‫منطقیه از دیدن این منظره تعجب کنی.
‫نگران نباش. به‌زودی بهش عادتـ-
‫از اینجا به‌بعد رو خودم تنها می‌رم.
‫اونجاست دیگه؟ قصر پادشاه آرتور رو می‌گم.
‫معذرت می‌خوام، طبیعیه با این منظره هم آشنا باشی.
‫ولی بازم باید همراهیت کنم.
‫اگه بلایی سرتون بیاد، نمی‌تونم مقابل اعلی‌حضرت سرمو بالا بگیرم!
‫صرفاً می‌خوای اعتبار اینکه منو آوردی اینجا به اسم خودت باشه.
‫چقدر مرد کسل‌کننده‌ای.
‫مهم نیست چی بگید.
‫صحیح...
‫از اونجایی که همچین نگهبان وفاداری‌ای بهت یه‌چی می‌گم.
‫در آغوش پسر عزیزت گریه می‌کنی،
‫و با آخرین نفست، خون بالا میاری.
‫اوه؟
‫خب پس می‌ذاری تنها برم؟ ممنون.
‫تا بعد، جناب ایرون‌سید.
‫۱۶ سال پس از پایان جنگ مقدس،
‫پسرک جوان پرسیوال، فهمیدم به‌عنوان یکی از چهار شوالیه‌ی ‫رستاخیز، وظیفه‌ی نجات بریتانیا را دارد.
‫پرسیوال بعد از غلبه به مشکلات زیادی به همراه دوستانش،
‫او با لنسلوت، تریستان و گاوین که آن‌ها نیز ‫شوالیه‌های رستاخیزن دیدار کرد.
‫ماجراجویی خطرناکی را آغاز کرده‌اند.
‫و به سوی قاتل پدربزرگش، یعنی پدرش...
‫ایرون‌سید، راهی کشوری که قصد نابودی دنیا را دارد،
‫یعنی کملوت پادشاه آرتور، شد.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫کملوت... نه؟
‫دقیقاً همونه که با ‫کالیدوسکوپ دیدم.
‫اینه دیگه؟
‫دروازه‌ی مقابله.
‫اوروو سالفو زلوئستو فینیکس دوگنیوس
‫درست گفتم؟
‫عجب...
‫ببخشید، مزاحم شدم؟
‫و ـ وایسا...
‫ها؟
‫نکنه تو...
‫غافل‌گیر شدی؟ حقته!
‫عا، پس تو عروسمی.
‫عجب دختر رومخی!
‫اصلاً ادب نداره.
‫شوالیه‌های فلک‌زده‌ی پیشگویی، ‫آن چهار تنی که فاجعه به‌بار میارن...
‫اگه قرار بر نفوذشان به‌همراه روح‌های شر و ‫نیش‌هایشان به پادشاهی ابدیمان باشد،
‫همراه با شمشیر و سپر عدالتی ‫که در دست داریم مقابله می‌کنیم...
‫کسانی که خادم پادشاه آرتور هستن...
‫شوالیه‌های آشوب!
‫من اومدم! امروز بچه‌ی خوبی بودی؟!
‫پدر! خوش برگشتی!
‫آروم بابا. می‌دونی نباید بدوی که.
‫تا این حد چیزیم نمی‌شه...
‫بعدشم، تا وقتی تو این کشور باشم مشکلی نیست.
‫دخلشونو آوردی؟
‫هم؟
‫اون چهار شوالیه‌ی رستاخیزو می‌گم.
‫خیالت تخت.
‫اجازه نمی‌دم کسی کملوت رو نابود کنه.
‫جای مادرتم، ازت محافظت می‌کنم!
‫دیودورا، پسر عزیزم.
‫ایرون‌سید... واقعاً نمی‌شه نجاتش داد، نه...؟
‫دیودورای عزیزم...
‫قسم می‌خورم نجاتش بدم!
‫پسر تو... پسرمون رو!
‫دنیای جدیدی که اعلی‌حضرت می‌سازن، ‫بدون شک... بدون شک...
‫اینجا کملوته...
