از هر سه‌جهت خصومت شدیدی علیه‌مون حس می‌کنم.
‫اگه بلایی سرتون بیاد، کسانی که کملوت رو خونه‌شون می‌دونن چی می‌شن؟
‫عجب طرز بیانی.
‫مگه نمی‌شه همینا رو به خودتونم بگم؟
‫واقعاً وجود داشت؟!
‫منو ببرید کملوت!
‫منم!
‫منم می‌خوام بیام!
‫روانی شدین؟! اینا کسایی‌ان که به کشور حمله کردن!
‫درسته...
‫و کی داره ازتون محافظت می‌کنه؟ شوالیه‌های مقدس کشورتون!
‫ایرون‌شید، مأموریت مخصوصی که بهت دادم چی شد؟
‫نگران نباشید.
‫اون مسئله در شرف به پایان رسیدنه.
‫می‌تونستی زودتر بگی.
‫خیلی‌خب، بیاین عقب‌نشیـ-
‫ا ـ اعلی‌حضرت!
‫مشکلی نیست. آماده بشین.
‫ملیوداس-دونو، تا بعد.
‫امروز خیلی پربار بود.
‫نگاهم رو به چیزهای زیادی عوض کرد.
‫تا الان، شما شوالیه‌های رستاخیز،
‫صرفاً یه‌مشت ادویه برای روزهای حوصله‌سربرم بودین.
‫ولی همین‌الان، اینجا، اعلام می‌کنم.
‫از این‌ به بعد، تک تک شوالیه‌های رستاخیز ‫ و متحداشون رو شکار می‌کنم،
‫و از بین می‌برم.
‫وایـــــــــــــی!
‫فکرشو نمی‌کردم بتونیم از اتاق مهمون قلعه استفاده کنیم.
‫از آخرین‌بار که تو تخت خوابیدیم چقدر گذشته؟
‫خفه! انقدر رو تخت نپر!
‫راستی! شنیدم تو زیرزمین حموم هست!
‫بیاین همه با هم بریم!
‫من عمراً بیام!
‫زودباش بیا پایین!
‫چرا انقدر عصبانیه؟
‫چیزی شده؟
‫شوالیه‌های مقدس جونشونو به‌خطر ‫ انداختن تا از شهر محافظت کنن،
‫ولی شنیدین مردم چی می‌گفتن؟
‫منو ببرید کملوت!
‫منم!
‫منم می‌خوام بیام!
‫صرفا رو مخمه. همین.
‫ولی فکر کنم یکم درک‌شون می‌کنم.
‫ها؟ چی می‌گی؟
‫نمی‌دونم چیزی که پادشاه آرتورِ کملوت نشون داد واقعی بود یا نه،
‫ولی مطمئنم باباجون رو دیدم.
‫به‌نظرت کملوت واقعاً چه شکلیه؟
‫سوال خوبیه.
‫اون پادشاه آرتور هم خیلی مرموز بود.
‫هیچ‌کاری ازم بر نیومد.
‫کاملاً به‌دردنخور بودم.
‫پس انقدر قوی بود؟
‫«قوی‌» اصلاً کافی نیست.
‫پرسیوال، شجاعانه جنگیدی.
‫ولی همه خیلی قوی بودن!
‫گاوین و تریستان،
‫ولی ملیوداس و لنسلوت حتی قوی‌ترم بودن!
‫ها؟
‫مـ ـ ملـ ـ ملیوداس؟ منظورت ملیوداس-سامائه؟!
‫آره.
‫حاکم لیونس و فرمانده‌ی هفت گناه کبیره؟!
‫دیدیش؟!
‫آره.
‫ولی چیزی که ما دیدیم یه پسربچه بود که قدش ‫نصف شاهزاده تریستان بود.
‫ولی بقیه اعلی‌حضرت صداش می‌کردن.
‫عمراً ملیوداس-ساما یه بچه‌ی کوچیک باشن!
‫خب، فردا معلوم می‌شه، نه؟
‫بیاین بریم حموم.
‫خودتون برین!
‫ناسینز، تو هم باید بیای!
‫ها؟! نه، من... منم تنها می‌رم...
‫هوی پارکو.
‫چطوره پنج‌تایی بریم یه‌چی بخوریم؟
‫دارم میام تو.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خب پس بذاریمش فردا.
والایی پادشاه
آماده‌ی جدایی
‫فول ‫کانتر
‫تریلیلون دارک
‫شاینینگ رود
چهار شوالیه‌ی رستاخیز
هفت گناه کبیره