‫گفتی توهمه، اما...
‫ببین! واقعیه!
‫ها؟
‫این اشک‌های پرقدرت...
‫جوهره‌ی آدمی‌ان که داره برای زنده موندن تقلا می‌کنه.
‫عمراً توهم باشه، نه؟
‫پس، حسابی چشمت بهمون باشه...
‫جات، خودم دیودورا رو بزرگ می‌کنم.
‫پدر...
‫پدر!
‫اگه همچین جایی بخوابی، سرما می‌خوریا!
‫عا، راست می‌گی.
‫فردا هم می‌ری بریتانیا، نه؟
‫آره... یه مأموریت دارم.
‫دنیای بیرون پر از خطره، و جای ترسناکیه.
‫پس حتی فکرشو نکن بری بیرون.
‫باشه، می‌دونم!
‫خودتم خوب استراحت کنیا. باشه؟
‫همین قصدو دارم.
‫ایکاش می‌تونستم نشونت بدم...
‫اینکه چطوری دیودورا دقیقاً مثل خودت، ‫مهربون و صادق شده.
‫شاهدخت گینه‌ویا از پادشاهی کاملیارد.
‫اول از همه، به‌زور تو رو به کشورم آوردم،
‫و بابتش معذرت می‌خوام.
‫خنده‌داره.
‫وقتی از ته دلت نیست، انقدر خوش‌بش نکن.
‫به‌نظرت مقابل پادشاه یه کشور زیادی بی‌ادب نیستی؟
‫فکر می‌کردم یکم احترام بذاری.
‫به‌نظر من که پادشاه نیستی.
‫پس چرا پادشاه آرتور صدام زدی...؟
‫صرفاً چون نمی‌خوام دخترخاله بشم و بهت بگم آرتور.
‫عجب شاهدخت جالبی!
‫بیا.
‫از الان، قراره تو کملوت بمونی.
‫البته نه به‌عنوان یه زندانی.
‫بلکه به‌عنوان مهمون افتخاری‌مون، می‌خوام تا ‫جای ممکن بهت آزادی و اعتبار بدم.
‫برای همین قراره عروست بشم؟
‫مگه لولیکون‌ـی؟
‫«عروس» بودن صرفاً اسمشه.
‫حتی یه پادشاهم باید حفظ ظاهر کنه.
‫تنها چیزی که می‌خوام قدرت پیشگوییته.
‫علاقه‌ای به یه بچه دماغو ندارم.
‫چون عاشق یکی دیگه‌ای، نه؟
‫یکی که انقدر دلت می‌خوادش، ازش یه توهم ساختی.
‫گناه شکم‌پرستی گراز از هفت گناه کبیره، مرلین.
‫بهترین جادوگر کل بریتانیا، و استادت.
‫به‌عنوان یه توهم که خوب چیزیه.
‫ساخت توهم از کسی که هیچوقت قلبشو به‌دست نمیاری...
‫عجب مرد رقت‌انگیزی.
‫عه!
‫آه!
‫از جسور بودنت بدم نمیاد، ولی یادت باشه.
‫یه‌سری چیزا هستن که نباید بحثشونو پیش کشید.
‫گند زدی به حال خوبم.
‫فک کردی یه توهمه، نه؟ ‫توهما حس ندارن، برای همین حوصله‌سربرن.
‫به‌زودی، روزی می‌رسه که می‌فهمی، پادشاه آرتور!
‫می‌دونم می‌خوای با قدرت کالیدوسکوپ ‫ من بریتانیا رو فتح کنی.
‫ولی عمراً همه‌چی طبق میلت پیش بره!
‫چرا دقیقاً؟
‫اگه بتونم آینده رو ببینم، می‌تونم سرنوشت رو دستکاری کنم.
‫برای همین پیروز می‌شم.
‫اشتباهه؟
‫اگه از سرنوشت سرپیچی کنی، تاوان بزرگ‌تری پس می‌دی.
‫می‌دونی یعنی چی؟
‫فکر کردی اگه همچین حرفی بزنی و ‫ راضیم کنی، تردید می‌کنم؟
‫گینه‌ویا، اینا رو ول کن.
‫نشونم بده قدرتت چیکار می‌کنه.
‫دروغ نگیا!
‫خیلی‌خب. بهت می‌گم به‌زودی چه اتفاقی میوفته.
‫ده نفر، چهار شوالیه‌ی رستاخیز و همراهاشون...
‫به‌دنبال راهی برای ورود به کملوت، از لیونس خارج می‌شن.
‫و مقصدشون دالماریه، ولی تو شهر والناک توقف می‌کنن.
‫تو والناک یه جشنواره‌ی سالانه قراره برگزار بشه.
‫و توی مسافرخونه‌ای به اسم گوگوماگوگ ساکن می‌شن.
‫و اونجا، دوتا از زیردستات هستن.
‫ماکداف و تینینیک.
‫نقشه‌شون قتل چهار شوالیه‌ی رستاخیز و همراهاشونه.
‫ولی لنسلوت به تنهایی متوجه می‌شه و می‌‌کشتشون.
‫۹ تای دیگه بدون اینکه بفهمن از جشنواره لذت می‌برن.
‫روز بعدشم به سمت دالماری راه میوفتن.
‫بد به حالت!
‫چه جالب!
‫پس کالیدوسکوپ‌ـت انقدر دقیقه!؟
‫همیشه نه. بیشتر وقتا، تیکه تیکه خواب می‌بینم.
‫اورلوندی، می‌شنوی؟
‫اگه کسی نزدیک والناکه، بگو راه بیوفتن.
‫چهار شوالیه‌ی رستاخیز قراره تو ‫مسافرخونه‌ای به‌اسم گوگوماگو ساکن بشن.
‫مگه نشنیدی؟
‫اگه از سرنوشت سرپیچی کنی، بدجور تاوانشو پس می‌دی!
‫تا امتحان نکنیم معلوم نمی‌شه!
‫لنسلوت...
‫ببخشید. باباییم الکی دخالت کرد...
‫چیزی نیست.
‫فکرشو نمی‌کردم بدون اینکه دستوری بدن، بخوام برگردم بنویک.
‫نفرین شو... نفرین شو... نفرین شو!
‫اونجا نیست؟
‫اوهو! عجب دیواری!
‫عالیه!
‫والناک!
‫به اینجا می‌گن شهر دیواری، والناک.
‫تو هر چهار جهت جاده داره.
‫حکم ایستگاه بین دالماری و لیونس رو داره.
‫با کنده‌کاری کوه ساختنش؟
‫چه خوب ساخته شده!
‫آره، ولی این دیواره...
‫سطحش پر از سوراخه که!
‫چون اینجا یه شهر حیاتی برای انتقال ‫محصولات لیونسه.
‫چه راهزنای روزمره باشن...
‫چه کشورای دیگه حین جنگ حمله کنن،
‫هیچوقت دردسراشون تمومی نداره!
‫چطوری اینجا زندگی می‌کنن.
‫بیاین بریم تو!
‫فردا سمت دالماری راه میوفتیم.
‫احتمال اینکه دشمن نزدیک‌مون باشه زیاده.
‫حواستون باشه.
‫اوهو!
‫با اینکه شبه، چقدر آدم هست!
‫جشنواره‌ستا!
‫مشعل دستشونه؟
‫صحیح. جشنواره‌ی سالانه‌ی مرگ‌شونه!
‫جشنواره‌ی مرگ؟
‫مشعل روشن می‌کنن و تو شهر رژه می‌رن ‫تا برای روح کسایی که مردن دعا کنن.
‫قبلاً با ایزولده سه‌تایی اومدیم اینجا!
‫واقعاً؟
‫منم می‌خوام شده یه‌بار تو شهر بچرخم!
‫نیومدیم خوش‌گذرونی!
‫برو مسافرخونه پیدا کن!
‫باشه بابا! شوخی بـــود!
‫به به تریستان-ساما!
‫برای جشنواره‌ی مرگ سر زدید؟
‫نه، برای یه کار دیگه‌ست.
‫رو هم ۱۰ نفریم.
‫اگه بشه دوتا اتاق بزرگ می‌خوایم.
‫معذرت می‌خوام.
‫فقط سه‌تا اتاق ۳ نفره، و یه اتاق ۲ نفره هم برای یکی‌تون داریم.
‫باید تو یه اتاق مشترک بمونیم؟!
‫بریم یه مسافرخونه دیگه؟
‫نه، همین‌که شب جشنواره هم برامون جا هست خوبه.
‫برام مهم نیست با کی تو یه اتاق باشم! ‫یه‌سر می‌رم بیرون!
‫منم! انتخابش با خودتون.
‫هوی!
‫من تو اتاق سه‌نفره بمونم، یا با یکی تو ‫یه اتاق دو‌نفره هم‌اتاقی بشم؟
‫حرم‌سرا شد که...
‫چیز، می‌گم اتاق سه‌نفره خوبه.
‫منو ایزولده-دونو و آنگهال‌هاد-دونو!
‫خب پس مشخص شد!
‫و برای پسرا.
‫با این مشخص می‌کنیم!
‫برو ببینم!
‫پـ ـ پرسیوال، پشمات ریخت!؟
‫به به! پادشاه بالا رفتن از دیوار بریتانیا!
‫خب نوبت منه!
‫چـ ـ چـ ـ چـ ـ چطوره؟
‫عالیه... خدای بالا رفتن از دیوار تو بریتانیا!
‫ها؟
‫هم؟
‫سلام عرض شد...
‫عاه، سکته زدم.
‫من باید اینو بگم.
‫تینینیک، چرا داد زدی؟
‫ماکداف!
‫یه بچه‌ننر دیدم زد!
‫تازه اونم بدن سکسی منو!
‫صحیح...
‫این چه جوابیه؟ چرا انقدر سردی!
‫صحیح.
‫بگذریم، اطلاعاتی که گرفتی صحت داره؟
‫آره. طبق حرف آشنای پادشاه،
‫چهار شوالیه‌ی رستاخیز باید رسیده باشن.
‫جهت محافظت از کملوت و پادشاهمون...
‫هرطور شده باید بکشیم‌شون...
‫مشخص کردن اتاق چی شد؟
‫با سنگ‌ کاغذ قیچی مشخص کردیم.
‫لنسلوت باخت، برای همین باید با یکی دیگه هم‌اتاقی بشه.
‫لنسلوت باید با یه غریبه هم‌اتاقی بشه!
‫عادلانه نیست اگه ما تو سنگ‌ کاغذ قیچی نباشیم.
‫من مشکلی ندارم اتاقمو با یکی دیگه شریک بشم...
‫نه، درست می‌گه.
‫چطوره یه‌بار دیگه انجامش بدیم؟
‫سنگ کاغذ قیچی!
‫اُمیدوارم هم‌اتاقیم ترسناک نباشه.
‫ببخشید، انگار قراره هم‌اتاقی بشیم.
‫عه‌وا، چه ناز.
‫مشتاق اینم که امشب هم‌اتاقی بشیم، شاهزاده جون.
‫ها؟
‫اگه بلایی سر تریستان-ساما بیاد چطور ‫مسئولیتشو گردن می‌گیری؟!
‫تیکه تیکه‌ت کنم بندازمت جلو خوکا؟!
‫من که فقط گفتم دوباره سنگ کاغذ قیچی کنیم.
‫تریستان باخت، پس خودش باید اتاقو شریکی استفاده کنه.
‫مهم نیست که تو اتاق مشترک بخوابه.
‫نخیر!
‫اگه دوباره مسابقه نمی‌دادیم تو الان ‫تو اتاق مشترکه بودی!
‫ننداز گردن من.
‫لنسلوت، چت شده؟
‫عجیبه.
‫دارم سعی می‌کنم ببینم دشمن نزدیکمونه یا نه.
‫ولی از وقتی وارد شهر شدم، نمی‌تونم ‫درست‌حسابی ذهن بخونم.
‫دور از جونشونا! جدی خدایی نکرده!
‫چی می‌شه اگه راهزنایی که دنبال خون‌بهای ‫تریستان-سامان تو اون اتاق باشن!؟
‫یا نکنه پیششون یه تاجر برده‌ی بدجنس باشه!
‫تریستان که نمی‌بازه! بیاین سه‌تایی خوش بگذرونیم!
‫برو بابا!
‫پس سه‌تایی بریم جشنواره!؟
‫برو بابا!
‫همینه!
‫این پیشنهاد منه:
‫برای عمیق‌تر کردن دوستی‌مون...
‫باید کمر هم‌دیگه رو بشوریم!
‫می‌تونیم قبل از خواب هم‌دیگه رو گرم کنیم!
‫نگران چیزی‌ای؟
‫تریستان-ساما تو چه وضعی‌ان؟
‫همین پنج دیقه‌ پیش ازش جدا شدی خب...
‫آره خب، ولی بازم...
‫اگه هم‌اتاقی‌شون یه زن کوچیک‌تر ‫ و جذاب‌تر از من باشه چی؟!
‫و بعد اغواشون کنه چی؟!
‫عجب... قوه‌ی تخیلی...
‫بیاین بیخیال اون شاهزاده بشیم و خودمون بریم عشق‌حال!
‫همینه!
‫ببخشید! بابت بی‌ادبیاش معذرت می‌خوام!
‫ها؟
‫دارم راجع به رفتار بد کیون با شما حرف می‌زنم...
‫نمی‌تونم جلوشو بگیرم.
‫آدم بدقلقیه، ولی قصد بدی نداره.
‫بیخیال بابا. من که فقط ازش قصد بد حس می‌کنم.
‫کیون، ایزولده و من، از بچگی دوستیم.
‫از وقتی که تو یه حادثه تریستان-ساما نجاتمون دادن،
‫خودمونو وقف‌شون کردیم.
‫کیون، و من...
‫و ایزولده...
‫بگذریم، کیون از شما بدش میاد...
‫چون زیادی نگران تریستان-ساماست.
‫یا شایدم شخصیتش داغونه...
‫چرا یهویی بحثشو پیش کشیدی؟
‫چون هم‌اتاقی شدیم.
‫و از اونجایی که سه‌تامون حامی شوالیه‌های پیشگویی‌ایم...
‫گفتم سفره‌ی دلمونو برای هم باز کنیم.
‫ها؟
‫جید، بیا گذشته‌ها رو فراموش کنیم و ‫با هم نهایت تلاشمونو کنیم.
‫جید، از ایزولده خوشت میاد، نه؟
‫چیزه... خـ ـ خب صورت خیلی نازی داره...
‫و به‌نظرم اینکه انقدر گنده بودنش براش مهمه هم نازه!
‫ولی عین چی عاشق تریستان-ساماست.
‫عمراً بتونم برنده بشم.
‫ولی با اینکه انقدر دوستش داری،
‫مشکلی نداری، نه؟
‫چی داری می‌گی؟
‫تو هم عاشق یکی‌ای، نه؟
‫چـ ـ چـ ـ چرا همچین فکری می‌کنی؟!
‫عا، درست گفتم. آنگهال‌هاده؟
‫انگار اراده‌ی قوی‌ای داری.
‫به‌نظرم برات مناسبه.
‫لو رفتم؟
‫پشمام...
‫فک نمی‌کردم تو کف اونطور دخترای ‫خودخواه و کله‌شقی باشی.
‫آنگهال‌هاد دختر خیلی مهربونیه.
‫دونی، خودت تایپت چیه؟
‫به‌نظرم... یکی مثل ملکه الیزابث!
‫هوی کیون، زودباش تریستان-ساما رو ‫برای جشنواره دعوت کن!
‫هیس... چی دارن می‌گن؟
‫راهی نیست بشنویم؟
‫سیلف.
‫سور.
‫بهش گفتم صدای داخلو بهمون برسونه.
‫عجب شاهزاده‌ی مودبی‌ای...
‫یکم سفت شده، نه؟
‫با تریستان-ساما چیکار می‌کنی؟!
‫عه، ایزولده؟
‫هعی، بار اولمه...
‫دکمه‌های یکی دیگه رو می‌بندم...
‫خودت گفتی ببندمشون.
‫راضی شدی؟!
‫هم... ممنون.
‫خب.
‫با هم بریم جشنواره؟
‫هوی!
‫نه... چیزه...
‫بیا دوتایی حرف بزنیم، شوالیه‌ی رستاخیز...
‫شاهزاده تریستان.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫لیست مهمونای مسافرخونه رو بررسی کردم.
‫بیا بریم.
‫وایسا.
‫اینکه بریم سراغ همه‌شون با هم خطرناکه.
‫شب طولانیه، اول...
‫بفرما!
‫ممنون!
‫چطوره از جشنواره لذت ببریم؟
مـقـابـلـه
شــهــر مــبــارزه
چهار شوالیه‌ی رستاخیز
هفت گناه کبیره
Kanzen ni kuukan o seiatsu shi
‫It's
‫ on
‫ It's
‫ on
‫ It's
‫ on
Go
Stay Wild Stay Wild Stay Wild Stay Wild
Grab it Stay Soul Stay Soul Stay Soul Stay Soul
Stay Wild Stay Wild Stay Wild Stay Wild
Grab it Stay Soul Stay Soul Stay Soul Stay Soul
Ka
n
zen
ni
kuu
kan
o
se
i
a
tsu
shi
Iza
ku
ra
i
ma
kkusu
e
Go
Hi
bi
ku
ka
ru
ma
mi
chi
su
wa
zu
ka
Hi
mi
tsu
ba
ku
ha
Ji
ji
tsu
ore
ga
ka
e
ru
ki
man
I
ku
sen
no
dai
zai
o
koe
Iza
ku
ra
i
ma
kkusu
e
Go
Honto
no
ji
n
sei
ga
ha
ji
ma
ru
Ma
da
mi
nu
mi
rai
no
re
shi
pi
Man
men
no
emi
de
da
re
no
sei
ni
shi
O
no
re
sa
ba
i
bu
shi
yu
ga
n
de
ku
Bou
sho
ku
shi
ki
yo
ku
gou
yo
ku
fun
do
tai
da
shi
tto
gou
man
se
ssei
Jun
ke
tsu
ji
zen
nin
tai
kin
ben
kan
sha
ken
kyo
Mu
ji
n
zo
no
o
n
kei
no
se
kai
de
Donnani
a
fu
re
ka
e
rou
to
Da
re
mo
mi
ta
sa
re
cha
inai
to
Sa
ka
sa
ni
ame
ga
so
ra
e
mu
kau
yo
ni
Ka
ge
ga
hi
ka
ri
o
i
ko
su
pi
do
de
Chi
n
mo
ku
o
sa
ke
bu
koe
to
kyo
mei
shi
Ka
n
zen
ni
kuu
kan
o
se
i
a
tsu
shi
‫سلطه‌ی کامل بر فضا
‫خب، بیا به اوج بریم
‫کارمای محوی پژواک می‌شه
‫انفجاری مخفی
‫حقیقتش من کلید عوض کردن اوضاعم
‫پیشی گرفتن از هزاران گناه
‫خب، بیا به اوج بریم
‫زندگی واقعی در شرف آغازه
‫دستورپخت آینده‌ای ناشناخته
‫همراه لبخندی، میندازیم گردن بقیه
‫درحالی که داری تاب می‌خوری بقاء می‌کنی
‫شکم‌پرستی، شهوت، طمع، خشم، تنبلی، حسادت، غرور، افراط
‫پاکدامنی، نیکوکاری، صبوری، کوشش، سپاسگزاری، تواضع
‫در دنیایی پر از نعمت‌های بی‌پایان
‫مهم نیست چقدر لبریز بشه
‫هرگز هیچکس راضی نمی‌شه
‫مثل اینه که باران برعکس به آسمون بباره
‫با سرعتی که سایه‌ها نور را می‌بلعن
‫طنین صدای فریاد آرام
‫سلطه‌ی کامل بر فضا